"Κόμμα = Ομάς ανθρώπων, ειδότων ν' αναγιγνώσκωσι και ν' αρθογραφώσιν εχόντων χείρας και πόδας υγιείς, αλλά μισούντων πάσαν εργασίαν, οίτινες ενούμενοι υπο ένα οιονδήποτε αρχηγόν, ζητούσι ν' αναβιβάσωσιν αυτόν δια παντός μέσου εις την έδραν πρωθυπουργού, ίνα παρέχη αυτοίς τα μέσα να ζώσι χωρίς να σκάπτωσι"
Εμμανουήλ Ροΐδης , Έλληνας πεζογράφος και κριτικός (1836-1904)


Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΜΠΟΓΔΑΝΟΣ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΜΠΟΓΔΑΝΟΣ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

ΝουΔο-ΣΥΡΙΖΑίικο ΓΥΦΤΟ-ΧΑΝΕΙΟ: Mάθανε πως καιγόμαστε (και γ@μιομ@στε) πλακώσανε κι οι γύφτοι

ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΣΟΥΡΓΕΛΟ-ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟ-ΞΕΦΤΙΛΑΡΟΠΛΗΚΤΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Πρωινούδες σε πολιτικώς ορθό οίστρο!

 

 
Αν δεν έχετε δει το ΤΣΟΥΒΑΛΙ που βραβεύσανε μπορείτε να το δείτε ΕΔΩ:
 

ΔΙΕΘΝΗ ΚΑΘΑΡΜΑΤΑ - ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΑΡΙΣΤΕΡΟΚΑΘΑΡΜΑΤΟΠΛΗΚΤΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: CHE Το pop-idol που φυλάκιζε τους ομοφυλόφιλους, χλεύαζε τους μαύρους και βασάνιζε ζώα

Του Κωνσταντίνου Μπογδάνου.

Ο Τσε Γκεβάρα θεωρούσε το Γκουαναχακαμπίμπες απαραίτητο. Στο στρατόπεδο συγκέντρωσης αυτό, το πρώτο από το πολλά που ακολούθησαν, το οποίο και δημιουργήθηκε το 1960, ο επαναστάτης των εκατομμυρίων ποπ απεικονίσεων πίστευε ότι πολύ καλώς στέλνονται για να εκτελέσουν καταναγκαστική εργασία, να βιαστούν, να πεθάνουν, τόσο οι ομοφυλόφιλοι, όσο και κάθε λογής αντεπαναστάτες, όπως κληρικοί, μάρτυρες του Ιεχωβά και άλλοι. "Η δουλειά σε κάνει άντρα" ήταν το μότο του θανάτου.

Ειδικά για τους ομοφυλόφιλους, ο Ερνέστο Γκεβάρα πίστευε ότι είναι προϊόντα μιας αστικής διαστροφής και αντιβαίνουν στο πρότυπο του "νέου ανθρώπου", το οποίο έχει ως αποστολή να πλάσει ο κομμουνισμός, όπως εξηγείται στο πόνημά του "Άνθρωπος και σοσιαλισμός στην Κούβα". Το αναφέρει και ο Λη Λόκγουντ στο βιβλίο του "Η Κούβα του Κάστρο" ανασύροντας συνέντευξη του Τσε από το 1965, όπου λέει: "Η παρέκκλιση από τη φύση έρχεται σε σύγκρουση με το το πρότυπο που έχουμε για το πώς θα έπρεπε να είναι ο μαχητικός κομμουνιστής".

Επρόκειτο περί προσωπικότητας βίαιης, δεν υπάρχει αμφιβολία. Ο Αλμπέρτο Βενέγκας Λυντς στο άρθρο "Ο ξάδελφός μου, ο Τσε" περιγράφει πώς ο Γκεβάρα απολάμβανε να βασανίζει ζώα - χαρακτηριστικό κοινό μεταξύ των κατά συρροήν δολοφόνων. 
 
Τα καταγεγραμμένα ανθρώπινα θύματά του μόνο στην Κούβα ανέρχονται σε 216. Οι δίκες περίττευαν. "Η Επανάσταση έχει υποχρέωση να θριαμβεύει, όχι να κοντοστέκεται για έρευνες", πίστευε ο Τσε.

Όσο για τον ρατσισμό του, ο Αργεντινός μπουρζουάς με την άρνηση καταγωγής φαίνεται ότι κράτησε από το περιβάλλον που τον μεγάλωσε τα χειρότερα αντανακλαστικά. "Αυτά τα μεγαλοπρεπή δείγματα της αφρικανικής φυλής, που κατάφεραν να διατηρήσουν την φυλετική τους καθαρότητα μέσω του γεγονότος ότι δεν σχετίζονται με την καθαριότητα": έτσι αναφέρεται στους μαύρους. 
Ούτε είναι πολύ ευγενικότερος με τους Μεξικανούς - λογικό, αφού πίστευε στην ανωτερότητα της λευκής φυλής.

Τώρα που και στην Ελλάδα η "πρώτη φορά αριστερά" έχει ρίξει, μόνη της, όλες τις μάσκες και που τα ιερά τοτέμ της δεν είναι πια ταμπού, ας ενημερωθούν πλέον ευθαρσώς τα παιδάκια κάθε ηλικίας με τα μπλουζάκια του Τσε, που στο πρόσωπο ενός διεστραμμένου γόη βλέπουν μία δήθεν ευγενική ψυχή, πως το απόλυτο pop-idol της επανάστασης ήταν στην πραγματικότητα ...

ΝουΔο-ΚΚΕδο-ΑΡΙΣΤΕΡΟΛΑΓΝΟ ΞΕΦΤΙΛΑΡΑΔΙΚΟ: Ο Μπογδάνος, το "τιμημένο" και το ακαταδίωκτο...

 


Του ΣΩΚΡΑΤΗ ΠΑΠΑΧΑΤΖΗ

Η φράση με την οποία ξεκίναγα  προηγούμενο post “Αναρωτιέται κανείς πόσο πρέπει να ψάξει στην πιάτσα για να συναντήσει ένα πολιτικό τσογλάνι της τάξεως του Άδωνι Γεωργιάδη” ήταν τελικά άδικη για το nanobot του ελληνικού κοινοβουλίου. Και εν πάση περιπτώσει, ανακριβής.

Δεν χρειάζεται κανένα ψάξιμο. 

Μια ματιά στα έδρανα του “Κομουνιστικού Κόμματος Ελλάδας” αρκεί για να αποκαλύψει 15 πολιτικά τσογλάνια της τάξεως του ΑΓ και χειρότερα.  

Μετά τον πολιτικό αρχιμαλάκα Καραθανασόπουλο [“η πολιτική μαλακία έχει και τα όριά της”] ιδού ο ζηλώσας την δόξαν αυτού Παφίλης στο δικό του ραντεβού με την κοινοβουλευτική ιστορία. 

 

Στο καταστατικό του, ψηφισμένο στο 19ο Συνέδριο, 2013 το “τιμημένο” αυτοκαθορίζεται ως επαναστατική οργάνωση που αγωνίζεται για την ανατροπή του καπιταλισμού και την οικοδόμηση της σοσιαλιστικής – κομμουνιστικής κοινωνίας, στην οποία θα καταργηθεί κάθε εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο.
 

Διακηρύσσει ως στρατηγικό του στόχο την κατάκτηση της επαναστατικής εργατικής εξουσίας, δηλ. την δικτατορία του προλεταριάτου.
 

Αναγνωρίζει ως πηγές της έμπνευσής του την …νικηφόρα σοσιαλιστική επανάσταση του 1917, τους ηρωϊκούς αγώνες του ΕΑΜ – ΕΛΑΣ και, ιδίως, του κορυφαίου αγώνα του ΔΣΕ στο διάστημα 1946-1949 [αυτά ως προς την “επιτακτική ανάγκη” να αφήσουμε πίσω το παρελθόν εν ονόματι της εθνικής ομοψυχίας].

Πάσα αναφορά στα παραπάνω ως αποδείξεις μιας …όχι τυπικά δημοκρατικής νοοτροπίας, τιμωρείται με αποβολή από τα κόμματα του δημοκρατικού τόξου, στα οποία φυσικά υπάγεται το “τιμημένο”.
 

Ο κύριος Μπογδάνος μου είναι αντιπαθής. Αλλά για το ότι έχει δίκιο στο συγκεκριμένο θέμα, ούτε συζήτηση.
 

Και, επιτέλους...

 

ΕΛΛΗΝΟΦΩΝΟ ΝουΔο-ΑΡΙΣΤΕΡΟ-ΛΑΘΡΟΜΑΧΜΟΥΤΑΡΟΠΛΗΚΤΟ ΚΩΛΟΧΑΝΕΙΟ: Ντροπή σας, υποκριτάρες! (Οι τζιχαντιστές του 2040 σε κάποιο νηπιαγωγείο βρίσκονται σήμερα - Τότε θα θυμιθείτε τον Μπογδάνο ισλαμολάγνα σούργελα!!!) )

ΑΡΘΡΟ - ΔΥΝΑΜΙΤΗΣ 

Γράφει ο Θάνος Τζήμερος

Το μήνυμα του Μπογδάνου ήταν απλό.
Πιο απλό δεν γίνεται: σε σχολείο στο κέντρο της Αθήνας, στους είκοσι μαθητές, Έλληνες είναι μόνον οι τρεις. 

Δεν είναι καινούργια η πληροφορία. Εδώ και χρόνια, οι αυτόχθονες κάτοικοι των περιοχών, κραυγάζουν από απόγνωση και απελπισία, βλέποντας τις γειτονιές τους να μετατρέπονται σε γκέτο Ασιατών και Αφρικανών.  

Και τι κάνουν οι πολιτικοί;  

Τίποτε!

Η αριστερά ονειρεύεται καινούργια εκλογική πελατεία, όταν “όλης της γης οι κολασμένοι” πάρουν ελληνική υπηκοότητα και η ΝΔ, καταπατώντας κατά συρροήν τις προεκλογικές της εξαγγελίες, φτιάχνει καινούργιες δομές για να τους «ενσωματώσει».

Ο μοναδικός βουλευτής της ΝΔ που λέει τα σύκα, σύκα και το… Ισλαμαμπάντ, Ισλαμαμπάντ είναι ο Μπογδάνος. Αν λοιπόν το έλεγε με σκέτα νούμερα, 17 – 3, όπως το γράφω στην αρχή του άρθρου, δεν θα ίδρωνε το αυτί κανενός. Άλλωστε το Κολωνάκι και τα “ακριβά” προάστια στα οποία κατοικεί το σύνολο σχεδόν των πολιτικών, ακόμα δεν έχουν «μεταναστευτικές ροές». Επειδή όμως είναι δημοσιογράφος, αντιλαμβάνεται τη δύναμη της εικόνας. Και ανέβασε όλον τον κατάλογο με τους Αμπντούλ, Ομάρ, Ιμπραχίμι και άλλους 14 που είναι στην ίδια τάξη με τη Δήμητρα, την Αντωνία και τον Γεράσιμο.

Πού βρήκε τον κατάλογο αυτόν ο Μπογδάνος; 

Τον έκλεψε από τα συρτάρια της διευθύντριας του νηπιαγωγείου; 

Όχι! Κυκλοφορούσε στο διαδίκτυο.  

Και πού τον βρήκε αυτός που τον πρωτοανάρτησε στο διαδίκτυο; 

Ήταν κολλημένος στην εξωτερική πλευρά της αυλόπορτας του σχολείου σε ΔΗΜΟΣΙΑ ΘΕΑ, και ο κάθε περαστικός μπορούσε να τον φωτογραφίσει! 

 Είναι προσωπικό δεδομένο ένα σκέτο όνομα; 

Είναι παράνομη πράξη η περαιτέρω δημοσιοποίησή του όταν έχει ήδη δημοσιοποιηθεί από το ίδιο το σχολείο και όταν δεν συνοδεύεται από κανένα άλλο στοιχείο; 

Είναι δηλαδή παράνομος ο τηλεφωνικός κατάλογος που έχει και όνομα και τηλέφωνο και διεύθυνση;  

Δεν ξέρω, ας το αποφασίσει ο εισαγγελέας που διέταξε κατεπείγουσα έρευνα για να διαλευκάνει το στυγερό έγκλημα.

Αυτό που ξέρω σίγουρα, και το ξέρει όλο το σύμπαν, πλην υποκριτών, είναι πως η κοινοποίηση 20 ονομάτων δεν είναι «βαρύτατο πολιτικό και ηθικό παράπτωμα» όπως απεφάνθη η Ντόρα, σε ρόλο ιεροεξεταστή πολιτικής ορθότητας. Απέφυγε όμως να κάνει το παραμικρό σχόλιο για την ουσία της ανάρτησης.

Το να έχουν ισλαμοποιηθεί ολόκληρες περιοχές της Αθήνας και της Θεσσαλονίκης, τι είδους πολιτικό και ηθικό παράπτωμα είναι, για τους πολιτικούς που συνετέλεσαν σ’ αυτό; Ή μήπως δεν είναι παράπτωμα, αλλά έγκλημα;

Για την αριστερίλα, δεν συζητάμε καν. Ανακάλυψε «φρικιαστική ακροδεξιά» και «πρωτοφανή στοχοποίηση που θυμίζει ναζιστικό καθεστώς». 10 λέξεις ξέρουν όλες κι όλες οι Πολ-Πότηδες του “ΕΑΜ – ΕΛΑΣ – ΜΕΛΙΓΑΛΑΣ”, αυτές εμπιστεύονται.  

Και όλοι οι ισλαμολάγνοι – κουκουέδες, συριζαίοι, φιλελέφτ και γαλαζαίοι – καταλήγουν με ένα στόμα μια φωνή στη μαγική λέξη: “αφομοίωση”.

Μην ανησυχείτε, ο Μωχάμαντ, ο Αχμέτ και τα άλλα παιδιά θα γίνουν μέτοχοι της ημετέρας παιδείας και θα ντύνονται τσολιαδάκια στην παρέλαση της 25ης Μαρτίου κουνώντας τη γαλανόλευκη.

Το πιστεύει κανένας αυτό; 

 Θα αφομοιώσουν οι 3 τους 17; Ή οι 17 τους 3; 

 Φαντάζεστε ποιότητα μαθήματος για τα Ελληνάκια, όταν η νηπιαγωγός θα ασχολείται σχεδόν αποκλειστικά με τους αλλοδαπούς που δεν μιλάνε γρυ Ελληνικά προσπαθώντας να τους μάθει μερικές λέξεις έστω;

Φαντάζεστε κοινωνικές σχέσεις των Ελλήνων γονέων με τους γονείς οπαδούς μιας θρησκείας, φανατικούς στην πλειονότητά τους, που απαγορεύει ακόμα και την απλή ανταλλαγή επισκέψεων με “απίστους”; Πόσοι μουσουλμάνοι συμμαθητές θα έρθουν στα γενέθλια ή στη γιορτή της Αντωνίας; Ποια εικόνα θα έχουν για τη χώρα τους, τα τρία Ελληνάκια, κυκλοφορώντας ανάμεσα σε μπούρκες, κελεμπίες και αμανέδες; Για να μην μιλήσουμε για τα μαχαιρώματα που είναι ο συνήθης τρόπος επίλυσης των διαφορών αυτών των φυλών.   

Όσο ισλαμοποιείται μια γειτονιά, οι Έλληνες φεύγουν. Σε μερικά χρόνια πόσα Ελληνάκια θα έχουν απομείνει;

Ευρωπαϊκή παιδεία είχαν όσοι αιματοκύλησαν την Ευρώπη τα τελευταία χρόνια. O 22χρονος Σαλμάν Αμπέντι, που σκότωσε 21 ψυχές, τα περισσότερα παιδιά, στο Manchester Arena, ήταν γέννημα-θρέμμα του Μάντσεστερ. Είχε πάει και στο Πανεπιστήμιο σπουδάζοντας… διοίκηση επιχειρήσεων! Τα αδέλφια Μπακράουι, που σκόρπισαν τον θάνατο το 2016 στις Βρυξέλλες, είχαν γεννηθεί στο Βέλγιο, όπως και ο 25χρονος Σάκιμπ Άκρου, ένας από τους καμικάζι αυτοκτονίας που προκάλεσαν το λουτρό αίματος στο Παρίσι (130 νεκροί – 368 τραυματίες) τον Νοέμβριο του 2015. Οι δράστες της επίθεσης στο Charlie Ebdo, αδελφοί Κουασί, περιγράφονταν ως «πλήρως ενσωματωμένοι» Γάλλοι υπήκοοι.

Νέοι, μορφωμένοι, με σπουδές στο εξωτερικό, που προέρχονταν από οικονομικά εύπορες οικογένειες ήταν και οι δράστες των βομβιστικών επιθέσεων σε εκκλησίες και ξενοδοχεία στη Σρι Λάνκα, το 2019, την Κυριακή του Πάσχα των Καθολικών με 359 νεκρούς και εκατοντάδες τραυματίες.

Η αριστερή προπαγάνδα προσπαθεί να πουλήσει το ταξικό παραμύθι των περιθωριακών και απόκληρων νεαρών μουσουλμάνων, στις φτωχογειτονιές των ευρωπαϊκών μεγαλουπόλεων, που μη βρίσκοντας διέξοδο στις… ανησυχίες τους, τι να κάνουν οι έρμοι, μπουκάρουν σε ένα θέατρο και θερίζουν τον κόσμο. (Κάθε ομοιότητα με το κομμουνιστικό σενάριο κατάληψης της εξουσίας είναι απλώς συμπτωματική!)

 Όμως η πραγματικότητα είναι διαφορετική: όλοι αυτοί πήγαν σε ευρωπαϊκά νηπιαγωγεία, σε ευρωπαϊκά δημοτικά, γυμνάσια, λύκεια, κάποιοι και σε πανεπιστήμια, κάθισαν στα θρανία δίπλα – δίπλα με Γαλλάκια, Βελγάκια, Αγγλάκια, έπαιξαν μαζί στο διάλειμμα, ήταν στις ίδιες αθλητικές ομάδες, σύχναζαν στις ίδιες καφετέριες, αγόραζαν ρούχα από τα ίδια μαγαζιά.

Δεν έγιναν όμως ποτέ κομμάτι της ευρωπαϊκής κοινωνίας. Γιατί; Έχουν κάποια απάντηση οι υποκριτάρες που άρχισαν πυρ ομαδόν κατά του Μπογδάνου; 

Μπορούν να μας πουν τι τους κάνει να πιστεύουν ότι εκεί που απέτυχε το εκπαιδευτικό σύστημα της Γαλλίας, του Βελγίου, της Αγγλίας, της Γερμανίας θα πετύχει το δικό μας, το οποίο, με την κατάληψή του από την ακροαριστερά έχει ενσταλάξει τοξικό ταξικό μίσος ακόμα και στους Έλληνες μαθητές εναντίον όσων δεν επικροτούν την κομμουνιστική παράνοια;

Οι δάσκαλοι του ΚΚΕ, του ΣΥΡΙΖΑ και του ΑΝΤΑΡΣΥΑ θα μάθουν στα ισλαμόπουλα να αγαπούν την Ελλάδα και τους Έλληνες;  

Μα, τι υπονοείς; θα ρωτήσει ο υποκριτής. Ότι τα παιδάκια του συγκεκριμένου νηπιαγωγείου μετά από 20 χρόνια θα αρχίσουν να σφάζουν τους πρώην συμμαθητές τους;

Την απάντηση τη δίνει η στατιστική. Τα συγκεκριμένα παιδάκια μπορεί να γίνουν καλοί, εργατικοί και φιλήσυχοι πολίτες. Όμως ΟΛΕΣ οι έρευνες γνώμης ανάμεσα στους μουσουλμάνους της Ευρώπης αποδεικνύουν πως η δεύτερη και τρίτη γενιά μουσουλμάνων είναι πολύ πιο φανατικοί από τους γονείς τους.

Σε δημοσκόπηση του 2013, του γερμανικού ινστιτούτου WZB, σε συνεργασία με τον Ολλανδό κοινωνιολόγο Ruud Koopmans, σε 9.000 “Ευρωπαίους” μουσουλμάνους τουρκικής και μαροκινής καταγωγής σε Γερμανία, Γαλλία, Ολλανδία, Βέλγιο, Αυστρία και Σουηδία το 60% απάντησε ότι «όλοι οι μουσουλμάνοι πρέπει να επανέλθουν στις ρίζες του Ισλάμ», ότι «οι θρησκευτικοί κανόνες είναι πιο σημαντικοί από τους κρατικούς νόμους» και το 75% ότι «υπάρχει μόνο μία ερμηνεία του Κορανίου την οποία όλοι οι πιστοί πρέπει να ακολουθούν».

Το 37% των Βρετανών μουσουλμάνων ηλικίας 16-24 ετών δηλώνει ότι προτιμά τη σαρία από τους βρετανικούς νόμους. Στους άνω των 55 ετών το ποσοστό πέφτει στο 17%. Το 36% των νέων Βρετανών μουσουλμάνων θέλουν να θανατώνονται οι αποστάτες του Ισλάμ, διπλάσιο ποσοστό από το 19% των άνω των 55 που πιστεύουν το ίδιο (δημοσκόπηση του βρετανικού ερευνητικού κέντρου Policy Exchange, το 2007).

Πώς κατέληξαν σ΄ αυτές τις απόψεις; 

ΔΙΟΤΙ...

 

ΕΔΩ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ: Πράκτορες, Ιωαννίδης, κυπριακή προδοσία - τί γιορτάζουμε ακριβώς;


Μεγαλώσαμε μαθαίνοντας να γιορτάζουμε την επέτειο του Πολυτεχνείου με τον τρόπο που «γιορτάζουμε» κάθε ιστορική στιγμή του έθνους. Επιφανειακά, απλουστευτικά, μονοδιάστατα. Μένοντας στην αγνότητα των αγωνιστών, στον ηρωισμό των αντιστασιακών, την αγριότητα της καταστολής. 


Το «Πολυτεχνείο» περιορίστηκε στις μέρες και τις νύχτες της εξέγερσης. Δεν έχει πριν, ούτε μετά. 


Στο συλλογικό υποσυνείδητο «έριξε τη χούντα». Δεν είναι ακριβώς έτσι. Για να είμαστε ακριβείς, έριξε μια χούντα και - πολύ βολικά για τις Μεγάλες Δυνάμεις της εποχής - έφερε μιαν άλλη. Που με τη σειρά της "πούλησε" την Κύπρο.  


Είναι γνωστό ότι η χούντα των συνταγματαρχών υποστηρίχθηκε από την CIA, που υπερκέρασε και αιφνιδίασε το State Department, το οποίο και προέκρινε πραξικόπημα στρατηγών. 


 Η CIA παρέμεινε στο παρασκήνιο της δικτατορίας από την αρχή μέχρι το τέλος της επταετίας. Επικεφαλής ήταν ο συνταγματάρχης Γεώργιος Παπαδόπουλος, όμως, όπως προκύπτει από απόρρητα έγγραφα της CIA, που δημοσίευσε το Βήμα στις 3/2/2002, αγαπημένο παιδί των αμερικανικών μυστικών υπηρεσιών και εφεδρεία τους, όταν ο Παπαδόπουλος άρχισε να γίνεται ανυπάκουος, ήταν ο διοικητής της ΕΣΑ, ταξίαρχος Δημήτρης Ιωαννίδης. Μάλιστα, το 1956 ήταν αρχηγός της ομάδας που αργότερα οργάνωσε το πραξικόπημα, θέση που κληροδότησε στον Πατίλη, που με τη σειρά του παρέδωσε στον Παπαδόπουλο. 


Από τα ίδια έγγραφα του 1973 προκύπτει ότι ο Ιωαννίδης είχε απόψεις για το Κυπριακό που απηχούσαν τις αμερικανικές θέσεις και επιθυμίες. Πίστευε στη διχοτόμηση, με παραχώρηση ενός μικρού κομματιού του νησιού στους Τουρκοκυπρίους και υποστήριζε την ανάγκη να απομακρυνθεί από την εξουσία ο Μακάριος. 


Επίσης, διαφωνούσε με τον Παπαδόπουλο, ο οποίος είχε ορκίσει Πρωθυπουργό το καλοκαίρι του 1973 τον Μαρκεζίνη, καθώς έκρινε ότι η χούντα είχε σχεδόν κάνει «τη δουλειά της», ο κομμουνιστικός κίνδυνος είχε παρέλθει και η χώρα έπρεπε να οδηγηθεί σε εκλογές στις αρχές του 1974. Μάλιστα, οι σχέσεις του με τον Παπαδόπουλο είχαν οξυνθεί σε βαθμό τέτοιο, που τον είχε απομακρύνει από τη θέση του διοικητή της ΕΣΑ – για να αναγκαστεί υπό την απειλή αντιπραξικοπήματος νεότερων αξιωματικών να τον επαναφέρει ένα μήνα μετά, ήτοι δύο μήνες πριν την εξέγερση.  


Διαβάζουμε στην εν λόγω έκθεση της CIA: «Ο Ιωαννίδης έβαλε σε κίνηση τον μηχανισμό για το πραξικόπημα όταν η εξέγερση των φοιτητών, τον Νοέμβριο του 1973, και η πολιτική αστάθεια που επακολούθησε του έδωσαν τη δικαιολογία για να διακόψει τη φιλελευθεροποίηση που είχε ξεκινήσει ο Παπαδόπουλος. Ο Ιωαννίδης αναμενόταν να κινηθεί εναντίον του κοντά στις εκλογές που σχεδιάζονταν για το 1974.» 


Η αλήθεια είναι ότι κανείς δεν μπορεί να γνωρίζει κατά πόσο θα πετύχαινε η μάλλον προδιαγεγραμμένη κίνηση Ιωαννίδη. Είναι όμως σαφές, ότι το Πολυτεχνείο έδωσε στον μετέπειτα δικτάτορα και πρωτεργάτη της κυπριακής τραγωδίας ένα πρώτης τάξεως πάτημα για να ρίξει τον Παπαδόπουλο. Το έκανε, ακριβώς, στις 25 Νοεμβρίου του 1973, μέρες μετά την αιματηρή καταστολή της εξέγερσης.  


To Πολυτεχνείο εξυπηρέτησε τα σχέδια για ματαίωση της «φιλευθεροποίησης» του καθεστώτος. Οι αμερικανικές, δε, αλλά και οι ισραηλινές μυστικές υπηρεσίες, «παρακολούθησαν στενά και από μέσα» την πορεία της εξέγερσης, από την αρχή μέχρι το τέλος της. Το αναφέρει το ίδιο το κλιμάκιο της CIA στην Αθήνα σε αναφορές προς το Langley. Ακόμα όμως κι αν κανείς έχει ενδοιασμούς να πιστέψει τους ίδιους τους Αμερικανούς, μπορεί να ανατρέξει στην θέση του ΚΚΕ, όπως αποδίδεται από έντυπο της Πανσπουδαστικής τον Φεβρουάριο του 1974. Εκεί γίνεται ανοιχτά λόγος για υποκίνηση και νόθευση της εξέγερσης από Έλληνες και ξένους πράκτορες. Βέβαια, είναι διαδεδομένη η θέση, ότι το ΚΚΕ συκοφάντησε εσκεμμένα την κατάληψη του Πολυτεχνείου από φοιτητές της Νομικής, στο πλαίσιο της διαμάχης αναρχικών-κομμουνιστών, που καλά κρατεί και σήμερα. Όμως, η παρουσία πρακτόρων, ακόμα και σε μικρότερη κλίμακα, πρέπει να θεωρείται δεδομένη. 


Γράφει ο ΟΔΗΓΗΤΗΣ: «Καταγγέλλουμε τη προσχεδιασμένη εισβολή στο χώρο του Πολ/χνείου τη Τετάρτη, 14 του Νοέμβρη, 350 περίπου οργανωμένων πραχτόρων της ΚΥΠ, σύμφωνα με το προβοκατόρικο σχέδιο των Ρουφογάλη-Καραγιαννόπουλου, με βάση τις εντολές του παραμερισμένου τώρα τέως πρωτοδικτάτορα Παπαδόπουλου και της αμερικανικής CIA, με σκοπό να προβάλουν με κάθε μέσο τραμπουκισμού και προβοκάτσιας γελοία και αναρχικά συνθήματα και συνθήματα που δεν εκφράζανε τη στιγμή και τις συγκεκριμένες δυνάμεις. Για να μπορέσουν έτσι ν’ απομονώσουν το κίνημά μας και την εκδήλωσή μας του Πολυτεχνείου απ’ το σύνολο του λαού και της νεολαίας. Για να μπορέσουν παραπέρα, κατασκευάζοντας (και με τη βοήθεια των χουντικών μέσων ενημέρωσης) την εικόνα μιας μεμονωμένης εξτρεμιστικής επαναστατικοαναρχικής εξέγερσης που δεν έχει τη συμπαράσταση του λαού, να ξαναχρησιμοποιήσουν το χιλιοτριμμένο πρόσχημα του «επαπειλούμενου κοινωνικού καθεστώτος» για να δικαιολογήσουν την επαναφορά του στρατιωτικού νόμου και το δυνάμωμα της αιματηρής τρομοκρατίας. Ενέργειες που οι Αμερικάνοι, η CIA και η χούντα είχαν από καιρό πάρει την απόφαση να επιβάλουν, ύστερα απ’ τη παταγώδη αποτυχία της χουντομαρκεζινικής προσπάθειας καθήλωσης και εκτόνωσης της λαϊκής πάλης και τη φοβερά επικίνδυνη για τη τύχη της εξουσίας τους ανάπτυξη των πιο σύνθετων αντιδικτ/κών αγώνων του λαού ενάντια στη πρωτοφανή καθίζηση του βιοτικού του επιπέδου και τη φασιστική σκλαβιά.» 


Θα μπορούσαμε να συνεχίσουμε σε μεγάλη έκταση. 


Να γίνει αναφορά στην σύνδεση των γεγονότων με τον πόλεμο του Γιομ Κιπούρ, έναν μήνα πριν, κατά τον οποίο ο Παπαδόπουλος είχε αρνηθεί τη χρήση των βάσεων για την υποστήριξη του Ισραήλ, το οποίο και τελικώς ηττήθηκε.  


Να παρατεθεί η πληροφορία του Αθανάσιου Στριγγά περί παρουσίας του ίδιου του Μοσέ Νταγιάν στην Αθήνα από τις 14 Νοεμβρίου – που όμως δεν επιβεβαιώνεται. 


Να ανατρέξουμε ακόμα και στην τελευταία συνέντευξη του Λεωνίδα Κύρκου το 2006, όπου οι αναφορές στο Πολυτεχνείο εκπλήσσουν, αν δεν σοκάρουν. 


Ας μείνουμε στα σαφή και τα χειροπιαστά. Με πράκτορες μέσα, με τον Ιωαννίδη έτοιμο να επέμβει, με το σχέδιο της διχοτόμησης έτοιμο, το Πολυτεχνείο εντάσσεται σαφώς στην αιτιακή αλυσίδα που οδηγεί στην εισβολή.  


Δεν έφερε το Πολυτεχνείο την εισβολή, όμως...

ΔΙΕΘΝΗ ΝΕΟΤΑΞΙΚΑ ΣΟΥΡΓΕΛΑ και ΔΥΤΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΩΣ ΟΡΘΗ Μ@Λ@ΚΙ@: Η Γκρέτα βλάπτει σοβαρά τον πλανήτη



Η ίδια δεν φταίει σε τίποτα.  


Όταν οι γονείς ενός παιδιού με διαταραχή Άσπεργκερ, που εντάσσεται στο φάσμα του αυτισμού, δηλαδή ενός ανθρώπου με τάση να προσηλώνεται υπερβολικά σε πράγματα και με δυσκολία να νιώσει αυτό που αισθάνονται οι άλλοι, βγάζουν το παιδί τους στη γύρα ως πρέσβη ενός ολόκληρου κινήματος -αν όχι για δικό τους όφελος, σίγουρα από δικές τους αφετηρίες- τότε δεν φταίει το παιδί. 

Φταίνε, όμως, οι ακόλουθοι της Γκρέτας. Που με τρόπο εξόχως κολληματικό ανάγουν ένα τέτοιο, εύθραυστο παιδί σε σημαία και εικόνισμα, αφιονίζοντάς το και εξωθώντας το σε ολοένα και πιο επιθετικές συμπεριφορές.  


Γιατί το κάνουν αυτό; 


Αν όχι από συναισθηματισμό, μάλλον διότι στις εμμονές και την επιθετικότητα βλέπουν τον εαυτό τους. Μάλλον διότι το new age οικολογικό κίνημα φαίνεται σαν κυρίως να θέλει να τα βάλει με τη Δύση με μένος και οργή, παρά να σώσει τον πλανήτη. Κι έτσι η Γκρέτα καταλήγει να βλάπτει σοβαρά τον πλανήτη - με τον ίδιο σχεδόν τρόπο που όσοι lgbtq ακτιβιστές συντάσσονται με τους αντίφα καταφέρνουν να βλάψουν τον δίκαιο αγώνα για τα δικαιώματα των ομοφυλοφίλων και των ομόφυλων ζευγαριών. 


Περισσότερο από όσο γεννά συμπάθειες, η Γκρέτα πυροδοτεί αντιδράσεις. 


Χειρότερα ακόμα, στέλνει κόσμο στο στρατόπεδο των αρνητών της ανθρώπινης συμβολής στην κλιματική αλλαγή.  


Αύριο, λοιπόν, όταν οι γραφικοί θα εναντιώνονται για ακόμα μια φορά στις ανεμογεννήτριες διότι τους χαλάνε τη θέα, όταν συγκεκριμένα συμφέροντα θα επιμένουν στα ορυκτά καύσιμα, όταν οι νωθροί και οι αντικοινωνικοί θα μεταφράζουν τη βαρεμάρα τους να ανακυκλώσουν σε άποψη, η εμβληματική πια φυσιογνωμία, κυριολεκτικά και μεταφορικά, της Γκρέτας θα είναι για όλους αυτούς μιας πρώτης τάξεως δικαιολογία. 


Δυστυχώς η Γκρέτα, που τώρα συσπειρώνει πρόσκαιρα κυρίως τους συναισθηματικούς και τους ήδη φανατισμένους, όταν σβήσουν τα φώτα δεν θα βρεθεί μόνο σε δεινή προσωπική, ψυχολογική θέση (οι γονείς αυτό δεν το σκέφτονται;), αλλά...

ΔΙΕΘΝΗ ΑΡΙΣΤΕΡΑ ΚΑΘΑΡΜΑΤΑ - ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΣΥΡΙΖΟΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΟΠΛΗΚΤΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Μάτι, όπως Τσερνόμπιλ: Έτσι πέφτουν τα καθεστώτα


Στο στούντιο του ΘΕΜΑ104,6 είχαμε και μεταδώσαμε την πρώτη πληροφορία για νεκρούς γύρω στις επτά το απόγευμα. 


Την πήραμε από το ΕΚΑΒ και κατά τη διάρκεια της μακάβριας εκείνης βραδιάς την διασταυρώσαμε και την συμπληρώσαμε με ακόμα περισσότερες αναφορές σε νεκρούς από τις πηγές μας στην κρατική μηχανή και τα σώματα ασφαλείας.  


Δεν υπάρχει ούτε μία περίπτωση στο εκατομμύριο, έντεκα τη νύχτα ο Τσίπρας να μην είχε από ώρα πληροφόρηση για την εκατόμβη. Οι προκλητικές αρλούμπες Τόσκα, ότι οι πληροφορίες ήταν δήθεν συγκεχυμένες και δεν είχε ο ίδιος ξεκαθαρίσει στον Τσίπρα την ύπαρξη νεκρών είναι αηδιαστικές. Παππάδες, Τζανακόπουλοι, Πολάκηδες, Σκουρλέτηδες, όλοι ήξεραν πολύ καλά τι είχε συμβεί. 


 Επίσης καλά ήξεραν τι είχε συμβεί στην ΕΡΤ. Δεν έδωσαν όμως την πραγματική εικόνα ώστε να ενημερωθεί ο κόσμος, να εκκενώσει περιοχές που κάηκαν, να συντονιστεί η διάσωση τόσων ψυχών που τελικά χάθηκαν στην ακτογραμμή και τη θάλασσα. Κι όχι μόνο αυτό, αλλά ο δημοσιογράφος της ΕΡΤ, ο μόνος που επετράπη να πλησιάσει τον πρωθυπουργό την ώρα που το Audi του έφτανε στο συντονιστικό της πυροσβεστικής, τον ρωτά αποκλειστικά και μόνο: «Ήρθατε κατευθείαν από Μόσταρ;»  


Δεν ρωτά για νεκρούς, ούτε για τίποτε άλλο. Θέλει μόνο να δώσει την εικόνα ότι ο Τσίπρας δεν έχει ευθύνη, ούτε καν ενημέρωση. Αυτή η εντολή, αυτή η αποστολή του. 


Ο διευθυντής του γραφείου τύπου του Μαξίμου, Θανάσης Καρτερός, είναι ο κομμουνιστής που έγραφε στον Ριζοσπάστη, όταν έγινε το ατύχημα στο Τσερνόμπιλ, «τρώτε μαρούλια άφοβα», διότι το θέμα ήταν τάχα μου καπιταλιστική-ιμπεριαλιστική προπαγάνδα. 


 Βέβαια, τελικά το Τσερνόμπιλ έριξε τη Σοβιετική Ένωση. Ο λαός δεν συγχώρησε ποτέ, όχι την καταστροφή, αλλά την συγκάλυψη, που κόστισε τη ζωή και την υγεία εκατομμυρίων. 


 Διότι...

ΙΣΛΑΜΟΦΑΣΙΣΜΟΣ και "ΠΟΛΙΤΙΚΑ ΟΡΘΗ" ΔΥΤΙΚΗ Μ@Λ@1@: Χριστιανοφοβία κι επ-Ανάσταση



Τί είναι αυτό που τους ερεθίζει τόσο; 


 Είναι η συμβολή του χριστιανισμού στη φυσιογνωμία του δυτικού πολιτισμού και του καπιταλισμού; Η βουτιά στο άλογο; Η σύνδεση της χριστιανικής ταυτότητας με συντηρητικές αξίες, όπως αυτές της πυρηνικής οικογένειας, της πατριαρχίας, της εθνικής κυριαρχίας, της διάσωσης της γλώσσας, του σεβασμού σε ήθη, έθιμα, προγόνους; 


Την περίοδο πριν καεί από αμέλεια η στέγη και το καμπαναριό της Νοτρ Νταμ, σημειώθηκαν στη Γαλλία 12 εμπρηστικές επιθέσεις σε χριστιανικούς ναούς. Δεν θα γινόταν ευρύτερα γνωστό, αν δεν είχε έρθει στην επιφάνεια ως παράπλευρη είδηση της πυρκαγιάς. 


Από την άλλη, μαθαίνουμε αμεσότατα κάθε επίθεση σε τέμενος και συναγωγή.  


Τί α λα καρτ αντιμετώπιση είναι αυτή;  


Εδώ έχουμε συγκεκριμένη ιδεολογική κατεύθυνση.  


Ομπάμα και Χίλαρυ, οι παγκόσμιοι πάτρονες των απανταχού «προοδευτικών», στα τουιτ τους για τη Σρι Λάνκα δεν έγραψαν περί επίθεσης εναντίον «χριστιανών», αλλά «εορταστών του Πάσχα»! 


Χιλιάδες χιλιόμετρα μακριά, η ΣΥΡΙΖΕΡΤ των μυρίων υπαλλήλων δεν έσπασε καν πρόγραμμα για την φλεγόμενη Παναγία των Παρισίων.  


Γιατί υπάρχει ο όρος «ισλαμοφοβία» και δεν υπάρχει ο αντίστοιχος «χριστιανοφοβία»; 


Ειδικά σε μία εποχή πολύ εξειδικευμένων νεολογισμών, τύπου «γυναικοκτονία», που υπακούν στα κελεύσματα νεοαριστερών πολιτικών ταυτότητας (identity politics), θα περίμενε κανείς η μαζική εχθρότητα προς τη χριστιανική θρησκεία να απεδίδετο τρόπον τινά μέσω μιας ειδικής λέξης. 


Όχι; Γιατί; 


 Εν Ελλάδι, δεκάδες είναι τα τελευταία χρόνια οι κάθε είδους επιθέσεις και βανδαλισμοί αντεξουσιαστών εναντίον χριστιανικών ναών.  


Πέρυσι είδαμε και αραβικά πανώ στο Πολυτεχνείο.  


Οι σύντροφοι αγκαλιάζουν το ισλάμ και μαζί επιζητούν τη διάβρωση της Χριστιανοσύνης. 


Οι πρώτοι γιατί τη θεωρούν πυλώνα του καπιταλισμού, το δεύτερο διότι θέλει σαρία διά ουδετεροθρησκίας. 


Μα οι χριστιανοί, ειδικά της Ορθόδοξης Καθολικής και Αποστολικής Εκκλησίας, ξέρουμε καλά από τέτοια. Ο χριστιανός κυνηγιέται, διώκεται, προσβάλλεται, διασύρεται, χτυπιέται, θυσιάζεται – και ανασταίνεται.  


Είναι ο μεγαλύτερος επαναστάτης όλων. Κι είναι μέσα από τις δοκιμασίες, που...

ΣΥΡΙΖΟΦΑΣΙΣΤΟΚΑΤΣΑΠΛΙΑΔΙΚΟ: Φεμινισμός, ΛΟΑΤΚΙ και Νέα Αριστερά


Πόσος κρατισμός χωράει σε μία ελεύθερη κοινωνία; Είναι δυνατόν στο όνομα των δικαιωμάτων των γυναικών και της ΛΟΑΤΚΙ κοινότητας να προωθούνται κρατικο-καπιταλιστικές ατζέντες ανελευθερίας και κατάλυσης της διάκρισης των εξουσιών;
 

Πρέπει να γίνουμε μια κοινωνία επιδομάτων και κρατικού ολοκληρωτισμού, μια αναιμική αγορά υποταγμένη σε φορολογική λεηλασία, μια πολιτεία προνομίων της κομματικής νομενκλατούρας ώστε να μπορεί ο καθένας και η καθεμιά να διαχειρίζεται την ταυτότητα του φύλου του καταπώς επιθυμεί;

 
Αριστερά και ελευθερία δεν συνάδουν. Στην Κίνα το κράτος πλέον βαθμολογεί τον κάθε πολίτη με κριτήριο την παραγωγικότητα, τη νομιμοφροσύνη, την κοινωνική και επαγγελματική του συμπεριφορά, την αφοσίωσή του στο κόμμα. Τα αποτελέσματα απτά: μέσα στο 2018, π.χ., 23 εκατομμύρια Κινέζοι με χαμηλό «κοινωνικό σκορ» έχασαν το δικαίωμά τους να αγοράζουν αεροπορικά και σιδηροδρομικά εισιτήρια!  


Οταν, δε, η Αριστερά της υποταγής στη μάζα αποκτά πρόσβαση στα τεχνολογικά εργαλεία του 21ου αιώνα, οι προοπτικές διαγράφονται τρομακτικές. Και η Νέα Αριστερά που έχουμε στη Δύση δεν είναι ίσως ΚΚ, αλλά εμφορείται πάντα από καθεστωτικές ιδέες.

 
Είναι αυτή η Νέα Αριστερά που επιθυμεί να προβάλλεται ως το πολιτικό όχημα των δικαιωμάτων της γυναίκας και της ΛΟΑΤΚΙ κοινότητας. Η σχέση φτάνει πίσω στο 1960, όταν ο Ριζοσπαστικός Φεμινισμός ανήγαγε κάθε πατριαρχική εκδήλωση σε πράξη εξουσίας και ως εκ τούτου σε πολιτικό ζήτημα. Η ριζοσπαστικοποίηση των νεοαριστερών και των φεμινιστικών κινημάτων εξελίχθηκε χέρι-χέρι, αγκαλιάζοντας στην πορεία και την ΛΟΑΤΚΙ κοινότητα.

 
Κάπως έτσι, φτάσαμε και στην Ελλάδα στην κινητοποίηση των αναρχικών για τον Ζακ Κωστόπουλο και στην ένταξη στο ψηφοδέλτιο της Ρένας Δούρου του Τζέισον-Αντιγόνη. 


 Είναι όμως η ΛΟΑΤΚΙ κοινότητα αριστερή; 


Οχι, δεν είναι. Καθόλου δεν συνεπάγεται ότι ομοφυλόφιλοι, λεσβίες και τρανς είναι νεομαρξιστές. Ειδικά στην Ελλάδα του Χατζιδάκι και του Τσαρούχη -μια χώρα όπου ποτέ δεν πετούσαμε τους ομοφυλόφιλους από τις ταράτσες, ούτε στείλαμε κανέναν Οσκαρ Γουάιλντ στο κάτεργο- είναι ανεπίτρεπτο να παραδοθεί τώρα μια κοινωνική ομάδα στα νύχια των ολοκληρωτιστών.

 
Δεν γίνεται να αφήνουμε τον νεοαριστερό κατσαπλιαδισμό να...

ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΣΟΥΡΓΕΛΟΑΓΡΑΜΜΑΤΟΚΑΤΣΑΠΛΙΑΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Τα κακά ελληνικά φέρνουν βία και φτώχεια

 

ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΟ
Του Κωνσταντίνου Μπογδάνου.
 

«Τον Τιμολέων», λένε άπαντες στο Master Chef. Στο Power of Love αναρωτιούνται αν υπάρχει η λέξη «πρωταρχικά», μέχρις ότου μια λογία bimbo αποφανθεί πως το επίρρημα υπάρχει, αλλά «δεν είναι ουσιαστικό, είναι επίθετο». «Ερήμην», μάθαμε από μορφονιό παρεμφερούς εκπομπής, σημαίνει να μην πολυγουστάρεις αυτό που κάνεις. 


Όχι ότι οι επαγγελματίες της τηλεόρασης, ειδικά οι νεότεροι, είναι καλύτεροι. Όσο περισσότερο εκτιθέμεθα σε δείγματα της εκπαιδευτικής σοδειάς των τελευταίων δεκαετιών, τόσο αντιλαμβανόμαστε ότι πλέον λίγοι χρόνοι έχουν μείνει στα ρήματα, τα ονόματα κλίνονται μόνο αν η κλίση τους είναι υποτυπωδώς απλή (α’ και η μισή β’, ούτε λόγος για τριτόκλιτα), οι μετοχές έχουν εξαφανιστεί. Μη μιλήσουμε καν για πληθυντικούς – ειδικά γενικές. Και μη θίξουμε καλύτερα καν το θέμα του λεξιλογίου, όπου πονούν πρώτα-πρώτα τα ρήματα.  


Εντάξει, θα μου πεις. Και παλιότερα οι μισοί Έλληνες ήταν αναλφάβητοι. 


Ναι, αλλά πάντοτε υπήρχε ένα σχεδόν φυσικό αντανακλαστικό, οι αμόρφωτοι να θέλουν να γίνουν μορφωμένοι, οι «γραμματιζούμενοι» να χαίρουν σεβασμού, το λάθος να διορθώνεται, το σωστό να είναι επιθυμητό. Υπήρχε κι ο μπούσουλας της γλώσσας της εκκλησίας.


 Τώρα πια η γλωσσική αναπηρία θεωρείται νορμάλ (σαν τα greeklish) – αν όχι δηλωτική και μιας «υπεράνω» αντιμετώπισης, σαν φιλοσοφία ζωής που περικλείεται σε ένα μεγάλο: Ε και;  


«Το να μάθεις να σκέφτεσαι, να κρίνεις, να είσαι ακριβολόγος και να ζυγίζεις τις λέξεις σου, να ανταλλάσσεις ιδέες, να ακούς τον άλλον, σημαίνει ότι είσαι ικανός να κάνεις διάλογο. Είναι ο µόνος τρόπος για να μετριάσεις τη βία που ορθώνεται γύρω µας», έλεγε η Ζακλίν ντε Ρομιγύ . «Οι λέξεις είναι το φρούριο που προφυλάσσει από την κτηνωδία. Όταν δεν γνωρίζουμε, όταν δεν μπορούμε να εκφραστούμε, όταν χειριζόμαστε τα πράγματα κατά προσέγγιση, όταν τα λόγια δεν είναι αρκετά για να ακουστούν, όταν ο λόγος δεν είναι επεξεργασμένος επειδή η σκέψη είναι ασαφής, τότε δεν μένει παρά η γροθιά, το ξύλο, η τυφλή βία. Κι αυτή απειλεί να στραγγαλίσει τον δυτικό, ανθρωπιστικό µας κόσμο». 


 Η Ελλάς και η Δύση δεν δύουν μόνο λόγω δημογραφικού, ούτε λόγω οικονομικής επιβράδυνσης.  


Είναι βαθιά συμβολικό, ότι...

ΣΥΡΙΖΟΠΟΥΤΑΝΑΡΑΔΙΚΟ: Από το "προσεχώς Βουλγάρες" στο... ΠΛΕΟΝ ΕΛΛΗΝΙΔΕΣ (η γυμνή αλήθεια)

Τον τελευταίο καιρό το αστυνομικό και το κοινωνικό ρεπορτάζ μας φέρνουν συνεχώς αντιμέτωπους με τη «γυμνή αλήθεια» της πορνοποίησης της χώρας. Διαρκώς ακούμε για κορίτσια «της διπλανής πόρτας» που έχουν «βγει στο κλαρί». Από τη δεκαεπτάχρονη που εκδιδόταν για λίγες δεκάδες ευρώ, μέχρι τις υπερήφανες μεγαλοβίζιτες του Instagram που έχουν κάνει τo Ντουμπάι δεύτερο σπίτι τους, οι στρατιές των ενοικιαζομένων κορασίδων είναι παντού. Η Ελλάς, ως απολύτως κυριολεκτικό μεγάλο μπορντέλο, καταναλώνει τη σάρκα της. 




Βέβαια, η νεοελληνική ύβρις έχει δεκαετίες τώρα χτυπήσει κόκκινο στον τομέα του αγοραίου έρωτα. Κορίτσια από το πρώην ανατολικό μπλοκ αποτέλεσαν τον βασικό κορμό των επαγγελματιών του σεξ στη χώρα κατά την περίοδο του «ΠΡΟΣΕΧΩΣ ΒΟΥΛΓΑΡΕΣ» - όπως το αποτύπωσε εμβληματικά ο Σωτήρης Γκορίτσας στο φιλμ Βαλκανιζατέρ το 1997. Από το «με μια KOLYNOS βγάζεις γκόμενα», που έλεγε ο Χάρυ Κλυν για την ΕΣΣΔ του ’80, φτάσαμε να ζήσουμε τελικά την έμπρακτη εκμετάλλευση των προσφύγων του υπαρκτού σοσιαλισμού. Βρήκε ο Έλληνας την ευκαιρία και έδωσε της -κάθε- «Ρωσίδας» και κατάλαβε… 


Αυτό που τώρα ίσως δεν έχει καταλάβει ο Έλληνας, είναι το πόσο έχει αντιστραφεί το σκηνικό. Μία-μία οι πρώην κομμουνιστικές χώρες μας ξεπερνούν σε βιοτικό επίπεδο.  

Καθώς, λοιπόν, οι Σλάβες αποχωρούν από την αγορά, οι Ελληνίδες, μέσα στη νέα τους ένδεια, μπαίνουν μαζικά στο στίβο που στύβει.  


Σε μια χώρα υπό κατάρρευση, που ζει την ευρωπαϊκή της λατινοαμερικανοποίηση, η αγαπημένη έννοια του εσχάτως προβεβλημένου Σερζ Λατούς, η από-ανάπτυξη, φέρνει δεινά. 


Η πρώην μεσαία τάξη γνωρίζει την ανέχεια, η κοινωνία διαλύεται, μαζί με την παιδεία έχουν ισοπεδωθεί και τα πρότυπα.  


Όταν η ματαιοδοξία συναντά την απελπισία, πολύ θέλει; 


  
Είναι αποκαρδιωτικό, να γίνεται κανείς μάρτυρας τόσης φρεσκάδας στα νύχια των παθών. 


Η Νέμεσις που χτυπά την ελληνική κοινωνία στα χρόνια του αριστερού μνημονίου μετατρέπει τον τόπο σε...

ΣΥΡΙΖΑίικος ΑΝΘΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ - ΣΥΡΙΖΟΣΤΑΛΙΝΑΡΑΔΙΚΟ: Η καγκεμπΕΡΤ θρηνεί (ξανά) την ήττα στον Γράμμο


Ήθελαν να έχουν αποβάλει τη Μακεδονία από τον ελληνικό εθνικό κορμό ήδη από το πρώτο μισό του προηγούμενου αιώνα.  


Δεν το κατάφεραν τότε.  


Σήμερα, που επανέρχονται στο έργο τους με τη συμφωνία των Πρεσπών, τα προσχήματα έχουν πια καταρρεύσει.  


Το βλέπουμε καθαρά στην προπαγάνδα της κρατικής ραδιοτηλεόρασης: Σάββατο μεσημέρι, εκπομπή «ΙΣΤΟΡΙΚΟΙ ΠΕΡΙΠΑΤΟΙ», θρήνος, κλαυθμός και οδυρμός για τους μαχητές του ΔΣΕ, που πολέμησαν με ζήλο για τον διαμελισμό της πατρίδας αλλά ηττήθηκαν τελικά από τον Εθνικό Στρατό. Διηγήσεις, τραγούδια, ανέκδοτα από την παράταξη των κομμουνιστοσυμμοριτών και εμαβουλγάρων πλέον «διδάσκονται» στο λαό με χρηματοδότηση από το υστέρημα του Έλληνα πολίτη. Για να τρώνε τα τσιράκια κι οι κηφήνες και να διαβρώνεται η λαϊκή συνείδηση της ιστορικής αλήθειας. 


Η ΕΡΤ δεν θέλει, βεβαίως, καμία βίαιη επέμβαση, κανενός τανκ. Θέλει μια διοικητική «απόφαση-ναπάλμ» που...

25η ΜΑΡΤΙΟΥ και ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΣΥΡΙΖΟΚΑΤΣΑΠΛΙΑΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Κοτζαμπάσηδες, οι ΣΥΡΙΖΑίοι του '21



Χρόνια τώρα, δια των φορέων της πνευματικής ηγεμονίας της αριστεράς, προβάλεται μια εικόνα της Επανάστασης που θέλει την Εκκλησία να προτιμά την οθωμανική κυριαρχία από την ελευθερία. 


Οι θιασώτες αυτής της άποψης αστοχούν μόνο κατά το ήμισυ, με δεδομένο ότι όντως υπήρχαν εντός του έθνους δυνάμεις και συμφέροντα, που καμιά διάθεση δεν είχαν να χαλάσουν τη ζαχαρένια τους με τη δημιουργία ενός νέου κράτους νόμων και κανόνων. Όμως, τα στοιχεία αυτά λιγότερο συνδέονται με την ορθοδοξία και πολύ περισσότερο με τους προγόνους των σημερινών συριζαίων, τους κοτζαμπάσηδες. Πάντοτε, γαρ, εμφιλοχωρούσαν στο έθνος εκείνοι, που για να κρατήσουν τα κεκτημένα τους, τα οποία απολαμβάνουν εις βάρος των υπολοίπων, είναι έτοιμοι να συμμαχήσουν ακόμα και με το διάβολο, πολλώ δε μάλλον με αλλοφύλους εναντίον των Ελλήνων. 


 Συγκεκριμένα, στον μεγάλο εμφύλιο που ονομάστηκε εθνεγερσία, όπου οι συγκρούσεις μεταξύ των Ελλήνων ήταν κατά το μεγαλύτερο διάστημα των εχθροπραξιών συχνότερες και ενίοτε πιο αιματηρές από εκείνες των Ελλήνων με τους Οθωμανούς, μέσα στο γενικό μπέρδεμα και τη ρευστότητα των στρατοπέδων διακρίνονται ορισμένες σταθερές, που θα διατρέξουν τον αγώνα και θα εκβάλουν τελικά στη δολοφονία του Ιωάννη Καποδίστρια. Όπως ακριβώς οι συριζαίοι σήμερα, οι κοτζαμπάσηδες της εποχής, αγαπημένα παιδιά της Πύλης, στρογγυλοκαθισμένοι στη μονιμότητα των προνομίων τους, φοροεισπράκτορες για λογαριασμό άλλων και μάλιστα από τους πιο σκληρούς, ορκίζονταν ότι παλεύουν για το καλό του λαού.  


Για τους «οθωμανέλληνες» αυτούς, που μια χαρά περνούσαν, η διασάλευση της τάξης με εισαγωγή νέων συστημάτων, ιδεών και διοικητικών αντιλήψεων και η οργάνωση του κράτους με τρόπο αξιοκρατικό, ήτοι δυτικό, συνιστούσαν απειλή έναντι των προνομίων και της θέσης τους, που τους εξασφάλιζε εξουσία και άνεση πάνω από μια μάζα εξαθλιωμένων και αμαθών. Το ότι εκείνοι προτιμούσαν, ίσως, το «κρυφό σχολειό» από την θέσπιση της πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης, όπως επίσης τα καπετανάτα από τη δημιουργία τακτικού στρατού, δεν σημαίνει, λοιπόν, ότι το βάρος του οπισθοδρομισμού πέφτει στους παπάδες και τους πολεμιστές. Οι κοτζαμπάσηδες ήταν που, στην πλειονότητά τους, εξέφραζαν το πιο βαθύ συντηρητισμό. Όσο για τους ιεράρχες, με το που κατάλαβαν ότι οι ξένες δυνάμεις επιθυμούν το αυτοκέφαλο της Ελλαδικής Εκκλησίας, πέταξαν διπλά τη σκούφια τους υπέρ της ανεξαρτησίας. 


Μέσα στο έθνος, που μεταλλάσσεται εξελισσόμενο, διακρίνεται σταθερά ένα δίπολο: Αυτοχθονικός συγκεντρωτισμός εναντίον εξωστρεφούς φιλελευθερισμού. 


Κοτζαμπάσηδες εναντίον Καποδίστρια, Δηληγιάννης εναντίον Τρικούπη, Βασιλικοί εναντίον Βενιζελικών, Χουντικοί εναντίον Δημοκρατών, Παπανδρεϊσμός εναντίον Καραμανλισμού, η διαχωριστική γραμμή διατρέχει ιδεολογίες και πολιτικές σταθερές.  


Ο ένας πόλος τώρα έχει κέντρο τον ΣΥΡΙΖΑ του διχασμού και της εσωστρέφειας, του βαθέος συντηρητισμού που συνεπάγεται ο κρατισμός. Φανταζόμαστε τους συριζαίους τον καιρό του Αγώνος:

ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΣΥΡΙΖΟΑΡΙΣΤΕΡΟΠΛΗΚΤΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Οι συντηρητικοί φιλελεύθεροι

Καθώς βρίθουμε οψίμων υμνητών του Χάγιεκ, ας σημειωθεί ότι ο Αυστριακός στοχαστής, πολύ προτού το Σύνταγμα της Ελευθερίας, το 1944, είχε εκδώσει τον Δρόμο προς την Υποδούλωση. Εκεί προειδοποιούσε τη βρετανική, εν προκειμένω, κοινωνία για τα δεινά του σοσιαλισμού. Ναι, ο πατριάρχης του σύγχρονου φιλελευθερισμού ήταν, πρώτα και θεμελιακά, αντικομμουνιστής.

 
Έκτοτε, βεβαίως, πολύ νερό έχει κυλήσει στο αυλάκι. Ο υπαρκτός σοσιαλισμός ηττήθηκε, η αριστερά μετασχηματίστηκε, ο πολιτισμικός μαρξισμός ζυμώθηκε με την παγκοσμιοποίηση και την πολυπολιτισμικότητα. Εντούτοις, η νέα αριστερά εδράζεται στις ίδιες κρατικιστικές και συγκεντρωτικές ιδέες που ενέπνευσαν τον κλασικό κομμουνισμό, με την ίδια διάθεση θεσμικής εκρίζωσης της φιλελεύθερης, κοινοβουλευτικής δημοκρατίας.

 
Ειδικά στην Ελλάδα, όπου ο εθνολαϊκισμός εκφράστηκε από την αριστερά (με Τσίπρα αντί Ορμπάν) κατά την τελευταία δεκαετία με τρόπο ολοκληρωτικό, πολύ μικρά περιθώρια ιδεολογικής σύγκλισης υπάρχουν με τη δεξαμενή των νεοκομμουνιστών «προοδευτικών». Δεν είναι, όμως, για λόγους ετεροπροσδιορισμού, που η προοδευτική ατζέντα δεν πληροί ειδοποιά φιλελεύθερα κριτήρια.

 
Ο δικαιωματισμός, από τη μία, ενώ επικαλείται ελευθερίες του ατόμου, συγχρόνως τις εργαλειοποιεί για να περικόψει δικαιώματα ευρειών πλειονοτήτων μεταξύ των πολιτών. Για να ικανοποιηθεί ένα συχνά ιδιάζον ατομικό δικαίωμα ολίγων, παραβιάζονται δια της τεθλασμένης βασικά ατομικά δικαιώματα των πολλών. Κι αυτό, διότι φτιάχνεται μια δεξαμενή υποστηρικτών διατεθειμένων να υποστούν σκληρό κρατισμό και κατάλυση της διάκρισης των εξουσιών, ώστε να προστατεύσουν μια «διαφορετικότητα».

 
Η πολυπολιτισμικότητα, παράλληλα, όπως εκφράζεται μέσα από την επιλογή της ενθάρρυνσης των μεταναστευτικών ροών και της έγχυσης του ισλάμ στον δυτικό κόσμο, ειδικά δε στην Ευρώπη, καταλήγει να απειλεί φιλελεύθερες κατακτήσεις αιώνων. Δεν γίνεται να ανατρέχουμε στον Διαφωτισμό και να εξηγούμε από την αρχή γιατί δεν λιθοβολείται η μοιχαλίδα, δεν κατακρυμνίζεται ο ομοφυλόφιλος, δεν θανατώνεται ο άπιστος, δεν νυμφευόμαστε δωδεκάχρονα. Έχουμε δικαίωμα στα πρωτεύοντα αδιαπραγμάτευτα.

 
Ο συντηρητικός φιλελεύθερος γνωρίζει πως έχει δικαίωμα, απαραβίαστο και ιερό, να ζει όπως επιλέγει. Κανείς δεν μπορεί να του πει αν υπάρχει Θεός, ή αν θα λέγεται πατέρας και μητέρα. Αντιλαμβάνεται πως η νεωτερικότητα καρποφόρησε επαρκώς στον τομέα των δικαιωμάτων και των ελευθεριών και ότι πλέον η μετανεωτερικότητα δεν εμβαθύνει, αλλά διαλύει, προετοιμάζοντας ακραίες νεοφεουδαρχίες ή/και κρατικοκαπιταλιστικά κολαστήρια.

 
Οι συντηρητικοί φιλελεύθεροι, παιδιά του Χάγιεκ όσο και της Θάτσερ, του Μπαστιά όσο και του Ρέιγκαν, είναι το ακριβώς αντίθετο του φασίστα. Δεν είναι υπέρμαχοι της κεντρικής οργάνωσης της κοινωνίας, μιλιταριστές, ομοφοβικοί, ούτε ξενόφοβοι. Είναι αντικρατιστές, υποστηρικτές του καθολικού δικαιώματος στη δωρεάν παιδεία και περίθαλψη, ανεξίθρησκοι που αξιώνουν σεβασμό στην πίστη. Ως φρουροί της φιλελεύθερης «αγίας τριάδας», της ζωής, της ιδιοκτησίας και της ελευθερίας, υπεραμύνονται με πάθος αυτών ακριβώς των δικαιωμάτων.

 
Οι προοδευτικοί εν Ελλάδι φιλελεύθεροι, παιδιά μιας πασοκογενούς, κατά βάση, μεταπολίτευσης, καλό θα ήταν...