"Κόμμα = Ομάς ανθρώπων, ειδότων ν' αναγιγνώσκωσι και ν' αρθογραφώσιν εχόντων χείρας και πόδας υγιείς, αλλά μισούντων πάσαν εργασίαν, οίτινες ενούμενοι υπο ένα οιονδήποτε αρχηγόν, ζητούσι ν' αναβιβάσωσιν αυτόν δια παντός μέσου εις την έδραν πρωθυπουργού, ίνα παρέχη αυτοίς τα μέσα να ζώσι χωρίς να σκάπτωσι"
Εμμανουήλ Ροΐδης , Έλληνας πεζογράφος και κριτικός (1836-1904)


Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΔΕΝΑΞΑ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΔΕΝΑΞΑ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

ΔΙΕΘΝΗΣ ΠΟΛΙΤΚΗ - ΔΙΕΘΝΕΙΣ ΠΟΛΙΤΙΚΩΣ ΟΡΘΑ ΕΝΩΜΕΝΟΙ ΕΥΡΩΠΑΙΟΙ ΧΡΗΣΙΜΟΙ ΗΛΙΘΙΟΙ: Τα πολύ δύσκολα είναι μπροστά μας

 

Της Μαρίας Δεναξά

Δεν ξέρω αν το έχετε συνειδητοποιήσει αλλά τα πολύ δύσκολα είναι μπροστά μας.

Ο Ντόναλντ Τραμπ θα κάνει πράξη ό,τι έχει πει και κυρίως θα υπερασπιστεί τα συμφέροντα της πατρίδας του και των συμπολιτών του. Απέναντί του η μιζεριασμένη ευρωπαϊκή πολιτική τάξη φαίνεται να βυθίζεται ακόμα περισσότερο στον παραλογισμό της και να βρίσκει καταφύγιο σε μια παράλληλη πραγματικότητα.

Έτσι, ενώ οι ΗΠΑ του Τραμπ, όπως διαφαίνεται, θα γίνουν σχετικά γρήγορα πάλι μια πανίσχυρη δύναμη, οι ανεγκέφαλοι Ευρωπαίοι πολιτικοί -που, όταν μιλούν, δεν έχουν πια τίποτα να πουν- θα υπερασπίζονται μια φανταστική Ευρώπη (όπως κάνει ο Εμανουέλ Μακρόν, για παράδειγμα), η οποία μόνο στα όνειρά τους υπάρχει, ενώ θα αποκαλούν τους Αμερικανούς, τους Ρώσους, τους Ινδούς, τους Κινέζους κι όποιον δεν τους αρέσει «φασίστες» και «ναζί».

Την ίδια ώρα, για να δικαιολογήσουν την ανεπάρκειά τους και την κατάχρηση της εξουσίας, θα βλέπουμε τις αυτοαποκαλούμενες ελίτ να εναλλάσσονται στα κυρίαρχα ΜΜΕ, σαν άλλοι τηλε-ευαγγελιστές, για να κάνουν πλύση εγκεφάλου.

Καθένας από εμάς θα πρέπει να βρει τη δύναμη να αντισταθεί σε αυτό το ατελείωτο κύμα ηλιθιότητας εκ μέρους όσων ασκούν εξουσία, καθώς και στην εξαθλίωσή μας -υλική και άυλη- και στην αναπόφευκτη πλέον υποταγή μας σ’ αυτούς.

∆εν είναι η νίκη του Τραμπ ο πιο ανησυχητικός παράγοντας. Είναι οι περίεργες επαναλαμβανόμενες ήττες των λαών να επαναφέρουν τη δημοκρατία στη θέση που πραγματικά της αξίζει. Και για να γίνει αυτό, ίσως πρέπει να το πάρουμε απόφαση πως θα πρέπει να ακολουθήσουμε μια ριζική αλλαγή στρατηγικής: να μην προσπαθούμε πλέον να σταματήσουμε το τρένο που τρέχει, αλλά να το αφήσουμε να εκτροχιαστεί ή ακόμα και να το βοηθήσουμε να το κάνει.

Η ψυχική μας δύναμη έχει διανύσει ήδη πολύ δρόμο και τα έχει καταφέρει μέσα στις συμπληγάδες του σύγχρονου μεσαίωνα, όπου καταργούν τα δικαιώματά μας και τα αντικαθιστούν με αμέτρητες υποχρεώσεις. Πολιτικοί, δημοσιογράφοι, ψευτοδιανοούμενοι δεν είναι αυτό που φαίνονται. ∆εν είναι απολύτως τίποτα.

Γιατί…

 

ΔΙΕΘΝΕΙΣ ΧΡΗΣΙΜΟΙ ΗΛΙΘΙΟΙ – ΔΙΕΘΝΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗ: Το τέλος των ηγετίσκων

 

Της ΜΑΡΙΑΣ ΔΕΝΑΞΑ

Ο κόσμος μέσα στον οποίο επιβιώσαμε την τελευταία δεκαετία αλλάζει.

Η ∆ύση καταρρέει εξαιτίας των αρρωστημένων και δυστοπικών ιδεολογιών μιας γενιάς ηγετών που υπηρετούν χωρίς καμία παρέκκλιση μια νέα τάξη πραγμάτων, για την οποία είναι υπεύθυνοι, αλλά αποπροσανατολιστικά κατηγορούν όποιον δεν τους είναι αρεστός, όπως τον Ίλον Μασκ, τον Ντόναλντ Τραμπ, ακόμη και τον Πούτιν, ότι ευθύνονται για την τροχιά της απόλυτης παρακμής σε όλα τα επίπεδα που έχει πάρει η ανθρωπότητα εξαιτίας τους.

Ο Τζάστιν Τριντό, ένας από τους νεαρούς αστέρες του Νταβός, ο υπερ-παγκοσμιοποιητής, ο πολεμοκάπηλος, ο οπαδός του ξεπουλημένου ΠΟΥ στον Μπιλ Γκέιτς, το φερέφωνο της woke ατζέντας, που το 2022 κυνηγούσε τις αυτοκινητοπομπές του «κομβόι της Ελευθερίας» σαν να ήταν τρομοκράτες, ανακοίνωσε την απόφασή του  να παραιτηθεί!

Στα χρόνια της υπηρεσίας και της «προσφοράς» του προς τον Καναδά και τους συμπολίτες του κατάφερε το ακατόρθωτο: Να ενώσει ολόκληρη τη χώρα εναντίον του! Χάρη στο «όραμά» του οι Καναδοί κατάντησαν να πληρώνουν 12 δολάρια (περίπου 8 ευρώ) το μαρούλι, εκατοντάδες άνθρωποι έχασαν την εργασία τους, επειδή αντιστάθηκαν στην υπο χρεωτικότητα του εμβολιασμού κατά την περίοδο του κορονοϊού, η αποσιώπηση σκανδάλων και τα όργια διαφθοράς έγιναν κυβερνητική στρατηγική, χρεοκόπησε τη χώρα και δίχασε το έθνος, την ώρα που έδινε διαλέξεις για την ενσωμάτωση. Οι Καναδοί είναι αλήθεια ότι θα τον θυμούνται για πάντα για την κακομεταχείριση και την καταστροφή τους και για το γεγονός πως θα ανταμειφθεί γι’ αυτό με προνόμια εφ’ όρου ζωής, αντί να προσαχθεί και να λογοδοτήσει στη ∆ικαιοσύνη!

Πάντως, η πτώση ηγετίσκων που έχουν γίνει «βαρίδια» στο στρατόπεδο των παγκοσμιοποιητών δεν έχει ακόμη τελειώσει και, ως φαίνεται, θα είναι μακρά. Εκτός από τον Τριντό, από τη διεθνή σκηνή αποχώρησαν πρόσφατα ή είναι να αποχωρήσουν και άλλοι «επαγγελματίες» πολιτικοί, όπως η Νεοζηλανδή Τζασίντα Άρντερν, ο Γερμανός καγκελάριος Όλαφ Σολτς, ο ερασιτέχνης Ρίσι Σούνακ. Εξάλλου, την τύχη τους δεν φαίνεται να γλιτώνουν ούτε ο Εμανουέλ Μακρόν ούτε ο Κιρ Στάρμερ αλλά ούτε και ο Κυριάκος Μητσοτάκης, που θα αναγκαστούν να φύγουν νύχτα, καθώς βρίσκονται στο στόχαστρο της καταιγίδας Τραμπ, η οποία -ως φαίνεται- σαρώνει ήδη τα πάντα στο πέρασμά της. Απλά είναι θέμα χρόνου…

Ωστόσο στο χείλος της κατάρρευσης παγκοσμίως η «προοδευτική» διεθνής θα προσπαθήσει να αναδιοργανωθεί όσο καλύτερα γίνεται για να επανέλθει δριμύτερη μετά την ηχηρή ήττα που υπέστη. Όμως…

ΔΙΕΘΝΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗ και ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΣΥΡΙΖΟΠΛΗΚΤΗ ΜΠΑΝΑΝΙΑ: Ετσι θα πετάξουν τον εθνικό μας τσαρλατάνο σαν στημένη λεμονόκουπα

Mε ανάρτησή της η εκλεκτή δημοσιογράφος Μαρία Δεναξά τα λέει όλα.

Εξηγεί για την ακρίβεια την μέθοδο των καθυστερήσεων και του ροκανίσματος του χρόνου με την οποία θα οδηγήσουν τον Τσίπρα ως τον Ιούλιο και αφού τον αναγκάσουν να υπογράψει την ύστατη καταστροφή θα τον πετάξουν σαν στημένη λεμονόκουπα…



ΔΙΕΘΝΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ: Τι σημαίνει χρεοκοπία; Δείτε την καταστροφή του Ντιτρόιτ, θα καταλάβετε


Στις 18 Ιουλίου, το Ντιτρόιτ έγινε η μεγαλύτερη πόλη στην ιστορία των ΗΠΑ που κήρυξε πτώχευση. Η αίτηση υπαγωγής σε καθεστώς προστασίας από τους πιστωτές είναι η τελευταία πράξη ενός αργού θανάτου που ξεκίνησε δεκαετίες πριν με την κατάρρευση της αυτοκινητοβιομηχανίας, η οποία παρέσυρε την άλλοτε κραταιά πρωτεύουσα της παγκόσμιας βιομηχανίας, που είχε συνδέσει την τύχη της με τις τρεις κορυφαίες επιχειρήσεις -τη Ford, την Chrysler και την General Motors.


Με το συσσωρευμένο χρέος να έχει εκτοξευθεί στο δυσθεώρητο ύψος των 18,5 δισ δολαρίων περίπου (14 δισ ευρώ) για 700,000 κατοίκους, ο κυβερνήτης του Μίσιγκαν Ρικ Σνάιντερ δεν είχε άλλη επιλογή από το να ακολουθήσει τις συμβουλές του διαχειριστή της κατάστασης έκτακτης ανάγκης, Κέβιν Όρ, που είχε αναλάβει τον περασμένο Μάρτιο να διαπραγματευτεί με τους πιστωτές μια εθελοντική αναδιάρθρωση του χρέους.


Οι διαπραγματεύσεις κατέληξαν σε ναυάγιο και ο Κέβιν Όρ επέλεξε την αίτηση πτώχευσης για να πιέσει τους 100.000 πιστωτές να αποδεχθούν να μειώσουν τις απαιτήσεις τους αντί να χάσουν όλα τα χρήματα που προορίζονταν για τις ήδη προβληματικές, εξαιτίας των αλλεπάλληλων περικοπών, δημοτικές υπηρεσίες.


Ο αργός θάνατος του Ντιτρόιτ συνοδεύτηκε από παρακμή σε όλα τα επίπεδα. Τα τελευταία 60 χρόνια ο πληθυσμός του συρρικνώθηκε κατά το ήμισυ, εκατοντάδες επιχειρήσεις είτε έκλεισαν είτε το εγκατέλειψαν, η ανεργία σε πολλές περιοχές αγγίζει το 50%, οι δημόσιες υπηρεσίες υποβαθμίστηκαν, το {1/3} των νοικοκυριών ζει κάτω από το όριο της φτώχειας, το {40%} του δημόσιου φωτισμού έχει τεθεί εκτός λειτουργίας, όπως και το 25% των ασθενοφόρων που οι αρχές αδυνατούν να αντικαταστήσουν.


Τα μισά δημοτικά πάρκα έχουν κλείσει ενώ καταγράφεται ρεκόρ εγκληματικότητας. Η αστυνομία, η οποία στις υπόλοιπες Πολιτείες χρειάζεται κατά μέσο όρο 11 λεπτά για να φθάσει όπου την καλούν, στο Ντιτρόιτ θέλει 58 ολόκληρα λεπτά.
 
Χαρακτηριστικά μιας χρεοκοπημένης κοινωνίας δηλαδή…


Σε ανακοίνωσή του, ο κυβερνήτης του Μίσιγκαν υπογραμμίζει ότι πήρε αυτή τη δύσκολη απόφαση «προκειμένου οι κάτοικοι του Ντιτρόιτ να εξακολουθήσουν να έχουν πρόσβαση σε βασικές δημόσιες υπηρεσίες και η πόλη να ξεκινήσει από το μηδέν σε σταθερή οικονομική βάση που θα της επιτρέψει να αναπτυχθεί στο μέλλον».

Στον ίδιο τόνο και οι δηλώσεις από τον Λευκό Οίκο. Η εκπρόσωπος τύπου Έιμι Μπράντετζ διαβεβαίωσε ότι ο πρόεδρος Ομπάμα «παρακολουθεί στενά την κατάσταση» αλλά σε αντίθεση με το 2008 που η ομοσπονδιακή κυβέρνηση είχε διαθέσει χρήματα για την General Motors και την Chrysler, αυτή τη φορά δεν έδωσε καμία υπόσχεση στις αρχές του Ντιτρόιτ.


Πώς, όμως, έφθασε να βαρέσει «κανόνι» ένα από τα πιο ακμάζοντα κέντρα αυτοκινητοβιομηχανίας στον κόσμο;