ΔΙΕΘΝΗ ΚΑΘΑΡΜΑΤΑ - ΔΙΕΘΝΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗ - ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ: Μικρή Τουρκία μεγάλο Κουρδιστάν

 

Καρφί στο μάτι των Τούρκων γενοκτόνων και των ελληνόφωνων αριστερών βοηθητικών τους. Εύγε! https://t.co/fDbvSL2ic5

— Φαήλος Κρανιδιώτης (@failosK) August 31, 2026

 

Toυ ΦΑΗΛΟΥ ΚΡΑΝΙΔΙΩΤΗ

Η πολιτική πρέπει να έχει όραμα. Αν δεν έχει, είναι απλά διαχείριση και επάγγελμα. Και όραμα σημαίνει να έχεις το βλέμμα καρφωμένο σε απάτητες κορυφές.

Η ύπαρξη του ελλαδικού κράτους έναν σκοπό έχει, την υπεράσπιση του Ελληνισμού όπου Γης. Υπεράσπιση των ανθρώπων, της γης τους, της ταυτότητάς τους. Εντός και εκτός συνόρων, διότι το κράτος που προέκυψε είναι μικρότερο από Εθνος.

Υπάρχει μια Ελλάδα έξω από την Ελλάδα, ο Κυπριακός και Βορειοηπειρωτικος Ελληνισμός, ο Ελληνισμός των Σκοπίων, τον οποίο κατέγραψε η αείμνηστη Τσουδερού αλλά τον «ξέχασαν» οι επόμενοι, ο εναπομείνας Ελληνισμός της Πόλης, της πνευματικής και υπερχιλιόχρονης ουσιαστικής πρωτεύουσας όλου του Εθνους, της Ιμβρου και της Τενέδου, του Καυκάσου και όλης της πρώην ΕΣΣΔ.

Και φυσικά ο Ελληνισμός της διασποράς, ένας παράλυτος γίγαντας, εκατομμύρια Ελληνες, χωρίς νευρικό σύστημα και κεφάλι, κεντρική ηγεσία, σχέδιο και καθοδήγηση.

Ολα αυτά πρέπει να υπερασπίζεται το κράτος που ξεκίνησε μικρό, βουτηγμένο στο αίμα των Ηρώων μας, με Σύνταγμα που εξαρχής ορίζει τον χαρακτήρα του αλλά στην πορεία με το σπαθί και το ντουφέκι μεγάλωνε, ώσπου για λίγο τραυματίστηκε, ακρωτηριάστηκε, αλλά έζησε, ζει και θα ζει.

Το όραμα δεν μπορεί παρά να είναι η διαφύλαξη της Ελευθερίας και της ακεραιότητας των ελληνικών πατρίδων και πρώτιστο η απελευθέρωση της Κύπρου και η ήττα του τουρκικού ισλαμοφασιστικού επεκτατισμού. Τίποτα δεν είναι αδύνατο και από την απαρχή της ενήλικης ζωής μου διαβάζοντας έμαθα πως το κλειδί για το ξεδόντιασμα του λυσσασμένου θηρίου είναι η δημιουργία ενός ενιαίου, μεγάλου ανεξάρτητου κουρδικού κράτους. Μεγάλο Κουρδιστάν, μικρή Τουρκία.

Εκεί ζουν οι περισσότεροι Κούρδοι, εκατομμύρια συμπαγών και συνειδητοποιημένων κουρδικών πληθυσμών, όχι μόνον στο Κουρδιστάν, αλλά και σε όλες τις μητροπόλεις της τουρκικής επικράτειας. Μια θηριώδης πυρηνική βόμβα, που περιμένει τον πυροκροτητή μιας τουρκικής ήττας, που θα απονομιμοποιήσει όλους τους μύθους που έχτισαν τη σύγχρονη γενοκτονική Τουρκία.

Στα μέζεά μου οι φιλότουρκοι Παλαιστίνιοι, οι ισλαμιστές που υποδέχονταν τον Ερντογάν με πανό που έγραφε «Καλώς ήλθες, νέε Πορθητή».

Στα παλαιότερα των υποδημάτων μου οι φονιάδες, βιαστές και απαγωγείς της Χαμάς και ο πληθυσμός της Γάζας, που πανηγύριζε τη σφαγή, βεβήλωνε πτώματα ομήρων, «άμαχοι» που έγιναν δεσμοφύλακες και βασανιστές ομήρων. Τους λυπάμαι όσο και τους Γερμανούς το 1945. Καθόλου.

Η υποστήριξη στους Παλαιστινίους είναι απόδειξη μη λειτουργικού εγκεφάλου ή ανθελληνικής μισθοφορίας. Οι φρηφρήδες είναι ή κρετίνοι μισέλληνες ή τυφεκιοφόροι του εχθρού. Δουλεύουν για τα τουρκικά συμφέροντα.

Τεράστιο λάθος ή επιείκεια των ελληνικών Αρχών στην αντισημιτική δράση τους. Ανθέλληνες που θέλουν να βλάψουν τη συμμαχία μας με το Ισραήλ, ωφελώντας τους Αδελφούς Μουσουλμάνους, τους σουνίτες τζιχαντιστές, αρχηγός των οποίων είναι ο Ερντογάν, εχθρός της πολιτισμένης ανθρωπότητας, ένας μουσουλμάνος χιτλερίσκος.

Το Ισραήλ υπερασπίζεται τον εαυτό του αλλά και την ανθρωπότητα από κανιβάλους, κτήνη που, αν τους δινόταν η ευκαιρία, θα έσφαζαν στο γόνατο όλους τους Χριστιανούς, τους Εβραίους, τους Γιαζίντι, τους Δρούζους, τους Βουδιστές, τους πάντες που δεν ασπάζονται τις ολοκληρωτικές ιδεοληψίες ενός βαθιά ολοκληρωτικού συστήματος, που υποδύεται τη θρησκεία.

Ενας είναι ο τρόπος να ξεδοντιαστεί η Τουρκία και να γίνουν συντρίμμια οι θεμελιώδεις μύθοι της, το ανύπαρκτο «τουρκικό έθνος», δήθεν αήττητο, όταν ο αντίπαλος είναι γριούλες, άμαχοι και πισθάγκωνα δεμένοι αιχμάλωτοι ή απελπισμένοι και εγκαταλελειμμένοι χωρίς αεροπορία, ναυτικό, σοβαρό κράτος.

Στρατιωτική ήττα και απελευθέρωση του Κουρδιστάν, μαζί με καταστροφή και αναγκαστική αποχώρηση του «Αττίλα» από την κατεχόμενη Κύπρο, διότι τα όπλα του «Αττίλα» απειλούν το Ισραήλ και αποτελούν στόχο για τις ΙDF και την IAF.

Οσοι θαυμάζετε το Ισραήλ και υποστηρίζετε τη συμμαχία μας, όπως κι εγώ, κάνετε πολύ καλά. Γιατί όμως μερικοί φοβάστε να πείτε τα πράγματα με το όνομά τους για το διά ταύτα;

Στο ΕΛΙΑΜΕΠ είναι ακόμη στο πρώτο βιβλίο του Θουκυδίδη;

Μόνο ηττημένο Βενιζέλο μελετούν, μετά το 1920;

 

Υπάρχει και ο πριν, ορέ λεβέντες. Ισιώστε λίγο τη μέση σας.

Οι Ισραηλινοί τα λένε και συνήθως αυτό που λένε το κάνουν. Υπήρχε σχέδιο «ντου» των Κούρδων στο Ιράν με υποστήριξη ΗΠΑ και Ισραήλ για ανατροπή των μουλάδων. Το σταμάτησε η περίεργη κολεγιά Ερντογάν και Τραμπ, διότι οι Τούρκοι έπαθαν επιληπτικές κρίσεις στην ιδέα.

Δεν μπορούν να χωνέψουν την αυτόνομη ζώνη στο Ιρακινό Κουρδιστάν, έκαναν τα πάντα να καταστρέψουν τους Κούρδους της Συρίας και θα τους προέκυπτε άλλος ισχυρός παίκτης, οι Κούρδοι του Ιράν. Ξέρουν τα Μεμέτια τη μοίρα τους, εάν απελευθερωθούν και συνεργαστούν τα άλλα κομμάτια του Κουρδιστάν, τότε η θερμοκρασία στο τουρκοκρατούμενο Κουρδιστάν θα φτάσει στο σημείο βρασμού. Θα καεί η Τουρκία συθέμελα.

Ναι, είναι επικίνδυνα παιχνίδια αυτά, η ζωή και η Ιστορία είναι επικίνδυνα μέρη. Μόνο στα νεκροταφεία έχει ησυχία. Είναι όμως πολύ πιο επικίνδυνα τα πράγματα για τους δειλούς και τους άτολμους.

Πρέπει ξεκάθαρα να πούμε ως κυβέρνηση πως, αν υπάρξει σύγκρουση του Ισραήλ με την Τουρκία, επειδή η Τουρκία χώνει τη μύτη της στη Συρία και απειλεί το Ισραήλ με χιτλερική ρητορική, και η Τουρκία επικαλεστεί το άρθρο 5 του ΝΑΤΟ, η Ελλάδα θα προβάλει ένα ξεγυρισμένο βέτο.

Οποιος παρακολουθεί τα τεκταινόμενα στο Ισραήλ ξέρει. Δεν υπάρχει κανείς που θα χαριστεί στους Τούρκους και θα τους συγχωρέσει. Είτε παραμένει το σκληρό καρύδι, ο Νετανιάχου, είτε εκλεγεί ο Αϊζενκοτ, που ήταν εξαίρετος αρχηγός των IDF, η πολιτική της χώρας δεν αλλάζει.

Το Ισραήλ, οριζοντίως και καθέτως, από το βαθύ κράτος, τις Ενοπλες Δυνάμεις του, τη Μοσάντ, τη Σιν Μπετ, ως τον τελευταίο Ισραηλινό πολίτη, ξέρει πως η Τουρκία είναι το νέο Ιράν, χειρότερος εχθρός, που δεν κρύβει τον αντισημιτισμό του και θέλουν να ταπεινωθεί και να εξουδετερωθεί για πάντα.

Ολοι ξέρουν πως ο «Αττίλας» απειλεί και το Ισραήλ και πως πως μια ελεύθερη, ενιαία και ελληνική Κύπρος, όπου θα σταθμεύουν ελληνικά, ισραηλινά και αμερικανικά μαχητικά και θα ελλιμενίζονται πολεμικά πλοία και των τριών μας, είναι μεγάλος παράγων ασφαλείας και για τη χώρα τους.

Και ξέρουν ακόμη περισσότερο πως…

ΔΙΕΘΝΗ ΚΑΘΑΡΜΑΤΑ - ΔΙΕΘΝΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗ - ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ: Το Κουρδικό και τα μηνύματα του Οτζαλάν

15 Φλεβάρη 1999... H κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, με πρωθυπουργό τον
Κώστα Σημίτη και υπουργό εξωτερικών τον Θόδωρο Πάγκαλο, παρα-
δίδει στην στρατιωτικοφασιστική χούντα της Τουρκίας, τον ηγέτη των
Κούρδων Αμπντουλάχ Οτζαλάν... pic.twitter.com/R9v2GXADHQ

— Kosmas Leo (@LeoKosmas) February 15, 2024

Του Σάββα Καλεντερίδη

Τα κανονικά κράτη, μεγάλα και μικρά, επειδή θέλουν να επιβιώσουν υιοθετούν στρατηγικές για μια σειρά ζητημάτων. 

Η Ελλάδα από τις αρχές της δεκαετίας του 1980 είχε υιοθετήσει τη δική της στρατηγική για το Κουρδικό, η οποία εγκαταλείφθηκε κακήν κακώς με τη φοβική διαχείριση από την κυβέρνηση του Κωνσταντίνου Σημίτη της υπόθεσης του ηγέτη των Κούρδων Αμπντουλάχ Οτζαλάν, που κατέληξε στην παράδοσή του στους Τούρκους.

    Ήταν τότε που ο Μπουλέντ Ετζεβίτ, πρωθυπουργός της Τουρκίας, είχε πει: «Δεν έχω καταλάβει γιατί μας παρέδωσαν οι ΗΠΑ τον Οτζαλάν»!

Έκτοτε η Ελλάδα δεν έχει καμία στρατηγική για το Κουρδικό – ή μάλλον, η στρατηγική της είναι να μην προβαίνει σε καμία ενέργεια που ενοχλεί την Τουρκία.

Τώρα το Κουρδικό επανέρχεται στο διεθνές σκηνικό, με τις ΗΠΑ, τη Γαλλία αλλά και τη Γερμανία να υποστηρίζουν τους Κούρδους της Συρίας· μια υποστήριξη που είναι πολύ πιθανό να οδηγήσει στη νομιμοποίηση του δεύτερου αυτόνομου κουρδικού κράτους στη ΒΑ Συρία, μετά τη νομιμοποίηση του πρώτου στο Β. Ιράκ, με το σύνταγμα του 2005.

Η Τουρκία –αφού απέτυχε να διαχειριστεί το Κουρδικό με όρους επιβολής διά της ισχύος του κράτους και των όπλων– βλέπει ως σανίδα σωτηρίας τον έγκλειστο από το 1999 στις φυλακές της νήσου Καλόλιμνος (Ιμραλί) στη Θάλασσα του Μαρμαρά, Αμπντουλάχ Οτζαλάν. Στόχος της είναι να ανταλλάξει την απελευθέρωσή του με τη διάλυση του ΡΚΚ και του αυτόνομου κράτους στη ΒΑ Συρία, της Ροζάβα.

Για το σκοπό αυτό η κυβέρνηση Ερντογάν έδωσε άδεια σε δύο Κούρδους βουλευτές να επισκεφθούν τον Άπο στη φυλακή. Μετά την επίσκεψη εκείνοι εξέδωσαν επίσημη ανακοίνωση με τα όσα είπε ο Κούρδος ηγέτης, απευθυνόμενος στην τουρκική κυβέρνηση, στα κόμματα της αντιπολίτευσης αλλά και στους Κούρδους.

Επειδή το μήνυμα δεν επιδέχεται «επίπεδη» ανάγνωση, θα προσπαθήσουμε να το αποκωδικοποιήσουμε.

Το μήνυμα του Οτζαλάν προσφέρει μια σημαντική προοπτική για την αναζήτηση λύσης στο Κουρδικό Ζήτημα και χαράσσει έναν σαφή οδικό χάρτη για την επίλυσή του. 

Ο Κούρδος ηγέτης προτείνει μια λύση που βασίζεται στον εκδημοκρατισμό και στην ισότητα ως εναλλακτική λύση τόσο στο πολιτικό αδιέξοδο που παρατηρείται στην Τουρκία όσο και στις ολοένα και βαθύτερες κρίσεις που βιώνονται στη Μέση Ανατολή.

Συγκεκριμένα, είναι σαφές ότι η πρώτη ολοκληρωμένη πολιτική συνάντηση μαζί του μετά από 9 χρόνια κάνει αυτό το μήνυμα ακόμη πιο ουσιαστικό. Αν και είναι σύντομο, το περιεχόμενό του είναι εξαιρετικά σαφές και κατανοητό για όσους τον παρακολουθούν στενά, και ιδιαιτέρως όσους διαβάζουν τις συνεντεύξεις που δόθηκαν την περίοδο 2013-15, όταν και τότε επιχειρήθηκε η πολιτική λύση του Κουρδικού.

Η συνάντηση αυτή δείχνει ότι το κράτος δεν πήρε τα αποτελέσματα που περίμενε από τις πολιτικές που ακολούθησε τα τελευταία 9 χρόνια και ως εκ τούτου έπρεπε να επιστρέψει ξανά στο έδαφος της συνάντησης με τον Οτζαλάν. Το τουρκικό κράτος που έχει βαλτώσει τόσο στην εσωτερική πολιτική όσο και στην περιφερειακή εξίσωση έχει καταστήσει αναπόφευκτη την επανεκκίνηση μιας τέτοιας διαδικασίας. Σε αυτό το πλαίσιο, η προοπτική που προσφέρει ο Οτζαλάν δεν είναι μόνο μια πρόταση λύσης, αλλά αντικατοπτρίζει επίσης τα διδάγματα που αντλήθηκαν από προηγούμενες εμπειρίες σε αυτή τη διαδικασία.

Ενώ στο μήνυμα τονίζεται η σημασία που έχει να συζητηθεί το Κουρδικό στο πλαίσιο της Μεγάλης Τουρκικής Εθνοσυνέλευσης, ο Οτζαλάν δεν την θεωρεί ως τη μόνη βάση για τη λύση, αλλά ως σημαντική βάση. Αυτή η έμφαση δείχνει ότι η λύση δεν μπορεί να περιοριστεί μόνο σε ένα κοινοβουλευτικό πλαίσιο και ότι απαιτείται η ενεργός συμβολή όλων των κοινωνικών και πολιτικών παραγόντων.

Θα πρέπει να αναλυθεί προσεκτικά η δήλωση του κ. Οτζαλάν, που λέει: «Είμαι έτοιμος να συμβάλλω με την απαραίτητη συνεισφορά στη νέα πρωτοβουλία που εξουσιοδοτήθηκε από τον Ερντογάν και τον Μπαχτσελί». 

Εδώ, δεν βλέπει τη διαδικασία λύσης μόνο ως πολιτική πρωτοβουλία της κυβέρνησης ή του κράτους. 

Θεωρεί το Κουρδικό Κίνημα και τη Δημοκρατία της Τουρκίας ως δύο ισότιμες πλευρές αυτής της πρωτοβουλίας.

    Δεν είναι δυνατό να εξεταστεί το νέο μήνυμα του Κούρδου ηγέτη ανεξάρτητα από τα προηγούμενα μηνύματά του.

Αυτό το μήνυμα αποτελεί συνέχεια των προτάσεων λύσης που εξέφρασε στις συνομιλίες που διεξήχθησαν από το 2013 έως το 2015, και μπορεί να γίνει πλήρως κατανοητό μόνο σε αυτό το πλαίσιο. Είναι σαφές ότι σε κάθε μήνυμά του ο εκδημοκρατισμός, η ισότητα και η ειρηνική λύση είναι οι βασικές αρχές του πλαισίου που θέτει. Στο νέο του μήνυμα υπό το πρίσμα αυτών των αρχών αναφέρεται τόσο στην ιστορική διάσταση του Κουρδικού Ζητήματος όσο και στα δομικά εμπόδια που υπάρχουν για μια λύση.

Είναι δυνατό να συνοψίσουμε το πλαίσιο του μηνύματος ως εξής:

• Προσδιορισμός του προβλήματος: Το Κουρδικό Ζήτημα δεν είναι μόνο πρόβλημα ασφάλειας, αλλά είναι επιπλέον και ιστορικό, πολιτικό και κοινωνικό ζήτημα. Η λύση πρέπει να οικοδομηθεί στη βάση του εκδημοκρατισμού και της πολιτικής ισότητας.

• Βάση για τη λύση: Η Μεγάλη Εθνοσυνέλευση της Τουρκίας είναι ένα σημαντικό έδαφος, αλλά δεν είναι το μόνο έδαφος. Οι κοινοβουλευτικές διαδικασίες και οι εξωκοινοβουλευτικές πλατφόρμες πρέπει να λειτουργούν συντονισμένα.

• Προϋπόθεση για την επιτυχία: Ένα δημοκρατικό και ισότιμο σύνταγμα για Κούρδους και Τούρκους είναι το κλειδί για τη λύση. Αυτή η διαδικασία πρέπει να προχωρήσει με αμοιβαία εμπιστοσύνη και αμοιβαία βήματα.

Ο Οτζαλάν επιδεικνύει ξεκάθαρη αποφασιστικότητα για το μέλλον της διαδικασίας και τονίζει ότι λύση μπορεί να είναι δυνατή μόνο με αμοιβαία εμπιστοσύνη, λέγοντας: «Εάν η διαδικασία είναι επιτυχής, είμαι έτοιμος να κάνω το απαραίτητο κάλεσμα προς την κουρδική πλευρά». Οι δηλώσεις αυτές αποκαλύπτουν ξεκάθαρα ότι η λύση εξαρτάται από αμοιβαία βήματα και δεν μπορεί να προχωρήσει με μονομερείς συνεισφορές.

Επιπλέον, δηλώνει ότι ο εκδημοκρατισμός και η ειρήνη είναι επείγουσα ανάγκη για να αποτραπεί ο εφελκυσμός της Τουρκίας και του κουρδικού λαού σε βαθιές συγκρούσεις, όπως αυτές που διαδραματίζονται στη Γάζα και τη Συρία. Σε αυτό το πλαίσιο, ζητά να επανεξεταστεί το ισχύον σύνταγμα με βάση το δημοκρατικό, ισότιμο και αδελφικό δίκαιο.

Η έμφαση στην «αδελφότητα Κούρδων-Τούρκων» υποδηλώνει όχι μόνο έναν αφηρημένο δεσμό αλλά και ένα κοινό σχέδιο συμβίωσης των δύο λαών που βασίζεται στην πολιτική και συνταγματική ισότητα.  

Αυτό το μήνυμα όχι μόνο προσφέρει μια ιστορική ευκαιρία για την επίλυση του Κουρδικού Προβλήματος, αλλά καλεί επίσης το κράτος και τα κοινωνικά τμήματα να αναλάβουν την ευθύνη που τους αναλογεί.

Από αυτό το σημείο και μετά η ευθύνη να προχωρήσει η διαδικασία και να γίνει ένα ιστορικό βήμα βρίσκεται στους ώμους του κράτους, της Μεγάλης Τουρκικής Εθνοσυνέλευσης και άλλων πολιτικών και κοινωνικών παραγόντων.

    Συνοψίζοντας, ο Οτζαλάν λέει: «Είμαι έτοιμος για λύση και ειρήνη, αν είστε έτοιμοι κι εσείς, αυτός είναι ο τρόπος και η μέθοδος».

Άρα, αυτό που μένει να γίνει από τούδε και στο εξής είναι να δούμε τις υποσχέσεις που θα δώσει το τουρκικό κράτος και τα βήματα που θα κάνει.

Όσον αφορά την Ελλάδα, πρέπει...

 

ΔΙΕΘΝΗ ΙΣΛΑΜΟΚΑΘΑΡΜΑΤΑ - ΔΙΕΘΝΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗ - ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ: Η Τουρκία πλησιάζει στον τοίχο

Fuck #Turkey and all their values, principles, symbols, history, dreams, aspirations, and hopes. pic.twitter.com/ipGYQ7ZxZU

— ATTA JAMALI- INDEPENENTIST☀️ (@atajamali1) December 9, 2024

 

Toυ ΦΑΗΛΟΥ ΚΡΑΝΙΔΙΩΤΗ

Τα γεγονότα στη Συρία τρέχουν με ραγδαίο ρυθμό.

Ο Ερντογάν μέσω των πληρεξουσίων του, ήτοι των τζιχαντιστών ενόπλων, που ενισχύει χρόνια τώρα, όπως έκανε και με το Ισλαμικό Κράτος, προωθεί το νεοοθωμανικό όνειρό του, αφού στην ουσία θέλει να είναι επικυρίαρχος στις παλιές οθωμανικές επαρχίες, όπως στη Λιβύη, τώρα και στη Συρία, ενώ στην Αλβανία έχει ναυτική βάση, χρηματοδοτεί ιδρύματα και έχει ως μαριονέτα τον Ράμα, που τουλάχιστον μία φορά τον μήνα είναι στην Τουρκία. Και, όσο τρελό και αν ακούγεται, στους σχεδιασμούς του βλέπει ως πρώην οθωμανική επαρχία καi το Ισραήλ. Εξ’ου η επιθετικότητα της ρητορικής αλλά και η προσπάθειά του να το βλάψει με κάθε δυνατό τρόπο και η έμπρακτη στήριξη στους τρομοκράτες της Χαμάς, που βρίσκουν καταφύγιο αλλά και καθοδήγηση από τον γιαλαντζί σουλτάνο.

Ένας από τους στόχους των Μεμέτηδων είναι, σε συνεργασία με τη νέα κυβέρνηση, της οποίας ο κυρίαρχος είναι το ψυχοπαίδι τους, ο Τζολάνι, να κάνουν ένα Τουρκοσυριακό Σύμφωνο για ΑΟΖ, όπως με τη Λιβύη, ώστε η Κυπριακή ∆ημοκρατία να περικυκλωθεί από περιοχές που η Τουρκία θεωρεί δικές της οικονομικές ζώνες.

Το σημαντικότερο όμως είναι η στρατιωτική προώθηση του ελέγχου των Τούρκων επί νέων εδαφών, έστω και μέσω των κατσαπλιάδων πληρεξουσίων της Άγκυρας, που τη φέρνουν δίπλα στο Ισραήλ.

Αυτό όμως είναι και η αρχή της αντίστροφης μέτρησης για μια ευθεία πλέον σύγκρουση με το Ισραήλ, το οποίο, παρά τις φαντασιώσεις του Ερντογάν και σε αντίθεση με το κράτος-συμμορία, είναι μια αληθινή περιφερειακή δύναμη, με ατσάλινα και όχι πήλινα πόδια, αφού, εκτός από σπάνια εθνική ομοιογένεια, έχει ρωμαλέες και έμπειρες σε πολυμέτωπο αγώνα στρατιωτικές δυνάμεις, ενώ έχει τεράστιο αριθμό πυρηνικών κεφαλών, με τις οποίες θα μπορούσε να ισοπεδώσει, πολλές φορές, τα πάντα γύρω του και σε ακτίνα χιλιάδων χιλιομέτρων.

Τόσο ο Νετανιάχου όσο και ο Σάαρ, ο Ισραηλινός ΥΠΕΞ, έχουν εκφράσει την ευθεία υποστήριξή τους στις ένοπλες δυνάμεις αυτοάμυνας των Κούρδων, έχουν βομβαρδίσει και καταστρέψει το μεγαλύτερο μέρος των βαρέων όπλων του Άσαντ, για να μην πέσουν στα χέρια του νέου καθεστώτος, έχουν θέσει θέμα αυτοδιάθεσης του Κουρδικού Έθνους, προκαλώντας τεταρταίο πυρετό στην Άγκυρα, ενώ έφτασαν να βομβαρδίσουν μόλις 3 χιλιόμετρα από τα Τουρκοσυριακά σύνορα!

Ο δε Νετανιάχου, σε μια δήλωση που απευθύνεται ευθέως στην Άγκυρα, είπε πως το Ισραήλ δεν θα επιτρέψει σε καμία εχθρική δύναμη να εγκατασταθεί στα σύνορά του. Θυμίζω πως οι ιστορικές φιλικές σχέσεις του Ισραήλ με τους Κούρδους φτάνουν ήδη στις απαρχές του Κράτους του Ισραήλ, όταν οι νεοσύστατες μυστικές υπηρεσίες του είχαν την ίδια χρονιά συνδράμει τον Μουσταφά Μπαρζανί στην ίδρυση της βραχύβιας ∆ημοκρατίας της Μαχαμπάντ. Σήμερα οι συνθήκες είναι πολύ πιο ώριμες και ευνοϊκές για την εθνική αποκατάσταση του μεγαλύτερου Έθνους στον κόσμο.

Το Ισραήλ επιθυμούσε την καταστροφή του καθεστώτος Άσαντ και το ξεδόντιασμα της Συρίας από στρατιωτική άποψη. Κάποτε ήταν ένας από τους ισχυρότερους Αραβικούς Στρατούς, σήμερα είναι ένας συρφετός οργανώσεων κατσαπλιάδων, χωρίς βαρέα όπλα, χωρίς Αεροπορία και Ναυτικό.

Θυμίζω, δε, ως παράγοντα στην εξίσωση και τη στάση των ΗΠΑ, των οποίων ο μόνος αξιόπιστος σύμμαχος στην περιοχή, μετά το Ισραήλ, είναι οι Κούρδοι, η δε Πολεμική Αεροπορία των ΗΠΑ προσέφερε αεροπορική υποστήριξη στους Κούρδους μαχητές, βομβαρδίζοντας φιλότουρκους τζιχαντιστές που προσέβαλαν τις θέσεις τους. Ο δε Ακάρ, σε πρόσφατη δήλωσή του και προς έκπληξη πολλών, είπε κάτι αληθές, το οποίο όμως άφησε άφωνο το τουρκικό κοινό: πως σε σύγκρουση με το Ισραήλ η ήττα της Τουρκίας θα ήταν ζήτημα λεπτών.

Αφού λοιπόν το Ισραήλ διέλυσε τη Χαμάς και τη Χεζμπολάχ, ταπείνωσε την Τεχεράνη, συνέδραμε στη διάλυση της Συρίας, ιστορικού αντιπάλου, έρχεται η ώρα της ταπείνωσης του τουρκικού τυχοδιωκτισμού.

Η Τουρκία πλησιάζει με ταχύτητα στον τοίχο.

Σε όλα αυτά, εμείς πού είμαστε, τι κάνουμε;

Η Τουρκία είναι φανερό πως μας περικυκλώνει, δοκιμάζει την ισχύ της με παρεμβάσεις σε Γαραπάγ, Λιβύη, Συρία και στόχος της «Γαλάζιας Πατρίδας» είμαστε εμείς. Και όταν γράφω «εμείς» εννοώ τον Ελληνισμό στο σύνολό του – συμπεριλαμβάνω πάντα την Κύπρο.

Εμείς βέβαια δεν είμαστε διαλυμένο σωματείο, έχουμε μεγάλα αποθέματα ισχύος, υπεροχή σε μαχητικά αεροσκάφη και ισχυρό Πολεμικό Ναυτικό. Και κυρίως, όσο και αν δεν το πιστεύετε, οι Τούρκοι έχουν αταβιστικό φόβο για μας και δεν θα κουραστώ να λέω το γιατί: εμείς μπορεί να έχουμε ξεχάσει πως κάποτε φτάσαμε λίγα χιλιόμετρα έξω από την Άγκυρα, αλλά αυτοί δεν το έχουν ξεχάσει. Και, προσέξτε, το κάναμε διχασμένοι! Φανταστείτε τι θα γινόταν αν ήμασταν ενωμένοι.

Επιπλέον, υπάρχει και μια τεράστια πολιτική – γεωστρατηγική δυσκολία για το κράτος των Γενοκτόνων: είμαστε σταθερός και αξιόπιστος σύμμαχος των ΗΠΑ και του Ισραήλ, μέλος του ΝΑΤΟ. Εμείς απορροφήσαμε μια τεράστια ήττα και εθνικό ακρωτηριασμό, χάνοντας τη δεξιά όχθη της Ελληνικής Λίμνης, με τη Γενοκτονία των Χριστιανών της Μικράς Ασίας, την καταστροφή του 1992. Την απορροφήσαμε, σταθήκαμε όρθιοι και σε μόλις 18 χρόνια ταπεινώσαμε τον Άξονα, προσφέροντας την πρώτη πολεμική νίκη του Ελεύθερου Κόσμου.

Το καταφέραμε λόγω της εθνικής ομοιογένειάς μας και της κοινωνικής συνοχής. Η Τουρκία όμως, πολυεθνική χώρα, χτισμένη πάνω σε σαθρά θεμέλια αίματος, Γενοκτονίας, προϊόν ληστρικής κλοπής και με φτιαχτή εθνική ταυτότητα, την οποία κραυγάζουν οι Τούρκοι ισλαμοφασίστες διότι είναι ψεύτικη -με την Πόλη, π.χ., να έχει περισσότερους Κούρδους από όσος είναι όλος ο πληθυσμός της Αττικής-, δεν αντέχει ούτε ήσσονος σημασίας ήττα.

Το τυχοδιωκτικό σχέδιο του Ερντογάν έφτασε στο όριό του και πλέον κινδυνεύει να υποστεί μείζονος σημασίας ήττα στη σύγκρουση που επέλεξε εδώ και χρόνια, στο Νταβός, με την αντισημιτική και υβριστική επίθεσή του στον έκπληκτο Ισραηλινό Πρωθυπουργό, ως τότε στενό σύμμαχο της Τουρκίας, καταγγέλλοντας στη συνέχεια μονομερώς όλες τις τουρκοϊσραηλινές συμφωνίες, ενώ επίμονα αντιστρατεύεται τα Αμερικανικά συμφέροντα, δείχνοντας μια μη ανεκτή αυτονομία με αυτοκρατορικές φαντασιώσεις.

Όλα αυτά καθιστούν ακόμη πιο επιτακτικό να τελειώσει η φαντασίωση του Γεραπετρίτη, την οποία «πούλησε» στον Πρωθυπουργό, ως δήθεν πιθανό colpo grosso, ήτοι πως έχει …

 

ΙΣΛΑΜΟΦΑΣΙΣΜΟΣ και ΔΥΤΙΚΟΙ ΧΡΗΣΙΜΟΙ ΗΛΙΘΙΟΙ: Κουρδικό ενιαίο κράτος

Συγκλονιστικές εικόνες στο Βόρειο Ιράκ: Κούρδοι στήσουν ξανά ότι είχαν καταστρέψει οι τζιχαντιστές. ΙΣΙΣ.συγκινητικές εικόνες να βλέπεις τους Κούρδους στρατιώτες, τους Πεσμεργκά,να αποκαθιστούν τον σταυρό και την καμπάνα της εκκλησίας στην Μπασίκα! https://t.co/XUbckEisLY

— Ε🇬🇷Λ🇬🇷Λ🇬🇷Α🇬🇷Σ (@GRHellasGR) October 11, 2024

 

Toυ ΦΑΗΛΟΥ ΚΡΑΝΙΔΙΩΤΗ

Η επιθετικότητα των ισλαμιστών, των θυμάτων που έχουν δημιουργήσει σε όλες τις μουσουλμανικές κοινότητες στις χώρες της Ε.Ε., όπου έχουν ικανό πληθυσμιακά ποσοστό, δεν θα ανακοπεί με ημίμετρα.

Η λαθροεισβολή συνεχίζεται, η υπογεννητικότητα καλπάζει και οι ταγοί της Ευρώπης, με τιμητικές εξαιρέσεις, «πέρα βρέχει». Το σφαγείο όμως μας περιμένει όλους στο όχι και τόσο μακρινό μέλλον, αν δεν τελέσουμε καθένας το καθήκον του, αν δεν υπερασπιστούμε τα σύνορά μας, την ελληνική, ρωμαϊκή και χριστιανική ταυτότητα των Εθνών μας και της Ευρώπης ως συνόλου, αλλά και την ταυτότητά μας ως λευκών ανθρώπων.

Η ιδεοληπτική λατρεία και υπεράσπιση κάθε είδους υπαρκτής αλλά και πολλών ανύπαρκτων μειονοτήτων έχει καταντήσει ρατσιστική προς τον λευκό, Χριστιανό, Ευρωπαίο άνθρωπο, που αν τύχει και είναι ετεροφυλόφιλος, άνδρας ή γυναίκα που πιστεύει στην παραδοσιακή οικογένεια, στις αξίες που έχτισαν την κοινή μας ταυτότητα, αλλά και στο επιμέρους αξιακό πλαίσιο κάθε Έθνους μας, προκαλεί ντελίριο μίσους και παρανοϊκών ιδεών και πολιτικών στους μηδενιστές, που έχουν πειρατικά πάρει τα ηνία της Ευρώπης.

Ο σύγχρονος κόσμος, χωρίς την Ελλάδα, τη Ρώμη και τον Χριστιανισμό, χωρίς τη συμβολή των Ευρωπαίων λευκών ανθρώπων θα ήταν μια δυστοπία ολοκληρωτισμού. Η δημοκρατία, η ανεκτικότητα, η ειρηνική συνύπαρξη λευκών, μαύρων, κιτρίνων είναι δημιουργήματα του δικού μας πολιτισμού. Χωρίς τις αξίες των ευρωπαϊκών Εθνών, χωρίς την κληρονομιά της Ακρόπολης, του Καπιτωλίου και του Γολγοθά, των τριών στηριγμάτων του σύγχρονου πολιτισμένου κόσμου, ακόμη και οι επικριτές της ∆ύσης δεν θα είχαν τίποτα, θα ζούσαν σε μια εις το διηνεκές δεσποτεία μίσους, βίας, δυσανεξίας σε καθετί διαφορετικό.

Ο σύγχρονος πολιτισμός δεν θα υπήρχε χωρίς εμάς, που τόσο αρέσκονται να μισούν οι αριστεροί μηδενιστές και οι τριτοκοσμικοί συνεργοί τους, ιδίως οι φορείς του ισλαμοφασισμού, του πιο επικίνδυνου σημερινού εχθρού της ασφάλειας και των δικαιωμάτων των πολιτών, και ιδίως των γυναικών, των παιδιών, των ομοφυλοφίλων.

Είναι εξοργιστική η τύφλωση των δήθεν δικαιωματιστών μπροστά σ’ αυτόν τον άμεσο και επικείμενο κίνδυνο. Η Φον ντερ Λάιεν έστειλε επιστολή στις χώρες-μέλη με ημίμετρα για επιστροφές, αλλά και για ενίσχυση της… Τουρκίας με νέο πακτωλό χρήματος των Ευρωπαίων φορολογουμένων. ∆ηλαδή, κάτι σαν να δίνουμε πλούσια χρηματοδότηση στα καρτέλ του Μεντεγίν, της Σιναλόα και στους Αλβανούς ναρκεμπόρους και χασισοκαλλιεργητές, για να αντιμετωπίσουμε το πρόβλημα των ναρκωτικών. Ποτέ άλλοτε δεν υπήρξε πιο εξοργιστικά παράλογη και ηλίθια αυτοκτονική πολιτική.

Η λαθρομεταναστευτική εισβολή, επιταγή του Κορανίου για επέκταση διά της μετανάστευσης, εν προκειμένω παράνομης, λαθραίας, που χρησιμοποιούν η Τουρκία, το Κατάρ και άλλοι ως όπλο κατά της Χριστιανικής ∆ύσης, με πρώτη γραμμή την Ελλάδα, πρέπει ν’ αντιμετωπιστεί όπως η πολιορκία ενός κάστρου, με άμεση και σκληρή άμυνα, με τιμωρία των προδοτών των αξιών και της ασφάλειάς μας εντός των τειχών, και με τιμωρία των εχθρών – εδώ τιμωρία και όχι ανταμοιβή της Τουρκίας.

 

Υπάρχουν δύο παράγοντες που μπορούν να αποτελέσουν ισχυρά αναχώματα της ∆ύσης απέναντι στην πλημμυρίδα των παράνομων, στη συντριπτική πλειονότητά τους, μουσουλμάνων.

Το ένα ανάχωμα είναι η αυστηρή φύλαξη -και με νομιμοποίηση των βίαιων απωθήσεων- των ευρωπαϊκών συνόρων, με παράλληλη κατάργηση του δικαιώματος ασύλου σε όποιον μπαίνει παράνομα, κατάργηση κάθε επιδόματος και παροχής, με κράτηση ως την απέλαση σε απομονωμένα νησιά και σε τρίτες μακρινές χώρες, όπως η Ρουάντα και π.χ. η Αιθιοπία. Αυτά θα λειτουργήσουν ως ισχυρό αντικίνητρο.

Το άλλο ανάχωμα, μελλοντικό, είναι η δημιουργία ενιαίου κουρδικού κράτους, αρχικά με την ενοποίηση των κουρδικών κοινοτήτων σε Ιράκ, Ιράν και Συρία, που θα λειτουργήσουν και ως αρχή του τέλους της ισλαμοφασιστικής Τουρκίας. Η μεγαλύτερη κουρδική κοινότητα είναι στο τουρκοκρατούμενο Κουρδιστάν, που η ανεξαρτησία των υπόλοιπων αδερφών τους θα λειτουργήσει ως παράδειγμα και θρυαλλίδα της ουράνιας, που θα κάψει το πρωτοφασιστικό πολυεθνικό οικοδόμημα του δασκάλου του Μουσολίνι και του Χίτλερ, του Κεμάλ. Ένα ενιαίο κράτος με δεκάδες εκατομμύρια πληθυσμό, που θα ξεκινά κοντά στον Καύκασο, με πρώην τουρκικά, ιρακινά, περσικά και συριακά εδάφη, θα φτάσει να έχει σύνορα με το Ισραήλ, σύμμαχο του πολιτισμένου κόσμου.

Οι σχέσεις των Κούρδων πατριωτών με το Ισραήλ και τις υπηρεσίες του ξεκινούν από το 1948 και τη βραχύβια ∆ημοκρατία της Μαχαμπάντ, υπό τον Μουσταφά Μπαρζανί.

Θα έρθει η ώρα να πληρώσει και η Τουρκία τον αντισημιτισμό της, την υποστήριξη στους γενοκτόνους τρομοκράτες της Χαμάς και της Χεζμπολάχ. Και το βαθύ τουρκικό κράτος το ξέρει και ήδη φοβάται πως, μετά τη Γάζα, τον Λίβανο και το Ιράν, θα έρθει η σειρά των ως τώρα ατιμώρητων γενοκτόνων.

Γι’ αυτό πρέπει να το βουλώσουν οι Απόστολοι του Μαρασμού, όπως τα φερέφωνα του ΕΛΙΑΜΕΠ.

Χρειάζεται να…

ΝουΔοΞΕΦΤΙΛΑΡΑΔΙΚΟ: Πρωθυπουργικό φάουλ στη Μαδρίτη - Κυριάκο οι Κούρδοι αγωνιστές είναι τόσο «τρομοκράτες» όσο ήμασταν εμείς το 1821.

Γράφει ο  Φαήλος Μ. Κρανιδιώτης

Η Τουρκία δεν «έχει τα δίκια της» για το Κουρδικό, όπως δήλωσε ο Πρωθυπουργός στη Μαδρίτη, χαρακτηρίζοντας «τρομοκρατία» τον αγώνα του κουρδικού έθνους, του μεγαλύτερου στον κόσμο χωρίς ελεύθερη πατρίδα.

Οι Κούρδοι συνολικά είναι πάνω από δυόμισι Ελλάδες. Το μεγαλύτερο δε μέρος είναι το τουρκοκρατούμενο Κουρδιστάν, εκεί ζει ο κορμός του σκλαβωμένου Εθνους του.  

Ναι, οι Κούρδοι χρησιμοποιήθηκαν εναντίον μας κατά τον εθνικοαπελευθερωτικό αγώνα του Στρατού μας στη Μ. Ασία το 1919-22. Μέρος των τσετών που συμμετείχαν στη Γενοκτονία των Χριστιανών ήταν Κούρδοι.

Ο Πρόεδρος Οτσαλάν, στη γραπτή απολογία του στο ΜΟΔ των Αθηνών, όπου τον εκπροσώπησα διά πληρεξουσίου, αλλά και σε άλλα κείμενά του, έχει απολογηθεί εκ μέρους του Εθνους του, λέγοντας πως χρησιμοποιήθηκε εναντίον άλλων λαών ως όργανο του τουρκικού σοβινισμού. Σήμερα όμως, το 2022, οι Κούρδοι αγωνιστές στην Τουρκία και τη Συρία αγωνίζονται απέναντι στον μεγαλύτερο εχθρό μας. Μεγάλες μονάδες των τουρκικών ενόπλων δυνάμεων, με συνεχείς απώλειες, βρίσκονται απασχολημένες στον μάταιο αγώνα τους κατά του εθνικοαπελευθερωτικού κουρδικού κινήματος. Οι Κούρδοι αγωνιστές είναι τόσο «τρομοκράτες» όσο ήμασταν εμείς το 1821.

Είναι απολύτως κατανοητό πως η σύνοδος του ΝΑΤΟ δεν είναι παρά ένα κυνικό πεδίο συναλλαγής. Η Ελλάδα όμως, μητέρα του Δυτικού Πολιτισμού, οφείλει να είναι μια ηθική δύναμη παντού και πάντα. Δεν έχω την ψευδαίσθηση πως ο Ελληνας Πρωθυπουργός θα έπρεπε να τινάξει τη σύνοδο στον αέρα θέτοντας το ζήτημα της κουρδικής αυτοδιάθεσης. Οταν όμως ερωτήθηκε για το κοινό κείμενο Τουρκίας, Σουηδίας και Φινλανδίας, μπορούσε απλά να μην πει τίποτα περί «τρομοκρατίας».

Στο κάτω κάτω, το έγραψα προχθές, δεν ήμασταν εκεί για ξένα νιτερέσα. Αν στους Σουηδούς και τους Φινλανδούς έφτανε, εμάς μας περισσεύει. Εμείς δεν κάναμε καμιά ταπεινωτική υποχώρηση. Δεν είναι μόνο τα χιλιάδες καμένα χωριά, οι δολοφονημένοι άμαχοι και αιχμάλωτοι, οι στρατιές φυλακισμένων, βασανισμένων, τα εκατομμύρια των καταπιεσμένων. Είναι πρωτίστως τα συμφέροντά μας. Στην ακμή του αντάρτικου τη δεκαετία του 1990 η Στρατιά του Αιγαίου ήταν διαλυμένη, διότι οι μονάδες της έλιωναν στο Κουρδιστάν με απώλειες, που συνεχίζονται και τώρα.

Η μοίρα της ισλαμοφασιστικής Τουρκίας είναι προδιαγεγραμμένη. Δεν μπορεί δεκάδες εκατομμύρια λαό να τους γενοκτονήσει, όπως έκανε με τους Ελληνες, τους Αρμενίους και τους Ασσυρίους. Όλες οι μεγάλες μητροπόλεις της Τουρκίας είναι γεμάτες από τεράστιους συμπαγείς κουρδικούς πληθυσμούς. Μόνο η Πόλη έχει περισσότερους Κούρδους από όσο είναι ο πληθυσμός όλου του λεκανοπεδίου Αττικής. Σε μία τελική τουρκοκουρδική σύγκρουση, όπως μου είχε πει στέλεχος του κινήματος το 1999, το καταπιεσμένο αυτό έθνος έχει στο οπλοστάσιό του ένα πυρηνικό όπλο: μια κουρδική Ιντιφάντα από άκρου εις άκρον στην τουρκική επικράτεια.

Δεν θα μείνει πέτρα πάνω στην πέτρα. Προσθέστε σε αυτό τις δυνάμεις των ανταρτών σε πόλεις και ύπαιθρο. Δεν είναι ότι εξαρτάται από εμάς. Είναι μια νομοτέλεια.  

Δεν μπορούμε να παραβιάσουμε το Διεθνές Δίκαιο και τις συμμαχικές υποχρεώσεις, αλλά δεν χρειάζεται να ευθυγραμμιζόμαστε έστω και λεκτικά με την τουρκική ρητορική στο ζήτημα.

Οι Τούρκοι ήδη βράζουν το στάρι τους, βαθαίνουν κάθε μέρα και βάφουν με αθώο αίμα την άβυσσο που τους χωρίζει από τους καταπιεσμένους Κούρδους.  

Εμείς δεν έχουμε τα ίδια συμφέροντα με τους συμμάχους μας στο ζήτημα και...

 

ΔΙΕΘΝΗ ΚΑΘΑΡΜΑΤΑ - ΔΙΕΘΝΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗ: Η άφατη υποκρισία των ΗΠΑ έναντι του Ερντογάν

Του Σάββα Καλεντερίδη

 Ο ζωροαστρισμός είναι μονοθεϊστική θρησκεία, που προήλθε ως σύνθεση πολυθεϊστικής ιρανικής θρησκείας και έκανε την εμφάνισή της περίπου πριν από 2.600 χρόνια.

Μια μετεξέλιξη του ζωροαστρισμού είναι η θρησκεία των Γεζιντί, η οποία μάλιστα θεωρείται η πατρώα θρησκεία των Κούρδων.

Σήμερα, Κούρδοι, Γεζιντί το θρήσκευμα, ζουν στην περιοχή Σενκάλ της Νινευί (Μοσούλη), καθώς επίσης στη Συρία, στην Αρμενία, στη Ρωσία και τη Γεωργία. Επίσης, ισχυρές κοινότητες μεταναστών Κούρδων Γεζιντί υπάρχουν στη Γερμανία και τη Σουηδία.

Οι ιεροί τόποι των Κούρδων Γεζιντί βρίσκονται στη Νινευί, στο Λαλές του Σενκάλ, όπου και η μεγαλύτερη κοινότητά τους.

Ο συνολικός πληθυσμός των Κούρδων Γεζιντί ανέρχεται στο 1.000.000 ψυχές.

Είναι γνωστό ανάμεσα στους Κούρδους ότι ασπάστηκαν το Ισλάμ με την απειλή του γιαταγανιού, γι’ αυτό και σε γενικές γραμμές, στις περισσότερες κουρδικές κοινότητες, η εθνική ταυτότητα προηγείται και είναι πιο ισχυρή της θρησκευτικής. Γι’ αυτό και στον εθνικό ύμνο της Αυτόνομης Διοίκησης του Κουρδιστάν, στο Β. Ιράκ, ο στίχος λέει ότι «πρώτα είμαστε Κούρδοι και μετά μουσουλμάνοι», κάτι που δέχεται την κριτική των ισλαμιστών.

Επίσης, σε σημαντική μερίδα Κούρδων υπάρχει η άποψη ότι οι Τούρκοι, οι Πέρσες και οι Αραβες χρησιμοποίησαν το Ισλάμ για να υποδουλώσουν τους Κούρδους και ότι αυτός είναι ο λόγος που μέχρι σήμερα δεν κατόρθωσαν να αποκτήσουν το δικό τους ανεξάρτητο κράτος.  

Με βάση αυτή τη διαπίστωση, τα τελευταία χρόνια έχει αρχίσει μια αναζήτηση των Κούρδων, κυρίως εκείνων που εμφορούνται από τις αξίες και τα ιδανικά του Εργατικού Κόμματος του Κουρδιστάν (ΡΚΚ), που στρέφεται περί την πατρώα θρησκεία. Δηλαδή, παρότι το ΡΚΚ πιστεύει με συνέπεια στην ανεξιθρησκία, θεωρεί ότι η κρατούσα πίστη ανάμεσα στους Κούρδους πρέπει να είναι αυτή των Γεζιντί, για να αποκλειστεί η άσκηση επιρροής στους Κούρδους από Τουρκία, Ιράν, Ιράκ και Συρία μέσω της μουσουλμανικής πίστης. Ειδικά σε ό,τι αφορά την Τουρκία, είναι γνωστό ότι επιχειρείται η αφομοίωση των Κούρδων μέσω των τζαμιών και της μουσουλμανικής πίστης.

Και, όταν η Τουρκία αντιλήφθηκε ότι υπάρχει αναζήτηση ανάμεσα στους Κούρδους γύρω από τη θρησκεία των Γεζιντί, θεώρησε το ζήτημα αυτό μείζονος σημασίας για την «αδιάσπαστη ενότητα του τουρκικού έθνους και κράτους». Το τουρκικό κράτος θεωρεί ότι, αν απολέσει τη δυνατότητα να ασκεί επιρροή στους Κούρδους μέσω των τζαμιών, θα χάσει οριστικά το παιχνίδι του Κουρδικού. Γι’ αυτό δεν σταματούσαν τα όργανα του τουρκικού κράτους και οι ιμάμηδες της πανίσχυρης Διεύθυνσης Θρησκευτικών Υποθέσεων να προσβάλλουν τη θρησκεία των Γεζιντί, διαδίδοντας μάλιστα ότι οι Γεζιντί πιστεύουν στον… Σατανά.

Οταν εμφανίστηκε το Ισλαμικό Κράτος στο Ιράκ και μετέπειτα στη Συρία, η Τουρκία έσπευσε να το προσεταιριστεί, με σκοπό να το χρησιμοποιήσει εναντίον των Κούρδων.

Γι’ αυτό και οι δύο πρώτες αποστολές που ανέθεσε ο Ερντογάν στο Ισλαμικό Κράτος, ως υπεργολαβία της Τουρκίας, ήταν, πρώτον, η επίθεση στους ιερούς τόπους των Κούρδων Γεζιντί, στο Σενκάλ της περιφέρειας Νινευί (Μοσούλη), τις 3 Αυγούστου 2014, και, δεύτερον, η επίθεση και πολιορκία της πόλης Κομπάνι, στις 16 Σεπτεμβρίου του ίδιου έτους.

Κατά την επίθεση των τρομοκρατών του Ι.Κ. στο Σενκάλ έγινε γενοκτονία, αφού οι Αρχές Ασφαλείας του ιρακινού κράτους και οι Πεσμεργκά της Αυτόνομης Διοίκησης του Κουρδιστάν τούς εγκατέλειψαν στην τύχη τους ή, για την ακρίβεια, στις ορέξεις των τζιχαντιστών του Ισλαμικού Κράτους. Χιλιάδες οι νεκροί, χιλιάδες κορίτσια πουλήθηκαν στα σκλαβοπάζαρα των «εμίρηδων» του Ι.Κ., χιλιάδες παιδιά γλίτωσαν με ανεπούλωτα ψυχικά τραύματα, λόγω της ανείπωτης αγριότητας των τζιχαντιστών συμμάχων της Τουρκίας. Σημειώνεται δε ότι πολλά κορίτσια Κούρδων Γεζιντί, που υπέστησαν βιασμούς και ανεπιθύμητες εγκυμοσύνες, πληρώνουν σήμερα βαρύ τίμημα.

Τότε, οι μόνοι που παρενέβησαν για να σώσουν τους Κούρδους Γεζιντί οι οποίοι είχαν καταφύγει στο όρος Σιντζάρ ήταν οι στρατιώτες των ΗΠΑ και οι σκληροτράχηλοι και ατρόμητοι αντάρτες του ΡΚΚ. Εκεί παρατηρήθηκε εξ ανάγκης και η πρώτη συνεργασία των ΗΠΑ με το ΡΚΚ. Μετά την εκδίωξη των τζιχαντιστών, των πραγματικών τρομοκρατών, από το Σιντζάρ, οι Κούρδοι Γεζιντί, με τη βοήθεια των ανταρτών και των στελεχών του ΡΚΚ, οργάνωσαν τις δικές τους δυνάμεις ασφαλείας και τη δική τους αυτοδιοίκηση.

Αυτό ενοχλεί την Τουρκία, η οποία θεωρεί αυτή την αυτοδιοικούμενη δομή ως μια εναντίον της απειλή, αφού η περιοχή ενώνει τις ανταρτοκρατούμενες ζώνες του Νοτίου Κουρδιστάν με τη Ροζάβα. Αυτός είναι και ο λόγος για τον οποίο η τουρκική πολεμική αεροπορία, με την ανοχή των ΗΠΑ, που ελέγχουν τον εναέριο χώρο του Ιράκ, πραγματοποιεί επιθέσεις στην περιοχή αυτή εναντίον στόχων που θεωρεί ότι ελέγχονται από το ΡΚΚ. Πρόσφατα, η Τουρκία διέπραξε ένα έγκλημα πολέμου, πραγματοποιώντας αεροπορική επιδρομή σε νοσοκομείο του Σενκάλ. Από τους βομβαρδισμούς καταστράφηκε το νοσοκομείο, ενώ είχαμε νεκρούς γιατρούς και νοσηλευτικό προσωπικό.

Τις ίδιες ημέρες είχαμε αεροπορικές επιδρομές σε κουρδικές πόλεις της Ροζάβα, όπως αποκαλούν οι Κούρδοι την αυτοδιοικούμενη περιοχή της ΒΑ Συρίας, με νεκρούς αμάχους. Στην περιοχή αυτή υπάρχουν στρατεύματα των ΗΠΑ και της Ρωσίας, ενώ ο εναέριος χώρος της Συρίας ελέγχεται από τη Ρωσία. Αρα, μπορούμε να συμπεράνουμε ότι οι επιθέσεις της Τουρκίας έχουν την κάλυψη ή την ανοχή των ΗΠΑ και της Ρωσίας.

Μια που ζούμε την τραγωδία του Αφγανιστάν, όπου οι ΗΠΑ εγκατέλειψαν τους συμμάχους τους Αφγανούς στα χέρια των Ταλιμπάν, ελπίζουμε να μη συμβαίνει το ίδιο και με τους Κούρδους Γεζιντί, που οι ίδιες οι ΗΠΑ, μαζί με τους αντάρτες του ΡΚΚ, έσωσαν απ’ τα νύχια των τζιχαντιστών συμμάχων της Τουρκίας – η οποία τώρα προσπαθεί να αποτελειώσει ό,τι άφησαν όρθιο οι τρομοκράτες του Ι.Κ.

Επίσης, ελπίζουμε οι ΗΠΑ να μην εγκαταλείψουν τους συμμάχους τους Κούρδους της Συρίας, που έδωσαν 14.000 νέους και νέες στον αγώνα εναντίον του Ι.Κ., το οποίο πολύ καλά γνωρίζουν ότι υποστήριζε η Τουρκία του Ερντογάν.

Οσο μεγάλη χώρα και αν είναι οι ΗΠΑ, δεν μπορεί να αντέξουν τέτοια ατιμία. 

Οσο για τον Ερντογάν, ελπίζουμε...

 

ΔΙΕΘΝΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗ και ΚΟΙΝΩΝΙΑ: Για τους στρατιώτες των Η.Π.Α., «είναι ένα στιλέτο στην καρδιά» η απόφαση Τράμπ να εγκαταλείψει τους Κούρδους

Του David Ignatius / Washington Post

Σε μια πρόσφατη συνάντηση βετεράνων του στρατού και των υπηρεσιών πληροφοριών, ένα ήταν το θέμα συζήτησης που κυριάρχησε: Η απόφαση του προέδρου Τραμπ να εγκαταλείψει στη τύχη τους τους Κούρδους μαχητές της Συρίας, οι οποίοι πολέμησαν και πέθαναν βοηθώντας τις ΗΠΑ να συντρίψουν το Ισλαμικό Κράτος.

Όπως έλεγε ένας πρώην υψηλόβαθμος αξιωματούχος της CIA, «το να αφήνουμε στη τύχη αυτούς τους ανθρώπους που έχυσαν αίμα για εμάς, είναι σαν να μου μπήγουν ένα μαχαίρι στη καρδιά».
 

Τα ίδια έλεγε κι ένας απόστρατος στρατηγός. Ότι η απόφαση Τραμπ είναι «απρεπής, ηθικά απαράδεκτη, και ντροπιαστική για την Αμερική και τους στρατιώτες της»…

Αυτή η αγανάκτηση χαρακτήριζε το σύνολο των παρευρισκόμενων στην συγκεκριμένη συνάντηση.
 

Μια ετήσια συνάντηση, που γίνεται προς τιμήν του Office of Strategic Services, την μυστική ομάδα κομάντο του Β’Π.Π. που αποτέλεσε τον προπομπό της σημερινής CIA, και των ειδικών δυνάμεων του αμερικανικού στρατού.
 

Η τελετή γιόρτασε και τίμησε τις στρατιωτικές συμμαχίες που ανέκαθεν βρίσκονταν στο επίκεντρο της αμερικανικής στρατιωτικής ισχύος.
 

Η φετινή όμως επέτειος ήταν πικρή στη γεύση.
 

Είναι μάλλον σχεδόν αδύνατο για τους Αμερικάνους να αντιληφθούν το μέγεθος  της προδοσίας που αισθάνονται σήμερα οι Κούρδοι της Συρίας, οι οποίοι έχασαν 11.000 συμπατριώτες τους, ενώ άλλοι 24.000 τραυματίστηκαν σε ένα πόλεμο τον οποίο εμείς τους ζητήσαμε να πολεμήσουν.
 

Ίσως όμως μπορούμε να συναισθανθούμε την ντροπή αλλά και την οργή των δικών μας ειδικών δυνάμεων, που πολέμησαν δίπλα τους, και που τώρα βλέπουν τους Κούρδους μόνους τους απέναντι στους Τούρκους.
 

Σύμφωνα με έναν αξιωματικό, που υπηρέτησε στη Συρία, η εν λόγω απόφαση «θα μείνει στην ιστορία ως αποφράδα… θα είναι ένας λεκές για τους Αμερικάνους, για πολλές δεκαετίες».
 

Όλα αυτά μπορεί  να ακούγονται ως ακραία συναισθήματα, όμως τα μοιράζονται σχεδόν όλοι όσοι υπηρέτησαν στα μέτωπα της Συρίας.
 

Για αυτούς τους στρατιώτες, το να εγκαταλείπεις τους συμμάχους σου στο πεδίο της μάχης, είναι ότι πιο αποτροπιαστικό μπορεί κανείς να κάνει.
 

Για να εξηγήσω πως έβλεπαν τον πόλεμο οι Αμερικάνοι που υπηρέτησαν στη Συρία, χρειάστηκε να ψάξω τις σημειώσεις μου από τις 4 φορές που πήγα εκεί μαζί με τα στρατεύματά μας. Ποτέ μα ποτέ δεν συνάντησα ούτε έναν στρατιώτη που να είχε αμφιβολίες για την λογική του εν λόγω πολέμου.
 

Στην πρώτη μου επίσκεψη τον Μάιο του 2016, συζήτησα επί πολλές ώρες με έναν ψηλό, γενειοφόρο, Αμερικανό αξιωματικό, γεμάτο από τατουάζ, που έμοιαζε με ήρωα κάποιου βιντεοπαιχνιδιού. Απέρριπτε μετά μανίας τον ισχυρισμό των Τούρκων ότι ο Συριακός Δημοκρατικός Στρατός (SDF), που ηγούνταν από μια κουρδική παραστρατιωτική οργάνωση (YPG) αποτελούνταν από τρομοκράτες. «Κρατάνε τις θέσεις τους», μου έλεγε, κι αυτό ακριβώς ήταν η μεγαλύτερη φιλοφρόνηση που θα μπορούσε να εκφράσει γι’ αυτούς.

Ο πόλεμος εξελίσσονταν ραγδαία, με τους Κούρδους να πολεμάνε από σπίτι σε σπίτι, καταδιώκοντας τους τζιχαντιστές, και με την αμερικανική αεροπορία να τους στηρίζει με βομβαρδισμούς από τον ουρανό.
 

Τον Ιούλιο του 2017, κινούμενοι σε έναν χωματόδρομο κοντά στην Τάμπκα, ο οποίος θεωρητικά είχε καθαριστεί από νάρκες, ένας επιλοχίας από την Οκλαχόμα άκουγε μουσική κάντρι στο ραδιόφωνο, με την ένταση στο φουλ. Μας μιλούσε για την πατρίδα του, αλλά ακούγοντάς τον ήταν εμφανές πως τόσο αυτός, όσο και οι υπόλοιποι συνάδελφοί του, θα προτιμούσαν να βρίσκονται εδώ παρά οπουδήποτε αλλού.
 

Καθίσαμε στο πάτωμα για να φάμε παρέα με Κούρδους διοικητές, οι οποίοι μόλις είχαν καταλάβει την Τάμπκα, έχοντας υποστεί σοβαρές απώλειες. Μας είπαν πως απλά κάνανε το καθήκον τους, προσφέροντας μας τα τρόφιμά τους.
 

Λίγο πιο πέρα, σε έναν τσιμεντένιο πύργο, από τον οποίο οι τζιχαντιστές πετούσαν τους γκέι αιχμαλώτους τους, το μόνο που έχει απομείνει είναι βουνά από σκουπίδια, και προπαγανδιστικά γκράφιτι της τζιχάντ στους τοίχους.
 

Τον Φεβρουάριο του 2018, η πρωτεύουσα του Ισλαμικού Κράτους Ράκκα, είναι απλά ένας σωρός από χαλάσματα.
 

Οδηγώντας ανάμεσα στα ερείπια, παιδιά χαιρετούν τους στρατιώτες, έτσι όπως πάντα κάνουν οι άμαχοι, χαρούμενοι,  όταν τελειώνει ένας πόλεμος.
 

Εκεί συνάντησα και μια  Αμερικανίδα γιατρό, την μόνη ειδική τραυματολόγο της περιοχής, και η οποία όλη μέρα, κάθε μέρα, φροντίζει σοβαρά τραυματισμένους Σύριους. Όπως λέει, είναι τιμή της που βρίσκεται εκεί.
 

Και τώρα, πλησιάζοντας στο τέλος της ιστορίας, είναι τέλη Ιουλίου, και βρίσκομαι σε μια συνάντηση στο Κομπάν με τον Κούρδο στρατιωτικό διοικητή, τον στρατηγό  Mazloum Abdi.
Ο Τραμπ έχει ανακοινώσει από τον Δεκέμβριο ότι σκοπεύει να αποσύρει όλους τους Αμερικανούς στρατιώτες. Ο στρατηγός παραείναι ευγενικός και πιστός για να κριτικάρει τον Αμερικανό πρόεδρο. «Σεβόμαστε την όποια απόφαση πάρει η Αμερική, είτε θέλει να μείνει, είτε θέλει να φύγει», λέει, με μια ήρεμη, νηφάλια, και μπαρουτοκαπνισμένη φωνή.
 

Λίγο αργότερα, κάποιοι Αμερικανοί αξιωματικοί με πληροφορούν πως ο Mazloum δέχεται σκληρή κριτική από τους Κούρδους επειδή εμπιστεύεται τόσο πολύ τις ΗΠΑ, όμως ο ίδιος επιμένει πως συνεχίζει να έχει απόλυτη εμπιστοσύνη στους συμμάχους του.
 

Ρώτησα έναν αξιωματικό πως ήταν το να πληροφορήσει τον στρατηγό ότι οι Αμερικάνοι θα αποχωρήσουν. 

Η απάντηση που πήρα δεν μπορεί να γραφτεί.
 

Και...

ΔΙΕΘΝΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗ και ΚΟΙΝΩΝΙΑ: Οι μαχήτριες του facebook, και οι άλλες, οι κανονικές…

Της Κατερίνας Γκαράνη

Μαχήτριες γυναίκες του facebook, που βλέπετε τις Κούρδισες και φαντασιώνεστε ότι είστε τέτοιες επειδή εκφράζετε την αλληλεγγύη σας σε αυτές.
 

Να σας πληροφορήσω καταρχάς ότι οι στρατιώτες Κούρδισες έχουν αξύριστη την μασχάλη και τα πόδια διότι όπως καταλαβαίνετε δεν γίνεται να κάνουν beaute στο χαράκωμα ή στο βουνό.

Για φρύδια, μουστάκι, παρειές και σαγόνι δεν το συζητώ.
 

Όπως επίσης μπορεί να μην προλάβουν να αλλάξουν σερβιέτα για μια ολόκληρη ημέρα διότι έχουν μέλημα να κοιτάνε μέσα από το στόχαστρο και όχι αν τρέχει το αίμα στα μπατζάκια τους…

Κάλτσες μπορεί να αλλάζουν κάθε ημέρα, αλλά μπορεί και όχι.
 

'Αρβυλο και πατούσα δηλαδή έχουν γίνει ένα αν αποκλειστούν για καμία εβδομάδα σε καμιά σπηλιά αποφεύγοντας διμοιρία Τούρκων λοκατζήδων. Μπορεί να πλένονται τοπικά με παγούρι και αυτό όχι πάντα διότι το νεράκι στον πόλεμο όταν το κουβαλάς είναι πολύτιμο.
 

Δεν πας δηλαδή στο απέναντι μίνι μάρκετ να αγοράσεις ένα μπουκαλάκι γιατί γκάνιαξες στην δίψα.
 

Αν επίσης είναι ακροβολόστριες σημαίνει ότι πρέπει να είναι ακούνητες μπορεί και για ημέρες. Αυτό σημαίνει ότι κατουράνε και χέζουν στο σημείο που βρίσκονται για να μην χάσουν οπτικά ούτε ένα δευτερόλεπτο το σημείο που ελέγχουν για να χτυπήσουν τον εχθρό, όταν τον δουν, στο δόξα πατρί.
 
Αν δεν τον πετύχουν με την πρώτη, τότε έχουν δηλώσει την θέση τους που σημαίνει, θάνατος!
 

Όσο για τα μαλλιά τους που τόσο θαυμάζετε μπορεί να είναι άλουστα και μισό χρόνο. Είπαμε το νερό πολύτιμο και μαλακτική κρέμα μαλλιών στον πόλεμο δεν κουβαλάμε. Έτσι η πλεξούδα είναι ο τρόπος που το μαλλί δεν μπλέκεται, μπορεί να λυθεί και με τα δάκτυλα να χτενιστεί για να ξαναπλεχτεί. Και αυτό σε ένα λεπτό γιατί ποτέ δεν ξέρεις από πού θα σου σκάσει ο όλμος.
 

Αυτά είναι τα ελάχιστα γιατί υπάρχουν και πιο σημαντικά.
 

Αν ωστόσο θέλετε πραγματικά να δείξουμε την αλληλεγγύη σε αυτές τις γυναίκες ας μαζευτούμε όλες μας εδώ οι "επαναστάτριες", ετοιμάζουμε σάκο εκστρατείας, μπαίνουμε σε βάρκες, φτάνουμε Συρία, το κόβουμε με τα πόδια μέχρι τα σύνορα και πολεμάμε στο πλάι τους.
 

Νυχοκόπτη μόνο να πάρετε μαζί από τα σύνεργα ομορφιάς γιατί τα νύχια των χεριών εύκολα σπάνε ή τα τρώμε κιόλας για να μην ενοχλούν τόσο στο καθάρισμα του όπλου όσο και στο γέμισμα του αυτόματου, αλλά των ποδιών πρέπει να κόβονται.
 

Εκτός αν από την πολύ γιόγκα έχετε εξασκηθεί τόσο που να τρώτε και τα νύχια των ποδιών.
 

Αν μεγαλώσει το νύχι τόσο που να σε χτυπάει το άρβυλο και έχεις να κάνεις σπριντ σε κατήφορο "μαχαίρι" με κροκάλα και από πίσω να "ρίχνει" ο εχθρός καλύτερα να παραδοθείς και να σου τα βγάλουν στα ζωντανά.
 

Επίσης πρέπει να είσαι έτοιμη να αυτοκτονήσεις διότι αν συλληφθείς τότε ως γυναίκα θα τραβήξεις χίλιες φορές χειρότερα βασανιστήρια από απ' ότι ένας άντρας μέχρι εννοείται να σε σκοτώσουν.
 

Είναι σκληρός ο πόλεμος, γυναίκες της ειρήνης.
 

Γι' αυτό οι γυναίκες του πολέμου...

ΔΙΕΘΝΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗ: O εκατονταετής αγώνας των Κούρδων για γη και ταυτότητα

Των Chloe Cornish και Laura Pitel /Financial Times

 

Από την εποχή του Ατατούρκ μέχρι και αυτή του Τραμπ, οι Κούρδοι μάχονται για ανεξαρτησία. 

H απόφαση του προέδρου Ντόναλντ Τραμπ να ανοίξει τον δρόμο για μια στρατιωτική τουρκική επιχείρηση στη βορειοανατολική Συρία αντιμετωπίζεται από τους Κούρδους μαχητές ως «πισώπλατη μαχαιριά».Για περισσότερα από τρία χρόνια, οι κατά κύριο λόγο κουρδικές Συριακές Δημοκρατικές Δυνάμεις έχουν αγωνιστεί στο πλευρό Αμερικανών στρατιωτών στη μάχη κατά του ISIS. Τώρα, η τελευταία αλλαγή πολιτικής από τον Τραμπ τούς αφήνει εκτεθειμένους σε επίθεση της Τουρκίας.

 

Οι Κούρδοι λένε συχνά ότι «δεν έχουν άλλους φίλους πέρα από τα βουνά», αναφερόμενοι στη μακρά ιστορία προδοσιών. Περίπου 30 εκατομμύρια Κούρδοι είναι διασκορπισμένοι κυρίως στη νότια Τουρκία, το βόρειο Ιράκ, τη βόρεια και ανατολική Συρία και το Ιράν. Οι νομάδες Κούρδοι, οι οποίοι περιγράφονται συχνά ως το μεγαλύτερο έθνος χωρίς κράτος, έχουν υποστεί βίαιη καταπίεση από απολυταρχικούς ηγέτες κατά τη διάρκεια του 20ού αιώνα, κάτι που ενθάρρυνε εξτρεμιστικά κινήματα να υπερασπιστούν τα κουρδικά δικαιώματα και να διεκδικήσουν την αυτοδιάθεση.
 

Ο μακρύς αιώνας των Κούρδων

 

1920

Οι Κούρδοι λαμβάνουν την υπόσχεση ότι θα αποκτήσουν τη δική τους γη με τη Συνθήκη των Σεβρών, μια από τις συνθήκες που έβαλαν τέλος στον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο και διέλυσαν την Οθωμανική Αυτοκρατορία. Αλλά η υπόσχεση που έδωσαν η Βρετανία, η Γαλλία και οι ΗΠΑ στους Κούρδους δεν τηρείται και η περιοχή του Μεγάλου Κουρδιστάν μοιράζεται σε διάφορα νέα κράτη.

Τούτο δεν σκότωσε το όνειρο του κουρδικού εθνικισμού και ο υπόλοιπος αιώνας θα στιγματιστεί από εξεγέρσεις και ξεσηκωμούς Κούρδων φυλάρχων ενάντια στα έθνη κράτη που αντιμάχονται το αίτημά τους για αυτοδιάθεση και προσπαθούν να καταπιέσουν την κουρδική ταυτότητα.

1923

Μετά από έναν πόλεμο ανεξαρτησίας ιδρύεται η τουρκική δημοκρατία από τον Κεμάλ Ατατούρκ , με ένα τουρκοκεντρικό, συγκεντρωτικό κράτος το οποίο αντιμετωπίζει εξεγέρσεις από κουρδικές φυλές. Στρατιωτικές δυνάμεις καταπνίγουν τις εξεγέρσεις αυτές. Αργότερα, θα θεσπιστούν μέτρα που καταπατούν τα κουρδικά δικαιώματα και την κουρδική ταυτότητα, με την κουρδική γλώσσα να απαγορεύεται και τους Κούρδους να αναγκάζονται να «τουρκοποιήσουν» τα ονόματά τους, καθώς και τα ονόματα πόλεων και χωριών.

1946

H Σοβιετική Ένωση, η οποία κατέλαβε το Ιράν μαζί με τους συμμάχους και προσπάθησε να προσαρτήσει το βορειοδυτικό τμήμα της χώρας, ενθαρρύνει τον κουρδικό εθνικισμό και την εγκαθίδρυση ενός μικρού αυτοδιοικούμενου κράτους με αυτονομία από το Ιράν με το όνομα Δημοκρατία του Μαχαμπάτ. Η βραχύβια δημοκρατία καταστρέφεται μετά την αποχώρηση των Σοβιετικών.

 

1958

Ο φύλαρχος Μουσταφά Μπαραζανί, ο οποίος είχε αγωνιστεί για τη Δημοκρατία του Μαχαμπάτ, επιστρέφει στην πατρίδα του στο βόρειο Ιράκ για να ηγηθεί εξέγερσης για ένα αυτόνομο κουρδικό έθνος. Η εξέγερση οδηγεί σε πόλεμο κατά του ιρακινού κράτους, ο οποίος θα διαρκέσει ως το 1970.

1962

Το ένα πέμπτο των Κούρδων της Συρίας στην ως επί το πλείστον κουρδική βορειοανατολική περιοχή της χώρας χάνουν τη συριακή υπηκοότητα, κάτι το οποίο τους εμποδίζει να εργαστούν και να σπουδάσουν και τους αφαιρεί τα δικαιώματα ιδιοκτησίας και πολιτικής εκπροσώπησης. Πολλοί χάνουν τη γη τους, την οποία το κράτος έδωσε σε Αραβες και Ασσύριους εποικιστές.

 

1972

O σάχης του Ιράν ζητάει από τον Ρίτσαρντ Νίξον, πρόεδρο των ΗΠΑ, να τον βοηθήσει να στηρίξει την εξέγερση του κ. Μπαρζανί κατά του ιρακινού κράτους. Το Ιράκ είναι φιλοσοβιετικό και ο κ. Νίξον συμφωνεί να αρχίσει την προμήθεια όπλων σε Κούρδους. Ωστόσο, το 1975 ο σάχης καταλήγει σε συμφωνία με το Ιράκ, αδειάζοντας τους Κούρδους και οδηγώντας στην εγκατάλειψή τους από τους Αμερικανούς.
 

1978

Το Εργατικό Κόμμα του Κουρδιστάν (PKK), μια ριζοσπαστική εξτρεμιστική οργάνωση, ιδρύεται από τον Αμπντουλάχ Οτσαλάν, Τούρκο Κούρδο, με στόχο τη δημιουργία ενός ανεξάρτητου κουρδικού κράτους με βίαια μέσα.

1984

To PKK χρησιμοποιεί το κουρδικό βόρειο Ιράκ ως βάση για αντάρτικο πόλεμο ενάντια στην Τουρκία, ο οποίος θα συνεχιστεί με διαλείμματα για τις επόμενες τέσσερις δεκαετίες. Το PKK διαπράττει τρομοκρατικές φρικαλεότητες, ενώ η Τουρκία συλλαμβάνει και φυλακίζει πολιτικά δραστήριους Κούρδους.

1987-88

Στις τελευταίες ημέρες του πολέμου ανάμεσα στο Ιράν και το Ιράκ, ο Σαντάμ Χουσεΐν, ο μπααθιστής δικτάτορας, ξεκινάει γενοκτονία ενάντια στους Κούρδους του Ιράκ, η οποία κλιμακώνεται με επίθεση με χημικά όπλα στην κουρδική πόλη Χαλάμπτζα. Μέσα σε μία ημέρα χάνουν τη ζωή τους 5.000 άνθρωποι.

 

1991

Η κυβέρνηση του Αμερικανού προέδρου Τζορτζ Μπους ενθαρρύνει κουρδική εξέγερση στο βόρειο Ιράκ, μετά την απώθηση του Σαντάμ από το Κουβέιτ στον πρώτο πόλεμο του Κόλπου. Η εξέγερση καταπνίγεται από τον Ιρακινό δικτάτορα. Εκατοντάδες χιλιάδες Κούρδοι διαφεύγουν στις ορεινές περιοχές στα σύνορα της Τουρκίας με το Ιράκ. Η καταστροφή παρακινεί τις ΗΠΑ και άλλους δυτικούς εταίρους να δημιουργήσουν μια ζώνη απαγόρευσης πτήσεων για να εμποδίσουν τον Σαντάμ να βομβαρδίσει τους Κούρδους. Η ζώνη θα παραμείνει σε ισχύ μέχρι την αμερικανοκίνητη επέμβαση του 2003.

 

2003

Oι ΗΠΑ συνεργάζονται με τους Κούρδους του Ιράκ και την περιοχή του Κουρδιστάν κατά τη διάρκεια της εισβολής στο Ιράκ. Μετά την πτώση του Σαντάμ, η περιοχή του Κουρδιστάν του Ιράκ κερδίζει την αυτονομία της και απολαμβάνει εκρηκτική οικονομική ανάπτυξη.

2011

Ο εμφύλιος πόλεμος στη Συρία παρουσιάζει μια ευκαιρία στους Κούρδους της χώρας να σχηματίσουν μια αυτόνομη διοίκηση στα βορειοανατολικά της χώρας. Οι ΗΠΑ...

ΔΙΕΘΝΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗ: Γιατί οι ΗΠΑ (Τραμπ) πούλησαν τους Κούρδους - Όλο το σκηνικό

ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΟ - ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΜΕ ΠΡΟΣΟΧΗ...

Του Σάββα Καλεντερίδη
 

Το 2011 ξεκίνησε ο πόλεμος στη Συρία, ένας πόλεμος καθαρά ξενοκίνητος, με τις ΗΠΑ να παίζουν το ρόλο του συντονιστή, τη Σαουδική Αραβία και το Κατάρ το ρόλο του χρηματοδότη και την Τουρκία τον υποδοχέα των όπλων και τον εκπαιδευτή των ένοπλων ομάδων (Ελεύθερος Συριακός Στρατός και Αλ Κάιντα) που στρέφονταν εναντίον του Άσαντ.
 

Ο Ερντογάν τότε σκόπευε σε μερικούς μήνες να πάρει την εξουσία με τη Μουσουλμανική Αδελφότητα και να καταστήσει τη Συρία προτεκτοράτο της Τουρκίας.
 

Όμως ο Άσαντ και η πολιτική στήριξη που είχε από τη Ρωσία και την Κίνα, κυρίως στο Σ.Α. των ΗΕ, χάλασαν τα σχέδια του Ερντογάν και τα πράγματα άρχισαν να δυσκολεύουν.
 

Τότε, το 2013, εμφανίστηκε στο προσκήνιο μια ακραία ισλαμιστική οργάνωση, το Ισλαμικό Κράτος του Ιράκ και του Λεβάντε, το οποίο αποκόπηκε από την Αλ Κάιντα και σε δύο χρόνια κατάφερε να ελέγξει σχεδόν τη μισή επικράτεια της Συρίας.
 

Ο κίνδυνος το Ι.Κ. να κυριαρχήσει στη Συρία και να αποτελέσει ένα σοβαρότατο κίνδυνο για την ανθρωπότητα, υποχρέωσε τις ΗΠΑ να έρθουν κοντά με τους Κούρδους της Συρίας (PYD-YPG), οι οποίοι ήταν οι μόνοι που μπορούσαν να νικήσουν τους τζιχαντιστές.
 

Ταυτόχρονα η Ρωσία, όταν είδε το Ι.Κ. να καταλαμβάνει την Παλμύρα και να προελαύνουν προς τη Δαμασκό, αναγκάστηκαν κι αυτοί να εμπλακούν στρατιωτικά στα μέτωπα της Συρίας, για να στηρίξουν τον Άσαντ (30 Σεπτεμβρίου 2015).
 

Η κατάσταση αυτή, με τις ΗΠΑ να συμμαχούν με τους Κούρδους και τη Ρωσία με τον Άσαντ, έφερε την Τουρκία σε πλήρες αδιέξοδο, η οποία στράφηκε προς το Ι.Κ., με το οποίο συνήψε στρατηγική συμμαχία, ενώ ο οικογενειακός κύκλος του Ερντογάν έκανε και χρυσές δουλειές με τους τζιχανστιστές, αγοράζοντας τον «μαύρο χρυσό» που έβγαζαν από τις πετρελαιοπηγές της «επικράτειάς» τους.
 

Η συνεργασία των ΗΠΑ με τους Κούρδους, παρότι ολοκληρώθηκε με την απελευθέρωση της «πρωτεύουσας» του Ι.Κ. και της περιφέρειας Ντερ εζ Ζορ, όπου το 65% των πετρελαιοπηγών της Συρίας, συνεχίστηκε, αφού οι ΗΠΑ ήθελαν να δημιουργήσουν, εκπαιδεύσουν και εξοπλίσουν έναν στρατό 60 χιλιάδων ανδρών και γυναικών, για την ασφάλεια της περιοχής πέραν του Ευφράτη και των συνόρων με Τουρκία, Ιράκ και την ένθεν του Ευφράτη Συρίας.
 

Όμως η κατάσταση αυτή, η δημιουργία στρατού, σήμαινε τη δημιουργία κράτους, με τους Κούρδους να αποτελούν τη ραχοκοκκαλιά του.
 

Στην προοπτική αυτή αντέδρασαν οι Τούρκοι και ζήτησαν από τις ΗΠΑ να αλλάξουν πολιτική και να εγκαταλείψουν τους Κούρδους, γιατί πίστευαν και συνεχίζουν να πιστεύουν ότι η ίδρυση ενός δεύτερου αυτόνομου κουρδικού κράτους στη Συρία, μετά αυτό του Β. Ιράκ, θα οδηγούσε στην ίδρυση του τρίτου, στο έδαφος της Τουρκίας.
 

Έτσι, όταν οι ΗΠΑ δεν λύγισαν στον εκβιασμό της Άγκυρας, ο Ερντογάν στράφηκε στη Μόσχα και στον Πούτιν, απειλώντας να αλλάξει τον γεωπολιτικό προσανατολισμό της Τουρκίας προς Ρωσία, Ευρασία, Ιράν, Κίνα, πράγμα που σε ένα βαθμό έκανε. Οι S-400, ο αγωγός φυσικού αερίου Turkish Stream, τα εργοστάσια παραγωγής πυρηνικής ενέργειας με την Rosatom, η ανάπτυξη του εμπορίου και των οικονομικών σχέσεων, είναι αποτέλεσμα αυτής της στροφής.
 

Όμως, παρόλα αυτά, η Τουρκία συνέχισε τη φορά αυτή όχι να παρακαλά αλλά να απειλεί τις ΗΠΑ ότι θα εισβάλει μονομερώς στη Β. Συρία για να εξουδετερώσει την απειλή που συνιστούν οι «τρομοκράτες», όπως αποκαλεί τους Κούρδους της Συρίας.
 

Τελικώς, παρά τις αντιρρήσεις της γραφειοκρατείας του ΥΠΕΞ και κυρίως του ΥΠΑΜ, ο Τραμπ δέχτηκε τη δημιουργία ενός Κοινού Μηχανισμού Ασφαλείας, στο έδαφος της Β. Συρίας, κοντά στα σύνορα με την Τουρκία, από μια ζώνη από την οποία θα αποσύρονταν οι δυνάμεις του PYD-YPG.
 

Πράγματι, ο μηχανισμός αυτός εδώ και ένα μήνα λειτουργεί και έχουν γίνει ήδη κοινές περιπολίες ΗΠΑ-Τουρκίας σε μια ζώνη εύρους 5-10 χλμ, ΕΝΏ οι Κούρδοι απέσυραν τις δυνάμεις τους και κατ’ απαίτηση των Τούρκων κατέστρεψαν τα οχυρωματικά έργα που έκτιζαν για χρόνια, λαμβάνοντας εγγυήσεις από τους στρατηγούς των ΗΠΑ ότι ο στρατός θα είναι εκεί, μεταξύ Τούρκων και Κούρδων, για να αποτρέψει μια επίθεση.
 

Προχθες ο πρόεδρος των ΗΠΑ άναψε το πράσινο φώς στους Τούρκους να επιτεθούν στους Κούρδους συμμάχους τους, οι οποίοι, στις κοινές μάχες με τους Αμερικανούς στρατιώτες αυτά τα χρόνια εναντίον των πραγματικών τρομοκρατών του Ι.Κ., έχασαν 11 χιλιάδες άνδρες και γυναίκες, ενώ μετρούν πολλές χιλιάδες τραυματίες, το άνθος της νεολαίας του κουρδικού λαού.
 

Δηλαδή, οι ΗΠΑ υποστηρίζουν την Τουρκία, που βοηθούσε τους τρομοκράτες του Ι.Κ., να επιτεθούν εναντίον των μέχρι χθες συμμάχων τους, οι οποίο εξάλειψαν με τεράστιο κόστος τους τρομοκράτες του Ι.Κ. που αποτελούσαν τεράστια απειλή για την Ευρώπη, τις ΗΠΑ και την παγκόσμια ασφάλεια.
 

Όσο για τη Ρωσία, υπέπεσε σε τεράστιο πολιτικό σφάλμα, ανάβοντας αυτή πρώτη πράσινο φώς στους Τούρκους να εισβάλουν στη Β. Συρία, προσδοκώντας ακόμα μεγαλύτερη ένταση στις σχέσεις της Τουρκίας με τις ΗΠΑ.
 

Τώρα που άναψε το πράσινο φως και ο Τραμπ, κοιτάζουν αμήχανοι τους χάρτες της περιοχής και ετοιμάζονται να τιμωρήσουν την Τουρκία στο Ιντλίμπ.
 

Όμορφος κόσμος έντιμος, αγγελικά πλασμένος.
 

Σημείωση: Όλα αυτά πρέπει...