"Κόμμα = Ομάς ανθρώπων, ειδότων ν' αναγιγνώσκωσι και ν' αρθογραφώσιν εχόντων χείρας και πόδας υγιείς, αλλά μισούντων πάσαν εργασίαν, οίτινες ενούμενοι υπο ένα οιονδήποτε αρχηγόν, ζητούσι ν' αναβιβάσωσιν αυτόν δια παντός μέσου εις την έδραν πρωθυπουργού, ίνα παρέχη αυτοίς τα μέσα να ζώσι χωρίς να σκάπτωσι"
Εμμανουήλ Ροΐδης , Έλληνας πεζογράφος και κριτικός (1836-1904)


Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

ΙΣΛΑΜΟΦΑΣΙΣΜΟΣ - ΔΙΕΘΝΗ ΚΑΘΑΡΜΑΤΑ: Τρία χρόνια απο την τρομοκρατική εισβολή των καθαρμάτων της Χαμάς στο Ισραήλ και τη σφαγή περισσοτέρων από 1000 αθώων πολιτών

ΙΣΛΑΜΟΦΑΣΙΣΜΟΣ - ΔΙΕΘΝΗ ΚΑΘΑΡΜΑΤΑ - ΔΙΕΘΝΕΙΣ ΧΡΗΣΙΜΟΙ ΗΛΙΘΙΟΙ: Το Κατάρ είναι εχθρός της ανθρωπότητας

 

Toυ ΦΑΗΛΟΥ ΚΡΑΝΙΔΙΩΤΗ

Ο τελευταίος πόλεμος στη Μέση Ανατολή, τον οποίο ξεκίνησε η Χαμάς, δηλαδή οι σουνίτες Αδελφοί Μουσουλμάνοι, δηλαδή ο Ερντογάν και το Κατάρ, έχοντας τη στήριξη και των Σιιτών, ήτοι Ιράν, Χεζμπολάχ και Χούθι, και τον οποίο κερδίζει κατά κράτος το Ισραήλ σε όλα τα μέτωπα, έχει και άλλες πτυχές.

Η 7η Οκτωβρίου έγινε αφορμή και μιας γιγάντιας φιλοπαλαιστινιακής – φιλοϊσλαμικής εκστρατείας προπαγάνδας.

Είναι μια παγκόσμια επιχείρηση ψυχολογικού πολέμου για κατασυκοφάντηση του Ισραήλ περί δήθεν «γενοκτονίας» και όσων κυβερνήσεων και προσωπικοτήτων το υποστηρίζουν, κυρίως τις ΗΠΑ, με ταυτόχρονη θυματοποίηση και ηρωοποίηση των τζιχαντιστών φονιάδων, βιαστών και απαγωγέων Αράβων της Γάζας, που υποδύονται τους Παλαιστινίους.

Αυτή η τεράστια μηχανή, που περιλαμβάνει ΜΜΕ, Πανεπιστήμια, ΜΚΟ, προσωπικότητες των ΜΜΕ και των τεχνών, κόμματα της αριστεράς και ενοχικούς χαζοφιλελέδες, τροφοδοτείται από έναν πακτωλό χρήματος.

Μέρος αυτού του πακτωλού προέρχεται και από την Τουρκία, όμως ο μεγάλος χρηματοδότης, το κέντρο Διοικητικής Μέριμνας αλλά και το κεντρικό ταμείο των τζιχαντιστών, τόσο για την τρομοκρατική τους δράση όσο και για την προπαγάνδα τους κατά της Δύσης, των Χριστιανών και του Ισραήλ ήταν και είναι μακράν όλων το Κατάρ.

Μια κουτσουλιά στον χάρτη απέναντι από το Ιράν, με μόλις 300.000 πολίτες, όλοι οι υπόλοιποι είναι εργαζόμενοι μετανάστες, που όμως μοιράζεται με το Ιράν το μεγαλύτερο κοίτασμα φυσικού αερίου στον κόσμο, ενώ δικό του δημιούργημα είναι και το Al Jazeera.

Ο εμίρης του Κατάρ είναι μαζί με τον Ερντογάν στρατευμένος στους σκοπούς των Αδελφών Μουσουλμάνων, που επιδιώκουν βασικά δύο πράγματα: τον αφανισμό του κράτους του Ισραήλ και την παγκόσμια επιβολή του Ισλάμ σε όλες τις χώρες, σε όλες τις ηπείρους.

Σε αυτούς τους σκοπούς το Κατάρ, με αμελητέα στρατιωτική δύναμη, αφιερώνει τεράστιους πόρους, ενώ όποια επιρροή στη Δύση, σε κυβερνήσεις, κόμματα, ΜΜΕ, οργανισμούς κ.λπ. κυριολεκτικά την αγοράζει.

Η συμπεριφορά αυτή και οι πολιτικοί στόχοι του μικρού αυτού κράτους το καθιστούν εχθρό της παγκόσμιας ειρήνης, εχθρό όχι μόνον του Ισραήλ αλλά όλης της Δύσης και της πολιτισμένης ανθρωπότητας.

Η εδαφική ακεραιότητα, οι οικονομικοί πόροι, η ΑΟΖ κάθε κράτους είναι σεβαστά, όταν το κράτος αυτό συμπεριφέρεται σύμφωνα με το Διεθνές Δίκαιο και δεν υποθάλπει την τρομοκρατία, απειλώντας έμπρακτα την ασφάλεια όλης της Ευρώπης, των ΗΠΑ, του Ισραήλ, χρησιμοποιώντας ως όπλα ολοκληρωτικής επιβολής και προαγωγής του τζιχαντιστικού Ισλάμ τους πόρους που του έδωσαν η τύχη και η γεωγραφία.

Εάν εμφανιζόταν σε μια πολύ πλούσια χώρα ένα ναζιστικό καθεστώς, που θα φιλοξενούσε νεοναζί τρομοκράτες και θα χρηματοδοτούσε τη δράση τους κατά άλλων χωρών, με σκοπό την κατάκτησή τους, την επιβολή του ναζισμού παντού και ταυτόχρονα θα πλήρωνε το στήσιμο ενός μηχανισμού κατασυκοφάντησης όλης της Δύσης και αγοράς επιρροής στις κοινωνίες των χωρών της, τότε όλες οι βλαπτόμενες χώρες θα είχαμε δικαίωμα και υποχρέωση αντίδρασης. Θα ήταν και νόμιμο και ηθικό η καταστροφή αυτής της χώρας και η αποστέρησή της από κεφάλαια και πηγές ενέργειας/πλούτου, που χρησιμοποιεί για σκοπούς κατά του Διεθνούς Δικαίου και της παγκόσμιας ειρήνης, με παράλληλη τιμωρία της ηγεσίας της.

Και οι πέτρες γνωρίζουν τον ιταμό ρόλο του Κατάρ στην υποστήριξη των τρομοκρατών και της ευρύτερης ατζέντας των ισλαμοφασιστών Αδελφών Μουσουλμάνων.

Είναι επομένως επιτακτική η ανάγκη να κοπούν με το σπαθί τα δίκτυα του Κατάρ και των Τούρκων σε κάθε χώρα και επίπεδο, σε ΜΜΕ, σε κάθε είδους νομικές οντότητες και συλλογικότητες, σε Πανεπιστήμια της Αμερικής, της Ευρώπης και όπου αλλού, αλλά κυρίως είναι νόμιμο και ηθικό κάτι άλλο.

Το Κατάρ συμπεριφέρεται ως εχθρός, απειλή, είναι ήδη λερωμένο με το αίμα χιλιάδων αθώων Εβραίων, Χριστιανών, Ινδουιστών κ.ά. και ως τέτοιο πρέπει να αντιμετωπιστεί. Οπως η ναζιστική Γερμανία ηττήθηκε, τιμωρήθηκε η ηγεσία της και στερήθηκε κάθε μέσου απειλής της παγκόσμιας ειρήνης για δεκαετίες, αυτό πρέπει να συμβεί και στο Κατάρ, το οποίο είναι μια πολυτελής γιάφκα των τζιχαντιστών, καταφύγιο, ταμείο τους και αρχηγείο τους.

 

Είναι επομένως νόμιμη και ηθική η καταστροφή του καθεστώτος του, η παραδειγματική τιμωρία της ηγεσίας του και η κατάσχεση των κοιτασμάτων του, ώστε να μην έχει πλέον τα μέσα απειλής κατά της ανθρωπότητας.

Μια μικρή χειρουργική Σταυροφορία θα λειτουργούσε και προς παραδειγματισμό των Τούρκων και άλλων επίδοξων νοσταλγών του Χαλιφάτου.

Να ξαναγίνουν οι Καταριανοί άφραγκοι καμηλιέρηδες και ψαράδες, για να μάθουν …

 

ΙΣΛΑΜΟΦΑΣΙΣΜΟΣ - ΔΙΕΘΝΗ ΚΑΘΑΡΜΑΤΑ - ΔΙΕΘΝΕΙΣ ΧΡΗΣΙΜΟΙ ΗΛΙΘΙΟΙ: Πότε ακριβώς έγινε γεγονός η «γενοκτονία»;

 

Γράφει ο Αλέξανδρος Σκούρας

Πριν από λίγες εβδομάδες, περισσότεροι από 6.000 άνθρωποι από την πολιτική, την ακαδημαϊκή κοινότητα, τον πολιτισμό και τη δημόσια ζωή υπέγραψαν ανοιχτή επιστολή που απορρίπτει κατηγορηματικά τον ισχυρισμό ότι το Ισραήλ διέπραξε γενοκτονία στη Γάζα. Ανάμεσά τους ο Μπόρις Τζόνσον, ο Στίβεν Πίνκερ, ο Νάιαλ Φέργκιουσον, η Ντέμπορα Λίπσταντ, ο Μπένι Μόρις και ο Ίργουιν Κότλερ.

Η επιστολή δεν ισχυρίζεται ότι ο πόλεμος δεν είχε τεράστιο ανθρώπινο κόστος ούτε ότι κάθε ισραηλινή απόφαση ήταν σωστή. Υποστηρίζει όμως ότι άλλο ο πόλεμος, ακόμη και ένας καταστροφικός πόλεμος, και άλλο η γενοκτονία. Θυμίζει τις πρωτοφανείς συνθήκες αστικού πολέμου, το τεράστιο δίκτυο σηράγγων της Χαμάς, τους ομήρους, τις επιθέσεις της 7ης Οκτωβρίου και κυρίως τη σημασία της πρόθεσης στον νομικό ορισμό της γενοκτονίας. Η βασική της ένσταση είναι ότι όλα αυτά εξαφανίστηκαν σταδιακά από το κάδρο, μέχρι που η κατηγορία μετατράπηκε σε αυτονόητη περιγραφή.

Στην Ελλάδα η επιστολή πέρασε μάλλον απαρατήρητη.

Αξίζει εδώ μια εξαίρεση: η Athens Voice την κάλυψε στις 10 Σεπτεμβρίου, παρουσιάζοντας μάλιστα καθαρά το βασικό επιχείρημα των υπογραφόντων για τον νομικό ορισμό της γενοκτονίας.

Δεν εντόπισα αντίστοιχη εκτενή παρουσίασή της στα μεγαλύτερα ελληνικά μέσα.

Αυτό από μόνο του δεν αποδεικνύει προκατάληψη. Είναι όμως δύσκολο να μην παρατηρήσει κανείς την ασυμμετρία. Οι κατηγορίες εναντίον του Ισραήλ ταξιδεύουν εξαιρετικά εύκολα. Η σοβαρή αντίκρουσή τους πολύ λιγότερο.

Στην επίμαχη κατηγορία κατά του Ισραήλ οι συγγραφείς εντοπίζουν ένα γνώριμο τέχνασμα ενός τμήματος της σύγχρονης Αριστεράς: πρώτα ξεχειλώνουμε τον ορισμό και μετά χρησιμοποιούμε τον καινούργιο ορισμό για να αποδείξουμε αυτό που θέλαμε εξαρχής.

Η πολιτική επιστήμη έχει όνομα γι’ αυτό. Ο Giovanni Sartori το αποκαλούσε «conceptual stretching», τη διεύρυνση δηλαδή μιας έννοιας μέχρι να χάσει τα χαρακτηριστικά που της έδιναν συγκεκριμένο νόημα.

Το βλέπουμε συχνά στον ακτιβιστικό λόγο της Woke κουλτούρας.

«Φασισμός» μπορεί να γίνει σχεδόν κάθε δεξιά πολιτική.

«Βία» μπορεί να γίνει μια προσβλητική άποψη.

«Αποικιοκρατία» μπορεί να αποκοπεί από το ιστορικό της περιεχόμενο.

«Απαρτχάιντ» μπορεί να μεταφερθεί σε διαφορετικά νομικά και ιστορικά πλαίσια.

Η λέξη αποκτά πρώτα τεράστια ηθική δύναμη και μετά διευρύνεται ο ορισμός της ώστε να χωρέσει τον πολιτικό αντίπαλο.

Με τη «γενοκτονία» όμως …

 

ΙΣΛΑΜΟΦΑΣΙΣΜΟΣ - ΜΕΓΑΛΟΙ ΗΓΕΤΕΣ (ΜΕ ΒΑΡΒΑΤΟΥΣ ΔΙΔΥΜΟΥΣ ΑΔΕΝΕΣ) - ΔΙΕΘΝΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗ: Η συγκλονιστική ομιλία-δυναμίτης του Πρωθυπουργού Benjamin Netanyahu στη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ (24/9/2026)

 

 

Ε-Ξ-Α-Ι-Ρ-Ε-Τ-Ι-Κ-Ο 

Κύριε Πρόεδρε,

Πριν ξεκινήσω, μια σύντομη ανακοίνωση:

Αν υπάρχουν κι άλλοι ηθικά δειλοί που δεν έχουν αποχωρήσει ακόμη από αυτή την αίθουσα, παρακαλώ να το κάνουν τώρα.

Σας ευχαριστώ πολύ.

 

 

Κυρίες και κύριοι,

Πριν από δεκατέσσερα χρόνια, στάθηκα σε αυτό το βήμα και χάραξα μια κόκκινη γραμμή.

Δεσμεύτηκα να εμποδίσω τη δολοφονική δικτατορία του Ιράν να αναπτύξει ατομικές βόμβες, πυρηνικά όπλα που στόχευαν στην καταστροφή του Ισραήλ, πυρηνικά όπλα που θα μπορούσαν να απειλήσουν ολόκληρο τον κόσμο.

Αυτό ακριβώς κάναμε.

Τώρα, επιτρέψτε μου να πω κάτι που ίσως σας εκπλήξει.

Η καταστροφή των πυρηνικών εγκαταστάσεων του Ιράν ήταν δύσκολη υπόθεση. Ήταν εξαιρετικά δύσκολο να γίνει. Όμως, για μένα, ήταν μία από τις ευκολότερες αποφάσεις που κλήθηκα ποτέ να λάβω ως πρωθυπουργός. Διότι, αν δεν το είχαμε κάνει, θα ήμασταν όλοι νεκροί.

Θέλετε να ακούσετε την απόλυτη ειρωνεία;

 

Υπερασπιζόμενο τον εαυτό του, το Ισραήλ υπερασπίζεται επίσης πολλές από τις χώρες των οποίων οι αντιπρόσωποι μόλις αποχώρησαν από αυτή την αίθουσα!

Μάλιστα, θέλω να γνωρίζετε ότι πολλοί από τους ηγέτες τους μάς ευχαριστούν κατ’ ιδίαν που εξουδετερώσαμε τα πυρηνικά του Ιράν.

Είναι δύσκολο να φανταστεί κανείς πιο εξωφρενική υποκρισία, κι όμως, ακριβώς αυτό συμβαίνει.

Δεν είναι η πρώτη φορά που βρισκόμαστε αντιμέτωποι με την απειλή του αφανισμού.

Στις 5 Ιουνίου 1967, το Ισραήλ ήταν περικυκλωμένο από εχθρούς που ορκίζονταν ανοιχτά να μας καταστρέψουν.

Τότε δεν βρισκόμασταν στην Ιουδαία και τη Σαμάρεια, την καρδιά της ιστορικής πατρίδας του εβραϊκού λαού. Δεν βρισκόμασταν στη Γάζα. Δεν βρισκόμασταν στα Υψίπεδα του Golan.

Και, κύριε Ασάρα, οφείλετε να γνωρίζετε ότι οι Εβραίοι βρίσκονται στα Υψίπεδα του Golan από την εποχή του Μωυσή. Μπορείτε να το διαβάσετε στη Βίβλο.

Εκείνη την εποχή, λίγο πριν από τον Πόλεμο των Έξι Ημερών το 1967, δεν βρισκόμασταν σε κανένα από αυτά τα μέρη. Καταλαμβάναμε μια ελάχιστη λωρίδα γης —όπως συμβαίνει και σήμερα— η οποία αντιστοιχεί περίπου στο ένα τρίτο του ενός τοις εκατό της έκτασης ολόκληρου του αραβικού κόσμου.

Κι όμως, κατηγορούν το Ισραήλ για αποικιοκρατία. Τι είδους αποικιοκρατία…

Και ποιοι μας κατηγορούν;

Ανάμεσά τους βρίσκονται άνθρωποι στη Βρετανία και τη Γαλλία. Για όνομα του Θεού, αυτοί επινόησαν τον όρο. Οι αποικίες τους εκτείνονταν σε όλη την υφήλιο.

Αποικιοκρατία… Ας είμαστε σοβαροί… Άλλο ένα ψέμα.

Κι όμως, εκείνη την εποχή, σε αυτό το μικροσκοπικό κομμάτι γης —χωρίς Δυτική Όχθη, χωρίς Γάζα, χωρίς Υψίπεδα του Golan— διακυβευόταν η ίδια η επιβίωση αυτού του μοναδικού εβραϊκού κράτους, διότι περί αυτού πρόκειται στη συγκεκριμένη σύγκρουση. Δεν πρόκειται για εδάφη, αλλά για την ύπαρξη εβραϊκού κράτους, ανεξαρτήτως συνόρων. Κι όμως, τότε απειλούμασταν με αφανισμό από τρεις αραβικούς στρατούς που ετοιμάζονταν να εισβάλουν στη χώρα μας.

 

Ξέρετε τι έκαναν οι Ισραηλινοί εκείνη την εποχή;

Άνοιγαν ομαδικούς τάφους, προετοιμαζόμενοι για χιλιάδες θύματα. Προετοιμαζόμενοι να θάψουν τους νεκρούς μας.

Τότε, ήμουν μαθητής λυκείου στη Philadelphia της Pennsylvania.. Πέντε μέρες πριν ξεσπάσει ο πόλεμος, επέστρεψα αεροπορικώς στο Ισραήλ.

Βρήκα μια χώρα σε κατάσταση συσκότισης. Το Ισραήλ προετοιμαζόταν για το χτύπημα.

Επέστρεψα για να δω τον αδελφό μου, τον Jonathan, Yoni.

Ήταν 21 ετών, αξιωματικός των αλεξιπτωτιστών. Και, όπως και ο υπόλοιπος στρατός, η μονάδα του είχε ήδη επιστρατευτεί. Πήγα να τον βρω. Μου είπαν ότι οι αλεξιπτωτιστές βρίσκονταν σε στρατόπεδα μέσα στους οπωρώνες, στους πορτοκαλεώνες γύρω από τη Ράμλε. Πήγα λοιπόν εκεί και ρώτησα μερικούς στρατιώτες: «Ξέρετε πού είναι ο Yoni Netanyahu;»

«Όχι». «Όχι».

Τότε κάποιος είπε: «Α, εννοείς τον νεαρό; Ναι, είναι στον διπλανό πορτοκαλεώνα».

Πήγα εκεί και ξαφνικά, στο τέλος μιας μεγάλης σειράς δέντρων, είδα τον αδελφό μου. Έμεινε εμβρόντητος όταν με είδε.

«Bibi», είπε, «τι κάνεις εδώ;»

Τρέξαμε και αγκαλιαστήκαμε.

Πάνω από ένα φλιτζάνι πρόχειρο στρατιωτικό καφέ, του έκανα την ερώτηση που είχα στο μυαλό μου — την ερώτηση που απασχολούσε τους πάντες.

«Λοιπόν, Yoni,», είπα, «τι πρόκειται να συμβεί;»

Σταμάτησε για λίγο. Και μετά είπε κάτι που δεν θα ξεχάσω ποτέ.

«Θα νικήσουμε», είπε. «Δεν έχουμε άλλη επιλογή».

Θυμάμαι εκείνα τα λόγια σαν να ήταν χθες. Θα νικήσουμε. Δεν έχουμε άλλη επιλογή.

Και τελικά νικήσαμε.

 

Εννέα χρόνια αργότερα, Παλαιστίνιοι τρομοκράτες κατέλαβαν ένα επιβατικό αεροπλάνο με προορισμό το Ισραήλ. Το οδήγησαν στο Entebbe, Uganda.

Όπως οι Ναζί, οι τρομοκράτες ξεχώρισαν τους Εβραίους επιβάτες — άνδρες, γυναίκες, παιδιά, βρέφη. Απείλησαν να τους σκοτώσουν όλους αν το Ισραήλ δεν απελευθέρωνε Παλαιστίνιους τρομοκράτες.

Και τότε, στις 4 Ιουλίου 1976 —την επέτειο των διακοσίων ετών από την ίδρυση των Ηνωμένων Πολιτειών—, σε μία από τις πιο δραματικές αποστολές διάσωσης της σύγχρονης εποχής, ο Yoni οδήγησε τους γενναίους στρατιώτες του στην καρδιά της Αφρικής.

Ως εκ θαύματος, διέσωσαν 103 Εβραίους ομήρους και τους έφεραν όλους πίσω στην πατρίδα, τον καθένα από αυτούς.

Ο αδελφός μου, ο διοικητής της ομάδας εφόδου, ήταν ο μόνος στρατιώτης που σκοτώθηκε σε αυτή την αποστολή.

Θέλω να ευχαριστήσω ξανά την Uganda ​​που πρόσφατα ύψωσε ένα άγαλμα του Yoni στο σημείο όπου έπεσε.

Φίλοι μου,

Τα λόγια του Yoni παραμένουν εξίσου αληθινά σήμερα όσο ήταν και πριν από περισσότερο από μισό αιώνα.

Θα νικήσουμε. Δεν έχουμε άλλη επιλογή.

Πουθενά αυτό δεν αποδείχθηκε πιο ξεκάθαρα απ’ ό,τι στις 7 Οκτωβρίου 2023 — την πιο σκοτεινή ημέρα στην ιστορία του Ισραήλ.

Εκείνη τη φρικτή μέρα, χιλιάδες Παλαιστίνιοι τρομοκράτες εισέβαλαν στο Ισραήλ από τη Γάζα.

Θέλω να γνωρίζετε ότι εκείνη τη στιγμή δεν υπήρχε ούτε ένας Ισραηλινός στη Γάζα. Ούτε πολίτης, ούτε στρατιώτης.

Ούτε ένας!

Δεν είχε καμία απολύτως σημασία.

Οι τρομοκράτες της Hamas διέπραξαν τη χειρότερη σφαγή Εβραίων μετά το Ολοκαύτωμα. Πήγαιναν από σπίτι σε σπίτι πυροβολώντας Ισραηλινούς πολίτες εξ επαφής. Το έκαναν με διαβολική ικανοποίηση. Με σαδιστική χαρά μετέδιδαν ζωντανά τις δολοφονίες τους.

Και ποιους δολοφόνησαν;

Τους ίδιους τους Ισραηλινούς —τους γείτονές τους— που τους έδιναν δουλειά, που παραλάμβαναν Παλαιστίνια παιδιά στα σύνορα της Γάζας και τα μετέφεραν σε ισραηλινά νοσοκομεία για θεραπεία κατά του καρκίνου, και στη συνέχεια τα επέστρεφαν πίσω.

Μπορείτε να φανταστείτε τέτοια κτηνωδία;

Αυτά τα τέρατα της Hamas έσφαξαν επιζώντες του Ολοκαυτώματος. Έκαψαν μωρά ζωντανά μπροστά στα μάτια των γονιών τους. Αποκεφάλισαν τους άνδρες μας. Βίασαν βάναυσα τις γυναίκες μας και μετά τις δολοφόνησαν.

Συνολικά, έσφαξαν 1.200 Ισραηλινούς εκείνη την ημέρα.

Θέλω να σας δώσω μια εικόνα του τι σημαίνει αυτό για μια χώρα 10 εκατομμυρίων κατοίκων. Κατ’ αναλογία, αυτό ισοδυναμεί με 40.000 αθώους Αμερικανούς που σφάζονται σε λιγότερο από 24 ώρες. Πρόκειται για 16 φορές την 11η Σεπτεμβρίου. Δεκαέξι επιθέσεις τύπου 11ης Σεπτεμβρίου που συνέβησαν όχι πολύ μακριά από εδώ.

Σε εκείνη την πιο σκοτεινή ημέρα, οι εχθροί μας περίμεναν ότι θα καταρρέαμε.

Λοιπόν, δεν καταρρεύσαμε. Αντιθέτως, σηκωθήκαμε και πολεμήσαμε σαν λιοντάρια.

Τα τελευταία τρία χρόνια, οι ηρωικοί στρατιώτες μας πολεμούν μέρα νύχτα σε έναν πόλεμο επτά μετώπων!

Γνωρίζετε κάποια άλλη χώρα, στο μέγεθος του New Jersey, που να είναι ικανή να διεξάγει πόλεμο σε επτά μέτωπα; Και μάλιστα για τρία χρόνια;

Επτά μέτωπα: Hamas, Hezbollah, Houthis, Ιράν, πολιτοφυλακές στο Ιράκ, πολιτοφυλακές στη Συρία, Παλαιστίνιοι τρομοκράτες στην Ιουδαία και τη Σαμάρεια. Όλοι τους στράφηκαν εναντίον μας για να μας αφανίσουν από προσώπου γης. Απέτυχαν.

Γιατί αντί να καταρρεύσουμε, καταφέραμε καίρια πλήγματα σε όλους τους.

Μαζί με τους σπουδαίους Αμερικανούς φίλους μας, συντρίψαμε τον στρατό, το ναυτικό, την αεροπορία και τις πυρηνικές εγκαταστάσεις του Ιράν.

Το Ισραήλ χτύπησε αλύπητα τη Hamas. Ισοπεδώσαμε τη Hezbollah.

Θυμάστε τους βομβητές;

Λοιπόν, μπορώ να σας πω το εξής: η Hezbollah σίγουρα τους θυμάται.

Μαντέψτε τι απέγινε το μεγαλύτερο μέρος του τεράστιου οπλοστασίου της Hezbollah —των 150.000 βαλλιστικών πυραύλων και ρουκετών— που ήταν όλα στραμμένα εναντίον των αμάχων μας;

Εξαφανίστηκαν.

Οι ηγέτες της Hezbollah — νεκροί.

Το ηθικό τους — κατεστραμμένο.

Οι αρχιτρομοκράτες, οι χειρότεροι μαζικοί δολοφόνοι στον πλανήτη —που δεν σκότωναν μόνο Ισραηλινούς, αλλά και Αμερικανούς, Βρετανούς και πολίτες δεκάδων άλλων χωρών— ο  Khamenei, Dief, Sinwar, Haniyeh and Nasrallah, καθώς και χιλιάδες άλλοι τρομοκράτες που επιδίωκαν την καταστροφή μας… κι αυτοί έχουν εξουδετερωθεί.

Οι εναπομείναντες τρομοκράτες προσπαθούν απεγνωσμένα να ανασυνταχθούν. Κάθε μέρα επιχειρούν να δολοφονήσουν τον λαό μας. Και συγκεκριμένα, προσπαθούν να δολοφονήσουν τον λαό μας στην ιστορική μας πατρίδα, στην Ιουδαία. Παρεμπιπτόντως, από εκεί προέρχεται και η λέξη «Εβραίος» (Jew). Ιουδαία — αυτή είναι η γη μας. Επιχειρούν να μας δολοφονήσουν· σημειώνονται χιλιάδες απόπειρες ετησίως κατά οικογενειών, ειρηνικών οικογενειών που κινούνται στους δρόμους. Πυροβολούν εγκύους, πυροβολούν ολόκληρες οικογένειες. Φυσικά, τίποτα από αυτά δεν προβάλλεται στον διεθνή Τύπο ή στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Τίποτα απολύτως. Αυτό που προβάλλουν είναι μια χούφτα νεαρών παραβατικών —περίπου 150 άτομα— που πετούν πέτρες, κόβουν ελαιόδεντρα και ενίοτε βάζουν φωτιές. Δεν το ανέχομαι αυτό. Δεν πρόκειται να ανεχτώ την αυτοδικία. Είμαστε κράτος δικαίου. Γι’ αυτό και κινητοποιήσαμε τη Shin Bet εναντίον τους. Όμως αυτό το αποκαλούν «βία των εποίκων».

Και ποιος είναι ο αριθμός των θυμάτων ετησίως;

Ίσως δύο ή τρία. Σε όλο το διάστημα που γίνεται λόγος για αυτό το θέμα, ίσως δύο ή τρεις νεκροί. Σε σύγκριση με τις χιλιάδες τρομοκρατικές επιθέσεις εναντίον των ειρηνικών εποίκων, ανθρώπων έντιμων και νομοταγών. Τι διαστρέβλωση. Πρόκειται για εμμονή.

Ακούω αυτή τη συζήτηση εδώ; Ηγέτες κρατών μιλούν σοβαρά γι’ αυτό. Και το λένε με τέτοια έμφαση: «Δεν μπορούμε να ανεχτούμε τη βία των εποίκων». Δεν ξέρετε για τι πράγμα μιλάτε.

Και ακούστε, πριν από δύο ημέρες… το λέω αυτό στον συνάδελφό μου, τον  Emmanuel Macron. Πριν από δύο ή τρεις ημέρες, ο Γάλλος πολίτης Netanel Shukrun, πατέρας έξι παιδιών, πυροβολήθηκε θανάσιμα ενώ επισκεπτόταν μια πηγή μαζί με τον 16χρονο γιο του. Ένας τρομοκράτης της Ηamas, στην Ιουδαία και τη Σαμάρεια, τον πυροβόλησε εξ επαφής. Τα τελευταία του λόγια ήταν: «Φύγε, φύγε γιε μου. Σώσε τον εαυτό σου».

Αυτό συνέβη πριν από τρεις ημέρες.

Πριν από δύο ημέρες, στην Ιουδαία και τη Σαμάρεια, ο έφεδρος αξιωματικός και στρατιώτης Neria Leiter χτυπήθηκε και τραυματίστηκε σοβαρά από Παλαιστίνιο τρομοκράτη. Αυτή τη στιγμή δίνει μάχη για τη ζωή του σε νοσοκομείο της Ιερουσαλήμ.

Επισκέφθηκα την οικογένεια λίγο πριν επιβιβαστώ στο αεροπλάνο για να έρθω εδώ.

 

Ο Neri ,  πατέρας τεσσάρων παιδιών, είναι γιος του Yechiel Leiter, του εξαιρετικού πρεσβευτή μας στις Ηνωμένες Πολιτείες.

Πριν από τρία χρόνια, ο μεγαλύτερος γιος του Yechiel, o Moshe,—επίσης πατέρας έξι παιδιών— σκοτώθηκε ενώ εξουδετέρωνε παγιδευμένο κτίριο στη Γάζα.

Yechiel, αδελφέ μου, ο πόνος σου είναι αμέτρητος.

Ολόκληρος ο λαός του Ισραήλ, καθώς και πολλοί εκτός Ισραήλ, προσεύχονται για τη ζωή του Neria .

Όμως, παρά τον πόνο και την αγωνία, δεν υποχωρούμε.

Σε μια πρόσφατη ανάρτησή του, πριν δεχθεί την επίθεση, ο Neria έγραψε τα εξής: «Δεν έχουμε άλλη πατρίδα. Είναι προνόμιο να την υπερασπιζόμαστε».

Στον Neria και σε όλους τους ήρωες του Ισραήλ, δίνω έναν ιερό όρκο:

Η θυσία σας δεν θα πάει χαμένη. Θα συνεχίσουμε να υπερασπιζόμαστε το κράτος μας. Θα συνεχίσουμε ώσπου να νικήσουμε. Διότι δεν έχουμε άλλη επιλογή.

Σε αυτή τη μάχη ενάντια στους βαρβάρους, δεν είχαμε μεγαλύτερο σύμμαχο από τον Πρόεδρο Τrump.

Τον ευχαριστώ για τη θαρραλέα ηγεσία του.

Αντιμετώπισε με τόλμη έναν τεράστιο κίνδυνο για την Αμερική, το Ισραήλ και τον κόσμο.

Πριν από δεκαετίες, κατάλαβε ότι αν αφήνονταν ανεξέλεγκτοι, οι φανατικοί ayatollahs που φωνάζουν «Θάνατος στην Αμερική! Θάνατος στο Ισραήλ!» θα υλοποιούσαν τελικά τις παράφρονες φαντασιώσεις τους.

Έτσι, το Ισραήλ και η Αμερική έδρασαν από κοινού, όχι μόνο για να προστατεύσουμε τους εαυτούς μας, αλλά για να σώσουμε τον πολιτισμό.

Γενναίοι Αμερικανοί πιλότοι, στο πλευρό γενναίων Ισραηλινών πιλότων, εκτέλεσαν κοινές αποστολές στους αιθέρες του Ιράν.

Η Αμερική και το Ισραήλ συνεργάστηκαν επίσης για να φέρουν πίσω τους εναπομείναντες ομήρους μας.

Τους φέραμε πίσω όλους, μέχρι και τον τελευταίο.

Αναρωτιέστε γιατί νικάμε;

Ο Yoni το έθεσε απλά: Δεν έχουμε άλλη επιλογή.

Σε όλη τη διάρκεια αυτού του μακροχρόνιου πολέμου, ο στόχος μας δεν κλονίστηκε ποτέ: Να νικήσουμε!

Να νικήσουμε με ακλόνητη αποφασιστικότητα. Να νικήσουμε με ακατάβλητο θάρρος.

Διότι αυτό είναι το Ισραήλ. Ένα έθνος που αγωνίζεται για ένα κοινό μέλλον.

Αριστεροί και δεξιοί. Νέοι και ηλικιωμένοι. Θρησκευόμενοι και κοσμικοί.

Έχουμε τις διαφορές μας;

Φυσικά και τις έχουμε. Ποιος δεν τις έχει;

Όμως, στις κρίσιμες στιγμές —εκείνες τις στιγμές που καθορίζουν τη μοίρα μας— στεκόμαστε ενωμένοι, διότι αυτό που μας ενώνει είναι πολύ πιο ισχυρό: η ιστορία μας, οι αξίες μας, το θάρρος μας.

Το θάρρος του γενναίου λαού μας, που άντεξε τη βροχή των 1.000 τεράστιων βαλλιστικών πυραύλων που εξαπέλυσε το Ιράν εναντίον των πόλεων και των πολιτών μας.

Κυρίες και κύριοι,

Βρίσκεστε εδώ, στην αίθουσα της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ. Γνωρίζετε τι θα προκαλούσε ένας πύραυλος βάρους ενός τόνου —μόνο ένας, ένας πύραυλος ενός τόνου— αν έπληττε αυτό το κτίριο;

Θα ισοπέδωνε ολόκληρο το συγκρότημα. Στην πραγματικότητα, δύο τέτοιοι πύραυλοι θα αφάνιζαν τον ΟΗΕ.

Μπορείτε, λοιπόν, να φανταστείτε —να σκεφτείτε— χίλιους γιγαντιαίους πυραύλους να πέφτουν από τον ουρανό στις πόλεις σας, στα σπίτια σας.

Χαιρετίζω το θάρρος του λαού του Ισραήλ. Χαιρετίζω το θάρρος των γενναίων στρατιωτών μας — Εβραίων, Χριστιανών, Δρούζων, Μουσουλμάνων. Του πιο ηθικού στρατού στον κόσμο, των IDF.

Εδώ και τρία χρόνια, μάχονται ηρωικά σε έναν πόλεμο επτά μετώπων.

Υπάρχει, όμως, και ένα όγδοο μέτωπο σε αυτόν τον πόλεμο. Είναι ο πόλεμος για την αλήθεια.

Διεξάγεται στα μέσα ενημέρωσης όλου του κόσμου και, με τον πιο ύπουλο τρόπο, στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.

Αρκετές ξένες χώρες έχουν δαπανήσει αμύθητα ποσά για να διαδώσουν ψέματα σχετικά με τη χώρα μου.

Η πρώτη που το έπραξε ήταν το Qatar.

 

Πριν από δεκαετίες, άρχισε να χρηματοδοτεί μαζικά αμερικανικά πανεπιστήμια και τοξικά μέσα ενημέρωσης, όπως το Al Jazeera. Το ίδιο έπραξαν και στην Ευρώπη, παρεμπιπτόντως.

Ο στόχος τους ήταν σαφής: να κάνουν πλύση εγκεφάλου σε νέους ανθρώπους ώστε να μισούν το Ισραήλ, την Αμερική και τη Δύση.

Πρόκειται για το ίδιο Qatar που φιλοξενεί τους σφαγείς της Hamas, υπεύθυνους για τα γεγονότα της 7ης Οκτωβρίου.

Η πιο πρόσφατη χώρα που μετατράπηκε σε φορέα μαζικής διάδοσης αντισημιτικών ψεμάτων είναι η Τουρκία.

Ο Εrdogan είναι ένας τύραννος που επίσης φιλοξενεί τους ηγέτες της τρομοκρατικής οργάνωσης Hamas.

Έχει δολοφονήσει χιλιάδες Κούρδους αμάχους. Αρνείται τη γενοκτονία των Αρμενίων. Φυλακίζει δημοσιογράφους και ηγέτες της αντιπολίτευσης. Μάλιστα, πιστεύω ότι κατέχει το παγκόσμιο ρεκόρ σε αυτόν τον τομέα – και ο ανταγωνισμός είναι σκληρός. Αλλά θεωρώ ότι είναι ο νούμερο ένα.

Κατέχει παράνομα τη Βόρεια Κύπρο, κράτος-μέλος της ΕΕ, και παραβιάζει συστηματικά τα κυριαρχικά δικαιώματα της Ελλάδας, κράτους-μέλους του ΝΑΤΟ.

Τώρα επιδιώκει να καταλάβει τη Συρία.

Αυτό δεν προκαλεί έκπληξη, καθώς ζητά την καταστροφή του Ισραήλ σχεδόν καθημερινά. Δηλώνει ότι θα γίνει ο κυρίαρχος της Ιερουσαλήμ.

Όχι, κύριε. Δεν θα τα καταφέρετε. Αυτή είναι η χώρα μας, η πόλη μας, η αιώνια πρωτεύουσά μας.

Οι τύραννοι σε όλο τον κόσμο επιδιώκουν να μας απειλήσουν, προσπαθούν να κλονίσουν την αποφασιστικότητά μας με την εκστρατεία ψεμάτων τους.

Όμως, τελικά, όπως και στο στρατιωτικό πεδίο της μάχης, ο εβραϊκός λαός θα επικρατήσει.

Θα χρειαστεί χρόνος. Θα χρειαστεί χρόνος για να νικηθούν τα ψέματα. Θα χρειαστεί χρόνος για να αναγνωρίσει ο κόσμος αυτό που είναι τόσο προφανές: ότι η Hamas χρησιμοποίησε Παλαιστίνιους αμάχους ως ανθρώπινες ασπίδες. Ότι χρησιμοποίησε νοσοκομεία, σχολεία και τεμένη ως κέντρα διοίκησης τρομοκρατικών επιχειρήσεων. Ότι έκλεψε μεγάλο μέρος των τροφίμων που επιτρέπαμε να εισέλθουν στη Γάζα.

 

Ενώ η Hamas έκανε ό,τι περνούσε από το χέρι της για να κρατήσει τους Παλαιστίνιους αμάχους εκτεθειμένους στον κίνδυνο –συχνά υπό την απειλή όπλου– το Ισραήλ έκανε τα πάντα για να τους απομακρύνει από τον κίνδυνο.

Στείλαμε εκατομμύρια γραπτά μηνύματα προειδοποιώντας τους αμάχους να εγκαταλείψουν τις εμπόλεμες ζώνες. Πραγματοποιήσαμε εκατομμύρια τηλεφωνικές κλήσεις. Ρίξαμε εκατομμύρια φυλλάδια.

Θέλω να σας θέσω μερικές ερωτήσεις.

Ποιο καθεστώς που διαπράττει γενοκτονία χορηγεί ένα εκατομμύριο εμβόλια κατά της πολιομυελίτιδας στον πληθυσμό του εχθρού;

Ποιο καθεστώς που διαπράττει γενοκτονία επιτρέπει τη διανομή δύο εκατομμυρίων τόνων τροφίμων στη Γάζα; Πρόκειται για έναν τόνο ανά άτομο.

Η κατηγορία κατά του Ισραήλ για γενοκτονία αποτελεί το μεγαλύτερο ψέμα του αιώνα.

Αν θέλετε να μάθετε πόσο μεγάλο είναι αυτό το ψέμα, αν θέλετε να καταλάβετε πόσο παράλογο είναι, ακούστε τον Συνταγματαρχή John Spencer. Είναι επικεφαλής του τμήματος μελετών Αστικού Πολέμου στο West Point. Θεωρείται ο κορυφαίος ειδικός παγκοσμίως στον αστικό πόλεμο.

Νομίζω ότι είναι μαζί μας σήμερα.

Ο Συνταγματάρχης Spencer έχει μελετήσει κάθε αστικό πόλεμο από την αρχαιότητα έως τη σύγχρονη εποχή, από την αρχαία Ελλάδα μέχρι τη Μοσούλη και τη Γάζα.

Ιδού τι λέει ο Συνταγματάρχης Spencer: «Το Ισραήλ έχει κάνει περισσότερα για την αποτροπή απωλειών αμάχων στον πόλεμο από οποιονδήποτε άλλον στρατό στην ιστορία».

Έχουμε λάβει αναρίθμητα μέτρα για την προστασία του άμαχου πληθυσμού. Είναι αυτό γενοκτονία;

Δεν είναι. Είναι το αντίθετο της γενοκτονίας.

Επομένως, σε όλους εκείνους που διαδίδουν αυτά τα ψέματα για τη χώρα μου και για τους γενναίους στρατιώτες μας —είτε κάθονται σε αυτή την αίθουσα είτε στο γραφείο του αντισημίτη δημάρχου της Νέας Υόρκης— λέω το εξής:

Ντροπή σας.

Ντροπή σας που διαστρεβλώνετε τα γεγονότα.

Ντροπή σας που αντιστρέφετε τους ρόλους θύματος και θύτη.

Ντροπή σας που φτύνετε την αλήθεια κατάμουτρα.

 

Κύριε Mamdani,

Από τότε που εκλεγήκατε δήμαρχος αυτής της πόλης, πολλοί Εβραίοι δεν αισθάνονται πλέον ασφαλείς στη Νέα Υόρκη. Μου μιλούν. Μου το λένε. Αυτή δεν είναι η πόλη που θυμόμαστε. Άλλαξε τόσο γρήγορα.

Δεν είναι παράξενο.

Επαινέσατε εγκληματίες που καταδικάστηκαν για την υποστήριξη της Ηamas.

Θεωρείτε φίλους σας ανθρώπους όπως ο Hassan Piker, ο οποίος είπε ότι η Αμερική άξιζε την 11η Σεπτεμβρίου. Η Αμερική άξιζε την 11η Σεπτεμβρίου. Τι είδους φίλους έχετε…

Προσκαλείτε στο σπίτι σας έναν Παλαιστίνιο δημοσιογράφο, ο οποίος βιντεοσκόπησε τρομοκράτες της Hama να ξυλοκοπούν και να βασανίζουν Ισραηλινούς ομήρους, και αργότερα παραδέχτηκε ότι αρνήθηκε να δημοσιεύσει τα βίντεο για να προστατεύσει —το μαντέψατε— τους τρομοκράτες!

Η σύζυγός σας έκανε «like» σε μια ανάρτηση που εξυμνούσε τη σφαγή της 7ης Οκτωβρίου. Έκανε «like» και σε μια άλλη ανάρτηση που έλεγε ότι το Tel Aviv δεν θα έπρεπε να υπάρχει.

Αρνηθήκατε να καταδικάσετε οτιδήποτε από αυτά.

Κατηγορείτε ψευδώς και επανειλημμένα το Ισραήλ για γενοκτονία.

Κύριε Mamdani, προσπαθήσατε να με εμποδίσετε να έρθω εδώ, προσπαθήσατε να με φιμώσετε. Δεν μπορείτε να με φιμώσετε. Δεν μπορείτε να φιμώσετε την αλήθεια.

Και η απλή αλήθεια είναι αυτή: Το Ισραήλ δεν διέπραξε γενοκτονία. Το Ισραήλ απέτρεψε μια γενοκτονία.

Και αυτό ακριβώς θα μας έκαναν οι φίλοι του κ. Mamdani από τη Ηamas, αν δεν τους είχαμε σταματήσει. Θα μας είχαν εξοντώσει όλους, μέχρι τον τελευταίο.

Τα ψέματα που διαδίδετε εσείς και άλλοι αντισημίτες για τους Εβραίους και το εβραϊκό κράτος έχουν πραγματικές συνέπειες.

Στη Νέα Υόρκη, Εβραίοι δέχονται απειλές καθ’ οδόν προς τη συναγωγή. Εβραίοι έχουν μαχαιρωθεί στους δρόμους. Οι Εβραίοι δαιμονοποιούνται. Γίνονται στόχος απλώς και μόνο επειδή είναι Εβραίοι.

 

Εβραίοι έχουν δολοφονηθεί στο Sydney, Manchester, Montreal, Boulder Colorado.

Έχουν δεχτεί επιθέσεις στο Los Angeles, London, Paris, Berlin, Washington DC.

Οι αντισημίτες όλου του κόσμου θέλουν να τρομοκρατήσουν τον λαό μας.

Έχω νέα γι’ αυτούς: Οι μέρες που οι Εβραίοι ήταν ανυπεράσπιστα θύματα που οδηγούνταν στη σφαγή, αυτές οι μέρες έχουν περάσει ανεπιστρεπτί!

Σήμερα έχουμε κράτος. Σήμερα έχουμε στρατό. Σήμερα έχουμε έναν λαό έτοιμο και πρόθυμο να υπερασπιστεί τον εαυτό του.

Γι’ αυτό, σήμερα έχω ένα μήνυμα για τους Εβραίους σε όλο τον κόσμο:

Υψώστε το κεφάλι σας. Νιώστε περήφανοι. Νιώστε σίγουροι. Μην αφήνετε να σας εκφοβίσουν. Υψώστε το ανάστημά σας.

Και για όλους τους άλλους που θέλουν να υπερασπιστούν την αλήθεια και τη δικαιοσύνη: ενωθείτε μαζί μας και ορθώστε το ανάστημά σας απέναντι στους βαρβάρους που απειλούν τον κοινό μας πολιτισμό.

Όμως οφείλω να είμαι ειλικρινής μαζί σας. Δεν ορθώνουν όλοι το ανάστημά τους. Το είδαμε αυτό. Διότι, σε αντίθεση με το Ισραήλ, υπάρχουν κάποιοι —και μάλιστα το τελευταίο διάστημα, ειδικά στη Δυτική Ευρώπη— που επέλεξαν να μην αντιδράσουν.

Οι ηγέτες αυτών των χωρών επέλεξαν να υποκύψουν στα αντισημιτικά πλήθη. Επέλεξαν την αδυναμία. Επέλεξαν τον κατευνασμό.

Δεν μπορούμε να αγνοήσουμε τη θλιβερή αλήθεια που έχουμε μπροστά μας.

Πολλοί στον ελεύθερο κόσμο φοβούνται να υπερασπιστούν την ελευθερία.

Τους ρωτώ: τι επιφυλάσσει για εσάς αυτό το μέλλον, αυτή η συμπεριφορά, αυτός ο κόσμος;

Η αδελφότητα των δημοκρατιών ή η Μουσουλμανική Αδελφότητα-Muslim Brotherhood?;

Πόσος χρόνος θα χρειαστεί για να αντιληφθείτε ότι αυτοί οι φανατικοί jihadists στραγγαλίζουν τις θαλάσσιες οδούς σας, τον ενεργειακό σας εφοδιασμό, την οικονομική σας αρτηρία ζωής;

Σας διαβεβαιώ, κυρίες και κύριοι, ότι εμείς στο Ισραήλ δεν περιμένουμε τους άλλους να ξυπνήσουν από τον ηθικό τους λήθαργο.

Προχωράμε μπροστά. Κατακτούμε το μέλλον. Πρωτοπορούμε σε εκπληκτικές εξελίξεις στους τομείς της υγείας, της γεωργίας, της τεχνητής νοημοσύνης —ή μάλλον της «ανώτερης νοημοσύνης». Και προσφέρουμε αυτές τις καταπληκτικές καινοτομίες σε ολόκληρη την ανθρωπότητα.

Το Ισραήλ δεν υπήρξε ποτέ ισχυρότερο.

Εμείς δεν φοβόμαστε, αλλά θα σας πω ποιοι φοβούνται.

Οι τύραννοι της Τεχεράνης. Αυτοί φοβούνται.

Ξέρετε τι φοβούνται περισσότερο;

Τον ίδιο τους τον λαό. Τον γενναίο ιρανικό λαό, που έχει θυσιάσει τόσα πολλά για τόσο μεγάλο χρονικό διάστημα.

Το ιρανικό καθεστώς φοβάται ιδιαίτερα όταν ο λαός του έχει αυτό στα χέρια του. Πρόκειται για μια συσκευή επικοινωνίας, το Starlink, που επιτρέπει στους ανθρώπους να έχουν πρόσβαση στην αλήθεια, να κάνουν επιλογές και να ασκούν την ελευθερία σκέψης και την ελευθερία του λόγου.

Γι’ αυτό το ιρανικό καθεστώς δαπανά δισεκατομμύρια δολάρια για τη λογοκρισία του Διαδικτύου.

Κύριε Πρόεδρε, θα αφήσω αυτή τη συσκευή σε εσάς, ώστε να μπορέσετε να τη δώσετε στην ιρανική αντιπροσωπεία· έτσι, όταν αναπόφευκτα αυτομολήσουν, θα μπορούν και εκείνοι να αφηγηθούν ελεύθερα την ιστορία τους στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.

Απευθυνόμενος στους διαδηλωτές που βρίσκονται έξω και στα υποκριτικά μέλη της αντιπροσωπείας που αποχώρησαν από την αίθουσα, ρωτώ: Πού ήσασταν όταν οι Ιρανοί τύραννοι έσφαζαν και ακρωτηρίαζαν δεκάδες χιλιάδες άοπλους Ιρανούς πολίτες; Όταν έσφαζαν και ακρωτηρίαζαν χιλιάδες από τον ίδιο τους τον λαό; Πού ήσασταν;

Οργανώσατε μαζικές συγκεντρώσεις;

Απεργίες πείνας;

Διαδηλώσατε έξω από την ιρανική αντιπροσωπεία στον ΟΗΕ;

Υψώσατε τη φωνή σας, για την ακρίβεια, υπέρ των Χριστιανών που διώκονται στο Ιράν και σε ολόκληρη τη Μέση Ανατολή;

Όχι, δεν το κάνατε αυτό. Διότι είστε ψευτο-υπερασπιστές των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

Όσον αφορά τους Χριστιανούς, γνωρίζετε ότι ο αριθμός τους μειώνεται δραματικά παντού στη Μέση Ανατολή, όπου υφίστανται διώξεις και κατατρεγμό, εκτός από ένα μέρος: τη χώρα μου,  το Ισραήλ, όπου η χριστιανική κοινότητα αναπτύσσεται, ακμάζει και σημειώνει επιτυχίες.

 

Στην πραγματικότητα, δεν διαμαρτυρηθήκατε όταν αποχωρήσαμε από τη Βηθλεέμ. Όταν βρισκόταν υπό τον έλεγχό μας, ο πληθυσμός της ήταν κατά 80-90% χριστιανικός, και την παραδώσαμε στην Παλαιστινιακή Αρχή. Σήμερα, το ποσοστό των μουσουλμάνων ανέρχεται στο 80-90%. Οι χριστιανοί εκδιώχθηκαν.

Διαμαρτυρηθήκατε γι’ αυτό;

Μιλήσατε γι’ αυτό;

Τίποτα. Απολύτως τίποτα.

Και δεν είπατε τίποτα για το Ιράν μόλις τώρα. Δεν είπατε τίποτα για το Ιράν.

Όμως, θέλω να σας μεταφέρω τα καλά νέα.

Παρά τη σιωπή σας, παρά την υποκρισία σας, είναι θέμα χρόνου να συμβεί κάτι απίστευτο στο Ιράν. Η δύναμη του λαού θα υπερισχύσει εκείνων που κατέχουν την εξουσία.

Θέλω να ακούσετε προσεκτικά τα λόγια μου:

Μια μέρα —και ίσως αυτή η μέρα να μην αργεί— …

 

ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΑΡΙΣΤΕΡΟ-ΙΣΛΑΜΟ-ΚΑΘΑΡΜΑΤΟΠΛΗΚΤΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Αριστερή τρομοκρατία, δημοκρατία και κράτος

Image 

 

Της ΣΩΤΗΣ ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΥ

Tο 1957, στο δοκίμιό του σε δύο μέρη «Πορτρέτο του Αποικιοκρατούμενου – Πορτρέτο του Αποικιοκράτη» (με πρόλογο του Σαρτρ), ο Albert Memmi διερεύνησε τη σχέση της αριστεράς με την τρομοκρατία.

Ο Μemmi, που, ως Τυνήσιος Εβραίος, είχε οδηγηθεί στον σοσιαλιστικό σιωνισμό και στο αντιαποικιοκρατικό κίνημα, επέμενε ότι η αριστερά «καταδίκαζε την τρομοκρατία και τις πολιτικές δολοφονίες ως ενέργειες ασταθών, ύποπτων και ανεξέλεγκτων στοιχείων» που φαίνονταν «ακατανόητες, σκανδαλώδεις και πολιτικά παράλογες», ειδικά όταν αφορούσαν «τον θάνατο παιδιών ή ατόμων άσχετων με τον ταξικό αγώνα». Αλλά αυτή η υπόθεση ήταν ήδη ξεπερασμένη όταν την έγραφε ο Memmi. Είχε ήδη συναφθεί στενή σχέση μεταξύ της αριστεράς και της τρομοκρατίας: όχι η παλιομοδίτικη παραλλαγή της που είχε στόχο τσάρους και εκπροσώπους της αυτοκρατορικής εξουσίας, αλλά εκείνη με «συμβολικό» σκοπό που στρεφόταν εναντίον άοπλων πολιτών.

Στην πραγματικότητα, αυτή η σχέση ξεκίνησε με τον πόλεμο της Αλγερίας και θα επιταχυνόταν στη διάρκεια των δεκαετιών του 1960 και 1970 και πέραν αυτών, με τη δράση των Ερυθρών Ταξιαρχιών, της Συμμορίας Μπάαντερ-Μάινοφ, του Ιρλανδικού Δημοκρατικού Στρατού (μαζί με τα παρακλάδια του), του Ιαπωνικού Ερυθρού Στρατού, των Weathermen, καθώς και ενός φάσματος ομάδων που συνέθεταν την Οργάνωση για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης. Όπως διακήρυττε εκείνη την εποχή ο Αιγύπτιος κομμουνιστής διανοούμενος Μοχάμεντ Σιντ-Αχμέντ, η Παλαιστινιακή Υπόθεση ενέπνεε την αριστερή τρομοκρατία στη Δύση και στην Ανατολή, τόσο με τις επιδιώξεις της όσο και με τις μεθόδους που χρησιμοποιούσε.

Πράγματι, οι παλαιστινιακές ομάδες αναβάθμισαν με θεαματικές αεροπειρατείες και σφαγές την αριστερή τρομοκρατία η οποία είχε ταυτιστεί με αναρχικούς τύπου Ravachol, Auguste Vaillant, Émile Henry και Gaetano Bresci· οι Παλαιστίνιοι προσέδωσαν στην τρομοκρατία αύρα ιερότητας. Αυτό το στοιχείο έλειπε από τις βομβιστικές επιθέσεις και τις δολοφονίες που διέπρατταν οι υποστηρικτές της «προπαγάνδας της πράξης» του 19ου αιώνα και των αρχών του 20ού, αλλά όχι από τους ίδιους τους δράστες οι οποίοι αναδεικνύονταν σε ήρωες επειδή τιμωρούνταν σκληρά για τις πράξεις τους. Οπωσδήποτε, η προπολεμική ιδέα για τον Νόμο και την Τάξη διέφερε ριζικά από τη σημερινή.

Οι τρομοκράτες του μεταπολεμικού κόσμου συνδύαζαν τον ταξικό με τον αντιαποικιακό αγώνα και πρόβαλλαν υπαρκτά πρότυπα κοινωνικής οργάνωσης: αν και εμπνέονταν από την ιδέα της Συμμορίας του Bonnot ότι οι ένοπλες ληστείες λειτουργούν ως «επαναστατική απαλλοτρίωση» του πλούτου των αστών, πολλοί ήταν κινεζόφιλοι μαοϊκοί, οπαδοί του Φιντέλ Κάστρο και διεθνιστές που όφειλαν αλληλεγγύη στα εθνικοαπελευθερωτικά κινήματα του επονομαζόμενου τότε Τρίτου Κόσμου.

Αν και δεν συμφωνούσαν όλοι οι αριστεροί με τις τρομοκρατικές πρακτικές, οι επιφυλάξεις τους βασίζονταν συνήθως σε ωφελιμιστικά κριτήρια —στο ότι, για παράδειγμα, η τρομοκρατία εναντίον μεμονωμένων πολιτών αποξενώνει τους λαούς και τους ωθεί προς τα δεξιά. Καθώς φοβούνταν μήπως χαρακτηριστούν συντηρητικοί και ηθικολόγοι, μερικοί χαρακτήριζαν τους αριστερούς τρομοκράτες «προβοκάτορες», ρίχνοντας, βολικά, το φταίξιμο στο δεξιό Κατεστημένο που συνωμοτούσε για να αφαιρέσει από την αριστερά το ηθικό πλεονέκτημα.

Στη συνέχεια, οι αριστερές τρομοκρατικές ομάδες του 20ού αιώνα εξαρθρώθηκαν, ενώ η αριστερά κατήγγελλε τον «αυταρχισμό» του κράτους, δικαιολογούσε «υπό όρους» τις τρομοκρατικές πράξεις και εξήρε τον ηρωισμό των ανταρτών πόλεων. Στο μεταξύ, ενισχύθηκε και επεκτάθηκε η ισλαμιστική τρομοκρατία, η οποία, αν και δεν σχετίζεται με τον μαρξισμό, κέρδισε την ανοχή και τη συμπάθεια του μαρξιστικού και αναρχικού χώρου: Ο εχθρός του εχθρού μου είναι φίλος μου.

Μολονότι οι αριστεροί υποστηρικτές της Αλ Κάιντα, του ISIS, των Ταλιμπάν ή της Μπόκο Χαράμ δεν εκφράζονται ανοιχτά, αντιμετωπίζουν τη Χαμάς, την Ισλαμική Τζιχάντ και τη Χεζμπολάχ ως αντιστασιακή και αντιαποικιοκρατική απάντηση στη «δεξιά» τρομοκρατία του Ισραήλ.

Αυτή η εξελικτική γραμμή από τον αναρχισμό στην άκρα αριστερά και στη θρησκευτική τρομοκρατία δεν περιλαμβάνει ούτε την κρατική τρομοκρατία —όπως εκείνη που ακολούθησε τη Γαλλική Επανάσταση, την Οκτωβριανή Επανάσταση, την επικράτηση των Ναζί στη Γερμανία— ούτε την κοινωνική τρομοκρατία όπως εκείνη της Κου Κλουξ Κλαν· παρ’ όλ’ αυτά, όλες οι τρομοκρατικές ομάδες υψηλής δυναμικότητας μοιράζονται την ίδια στρατηγική εκφοβισμού. Άλλωστε, οι εσωτερικές δομές αυτών των ομάδων είναι όμοιες: ο Ιαπωνικός Ερυθρός Στρατός, αν και τα μέλη του δήλωναν αριστεροί επαναστάτες, ήταν ακραίος φασιστικός, πουριτανικός, μισογυνικός μηχανισμός — όπως οι ισλαμιστικές οργανώσεις. Όσο για τους ισλαμιστές, τους επονομαζόμενους μοναχικούς λύκους, που μαχαιρώνουν τυχαία άτομα στις δυτικές χώρες, μοιάζουν με τους αναρχοκομμουνιστές που σκότωναν επιχειρηματίες και πολιτικούς εξίσου «τυχαία», βάσει κάποιας ιδεοληψίας χωρίς αντιστοιχία με την πραγματικότητα.

Εφόσον για τους αναρχικούς το ζητούμενο είναι η δικαιοσύνη και η κοινωνική ισότητα, ενώ για τους ισλαμιστές είναι η καταστροφή της Δύσης και η επιβολή της Σαρία, αν βρίσκονταν μαζί σε ένα δωμάτιο, ίσως, παρά την αναγνώριση του κοινού εχθρού, να σκότωναν ο ένας τον άλλον. Πράγμα που δεν αίρει το γεγονός ότι μοιράζονται την πεποίθηση της μανιχαϊστικής διαίρεσης μεταξύ του απόλυτου Καλού και απόλυτου Κακού· το ότι η ανατροπή της τάξης του κόσμου είναι ιερός σκοπός· ότι μόνο η βία μπορεί να φέρει πραγματική αλλαγή· ότι οι ηθικές υποχρεώσεις είναι μέρος της δόλιας δυτικής μυθολογίας. Αμφότερες οι παραλλαγές τρομοκρατών προβάλλουν ένα αποκαλυπτικό όραμα στο οποίο αυτός ο κόσμος αντικαθίσταται από έναν άλλον μέσω της αφοσίωσης που επιτρέπει την προσωπική θυσία και μέσω της πίστης ότι όσοι δρουν επαναστατικά θα γίνουν μάρτυρες.

Οι εξτρεμιστές αντιπροσωπεύουν πάντοτε μια μικρή μειονότητα. Ωστόσο κινητοποιούν τεράστιο αριθμό ανθρώπων, μερικοί από τους οποίους καταφεύγουν σε βιαιοπραγίες για να επιβάλουν στους άλλους την ιδεολογία τους. Εξάλλου, υπάρχει πάντοτε το πρόβλημα της παθητικής και ενεργητικής ανοχής, της συστηματικής θώπευσης εκ μέρους των αριστερών διανοουμένων και της μυθοποίησης του κοινωνικού περιθωρίου στο οποίο οι τρομοκράτες συνωθούνται μαζί με κάθε λογής παραβάτες και τους ακτιβιστές συνηγόρους τους. Αλλά ακόμα και όταν τα άτομα εμφανίζονται ως «μοναχικά», παραμένουν συνδεδεμένα με όσους συμμερίζονται τις πεποιθήσεις τους· το να μιλάμε για μοναχικούς λύκους υπονοεί αγέλη λύκων. Οι τρομοκράτες μαθαίνουν από άλλους τρομοκράτες.

Στις σύγχρονες φιλελεύθερες δημοκρατίες τα όρια της νομιμότητας έχουν ξεχειλώσει. Αν και στις περισσότερες δεν υφίσταται πλέον φαινόμενο αριστερής τρομοκρατίας τύπου Ερυθρών Ταξιαρχιών ή 17ης Νοέμβρη, το μαύρο μπλοκ δραστηριοποιείται σε όλες ανεξαιρέτως τις μαζικές εκδηλώσεις υποδαυλίζοντας ταραχές, ενώ ταυτοχρόνως, η άκρα αριστερά, είτε συμμετέχει στα κοινοβούλια είτε όχι, επωφελείται της προσοχής των ΜΜΕ: η δράση της με ακραία συνθήματα και βανδαλισμούς αποκτά δυσανάλογη ορατότητα, με τις κρατικές αρχές να βρίσκονται μονίμως σε θέση απολογητικής άμυνας για δήθεν κατάχρηση εξουσίας και άσκηση αστυνομικής βίας.

Διαδοχικά κύματα μικροτρομοκρατίας παρατηρούνται ιδιαίτερα στην Ελλάδα και στη Γαλλία όπου ομάδες ultras οργανώνουν «δράσεις» εναντίον προσώπων, συγκρούονται με την αστυνομία, καταστρέφουν δημόσια και ιδιωτική περιουσία (χωρίς κίνδυνο να τους ζητηθεί αποζημίωση) και συνεργάζονται με ληστές και ναρκεμπόρους —όλα είναι εύκολα στο πλαίσιο της δημοκρατίας όπου σπανίως διώκεται η προτροπή σε βία, η ηθική αυτουργία, η κατοχή εμπρηστικών υλικών, οι επιθέσεις σε αστυνομικούς και η διατήρηση της «εξεγερσιακής κατάστασης». Αυτή την κατάσταση απολαμβάνουν πρωτίστως νεαροί με διαταγμένο ψυχισμό, αλλά και ηλικιωμένοι που τους αναθέτουν τον ακτιβισμό χειροκροτώντας από το θεωρείο του Μάπετ Σόου.

Η ελληνική περίπτωση εμφανίζει χαρακτηριστικά στασιμότητας. Μεγάλο μέρος των Ελλήνων φαίνεται να μην επιθυμεί συναίνεση και κοινωνική συνοχή, ενώ ταυτοχρόνως, σύμφωνα με τις σχετικές δημοσκοπήσεις, πιστεύει ότι οι θεσμοί είναι ανούσιοι και διεφθαρμένοι. Η εύλογη διαπίστωση περί δυσλειτουργικού κράτους διαφέρει ριζικά από την απαξίωση της ιδέας του κράτους: αυτή η τελευταία στάση συνιστά, πάνω-κάτω, το περιεχόμενο του μηδενισμού, ο οποίος εκδηλώνεται με ριζοσπαστικό σκεπτικισμό όχι μόνον έναντι οποιασδήποτε διακυβέρνησης αλλά γενικότερα έναντι της οργανωμένης κοινωνίας —πράγμα που σημαίνει μισανθρωπισμό (ακραία εκδήλωση του οποίου ήταν οι δολοφονίες στη Marfin), κατεδάφιση και χορό επί των ερειπίων. Πολλοί Έλληνες είναι ανεπίγνωστα ή και συνειδητά, μηδενιστές, που, αν και δεν έχουν ιδέα ούτε για την ιδεολογία των Ρώσων υπερεπαναστατών του 19ου αιώνα, ούτε για την ιστορική τους συνέχεια, επιδιώκουν την κατάρρευση της πολιτικής και κοινωνικής τάξης —κι όπου βγει. Όσο για τις συμμορίες, όπως προκύπτει από την ποικιλία των συνθημάτων τους, φρονούν ότι «η κοινωνία είναι βόθρος» και ότι ζουν υπό χουντική τυραννία.

Συμφωνεί μαζί τους, ρητά ή υπόρρητα, η αριστερά και πολλοί φιλοσοφίζοντες που εγκωμιάζουν τον παραλογισμό και το χάος. Ίσως δεν το εννοούν πραγματικά· ίσως πρόκειται για μια από τις πόζες εκείνων των διανοουμένων με ακαταμάχητη ροπή προς το λάθος που δεν συνειδητοποιούν τις συνέπειες των υποδείξεών τους.

Ούτε οι αρχές έχουν σαφή εικόνα της πραγματικότητας: ότι δηλαδή η άκρα αριστερά και γενικότερα ο εξτρεμισμός έχει κατακτήσει εδάφη —τα Εξάρχεια, τα πανεπιστήμια, τις ΜΚΟ— ασκώντας βία, προωθώντας ισλαμοφιλία και αντισημιτισμό, επιβάλλοντας μετριότητα και παραβιάζοντας τους νόμους του κράτους.

Ο μηδενισμός παρεισφρέει σε αμφότερα τα πολιτικά άκρα, αλλά συνήθως η άκρα δεξιά τιμωρείται και περιθωριοποιείται.

Αντιθέτως, η άκρα αριστερά…