ΔΙΕΘΝΕΙΣ ΤΣΑΡΛΑΤΑΝΟΙ - ΕΘΝΙΚΑ ΞΕΦΤΙΛΙΚΙΑ: Γιου φάουλ;

ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΟ

Του Θανάση Χειμωνά

Στον εμβληματικό σατιρικό δίσκο «Πατάτες» που κυκλοφόρησε στις αρχές τις δεκαετίας του ’80 ο Χάρρυ Κλυνν, κάνοντας χιουμοριστική αναφορά στην είσοδο της Ελλάδας στην τότε ΕΟΚ, είχε βάλει τον Στέλιο Καζαντζίδη να τραγουδάει στα αγγλικά. Έλεγε, με τη χαρακτηριστική μπάσα φωνή ο Κλυνν-Καζαντζίδης:

«Άι εμ αλόουν εντ γιου αρ γουιδ ανάδερ

Στάκαμαν μάι ντάρλινγκ ορ άι γουιλ τζαμπ γουρ μάδερ».

Ήταν η εποχή που ο τεράστιος Νίκος Βαμβακούλας διαφωνώντας με σφύριγμα ξένου διαιτητή που του είχε πει: “You. Foul” είχε αναρωτηθεί έκπληκτος δείχνοντας τον εαυτό του: «Γιου φάουλ»;

Έχουν περάσει τρεισήμισι δεκαετίες από τότε. Για την απερίγραπτη κυβέρνηση των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ όμως είναι σαν χθες…

Όπως φαίνεται ο υπουργός Άμυνάς  μας, ο Πάνος ο Καμμένος, είχε αναπτύξει μια ιδιαίτερη φιλική σχέση με την Ολλανδέζα ομόλογό του, Τζίνιν Χένις, η οποία αποτελεί πλέον παρελθόν για την ολλανδική κυβέρνηση. Συγκινημένος λοιπόν τουίταρε: «You was the best Minister of Defence. Jeanine your country need you, all Europeans and NATO MOD knows your hard work and we wait you back».

Αγγλικά επιπέδου «Come with me για να την βρεις» του #2 της κυβέρνησής μας. Το κακό μάλιστα είναι πως στο τουίτ του ο Πανούλης  τάγκαρε την μικρή Ολλανδέζα. Κάτι που σημαίνει πως τόσο εκείνη όσο και κάποια εκατομμύρια άλλοι ευρωπαίοι διάβασαν την αλλόκοτη τούτη δήλωση συμπαράστασης.

Φυσικά, το θέμα μας δεν είναι ένα ανορθόγραφο τουιτ. Ωστόσο, μέσα στους 140 αυτούς χαρακτήρες απεικονίζεται όλη η προχειρότητα, η ανικανότητα και η αμορφωσιά της ελληνικής κυβέρνηση. 

Δεν ξέρω αν έχει ξανασυμβεί στην σύγχρονη ευρωπαϊκή ιστορία οι δύο επικεφαλής ενός κράτους να μη γνωρίζουν έστω τα βασικά της αγγλική γλώσσας. 

Θα μου πείτε εδώ δε κατέχουν καλά καλά την ελληνική γλώσσα.

Δεν πειράζει όμως. Είπαμε: Το μότο του ΣΥΡΙΖΑ είναι το: 

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΣΥΡΙΖΟΠΛΗΚΤΗ ΜΠΑΝΑΝΙΑ: Που είναι οι οργισμένοι ψυχοπονιάρηδες του ’13;

Πειράματα έδειξαν ότι βουλευτική αποζημίωση σε αντιμνημονιακούς βοηθάει στο να μη θεωρούν δολοφονικά τα μνημόνια.

Του Θανάση Χειμωνά

Άνοιξη 2013. Δύο φοιτητές χάνουν τη ζωή τους λόγω αναθυμιάσεων που προήλθαν από αυτοσχέδιο μαγκάλι το οποίο είχαν ανάψει για να ζεσταθούν.

Φθινόπωρο 2016. Ένα παιδί μόλις τεσσάρων ετών υφίσταται σοβαρότατα εγκαύματα μετά από πυρκαγιά η οποία προήλθε από αναμμένο κερί.

Δύο τραγικά περιστατικά. Δύο δυστυχήματα με δύο νέους ανθρώπους νεκρούς στην πρώτη περίπτωση και ένα παιδάκι να χαροπαλεύει και πιθανότατα να μένει στιγματισμένο για όλη του τη ζωή στη δεύτερη.

Τραγική σύμπτωση: Και οι δύο αυτές τραγωδίες συνέβησαν στην ίδια πόλη, τη Λάρισα.  

Υπάρχουν αρκετές ομοιότητες ανάμεσα στα δύο συμβάντα. Αλλά και μια κολοσσιαία διαφορά: ο τρόπος που αντιμετωπίστηκαν από ένα κομμάτι των ΜΜΕ, των σόσιαλ μίντια, αλλά και ορισμένων διαμορφωτών της κοινής γνώμης.

Η ιστορία με το μαγκάλι είχε γίνει σημαία του, πάλαι ποτέ, αντιμνημονιακού αγώνα. Σύσσωμος ο φιλοσυριζαίικος Τύπος, οι μπλόγκερ, οι γραμμιτζήδες του ΣΥΡΙΖΑ και τα συριζοτρόλ, καθώς και πρωτοκλασάτα στελέχη του νυν κυβερνώντος κόμματος (Παπαδημούλης, Κυρίτσης) είχαν συνδέσει το γεγονός με τη «Νεοφιλελεύθερη Χούντα της Ε.Ε.», τα μνημόνια και τους απεχθείς και επονείδιστους «Σαμαροβενιζέλους». Όποιος επιχειρούσε να αποδώσει τον χαμό των δύο νέων στην κακιά στιγμή ή στην ατυχία αντιμετωπιζόταν ως «τσιράκι του καθεστώτος» και ως μισάνθρωπος που σκύλευε τους δύο, εν αγνοία τους, «αντιστασιακούς».

Η δήλωση του πατέρα ενός από τα δύο θύματα ότι οι οικογένειες τους δεν αντιμετώπιζαν σοβαρά οικονομικά προβλήματα και πως τα παιδιά είχαν βρεθεί εκείνη τη μέρα στο –χωρίς κεντρική θέρμανση– σπίτι μόνο και μόνο επειδή διέθετε γρήγορο ίντερνετ είχε φυσικά περάσει στο ντούκου. Πάλι καλά που δεν βρήκε και τον μπελά του ο άνθρωπος για το θράσος του να αμφισβητήσει το «επαναστατικό» αφήγημα της εποχής.  

Ας μην ξεχνάμε άλλωστε πως εκείνο τον –όχι και τόσο μακρινό– καιρό ΟΛΟΙ οι θάνατοι που δεν προέκυπταν από φυσικά αίτια αποδίδονταν στα επάρατα μνημόνια. 

ΟΛΟΙ όσοι αυτοκτονούσαν το έκαναν επειδή είχαν φτωχοποιηθεί λόγω των μνημονιακών κυβερνήσεων. 

ΟΛΟΙ όσοι «έφευγαν» από θανατηφόρες ασθένειες νοσούσαν από τη λύπη τους που δεν είχαν πια λεφτά λόγω των μνημονίων. 

Ήταν η εποχή που διάβαζες «ειδήσεις» με τίτλο: «Νεκρός από εγκεφαλικό παππούς ανέργου»…

Σε ό,τι αφορά το δεύτερο περιστατικό, όμως, τα πράγματα διαφέρουν. Εδώ έχουμε όντως να κάνουμε με μια οικογένεια - θύμα της κρίσης. Η φαμίλια του τετράχρονου θύματος είχε όντως «φτωχοποιηθεί» κατά τη διάρκεια της δυσκολότατης εξαετίας που διανύουμε και αναγκαζόταν να φωτίζεται με κεριά, καθώς αδυνατούσε να πληρώσει το ρεύμα εδώ και χρόνια.  

Που είναι λοιπόν όλοι εκείνοι οι οργισμένοι ψυχοπονιάρηδες του ’13; 

Γιατί δεν διαβάζουμε άρθρα επί άρθρων για τα «επαχθή μνημόνια»; 

Γιατί δεν βουλιάζουν το Facebook και το Twitter από την οργή και τον βουβό θρήνο;

Θα σας απαντήσω εγώ: 

ΔΙΕΘΝΕΙΣ ΤΣΑΡΛΑΤΑΝΟΙ στην ΣΥΡΙΖΟΠΛΗΚΤΗ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΠΑΝΑΝΙΑ: Όταν ο Κοτζιάς ρωτάει τον Μιχαλολιάκο!!!

Toυ ΘΑΝΑΣΗ ΧΕΙΜΩΝΑ

Το είδαμε κι αυτό στην Ελλάδα των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ… Ο υπουργός Εξωτερικών της χώρας Νίκος Κοτζιάς να στέλνει επιστολή στο φίρερ της Χρυσής Αυγής, Νίκο Μιχαλολιάκο, ζητώντας να του προτείνει ονομασία για το κράτος των Σκοπίων. Απόλυτα φυσιολογικό στην Ελλάδα της πρωτοφανούς και απόλυτης παρακμής, αλλά και της καθολικής αριστεροδέξιας παράνοιας. Ένα ναζιστικό κόμμα το οποίο (φυσιολογικότατα πάντα) είναι τρίτο σε δυναμικότητα στο εθνικό κοινοβούλίο να έχει άποψη για το όνομα μιας άλλης χώρας. Και η άποψη αυτή να κρίνεται ως αναγκαία από μια κυβέρνηση που λέει πως είναι αριστερή...  

Η επιτομή δε του σουρεαλισμού είναι η ζοχάδα του κυρίου Κοτζιά προς τον Μιχαλολιάκο όχι επειδή ο τελευταίος ασπάζεται τη συγκεκριμένη ιδεολογία, αλλά επειδή είχε το θράσος να τον «καρφώσει» στους υπόλοιπους.

Πέρα από την πλάκα (;) το νταραβέρι ανάμεσα στον ΣΥΡΙΖΑ και τη Χρυσή Αυγή τα τελευταία χρόνια είναι μια πονεμένη ιστορία. Τα παλιά καλά χρόνια η Ριζοσπαστική Αριστερά ήταν από τους βασικούς πολέμιους τον νεοναζί και από τους ελάχιστους πολιτικούς χώρους που είχαν προειδοποιήσει για αυτό που επρόκειτο να συμβεί. Και τώρα βέβαια πάνω κάτω το ίδιο συμβαίνει, απλώς ο Νέος Και Βελτιωμένος ΣΥΡΙΖΑ βερσιόν 2015 δεν έχει απολύτως καμία σχέση με τη ριζοσπαστική Αριστερά ή κάθε μορφής Αριστερά γενικότερα (με εξαίρεση ίσως τις σταλινικές εμμονές πάνω σε συγκεκριμένα θέματα ορισμένων μελών του). Όλοι θυμόμαστε την αχαρακτήριστη επίθεση του Ηλία Κασιδιάρη στη Ρένα Δούρου (και φυσικά τη Λιάνα Κανέλλη) τον Ιούνιο του 2012. Από τότε, για κάποιο παράξενο λόγο, ουσιαστικά δεν υπήρξε η παραμικρή σύγκρουση ανάμεσα στον επίσημο ΣΥΡΙΖΑ και τη Χρυσή Αυγή. Δυο-τρεις «αψιμαχίες» στη Βουλή μάλλον αποτελούσαν προσωπικές αντιπαραθέσεις παρά κομματική και ιδεολογική σύγκρουση. 

Αντίθετα, τα τελευταία τρία χρόνια, μεταξύ άλλων, είδαμε...

• Τον ΣΥΡΙΖΑ (επίσημα και ανεπίσημα) να ταυτίζεται πλήρως με τη γραμμή της Χρυσής Αυγής για «στημένες διώξεις» της Οργάνωσης. Θυμηθείτε την υπόθεση του «ψηλού παναθηναϊκάκια», όπως υποτίθεται πως αποκαλούσε ο Σαμαράς τον εισαγγελέα Ντογιάκο. Ακόμα και το πορτ-παρόλ της Κουμουνδούρου, ο Λάκης Λαζόπουλος, είχε παίξει στην εκπομπή του αυτούσια ομιλία του Ηλία Παναγιώταρου, υιοθετώντας ουσιαστικά τους ισχυρισμούς του.
   
• Τον Ηλία Κασιδιάρη να αθωώνεται πανηγυρικά για την υπόθεση της βιντεοσκόπησης της συνομιλίας του με τον Μπαλτάκο, με το επιχείρημα πως η μαγνητοσκόπηση αυτή έγινε σε δημόσιο χώρο (!)
   
• Τη δίκη της Χρυσής Αυγής να καθυστερεί μήνες για διαδικαστικά κολλήματα από τη στιγμή που ο ΣΥΡΙΖΑ ήρθε στην εξουσία. Το αποτέλεσμα; Οι υπόδικοι χρυσαυγίτες αποφυλακίστηκαν αφού παρήλθε το 18μηνο, κάνοντας ανενόχλητοι προεκλογική καμπάνια και, εν συνεχεία, τραμπουκίζοντας στη Βουλή.
   
• Τη Ζωή Κωνσταντοπούλου (η οποία τότε ήταν το απόλυτο τοτέμ του ΣΥΡΙΖΑ, μη βλέπετε τώρα που τη βρίζουν οι συριζαίοι επειδή δεν ακολούθησε την κωλοτούμπα του Αλέξη τους) ως πρόεδρο της Βουλής να απαιτεί την αποφυλάκιση των χρυσαυγιτών ώστε αυτοί να συμμετάσχουν σε διάφορες ψηφοφορίες της πλάκας στο κοινοβούλιο.

Φιλανθρωπία άνευ διδασκάλου

Του ΘΑΝΑΣΗ ΧΕΙΜΩΝΑ

Γνωρίζετε φίλοι μου το νέο χόμπι του νεοέλληνα; Φωτογράφιση αστέγων! 

Πώς παλιότερα κάποιοι μάζευαν σπιρτόκουτα; Πώς υπήρχαν οι φιλοτελιστές; Ετσι σήμερα ένα σεβαστό κομμάτι των συμπατριωτών μας ξεχύνεται στους δρόμους των ελληνικών πόλεων προς αναζήτηση της φτωχολογιάς.  

Η διαδικασία είναι απλούστατη. Μόλις εντοπιστεί ο άστεγος, ο χομπίστας βγάζει την κινητούμπα του και τον φωτογραφίζει. Εν συνεχεία, ανεβάζει θριαμβευτικά τη φωτό στο Ιντερνετ, συνοδεία δακρύβρεχτων σχολίων.

Αν πάλι βαριέστε (ή φοβάστε ή σιχαίνεστε) να τρέχετε στις λεγόμενες «δύσκολες» συνοικίες, no problemo! Βάζετε στο Google τη λέξη «homeless» και αμέσως έχετε μπροστά σας ατελείωτες «γκαλερί» φωτογραφιών απ' όλες τις πόλεις του κόσμου. Ποστάρετε μία από αυτές (καλό θα είναι να μη φαίνεται πίσω από τον άστεγο o Πύργος του Αϊφελ ή το Μπιγκ Μπεν) στο facebook και λέτε πως πάρθηκε πριν από λίγη ώρα στην Ομόνοια.

Ελεήστε τους... "φτωχάρες"

Του ΘΑΝΑΣΗ ΧΕΙΜΩΝΑ

Eχετε πάρει είδηση τους «φτωχάρες»; Η λέξη αυτή είναι δικής μου επινόησης (κατά το «Ελληνάρας», «ολυμπιακάρας» κ.ο.κ.) και αφορά ένα θλιβερό φαινόμενο της εποχής. 

Οι άνθρωποι αυτοί ζουν ανάμεσά μας και είναι κάθε άλλο παρά φτωχοί. Απλώς περιφέρουν θριαμβευτικά μια εικονική υποτιθέμενη ανέχεια - τόσο στο φιλικό περιβάλλον τους όσο και στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. 

Για φιγούρα; Για να τους λυπηθούμε; Για να είναι της μοδός; 

Δεν γνωρίζω. Ρωτήστε τους.

Οι «φτωχάρες» κομπάζουν για τις οικονομικές δυσκολίες που - και καλά - αντιμετωπίζουν. Oποια συζήτηση κι αν προσπαθήσεις να ανοίξεις μαζί τους, θα καταλήξει σε κάτι τέτοιο: «Διακοπές; Με τι λεφτά; Μόνο δεκαπέντε μέρες στο εξοχικό μας στη Σαντορίνη και τέρμα». Ή πάλι: «Πού να βγεις έξω με αυτή την ακρίβεια; Το Σάββατο πήγαμε για sushi και στη μία ήμασταν ήδη στα κρεβάτια μας».

Το στρατηγείο του καπιταλισμού

Του ΘΑΝΑΣΗ ΧΕΙΜΩΝΑ

Η Επανάσταση ολοκληρώθηκε! Το τελευταίο προπύργιο του καπιταλισμού, το άντρο του ειδεχθούς φιλελευθερισμού, παραδόθηκε στις φλόγες! Ο φτωχός (πλην τίμιος) Ελληνας που τα παιδάκια του λιγοθυμούν από την πείνα στα σχολειά μπορεί πλέον να ανασάνει ικανοποιημένος…

Ναι, φίλοι μου. Κάψανε τον «Μπαϊρακτάρη»!  

Ποιοι;