ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΚΑΤΣΑΠΛΙΑΔΟΚΡΑΤΟΥΜΕΝΗ ΜΠΑΝΑΝΙΑ: «Αλωπεκίζειν προς ετέραν αλώπεκα». Η φράση που ταιριάζει γάντι στο φιάσκο της τράπεζας Πειραιώς με τα ATM και την αντεπίθεση Πιερρακάκη

«Αλωπεκίζειν προς ετέραν αλώπεκα». Η φράση που ταιριάζει γάντι στο φιάσκο της τράπεζας Πειραιώς με τα ATM και την αντεπίθεση Πιερρακάκη.#ΕΔΩ pic.twitter.com/r0t0ydzBK3

— Stamatis Zacharos (@SZacharos) July 22, 2025

 

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΚΑΤΣΑΠΛΙΑΔΟΚΡΑΤΟΥΜΕΝΗ ΜΠΑΝΑΝΙΑ: Tα λεφτά μας πίσω, ρε…

Σκίτσο: Θεόδωρος Δημητρίου

Του ΠΑΣΧΟΥ ΜΑΝΔΡΑΒΕΛΗ

Στο ευαγγέλιο του οικονομικού φιλελευθερισμού ο Ανταμ Σμιθ έγραφε ότι «η συνετή λειτουργία του τραπεζικού συστήματος, με τη χρήση του χαρτιού ως υποκατάστατου μιας μεγάλης ποσότητας χρυσού κι αργύρου, ανοίγει έναν δρόμο στον ουρανό».

Πράγματι, η εξάπλωση των «διατακτικών», όπως ονομάζονταν τα πρώτα ιδιόγραφα χαρτονομίσματα, έπαιξε σημαντικό ρόλο στην οικονομική ανάπτυξη της Δύσης. Τόσο που «οι ιστορικοί της οικονομικής επιστήμης» ακόμη διαφωνούν κατά πόσον η ανάπτυξη της τραπεζικής αγοράς μετά τον 17ο αιώνα μπορεί να συνδεθεί με την επιτάχυνση της οικονομικής ανάπτυξης, που ξεκίνησε στη Βρετανία στα τέλη του 18ου αιώνα (…) Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η χρηματοοικονομική επανάσταση προηγήθηκε της βιομηχανικής» (Νάιαλ Φέργκιουσον, «Η εξέλιξη του χρήματος» εκδ. Αλεξάνδρεια).

Εχει ενδιαφέρον να δει κανείς τα πρώτα χαρτονομίσματα που εκδόθηκαν. 

Τα «τραπεζογραμμάτια» της Εθνικής Τράπεζας τυπώθηκαν το 1841· τότε δεν υπήρχε Τράπεζα της Ελλάδος και η μετέπειτα «Εθνική» είχε το εκδοτικό προνόμιο. Το χαρτί έγραφε το ποσό των δραχμών συνοδευόμενο με την υπόσχεση: «πληρωτέαι εις μετρητά τω κομιστή εις την εμφάνισιν».

Παρόλο που η τότε ιδιωτική «Εθνική» πλήρωνε και το χαρτί και τα τυπογραφικά για την έκδοση των χαρτονομισμάτων, δεν παρασιτούσε επί των πελατών της. Δεν ζητούσε προμήθεια για την υπηρεσία που προσέφερε, η οποία ήταν να μην κουβαλάει ο πελάτης μαζί του τον χρυσό και το ασήμι. Η τράπεζα κρατούσε τα λεφτά, τα δάνειζε σε άλλους που τα χρειάζονταν, κέρδιζε από τη διαφορά των επιτοκίων. Λειτουργούσε, δηλαδή, το αόρατο χέρι της αγοράς, που είναι παίγνιο θετικού αθροίσματος για όλους· κάθε παίκτης «καθοδηγείται από ένα αόρατο χέρι να επιδιώξει έναν σκοπό που δεν αποτελούσε μέρος των προθέσεων του. Επιδιώκοντας το δικό του συμφέρον συχνά προωθεί αυτό της κοινωνίας πιο αποτελεσματικά απ’ ό,τι όταν πραγματικά επιδιώκει να το προωθήσει».

Σήμερα κυκλοφορεί μια κατ’ όνομα «φιλελεύθερη» θεωρία που λέει ότι οι τράπεζες μας κάνουν χάρη που κρατούν τα λεφτά μας. Συνεπώς, πρέπει να μας χρεώνουν όποτε τα ζητήσουμε πίσω.  

Δεν αρκούνται στην απομύζηση των πελατών τους, δίνοντας επιτόκια, τα οποία είναι μεταξύ 1/5 και 1/7 του πληθωρισμού, χρεώνουν και την «υπηρεσία» που προσφέρουν να πληρώνουν «τω κομιστή εις την εμφάνισιν» στο ΑΤΜ.  

Εχουν δημιουργήσει ένα πολύπλοκο ολιγοπωλιακό σύστημα, που τρέφει τα μεγαλοστελέχη τους.  

Επινοούν διαρκώς κόλπα –χρηματοοικονομικά και άλλα– έτσι ώστε να φουσκώνουν την παρασιτική τους κερδοφορία για να παίρνουν παχυλά μπόνους, ή «χρυσά αλεξίπτωτα» όταν χρεοκοπούν τα ιδρύματά τους.

Από την αγορά έρχομαι και στην κορυφή προμήθειες…

Είναι ορθή η παρέμβαση του κ. Κυριάκου Πιερακάκη, η οποία προβλέπει: 

1) «Οι πελάτες δεν θα επιβαρύνονται με καμία χρέωση όταν χρησιμοποιούν ΑΤΜ της τράπεζάς τους, κάτι που θα κατοχυρωθεί νομικώς. 

2) Ορίζεται εθνικό ανώτατο όριο προμήθειας 1,5 ευρώ για συναλλαγές που περιλαμβάνουν τρίτους παρόχους ή ξένες τράπεζες. 

3) Σε περιοχές όπου υπάρχει μόνο ένα ATM, η ήδη ισχύουσα μηδενική χρέωση επεκτείνεται και στους τρίτους παρόχους» (21.7.2025) κ.ά.

Αυτό έπρεπε να γίνει διότι, όπως επεσήμαναν οι βουλευτές του ΠΑΣΟΚ Μιλένα Αποστολάκη και Παύλος Γερουλάνος, η ερώτηση των οποίων στη Βουλή (18.7.2025) πυροδότησε την κυβερνητική αντίδραση: «Μια χώρα με ιδιαίτερη γεωγραφία και έντονη νησιωτικότητα βλέπει να διαλύεται κάθε έννοια ισότιμης πρόσβασης στις βασικές τραπεζικές υπηρεσίες. Ειδικά για τις τοπικές κοινωνίες, τους ηλικιωμένους, τις μικρές επιχειρήσεις και τα απομακρυσμένα χωριά δημιουργούνται συνθήκες τραπεζικού αποκλεισμού (…). Πέρυσι η αθροιστική οικονομική επιβάρυνση των πολιτών από τις αναλήψεις σε ΑΤΜ τρίτων τραπεζών ξεπέρασε το 1 δισ. ευρώ, επιβάρυνση η οποία σύμφωνα με όλες τις εκτιμήσεις αναμένεται να μεγεθυνθεί, μετά και τις νέες εξελίξεις».

Οι «νέες εξελίξεις» ήταν πως μία, αλλά σημαντική, τράπεζα πούλησε τα –εκτός των υποκαταστημάτων της– 850 μηχανήματα αυτόματης ανάληψης μετρητών (ΑΤΜ) σε μια εταιρεία. Με αυτόν τον τρόπο, όμως, οι πελάτες της τράπεζας θα ήταν αναγκασμένοι να πληρώνουν διπλή προμήθεια και στον αγοραστή και στον πωλητή των ΑΤΜ. Μια ανάληψη θα έφτανε να κοστίζει 2,10 ευρώ! Διπλώς κερδοφόρος κίνηση, αν σκεφτεί κανείς ότι ο πωλητής είναι ιδιοκτήτης κατά 20% του αγοραστή.

Υπάρχουν, βεβαίως και οι όψιμοι «φιλελεύθεροι», που θα πουν: «Και πού είναι το πρόβλημα; Ας φάνε “παντεσπάνι” οι διπλώς χαρατσωμένοι πελάτες· ας πάνε σε άλλη τράπεζα». 

Η απάντηση είναι «από την αγορά έρχομαι και στην κορφή προμήθειες»: 

1) Οι πελάτες δεν έχουν πολλές επιλογές· στη χώρα λειτουργούν 4,5 τράπεζες, ήτοι έχουμε ολιγοπωλιακή διάρθρωση της αγοράς. 

2) Δεν δόθηκε χρόνος για να λειτουργήσει όποια αγορά υπάρχει στην Ελλάδα. Δεν μπορούσαν να αντιδράσουν οι πελάτες στην επιχειρηματική αυτή κίνηση· πήγαν να βγάλουν ένα εικοσάευρω από το ΑΤΜ και είδαν τον λογαριασμό τους να χρεώνεται με 22,5 ευρώ. 

3) Στην αγορά το κακό κέρδος διώχνει το καλό, η ευκολία κερδίζει από τα αποδυτήρια την καινοτομία. Ολες οι τράπεζες θα αντέγραφαν την πρακτική κι αυτό είναι πολύ λογικό.  

Αν μια τράπεζα μπορεί να...

 

ΝουΔο-γαλαζαίικο ΚΑΡΤΕΛ-o-ΚΡΑΤΟΥΜΕΝΟ ΚΩΛΟΧΑΝΕΙΟ: Η καλή ακρίβεια

Toυ Κώστα Καλλίτση

Ενας βασικός παράγοντας που υποδαυλίζει τον πληθωρισμό και αναδεικνύει την Ελλάδα στην πρώτη θέση μεταξύ των χωρών της Ε.Ε. με κριτήριο την ακρίβεια είναι η έλλειψη υγιούς, ισχυρού ανταγωνισμού στην εσωτερική αγορά.

Οι πρακτικές τύπου καρτέλ που υιοθετούνται από τμήματα της επιχειρηματικότητας, τα οποία έχουν (κακο)μάθει «να τα βρίσκουν» μεταξύ τους και να δουλεύουν με τόσο υψηλά ποσοστά κέρδους επί των δικών τους (ιδίων) κεφαλαίων, που δεν υπάρχουν σε άλλη ευρωπαϊκή χώρα – και που, δοθείσης της ευκαιρίας, π.χ. κάποιας διεθνούς αναστάτωσης, σπεύδουν να τα διευρύνουν.

Αυτά δεν είναι υποθέσεις. Είναι διαπιστώσεις που κάνουν οικονομικοί οργανισμοί υπεράνω υποψίας.

Στις αρχές Απριλίου ο διοικητής της ΤτΕ παρουσίασε την έκθεσή του στην ετήσια γενική συνέλευση του ιδρύματος. Οι αναφορές του στον πληθωρισμό κερδών έκαναν αίσθηση: με αφορμή την εκτίναξη των τιμών της ενέργειας το 2021-22, επιχειρήσεις αύξησαν πολύ περισσότερο τις τιμές τους και διεύρυναν τα περιθώρια κέρδους τους σε ιστορικά υψηλά επίπεδα – είπε. Το 2022 στη βιομηχανία αυτές οι αυξήσεις έφτασαν στο 19,5% και στο 17% σε εμπόριο, ξενοδοχεία – εστιατόρια, μεταφορές και αποθήκευση.

Ο Γ. Στουρνάρας κατ’ επανάληψιν αναφέρεται στον αδύναμο ανταγωνισμό που χαρακτηρίζει τις καθ’ ημάς αγορές, όπως η αγορά των τροφίμων (από την παραγωγή μέχρι το ράφι της λιανικής), τα ιδιωτικά νοσοκομεία και άλλους κλάδους με ολιγοπωλιακή δομή. Ανάλογες διαπιστώσεις κάνει το Ιδρυμα Οικονομικών και Βιομηχανικών Ερευνών (ΙΟΒΕ).

Τι κάνει επ’ αυτού η κυβέρνηση;

Επί πέντε χρόνια επιμελώς αποφεύγει να θίξει τα κακώς κείμενα.

Μια ερμηνεία θα ήταν ότι ο πληθωρισμός δεν της φαινόταν και τόσο κακός.

Αφενός αύξανε το ονομαστικό ΑΕΠ και μείωνε το δημόσιο χρέος ως ποσοστό του, αφετέρου μείωνε δραστικά το πραγματικό κόστος εξυπηρέτησης του δημοσίου χρέους – αφού τα επιτόκια για το συντριπτικά μεγάλο μέρος του είναι «κλειδωμένα» στην περιοχή του 1,5%. Ταυτόχρονα αύξανε τα έσοδα του κράτους κυρίως από την έμμεση φορολογία (αφού οι ίδιοι συντελεστές υπολογίζονται επί αυξημένων ονομαστικών τιμών), αλλά και από την άμεση – αφού, με ύμνους στη μείωση της φορολογίας, αποφεύχθηκε η τιμαριθμοποίηση της φορολογικής κλίμακας.

Ετσι ο πληθωρισμός συμμετείχε ενεργά στη «συνετή» δημοσιονομική πολιτική. Βοήθησε να βρίσκονται τα λεφτά για να συντηρείται ένα κράτος άθικτο από μεταρρυθμίσεις, που σέρνεται, χωρίς σχέδιο, προτεραιότητες, αξιολόγηση. Και μπορεί η ελληνική βιομηχανία να δουλεύει με τα ακριβότερα –λόγω φορολογίας– καύσιμα της Ευρώπης εις βάρος της ανταγωνιστικότητας και της απασχόλησης. Ή μπορεί να αυξήθηκε 37,5% το 2023 η φορολογική – ασφαλιστική επιβάρυνση ενός μέσου μισθωτού που έχει δύο παιδιά, ενώ η αντίστοιχη αύξηση στις χώρες του ΟΟΣΑ ήταν μόνο 29,5%. Αλλά, πάντως, πετυχαίνουμε «υγιή» πρωτογενή πλεονάσματα.

 

Ο πληθωρισμός συνέβαλε, επίσης, στην οικονομική μεγέθυνση μέσω της τροφοδότησης των κερδών και της μεγαλύτερης αναδιανομής εισοδήματος εις βάρος της μισθωτής εργασίας που έχει γίνει εδώ και χρόνια. Το ΑΕΠ αυξάνεται, μαζί και οι ανισότητες. Το 2022 τα εισοδήματα από μισθούς ήταν το 27% του ΑΕΠ (δεύτερο μικρότερο ποσοστό στους «27»), ενώ τα εισοδήματα από κέρδη ήταν το 52,2% του ΑΕΠ – τρίτο υψηλότερο ποσοστό στους «27» και δεύτερο μεγαλύτερο στους «20» της Ευρωζώνης. Και το 2023 οι εισηγμένες στο Χρηματιστήριο πέτυχαν την υψηλότερη κερδοφορία της 15ετίας: πάνω από 10,4 δισ. ευρώ, έναντι προηγούμενου ρεκόρ 11,3 δισ. ευρώ το 2007.

Αυτή είναι η πραγματικότητα – λες και δεν υπάρχει αύριο. Και όσο παρατείνεται η πρωτοφανής πολιτική κυριαρχία της κυβέρνησης και η επίσης πρωτόγνωρη αδυναμία της αντιπολίτευσης, ίσως όλα αυτά ψιλοδιασκεδάζονται με ευχολόγια για αποκλιμάκωση του πληθωρισμού και για αυξήσεις στους μισθούς. Μέχρι…

 

ΝουΔο-γαλαζαίικο ΣΟΥΡΓΕΛΟΚΑΤΣΑΠΛΙΑΔΙΚΟ: Ούτε στην τιμή, ούτε πουθενά

 

Του Πάσχου Μανδραβέλη

Εχουμε γεµίσει φουρφούρια τα βουνά, οσονούπω και τις θάλασσες, αλλά προκοπή στις τιμές δεν βλέπουμε.

Στις 6.2.2024 η Ελλάδα είχε την έκτη ακριβότερη τιμή ηλεκτρικού ρεύματος στη χονδρική. Μας προσπερνούν η Φινλανδία και οι χώρες της Βαλτικής, αλλά με 77 ευρώ/MWh είμαστε πιο πάνω από την Ισπανία (74 €/MWh), από τη Γαλλία (53 €/MWh) και μας χωρίζει άβυσσος από τη Γερμανία (45 €/MWh), ακόμη και από το Λουξεμβούργο (45 €/MWh) που δεν έχει ούτε κοιτάσματα ούτε αιολικά, μόνο τους υψηλότερους μισθούς στην Ευρώπη.

Το ερώτημα λοιπόν είναι ότι «με κρατικό μονοπώλιο τα βάζουμε, με απελευθερωμένη αγορά τα βγάζουμε, τι έχουν οι έρμες οι τιμές και δεν πέφτουν»;

Επιπλέον: αν είναι να καταστρέψουμε όλο το υπέροχο ελληνικό τοπίο και να πληρώνουμε ακριβά το ρεύμα, μήπως είναι προτιμότερο να το εισάγουμε;

Μην παρεξηγηθούμε. Μακριά από αυτή τη στήλη τα συνθήματα για «ελεύθερα βουνά», που τώρα για τις θάλασσες της Κρήτης θα γίνει «ούτε στο Λασίθι ούτε πουθενά» («Αντιδράσεις ξενοδόχων του Λασιθίου για τα υπεράκτια αιολικά», «Καθημερινή», 6.2.2024). Αλλά το θέμα είναι ότι αυτή η «ενεργειακή μετάβαση» πρέπει να ωφελεί και τους πολλούς, δηλαδή τους καταναλωτές. Δεν είναι δυνατόν να πανηγυρίζουμε για επενδύσεις σε ανανεώσιμες πηγές, όπως χαιρόμαστε το σκορ ενός ποδοσφαιρικού αγώνα, δηλαδή χωρίς πρακτικό διάφορο.

Ξέρουμε ότι το αγαπημένο εγχώριο σπορ είναι η καταστρατήγηση των νόμων. Οχι μόνο αυτών που αφορούν την απαγόρευση των καταλήψεων (ΑΕΙ ή εθνικών οδών), αλλά και του νόμου της προσφοράς και της ζήτησης.

Παντού η απελευθέρωση των αγορών έφερε μείωση τιμών. Πλην Ελλάδος, ίσως γιατί «στις 12.8.2022 η κυβέρνηση αποφάσισε να κλείσει τον ηλεκτρικό χώρο σε ό,τι αφορά την ανάπτυξη των ΑΠΕ για όλους, πλην πέντε εταιρειών που συγκροτούν το ολιγοπώλιο ενέργειας της Ελλάδας.

Δέκα μήνες αργότερα η Ε.Ε. μας εγκάλεσε γιατί ευνοούμε ολιγοπωλιακές πρακτικές στην ανάπτυξη των ΑΠΕ» (Πάρις Κουκουλόπουλος, «Τα Νέα», 5.2.2024).

Αλλά και οι εισαγωγές –σε αντιστάθμισμα της καταστροφής του τοπίου που λέγαμε– έχουν δυσκολίες. «Τα ηλεκτρικά δίκτυα είναι η “βραδυφλεγής βόμβα” της…

 

ΝουΔο-γαλαζαίικο ΚΑΤΣΑΠΛΙΑΔΟΛΑΜΟΓΙΑΡΑΔΙΚΟ: Ελντοράντο ολιγοπωλίων

 

Toυ Πάσχου Μανδραβέλη

«Η Ελλάδα σήµερα αποτελεί Ελντοράντο των ολιγοπωλίων. Σύμφωνα με τα στοιχεία που έχουμε (…) στον χώρο των προμηθευτών (λιανικής) οι πρώτες 100 επιχειρήσεις σε σύνολο 1.373 εταιρειών που προμηθεύουν την αγορά κατέχουν το 76,1% του συνόλου των πωλήσεων, με τις πρώτες 50 απ’ αυτές να κατέχουν το 61,71% και τις πρώτες 30 να κατέχουν το το 50,88%. Είναι χαρακτηριστικό ότι για καθένα προϊόν, σε σύνολο 61 προϊόντων ευρείας κατανάλωσης και πρώτης ανάγκης, μία έως δύο μεγάλες επιχειρήσεις προμηθεύουν το 60% μέχρι και 99% του προϊόντος αυτού».

Αυτά έλεγε ο βουλευτής και τομεάρχης Εμπορίου και Ανάπτυξης του ΠΑΣΟΚ κ. Μιχάλης Χρυσοχοΐδης σε ημερίδα για τα καρτέλ που διοργάνωσε το «ΙΣΤΑΜΕ Ανδρέας Παπανδρέου» (30.10.2008).

Πόσα άλλαξαν από τότε;

Ελάχιστα, και το χειρότερο είναι πως παρά την κρίση το θέμα της ολιγοπωλιακής (σε όλα) ελληνικής αγοράς ελάχιστα συζητήθηκε. Μόνο περιστασιακώς βλέπαμε στα κοινωνικά δίκτυα φωτογραφίες πολλών ειδών από σούπερ μάρκετ του εξωτερικού με τιμές πολύ χαμηλότερες απ’ ό,τι στα ελληνικά. Πολλές φορές, μάλιστα, είδαμε ακόμη κι εγχώρια προϊόντα που πωλούνταν φθηνότερα στα ξένα.

Επρεπε, λοιπόν, να ‘ρθει η χρονίως υποστελεχωμένη Επιτροπή Ανταγωνισμού για να πέσουμε από τα σύννεφα, μαθαίνοντας ότι το βρεφικό γάλα πωλείται στη χώρα μας έως και 213% ακριβότερα απ’ ό,τι στη Σουηδία!

Σιγά το νέο.

Να σημειώσουμε ότι η ίδια Αρχή επέβαλε το 2019 πρόστιμο ύψους 3.304.110 ευρώ στη FrieslandCampina Hellas επειδή η εταιρεία συμμετείχε «σε απαγορευμένη κάθετη σύμπραξη που συνίστατο αφενός στον καθορισμό τιμών μεταπώλησης και αφετέρου στην επιβολή ρήτρας μη ανταγωνισμού σε συνεργαζόμενους με αυτήν χονδρεμπόρους/διανομείς».

Συνεπώς, τα πρόστιμα στις πολυεθνικές, για τα οποία καμαρώνει η κυβέρνηση, δεν είναι καινούργιο φρούτο. Το καινούργιο θα είναι αν αυτά πληρώνονται και δεν χάνονται (βολικώς για κάποιους) στους λαβυρίνθους της γραφειοκρατίας.

Να σημειώσουμε επίσης ότι δεν δημιουργήθηκε μεγάλο θέμα για τις πολλαπλές παρεμβάσεις πολιτικών στο έργο της Επιτροπής. Ο πρώην επικεφαλής της Ανεξάρτητης Αρχής κ. Δημήτρης Κυριτσάκης είχε καταγγείλει στην Επιτροπή Θεσμών και Διαφάνειας της Βουλής ότι…

 

ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΑΡΙΣΤΕΡΟΚΗΦΗΝΑΡΟΠΛΗΚΤΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Τα «καταραμένα» μονοπώλια

Toυ ΑΝΔΡΕΑ ΔΡΥΜΙΩΤΗ

 Σήμερα θα μιλήσουμε για τα «καταραμένα» μονοπώλια, τα οποία μονίμως κατηγορούν οι αριστεροί και οι κομμουνιστές. 

Για εισαγωγή στα μονοπώλια, σας παραθέτω ένα μικρό απόσπασμα από τα Απαντα του Λένιν (τ. 27, σελ. 392). «[…] Γι’ αυτό τα μεγάλα κεφάλαια νικούν τα μικρά». […] Με τη νίκη, λοιπόν, των μεγάλων κεφαλαίων που γίνονται ολοένα και μεγαλύτερα πάνω στα μικρά, ο συναγωνισμός μετατρέπεται σε μονοπώλιο […]».

Φαντάζομαι ότι πήρατε μια γεύση από την Κομμουνιστική μανία εναντίον των «καταραμένων μονοπωλίων». Δύσκολο να καταλάβει κανείς την Κομμουνιστική σκέψη, γι’ αυτόν ακριβώς τον λόγο απέτυχε παντού και μόνο στην Ελλάδα διαθέτουμε τρία κομμουνιστικά κόμματα στη Βουλή και μερικές δεκάδες εκτός Βουλής!

Είμαι βέβαιος ότι θα απορείτε με το σημερινό κείμενο. Την αφορμή μου την έδωσε ένα παλαιότερο δημοσίευμα στην «Καθημερινή», με τίτλο «Σκληρή κόντρα Μασκ – Μπέζος για κατάκτηση του Διαστήματος». Το άρθρο αναφέρεται στο αποκλειστικό συμβόλαιο 2,9 δισεκατομμυρίων δολαρίων που εξασφάλισε ο Μασκ με την εταιρεία του SpaceX, από τη NASA για την αποστολή ανθρώπων στη Σελήνη στο πλαίσιο του προγράμματος «Artemis». Η στιγμή έφτασε. Η πρώτη αποστολή στη Σελήνη του «Artemis 1» έχει προγραμματιστεί για τις 26 Ιουλίου 2022.

Αντιγράφω από το site της NASA τον σκοπό του προγράμματος «Artemis»: «Κατά τη διάρκεια του προγράμματος Artemis, η NASA θα στείλει την πρώτη γυναίκα και το πρώτο έγχρωμο άτομο “first person of color” (σημ. κορεκτίλα στο τετράγωνο, όλοι εμείς είμαστε “άχρωμοι”) στη Σελήνη, χρησιμοποιώντας καινοτόμες τεχνολογίες για να εξερευνήσει διεξοδικότερα τη σεληνιακή επιφάνεια από ποτέ. Θα συνεργαστούμε με τους εμπορικούς και διεθνείς συνεργάτες μας και θα δημιουργήσουμε βιώσιμη εξερεύνηση για πρώτη φορά. Στη συνέχεια, θα χρησιμοποιήσουμε ό,τι μαθαίνουμε μέσα και γύρω από τη Σελήνη για να κάνουμε το επόμενο τεράστιο άλμα – στέλνοντας αστροναύτες στον Αρη».

Επίσης, ο διαχειριστής του Προγράµµατος (NASA Administrator), Jim Bridenstine, αναφέρει στην εισαγωγή του: «[…] Σήμερα, η NASA κάνει περισσότερες αποστολές, περισσότερη επιστήμη και περισσότερη καινοτομία σε καλύτερη αξία για τον Αμερικανό φορολογούμενο από ό,τι σε οποιοδήποτε σημείο της ιστορίας του οργανισμού και με τη μισή αγοραστική δύναμη από το 1964, όταν η ανάπτυξη του Apollo ήταν στο αποκορύφωμά της. Ευχαριστούμε τον Πρόεδρο, το Κογκρέσο, τους Αμερικανούς φορολογούμενους και την αναδυόμενη διαστημική βιομηχανία για τις συνδυασμένες προσπάθειες ενίσχυσης του διαστημικού προγράμματος του έθνους μας […]».

Η φράση-κλειδί είναι «η αναδυόμενη διαστημική βιομηχανία». 

Αξίζει την προσοχή σας η σημαντική επισήμανση ότι σήμερα η NASA κάνει πολύ περισσότερα με τα μισά χρήματα που ξόδευε το 1964! 

Πού οφείλεται αυτό;  

Στην ανάπτυξη της διαστημικής βιομηχανίας και στον ανταγωνισμό των εταιρειών να κερδίσουν μερίδιο από τον πακτωλό αυτό. Η NASA σχεδιάζει και συντονίζει, αλλά όλες οι δραστηριότητες γίνονται outsource σε ιδιωτικές εταιρείες ώστε να αναπτύσσεται ένας υγιής ανταγωνισμός προς όφελος του φορολογουμένου. 

Μπορείτε να φανταστείτε κάτι παρόμοιο να συμβαίνει στην Ελλάδα; Δηλαδή, μια τόσο κρίσιμη δραστηριότητα, όπως η εξερεύνηση του Διαστήματος, να γίνεται outsource σε ιδιωτικές εταιρείες;  

Φαντάζομαι τους πηχυαίους τίτλους: «Οι ζωές των αστροναυτών μας στα χέρια του Ελον Μασκ» και υπότιτλο: «Το κέρδος πάνω από την ασφάλεια».  

Μην έχετε την παραμικρή αμφιβολία. Στην Ελλάδα που εξακολουθεί να αποπνέει κρατισμό, δεν μπορούμε να καταλάβουμε ότι για να αναπτυχθούμε θέλουμε λιγότερο κράτος και περισσότερη ιδιωτική πρωτοβουλία, που δημιουργεί πλούτο, αντί να καταναλώνει φόρους. Θυμηθείτε την κρατική ΕΑΒ και τους συνδικαλιστές της.

Είναι πράγματι εντυπωσιακή η εμμονή των κομμουνιστών με τα «μονοπώλια». Στον Δυτικό κόσμο, αλλά και σχεδόν σε όλο τον κόσμο ο ανταγωνισμός είναι ελεύθερος και φυσικά ο πλέον καινοτόμος κερδίζει. Ειδικά στην Ευρωπαϊκή Ενωση ο ανταγωνισμός επιχειρήσεων και κρατών είναι πρωταρχικός στόχος. Αντίθετα, στη νεκρή πλέον Σοβιετία, όχι μόνο δεν υπήρχε κανένας ανταγωνισμός, αλλά είχαμε και το πλέον μονολιθικό μονοπώλιο: Το κράτος.

Πράγματι, έχουμε αλλοτριωθεί τόσο πολύ που δεν συνειδητοποιούμε ότι το μεγαλύτερο και χειρότερο μονοπώλιο είναι το Κράτος. Οποια υπηρεσία παρέχει το κράτος, πρέπει να την «αγοράζουμε» από το κράτος ανεξάρτητα από το αν είναι καλή ή κακή. Φανταστείτε το κράτος σαν ένα μονοπωλιακό κρεοπωλείο, το οποίο πουλάει πανάκριβα κακής ποιότητας κρέας, αλλά αν θέλεις κρέας δεν μπορείς να το βρεις αλλού.

Το χειρότερο και πλέον καταστροφικό μονοπώλιο αφορά την ανώτατη παιδεία μας. Μόνο κρατικά ΑΕΙ, απαγορεύονται τα ιδιωτικά. Φροντίσαμε μάλιστα να το κατοχυρώσουμε συνταγματικά ώστε να είναι εξαιρετικά δύσκολη η κατάργησή του.  

Δηλαδή, τι πάθαμε που οι πρώτες βαθμίδες της εκπαίδευσης είναι ανοικτές στον ανταγωνισμό; Ολοι αυτοί που είναι εναντίον των μονοπωλίων θα έπρεπε να διαδηλώνουν για την κατάργηση και αυτού του μονοπωλίου.

Ελάτε να δούµε ένα άλλο παράδειγμα όπου αποδεχόμαστε το απαράδεκτο κρατικό μονοπώλιο. Αφορά την πιστοποίηση για την ικανότητα οδήγησης.  

Διερωτήθηκε κανείς, γιατί η εξέταση των υποψηφίων οδηγών πρέπει να γίνεται από δημοσίους υπαλλήλους; Την εκπαίδευση των οδηγών την έχουμε αφήσει να γίνεται από ιδιώτες. Γιατί να μην εμπιστευθούμε και την εξέταση των οδηγών σε ιδιώτες; Οσο και αν ακούγεται εικονοκλαστική η πρόταση αυτή, αν έχετε την υπομονή να φθάσετε μέχρι το τέλος θα δείτε ότι έχει πολλά πλεονεκτήματα.

Ας ξεκινήσουμε από την ουσία.  

Εφ’ όσον γνωρίζουμε ότι για να περάσει κάποιος τις εξετάσεις πρέπει να δώσει το φακελάκι του, ποιος μας εγγυάται ότι όλοι αυτοί που παίρνουν με αυτό τον τρόπο το δίπλωμα, δεν αποτελούν «εν δυνάμει» δολοφόνους με φονικό όπλο το αυτοκίνητό τους;  

Ουσιαστικά δεν υπάρχει καμία διάκριση ανάμεσα στον ικανό οδηγό ο οποίος πήρε το δίπλωμα με την αξία του και τον ανίκανο ο οποίος πλήρωσε το κύκλωμα. Αν όμως οι εξετάσεις γίνονταν από διαφορετικές εταιρείες, θα υπήρχε σαφής διάκριση ανάμεσα στις καλές και τις κακές εταιρείες. Ετσι, ένα δίπλωμα από μια «κακή» εταιρεία θα είχε σαν συνέπεια τα αυξημένα ασφάλιστρα ή ακόμα την άρνηση παροχής ασφαλιστικής κάλυψης, ενώ ένα δίπλωμα από μια σοβαρή και αυστηρή εταιρεία θα είχε μειωμένα ασφάλιστρα. Δηλαδή, ύστερα από ένα μικρό χρονικό διάστημα θα υπήρχε σαφής διαχωρισμός στην ασφαλιστική αγορά ανάμεσα στις εταιρείες που κάνουν τις εξετάσεις για την ικανότητα οδήγησης. Ο στατιστικός συσχετισμός ανάμεσα στα ατυχήματα και στην εταιρεία που έκανε τις εξετάσεις θα ήταν ο «μπούσουλας» για τον καθορισμό των ασφαλίστρων. Σήμερα δεν έχουμε αυτή την εξαιρετικά χρήσιμη πληροφορία. Το δίπλωμα οδήγησης δεν μας λέει απολύτως τίποτα σχετικά με την αυστηρότητα ή όχι των εξεταστών.  

Είναι ευνόητο ότι επιπλέον θα είχαμε γλιτώσει και από μία εστία διαφθοράς στο Δημόσιο. Η εκτύπωση του διπλώματος θα εξακολουθήσει να γίνεται από το Δημόσιο, για να υπάρχει η απαιτούμενη ασφάλεια και ομοιομορφία, αλλά θα περιλαμβάνει και την εταιρεία που πιστοποίησε την ικανότητα του οδηγού, ώστε να διαμορφώνεται η διάκριση μεταξύ των εταιρειών.

Οι εταιρείες που δίνουν τις διάφορες ISO πιστοποιήσεις (International Standards Organization) είναι ιδιωτικές και όχι κρατικές. Ετσι αναπτύσσεται ο ανταγωνισμός προς όφελος της κοινωνίας. Ισως το πλέον χαρακτηριστικά παράδειγμα στη χώρα μας αφορά τα ΚΤΕΟ. Τα ιδιωτικά ΚΤΕΟ βγάζουν χρήματα και εξυπηρετούν καλύτερα τους οδηγούς, ενώ τα περισσότερα κρατικά ΚΤΕΟ είναι ζημιογόνα. Πηγή: «Καθημερινή» 24/11/2019 «Η “μαύρη τρύπα” των δημοσίων ΚΤΕΟ».

Αλήθεια...

 

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΠΑΝΑΝΙΑ: Επιστήμη στα χέρια του ιδιωτικού τομέα; Ο έξυπνος υπουργός, από τη μύτη πιάνεται, ή έστω από τους αριθμούς που δημοσιοποιεί

Toυ ΠΑΣΧΟΥ ΜΑΝΔΡΑΒΕΛΗ

Ο έξυπνος υπουργός, από τη μύτη πιάνεται, ή έστω από τους αριθμούς που δημοσιοποιεί. 

Ο λόγος για τον κ. Αδωνι Γεωργιάδη, ο οποίος απαντώντας για την υψηλή τιμή των PCR τεστ στην Ελλάδα, σε σχέση με την Κύπρο, είπε ότι «η Synlab έχει PCR: Κύπρος 25 ευρώ, Γερμανία 50, Λετονία 45, Ιταλία 45, Ρουμανία 35, Λονδίνο 99 λίρες, αεροδρόμιο Μπρίστολ 60 λίρες. Η AFFIDEA έχει 60 ευρώ στην Ελλάδα, 97 στην Κροατία και 48 στην Ουγγαρία» (Twitter, 5.1.2022).  

Οι τεράστιες αποκλίσεις (20-190 ευρώ) δείχνουν ότι η τιμή δεν διαμορφώνεται από την αγορά. Σχηματίζεται από κρατικές παρεμβάσεις, ή την απουσία τους. Η τελευταία επιτρέπει στις εταιρείες να κάνουν αυτό για το οποίο φτιάχτηκαν να κάνουν: να κερδοσκοπούν όσο περισσότερο μπορούν, χωρίς ο όρος να έχει κάποια ηθική απόχρωση. Επομένως τα 47 ευρώ που διαμόρφωσε ο υπουργός Ανάπτυξης για την Ελλάδα είναι αποτυχία σε σχέση με τα 25 ευρώ της Κύπρου. 

 Σε κάποιες χώρες οι εταιρείες βρίσκουν και κάνουν, σε άλλες οι κυβερνήσεις παρεμβαίνουν αποτελεσματικά υπέρ της τσέπης των πολιτών.

Στην οικονομική θεωρία υπάρχει μια τέλεια αγορά, με πολίτες πλήρως πληροφορημένους, που, προσπαθώντας να μεγιστοποιήσουν το όφελός τους, διαμορφώνουν τη «δίκαιη τιμή». Αυτό είναι αληθές. Λειτουργεί ακόμη και όταν οι αγορές δεν είναι τέλειες, αλλά υπάρχουν πολλοί παίκτες. Σε περιόδους κρίσεων, όμως, οι αγορές γίνονται ντε φάκτο ατελείς.

Τώρα, οι ατέλειες της αγοράς ενισχύονται από την κρατική παρέμβαση. Π.χ. δεν κατασκευάζουν πολλοί εμβόλια, για να υπάρξει ανταγωνισμός. Το κράτος διά των πατεντών επιβάλλει οιονεί μονοπώλιο και η τιμή θα διαμορφωθεί από το ισοζύγιο ισχύος που έχει έναντι των επιχειρήσεων. Γενικώς οι επιχειρηματίες είναι κρατιστές σε ό,τι αφορά την επιβολή του μονοπωλίου τους (δηλ. των πατεντών), αλλά είναι υπερφιλελεύθεροι σε ό,τι αφορά τα κέρδη τους.

Επίσης είναι κρατιστές και στη χρηματοδότησή τους. Ακόμη κι αν εξαιρέσουμε το κόστος της βασικής έρευνας για να φτάσουμε στην τεχνολογία mRNA, μόνο το αμερικανικό κράτος έδωσε 18-23 δισ. δολάρια για την ανάπτυξη του εμβολίου (healthaffairs.org, 21.5.2021), συν επιχορηγήσεις για την επιτάχυνση των κλινικών δοκιμών, τη γρήγορη κατασκευή εργοστασίων κ.λπ. Τον πρώτο χρόνο της πανδημίας, «η αμερικανική κυβέρνηση έδωσε επιπλέον 10,5 δισ. δολάρια στις εταιρείες εμβολίων για να επιταχύνει τη διανομή των προϊόντων τους» (Scientific American, 18.11.2020).

Στα ζητήματα υγείας οι καταναλωτές δεν προλαβαίνουν να διαμορφώσουν συνθήκες αγοράς· το πιθανότερο είναι να πεθάνουν πριν βρουν την καλύτερη τιμή. Επομένως ο αφορισμός του CEO της Pfizer Αλμπερτ Μπουρλά για τη «δύναμη της επιστήμης στα χέρια του ιδιωτικού τομέα» είναι διπλά άστοχος. Η βασική έρευνα είναι σε συντριπτικό ποσοστό στα χέρια του κράτους.  

Δεύτερον...

 

ΝουΔοΣΟΒΙΕΤΑΡΑΔΙΚΟ: Τα κρατικά μονοπώλια και τα μάτια σας, σύντροφοι γαλαζαίοι...

 

Του Γιώργου Κράλογλου

Στο ύψος τους... οι φόροι και οι τιμές από τα κρατικά-μονοπώλια ενέργειας. Και το κράτος-πατερούλης αλλάζει ταξί και καυστήρες. Μην είμαστε αχάριστοι...

Διαβάζω στα πρόσφατα ρεπορτάζ ανάμεσα σε αξιοθαύμαστες συλλήψεις..., όχι φόρων που έχουν ξεφύγει και συνεχίζουν το σατανικό τους έργο, αλλά μοναδικών τεχνοκρατικών ιδεών της κυβέρνησης, για την κλιματική αλλαγή… (Τέλος στους καυστήρες πετρελαίου από το 2030).

"Στα κτίρια απαγορεύεται από το 2023 η εγκατάσταση καυστήρων πετρελαίου όπου υπάρχει δίκτυο φυσικού αερίου, από το 2025 απαγορεύεται η εγκατάσταση καυστήρων πετρελαίου γενικά σε νέα κτίρια ενώ από το 2030 απαγορεύεται η χρήση καυστήρων πετρελαίου. Σήμερα οι συνδέσεις φυσικού αερίου υπολογίζονται σε 500 χιλιάδες σε σύνολο 4,5 εκατομμυρίων κτιρίων. Τα κτίρια που θερμαίνονται με καυστήρες πετρελαίου και θα πρέπει μέχρι το 2030 να αντικαταστήσουν τα συστήματά τους, υπολογίζονται έως το 40% του συνόλου των κτιρίων. Σύμφωνα με τον υπουργό εκτός του προγράμματος "Εξοικονομώ" μελετώνται και άλλα χρηματοδοτικά εργαλεία που θα βοηθήσουν τα νοικοκυριά να επενδύσουν στην αλλαγή του καυστήρα τους και να επωφεληθούν από τη μείωση του κόστους της θέρμανσης."

Και λίγο παρακάτω στο ίδιο ρεπορτάζ "...απαντώντας σε σχετική ερώτηση, για την ενεργειακή κρίση και το ενδεχόμενο αύξησης της επιδότησης των λογαριασμών ρεύματος ο κ. Σκρέκας σημείωσε ότι η αύξηση της επιδότησης στα 39 ευρώ/μήνα καλύπτει την αύξηση της χονδρεμπορικής τιμής έως και τα 220 ευρώ/MWh που είναι η τρέχουσα τιμή το Νοέμβριο. Και καταλήγει ο αρμόδιος για την ενέργεια και την απάντηση της ελληνικής κυβέρνησης και στην κλιματική αλλαγή "…Εδώ είμαστε εάν χρειαστεί μέχρι το τέλος του έτους να δούμε τι θα κάνουμε μετά τον Ιανουάριο. Συζητάμε τη δημιουργία αυτόματου μηχανισμού που θα υπολογίζει ανάλογα με τη χονδρεμπορική τιμή αλλά και το πλεόνασμα του λογαριασμού των ΑΠΕ, την αύξηση της επιδότησης. …"

Ποιος ο λόγος της ανησυχίας σου λοιπόν, ως καταναλωτής  οικιακής ενέργειας ή ενέργειας για τη ζεστασιά σου, όταν έχεις τη σιγουριά των κρατικών μονοπωλίων ενέργειας της ελληνικής σοβιετίας. Και δεν φτάνει μόνο αυτό. Έχεις από δίπλα και το κράτος-πατερούλη να σου λέει,  "μην ανησυχείς..., εδώ είμαστε με τις επιδοτήσεις στο χέρι..."

Μη στέκεσαι τώρα, στις λεπτομέρειες ...Ότι οι επιδοτήσεις του κράτους -πατερούλη είναι από φόρους σου. Από τον ΦΠΑ που πληρώνεις και επί του ΦΠΑ... στα καύσιμα και στο ηλεκτρικό.  

Τους περισσευούμενους κρατικούς υπάλληλους των κρατικών μονοπωλίων που συντηρούν την ελληνική σοβιετία ποιος θα τους πληρώσει?

Ποιος ο λόγος της ανησυχίας σου και ως παραγωγός μέσης, υψηλής και υπερυψηλής τάσης ηλεκτρικού ρεύματος ή φυσικού αερίου έστω και για την εκτόξευση των χρηματιστηριακών τιμών του φυσικού αερίου έως και 400% τους τελευταίους μήνες σε σύγκριση με τις τιμές του 2019 και την άνοδο των τιμών στο χρηματιστήριο ηλεκτρικής ενέργειας που υπερβαίνει τα 200 Ευρώ/ΜWh και αυτά έχουν σαν αποτέλεσμα τη σημαντική επιβάρυνση κατά 20-40% στο κόστος παραγωγής στην πάσης φύσεως μεταποίηση...

Μη στέκεσαι,  ούτε εδώ,  στις λεπτομέρειες ότι τα κρατικά μονοπώλια ενέργειας της ελληνικής σοβιετίας (που συνεχώς βαθαίνουν, στα "στιβαρά" χέρια του κράτους –πατερούλη– όταν οι πρώην κομμουνιστικές χώρες συνήλθαν οικονομικά πουλώντας τα και όσο-όσο) πριν μια 10ετία, από τη σημερινή ενεργειακή κρίση τιμών, σε υποχρέωναν να τους πληρώνεις τιμολόγια ενέργειας τα οποία σε έφερναν στον πάτο της ανταγωνιστικότητας της Ε.Ε. και ειδικά της ευρωζώνης με 60% υψηλότερο κόστος παραγωγής.

Ποιος ο λόγος της ανησυχίας σου ως ταξιτζής ότι, από το 2025 δεν θα παίρνεις άδεια αν το ταξί σου δεν είναι ηλεκτροκίνητο ή ότι ως παραγωγός, εγκαταστάτης, συντηρητής καυστήρων πετρελαίου τελειώνεις το 2030 και το κράτος-πατερούλης δεν ξέρει να σου πει τι σκέπτεται για τα κρατικά μονοπώλια ή για άλλες μορφές ενέργειας.

Εδώ όμως αξίζει να σταθείς στη "λεπτομέρεια" (ο Θεός να την κάνει λεπτομέρεια...) ότι η εκτόξευση του ενεργειακού κόστους για τους καταναλωτές και τις επιχειρήσεις παραμένει στην ατζέντα του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου και στις ρητές εντολές, στις κυβερνήσεις της Ε.Ε, να πάρουν μέτρα στήριξης. Αλλά το κράτος-πατερούλης του Ελλάδιστάν ...

 

NoυΔοΣΥΡΙΖΑίικο ΚΗΦΗΝΟΚΡΑΤΟΥΜΕΝΟ ΚΩΛΟΧΑΝΕΙΟ: Πού θα διορίζουμε αν πουληθούν τα κρατικά μονοπώλια ?

 

Του Γιώργου Κράλογλου

Πολιτικός πανικός, μήπως καταρρεύσει το πελατειακό σύστημα διορισμών, πουλώντας τα κρατικά μονοπώλια. Γιατί οι αριστεροί δίνουν "πάσα" στην κυβέρνηση.

Το σκηνικό της πολιτικής αντίδρασης στήνεται στη Βουλή. Οι εντυπώσεις, γνωστές.

Ο λαϊκισμός και η παραπλάνηση σε όλο τους το μεγαλείο... Πόνος και νοιάξιμο..., της αριστεράς και της προόδου (μην ξεχνάμε το προόδου...) για την ακρίβεια... Ταυτόχρονα όμως και ευκαιρία στην κυβέρνηση να δείξει το αριστερό της πρόσωπο..., στην φροντίδα του λαού.   

Σύμφωνα με το σενάριο (λύπης και συγκίνησης για τους ιθαγενείς της χώρας...) προτείνεται διεξαγωγή συζήτησης, προ ημερησίας διατάξεως, "...για τον μέσο οικογενειακό προϋπολογισμό που συμπιέζεται ασφυκτικά από τις αλυσιδωτές ανατιμήσεις στην ενέργεια, στα είδη πρώτης ανάγκης και πρωτίστως στα τρόφιμα, στα αγροτικά και κτηνοτροφικά προϊόντα, στα εμπορεύματα, αλλά και στα ενοίκια, ως συνέπεια της εκτόξευσης των αντικειμενικών αξιών στην ακίνητη περιουσία της μεσαίας τάξης, αλλά και των λαϊκών στρωμάτων...".

Έτσι, ξεκινάει η επιστολή, του πρωταγωνιστή του σεναρίου, αρχηγού της αξιωματικής αντιπολίτευσης των δυνάμεων της αριστεράς και της προόδου..., του ΣΥΡΙΖΑ.

Λέει και άλλα η επιστολή. Και έτσι στηρίζεται η συζήτηση-ευκαιρία στην κυβέρνηση ή να αποδείξει ότι δεν είναι έτσι αν έτσι νομίζουν οι αριστεροί της προόδου... ή να ανακόψει (αν δεν συμφέρουν πολιτικά) τα προγράμματα ιδιωτικοποιήσεων δήθεν για να μην επιβαρύνει τον λαό αλλάζοντας και ταυτότητα στα κρατικά μονοπώλια ενέργειας...

Μακιαβελικός συλλογισμός,  της στήλης, θα μου πείτε. Ίσως.  

Έλα που βλέποντας το πώς καταλήγει η επιστολή και έχοντας δει πάμπολλες παρόμοιες περιπτώσεις στη δημοσιογραφική μας διαδρομή στη μεταπολίτευση, στεκόμαστε στο "ζουμί" της πρωτοβουλίας.

Και (κατά τη γνώμη μας) το "ζουμί" θα το βρούμε στη τελευταία παράγραφό της επιστολής ("Ο Αλ. Τσίπρας ζητεί συζήτηση στη Βουλή για την ακρίβεια") "...Η κυβέρνηση, δεν λαμβάνει τις αναγκαίες θεσμικές πρωτοβουλίες και έχει από πρόθεση ανατρέψει τον ρόλο που παραδοσιακά είχε η ΔΕΗ στον προσδιορισμό της τιμής της χονδρικής αγοράς ηλεκτρικής ενέργειας, ενώ δεν ασκεί τα καθήκοντά της σε σχέση με τις ρυθμιστικές αρχές (ΡΑΕ, Επιτροπή Ανταγωνισμού), ώστε αυτές να επιτελέσουν, επιτέλους, τον ρόλο τους σε σχέση με την κερδοσκοπία στην αγορά ενέργειας.

Αντίθετα, με συνοπτικές διαδικασίες και εν μέσω βαθιάς ενεργειακής κρίσης, ιδιωτικοποιεί τον ΔΕΔΔΗΕ - ένα από τα μονοπώλια στον ιδιαίτερα κρίσιμο τομέα της διανομής ηλεκτρικού ρεύματος - και, μάλιστα, με τέτοιο τρόπο που υπονομεύει αναγκαίες επενδύσεις για την ενεργειακή μετάβαση, και εκχωρεί σε ιδιώτες έναν ακόμα ενεργειακό φορέα και κρίσιμο εργαλείο άμεσης δημόσιας παρέμβασης στη διαμόρφωση των τιμολογίων ηλεκτρισμού - τη ΔΕΗ.

Και το πράττει με αιφνιδιαστική αύξηση του μετοχικού κεφαλαίου της εταιρείας από την οποία αυθαίρετα αποκλείει το βασικό μέτοχο που είναι το Δημόσιο, αφήνοντας έτσι νοικοκυριά και επιχειρήσεις ομήρους στις κερδοσκοπικές διαθέσεις τιμολόγησης του ηλεκτρικού ρεύματος από ένα καρτέλ ιδιωτών παρόχων...".

Την επιστολή,  την διαβάσεις δεν την διαβάσεις δεν χάνεις τίποτε. Το 95% είναι επαναλαμβανόμενη μπαγιάτικη αριστερή κονσέρβα.  

Στέκομαι όμως στην "καταγγελία" της τελευταίας παραγράφου "...με συνοπτικές διαδικασίες (σ.σ. η κυβέρνηση) και εν μέσω βαθιάς ενεργειακής κρίσης, ιδιωτικοποιεί τον ΔΕΔΔΗΕ, ένα από τα μονοπώλια στον ιδιαίτερα κρίσιμο τομέα της διανομής ηλεκτρικού ρεύματος..." και απορώ (ίσως και μαζί σας) για την ομολογία ότι η κυβέρνηση "...ιδιωτικοποιεί ένα από τα μονοπώλια (σ.σ. κρατικό μονοπώλιο -γιατί άλλα δεν έχουμε-) στον ιδιαίτερο τομέα της διανομής ηλεκτρικού ρεύματος".

Τυχαία αντιδρά η αριστερά της προόδου... του ΣΥΡΙΖΑ στη μείωση της κρατικής συμμετοχής στο κρατικό μονοπώλιο τη ΔΕΗ,  (δεύτερο κρατικό μονοπώλιο) ή της ΔΕΠΑ –ΔΕΣΦΑ (τρίτου και τέταρτου κρατικού μονοπωλίου);

Τυχαία έσκιζαν τα ρούχα τους, πρώην αριστεροί κομματικοί εργατοπατέρες, όταν άνοιξε το κρατικό μονοπώλιο επικοινωνιών του ΟΤΕ,  για να βρουν και αυτοί ως μαχητές... δόξα λαμπρή στο κόμμα του ΣΥΡΙΖΑ;

Τελική απορία. Υπήρξε, εδώ και 40-45 χρόνια...

 

ΕΛΛΗΝΟΦΩΝΟ ΚΗΦΗΝΟ-ΣΟΒΙΕΤΙΚΟ ΧΡΕΩΚΟΠΗΜΕΝΟ ΚΩΛΟΧΑΝΕΙΟ: Οι "πυρκαγιές" θα φτάσουν στα μπατζάκια μας…

 

Του Γιώργου Κράλογλου

Η κυβέρνηση θέλησε να ομορφύνει και το κρατικό μονοπώλιο ενέργειας. Το είπε και το έκανε. Τώρα το κόστος πάει στα βουνά.  

Ποιος θα το πληρώσει; Εμείς...

Για να καταλάβουμε τι είναι πάλι εκείνο που προκαλεί γκρίνια και στο σημερινό σημείωμα της στήλης, θα ξεκαθαρίσουμε από την αρχή κάποια πράγματα.
 
Αντιλαμβάνομαι πολύ καλά το έκτακτο των περιστάσεων με τον καύσωνα και τις πυρκαγιές.

Και ξέρω επίσης καλά τι σημαίνει και για την Ελλάδα κόστος μετάβασης στην πράσινη ενέργεια από τις μορφές που επιβάλλονται και χρησιμοποιούνται βέβαια σε όλη την Ευρώπη. Πράσινη ενέργεια που ασφαλώς και δεν θα μας αφήσει τα γνωστά περιθώρια ελιγμών στην τιμολόγηση της (αυτό θα το συζητήσουμε λεπτομερώς προσεχώς, σε σημείωμα μας, μιας και σε άλλους, της Βόρειας Ευρώπης… αφήνει περιθώρια).

Να δεχθώ και ότι η κυβέρνηση του Ιουλίου του 2019 παρέλαβε μαύρη, άθλια κατάσταση και στην ενέργεια. Το κρατικό μονοπώλιο βουτηγμένο στα φέσια, από το μοναδικό και μέγα μπαταχτσή. Το ελληνικό κράτος.
 
Δεν γίνεται να μη το δεχτώ όσο οι πάντες γνωρίζουν ότι τα κρατικά σκουπίδια που παριστάνουν, 40χρόνια, την κρατική βιομηχανία είχαν και έχουν την άνεση να μην πληρώνουν ηλεκτρικό, νερό ή φυσικό αέριο στο κράτος. Ας μη πληρώσει ιδιώτης βιοτέχνης ή επαγγελματίας στην ελληνική σοβιετία και θα χάσει μέχρι και το σπίτι του.

Τα ήξερε όλα αυτά η κυβέρνηση και ως αντιπολίτευση.  Ωστόσο, με το που ήλθε στην εξουσία, καμαρωτή- καμαρωτή, δήλωσε ότι πριν σκεφτεί τι θα κάνει με το κρατικό μονοπώλιο ενέργειας, θα  το νοικοκυρέψει, θα το στολίσει… Και θα το περάσει από την μιζέρια στα καλούδια για "γάμο"…

Έτσι είπε, η κυβέρνηση, γνωρίζοντας όμως πως την "νύφη", ως κρατικό μονοπώλιο, την περίμεναν από την μια οι "δαγκάνες" της πράσινης ενέργειας και από την άλλοι γνωστοί "γαμπροί" στην Ε.Ε. που θα την οδηγήσουν έξω από τον ντόπιο λιγνίτη.

Έξω από μια πηγή ενέργειας που (αν αφαίρεσης την πολιτική σπέκουλα, όλων των κομμάτων, με πρωταγωνιστές το ΚΚΕ και την ροζ αριστερά της προόδου…  και τα πρασινομπλέ δικά μας παιδιά) μας έδινε πάντα δυνατότητα να γυροφέρνουμε κοστολογικά  το ρεύμα. Να συγκρατούμε την μεγάλη χασούρα.

Η κυβέρνηση προτίμησε να "χτενίσει" το κρατικό μονοπώλιο ενέργειας. Σήμερα ζει και βασιλεύει εισάγοντας το 63% (!!) της ενέργειας που χρειαζόμαστε (φυσικό αέριο και εισαγωγές μέχρι και από την Τουρκία).
 
Το υπόλοιπο 37% είναι ο δικός μας λιγνίτης (όσο κρατήσει ακόμη…) τα υδροηλεκτρικά μας και οι ΑΠΕ με το θλιβερό 15,7%, στο σύνολο της ενεργειακής επάρκειας…

Εικόνα ανησυχίας, θλίψης και κατάντιας στην ενεργειακή οικονομία μιας χώρας.

Της οικονομίας που για να ζήσει και να απασχολήσει τους 1.100.000 άνεργους (καλωσορίζοντας …και μετανάστες) χρειάζεται επειγόντως 150 δισ. ευρώ να επενδυθούν, μέχρι το 2024. Στα χαρτιά βεβαίως δεν υπάρχουν ούτε 5 σίγουρα (να προεξοφλούν και προσλήψεις).

Γιατί μιλάμε και για κατάντια;  

Γιατί και εμείς, ως ψηφοφόροι και φορολογούμενοι έχουμε τεράστια ευθύνη. Τουλάχιστον για το μέγεθος της κατάντιας.  

Στα χρόνια της μεταπολίτευσης και όταν οι "σωτήρες" της χώρας, στο ηλεκτρικό ρεύμα, η Αλβανία, τα Σκόπια, η Βουλγαρία, η Τουρκία και οι "χρυσοπληρωμένες" εισαγωγές (από τους διαπλεκόμενους και τους "χορηγούς" των κυβερνήσεων...) εξασφάλιζαν τεράστια κέρδη (από την ανεπάρκεια του κρατικού μας μονοπωλίου), εμείς χειροκροτούσαμε τους επαγγελματίες εργατοπατέρες - όργανα των κομμάτων και ας μας κρατούσαν στο σκοτάδι για να βλέπουν αυτοί το φως της Βουλής, από αριστερά έδρανα...
 
Να έχουν την ξενοιασιά τους όταν εμείς, χορεύοντας τσάμικα στο Σύνταγμα, χαιρετίζαμε την ελληνική σοβιετία. Την ίδια ώρα οι "σωτήρες" μας σε ηλεκτρισμό (Βουλγαρία, Σκόπια και Αλβανία) χόρευαν για την απαλλαγή τους από τα σοβιέτ…

Ο Σεπτέμβριος και ο Οκτώβριος φέρνουν λογαριασμούς ρεύματος με φωτιά στα μπατζάκια μας. Ιστορικές βιομηχανίες, ανάμεσα στις 200-250 τελευταίες (που δεν έφυγαν ή δεν έκλεισαν), λένε ανοικτά, από χθες, πως η παραγωγή δεν βγαίνει σε κόστος, αν τα νέα τιμολόγια ρεύματος δεν περάσουν στον καταναλωτή. 

Θα τα πληρώσουμε τα τιμολόγια που έρχονται. Και το κέρδος μας, ως ιθαγενείς, θα είναι...

 

ΕΛΛΗΝΟΦΩΝΟ ΛΑΜΟΓΙΑΡΟΠΛΗΚΤΟ ΚΩΛΟΧΑΝΕΙΟ: «Καρτέλ» για την τελευταία κατοικία, στη Λέσβο

Της  Δήμητρας Μανιφάβα

Ούτε μία ούτε δύο, αλλά 15 επιχειρήσεις, καθώς και ένα φιλανθρωπικό ίδρυμα στο οποίο ανήκει και γηροκομείο –από τα πλέον γνωστά της Λέσβου– κατηγορούνται από την Επιτροπή Ανταγωνισμού ότι εμπλέκονται σε «καρτέλ» σε ό,τι αφορά την κατασκευή ταφικών μνημείων. Μάλιστα, η διερεύνηση της υπόθεσης αφορά πολύ μεγάλο χρονικό διάστημα, από το 2007 έως το 2021. Επί της εισήγησης, η οποία τάσσεται υπέρ της επιβολής προστίμων στους εμπλεκόμενους, θα αποφανθεί η ολομέλεια της Επιτροπής Ανταγωνισμού που θα συνεδριάσει γι’ αυτή την υπόθεση στις 27 Σεπτεμβρίου 2021.

Από την αυτεπάγγελτη έρευνα που διενήργησε η ανεξάρτητη αρχή προέκυψε ότι οι 15 επιχειρήσεις, που κανονικά θα έπρεπε να είχαν ανταγωνιστικές τιμές στην αγορά κατασκευής μαρμάρινων μνημείων εντός του Α΄ και Β΄ Κοιμητηρίου Μυτιλήνης, είχαν συστήσει «καρτέλ» και ακολουθούσαν εναρμονισμένη πρακτική τιμών, καθορίζοντας προφανώς σχεδόν ίδιες υψηλές τιμές, έτσι ώστε οι πελάτες να μην έχουν στην ουσία εναλλακτική επιλογή. Επιπλέον, κατένειμαν και την πελατεία για την ανάληψη έργων και την κατασκευή ταφικών μνημείων.

Αλγεινή εντύπωση προκαλεί το γεγονός ότι στην υπόθεση, σύμφωνα με την ανακοίνωση της Επιτροπής Ανταγωνισμού, εμπλέκεται το ίδρυμα με την επωνυμία Φιλανθρωπικά Καταστήματα Μυτιλήνης. Το ίδρυμα αποτελεί νομικό πρόσωπο ιδιωτικού δικαίου και σκοπός του είναι η διοίκηση και συντήρηση της μονάδας φροντίδας ηλικιωμένων και χρονίως πασχόντων ατόμων «O Αγιος Γεώργιος Μυτιλήνης», η διοίκηση και διαχείριση σειράς κληροδοτημάτων και η χορήγηση υποτροφιών για προπτυχιακές και μεταπτυχιακές σπουδές. Το ίδρυμα διοικείται από εννεαμελές διοικητικό συμβούλιο, με πρόεδρο πάντα τον εκάστοτε μητροπολίτη Μυτιλήνης και μέλη εκπροσώπους των επιστημονικών και παραγωγικών τάξεων (από τον ιατρικό σύλλογο, τα επιμελητήρια κ.λπ.), ενώ το υπουργείο Οικονομικών είναι αρμόδιο για τον διορισμό δύο ευυπόληπτων μελών της τοπικής κοινωνίας, όπως χαρακτηριστικά αναφέρεται στην ιστοσελίδα του ιδρύματος.
Στην Αθήνα

Αξίζει να σημειωθεί ότι...

 

ΔΙΕΘΝΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ και ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑ: Το "σχοινί του Λένιν" μπορεί να βοηθήσει στον τερματισμό της κυριαρχίας των τεχνολογικών κολοσσών

Του John Thornhill / Financial Times

 Όσοι προσπαθούν να περιορίσουν την ισχύ των τεχνολογικών κολοσσών, πρέπει να εξετάσουν τη θεωρία για το σχοινί του Λένιν. «Όταν έλθει η ώρα να κρεμάσουν τους καπιταλιστές, θα ανταγωνιστούν ο ένας τον άλλον ποιος θα πουλήσει το σχοινί», υποτίθεται ότι είπε ο Λένιν (αν και υπάρχουν ελάχιστα στοιχεία ότι το είπε ποτέ).

Όπως έχουν διαπιστώσει τελευταία οι ρυθμιστικές αρχές, είναι δύσκολο να αμφισβητηθεί η κυριαρχία των τεχνολογικών κολοσσών. 

Την περασμένη εβδομάδα, ομοσπονδιακό δικαστήριο των ΗΠΑ απέρριψε δύο υποθέσεις-ορόσημο κατά του Facebook, υποστηρίζοντας ότι η Ομοσπονδιακή Επιτροπή Εμπορίου δεν είχε καταφέρει να αποδείξει ότι το κοινωνικό δίκτυο είχε ασκήσει «μονοπωλιακή εξουσία».

Αλλά συνεχίζει να υπάρχει το επιχείρημα ότι ενισχύοντας τους μελλοντικούς τους ανταγωνιστές με νέα εργαλεία και τεχνολογίες, οι κυρίαρχοι καπιταλιστές μπορεί, χωρίς να το καταλαβαίνουν, να πουλάνε το σχοινί με το οποίο θα τους κρεμάσουν στο τέλος.  

Με τον τρόπο που λειτουργεί ο κόσμος, η επόμενη γενιά τεχνολογίας συχνά λύνει προβλήματα που δημιούργησε η προηγούμενη. Kαινοτόμοι άνθρωποι επινοούν νέους τρόπους να κάνουμε πράγματα που καθιστούν τους παλιούς ξεπερασμένους. Ποιος νοιάζεται πλέον για την κυριαρχία του VHS στην αγορά της βιντεοκασέτας;

Από μια οπτική γωνία, ορθώς ανησυχούμε και δρούμε ενάντια στη συγκέντρωση εταιρικής οικονομικής δύναμης. Οι κυρίαρχες τεχνολογικές εταιρείες απολαμβάνουν τεράστιες επιδράσεις δικτύου, ασυναγώνιστη πληροφόρηση για τη συμπεριφορά των καταναλωτών και απίστευτες ταμειακές ροές, που μπορούν να δαπανηθούν για την πρόσληψη των πιο έξυπνων υπαλλήλων, των πιο ισχυρών υπολογιστών και την εξαγορά όποιας νέας επιχείρησης δύναται να απειλήσει την πρωτοκαθεδρία τους.

Αλλά από μια διαφορετική οπτική, οι ίδιες αυτές οι πλατφόρμες, όπως η Amazon, η Google, το Facebook, η Apple και η Microsoft, καθιστούν ευκολότερο και φθηνότερο το λανσάρισμα και την ανάπτυξη νέων ψηφιακών επιχειρήσεων, το οποίο μπορεί να πυροδοτήσει το επόμενο κύμα δημιουργικής καταστροφής. 

Η τεχνολογία συγκεντρώνει περισσότερη οικονομική εξουσία και ταυτόχρονα την εκδημοκρατίζει.

Πάρτε το παράδειγμα του Μπρετ Τέιλορ, ενός κατά συρροή entrepreneur, ο οποίος είναι πλέον ο CIO της Salesforce. Όταν ο Τέιλορ λάνσαρε την πρώτη του εταιρεία κοινωνικής δικτύωσης FriendFeed το 2007, κατασκεύασε τον δικό του σέρβερ, γιατί ήταν το φθηνότερο που μπορούσε να κάνει. Όταν ίδρυσε τη δεύτερη, μια εταιρεία λογισμικού για την αύξηση της παραγωγικότητας ονόματι Quip το 2012, την έβαλε όλη στο cloud της Amazon Web Services, το οποίο έκανε την όλη διαδικασία πολύ πιο γρήγορη και φθηνή. «Η ευκαιρία να δημιουργήσει κανείς μια ψηφιακή επιχείρηση είναι πολύ πιο εύκολη από ποτέ. Η επόμενη Silicon Valley είναι το cloud», μου είπε.

Παρόμοια είναι και η ιστορία των εταιρειών ανάπτυξης λογισμικού. Μέχρι πρόσφατα, ήταν κατά κανόνα οι μεγαλύτερες εταιρείες εκείνες που προσλάμβαναν τους πιο υψηλά αμειβόμενους προγραμματιστές που έγραφαν το πιο προηγμένο λογισμικό. Αλλά το λογισμικό ανοιχτού κώδικα, το οποίο είναι διαθέσιμο δωρεάν στην πλατφόρμα GitHub που έχει ανοίξει η Microsoft, και τα εύκολα προγράμματα επιτρέπουν σε κάθε εταιρεία να γίνει τεχνολογική εταιρεία. Οποιοσδήποτε με μια σύνδεση στο ίντερνετ μπορεί να έχει πλέον πρόσβαση σε μια από αυτές τις βιβλιοθήκες λογισμικού για να δημιουργήσει τις δικές του υπηρεσίες, σαν να κολλάει τουβλάκια Lego, λέει η Νάντια Έγκμπαλ, συγγραφέας του Working in Public, ένα βιβλίο για το λογισμικό ανοιχτού κώδικα. «Φανταζόμαστε συχνά τις πλατφόρμες και τους δημιουργούς ως αντίπαλους. Αλλά βρίσκονται σε μια συμβιωτική σχέση. Οι δημιουργοί έχουν αρχίσει να συνειδητοποιούν ότι έχουν μεγάλη δύναμη» λέει.

Οι τεχνολογικές εταιρείες προσφέρουν στους πελάτες τους ισχυρές υπηρεσίες μηχανικής μάθησης, όπως την TensorFlow της Google και την PyTorch του Facebook. Αυτή την εβδομάδα, η Microsoft ανακοίνωσε την κυκλοφορία ενός νέου εργαλείου τεχνητής νοημοσύνης ονόματι GitHub Copilot, για να βοηθήσει τους προγραμματιστές να γράψουν κώδικα. Αυτού του είδους οι πλατφόρμες έχουν επιτρέψει σε εταιρείες να αναπτύξουν δικές τους υπηρεσίες με τη χρήση τεχνητής νοημοσύνης, όπως τα chatbots, τα οποία γίνονται ολοένα και πιο διαδεδομένα.

Ωστόσο, το αφήγημα αυτό για την αποκέντρωση του τεχνολογικού τομέα δεν λέει όλη την αλήθεια, υποστηρίζει ο Ρίτσαρντ Κράμερ, ιδρυτής της Arete, ανεξάρτητης εταιρείας ερευνών. Οποιοδήποτε παιδί μπορεί να λανσάρει μια νέα επιχείρηση χρησιμοποιώντας τα τελευταία τεχνολογικά εργαλεία, αλλά και πάλι θα εξαρτάται από τη μη ανταγωνιστική δομή στην οποία κυριαρχούν οι τεχνολογικοί κολοσσοί, όπως τα καταστήματα εφαρμογών των Apple και Google. «Αυτή η ιστορία περί εκδημοκρατισμού της τεχνολογίας είναι πολύ γοητευτική μέχρι να αναρωτηθεί κανείς ποιος είναι ο ιδιοκτήτης των εργαλείων και των πλατφορμών στις οποίες βασίζονται όλοι», επισημαίνει.

Αυτό σημαίνει ότι...

 

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΠΑΝΑΝΙΑ - ΝουΔοΚΑΤΣΑΠΛΙΑΔΙΚΟ: Aντί απελευθέρωσης ισόβιες χορηγίες στα ΚΤΕΛ - Το μονοπώλιο θα ενισχυθεί από το κράτος για μια δουλειά που στις άλλες ευρωπαϊκές χώρες την κάνουν πολλές διαφορετικές εταιρίες

Του ΣΠΥΡΟΥ ΒΛΕΤΣΑ

Από την αρχή του 2020 έπρεπε να εφαρμοστεί η κοινοτική οδηγία  και να έχει απελευθερωθεί η αγορά των υπεραστικών επιβατικών συγκοινωνιών.  

Στη συγκεκριμένη αγορά υπάρχει το ιδιωτικό μονοπώλιο των ΚΤΕΛ και οι επιβάτες για χρόνια πληρώνουν έως και διπλάσιες τιμές σε σχέση με τις υπόλοιπες ευρωπαϊκές χώρες, ενώ ταξιδεύουν συνήθως με παλιά λεωφορεία με τις τουαλέτες κλειστές. Σε ορισμένα ΚΤΕΛ δεν είναι εφικτή η αγορά εισιτηρίου από το ίντερνετ. Η κατάσταση των υπεραστικών συγκοινωνιών, εκτός από τους πολίτες της χώρας, πλήττει και το τουριστικό προϊόν.

Αντί η ηγεσία του Υπουργείου Υποδομών και Μεταφορών να προχωρήσει στη δημιουργία του ρυθμιστικού πλαισίου για τη λειτουργία της απελευθερωμένης αγοράς, με το νομοσχέδιο για τα υδατοδρόμια ορίζει νέα προνόμια για τα ΚΤΕΛ. 

Όπως καταγγέλλει σε επιστολή της προς τον πρωθυπουργό η Ομοσπονδία Συνδικάτων Μεταφορών Ελλάδας (ΟΣΜΕ) το νομοσχέδιο διευρύνει τη χορηγία που έως τώρα δινόταν στους προέδρους των ΚΤΕΛ Α.Ε., οι οποίοι είχαν συμπληρώσει τρεις θητείες και το 60ό έτος της ηλικίας τους, επιλεκτικά και στους αντιπροέδρους των υπεραστικών ΚΤΕΛ, αλλά μόνο της Κρήτης.


Όπως επισημαίνει η Ομοσπονδία τα χρήματα για την ισόβια αυτή χορηγία «επιβαρύνουν τους επιβάτες, οι οποίοι πληρώνουν κόμιστρο αυξημένο κατά 5% για τη συνολική εισφορά του ν.2963/2001, στην οποία περιλαμβάνεται και η επίμαχη εισφορά». Δηλαδή οι επιβάτες, που δεν έχουν άλλη επιλογή παρά μόνο να χρησιμοποιήσουν και να ακριβοπληρώσουν το μονοπώλιο των ΚΤΕΛ, πληρώνουν και επιπλέον χρήματα για τους προέδρους των ΚΤΕΛ, τους επιχειρηματίες. Και η κυβέρνηση, αντί να καταργήσει αυτή την κραυγαλέα προσοδοθηρία την επεκτείνει και στους αντιπροέδρους των ΚΤΕΛ της Κρήτης. Γιατί μόνο της Κρήτης; Γιατί έτσι.

Η χορηγία δεν είναι το μόνο προνόμιο που η κυβέρνηση δίνει στα ΚΤΕΛ. Σύμφωνα πάντα με την Ομοσπονδία Συνδικάτων Μεταφορών καταργείται η ηλεκτρονική υποβολή (στο σύστημα Εργάνη) των υπερωριών, του μηνιαίου πίνακα εβδομαδιαίων αναπαύσεων του προσωπικού κίνησης και των ημερήσιων στοιχείων προσωπικού και δρομολογίων για κάθε λεωφορείο και επανέρχεται σε ισχύ το προηγούμενο καθεστώς της χειρόγραφης τήρησης. Επίσης ο κανονισμός προσωπικού θα καταρτίζεται από τα ίδια τα ΚΤΕΛ και όχι από το υπουργείο, όπως γινόταν μέχρι τώρα.

Με το ίδιο νομοσχέδιο οι ιδιωτικές επιχειρήσεις των ΚΤΕΛ επιδοτούνται με 45 εκατομμύρια ευρώ από το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων για τον εκσυγχρονισμό υποδομών και λεωφορείων.  

Με άλλα λόγια το μονοπώλιο θα ενισχυθεί από το κράτος για μια δουλειά που στις άλλες ευρωπαϊκές χώρες την κάνουν πολλές διαφορετικές εταιρίες, ανταγωνιζόμενες μεταξύ τους και επενδύοντας οι ίδιες σε καινούρια λεωφορεία.

Για το ζήτημα αυτό η Ομοσπονδία Συνδικάτων Μεταφορών καταγγέλλει ότι «στην προηγούμενη αντίστοιχη επιδότηση των ΚΤΕΛ προ δεκαετίας αγοράστηκαν από μετόχους των ΚΤΕΛ και με χρήματα από το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων πολλά καινούρια λεωφορεία, τα οποία δρομολογήθηκαν για κάποιο ελάχιστο διάστημα στα ΚΤΕΛ, στη συνέχεια όμως αντικαταστάθηκαν από άλλα παλαιά. Τα δε καινούρια πωλήθηκαν από τους ιδιοκτήτες τους ή χρησιμοποιήθηκαν σε άλλες δραστηριότητές τους με τεράστιο οικονομικό όφελος για τους ίδιους». Αν αληθεύει η καταγγελία, είναι αυτονόητο ότι πρόκειται για σκάνδαλο, το οποίο θα πρέπει να ελεγχθεί και να μην επαληθευθεί.

Παράλληλα με την πορεία της Ελλάδας προς τη χρεοκοπία το πελατειακό σύστημα υπήρξε πολύ γενναιόδωρο απέναντι στις συντεχνίες και ομάδες συμφερόντων που εξασφάλιζαν προσόδους, ακριβώς λόγω της σχέσης τους με το κράτος. Ακόμη και ίδια η χρεοκοπία δεν στάθηκε από μόνη της ικανή για να μας κάνει να καταργήσουμε προνόμια και προσόδους. Η κατάργησή τους έγινε μετά από παρέμβαση των δανειστών. Τώρα βλέπουμε μια κυβέρνηση που δηλώνει μεταρρυθμιστική να θεσπίζει νέα προνόμια και νέες προσόδους.

Όσο για την απελευθέρωση της αγοράς των επιβατικών συγκοινωνιών...

ΕΛΛΗΝΟΦΩΝΗ ΣΟΒΙΕΤΙΑ : Ως πότε το μονοπώλιο των ΚΤΕΛ;

Του ΣΠΥΡΟΥ ΒΛΕΤΣΑ

Με μια σύντομη αναζήτηση στο διαδίκτυο μπορεί κανείς να βρει εισιτήριο για ένα ταξίδι με το λεωφορείο από το Μόναχο στο Βερολίνο στην τιμή των 20 ευρώ. Η απόσταση ανάμεσα στις δύο πόλεις είναι 590 χιλιόμετρα και το λεωφορείο προσφέρει σύνδεση wi-fi, πρίζες για ηλεκτρονικές συσκευές και τουαλέτα. Ο επιβάτης μπορεί να κλείσει το εισιτήριο ηλεκτρονικά και να το έχει στο κινητό του τηλέφωνο, χωρίς να χρειαστεί να το εκτυπώσει.

Η απόσταση από την Αθήνα στα Ιωάννινα είναι 410 χιλιόμετρα. Το εισιτήριο του λεωφορείου κοστίζει 42,5 ευρώ. 

Η τιμή ανά χιλιόμετρο στο ταξίδι μεταξύ των δύο γερμανικών πόλεων είναι 0,0338 ευρώ, ενώ μεταξύ των δύο ελληνικών είναι 0,1036. Με άλλα λόγια, με δέκα λεπτά του ευρώ στην Ελλάδα κάνεις ένα χιλιόμετρο και στη Γερμανία τρία.

Η διαφορά δεν είναι μόνο στην τιμή. 

Οι υπηρεσίες που λαμβάνουν οι Έλληνες επιβάτες είναι πολύ χειρότερες. Υπάρχει wi-fi, αλλά καθώς τα λεωφορεία είναι παλιά δεν υπάρχουν πρίζες. Επίσης δεν λειτουργεί η τουαλέτα. Για τα δρομολόγια προς τα Ιωάννινα δεν υπάρχει δυνατότητα ηλεκτρονικής κράτησης. Αν κάποιος τουρίστας θέλει να αγοράσει το εισιτήριο από τη χώρα του, δεν μπορεί. Θα πρέπει να επισκεφτεί τα εκδοτήρια στην Ομόνοια ή στον σταθμό του Κηφισού.

Η κατάσταση περιγράφεται και από τους μελετητές του Εθνικού Στρατηγικού Σχεδίου Μεταφορών (ΕΣΣΜ) που συντάχτηκε για το Υπουργείο Υποδομών. Όπως τονίζουν, το εισιτήριο των υπεραστικών λεωφορείων στην Ελλάδα, αγορά που σχεδόν μονοπωλούν τα ΚΤΕΛ, είναι σήμερα από δύο έως πέντε φορές πιο ακριβό σε σύγκριση με άλλα κράτη-μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ενώ η ποιότητα των υπηρεσιών αρκετά χαμηλότερη.

Στο ΕΣΣΜ επισημαίνεται πως η πληροφόρηση των επιβατών είναι «ανεπαρκής», καθώς σε διαδικτυακές εφαρμογές σχεδιασμού μετακίνησης «οι υπηρεσίες υπεραστικών λεωφορείων δεν ενσωματώνονται με τα υπόλοιπα μέσα μεταφοράς, ενώ για ορισμένα ΚΤΕΛ είναι δύσκολο και να αναζητηθούν πληροφορίες σχετικά με δρομολόγια και κόστος».

Μαζί με την ενδεικτική αναζήτηση εισιτηρίων στη Γερμανία, έκανα αναζήτηση στο διαδίκτυο για την απελευθέρωση υπεραστικών συγκοινωνιών στην Ελλάδα. Βρήκα ειδήσεις που έλεγαν ότι «απελευθερώνεται η αγορά υπεραστικών λεωφορείων» από το 2011, το 2013, το 2015, 2017 και 2019. Κάθε δύο χρόνια αναγγελλόταν η απελευθέρωση, αλλά μέχρι και σήμερα οι επιβάτες στερούνται το δικαίωμα στην επιλογή.

Σύμφωνα με τους κανονισμούς της Ευρωπαϊκής Ένωσης η συγκεκριμένη αγορά θα έπρεπε από καιρό να έχει ανοίξει. Η Ελλάδα ζήτησε και έλαβε παράταση στο καθεστώς των αποκλειστικών δικαιωμάτων που είχαν τα ΚΤΕΛ για την εκμετάλλευση υπεραστικών λεωφορειακών γραμμών μέχρι τον Δεκέμβριο του 2019. Βρισκόμαστε πολύ κοντά στο άνοιγμα της αγοράς, ωστόσο δεν φαίνεται να έχει γίνει η απαιτούμενη προετοιμασία.

Το ελληνικό κράτος, αποφεύγοντας να ανοίξει την αγορά των λεωφορείων, δεν έδωσε προτεραιότητα στις ανάγκες των επιβατών, αλλά στα συμφέροντα των ιδιοκτητών λεωφορείων. Οι επιβάτες, με το περιορισμένο εισόδημά τους, γίνονται χορηγοί ενός ιδιωτικού μονοπωλίου, λαμβάνοντας σε αντάλλαγμα πολύ κακές υπηρεσίες.

Το ελληνικό κράτος βολεύτηκε με την συνέχιση του μονοπωλίου για δύο λόγους. 

Ο πρώτος ήταν για να αποφύγει τις αντιδράσεις των ιδιοκτητών λεωφορείων. Μπορεί οι επιβάτες να είναι συντριπτικά περισσότεροι από τους μετόχους των ΚΤΕΛ, αλλά σε αντίθεση με αυτούς δεν θα κάνουν απεργίες και κινητοποιήσεις, ούτε θα καθορίσουν την ψήφο τους από την κατάσταση στην αγορά των λεωφορείων.

Ο άλλος λόγος είναι ότι τα ΚΤΕΛ εξυπηρετούν με ζημίες απομονωμένα και ορεινά χωριά με χαμηλή επιβατική κίνηση. Είναι ένα αντάλλαγμα που δίνουν στην κοινωνία για τα μονοπωλιακά δικαιώματα που κατέχουν. 

Όμως την κοινωνική αυτή παροχή δεν την πληρώνει το κράτος, δηλαδή αναλογικά όλοι οι φορολογούμενοι, αλλά...

ΣΥΡΙΖΟΣΟΥΡΓΕΛΟΞΕΦΤΙΛΑΡΑΔΙΚΟ: Υπηρέτη του Θύμιου Λυμπερόπουλου, Χρήστο Σπίρτζη…

Του ΝΙΚΟΥ ΖΑΧΑΡΙΑΔΗ

 

Συγγνώμη για τον χρόνο που σας κλέβω με αυτή την επιστολή. Ξέρω ότι όταν κάποιος κάνει κάτι που τον ευχαριστεί, δεν αισθάνεται ιδιαίτερα χαρούμενος όταν τον διακόπτουν. Κι εσείς είναι σαφές ότι έχετε αφιερώσει τον χρόνο σας στο ιερό καθήκον να υπηρετείτε τον πρόεδρο των ιδιοκτητών Ταξί.

 

Δεν χρησιμοποιώ τυχαία το ρήμα «υπηρετείτε». Όσο κι αν φαίνεται εκ πρώτης όψεως κάπως υποτιμητικό. Εξάλλου εσείς είστε πολιτικός. Και ένα από τα επιχειρήματα που χρησιμοποιείτε πάντα, είναι ότι «υπηρετείτε τον λαό», έτσι δεν είναι; 

 

 

Ε, λοιπόν, κανείς από όσους λένε τέτοια πράγματα δεν το έχουν δείξει με τόσο παραστατικό τρόπο. Ακόμα και με το ίδιο τους το σώμα!

 

Αρκεί να ρίξει κανείς μια ματιά στις φωτογραφίες των δυο σας, από εκείνο το πρωινό στα δικαστήρια, όπου είχατε σπεύσει να καταθέσετε ως μάρτυρας υπεράσπισής του. Εκείνος ευθυτενής, με το αγέρωχο ύφος του αφεντικού. Απέπνεε αυτοπεποίθηση. Και απέναντί του εσείς, με ελαφρά σκυμμένο κεφάλι. Να τον κοιτάζετε με τόση υποταγή που σχεδόν συγκινούσε. Όπως το πιο αδύναμο ζώο κοιτάζει το ισχυρότερο, στα ντοκιμαντέρ.

 

Μακάρι να υπήρχαν γύρω μας τη σήμερον ημέρα περισσότερες σχέσεις σαν τη δική σας. Που να διέπονται από τέτοια καθαρότητα και τόση σαφήνεια. Εκείνος το αφεντικό και εσείς δίπλα του, έτοιμος να ικανοποιήσετε κάθε του επιθυμία. 

 

 

Όχι σε «θεσμικό επίπεδο», όπως προφανώς αναγκαστήκατε να δηλώσετε μετά τη δίκη, για να κρατήσετε μάλλον τα προσχήματα που επιβάλλουν οι κοινωνικές συμβάσεις. Εσείς είχατε με εκείνον τη σχέση που έχει ο Ρόμπιν με τον Μπάτμαν. Ο Φρόντο Μπάγκινγκς με τον μάγο Γκάνταλφ. Εκείνος ο μάγος της φυλής, ο καθοδηγητής, κι εσείς αυτός που κάνει ό,τι του λένε. Γιατί χωρίς αυτόν δεν είστε τίποτα.


Εξάλλου βαθιά μέσα σας ξέρετε ότι ο Θύμιος Λυμπερόπουλος μπορεί να βρει δεκάδες σαν εσάς – τους είδατε άλλωστε και στο δικαστήριο να περιμένουν υπομονετικά να πάρουν το μικρό μερίδιο εύνοιας που τους αναλογεί. Αλλά εσείς δεν θα μπορέσετε να βρείτε κάποιον που να σας καταλαβαίνει και να σας δίνει την εύνοιά του, όπως ο Θύμιος σας.
 

 

Βέβαια, τέτοιες σχέσεις δεν αναπτύσσονται τυχαία και ευκαιριακά. Είναι σχέσεις ανθρώπων που γνωρίζουν ότι ανήκουν στο ίδιο στρατόπεδο. Και μάχονται για τον ίδιο σκοπό εναντίον ενός κοινού εχθρού που απειλεί να τους αφανίσει. Εν προκειμένω είναι η Taxi Beat. Αύριο θα είναι κάποιος άλλος. Γι’ αυτό και ο αγώνας σας είναι τόσο βαθύς και υπαρξιακός. Και γι’ αυτό σας έχει ενώσει τόσο βαθιά.

 

Οι εχθροί σας πάντα θα υπάρχουν. Νομοτελειακά. Κάτι καινούργιο θα εμφανίζεται κάθε τόσο. Που θα επιδιώκει να αμφισβητήσει την απόλυτη εξουσία σας και να υπάρξει χωρίς την άδειά σας. Που θα εκμεταλλεύεται τις ευκαιρίες και θα θέλει να αλλάξει τα πράγματα. Αμφισβητώντας το status quo. Δηλαδή, εσάς.


Γι’ αυτό και τότε που είχατε καλέσει τον πρόεδρο της taxi beat στην επιτροπή ανταγωνισμού, είχατε τον προϊστάμενό σας να σας καμαρώνει μέσα στην αίθουσα. Και δεν είχε σημασία που θυμίζατε με τις ερωτήσεις σας και το καχύποπτο ύφος σας τον Χάρι Κλιν στον αστυνόμο Μπέκα. Που ρωτούσατε πράγματα τα οποία στον σύγχρονο κόσμο είναι λυμένα από 20ετίας – όπως για το πώς γίνονται οι ηλεκτρονικές συναλλαγές.  

 

 

Εσείς ξέρετε ότι εντυπωσιάζετε τους θεατές του «Survivor» και της «Λάμψης». Που βλέπουν τους διεφθαρμένους Γιάγκους Δράκους της ιδιωτικής πρωτοβουλίας να απολογούνται στη Βίρνα Δράκου.

 

Έτσι λοιπόν αφιερώσατε μιάμιση ώρα να καταθέσετε. Μαζί με την αναμονή, τα διαλείμματα και τις διαδρομές προς και από τα δικαστήρια, στην ουσία του αφιερώσατε ένα ολόκληρο πρωινό. Αν είχατε αφιερώσει τον ίδιο χρόνο να ασχοληθείτε, ας πούμε, με τις ουρές στα ηλεκτρονικά εισητήρια του μετρό, ίσως τα πράγματα για τους χιλιάδες επιβάτες που περιμένουν υπομονετικά χάνοντας τον πολύτιμο χρόνο τους να ήταν καλύτερα.  

 

 

Αλλά δεν είναι όλοι ίσα κι όμοια. Ακόμα και το ένστικτό σας να αφήνατε να σας οδηγήσει, πάλι στον Θύμιο θα καταλήγατε.  

 

 

Πρώτον γιατί ο Θύμιος Λυμπερόπουλος σας παρέχει τους ψήφους των δικών του. 

 

 

Και δεύτερον γιατί, αν αρχίσετε να ασχολείστε με τον κάθε ασήμαντο βιοπαλαιστή που λιώνει στις ουρές, θα το κλείνατε το μαγαζί. Αλίμονο αν πάρουν κι αυτοί θάρρος και ζητούν χάρες, όπως ο Θύμιος. Τι θα γίνετε, δηλαδή; Χίλια κομμάτια;

 

Ο καθένας πρέπει να γνωρίζει τον ρόλο του στη διατροφική αλυσίδα μιας κοινωνίας. Και αυτοί πρέπει να μάθουν ότι ο ρόλος τους είναι να περιμένουν. Είναι θέμα εκπαίδευσης.  

 

 

Πώς εσείς μάθατε να περιμένετε τις εντολές του Θύμιου, δηλαδή; Έτσι κι αυτοί. Η αναμονή τούς σπάει τον τσαμπουκά και τους κάνει υπάκουους. Όπως είστε κι εσείς στον Θύμιο. 

 

 

Ε, αυτοί δεν γίνεται ξαφνικά να παίρνουν την κατάσταση στα χέρια τους και να καλομαθαίνουν με applications. Να αποκτούν κρίση και να βαθμολογούν ταξιτζήδες, αντί να αισθάνονται την ευγνωμοσύνη που οφείλει να αισθάνεται κάθε υπήκοος στους Θύμιους που σταματούν να τους πάρουν έπειτα από κραυγές, απελπισμένα σήματα και αγωνία στην άκρη του πεζοδρομίου. Συνωθούμενοι με άλλους που θέλουν ακριβώς το ίδιο. Ο νόμος της ζούγκλας είναι σκληρός. Αλλά έτσι εκπαιδεύονται σωστά οι υπήκοοι.

 

Θέλω να σας ευχαριστήσω, λοιπόν, για αυτό που κάνατε.  

 

 

Όχι για εμένα, αλλά για τις επόμενες γενιές. Τους δείξατε ότι...