"Κόμμα = Ομάς ανθρώπων, ειδότων ν' αναγιγνώσκωσι και ν' αρθογραφώσιν εχόντων χείρας και πόδας υγιείς, αλλά μισούντων πάσαν εργασίαν, οίτινες ενούμενοι υπο ένα οιονδήποτε αρχηγόν, ζητούσι ν' αναβιβάσωσιν αυτόν δια παντός μέσου εις την έδραν πρωθυπουργού, ίνα παρέχη αυτοίς τα μέσα να ζώσι χωρίς να σκάπτωσι"
Εμμανουήλ Ροΐδης , Έλληνας πεζογράφος και κριτικός (1836-1904)


Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΑΣΛΑΝΙΔΗΣ Ι.. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΑΣΛΑΝΙΔΗΣ Ι.. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

ΔΙΕΘΝΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗ και ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ: Θέμα τσαμουριάς πάλι στην επικαιρότητα


Αφορμή για το παρόν κείμενο απετέλεσε  το γεγονός ότι, πάλι επιδιώκουν να φέρουν στο προσκήνιο το θέμα των Τσάμηδων και της Τσαμουριάς κύκλοι του εξωτερικού, υπό το κάλυμμα φιλειρηνικών οργανώσεων και τινές εκ του προοδευτικού χώρου του εσωτερικού. Όπως επίσης παρατηρούμε ότι επανήλθε στο θέμα των Τσάμιδων και η Ακαδημία της Αλβανίας. 

Δεν πρέπει να λησμονούμε βέβαια ότι μεταξύ άλλων, πρότινος ανάγκασαν τον Πρόεδρό μας κ. Παπούλια να ματαιώσει επίσημη συνάντηση του με τον Αλβανό ομόλογό του, στους Αγίους Σαράντα και να επιστρέψει από το Αργυρόκαστρο άπρακτος.

Οι Λέξεις Τσάμηδες και Τσαμουριά που τόσο συχνά ανακινούν οι Αλβανοί, είναι ελληνικές φθαρμένες λέξεις. Ο Σημερινός ποτ. Καλαμάς  ελέγετο Τσιάμης ή Θύαμις και στις εκβολές του οποίου η περιοχή ελέγετο Θυαμυρία. Έτσι από τις λέξεις Τσιάμης και Θυαμυρία έχουμε την παράφραση Τσιαμυρία-Τσαμουριά και οι κάτοικοι αυτής Τσάμιδες. Η περιοχή αυτή της Ηπείρου, από αρχαιοτάτων χρόνων αλλά και σήμερα ονομάζεται Θεσπρωτία, από τους Αρχαιοέλληνες κατοίκους  τους Θεσπρωτούς.     

Πρόσφατα στην Αμερική και αλλαχού κυκλοφόρησε ένα κείμενο, το οποίο αναφέρεται στο ενδιαφέρον των Μουσουλμάνων Τσάμηδων να επανέλθουν στην «Τσαμουριά», αλλά με ειρηνικά μέσα. Πρόκειται για κείμενο στην αγγλική γλώσσα ενός «Οργανισμού Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων Τσαμουργιά», Thameria Human Richits Association (CHRA), με έδρα την Μασαχουσέτη των Η.Π.Α. και με πέντε άλλα τμήματα (παραρτήματα): Βοστόνη, Ντιτρόιτ, Νιού Τζέρσεϋ, Φιλαδέλφεια και Σικάγο.

Ο σκοπός του οργανισμού αυτού Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων των Τσάμηδων είναι, όπως αυτοί τον παρουσιάζουν και όπως αυτοί εξιστορούν τα γεγονότα, η ενδυνάμωση των φιλικών δεσμών μεταξύ των Αμερικανών και των Αλβανών γενικά και μεταξύ Αμερικανών και Τσάμηδων ειδικότερα. Κυριότερος σκοπός είναι η αναγνώριση και η περαιτέρω πρόοδος των δικαιωμάτων των Τσάμηδων, όπως:

Πρώτον: Δικαίωμα επιστροφής στην Ελλάδα στα σπίτια τους, για να ζήσουν εκεί, ειρηνικά με τους Έλληνες αδελφούς τους.

Δεύτερον: Περιουσιακά δικαιώματα: Η Διαβεβαίωση αναγνώρισης και εφαρμογής του Δικαιώματος των διωγμένων Τσάμηδων, να ζήσουν στα σπίτια τους, εμπορικά κτίρια και κτηματικές περιουσίες στην Β-Δυτική Ελλάδα.

Τρίτον: Νομικά δικαιώματα: Σκοπεύει να σιγουρεύσει στους Τσάμηδες όλα τα νομικά και μειονοτικά δικαιώματα, που απορρέουν από το Ελληνικό Σύνταγμα και τις συνθήκες και τους νόμους της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Τέταρτον: Η Διατήρηση και γνωστοποίηση της πλούσιας πολιτιστικής κληρονομιάς, η οποία αυτή την στιγμή κάνει αγώνα για να επιβιώσει.

Πέμπτον: Μεθοδολογία: Ο Οργανισμός αυτός των δικαιωμάτων των Τσάμηδων, απορρίπτει οποιαδήποτε μορφή βίας και διατηρεί ως αυτοσκοπό το πνεύμα της πραγματικής αδελφοσύνης με τους Έλληνες.

Έκτον: Η Ιστορία των προσφάτων γεγονότων όπως παρουσιάζεται, βέβαια από τον οργανισμό αυτό των Δικαιωμάτων των Τσάμηδων:
Το 1913 η Τσαμουριά προσαρτήθηκε στην Ελλάδα. 

Το 1923 οι Τσάμηδες δεν συμπεριελήφθησαν στην Συνθήκης της Λοζάνης για την υποχρεωτική ανταλλαγή πληθυσμού μεταξύ Ελλάδος – Τουρκίας, αφού αναγνωρίσθηκε αυτή ως Εθνική Αλβανική Μειονότητα. 

Το 1944 δεκάδες χιλιάδες μουσουλμάνοι Τσάμηδες απελάθησαν από την Ελλάδα, παρά την θέλησή των, με συνέπεια να εγκατασταθούν στην Αλβανία.

 Το 1987, παρά την ομαλοποίηση των σχέσεων μεταξύ Ελλάδος – Αλβανίας, τους αρνήθηκε το δικαίωμα επιστροφής στην Τσαμουργιά. Πολλοί Αμερικανοί πολίτες Τσάμηδες έφθασαν στις ακτές αυτές για να ξεφύγουν από το κυνηγητό τους στην Ελλάδα και Αλβανία.

Ο Οργανισμός αυτός ανθρωπίνων δικαιωμάτων των Τσάμηδων και ο Κανονισμός λειτουργίας του, ασφαλώς σύμφωνα με την Αμερικάνικη Νομοθεσία, παραβλέπουν και αποκρύπτουν σκοπίμως την αλήθεια,   ότι οι Μουσουλμάνοι αυτοί Τσάμηδες:

ΤΟΥΡΚΙΑ και ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ : Η ελληνοτουρκική προσέγγιση είναι μια ουτοπία


Παραξενεύτηκαν πολλοί από τον χώρο της πολιτικής με τις δηλώσεις του Τούρκου στρατηγού, προ καιρού, περί καταπιέσεως των Μουσουλμάνων (αυτός τους αποκαλεί Τούρκους), της Ρόδου και τις δηλώσεις του Πρωθυπουργού της Τουρκίας για τα Σκόπια, ο οποίος είχε κατηγορήσει τους Έλληνες, επειδή ζητούν από τα Σκόπια ν’ αλλάξουν το όνομα προσφέροντας αντάλλαγμα την είσοδο στο ΝΑΤΟ.  

Βέβαια σαν Ελληνική απάντηση στις προκλήσεις λέγεται ότι το Υπουργείο Εξωτερικών μας, έκαμε τότε αυστηρό διάβημα προς την Άγκυρα. Και!, βέβαια ίδρωσε το αυτί των Τούρκων.

Αυτό το σενάριο παρακολουθούμε εδώ και σαράντα (40) χρόνια, χωρίς να υπάρχει έστω και ένα βήμα πολιτικής επιτυχίας στον τομέα των σχέσεων με την Τουρκία.  

Οι Ζεμπεκιές και τα κουμπαριά, ήταν φαίνεται για εσωτερική κατανάλωση, όπως και κάποιες καλλιτεχνικές προσεγγίσεις και λυκοφιλίες, δυστυχώς το τεράστιο θέμα που αντιμετωπίζει το Ελληνικό Έθνος με την γείτονα παραμένει ανοικτό, σοβαρό και σιγοβράζει επικίνδυνα.

Είμεθα βέβαιοι ότι στο θέμα της καλής γειτονίας δεν περιμένουμε τίποτε διά τον απλούστατο λόγο, επειδή η παιδεία της Τουρκίας και το εσωτερικό κατεστημένο στηρίζεται στην δολιότητα και στην μεταβίβαση των δεινών της, εκ συστήματος στην Ελλάδα και τους Έλληνες.

Επίσης η παιδεία της γείτονος Τουρκίας και η εσωτερική προπαγάνδα, στηρίζεται σε τέσσερις βασικούς πλασματικούς ιστορικούς πυλώνες, που δεν αφήνουν περιθώρια για αρμονική γειτονική συνεργασία, όπως:

Πρώτον: 
Η Ελλάδα και άλλα Βαλκανικά Κράτη, δημιουργήθησαν επάνω σε εδάφη της Οθωμανικής αυτοκρατορίας και ότι οι σημερινοί Έλληνες δεν έχουν καμία σχέση με τους αρχαίους Έλληνες, οι οποίοι εξαφανίστηκαν ως φυλή.

Δεύτερον: 
Η όλη παιδεία των επιδιώκει να πείσει τον τουρκικό λαό ότι είναι γηγενείς και αυτόχθονες στην χώρα των. Και!

Τρίτον: 
Ο τουρκικός πολιτισμός διδάσκουν ότι,  είναι ο αρχαιότερος πολιτισμός στην περιοχή μαζί με τον Χετιτικό της Μεσοποταμίας και ότι ο αρχαίος Ελληνικός Πολιτισμός είναι παρακλάδι του Αιγιακού πολιτισμού, ο οποίος με την σειρά του είναι μέρος του Τουρκικού πολιτισμού.’Ελεος.

Τέταρτον: 
 Η Τουρκία είναι εγκλωβισμένη, με τις μονομερείς διεκδικήσεις στο Αιγαίο κ.λπ., στο εσωτερικό κατεστημένο της και δεν μπορεί να προχωρήσει σε ουσιαστικά Βήματα καλής γειτονίας. Και! απ’ ότι αντιλαμβανόμεθα, τελικά παρά την θερμή Υποστήριξη της Ελλάδος στην Ευρωπαϊκή προοπτική της Τουρκίας και αυτή η προσέγγιση της Ελλάδος δεν στάθηκε ικανή να επηρεάσει την ουσία του προβλήματος στις διμερείς σχέσεις Ελλάδος-Τουρκίας.

Τώρα μετά από τα παραπάνω τι να περιμένουμε, και μετά μάλιστα από την γνωστή πλέον περιπέτεια της Ελληνικής Ιστορίας, έργο αποκλειστικό της νεοπροοδευτικής νομενκλατούρας έτσι ώστε στοιχεία της Ιστορίας μας σχετικά με τους Τούρκους ν’ αμφισβητούνται με κείμενα Ελλήνων «Ιστορικών». [Συνωστισμός στην προκυμαία της Σμύρνης, σφαγέας ο Κολοκοτρώνης και πολλά άλλα άθλια].

Η εικόνα και η συμπεριφορά της Τουρκίας, εκτιμάται ότι θ’ αλλάξει ριζικά έναντι της Ελλάδος, προς το χειρότερο μετά την είσοδο της στην Ευρωπαϊκή Ένωση και την επίλυση του Κουρδικού προβλήματος. 

Ενδεχομένως, όχι μόνο θα μπει, στην Ευρωπαϊκή Ένωση, αλλά η είσοδός της απαιτεί να γίνει με τους δικούς της όρους και όχι της Ε.Ε.

ΤΟΥΡΚΙΑ: O άθλιος γείτονάς μας

Αντιστρατηγος ε.α.

Είναι απορίας άξιον, το ότι υπάρχουν ακόμη καλοπροαίρετοι Έλληνες, οι οποίοι πιστεύουν στην «Τουρκική φιλία». 

Η Τουρκία στην έννοια της φιλίας δίδει διαφορετική ερμηνεία, δηλ. όπου υπάρχει συμφέρον εκεί υπάρχει φιλία. Γι’ αυτό δημιουργεί προϋποθέσεις ώστε τα συμφέροντα των ισχυρών να συμπίπτουν με τα δικά της. Για να πετύχει αυτήν την συνταγή, ιστορικά πλέον τεκμηριωμένη, δεν δίσταζε στο παρελθόν, δεν διστάζει στο παρόν και να είσθε βέβαιοι, δεν θα διστάσει και στο μέλλον να πατήσει «επί πτωμάτων» για να πετύχει τους εθνικούς, επεκτατικούς και εγκληματικούς στόχους της. Δεν την απασχολεί το βιοτικό επίπεδο του λαού της, ούτε οι δημοκρατικές και θρησκευτικές ελευθερίες στην Τουρκία. Εκείνο που την ενδιαφέρει πρωτίστως να έχει ισχυρό και πολυάριθμο Στρατό για την ετσιθελική διεξαγωγή της εξωτερικής πολιτικής και ισχυρή αστυνόμευση στο εσωτερικό της χώρας για ευνόητους λόγους.

Η Τουρκία γνωρίζει πολύ καλά, μόνο έτσι θα πετύχει τους επεκτατικούς της στόχους, σε μία Ευρώπη χωρίς ηγέτες και με ξύλινα πόδια, και μια Αμερική, η οποία αγωνιωδώς αναζητά στηρίγματα στην Ευρώπη και την Ασία, για να εξασφαλίσει τα οικονομικά συμφέροντά της, στις ως άνω περιοχές.

Δεν υπάρχουν άλλες ερμηνείες για την σημερινή κατάσταση και τα γεγονότα που συμβαίνουν πλέον στην περιοχή μας, όπως το βεβαιώνουν:

ΠΡΩΤΟΝ:  
Η πρόσφατη ανιστόρητη δήλωση του Προέδρου της Αμερικής Μπάρακ Χουσεΐν Ομπάμα στην Τουρκική Εθνοσυνέλευση όπου είπε: «…μετά τον Α! Π.Π. η Τουρκική Δημοκρατία είναι δικό σας επίτευγμα… και προήλθε με αγώνες και θυσίες του τουρκικού λαού… (κ.λπ.)», αποτελεί ύβρη στη μνήμη των εκατοντάδων χιλιάδων σφαγιασθέντων Ελλήνων, Αρμενίων και άλλων εθνοτήτων από τα στίφη των απογόνων του Αττίλα. Όμως! Ο σκοπός του Προέδρου των Η.Π.Α. επετεύχθη δηλ. να γεμίσει τα τουρκικά στήθη με εθνική υπερηφάνεια. Αγνοώντας πιστεύω σκόπιμα τα λόγια του τότε Γεν. Προξένου των Η.Π.Α. την Σμύρνη κ. Γκόρτον, ο οποίος απεκάλεσε τους Τούρκους «Η κατάρα της Ασίας» και συγκλονισμένος δήλωσε: «σιχάθηκα που είμαι άνθρωπος», βλέποντας τα φρικώδη και βάρβαρα εγκλήματα του Μουσταφά Κεμάλ.

ΔΕΥΤΕΡΟΝ:
 Όταν ο κ. Σαρκοζί και η κ. Μέρκελ δήλωσαν ότι θα δέχονταν την Τουρκία με Ειδική Σχέση, τότε ο κ. Ερντογάν, ο νέος Nabucco των κρατών του υπογαστρίου των αντιθέτων συμφερόντων με την Ρωσία, με περισσή υπεροψία απαντά: «Ή πλήρης ή δεν επιθυμούμε ένταξη». Επίσης όταν ρωτήθηκε ο Υπουργός εξωτερικών της Τουρκίας, για την σύμβαση Κυρίων που υπέγραψε η Τουρκία, δηλ. αν ελέγχεται το διερχόμενο μεταναστευτικό ρεύμα από την χώρα τους η απάντηση του Τούρκου Υπουργού ήταν δασύτατη «…Δεν θα γίνουμε εμείς ο καταυλισμός των μεταναστών προς την Ευρώπη…».

ΤΡΙΤΟΝ: 
Από τα μέσα του 1980-90, η τότε κυβέρνηση της Ελλάδος μετέφερε ως γνωστόν τις προτεραιότητές της σ’ άλλους στόχους, με αποτέλεσμα να χαθεί η ισορροπία δυνάμεων στο Αιγαίο. Τότε άρχισαν δειλά-δειλά να εμφανίζονται από τους Τούρκους οι πρώτες παραβιάσεις του Εθνικού Εναέριου Χώρους της Ελλάδος στο Αιγαίο. Με αποτέλεσμα σήμερα να υπάρχει τέτοια συχνότητα παραβιάσεων και κυκλοφορίας τουρκικών πολεμικών αεροσκαφών στον εθνικό μας εναέριο χώρο που θυμίζει αστική αθηναϊκή συγκοινωνία «Πατήσια-Αμπελόκηποι». Και όχι μόνον, από ότι πληροφορούμενα τελευταία και τουρκικές ακταιωροί περιπολούν συνεχώς στην περιοχή της Δωδεκανήσου και οι οποίες όχι μόνο παραβιάζουν κατά κόρον τα Ελληνικά χωρικά ύδατα, αλλά δημιουργούν και προβλήματα σε ξένα τουριστικά σκάφη που καταπλέουν στην περιοχή.

ΤΕΤΑΡΤΟΝ: 
Η Τουρκία, αυτός ο άθλιος γείτονάς μας, που δεν έχει μπέσα σε τίποτε και έχει υπομονή όνου, όσος χρόνος και αν χρειασθεί, για να βρει την ευκαιρία να δαγκώσει επικίνδυνα, συνεχίζει την επιθετική και επεκτατική πολιτική της εναντίον της χώρας μας. Απόδειξη! είναι ότι συνεχώς εξοπλίζει την Στρατιά του Αιγαίου όπως την ονομάζει και πρόσφατα ήλθε σε διαπραγματεύσεις με την Ρωσία, για την προμήθειά της, με πυραύλους S400.  Η τουρκική πολιτική και ο μακρόπνοος σχεδιασμός αυτής είναι προβλέψιμος, ενεργούν προκλητικά μόνον όταν αισθάνονται υπεροπλία και διατηρούν διεθνή πολιτικά και διπλωματικά υπέρ αυτών ερείσματα. Σκεφτείτε! πότε οι Τούρκοι εισέβαλλαν στην Κύπρο, ένα στόχο τον οποίον χρόνια ετοίμαζαν, το 1974, όταν η Ελλάδα ευρίσκετο σε διεθνή απομόνωση λόγω των εσφαλμένων γεγονότων των τότε κρατούντων. Και! πότε άρχισαν οι παραβιάσεις του εναερίου μας χώρου, όταν για τους γνωστούς λόγους, η ισορροπία δυνάμεων στο Αιγαίο διαταράχτηκε υπέρ της από εκεί πλευράς του Αιγαίου.

Έναντι όλης αυτής της κατάστασης που έφθασαν σε τραγικά όρια, τον υπερήφανο ελληνικό λαό, τα διεθνή, εθνικά και οικονομικά του προβλήματα, την εσωτερική και εξωτερική του ασφάλεια, τα κοινωνικά του προβλήματα και πολλά άλλα, οι πολιτικοί άνδρες του τόπου, που είναι και υπεύθυνοι για την κατάσταση αυτή, είναι εγκλωβισμένοι οι ίδιοι στο άθλιο πολιτικό σύστημα που επικρατεί στον τόπο μας. Δεν μπορούν ν’ απεγκλωβιστούν από αυτό για συνεργασία μεταξύ των, παρά την καλή θέλησή των, για να επιλύσουν τα εθνικά προβλήματα της χώρας μας, ούτε και να μπορούν να εργασθούν για την ευημερία του ελληνικού λαού.

Αντί λοιπόν να υπάρξει πολιτική αλλαγή του τόπου, με συνεργασία όλων των πολιτικών δυνάμεων για τον εκσυγχρονισμό και την ουσιαστική οργάνωση του Κράτους, τον περιορισμό του παμφάγου και σπάταλου Κράτους, την επίλυση των οικονομικών και εθνικών προβλημάτων, την λήψη ουσιαστικών μέτρων για την αντιμετώπιση της επικίνδυνα αυξανόμενης εγκληματικότητας, την λήψη μέτρων για το επικίνδυνο φάσμα της υπογεννητικότητας των Ελλήνων, το μεταναστευτικό πρόβλημα και την απαραίτητη αναδιοργάνωση των «πάλαι πότε» ισχυρών Ενόπλων μας Δυνάμεων·

Εμείς, τι Κάνουμε για όλα αυτά;