ΔΙΕΘΝΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗ: ΗΠΑ και Βιετνάμ συμμαχούν 40 χρόνια μετά την πτώσης της Σαϊγκόν! (Xωρίς να ρωτήσουν Περισσό και Κουμουνδούρου!!!)

Της ΕΙΡΗΝΗΣ ΜΗΤΡΟΠΟΥΛΟΥ

Θα σας πνίξουμε στο αίμα για να μάθετε τι θα πει λευτεριά. Αν αυτό ήταν το δόγμα των ΗΠΑ στον πόλεμο κατά των κομμουνιστών του Βιετνάμ, η ταπεινωτική ήττα τούς δίδαξε μέσα σε 40 χρόνια ένα άλλο μάθημα: ό,τι δεν μπορείς να κερδίσεις με τα όπλα μπορείς να το κατακτήσεις με το χρήμα.  

Ακούγεται σχεδόν απίστευτο, αλλά 40 χρόνια μετά  την πτώσης της Σαϊγκόν, στις 30 Απριλίου 1975, ο πρώην εχθρός έχει γίνει σημαντικός πυλώνας της αμερικανικής στρατηγικής στη Νοτιοανατολική Ασία.

Οι λόγοι; 

 Τα οικονομικά συμφέροντα και πάνω απ' όλα ο κοινός εχθρός, η Κίνα. Το Βιετνάμ θέλει τα δυτικά λεφτά και την ομπρέλα ασφαλείας της υπερδύναμης, οι ΗΠΑ γεωστρατηγικό ανάχωμα στην άνοδο του «Κόκκινου Δράκου» και ελεύθερη διακίνηση του εμπορίου και του πετρελαίου στη νότια Σινική Θάλασσα. Πολλοί πιστεύουν ότι αυτό βρίσκεται πίσω από την περιβόητη «στροφή προς την Ασία» της κυβέρνησης Ομπάμα. Ετσι το αμερικανικό Ναυτικό σκοπεύει να ξανανοίξει τις βάσεις του στο Βιετνάμ, με δυνάμεις στον κόλπο Καμ Ραν, από όπου είχε εξαπολύσει αιματηρές επιθέσεις στον πόλεμο. Οι ΗΠΑ ενισχύουν την παρουσία τους στον Ειρηνικό, όπου μετακινούν το 60% των ναυτικών τους δυνάμεων, απέναντι σε μια Κίνα που, εκτός από οικονομική δύναμη, θέλει να κυριαρχήσει και στρατιωτικά στον «φυσικό» της χώρο. Επειτα είναι και το εμπόριο. Με το 50% του διεθνούς τονάζ, 15 εκατ. βαρέλια πετρελαίου την ημέρα και 100.000 πλοία τον χρόνο να περνάνε από αυτά τα νερά, η ασφάλεια για την ελεύθερη διακίνηση είναι κρίσιμης σημασίας. Εξ ου και τα 18 εκατ. δολάρια που δίνουν οι ΗΠΑ σε απευθείας βοήθεια για αυτό το θέμα στο Βιετνάμ. Το εμπάργκο στην πώληση όπλων συνεχίζεται, αλλά πολλοί στην Ουάσιγκτον, ακόμη και Ρεπουμπλικανοί, το αποκαλούν ανοιχτά «αναχρονιστικό». 

Περασμένα ξεχασμένα, λοιπόν; 

  

Οχι ακριβώς. Οι τόνοι των ναπάλμ, ο Πορτοκαλί Παράγοντας και οι σφαγές αμάχων όπως στο Μάι Λάι έχουν αφήσει βαθιά τραύματα. Αλλά καθώς μια νέα γενιά ανθρώπων στο Βιετνάμ δεν έζησε τον πόλεμο, τα πάθη έχουν υποχωρήσει μπροστά στα κέρδη από την εξομάλυνση. Γιατί, ενώ ένας νέος πόλεμος με τις ΗΠΑ αποκλείεται, ο κίνδυνος από τον κομμουνιστή «Μεγάλο Αδελφό» είναι ιστορικός και πολύ υπαρκτός σήμερα. Η Κίνα είναι τεράστια, ισχυρή και δίπλα. Εχει εισβάλει στο Βιετνάμ περί τις 20 φορές.

Οι διενέξεις για τα θαλάσσια σύνορα είναι συχνές και έντονες. Το δείχνει πρόσφατη κρίση, όταν η Κίνα έστειλε πολεμικά αεροσκάφη για την προστασία εξέδρας άντλησης πετρελαίου σε διαφιλονικούμενα ύδατα στη θάλασσα της Νότιας Κίνας. Το Πεκίνο επιμένει ότι η εξέδρα είναι μέσα στην «επικράτειά» του, κοντά στα διεκδικούμενα νησιά Παρασέλ, τα οποία η Κίνα αποκαλεί Χισχά.

«Καλημέρα Βιετνάμ» και πάλι

Τέσσερις δεκαετίες από τότε που έφυγαν νικημένοι αφήνοντας πίσω τους τον βρώμικο πόλεμο και εκατομμύρια θύματα, οι Αμερικανοί ξαναλένε «Καλημέρα Βιετνάμ». Αλλά αυτή τη φορά είναι μάλλον καλοδεχούμενοι. 

Οκτώ στους 10 κατοίκους στο Ανόι πιστεύουν ότι ο πόλεμος «ανήκει στο παρελθόν». Η Πόλη Χο Τσι Μινχ στον Νότο - που οι ντόπιοι τη λένε ακόμη Σαϊγκόν - είναι εξίσου ενθουσιώδης απέναντι στις ΗΠΑ. Ρεσεψιονίστ στα ξενοδοχεία χαμογελάνε πλατιά όταν βλέπουν αμερικανικά διαβατήρια: «Καλώς ήλθε το δολάριο» στις μπίζνες και στον τουρισμό. Δεν είναι λίγοι όσοι λένε σήμερα ότι οι κομμουνιστές νίκησαν στον πόλεμο αλλά ηττήθηκαν από τον καπιταλισμό στην ειρήνη. Αργά αλλά σταθερά, στα 20 χρόνια που ακολούθησαν, το σοσιαλιστικό μοντέλο άρχισε να καταρρέει. 

Στραγγαλισμένο από το εμπάργκο στο εμπόριο, αποκλεισμένο από διεθνή δάνεια, το Βιετνάμ βυθίστηκε στη φτώχεια και στον πληθωρισμό. Από το 1994 και μετά αναγκάστηκε να κάνει ιδιωτικοποιήσεις, όπως ζητούσαν το ΔΝΤ και ο Παγκόσμιος Οργανισμός Εμπορίου. Εγινε μέλος εκεί το 2006 και τελικά άνοιξε τις πόρτες στο ελεύθερο εμπόριο, τις ξένες επενδύσεις και την παγκοσμιοποίηση. Η οικονομία άρχισε να αναπτύσσεται με ρυθμό που έφτασε το 8,4% του ΑΕΠ και το Βιετνάμ έγινε ένας από τους μεγαλύτερους εξαγωγείς ρυζιού στον κόσμο. Κάποιοι στην Αμερική μπορούν να πουν επιτέλους ότι έχουν επικρατήσει.

ΔΙΕΘΝΗ ΚΑΘΑΡΜΑΤΑ - ΔΙΕΘΝΕΙΣ ΗΛΙΘΙΟΙ: Στο Βιετνάμ απαγάγουν σκύλους και τους τρώνε! - Ρε ου να χαθείτε να χάνεστε ρεεεε

Κάθε λαός έχει τα δικά του έθιμα και ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της τοπικής κουζίνας, αλλά αυτό που συμβαίνει στο Βιετνάμ, όπως και σε άλλες ασιατικές χώρες, την Κίνα και τη Νότια Κορέα, πραγματικά ξεπερνά ακόμα και τον πιο αρρωστημένο εγκέφαλο.



Στο Ανόι, την πρωτεύουσα του Βιετνάμ, οργανωμένες συμμορίες κλέβουν σκύλους από σπίτια και αυλές και μαζεύουν αδέσποτα από το δρόμο, προκειμένου να τα πουλήσουν με το κιλό σε σφαγείς οι οποίοι στη συνέχεια τα διαθέτουν σε εστιατόρια.

Αποκαλυπτικό ντοκιμαντέρ για λογαριασμό του Channel 4 στη Βρετανία κατέγραψε τις φρικιαστικές σκηνές, οι οποίες είναι σίγουρο ότι θα εξοργίσουν όποιον τις δει.

Αν και οι σκύλοι θεωρούνται έδεσμα για την ασιατική κουζίνα εδώ και αιώνες, η μαζική θανάτωση, συχνά με βασανιστικό τρόπο των σκύλων και η εμπορευματοποίηση της συλλογής τους έχει πλέον μετατρέψει τις χώρες αυτές σε "ανεπιθύμητες".

ΒΙΕΤΝΑΜ: "Αποκάλυψη τώρα" - Κρύβονταν στη ζούγκλα 40 χρόνια χωρίς να γνωρίζουν πως ο πόλεμος τελείωσε !!!

Ο Χαν Βαν Λόαν βγαίνει με τη βοήθεια χωρικών και των δυνάμεων ασφαλείας από τη ζούγκλα, φορώντας ρούχα φτιαγμένα από φλοιό δένδρων και κοιτώντας μάλλον τρομαγμένος

Του ΧΡΗΣΤΟΥ ΣΤΑΣΙΝΟΠΟΥΛΟΥ

Καλλιεργώντας λαχανικά, κυνηγώντας άγρια ζώα και κατοικώντας σε μια καλύβα μέσα στη ζούγκλα, ένας 82χρονος Βιετναμέζος και ο 43χρονος γιος του, που είχαν χαθεί το 1971 κατά τη διάρκεια του πολέμου του Βιετνάμ, βρέθηκαν χθες, πάνω από 40 χρόνια μετά, από κατοίκους της περιοχής!

Οι δύο άνδρες όλα αυτά τα χρόνια ζούσαν μέσα στη ζούγκλα χωρίς καμία επαφή με άλλους ανθρώπους, αφού ο πλησιέστερος οικισμός βρίσκεται σε απόσταση 40 χιλιομέτρων.

Ο 82χρονος, που ονομάζεται Χαν Βαν Θαν, τότε στρατιώτης των δυνάμεων του Χο Τσι Μινχ, είχε θεαθεί τελευταία φορά να φεύγει τρέχοντας προς τη ζούγκλα από το χωριό Τρα Φονγκ της επαρχίας Κουάνγκ Κάι στο κεντρικό Βιετνάμ, κρατώντας στην αγκαλιά του τον τότε περίπου ενός έτους γιο του, Χο Βαν Λοάν, αφότου μια βόμβα χτύπησε το σπίτι τους σκοτώνοντας τη σύζυγο του Χαν Βαν Θαν και δύο από τα αδέλφια του Βαν Λοάν.

Ο μικρότερος αδελφός του Βαν Λοάν, ο Χο Βαν Τρι, που είχε γεννηθεί μερικές ώρες πριν από τον βομβαρδισμό, επέζησε με τη βοήθεια ενός θείου του και είναι ενθουσιασμένος που ξαναβρήκε τον πατέρα του και τον αδελφό του.

Στο νοσοκομείο του Τάι Τρα νοσηλεύεται μετά τη διάσωσή του ο 82χρονος Χαν Βαν Θαν.

Τον Χαν Βαν Θαν και τον γιο του ανακάλυψαν χωρικοί από τον δήμο Τάι Τρα (στον οποίο ανήκει 

το χωριό Τρα Φονγκ) που είχαν πάει για να μαζέψουν ξύλα μέσα στη ζούγκλα και ειδοποίησαν τις Αρχές που έσπευσαν στο σημείο και ύστερα από σχετική επιχείρηση μετέφεραν τους δύο άνδρες πίσω στο χωριό.

Σύμφωνα με τα όσα έχουν γίνει γνωστά, ο 82χρονος, που παρότι είναι μεγάλος σε ηλικία είναι καλά στην υγεία του, έχει ξεχάσει να μιλάει την κοινή γλώσσα που χρησιμοποιείται στο Βιετνάμ, την Κινχ, και απαντάει με δυσκολία στη διάλεκτο Κορ.

Από την άλλη, ο γιος του δεν φαίνεται να ξέρει να μιλάει και γνωρίζει περιορισμένο αριθμό λέξεων.

Ο Χαν Βαν Θαν μετά τη μεταφορά του στο χωριό νοσηλεύεται σε κλινική, αφού είναι πολύ αδύναμος και έχει υποστεί σοκ, ενώ ο Βαν Λοάν φιλοξενείται από την οικογένεια του μικρότερου αδελφού του, Χο Βαν Τρι.

 

Τα εργαλεία που είχαν κατασκευάσει οι δύο άνδρες

Σύμφωνα με τα όσα έγιναν γνωστά, οι δύο άνδρες όλα αυτά τα χρόνια ζούσαν σε μια ξύλινη καλύβα που είχαν κατασκευάσει, είχαν φτιάξει μαχαίρια, τσεκούρια και βέλη για κυνήγι, ενώ ντυνόντουσαν με ρούχα που έφτιαχναν από τους φλοιούς των δέντρων.

Επιπλέον, οι δύο τους καλλιεργούσαν κασάβα (γνωστή και ως μανιόκα ή ταπιόκα), καλαμπόκι και ζαχαροκάλαμα, ενώ έτρωγαν και άγρια χόρτα και φύλλα.

ΧΡΟΝΙΚΟ Οι σταθμοί και ο πόλεμος

ΠΡΟΣΩΠΑ: Ο Χο Τσι Μινχ, πολέμησε ...στην Έδεσσα (στον 1o ΠΠ)

Στρατιώτης στην Έδεσσα ήταν, κατά τον πρώτο παγκόσμιο πόλεμο, ο Χο Τσι Μινχ, πατέρας του βιετναμέζικου έθνους και ο άνθρωπος που κέρδισε τον πόλεμο του Βιετνάμ. Αυτό τουλάχιστον ανέφερε ο πρώτος πρέσβης του Βιετνάμ στην Ελλάδα Μπιν Βου που επισκέφθηκε την Έδεσσα μετά από πρόσκληση του δημάρχου Δημήτρη Γιάννου, κατά τον εορτασμό της επετείου της 28ης Οκτωβρίου.
 

Συγκεκριμένα, όπως έγινε γνωστό, κατά τις επαφές που είχε ο κ. Βου με εκπροσώπους του δήμου αλλά και της αντιπεριφέρειας Πέλλας, ο Χο Τσι Μινχ υπηρέτησε στον Γαλλικό στρατό και πέρασε από την Έδεσσα, στην περιοχή προς την Σκύδρα. Μάλιστα, στο πλαίσιο της αναζήτησης σχετικών πληροφοριών ο πρέσβης επισκέφθηκε μαζί με τον δήμαρχο, τον Τρύφωνα Σιβένα (107 χρονών σήμερα), ο οποίος επιβεβαίωσε το γεγονός με μοναδικές λεπτομέρειες.

        
Σύμφωνα με τον υπεύθυνο πολιτιστικού τουρισμού του δήμου Έδεσσας, Ευάγγελο Κυριακού, η επίσημη αναγνώριση ότι μια παγκοσμίου φήμης προσωπικότητα όπως ο Χο Τσι Μινχ, υπηρέτησε στην Έδεσσα, δημιουργεί άλλα δεδομένα για τους τουρίστες που προέρχονται από την Νοτιοανατολική Ασία και επισκέπτονται τη χώρα, καθώς η Έδεσσα μπορεί να ενταχθεί στο πρόγραμμα των τουριστικών πρακτορείων. Για το λόγο αυτό οργανώθηκε από το τμήμα Πολιτιστικού Τουρισμού της Δημοτικής Κοινωφελούς Επιχείρησης Έδεσσας ειδική ξενάγηση με θέμα «Έδεσσα-Πέλλα-Μακεδονία, Στα βήματα του Χο Τσι Μινχ».

        

ΗΠΑ: Hταν πραγματικά κομμουνιστής ο δηλωμένος θαυμαστής τους Χο Τσι Μινχ ή έχασαν τον πόλεμο στο Βιετναμ τζάμπα ?

Του Mark McDonald / ΤΗΕ ΝΕW YORK TIMES

Ο στρατηγός Βο Νγκουέν Γκιαπ, βασικός αρχιτέκτονας της στρατιωτικής νίκης του Βιετνάμ απέναντι στη Γαλλία και τις ΗΠΑ, συμπλήρωσε πριν από λίγες ημέρες τα 102 του χρόνια. Ο ήρωας της βιετναμέζικης ανεξαρτησίας και πρωτεργάτης της ήττας των Γάλλων στο Ντιεν Μπιεν Φου, γιόρτασε στις 25 Αυγούστου τα γενέθλιά του σε ένα στρατιωτικό νοσοκομείο στο Ανόι, όπου νοσηλεύεται τα τελευταία δύο χρόνια. Παραμένει ακόμα μια εμβληματική φυσιογνωμία του σύγχρονου Βιετνάμ μετά τον ιδρυτή του, τον Χο Τσι Μινχ, ο οποίος του είχε αναθέσει το 1944 να ιδρύσει τον επαναστατικό στρατό των Βιετμίνχ. Ο στρατηγός Γκιαπ νίκησε τους Γάλλους και συνέχισε να διοικεί τα στρατεύματά του και στη διάρκεια του πολέμου με τους Αμερικανούς μέχρι την κατάληψη της Σαϊγκόν, τον Απρίλιο του 1975.

Ο στρατηγός Γκιαπ, παρότι αδύναμος, τα καταφέρνει ακόμα καλά. Είχε δυνατή χειραψία και χαμόγελο όταν του πήρα συνέντευξη πριν από 10 χρόνια στο Ανόι και μίλησε εύκολα για τον «αμερικανικό πόλεμο» αλλά και για τις θρυλικές μάχες του στο Ντιεν Μπιεν Φου και το Κε Σαν, αλλά και για τον Χο Τσι Μινχ.

Ηταν δύσκολο για τους ξένους δημοσιογράφους να εξασφαλίσουν μια συνάντηση με τον στρατηγό Γκιαπ, συμφώνησε όμως να με συναντήσει όταν του είπα ότι μετέφερα τους χαιρετισμούς τού ταγματάρχη Αλισον Κεν Τόμας - του αμερικανού στρατιωτικού που είχε πέσει με αλεξίπτωτο στο στρατόπεδο του Γκιαπ μέσα στη ζούγκλα το 1945, ώστε να τον βοηθήσει να εκπαιδεύσει τους αντάρτες του. Ημουν συμφοιτητής με τον γιο του ταγματάρχη και μου είχε επιτρέψει να διαβάσω τα ημερολόγια και τις επιστολές του πατέρα του από την εποχή του πολέμου.

Και οι τρεις άνδρες - ο Τόμας, ο Γκιαπ και ο Χο - αποτελούν το αντικείμενο του ενδιαφέροντος ενός νέου βιβλίου που εκδόθηκε πριν από λίγες ημέρες στις ΗΠΑ και αφορά το ξεκίνημα του πολέμου του Βιετνάμ. Τίτλος είναι: «Η θράκα του πολέμου: Η πτώση μιας αυτοκρατορίας και η δημιουργία του Βιετνάμ της Αμερικής» και συγγραφέας ο καθηγητής Ιστορίας του Πανεπιστημίου Κορνέλ, Φρέντερικ Λόγκεβαλ.

Ο συγγραφέας προσπαθεί να απαντήσει στο επίμονο ιστορικό ερώτημα: Ηταν ο Χο Τσι Μινχ ένας πιστός κομμουνιστής από την αρχή ή υπήρξε εθνικιστής και μαχητής της ελευθερίας ο οποίος σταδιακά κινήθηκε προς τον σοσιαλισμό;  

Η βασική ερώτηση πίσω από τις γραμμές, φυσικά, είναι το εάν οι ΗΠΑ με μια πιο προνοητική διπλωματία θα μπορούσαν να έχουν καταλήξει σε συμφωνία με τον Χο και να αποφύγουν την ντροπιαστική ήττα. 

Ο Λόγκεβαλ, σε πρόσφατη συνέντευξή του στο CBS, είπε ότι ο Χο Τσι Μινχ «είδε τον κομμουνισμό ως το καλύτερο μονοπάτι ανάπτυξης για τη χώρα του, όμως ήταν πάντα η χώρα του». Η ανεξαρτησία από τους ιάπωνες εισβολείς και τους γάλλους αποικιοκράτες ήταν η αρχική του πρόθεση, η υψηλότερη προτεραιότητα και ο διαρκής στόχος.

«Ο Χο αναδεικνύεται ως ένας αναπάντεχος ήρωας σε αυτό το ισορροπημένο βιβλίο, καθώς τον βλέπουμε αρχικά να προσπαθεί να πιάσει φιλίες με τον πρόεδρο Γουίλσον στην ειρηνευτική διάσκεψη του Παρισιού το 1919», έγραψε πρόσφατα το περιοδικό «Εκόνομιστ». «Ομως, σταδιακά, και αυτός και οι υπόλοιποι Βορειοβιετναμέζοι θεωρήθηκαν πράκτορες του διεθνούς κομμουνισμού, όχι αντάρτες εναντίον της αποικιοκρατίας. Ο Λόγκεβαλ εκφράζει τη θλίψη του για το ότι ο θαυμασμός του Χο για τα αμερικανικά πολιτικά ιδεώδη και τη γαλλική κουλτούρα δεν οδήγησε σε έναν συμβιβασμό που θα είχε γλιτώσει τόσες χιλιάδες ζωές».

Ο Χο Τσι Μινχ θαύμαζε ξεκάθαρα τους Αμερικανούς το 1945 και ζητούσε τη βοήθειά τους. Για να τους δελεάσει, μάλιστα, είχε επιτρέψει σε κάποιους από τους άνδρες του στρατηγού Γκιαπ να διασώσουν αμερικανούς πιλότους, τα αεροσκάφη των οποίων είχαν καταρριφθεί. Ο ταγματάρχης Τόμας, που τότε εργαζόταν για το Γραφείο Στρατηγικών Υπηρεσιών, τον πρόδρομο της CIA, ήταν επικεφαλής μιας μονάδας η οποία βοήθησε τον στρατηγό Γκιαπ να οργανώσει τον «στρατό» του από 200 νεοσύλλεκτους αγρότες στο οχυρό Ταν Τράο στο Βόρειο Βιετνάμ. Ο ταγματάρχης πιάστηκε σε ένα δέντρο την ώρα που έπεφτε με αλεξίπτωτο στο στρατόπεδο, τον βοήθησαν όμως γρήγορα και έγινε δεκτός με ένα πανό που έγραφε «Καλωσορίζουμε τους αμερικανούς μας φίλους». Ηταν 16 Ιουλίου του 1945 - την ίδια ημέρα οι ΗΠΑ έκαναν τη δοκιμή της πρώτης ατομικής βόμβας στο Νιου Μέξικο. Ο Β' Παγκόσμιος Πόλεμος είχε σχεδόν τελειώσει.

ΗΠΑ: Mε 4 δεκαετείες καθυστέρηση βοηθουν το Βιετναμ να κλείσει τις πληγές απο το ("άγνωστο") ΕΓΚΛΗΜΑ του "Πορτοκαλί Παράγοντα"

ΤΟΥ THOMAS FULLER / THE NEW YORK TIMES

Θάμνοι και χόρτα φυτρώνουν παντού στο Κεντρικό Βιετνάμ με το τροπικό του κλίμα, εκτός από το Ντανάνγκ…  

Σαράντα χρόνια έχουν περάσει από τότε που σταμάτησαν οι Αμερικανοί να ψεκάζουν με φυτοκτόνα τις ζούγκλες τις Νοτιοανατολικής Ασίας (φωτογραφία), μια τακτική που χρησιμοποιήθηκε για να απογυμνωθούν οι περιοχές όπου κατέφευγαν για κάλυψη οι Βιετκόνγκ κατά τη διάρκεια του πολέμου. Και παραμένουν ακόμη μολυσμένα περίπου 24 σημεία με ένα ιδιαίτερα τοξικό στέλεχος διοξίνης που έχει συνδεθεί με διάφορες μορφές καρκίνου, γενετικά ελαττώματα και άλλες αρρώστιες: τον Πορτοκαλί Παράγοντα. 

Προχθές ύστερα από δεκαετίες προτροπών από τις βιετναμέζικες Αρχές να συνδράμουν οι Αμερικανοί στην επιχείρηση καθαρισμού της περιοχής, άρχισε η πρώτη σημαντική αμερικανική προσπάθεια να αναστραφούν οι περιβαλλοντικές επιπτώσεις του μακροχρόνιου πολέμου.

Ο πρεσβευτής των ΗΠΑ στο Βιετνάμ, Ντέιβιντ Σίαρ, χαρακτήρισε το γεγονός «ορόσημο για τις διμερείς σχέσεις των δύο χωρών». Παρ' όλα αυτά, επικρατεί ακόμα μια πικρία πάνω στο θέμα. Ο Πορτοκαλί Παράγοντας εξακολουθεί να απασχολεί τα μέσα ενημέρωσης και κάθε χρόνο πραγματοποιείται εκδήλωση μνήμης στις 10 Αυγούστου, την επέτειο της έναρξης του ψεκασμού. Πολλοί χαρακτηρίζουν το αμερικανικό πρόγραμμα ελλιπές και ιδιαίτερα αργοπορημένο. «Είναι ένα μεγάλο βήμα, αλλά στα μάτια αυτών που υπέφεραν τις συνέπειες δεν είναι επαρκές», διατείνεται ο Νγκο Κουάνγκ Σουάν, πρώην πρεσβευτής του Βιετνάμ στον ΟΗΕ.

Ο Νγκουγιέν Βαν Ράιν συνταξιοδοτημένος υπολοχαγός και νυν πρόεδρος του Συνδέσμου Θυμάτων του Πορτοκαλί Παράγοντα, θυμάται ακόμα τον θόρυβο από τα αμερικανικά αεροσκάφη που τους ψέκαζαν. Θυμάται ότι φυτά και τα δένδρα που εκτέθηκαν στο φυτοκτόνο νεκρώθηκαν μέσα σε λίγες ημέρες και πολλοί από τους στρατιώτες αρρώστησαν βαριά αργότερα. 

«Η δεινή κατάσταση στην οποία βρίσκονται τα θύματα του Πορτοκαλί Παράγοντα δεν έχει αλλάξει. Θεωρώ ότι οι σχέσεις των δύο λαών θα βελτιώνονταν ραγδαία εάν οι ΗΠΑ αναγνώριζαν την ευθύνη τους, βοηθούσαν τα θύματα και ομολογούσαν τις συνέπειες των πράξεών τους».

Η αµερικανική κυβέρνηση, εξηγούν οι ειδικοί, καθυστέρησε πολύ να αναγνωρίσει το πρόβλημα και να αντιμετωπίσει τις συνέπειες που προκάλεσε ο Πορτοκαλί Παράγοντας, καθώς υπήρχε ανησυχία για το θέμα της νομικής ευθύνης. 

ΗΠΑ: επιστρέφουν στον τόπο του εγκλήματος (Βιετναμ) αλλά αυτή τη φορά με τη συγκατάθεση του θύματος

Toυ ΠΕΡΙΚΛΗ ΔΗΜΗΤΡΟΛΟΠΟΥΛΟΥ

Τέσσερις δεκαετίες από τότε που έφυγαν ταπεινωμένοι αφήνοντας πίσω τους έναν βρώμικο πόλεμο και πολλά θύματα, οι αμερικανοί στρατιώτες ετοιμάζονται και πάλι να πουν «Καλημέρα Βιετνάμ». Οι Ηνωμένες Πολιτείες επιστρέφουν στον τόπο του εγκλήματος αλλά αυτή τη φορά με τη συγκατάθεση του θύματος. Το αμερικανικό Ναυτικό σκοπεύει να ξανανοίξει τις βάσεις του στο Βιετνάμ. Δεν αποκλείεται μάλιστα να εγκαταστήσει τις δυνάμεις του στον κόλπο Καμ Ραν, απ' όπου είχε ενορχηστρώσει τις πιο αιματηρές επιθέσεις του στον βρώμικο πόλεμο.  

Αλλά όλα αυτά φαίνεται να είναι περασμένα ξεχασμένα. Ο στρατηγός Βου Τσιεν Τανγκ είχε παραδώσει με ένα πλατύ χαμόγελο ένα άλμπουμ με αναμνηστικές φωτογραφίες στον επικεφαλής του Πενταγώνου Λίον Πανέτα στην πρώτη επίσημη επίσκεψη αμερικανού αξιωματούχου στο Βιετνάμ μετά τον πόλεμο.

Οι δύο χώρες έχουν σήμερα απέναντί τους έναν κοινό εχθρό: οι ΗΠΑ θέλουν να ενισχύσουν την παρουσία τους στον Ειρηνικό Ωκεανό απέναντι σε μια Κίνα που εκτός από οικονομική δύναμη σκοπεύει να γίνει και στρατιωτική. Το Βιετνάμ, από την πλευρά του, φοβάται τις επεκτατικές διαθέσεις της Χώρας του Δράκου, η οποία κοιτάζει με αυξημένο ενδιαφέρον ολόκληρη την περιοχή της Νοτιοανατολικής Ασίας.  

Στο λυκαυγές μιας νέας εποχής για την παγκόσμια ισορροπία, το Πεντάγωνο επανασχεδιάζει τον χάρτη της πιθανής ναυμαχίας, μετακινώντας το 60% των ναυτικών του δυνάμεων στον Ειρηνικό και αφήνοντας το υπόλοιπο 40% στον Ατλαντικό. Κάτω από αυτό το πρίσμα κι έναν χρόνο μετά την υπογραφή των στρατιωτικών συμφωνιών με το Ανόι, η «ανακατάληψη» των βάσεων θεωρείται απαραίτητη για την Ουάσιγκτον.