"Κόμμα = Ομάς ανθρώπων, ειδότων ν' αναγιγνώσκωσι και ν' αρθογραφώσιν εχόντων χείρας και πόδας υγιείς, αλλά μισούντων πάσαν εργασίαν, οίτινες ενούμενοι υπο ένα οιονδήποτε αρχηγόν, ζητούσι ν' αναβιβάσωσιν αυτόν δια παντός μέσου εις την έδραν πρωθυπουργού, ίνα παρέχη αυτοίς τα μέσα να ζώσι χωρίς να σκάπτωσι"
Εμμανουήλ Ροΐδης , Έλληνας πεζογράφος και κριτικός (1836-1904)


Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΛΙΒΑΝΟΣ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΛΙΒΑΝΟΣ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

ΔΙΕΘΝΕΙΣ ΙΣΛΑΜΟΚΑΘΑΡΜΑΤΟΠΛΗΚΤΟΙ ΧΡΗΣΙΜΟΙ ΗΛΙΘΙΟΙ: Δείτε πώς ήταν παλιά πριν την επέλαση του Ισλάμ , το ΙΡΑΝ, ο ΛΙΒΑΝΟΣ και η ΣΥΡΊΑ

1) Το ΙΡΑΝ:

 

 

2) O Λίβανος:

 

 

3) H Συρία:  

 

ΙΣΛΑΜΟΦΑΣΙΣΜΟΣ και ΙΣΛΑΜΟΠΛΗΚΤΟΙ ΧΡΗΣΙΜΟΙ ΗΛΙΘΙΟΙ: Ο Λιβανος πριν τα μαχμουταριά (έτσι για να θυμάστε πως ΤΙΠΟΤΑ στην Δημοκρατία ΔΕΝ είναι δεδομένο αν τους πολίτες του βαράσει κατακέφαλα η αριστερο-ισλαμική μ@λ@κί@...)

 

ΔΙΕΘΝΕΙΣ ΧΡΗΣΙΜΟΙ ΤΟΥ ΙΣΛΑΜ ΗΛΙΘΙΟΙ: Χριστούγεννα στην Βηρυτό την δεκαετία του '70. (Πριν έλθουν τα ισλαμοτζιχάντια της Παλαιστίνης και κάνουν κόλαση τον τόπο.)

 

ΙΣΛΑΜΟΦΑΣΙΣΜΟΣ και ΔΥΤΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΩΣ ΟΡΘΑ ΛΟΒΟΤΟΜΗΜΕΝΗ ΚΟΙΝΩΝΙΑ: "Woman is the N****R of the world"

 Του ΣΩΚΡΑΤΗ ΠΑΠΑΧΑΤΖΗ

Το βίντεο, πάνω, μεταφέρει μια εικόνα της ευημερίας που γνώριζε ο Λίβανος στα ‘60s, “όταν η πλειονότητα του πληθυσμού ήταν Χριστιανική και η Χεζμπολάχ δεν είχε κάνει ακόμα την εμφάνισή της”.

Το πράγμα είναι …λίγο πιο περίπλοκο : η αναδρομή στην οποία πρέπει μπεις αναζητώντας μια άκρη, φτάνει τουλάχιστον στις αρχές του 20ου αιώνα, και την αγγλογαλλική συμφωνία των Sykes-Picot, για τη διαμοίραση των εδαφών της καταδικασμένης σε κατάρρευση οθωμανικής αυτοκρατορίας. Ένα από τα χρήζοντα προσοχής σημεία, είναι ο ρόλος του κοσμοπολιτισμού και της “ανοικτότητας” του Λιβάνου (πρώην “Ελβετίας της Μ. Ανατολής”) στην ανάπτυξη εντός του ακραίων μουσουλμανικών πυρήνων, όπως η PLO αρχής γενομένης απ’ τα …’60s.  

Κάποια σημεία της ιστορίας θα μπορούσαν να είναι διδακτικά για τον κοσμοπολιτισμό της Ευρώπης και τη δική της ξέφρενη “ανοικτότητα”.
 

Πέραν αυτού, παρατηρεί κανείς στη διάρκεια του βίντεο (αντιπροσωπευτικού του είδους του) την επικοινωνιακή προβολή της ευημερίας να εστιάζει στην ελευθεριότητα του ντυσίματος, και φυσικά της συμπεριφοράς των γυναικών. Πράγμα που φανερώνει ως στόχο του το liberal ακροατήριο, και ιδιαίτερα το γυναικείο τμήμα του.
 

Εντύπωση προκαλεί, μετά τα παραπάνω, η μέθεξη των liberals, των γυναικών και των ΛΟΑΤΚΙ ιδίως, στην παλαιστινιακή υπόθεση. Όχι για, ευνόητους, ανθρωπιστικούς λόγους, αλλά εν ονόματι ενός – όχι ακριβώς ακήρυχτου – πολέμου ενάντια στο Δυτικό Πολιτισμό : κίνηση αυτοκτονίας, γεννημένη από άγνοια, όταν το θάνατο του Δυτικού Πολιτισμού υποστηρίζουν άνθρωποι που μόνο εντός του θα μπορούσαν να υπάρξουν με κάποιο πρόσχημα ελευθερίας.
 

Σε ό,τι με αφορά, όση απεχθής και αν είναι η bimbo culture, νομοτελειακή (;) κατάληξη της laissez faire ελευθεριότητας μεταφερμένης στις κοινωνικές σχέσεις, φαίνεται προτιμότερη από ένα θέαμα όπως του δεύτερου βίντεο (στο τέλος της ανάρτησης) 

Και αξίζει τον κόπο να εστιάσει κανείς στον...

 

ΙΣΛΑΜΟΦΑΣΙΣΤΑΡΑΔΩΝ k@vl@ - comedy

ΙΣΛΑΜΟΦΑΣΙΣΜΟΣ - ΔΙΕΘΝΗ ΚΑΘΑΡΜΑΤΑ: Οι αγιατολάδες τρέμουν την απάντηση του Ισραήλ


Του ΣΑΚΗ ΜΟΥΜΤΖΗ

Είναι δεδομένο ότι μια στρατιωτική επιχείρηση θέλει τον χρόνο της προετοιμασίας της. Ως εκ τούτου είναι λογικό το Ιράν να καθυστερεί το κτύπημα αντιποίνων προς το Ισραήλ για να το οργανώσει όσο το δυνατόν καλύτερα και πιο αποτελεσματικά, με δεδομένη την απόσταση που χωρίζει τα δύο κράτη.  

Επίσης, θα πρέπει οι αγιατολάδες να αποφασίσουν και την ένταση του κτυπήματος. Και από εδώ αρχίζουν τα δύσκολα.

Θα βάλουν σε αυτό το παιχνίδι και τη Χεζμπολάχ; 

Μόνον αν ο φανατισμός τους έχει τυφλώσει θα το κάνουν. Για έναν απλό λόγο. Αναμφίβολα το οπλοστάσιο της σιιτικής οργάνωσης είναι πολύ καλύτερο από αυτό της Χαμάς και θα προκαλέσει σημαντικές απώλειες στο Ισραήλ, όμως μια τέτοια ενέργεια θα εξαφανίσει τη Χεζμπολάχ από τον χάρτη, όπως ακριβώς συνέβη και με τη Χαμάς. Ο νότιος Λίβανος θα έχει την εικόνα της Γάζας συμπεριλαμβανομένου και εκείνου του τμήματος της Βηρυτού που ελέγχει η Χεζμπολάχ. Θα ρισκάρει η ηγεσία της μια τέτοια εξέλιξη;

Ως γνωστόν η Χεζμπολάχ συμμετέχει στην κυβέρνηση του Λιβάνου, ελέγχει πολιτικές και κοινωνικές δομές τόσο με τους ένοπλους μηχανισμούς της όσο και με την οικονομική επιφάνεια που έχει αποκτήσει λόγω της χρηματοδότησής της από το Ιράν. Αν προχωρήσει σε ένα μαζικό κτύπημα κατά του Ισραήλ, αυτό δε θα σημαίνει μόνο την πλήρη εκμηδένισή της, αλλά θα κοπούν και όλες οι επαφές με τις διάφορες κοινότητες και εθνότητες που απαρτίζουν το κράτος του Λιβάνου. Θα θεωρηθεί υπεύθυνη για την καταστροφή και από τους μετριοπαθείς μουσουλμάνους.

Από την άλλη πλευρά το Ισραήλ έχει αποδείξει πως δεν το ενδιαφέρουν οι διεθνείς αντιδράσεις για ζητήματα που αφορούν την ασφάλειά του. Είναι εκπαιδευμένο ιστορικά, ηθικά και πολιτικά να πηγαίνει μέχρι τέλους ό,τι ξεκινά. Και αυτό θα συμβεί και στον νότιο Λίβανο. Η κατάληξη της Γάζας λειτουργεί ως παράδειγμα για όσους αποπειρώνται να πλήξουν τους πολίτες του. Επιπροσθέτως, επιχειρησιακά, σε όλα τα επίπεδα, οι δυνατότητές του απέχουν παρασάγγας από τις ανάλογες του Ιράν, ενώ και οι ικανότητες της στρατιωτικής ηγεσίας είναι δεδομένες διότι είναι ένας στρατός που βρίσκεται σε διαρκή επαγρύπνηση.

Αυτά αναλογίζονται οι αγιατολάδες και πιθανόν να κάνουν δεύτερες σκέψεις, αν και κάτι τέτοιο θα πλήγωνε το γόητρό τους στον σιιτικό κόσμο.  

Όμως έχουν μπροστά τους ακόμα ένα ερωτηματικό: πώς θα αντιδράσουν οι ΗΠΑ που βρίσκονται σε προεκλογική περίοδο; 

Αν το κτύπημα του Ιράν ξεφύγει από το μέτρο του προηγούμενου κτυπήματος, τότε ίσως η Κάμαλα Χάρις, στηρίζοντας έμπρακτα και επί του πεδίου το Ισραήλ, αποσπάσει ένα σημαντικό όπλο από τα χέρια του Ντόναλντ Τραμπ. Δείχνοντας πυγμή, τον νικήσει σε ένα προνομιακό πεδίο για αυτόν.

Όπως βλέπει ο αναγνώστης η κατάσταση είναι ιδιαίτερα πολύπλοκη και αν στους αγιατολάδες πρυτανεύσει η λογική και η ασφάλεια του θεοκρατικού καθεστώτος, μπορεί να αποφύγουμε τις δυσάρεστες εξελίξεις. 

Πάντως, το Ισραήλ...

 

ΙΣΛΑΜΟΦΑΣΙΣΜΟΣ - ΔΙΕΘΝΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗ: Όταν ο Λίβανος ήταν κάποτε το Παρίσι της Ανατολής... - Μια εικόνα του μέλλοντος μας

 

ΔΙΕΘΝΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗ: Διχασμός, διαφθορά, αδιέξοδο για τον Λίβανο

Του ΝΙΚΟΥ ΚΩΝΣΤΑΝΤΑΡΑ

 Η κατάσταση στον Λίβανο είναι τρομακτική. Η χώρα καταρρέει. Οι εγχώριες δυνάμεις αδυνατούν να σταματήσουν το κακό, ενώ λίγοι στο εξωτερικό φαίνεται να συγκινούνται. Η κοινωνία βρίσκεται στο έλεος της αδυναμίας των πολιτικών να διαχειριστούν τις θρησκευτικές και εθνικές διαφορές τους και της ενδημικής διαφθοράς. Μιας διαφθοράς του πολιτικού και οικονομικού συστήματος, που τρέφεται από τον διχασμό και τον εντείνει. Τα πάθη του Λιβάνου είναι μάθημα για κάθε άλλη χώρα. Δείχνουν, μεταξύ άλλων, τη σημασία της ένταξης σε έναν οργανισμό που επιβάλλει κανόνες και προσφέρει στήριξη, όπως η Ευρωπαϊκή Ενωση.

Σήμερα ο Λίβανος πλήττεται από μια βαθύτατη οικονομική κρίση, χάνοντας 40% του ΑΕΠ από το 2018 έως το 2020. Το εθνικό νόμισμα έχει χάσει 90% της αξίας του από το 2019. Οι τράπεζες, υπερβολικά εκτεθειμένες στο δημόσιο χρέος, βρίσκονται σε αδιέξοδο, οι αποταμιεύσεις των πολιτών εξανεμίζονται. Η άνοδος στις διεθνείς τιμές καυσίμων και βασικών προϊόντων οδηγεί σε ελλείψεις και πληθωρισμό. Οι τιμές τροφίμων αυξήθηκαν κατά 557% μέσα στα δύο τελευταία χρόνια. Το ίδιο διάστημα, το 78% των πολιτών έπεσε κάτω από το όριο της φτώχειας, ενώ πολλοί μεταναστεύουν. Και πριν από την πανδημία η χώρα είχε χρεοκοπήσει. Η «τρύπα» υπολογίζεται σε 90 δισ. δολάρια.

Η καταστροφική έκρηξη στη Βηρυτό πέρυσι (4 Αυγούστου), που στοίχισε τη ζωή σε περισσότερους από 200 ανθρώπους και που προκλήθηκε από την αποθήκευση τεράστιας ποσότητας επικίνδυνων λιπασμάτων και πυροτεχνημάτων στο λιμάνι, ανέδειξε τα προβλήματα της πολιτικής ανεπάρκειας και της διαφθοράς. Τότε φάνηκε ότι οι άνθρωποι του Λιβάνου και η διεθνής κοινότητα θα συνειδητοποιούσαν ότι το πρόβλημα είχε γίνει θανάσιμος κίνδυνος, όχι απλώς εμπόδιο στην πρόοδο. Υπήρξε παγκόσμια συγκίνηση και κινητοποίηση για βοήθεια. Ενα χρόνο αργότερα, όμως, ουδείς έχει λογοδοτήσει για την έκρηξη, ενώ μόλις πριν από ένα μήνα κατάφεραν οι πολιτικοί να σχηματίσουν νέα κυβέρνηση, μέσα από τις ατελείωτες ζυμώσεις και τις προσπάθειες κάθε ομάδας να κερδίσει οφέλη εναντίον των άλλων. 

Πολίτες και κόμματα διχάζονται μεταξύ χριστιανών και μουσουλμάνων, μεταξύ σουνιτών και σιιτών, με υποομάδες και περίεργες συμμαχίες. Η φιλοϊρανική Χεζμπολάχ, με τη στήριξη χριστιανών, αποτελεί τη μεγαλύτερη πολιτική δύναμη. Οι μνήμες από τον εμφύλιο πόλεμο του 1975-1990, οι ξένες παρεμβάσεις, η ισχυρή παρουσία του Ιράν, η διαφθορά, παραλύουν την πολιτική, καταργούν τους θεσμούς και απομακρύνουν ξένη βοήθεια. Οι μοναρχίες του Κόλπου, πχ., διστάζουν να προσφέρουν εκεί όπου θα ωφεληθεί η Χεζμπολάχ, εκεί όπου οι πολιτικοί της χώρας δεν βοηθούν.

Σήμερα, οι πολιτικές δυνάμεις δείχνουν να αποδέχονται προσφυγή στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο. Αυτό, όμως, θέλει να ξέρει πού θα πάνε τα χρήματα που θα διαθέσει και ποιοι θα σηκώσουν το βάρος της αναδιοργάνωσης της χώρας. 

Τώρα θα φανεί εάν...

 

ΔΙΕΘΝΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗ: Η Τουρκία βυθίζει στο σκοτάδι τον Λίβανο – Δράμα στο «Παρίσι της Ανατολής»

Του ΓΙΩΡΓΟΥ ΠΑΥΛΟΠΟΥΛΟΥ

Μια βόμβα μπορεί να αναμένεται από καιρό, δεν παύει όμως να προκαλεί σοκ και δέος όταν πέφτει και σκάει.
Αυτό ακριβώς συμβαίνει και στην περίπτωση του Λιβάνου. Με τη διαφορά ότι δεν έχουμε να κάνουμε με μια βόμβα σαν αυτές που πέφτουν στη Γάζα και τις πόλεις του Ισραήλ, αλλά για μιαν άλλη, που είναι πάντως εξίσου καταστροφική, καθώς απειλεί τη χώρα με ολικό μπλακ άουτ!

Η αλήθεια είναι ότι η ανακοίνωση της τουρκικής εταιρείας Karpowership, θυγατρικής της Karadeniz, με την οποία κάνει γνωστό ότι σταματά την παροχή ενέργειας στον Λίβανο, δεν ήρθε ξαφνικά. Ο Λίβανος «θα βρεθεί στο απόλυτο σκοτάδι ως το τέλος του μήνα» προειδοποιούσε από τις αρχές Μαρτίου κυβερνητική πηγή μιλώντας στο δίκτυο Arab News.

Εδώ και αρκετές ημέρες, επίσης, ήταν γνωστή η διαμάχη που είχε ξεσπάσει, με την εταιρεία να ισχυρίζεται ότι είναι απλήρωτη εδώ και 18 μήνες και τη Βηρυτό να την κατηγορεί για σκάνδαλο διαφθοράς και να απειλεί με κατάσχεση τις δύο πλωτές εγκαταστάσεις της.

Αυτό, όμως, δεν αλλάζει το αποτέλεσμα, καθώς η εταιρεία  καλύπτει το ένα τέταρτο των αναγκών της χώρας που αντιμετώπιζε ήδη σοβαρά προβλήματα στην ηλεκτροδότηση, με συχνές περιοδικές διακοπές. Πλέον, ο Λίβανος κινδυνεύει να μείνει κυριολεκτικά χωρίς ρεύμα και η οικονομία του, που βρίσκεται με το ένα πόδι στον γκρεμό, να οδηγηθεί στην πλήρη καταστροφή.

Η αλήθεια είναι ότι ουσιαστικά η χώρα έχει ήδη χρεοκοπήσει. Η τρομακτική έκρηξη που σημειώθηκε στις 4 Αυγούστου 2020 στο λιμάνι της Βηρυτού, καταστρέφοντας ουσιαστικά τον ένα από τους δύο πνεύμονες που κρατούσε ζωντανή την οικονομία του Λιβάνου – ο άλλος είναι τα εμβάσματα των 400.000 περίπου μεταναστών που εργάζονται στη Σαουδική Αραβία και άλλες χώρες του Κόλπου, τα οποία υπολογίζεται πως συνεισφέρουν το ένα πέμπτο του ΑΕΠ! – ολοκλήρωσε την καταστροφή.



Είναι χαρακτηριστικό ότι, σύμφωνα με εκτιμήσεις ειδικών, το δημόσιο χρέος ξεπέρασε πέρυσι τα 106 δισ. δολάρια και, σε συνδυασμό με την τρομακτική ύφεση λόγω της έκρηξης και της πανδημίας, σύντομα θα φτάσει στο 300% του ΑΕΠ, καθιστώντας τον Λίβανο την πιο υπερχρεωμένη χώρα παγκοσμίως, μετά την Ιαπωνία και την Ελλάδα. Με τη διαφορά, βεβαίως, ότι σε αντίθεση με τις άλλες δύο, ουδεμία πιθανότητα έχει να εξυπηρετήσει αυτό το χρέος, έστω και κατά ένα μέρος του.

Η περίοδος του 2007-’10, όταν η οικονομία του Λιβάνου αναπτυσσόταν με ρυθμό 8% ετησίως κατά μέσο όρο, αδιαφορώντας πρακτικά για την παγκόσμια χρηματοπιστωτική κρίση, μοιάζει πλέον πολύ μακρινή. Η κατάσταση στη χώρα είναι πλέον δραματική και την καθιστά μία από τις πιο προβληματικές – και ταυτόχρονα εύφλεκτες – παγκοσμίως.

Έτσι, εκεί που κάποτε αρκετοί έβλεπαν το Παρίσι της Ανατολής (όπως ονομαζόταν η Βηρυτός), το οποίο χαρακτηριζόταν από χλιδή, κοσμική ζωή και πολυπολιτισμικότητα, τώρα συναντά κανείς ουρές για τρόφιμα και νερό. Συντρίμμια, φτώχεια και απόγνωση για το σήμερα και το αύριο – τουλάχιστον για την πλειοψηφία του πληθυσμού, καθώς εξακολουθεί να υπάρχει πάντα μια ιδιαιτέρως πλούσια ελίτ που απολαμβάνει τα προνόμιά της παρά την καταστροφή.

Αυτό εξηγεί και το γεγονός ότι οι βίαιες διαδηλώσεις των τελευταίων μηνών, που εκδηλώνονται κατά κύματα με πρωταγωνιστή κυρίως την πολυπληθή νεολαία, δεν καταλαβαίνουν από εθνικές ή θρησκευτικές διαφορές, δεν στοχεύουν κυρίως τη σιϊτική Χεζμπολάχ ή τους σουνίτες του Ραφίκ Χαρίρι. Πλέον, το σύνολο του συστήματος εξουσίας βρίσκεται στο στόχαστρό τους, καθώς η ανάγκη για επιβίωση υπερτερεί όλων των άλλων αντιθέσεων.

Η κρίση αποτυπώνεται και στην αδυναμία σχηματισμού κυβέρνησης, καθώς ουδείς είναι διατεθειμένος να πάρει στα χέρια του την «καυτή πατάτα» της κρίσης και του χρέους. Προθυμία δεν φαίνεται να υπάρχει ούτε από το εξωτερικό – τόσο τους πιστωτές του Λιβάνου όσο και τους προστάτες του, με πρώτη και καλύτερη τη Γαλλία, που απαιτούν συγκεκριμένα να επώδυνα ανταλλάγματα για να προσφέρουν χείρα βοηθείας.

Όσο για τη γείτονα Τουρκία...

 

ΔΙΕΘΝΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗ - ΤΟΥΡΚΙΑ: Η Αγκυρα προσπαθει να αποσταθεροποιήσει τον «εύθραυστο» Λίβανο ωθώντας τον σε νέο εμφύλιο!

Ριζικές ανατροπές σε περιφερειακές συμμαχίες, που παρά τον καιροσκοπικό τους χαρακτήρα είχαν αποδειχθεί ανθεκτικές, προκάλεσε ο εμφύλιος πόλεμος στη Συρία, αλλά και η κρίση στις σχέσεις μεταξύ Τουρκίας - Ισραήλ.


Ενδεικτικό των νέων συσχετισμών και του βαθύτατου χάσματος που χωρίζει τις κυβερνήσεις Ισραήλ και Τουρκίας είναι το πρόσφατο άρθρο του απόστρατου Ισραηλινού συνταγματάρχη Ζακ Νερία, πρώην συμβούλου του πρωθυπουργού Γιτζάκ Ράμπιν, στην ιστοσελίδα του Institute for Contemporary Affairs, με πρόεδρο τον στενό συνεργάτη του Μπέντζαμιν Νετανιάχου, Ντόρε Γκολντ. Το άρθρο αυτό, πέρα από το γεωπολιτικά ενδιαφέρον σενάριο που πειστικά παρουσιάζει, αποκαλύπτει την αγωνία της ισραηλινής κυβέρνησης απέναντι στη φιλόδοξη και ριψοκίνδυνη πολιτική του προέδρου Ερντογάν στο Συριακό.


Ο κ. Νερία, βασιζόμενος σε καταγεγραμμένα στον Τύπο πρόσφατα γεγονότα, παρουσιάζει απόλυτα ρεαλιστικό σενάριο τουρκικής απόπειρας αποσταθεροποίησης του Λιβάνου, με στόχο την αναζωπύρωση του εμφυλίου στη χώρα και την εξασθένηση της επιρροής της συμμάχου του καθεστώτος Ασαντ, σιιτικής Χεζμπολάχ.


Η εμπλοκή του ρωσικού παράγοντα στη συριακή «εξίσωση», όπως χαρακτηριστικά αποκαλεί ο Νερία τον πόλεμο στη Συρία, ανέτρεψε τα σχέδια της Αγκυρας, που με κυνισμό εξόπλιζε ισλαμικές σουνιτικές οργανώσεις της βόρειας Συρίας. Την αποκάλυψη στον Τύπο της τακτικής αυτής από την τουρκική υπηρεσία πληροφοριών ΜΙΤ «πληρώνουν» άλλωστε σήμερα ο διευθυντής σύνταξης της τουρκικής εφημερίδας «Τζουμχουριέτ», Τσαν Ντουντάρ, και ο συνάδελφός του, Ερντέμ Γκιουλ, αντιμετωπίζοντας βαρύτατες κατηγορίες κατασκοπείας από την τουρκική Δικαιοσύνη.


Η σημαντική ενίσχυση της ρωσικής στρατιωτικής παρουσίας στις βάσεις της Ταρτούς και της Λαττάκειας, όμως, δυσχέραναν τα τουρκικά σχέδια.  


Σε μία προσπάθεια να παρακάμψει τη δυσκολία αυτή, η Αγκυρα φέρεται να έστρεψε την προσοχή της στις σουνιτικές εξτρεμιστικές οργανώσεις του Λιβάνου, όπως δείχνει και το φορτίο όπλων, το οποίο δέσμευσε στο εμπορικό πλοίο «Kuki Boy» το ελληνικό λιμενικό σώμα, με προορισμό την Τρίπολη του Λιβάνου.


Ο Νερία εκτιμά ότι η Τουρκία επιδιώκει να δημιουργήσει δύο νέα πολεμικά μέτωπα στην περιοχή:  


Το πρώτο με στόχο το λιμάνι της Λαττάκειας, με σουνίτες εξτρεμιστές να απειλούν από τον Νότο το σημαντικό αυτό κέντρο ανεφοδιασμού του καθεστώτος της Δαμασκού κι ένα δεύτερο στο εσωτερικό του Λιβάνου.  


Το δεύτερο αυτό μέτωπο, η αναζωπύρωση δηλαδή του εμφυλίου μεταξύ σιιτών και σουνιτών στον Λίβανο, θα υποχρέωνε τη Χεζμπολάχ να αποσύρει το «εκστρατευτικό σώμα» της από τα πεδία μαχών της Συρίας, εξασθενίζοντας σημαντικά το καθεστώς Ασαντ.


Σε άρθρο από τις αρχές Φεβρουαρίου, που μνημονεύει ο Νερία, ο αναλυτής του αμερικανικού συντηρητικού ινστιτούτου Washington Institute, Φαμπρίς Μπαλάνς, αναφέρει: «Τουρκία και Σαουδική Αραβία ενδέχεται να μην παραμείνουν αμέτοχες απέναντι στη σημαντική πρόοδο την οποία έχουν επιτύχει η Ρωσία και το Ιράν στη Συρία. Θα μπορούσαν, για παράδειγμα, να δημιουργήσουν νέα σουνιτική ανταρτική οργάνωση-ομπρέλα ή να εξοπλίσουν κάποιες από τις υπάρχουσες με αντιαεροπορικούς πυραύλους. Αλλη επιλογή τους θα ήταν να ανοίξουν νέο μέτωπο στον βόρειο Λίβανο, όπου τοπικές σαλαφιστικές ομάδες, αλλά και κάποιοι από τους χιλιάδες απελπισμένους Σύρους πρόσφυγες, θα μπορούσαν να πολεμήσουν. Μία τέτοια κίνηση θα απειλούσε το αλαουίτικο κέντρο του καθεστώτος Ασαντ σε Ταρτούς και Χομς, καθώς και την οδό ανεφοδιασμού της Δαμασκού. Οι συριακές καθεστωτικές δυνάμεις θα υπερφαλαγγίζονταν και οι γραμμές επικοινωνίας και ανεφοδιασμού της Χεζμπολάχ μεταξύ Λιβάνου - Συρίας θα διακόπτονταν».

ΔΙΕΘΝΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗ: Σαουδαραβία - Γαλλία ετοιμάζουν νέο γύρο πολέμου στον Λίβανο


Ωραία που το έγραφε η χθεσινή «Mont»: «Η Σαουδική Αραβία πληρώνει, η Γαλλία προμηθεύει, ο Λίβανος εκφράζει τις ανάγκες του»! Αναφερόταν στον εξοπλισμό του λιβανικού στρατού με γαλλικά όπλα, τα οποία έχει συμφωνήσει να πληρώσει η Σαουδαραβία. Οπως μας πληροφορούσε η γαλλική εφημερίδα «Λεζ Εκό», πρόκειται για ένα συμβόλαιο ύψους 3 δισεκατομμυρίων δολαρίων που περιλαμβάνει πολεμικά ελικόπτερα Γκαζέλ εξοπλισμένα με πυραύλους, ελικόπτερα μεταφοράς προσωπικού, τέσσερα περιπολικά σκάφη του πολεμικού ναυτικού εξοπλισμένα με πυραύλους Μιστράλ, ελαφρά τεθωρακισμένα οχήματα και συστήματα τηλεπικοινωνιών. Από τη Δευτέρα ως την Τετάρτη ο διάδοχος του θρόνου της Σαουδικής Αραβίας και υπουργός Αμυνας της χώρας του, Σαλμάν μπιν Αμπντελαζίζ αλ - Σαούντ, πραγματοποίησε τριήμερη επίσκεψη στο Παρίσι, αλλά οι πολυπόθητες υπογραφές δεν... έπεσαν ακόμη. Ο ίδιος ο Γάλλος πρόεδρος Φρανσουά Ολάντ συναντήθηκε με τον Σαουδάραβα στο Μέγαρο των Ηλυσίων Πεδίων και μάλιστα από τη Δευτέρα, αλλά παρόλο που η γαλλική κυβέρνηση χαρακτήριζε «σχεδόν τελειωμένο» το συμβόλαιο, αυτό δεν υπογράφτηκε για την ώρα. «Αυτό το σχέδιο είναι στρατηγικής σημασίας» γράφει η «Μοντ», η οποία ομολογεί ότι «προκαλεί ανησυχίες στην περιοχή» της Μέσης Ανατολής. «Θα αλλάξει πλήρως τη φυσιογνωμία του λιβανικού στρατού» επιβεβαίωσε στην εφημερίδα στρατιωτική πηγή στο Παρίσι. Η «Μοντ» υπογραμμίζει μάλιστα ότι η Σαουδική Αραβία απαίτησε από τους Γάλλους απόλυτη εχεμύθεια για το περιεχόμενο της λίστας των όπλων με τα οποία θα προμηθεύσει τον λιβανικό στρατό. 

Πέρα από τις λεπτομέρειες των εξοπλισμών, η ουσία είναι ότι η Σαουδική Αραβία εξοπλίζει τον λιβανικό στρατό γιατί κατ' απαίτηση των ΗΠΑ και του Ισραήλ χρηματοδοτεί την αναζωπύρωση του εμφυλίου πολέμου στον Λίβανο, με σκοπό τη στρατιωτική συντριβή της Χεζμπολάχ, την οποία απέτυχαν να νικήσουν οι Ισραηλινοί προ ετών!

Η Χεζμπολάχ είναι πανίσχυρη στον Λίβανο επειδή είχε και την αμέριστη πολιτική, στρατιωτική και πρωτίστως οικονομική στήριξη του Ιράν τα προηγούμενα χρόνια, συν φυσικά τη βοήθεια της Συρίας, την οποία όμως και πάλι στήριζε οικονομικά και στρατιωτικά η Τεχεράνη, όταν ήταν πρόεδρος επί οχτώ χρόνια ο Αχμαντινετζάντ.  

Εχουμε γράψει πολλές φορές ότι η εκλογή ως προέδρου του Ιράν του φιλοαμερικανού Ροχανί έχει ανατρέψει όλα τα δεδομένα στην Εγγύς και τη Μέση Ανατολή. Ο Ροχανί στηρίζει πολύ λιγότερο τον Ασαντ στη Συρία και τη Χεζμπολάχ στον Λίβανο. Φυσική συνέπεια αυτής της αλλαγής γραμμής του Ιράν είναι η σταδιακά ενισχυόμενη αποδυνάμωση τόσο του Ασαντ όσο και της Χεζμπολάχ.

Ακριβώς γι' αυτό βλέπουμε τους χρηματοδοτούμενους αφειδώς από τη Σαουδαραβία και τα εμιράτα του Κόλπου τζιχαντιστές, οι οποίοι μετά την αρχική ήττα τους από τον Ασαντ είχαν σταλεί στο Ιράκ, να ξαναγυρίζουν τώρα στη Συρία, ελπίζοντας ότι αυτή τη φορά θα ανατρέψουν τον Ασαντ.  

Στον Λίβανο θέλουν να προκαλέσουν νέα εμφύλια σύρραξη, όταν θα κρίνουν ότι ο λιβανικός στρατός θα είναι τόσο ισχυροποιημένος από τον εξοπλισμό του μέσω Γαλλίας με χρήματα των Σαουδαράβων, ώστε να έχει ισχυρές πιθανότητες να νικήσει την οικονομικά αποδιαρθρωμένη Χεζμπολάζ. 

Αυτός είναι ο σχεδιασμός των ΗΠΑ και του Ισραήλ, ο οποίος υλοποιείται με χρήματα της Σαουδαραβίας. 

Ο λόγος για τον οποίον τα όπλα που θα προμηθευτεί ο λιβανικός στρατός επέλεξαν η Ουάσιγκτον και το Τελ Αβίβ να είναι γαλλικά και όχι αμερικανικά, έχει να κάνει με την ιστορία του Λιβάνου και την ψυχολογία των Λιβανέζων. Η ελίτ και ο λαός του Λιβάνου, που πάντα θεωρούσαν τη χώρα τους ένα «κομμάτι της Ευρώπης στη Μέση Ανατολή», έχουν εδώ και έναν αιώνα στενότατη σχέση με τη Γαλλία.
 

ΙΣΛΑΜΟΦΑΣΙΣΜΟΣ: : Εκαψαν στο Λίβανο βιβλιοθήκη ελληνορθόδοξου ιερέα με χιλιάδες σπάνια βιβλία

φωτό αρχείου Καταστράφηκε από πυρκαγιά μία βιβλιοθήκη με σπάνια βιβλία που ανήκει σε ελληνορθόδοξο ιερέα και στεγάζεται σε σουνιτική περιοχή της Τρίπολης του Λιβάνου, μια ημέρα αφότου υπήρξε αυξανόμενη θρησκευτική ένταση, ανέφερε πηγή των υπηρεσιών ασφαλείας σε αυτή την πόλη στα βόρεια της χώρας

«Άγνωστοι δράστες πυρπόλησαν τη βιβλιοθήκη Σαέχ στην Τρίπολη, καταστρέφοντας τα δύο τρίτα από τα περίπου 80.000 βιβλία και χειρόγραφα που φυλάσσονταν εκεί», ανέφερε η πηγή των υπηρεσιών ασφαλείας στο Γαλλικό Πρακτορείο υπό τον όρο της ανωνυμίας.

Ομάδες πολιτικής άμυνας και πυροσβέστες αναπτύχθηκαν στην περιοχή για να σβήσουν τη φωτιά, αλλά «υπάρχουν φόβοι ότι τα περισσότερα βιβλία έχουν καταστραφεί είτε από τις φλόγες είτε από το νερό που χρησιμοποιήθηκε για να σβήσει η πυρκαγιά», πρόσθεσε .

Η πυρπόληση της βιβλιοθήκης ήρθε μια ημέρα αφότου «ανακαλύφθηκε ένα φυλλάδιο μέσα σε ένα από τα βιβλία που φυλάσσονταν στη βιβλιοθήκη το οποίο ήταν προσβλητικό για το Ισλάμ και τον προφήτη Μωάμεθ », είπε η ίδια πηγή .

TOYΡΚΙΑ: "Κάθε Τούρκος στη Βηρυτό θα είναι στόχος"

Του Κώστα Ράπτη

Η ραγδαία υποχώρηση της τουρκικής επιρροής στις χώρες της ευρύτερης Μέσης Ανατολής, μετά την παραίτηση του Εμίρη του Κατάρ και την ανατροπή του Morsi στην Αίγυπτο, παίρνει εκδηλώσεις άλλοτε σχεδόν διασκεδαστικές και άλλοτε ολότελα τραγικές. 

Λ.χ. οι τουρκικές “σαπουνόπερες”, των οποίων η διείσδυση στη μεσανατολική (και όχι μόνο) τηλεοπτική αγορά αναφερόταν ως αψευδής μάρτυρας της τουρκικής soft power αποτελούν το πρώτη θύμα της “διπλωματίας αρχών και όχι συμφερόντων” που επιμένει να ακολουθεί η κυβέρνηση Erdogan, υπερασπιζόμενη τη Μουσουλμανική Αδελφότητα. Έτσι, Αιγύπτιοι ηθοποιοί και κινηματογραφιστές κυκλοφόρησαν έκκληση για μποϊκοτάζ των τουρκικών τηλεοπτικών σειρών, σε καταγγελία της πολιτικής στάσης της Άγκυρας, ενώ η αιγυπτιακή δημόσια ραδιοτηλεόραση η οποία είχε αποκτήσει τα δικαιώματα αρκετών σίριαλ από την Τουρκία, πάγωσε τον προγραμματισμό εκπομπής τους.

Στον Λίβανο, πάλι, τα πράγματα είναι πολύ πιο ανησυχητικά, μετά την απαγωγή δύο πιλότων της τουρκικού αερομεταφορέα τα ξημερώματα της Παρασκευής. Έξι ένοπλοι επωχούμενοι σε δύο αυτοκίνητα ακινητοποίησαν λεωφορείο το οποίο μετέφερε το εννεαμελές πλήρωμα αεροσκάφους της Turkish Airlines από το αεροδρόμιο “Rafiq Hariri” της Βηρυτού σε ξενοδοχείο της παραλιακής περιοχής Ain Mreisseh και απήγαγαν τον κυβερνήτη Murat Aktumer και τον συγκυβερνήτη Murat Agca. (Τα υπόλοιπα μέλη του πληρώματος επέστρεψαν στην Κωνσταντινούπολη).

Την ευθύνη της απαγωγής ανέλαβε μέσω μηνύματος προς το κανάλι al-Jadeed η πρωτοεμφανιζόμενη οργάνωση “Προσκυνητές του Ιμάμη Ali al-Rida” δηλώνοντας ότι οι Τούρκοι πιλότοι “θα παραμείνουν φιλοξενούμενοί μας μέχρι να απελευθερωθούν οι αδελφοί μας που απήχθησαν στην Aazaz”. Πρόκειται για την περίπτωση των Λιβανέζων Σιιτών οι οποίοι επιστρέφοντας από προσκύνημα στο Ιράν έπεσαν τον Μάιο του 2012 στα χέρια Σύρων αντικαθεστωτικών στην περιοχή του Χαλεπίου. Οι γυναίκες της ομάδας και δύο άνδρες απελευθερώθηκαν, ωστόσο 9 άτομα παραμένουν ακόμη σε ομηρία –θεωρούμενοι προφανώς ως σύνδεσμοι του καθεστώτος Assad με το Ιράν και την σιιτική οργάνωση Χεζμπολλάχ του Λιβάνου. 

Οι οικογένειες των Λιβανέζων ομήρων έχουν επανειλημμένα διοργανώσει συγκεντρώσεις διαμαρτυρίας έξω από τα γραφεία της Turkish Airlines στη Βηρυτό, θεωρώντας ότι η Τουρκία στηρίζει τους απαγωγείς. (Σε αντίστοιχο πνεύμα κινείται και η πληροφορία, την οποία η Άγκυρα διέψευσε κατηγορηματικά, ότι οι δύο απαχθέντες μητροπολίτες του Χαλεπίου έχουν μεταφερθεί από τους απαγωγείς τους στην τουρκική επικράτεια).

Οι αρχές του Λιβάνου καταδίκασαν την απαγωγή των Τούρκων πιλότων και διαβεβαίωσαν, δια στόματος του υπουργού Εσωτερικών Marwan Charbel σε συνάντηση με τον πρεσβευτή της Τουρκίας στη Βηρυτό, Ιnan Ozyildiz, ότι ο Λίβανος προστατεύει όλους τους Τούρκους που βρίσκονται στο έδαφος του και εξαντλεί τις προσπάθειές του για την απελευθέρωση των πιλότων. 

Το σιιτικό στοιχείο, ωστόσο, εκφράζεται με λιγότερη διπλωματικότητα. Ο σεϊχης Abbas Zogheib ο οποίος παρακολουθεί για λογαριασμό του Ανώτατου Σιιτικού Συμβουλίου του Λιβάνου την υπόθεση των 9 ομήρων δήλωσε: “πάει πάνω από χρόνος που η Τουρκία παίζει με τα νεύρα μας. Αν η απαγωγή των Τούρκων πιλότων συνεπάγεται ενίσχυση της πίεσης προς την Τουρκία για να απελευθερωθούν οι δικοί μας άνθρωποι, τότε την υποστηρίζουμε”.

Το γιατί η Τουρκία βρέθηκε να συγκεντρώνει τόσο μένος, έχει να κάνει με το ότι στις διαπραγματεύσεις που διεξήγαγε σχετικά ο επικεφαλής της Ασφάλειας του Λιβάνου, στρατηγός Abbas Ibrahim, είχε προωθήσει για λογαριασμό των Σύρων αντικαθεστωτικών κατάλογο 43 γυναικών που κρατούνταν στις φυλακές της Δαμασκού και θα έπρεπε να απελευθερωθούν ως αντάλλαγμα για τη λήξη της ομηρίας των “9”. Όμως ενώ η συριακή κυβέρνηση όντως απελευθέρωσε τις 43 κρατούμενες στις 19 Ιουλίου, οι Λιβανέζοι Σιίτες δεν επέστρεψαν στα σπίτια τους...

Μάλιστα ο εκπρόσωπος των οικογενειών των ομήρων, Hayat Awali δήλωσε ούτε λίγο ούτε πολύ: 

TOYΡΚΙΑ: Ταξιδιωτική οδηγία για τον Λίβανο εξέδωσε η Αγκυρα

Η Τουρκία προέτρεψε τους υπηκόους της να μην επισκέπτονται το Λίβανο ή, αν βρίσκονται εκεί, να τον εγκαταλείψουν, έπειτα από τη απαγωγή δύο πιλότων της Turkish Airlines από ενόπλους στη Βηρητό. Σιιτική οργάνωση έχει αναλάβει την ευθύνη της απαγωγής και τη συνδέει με τον εμφύλιο στη Συρία, ζητώντας την απελευθέρωση κρατουμένων.
«Εν όψει της παρούσας κατάστασης, θα συνιστούσαμε στους συμπατριώτες μας να αποφεύγουν, εκτός αν υπάρχουν ζωτικής σημασίας λόγοι, κάθε ταξίδι στον Λίβανο», αναφέρει το τουρκικό υπουργείο.

Ακόμη καλεί ακόμη τους Τούρκους «που ακόμη βρίσκονται στον Λίβανο να επιστρέψουν στην Τουρκία ή, εάν πρέπει να μείνουν, να πάρουν όλα τα μέτρα για την προσωπική τους ασφάλεια και να βρίσκονται σε επαγρύπνηση».

Η Άγκυρα περιμένει από την κυβέρνηση του Λιβάνου να «πάρει όλα τα μέτρα για την ασφάλεια των Τούρκων υπηκόων» που βρίσκονται στη χώρα. Τηλεφωνική επικοινωνία για το περιστατικό είχε ο Τούρκος υπουργός Εξωτερικών Αχμέτ Νταβούτογλου που συνομίλησε με τον Λιβανέζο πρωθυπουργό Νατζίμπ Μικάτι και τον πρόεδρο του κοινοβουλίου Ναμπίχ Μπέρι.

Σύμφωνα με όσα έγιναν γνωστά, τέσσερις ένοπλοι πήραν ομήρους τους δύο Τούρκους, τον πιλότο Μουράτ Ακπινάρ και τον συγκυβερνήτη Μουράτ Αγκτσά, που επέβαιναν σε λεωφορείο από το αεροδρόμιο της Βηρυτού προς ξενοδοχείο. Οι άλλοι επτά επιβάτες του λεωφορείου αφέθηκαν ελεύθεροι να φύγουν.

Την ευθύνη για την απαγωγή ανέλαβε η λιβανέζικη σιιτική οργάνωση «Προσκυνητές του ιμάμη αλ-Ριντά», σύμφωνα με το κρατικό Εθνικό Πρακτορείο Ειδήσεων του Λιβάνου.

Οι λιβανέζικες Αρχές υποστηρίζουν ότι δεν γνωρίζουν την οργάνωση.

Η οργάνωση ανακοίνωσε πως θα απελευθερώσει τους πιλότους σε αντάλλαγμα για την απελευθέρωση εννέα σιιτών Λιβανέζων προσκυνητών που απήχθησαν το Μάιο του 2012 στη Συρία. 

ΛΙΒΑΝΟΣ: Απήχθησαν πιλότοι της Turkish Airlines στη Βηρυτό

Δύο πιλότοι που εργάζονται για τις Τουρκικές Αερογραμμές απήχθησαν τα ξημερώματα από ενόπλους στον δρόμο του αεροδρομίου της Βηρυτού, όπως δήλωσε ο υπουργός Εσωτερικών του Λιβάνου Μαρουάν Σαρμπέλ.

«Επιχείρηση απαγωγής πραγματοποιήθηκε στις 03.00 εναντίον λεωφορείου που μετέφερε μέλη του πληρώματος αεροσκάφους των Τουρρκικών Αερογραμμών από το αεροδρόμιο στο ξενοδοχείο. Ενοπλοι απηγαγαν δύο από τους επιβαίνοντες: τον κυβερνήτη και τον συγκυβερνήτη», είπε.

ΕΘΝΟΣ

ΜΕΣΗ ΑΝΑΤΟΛΗ: Την τοποθέτηση της Χεζμπολάχ στις τρομοκρατικές οργανώσεις εξετάζει η ΕΕ

Η Ευρωπαϊκή Ένωση εξετάζει το ενδεχόμενο να προσθέσει στον κατάλογό με τις τρομοκρατικές οργανώσεις τον οποίο καταρτίζει την ένοπλη πτέρυγα της Χεζμπολάχ, έγινε  γνωστό από αρκετούς ευρωπαίους διπλωμάτες.

Η Βρετανία παρουσίασε σχετικό αίτημα στους ευρωπαίους εταίρους της και οι συνομιλίες πάνω στο ζήτημα αυτό θα ξεκινήσουν «στις αρχές Ιουνίου», εκμυστηρεύθηκαν στο Γαλλικό Πρακτορείο διπλωμάτες, οι οποίοι ζήτησαν να μην κατονομαστούν.
«Ελπίζουμε σε μια συμφωνία για να καταχωρήσουμε την ένοπλη πτέρυγα της Χεζμπολάχ στον κατάλογο με τις τρομοκρατικές οργανώσεις ως το τέλος του Ιουνίου», διευκρίνισε ένας από τους διπλωμάτες.

Για να γίνει αυτό χρειάζεται να υπάρξει ομοφωνία στους κόλπους των 27 χωρών-μελών της ΕΕ. Οι ΗΠΑ και το Ισραήλ ζητούν εδώ και καιρό από τους Ευρωπαίους να προχωρήσουν σε αυτό το μέτρο.

ΤΟΥΡΚΙΑ - ΛΙΒΑΝΟΣ: Η Ελληνική Ορθόδοξη κοινότητα του Λιβάνουσταμάτησε τη προβολή του προπαγανδιστικου «Fetih 1453»


Της Φανούλας Αργυρού

Μια ξεχασμένη είδηση που πέρασε απαρατήρητη είναι αυτή της τουρκικής παραγωγής «Fetih 1453» η προβολή της οποίας σταμάτησε στην γειτονική χώρα το Λίβανο χάρη στις διαμαρτυρίες στις οποίες προέβη εκεί η κοινότητά μας. Σε μια επι τω πλείστον μουσουλμανική χώρα και όχι π.χ. στην Ελλάδα, που είναι χριστιανική και ελληνική.

Η επιτυχία αυτή οφείλεται στην ενεργό δράση της Ελληνικής Ορθόδοξης κοινότητας του Λιβάνου
.
 
Το θέμα κάλυψαν ΜΜΕ στη Γαλλία. Συγκεκριμένο άρθρο γραμμένο από τη Natalia Trouiller δημοσιευμένο στις 10 Οκτωβρίου 2012 με τίτλο «Un film turc divise le Liban» («Ένα τουρκικό έργο διχάζει το Λίβανο»).

Στο δημοσίευμα γίνεται αναφορά στην αποτελεσματική αντίδραση – η οποία χρησιμοποίησε το διαδίκτυο - εναντίον της προβολής της τουρκικής παραγωγής, και του συμπατριώτη μας από την Αμερική, Ιωάννη Φιτανάκη, πρώην προέδρου της διαλυθείσας Hellenic League of America.


Το άρθρο, αφού κάνει μια μακροσκελή ιστορική αναφορά, αναφέρεται σε δηλώσεις εναντίον της τουρκικής παραγωγής, για την οποία ξοδεύθηκαν 17 εκατομμύρια δολάρια, ότι διαστρευλώνει ιστορικά γεγονότα, και προσβάλει την χριστιανική θρησκεία ως μια διαφθαρμένη θρησκεία και είναι ένα έργο που προκαλεί τη διένεξη μεταξύ Χριστιανών και Ισλαμιστών
. «... Προβάλει σε μια σκηνή τον Μεχμέτ ΙΙ να μπαίνει στην Αγία Σοφία όπου βρίσκονταν εκατομμύρια πρόσφυγες, να παίρνει ένα μικρό αγόρι στα χέρια του και να δηλώνει νικητής υπερασπιστής. ΄Ολοι γνωρίζουμε ότι αυτό δεν ανταποκρίνεται στην αλήθεια. Η σφαγή πέραν των 3,000 χριστιανών και ο βιασμός γυναικών είναι ιστορικά γεγονότα που δεν μπορούν να διαστρευλωθούν...», αναφέρεται ως δήλωση, στο άρθρο.

Παραθέτω πιο κάτω ολόκληρο το δημοσίευμα στη γαλλική γλώσσα με την αφίσα της προσβλητικής τουρκικής προπαγάνδας:


ΜΕΣΗ ΑΝΑΤΟΛΗ: Μια ανάσα από τον εμφύλιο βρίσκεται και ο Λίβανος


Για λίγες ώρες χθες, η Βηρυτός θύμιζε... Δαμασκό, με σημαίες του Λιβάνου και της συριακής αντιπολίτευσης να ανεμίζουν στους δρόμους της. Χιλιάδες άνθρωποι μετέτρεψαν την κηδεία του δολοφονηθέντος (το απόγευμα της Παρασκευής) ανώτατου αξιωματούχου των μυστικών υπηρεσιών, Βισάμ αλ-Χασάν, σε διαδήλωση διαμαρτυρίας κατά της Συρίας και του πρωθυπουργού του Λιβάνου. Κατευθύνθηκαν, μάλιστα, με άγριες διαθέσεις προς το Σαράι, την έδρα της κυβέρνησης, όπου και απαίτησαν την παραίτηση του επικεφαλής της, Νατζίμπ Μικάτι.

Κάποια στιγμή, η κατάσταση έδειχνε να ξεφεύγει από τον έλεγχο, καθώς αναφέρθηκε ανταλλαγή πυκνών πυροβολισμών στο κέντρο της πρωτεύουσας του Λιβάνου. Χρειάστηκε να παρέμβει, με τηλεοπτικό του μήνυμα, ο επικεφαλής της αντιπολίτευσης, Σαάντ αλ-Χαρίρι, προκειμένου να ηρεμήσουν τα πνεύματα.

«Θέλουμε ειρήνη, η κυβέρνηση πρέπει να πέσει, αλλά θέλουμε αυτό να γίνει με ειρηνικό τρόπο. Ζητώ από όλους όσοι βρίσκονται στους δρόμους να αποσυρθούν»
, δήλωσε ο Χαρίρι, ο οποίος προφανώς γνωρίζει τους κινδύνους μιας έκρηξης σε μια χώρα η οποία έχει οδυνηρό παρελθόν.  

Ωστόσο, είναι βέβαιο ότι η εκτόνωση της έντασης είναι προσωρινή, καθώς το καζάνι στον Λίβανο -μια χώρα που μοιάζει με εθνοτικό και θρησκευτικό μωσαϊκό- κυριολετικά βράζει. Και είναι μαθηματικά βέβαιο ότι, ειδικά εφόσον συνεχίζεται ο εμφύλιος στη Συρία, κάποια στιγμή θα εκραγεί.

ΜΥΣΤΙΚΕΣ ΥΠΗΡΕΣΙΕΣ - ΗΠΑ: Η Χεζμπολάχ μπορεί να επιτεθεί ανά πάσα στιγμή στην Ευρώπη

Οι Ηνωμένες Πολιτείες προειδοποίησαν  ότι η λιβανική Χεζμπολάχ μπορεί να πραγματοποιήσει επιθέσεις "ανά πάσα στιγμή" στην Ευρώπη ή αλλού στον κόσμο.

"Πιστεύουμε ότι η Χεζμπολάχ μπορεί να πραγματοποιήσει επιθέσεις στην Ευρώπη ή αλλού, ανά πάσα στιγμή και (...) χωρίς καμίας μορφής προειδοποίηση", δήλωσε ένας αξιωματούχος του Στέιτ Ντιπάρτμεντ.

"Η Χεζμπολάχ και το Ιράν θα διατηρήσουν μια έντονη τρομοκρατική δραστηριότητα στο εγγύς μέλλον", πρόσθεσε.

Κύρια δύναμη της κυβέρνησης του Λιβάνου, το σιιτικό κίνημα υπό την ηγεσία του Σεΐχη Χασάν Νασράλα συνδέεται στενά με το Ιράν και έχει εμπλακεί σε μια "εντατικοποίηση της τρομοκρατικής του εκστρατείας" σε όλον τον κόσμο, δήλωσε ο Ντάνιελ Μπέντζαμιν, συντονιστής του αντιτρομοκρατικού αγώνα στο Στέιτ Ντιπάρτμεντ.

Σύμφωνα με τον Μπέντζαμιν η Χεζμπολάχ "ενδιαφέρεται" επίσης για την πραγματοποίηση τρομοκρατικών επιθέσεων στην Ταϊλάνδη, όπου μια προηγούμενη απόπειρά της είχε αποτύχει στις αρχές του 2012.

MEΣΗ ΑΝΑΤΟΛΗ: Iσορροπία σε τεντωμένο σχοινί -- Κίνδυνος εμπλοκής του Λιβάνου σε σύρραξη

Aρθρογράφου της Washington Post

Για τουλάχιστον μία γενιά οι Λιβανέζοι έζησαν τον εφιάλτη του εμφύλιου σπαραγμού. Σήμερα παρακολουθούν τη Συρία να βυθίζεται σε μια ανάλογη δίνη, που στροβιλίζεται με όλο και μεγαλύτερη ταχύτητα. Πολλοί λοιπόν στον Λίβανο φοβούνται ότι η χώρα τους θα παρασυρθεί μοιραία σε σύρραξη.

Ηδη τα τραύματα της Συρίας αιμορραγούν στον Λίβανο. Η περιοχή του Ακαρ στο βορειοανατολικό τμήμα της χώρας έχει μετατραπεί σε σταθμό μεταφοράς ιατροφαρμακευτικού υλικού και άλλων εφοδίων – η συριακή αντιπολίτευση ελπίζει να χρησιμοποιήσει το συγκεκριμένο σημείο σαν ορμητήριο επιχειρήσεων στη Χομς, που έχει αναδειχθεί σε προπύργιο του αγώνα για την ανατροπή του προέδρου Μπασάρ αλ Ασαντ.

Στο σύντομο ταξίδι μου στον Λίβανο πριν από μία εβδομάδα, συνάντησα έναν Λιβανέζο που μου έδωσε πολύτιμα στοιχεία για το δίκτυο ανεφοδιασμού της συριακής αντιπολίτευσης στο Ακαρ. Αυτός μού είπε ότι σουνίτες και κάποιοι χριστιανοί στον Βορρά συμπαθούν τις αντικαθεστωτικές δυνάμεις.

Ο στρατός του Λιβάνου (που περιλαμβάνει τους συμπαθούντες τον Ασαντ σιίτες) προσπαθεί –ευγενικά– να περιφρουρήσει τη μεθόριο, έργο που θυμίζει ισορροπία σε τεντωμένο σχοινί, όπως αποδείχτηκε τον Μάιο, όταν σκοτώθηκε σουνίτης ιερωμένος και η περιοχή παραλίγο να εκραγεί.

Ακούοντας τον άνθρωπο από το Ακαρ να μου εξιστορεί μηνύματα της συριακής αντιπολίτευσης, είχα την αίσθηση πως ο Λίβανος σύρεται μοιρολατρικά προς τον πόλεμο. Οπως οι περισσότεροι Λιβανέζοι, ο συνομιλητής μου φρικιά στην ιδέα του πολέμου, τον οποίο θεωρεί όμως αναπόφευκτο.

Ο πρωθυπουργός Νατζίμπ Μικάτι προσπαθεί να κρατήσει το Λίβανο μακριά από τη σύρραξη, εφαρμόζοντας πολιτική την οποία ονομάζει «αποσύνδεση». Μολονότι ο Μικάτι εθεωρείτο υπέρμαχος του Ασαντ όταν διορίστηκε πρωθυπουργός πέρυσι, κατέπληξε τους Αμερικανούς, ακόμη και τους Ισραηλινούς, με τη σχετική αυτονομία που διατηρεί έναντι της Συρίας και του πάτρωνά της, του Ιράν.

Προς χάριν της αποσύνδεσης, ο Μικάτι πήρε αποστάσεις όχι μόνο από τον Ασαντ, αλλά κατά κάποιο τρόπο και από τη Χεζμπολάχ, τη σιιτική πολιτοφυλακή, που είναι ο βασικός σύμμαχος του Ασαντ στον Λίβανο. Πρόκειται για περίπλοκη κίνηση, αφού ο Μικάτι είναι επικεφαλής μιας κυβέρνησης, στην οποία κυριαρχεί η Χεζμπολάχ. Γνωρίζει, ωστόσο, ότι από τη θέση του πρωθυπουργού οφείλει να εκπροσωπεί και τη σουνιτική κοινότητα, η οποία παραδοσιακά και βάσει του συστήματος θρησκευτικής ισότητας στον Λίβανο κατέχει το πρωθυπουργικό αξίωμα.

Η πρώτη κίνηση «αποσύνδεσης» του Μικάτι ήταν η απόφασή του, τον περασμένο Νοέμβριο, να χρηματοδοτήσει το ειδικό δικαστήριο του ΟΗΕ που ερευνά τη δολοφονία του πρωθυπουργού Ραφίκ Χαρίρι το 2004. Λέγεται ότι βάσει στοιχείων στον φόνο εμπλέκονται μέλη της Χεζμπολάχ, που προσπάθησαν επανειλημμένως να φιμώσουν την έρευνα.