ΝουΔο-γαλαζαίικο ΣΟΥΡΓΕΛΟ-ΛΑΜΟΓΙΑΡΑΔΙΚΟ: Πλειοψηφία κατηγορουμένων

#ΧΑΟΣ_ΔΑΓΚΩΤΟ pic.twitter.com/5O2PJVemfF

— Billy Idiot (@BillyIdiot2) April 8, 2026

 Του Μανόλη Καψή

Από μια άποψη η φροντίδα τους είναι συγκινητική. Ποιος μπορεί να υποτιμήσει την αφοσίωση του Κώστα Σκρέκα στον ψηφοφόρο του, για το (προφανώς δίκαιο…) αίτημά του και την τύχη του στους δαιδαλώδεις διαδρόμους του ΟΠΕΚΕΠΕ; 

Αίτημα που τον κάνει να διακόπτει ακόμα και αυτή τη συμμετοχή του στο υπουργικό συμβούλιο των 27 στις Βρυξέλλες -συγνώμη κάτι επείγον- και να τηλεφωνεί στον κ. Μελά του Οργανισμού αγωνιώντας να μάθει την εξέλιξη; 

 Νιώθεις μια ζήλια. Ποιος άλλος νοιάζεται έτσι για τον άνθρωπό του;

Αν ήταν ταινία, θα τον βάζαμε να τρέχει μέσα στη βροχή, για να βρει έναν τηλεφωνικό θάλαμο στη γωνία του Berlaymont και να φωνάζει στη τηλεφωνήτρια: Συνδέστε με παρακαλώ με Αθήνα, είναι επείγον.

Από την άλλη, η διαχείριση του σκανδάλου ήθελε ένα μέτρο και μια ισορροπία. Γιατί όπως σημείωσε ολίγον χαιρέκακα και ο Ευάγγελος Βενιζέλος (βλ. Τα Νέα), εφόσον τελικά ασκηθούν οι διώξεις της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας, όπως είναι και το προφανές και το αναμενόμενο, η κοινοβουλευτική πλειοψηφία του πρωθυπουργού και του κυβερνώντος κόμματος, θα είναι μια "πλειοψηφία κατηγορουμένων", που όπως και να το πεις, έχει μια ιδιαιτερότητα.  

Ακόμα και αν μετρήσουμε την Κοινοβουλευτική Ομάδα με το τεκμήριο της αθωώτητας, υπάρχει ένα θέμα.

Η υπόθεση έχει και τα παράδοξά της. Πώς γίνεται μια έρευνα να είναι σε εξέλιξη εδώ και 6 χρόνια, εισαγγελείς να παρακολουθούν πολιτικούς και τηλέφωνα, να δίνουν εντολές για άρση του απορρήτου και να συντάσσουν δικόγραφα και κανείς να μην έχει πάρει χαμπάρι; 

Αν είναι έτσι το επιτελικό κράτος, "θα προτιμήσω το παλαιότερο κράτος που τουλάχιστον ψυλλιαζόταν τι συμβαίνει" όπως λέει και ο Γιάννη Πρετεντέρης και  πολύ άδικο δεν έχει.

Εκτός και αν έχει δίκιο η "Εστία", που όπως έγραψε, η κυβέρνηση "δεν πήρε είδηση ότι με τις επισυνδέσεις παρακολουθούνταν υπουργοί και βουλευτές της , καθώς ο τότε υπουργός Δημόσιας Τάξεως Τάκης Θεοδωρικάκος, είχε έρθει σε σύγκρουση με τον επικεφαλής της αρμόδιας υπηρεσίας ΔΙΔΑΓΕΠ για άλλα θέματα κι αυτός φέρεται (επειδή δεν μιλούσαν) να μην τον ενημέρωσε ποτέ ότι παρακολουθούνταν βουλευτές. Κατά λάθος αποκαλύφθηκε το σκάνδαλο και μετά δεν μαζευόταν."  

Αν αυτός είναι ο λόγος που πιάστηκαν όλοι στα πράσα, ότι πλακώθηκε ο Θεοδωρικάκος με έναν αστυνόμο, υπάρχει κάτι το πολύ κωμικό στην υπόθεση.

Ο πρωθυπουργός θα μπορούσε βέβαια να πει κι αυτός ένα θαρραλέο mea culpa και να ζητήσει συγνώμη, ελπίζοντας ότι η μεταμέλειά του θα εκτιμηθεί. Εκανα ένα μεγάλο λάθος, ανέχθηκα (και κακώς) παλαιοκομματικές συμπεριφορές, απέτυχα το ομολογώ. Πάμε παρακάτω και θα τα πούμε στις εκλογές. Αλλωστε η υπόθεση με τις επιδοτήσεις, όσο ενοχλητική κι αν είναι σε πολλούς (αλλά δεν είμαι βέβαιος ότι ενοχλεί όλους με τον ίδιο τρόπο και ειδικά στην περιφέρεια, όπως είναι ο ορθός τρόπος για να λέμε την επαρχία ), δεν πλήττει το βασικό του χαρτί που είναι η πολιτική σταθερότητα και η κυβερνησιμότητα. Εκεί δεν θα παιχτεί το παιχνίδι στις εκλογές;

Ναι, θα μπορούσε να ζητήσει συγνώμη, αλλά δεν ξέρω αν θα ήταν αποτελεσματικό. Αν θα έπειθε και (κυρίως) αν θα μάζευε τη ζημιά που έχει προκαλέσει. Αυτά έχουν απόδοση όταν το δικό σου πολιτικό κεφάλαιο είναι μεγάλο και αντέχεις τη φθορά. Αλλιώς την κουβαλάς σαν τη γίδα στην πλάτη. Κολλάει πάνω σου.

Είπαμε άλλωστε, η ιστορία ήθελε μέτρο και ισορροπίες, πόσο μάλλον που οι περισσότεροι βουλευτές δεν θεωρούν καν ότι έχουν παραβιάσει κάποιο κανόνα. Όπως λέει και ο Κώστας Τσιάρας, "δεν είναι ρουσφέτι η βοήθεια και η υπεράσπιση ενός αδύναμου πολίτη που δεν έχει πρόσβαση πουθενά και έχει υποστεί καταστροφή. Δεν θα έπαυα ποτέ να υπερασπίζομαι τον αδύναμο πολίτη". Μοιάζει έτσι το κυνήγι του σταυρού και το ρουσφέτι, σαν κάτι το ηρωικό και ταυτόχρονα θαρραλέο και δημοκρατικό. Ο αδύναμος που έχει υποστεί καταστροφή δεν δικαιολογεί και το στραμπούληγμα των κανόνων;

Ασε το άλλο. Ο μεν βουλευτής εξασφαλίζει τον σταυρό, εξασφαλίζει όμως και την ψήφο για το κυβερνών κόμμα, μην το ξεχνάμε. Και δεν παίζεις με τους αγρότες, το έχουμε εμπεδώσει αυτό.  Εξ ου και οι επισημάνσεις του πρωθυπουργού για το τεκμήριο της αθωώτητας, ο εκνευρισμός για την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία που πρέπει να δράσει άμεσα- και που δεν αποκλείεται να έχει και μια κόντρα με την κυβέρνηση της Αθήνας- η επισήμανση για τις διαχρονικές πελατειακές σχέσεις και η έκρηξη για την υποκρισία όσων ανακάλυψαν ότι τα ρουσφέτια ξεκίνησαν το 2019. Σωστό κι αυτό. Εδώ ο Σαμαράς που εξεμάνη, τα έσπασε με την τρόικα γιατί ήθελε να βάλει Μεσσήνιο στην Ανεξάρτητη Αρχή Δημοσίων Εσόδων, ο Μπουκώρος τον σόκαρε;

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης πατάει σε δυο βάρκες. Από τη μία δεν μπορεί βέβαια να αγνοήσει τον σκανδαλισμό της κοινής γνώμης από το γαλάζιο ρουσφετοσκάνδαλο, από την άλλη, δεν μπορεί να εγκαταλείψει και τους βουλευτές της ΝΔ που συμμετείχαν, αφού σε αυτή την περίπτωση θα χάσει και το κόμμα και τη ψυχή του. Του κόμματος την ψυχή.

Αυτή η επαμφοτερίζουσα στάση, μοιάζει λίγο με την πρόταση για το ασυμβίβαστο του υπουργού και του βουλευτή. Ένα βήμα μπρός και ένα βήμα πίσω που θα έλεγε και ο Κουτσούμπας. Ο υπουργός θα παραιτείται από βουλευτής ώστε υποτίθεται να μην κάνει ρουσφέτια, αλλά θα επανέρχεται στον ανασχηματισμό στη θέση του στο Κοινοβούλιο και ο αναπληρωματικός θα επιστρέφει στον πάγκο. Μοιάζει λίγο με αστείο.

 

Και γιατί να μην θεσπίσουμε το ασυμβίβαστο βουλευτή - πρωθυπουργού; Ή ακόμα καλύτερα το ασυμβίβαστο πρωθυπουργού - απατεώνα;

— aNameToCome (@aNameToCome) April 6, 2026

 

Όπως λέει και ο Ευάγγελος Βενιζέλος σχεδόν σκασμένος στα γέλια :  

 

ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΑΓΡΟΤΟ-ΚΗΦΗΝΟ-ΖΗΤΟΥΛΟ-ΚΑΤΣΑΠΛΙΑΔΟ-ΞΕΦΤΙΛΑΡΟΠΛΗΚΤΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Αγωνιστικούς χαιρετισμούς στον Κώστα Ανεστίδη

Πώς ξεκίνησε Vs Πως κατέληξε

Από «δεν είναι δεσμευμένοι οι λογαριασμοί μου» σε «με άφησαν άφραγκο»! pic.twitter.com/YjazjjsWYH

— Ακήρατος🇪🇺🇺🇦 (@Akiratos_) December 24, 2025

Ακούτε Έλληνες φορολογούμενοι;
Τον αφήσατε άφραγκο. pic.twitter.com/sCCAKUHRJ0

— Beburos (@Beburosangel) December 25, 2025

 

Του Μανόλη Καψή

Θα ήθελα να ξεκινήσω το σημείωμα με τους αγωνιστικούς μου χαιρετισμούς στον αγροτοσυνδικαλιστή Κώστα Ανεστίδη, επικεφαλής του μπλόκου στα Μάλγαρα. Δεν υπάρχει καμία ειρωνεία στους χαιρετισμούς μου σας διαβεβαιώ και είμαι βέβαιος ότι η έρευνα που διεξάγει η Διεύθυνση Αντιμετώπισης Οργανωμένου Εγκλήματος για τις επιδοτήσεις που εισέπραξε ο κ. Ανεστίδης, θα αποδείξει ότι είναι παντελώς αθώος ο άνθρωπος.

Αν ένιωσα την ανάγκη της επικοινωνίας- έστω και γραπτώς- με τον συμπαθή συνδικαλιστή, είναι γιατί διάβασα ότι το σύνολο των επιδοτήσεων που έχει λάβει τα τελευταία 4-5 χρόνια είναι 122.765 ευρώ.

Δεν είναι και μικρό το ποσό ε! Εντυπωσιάστηκα το ομολογώ. Δεν ξέρω πόσα έχουν λαμβάνειν και οι άλλοι συνάδελφοί του στα μπλόκα- για όσους δεν έχουν σχέση με επιδοτήσεις τα ποσά προκαλούν τουλάχιστον εντύπωση-  πάντως αρχίζω και αντιλαμβάνομαι γιατί ανάμεσα στα αιτήματα των αγροτών είναι να παραμείνει ο ΟΠΕΚΕΠΕ και να μην περάσει η καταβολή των επιδοτήσεων στην ΑΑΔΕ. Κορόιδα είναι;

Εδώ θα είμαστε και θα μάθουμε τα νέα του κ. Ανεστίδη, άλλωστε έτσι όπως πάει η ιστορία δεν βλέπω να τελειώνουν τα μπλόκα σύντομα. Φταίει ότι ορισμένοι αγρότες είναι τελείως στα κάγκελα, ίσως φταίει και η γραφειοκρατία του Περισσού- δεν συνεδριάζει για ψύλλου πήδημα το Πολιτικό Γραφείο, έχει τις διαδικασίες του κι αυτό- παίζει ρόλο και ότι τέτοια εποχή οι αγρότες, αν δεν είναι στα μπλόκα είναι σε κάτι θλιβερά καφενεία μέσα στην κάπνα, σίγουρα όμως παίζει ρόλο και ο τρόπος που αντιμετωπίζει το αγροτικό η κυβέρνηση.

Ακόμα και όταν εκδηλώνονται σαφέστατα παραβατικές συμπεριφορές, η κυβέρνηση είναι "με το σεις και με το σας". Καθόλου παράδοξο, αν λάβουμε υπόψιν ότι οι αγρότες (και) στις τελευταίες εκλογές ψήφισαν πλειοψηφικά τη Νέα Δημοκρατία και η κυβέρνηση δεν έχει την πολυτέλεια να θυσιάσει τις όποιες προσβάσεις έχει- ή της έχουν απομείνει καλύτερα- σε αυτό το εκλογικό κοινό. Πόσο μάλλον που οι δημοσκοπήσεις δείχνουν ότι στους αγροτικούς νομούς, η φθορά της Νέας Δημοκρατίας είναι μεγαλύτερη απ΄ ότι στα αστικά κέντρα, ενώ εκεί εντοπίζεται και η μεγάλη άνοδος του Κυριάκου Βελόπουλου.

Δεν είναι τυχαίο, ότι δύο χρόνια και μετά τον Daniel, αν και έχουν επενδυθεί εκατομμύρια επί εκατομμυρίων από τα χρήματα των φορολογουμένων σε αντιπλημμυρικά έργα στη Θεσσαλία, κανείς δεν θίγει, μια από τις κύριες διαπιστώσεις των Ολλανδών, που είχαν αναλάβει τη μελέτη της ανασυγκρότησης της περιοχής. Ότι δηλαδή πρέπει να τελειώσουμε άμεσα, με την καλλιέργεια του μπαμπακιού. Γιατί μεταξύ άλλων καταστρέφει τον κάμπο, το έδαφος δηλαδή, απομυζά τα υδάτινα αποθέματα, και σε λίγα χρόνια όλη η περιοχή θα έχει ερημοποιηθεί και θα έχει καταστραφεί.

Δεν ξέρω τις λεπτομέρειες, ούτε είμαι ειδικός φυσικά, διαβάζω και ενστάσεις, διαβάζω και άλλους που εκφράζουν αμφιβολίες και αντιρρήσεις, αλλά το βέβαιον είναι ότι ο διάλογος για την ανασυγκρότηση της παραγωγής- υπό το φως της κλιματικής αλλαγής- ούτε καν ξεκίνησε, υπό τον φόβο φυσικά των αντιδράσεων. Άντε πες στον Ανεστίδη με τις 122 χιλιάδες ευρώ επιδότηση, να ξεκινήσει άλλη καλλιέργεια τώρα στα γεράματα, πιο ανταγωνιστική και πιο εμπορεύσιμη, που δεν έχει επιδότηση. Πας καλά;

Γι΄αυτό και δεν έχει καμία ελπίδα να ευδοκιμήσει και η άλλη πρόταση του Κυριάκου Μητσοτάκη περί διακομματικής επιτροπής που θα συζητήσει και θα προτείνει λέει την αναμόρφωση της πολιτικής στο αγροτικό.

Ούτως ή άλλως η πρόταση είναι υποκριτική, θέλει να περάσει το μήνυμα ότι όλοι έχουν ευθύνες για τα προβλήματα που αντιμετωπίζει ο πρωτογενής τομέας, το πρόβλημα είναι διαχρονικό και διακομματικό ως συνήθως (λέει η κυβέρνηση) και οι ευθύνες συνεπώς επιμερίζονται σε όλους. Δεν αφορούν μόνο την σημερινή κυβέρνηση- θέλει να μας πείσει η κυβερνητική προπαγάνδα- γι΄αυτό και οι λύσεις πρέπει να συμφωνηθούν από κοινού.

Δηλαδή αυτό που δεν κατάφεραν τα άλλα κόμματα (ΠΑΣΟΚ και ΣΥΡΙΖΑ) όταν ασκούσαν εξουσία, δηλαδή να καταθέσουν και να προωθήσουν ρηξικέλευθα μέτρα, που ναι μεν θα ξεβόλευαν ορισμένους αλλά θα συνιστούσαν μεταρρύθμιση προς όφελος των πολλών, θα το κάνουν τώρα που είναι στην αντιπολίτευση. Γελάστε ελεύθερα.

Σε μια διακομματική ο καθένας θα φέρει και θα καταθέσει τον κομματικό του μαξιμαλισμό, απλώς και μόνο για να κερδίσει τις εντυπώσεις. Πώς το είπε και ο Νίκος Ανδρουλάκης; Να δώσουμε στους αγρότες και από αυτά που δεν έχουμε- αγνοώντας προφανώς, παρά την προϋπηρεσία στην Ευρωβουλή, τους ευρωπαϊκούς κανονισμούς. Υποθέτω μάλιστα μετά ήταν και πολύ ευχαριστημένος που είχε βρει μια ωραία ατάκα για τα παράθυρα.

Βρισκόμαστε σε ένα σημείο, εύθραυστης ισορροπίας. Οι αγρότες γνωρίζουν ότι η σχετικά ήπια ταλαιπωρία που υφίστανται οι ταξιδιώτες, τους επιτρέπει να έχουν ακόμα υποστήριξη στον αγώνα τους από ένα μεγάλο ακροατήριο, τουλάχιστον αυτό που βρίσκεται απέναντι στον Κυριάκο Μητσοτάκη. Όσο όμως η ενόχληση αυξάνεται, και οι αντιδράσεις θα κορυφώνονται και τα φαινόμενα κοινωνικού αυτοματισμού θα πολλαπλασιάζονται.

Ταυτόχρονα και η πίεση που δέχεται η κυβέρνηση, προς το παρόν είναι διαχειρίσιμη. Την ίδια στιγμή η κυβέρνηση κάνει επίδειξη δημοσιονομικής σοβαρότητας, αποδεχόμενη ορισμένα μέτρα στήριξης του αγροτικού εισοδήματος και απορρίπτοντας άλλα, ενώ τα κόμματα της αντιπολίτευσης κάνουν επίδειξη αντισυστημισμού και παραδοσιακού τύπου αντιπολίτευσης, εκχωρώντας στο Μαξίμου εκείνο το ευάριθμο εκλογικό κοινό, που δεν επιθυμεί διαταραχή της συνετής οικονομικής πολιτικής και επιστροφή στο "Τσοβόλα δώστα όλα". 

Στα παράλογα της ιστορίας, η…

 

ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΑΓΡΟΤΟ-ΚΗΦΗΝΟ-ΖΗΤΟΥΛΟ-ΚΑΤΣΑΠΛΙΑΔΟ-ΞΕΦΤΙΛΑΡΟΠΛΗΚΤΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Η βία των αγροτο-κατσαπλιάδων

Ο πλανήτης των πιθήκων: η εξέγερση pic.twitter.com/86V6FwBMn5

— Nothingman (@Nothing04305955) December 8, 2025

Νέα ευρήματα Μινωικής εποχής από ανασκαφές στο ανάκτορο της Φαιστού pic.twitter.com/I3o2xDrwWc

— Veltsi the IX (@Veltsi_Legacy) December 9, 2025

 

Του Μανόλη Καψή

Είναι δικαιολογημένα άραγε τα επεισόδια, λόγω της οργής και της απόγνωσης των αγροτών, όπως αποφαίνονται ορισμένοι δημοσιογράφοι των καναλιών, ελπίζοντας ότι έτσι- κάνοντας επίδειξη φιλολαϊκότητας δηλαδή- δεν θα αποξενώσουν το αριστερό τηλεοπτικό κοινό, που τους παρακολουθεί πάντα με επιφύλαξη, ως "βραχίονες του συστήματος" και porte parole της διαπλοκής;

Αν η οργή είναι όμως η αιτία της ωμής βίας, γιατί άραγε εκδηλώνεται κατ΄εξοχήν στην Κρήτη, αλλά όχι στα Τρίκαλα και την Καρδίτσα;

Είναι άλλες οι ορμονικές διεργασίες στα παιδιά της λεβεντομάνας;

Και αν όλα οφείλονται στην οργή και την απόγνωση- "δεν έχουμε να χάσουμε τίποτα" είναι το σύνθημα που επαναλαμβάνουν οι συνδικαλιστές αγρότες στα μπλόκα, εμπνευσμένο πιθανώς από ένα ξεχασμένο Μανιφέστο του 19ου αιώνα- πώς και εκδηλώνεται κάθε χρόνο ακριβώς την ίδια εποχή, λίγο πριν τα Χριστούγεννα; Και εκτονώνεται περιέργως, αμέσως μετά τις γιορτές;

Ειρωνείες θα μου πείτε, που υποτιμούν τα προβλήματα του πρωτογενούς τομέα, καθώς ακόμα και αν δεχθούμε ότι κάθε χρόνο τέτοια εποχή, οι αγρότες ακολουθούν και συντονίζονται με μια χορογραφία σχεδιασμένη από τους κομματικούς καθοδηγητές τους- που σπεύδουν στα μπλόκα να ευλογήσουν τα τρακτέρ και να βγουν φωτογραφίες- αντιμετωπίζουν όντως μεγάλα προβλήματα.

Καμία αντίρρηση. Όπως και όλοι οι άλλοι εργαζόμενοι θα προσέθετα όμως, που δεν μπορούν να ελπίζουν σε καμία επιδότηση. Ούτε θα αποζημιωθούν αν κλείσει η επιχείρησή τους.

Υποθέτω πάντως ότι φέτος τα πράγματα είναι χειρότερα από κάθε άλλη φορά, εξ ου και η μαζικότητα των διαμαρτυριών. Εκτός από τα γνωστά προβλήματα του κόστους της παραγωγής, έχει προστεθεί και το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ και οι καθυστερήσεις στις πληρωμές, έχει προστεθεί και η ευλογιά των προβάτων. Ορισμένοι παραγωγοί, δεν έχω αμφιβολία, πρέπει να βρίσκονται σε απόγνωση. Και αυτό απαιτεί και από εμάς που σχολιάζουμε και από την κυβέρνηση που καλείται να το αντιμετωπίσει, τουλάχιστον σεβασμό. Συμφωνούμε απολύτως.

Αλλά φυσικά αυτό δεν δικαιολογεί την ωμή βία ορισμένων Κρητικών, που όπως μάθαμε αργότερα, έχουν και τον μισό Ποινικό Κώδικα στην πλάτη τους.

Περίεργο, πέσαμε από τα σύννεφα. Φαίνονταν καλά παιδιά με τις κατσούνες τους, καθώς έβγαζαν σέλφι στην πίστα του αεροδρομίου Ηρακλείου.

Η υποψία πάντως είναι ότι η δυσαρέσκεια των αγροτών και των κτηνοτρόφων, δεν έχει να κάνει μόνο με τις καθυστερήσεις στις πληρωμές λόγω του σκανδάλου- που δεν αφορούν όλο τον κόσμο, αλλά μόνο εκείνους που ελέγχονται για ενδεχόμενες παρανομίες στις αιτήσεις για επιδότηση- αλλά στη γενικότερη διαπίστωση του κόσμου "της αγροτιάς"-  έτσι για να θυμηθούμε λίγο και τα χρόνια τα ωραία του ΠΑΣΟΚ-  ότι το πάρτι με τις επιδοτήσεις τελείωσε. Δηλαδή, θέλω να πω, υπάρχει η υποψία ότι η δυσαρέσκεια των αγροτών, οφείλεται περισσότερο στη διαπίστωση ότι τελειώνει το εύκολο χρήμα τύπου "όλα τα κιλά όλα τα λεφτά" και λιγότερο ίσως στο ότι καθυστερούν οι καταβολές. Που για ορισμένους όντως μπορεί να είναι μεγάλο πρόβλημα καθώς τα δάνεια και οι δόσεις τρέχουν.

Γιατί όλα αυτά τα χρήματα για τα βοσκοτόπια που δήθεν είχαν στα νησιά, όλες αυτές οι απίθανες ιστορίες που είδαν το φως της δημοσιότητας μέσα και από τις υποκλοπές των πρωταγωνιστών του σκανδάλου του ΟΠΕΚΕΠΕ, κάποιοι τα καρπώνονταν και τα απολάμβαναν.

Η ιστορία του ΟΠΕΚΕΠΕ, δεν είναι μόνο μια υπόθεση σκανδαλώδους πολιτικής ανοχής στην γαλάζια παρανομία (αν δεν είναι κάτι ακόμα χειρότερο). Είναι και μια ιστορία γενικευμένης και οργανωμένης εξαπάτησης του προϋπολογισμού της κοινής αγροτικής πολιτικής, από μια μεγάλη ομάδα Ελλήνων αγροτών, επιχείρηση εξαπάτησης που ήταν σε εξέλιξη για πολλά χρόνια και που απέφερε μεγάλα εισοδήματα σε χιλιάδες παραγωγούς. Όχι μόνο στον Φραπέ ή τον Χασάπη…

 Ξαφνικά, από το "στην υγεία των κορόϊδων των κουτόφραγκων", θα πέσει τσεκούρι. Είναι να μην διαμαρτύρεσαι;

Πόσο μάλλον που όπως σημείωσαν άλλοι, γνώστες των προβλημάτων του αγροτικού τομέα, αυτό που ζούμε σήμερα είναι το τέλος μιας μορφής επιδοτούμενης γεωργίας, που δεν έχει κανέναν μέλλον. Ο αγρότης της νέας εποχής ή θα καλλιεργεί ανταγωνιστικό προϊόν ή θα φυτοζωεί με ελεειμοσύνες.

Η ωμή βία και μάλιστα εναντίον αστυνομικών, ενόχλησε υποθέτω πολλούς μετριοπαθείς ψηφοφόρους, που γενικώς μάλλον δεν συμφωνούν με τους τσαμπουκάδες και τους αποκλεισμούς δρόμων, όπως φαίνεται και από τις δημοσκοπήσεις. Δεν θα μπορούσαν να κάνουν οι διαμαρτυρόμενοι καλύτερο δώρο στον πρωθυπουργό. Ο οποίος όμως αμφιταλαντεύεται. Από τη μία βλέπει το κράτος και τους μηχανισμούς του να ξεφτιλίζονται από τους διαδηλωτές, από την άλλη δεν θέλει να κάνει χρήση της βίας των ΜΑΤ, γιατί αν χαθεί η αγροτική ψήφος, δεν μπορεί να ελπίζει σε αξιοπρεπές αποτέλεσμα στις εκλογές του 27.

Πού οφείλεται όμως αυτή η έκρηξη των αγροτών;

Να οφείλεται σε μια τοπικιστική εκδοχή, τυπικά κρητική, της αντισυστημικότητας;

Η είναι μια άλλη όψη μιας προνεωτερικής αντίληψης για τις κοινωνικές σχέσεις που επιζεί στα ορεινά του νησιού, ένα διαφορετικό δείγμα της οποίας ζήσαμε πρόσφατα στο χωριό Βορίζια;

Η μήπως είναι το αποτέλεσμα και η αντανάκλαση ενός αντιπολιτευτικού ρεύματος που έχει γίνει κυρίαρχο τα τελευταία χρόνια και που συνοψίζεται στο σύνθημα: 

ΣΥΡΙΖΑίικα REBRANDισμένα ΕΘΝΙΚΑ ΣΟΥΡΓΕΛΑ: O Ζήκος και τα "σκληρά παιδιά"

  

 

 

 

Του Μανόλη Καψή

Θέλω να μου πείτε ειλικρινά. Ποιος κανονικός άνθρωπος που δεν έχει καβαλήσει το καλάμι, δεν έχει προσβληθεί από την οίηση και την έπαρση που είναι οι πιο γνωστές "ασθένειες" στην πολιτική,  θα έγραφε ποτέ έτσι και σε βιβλίο μάλιστα, περιγράφοντας τον ίδιο και τους φίλους του: "Δεν είχαν υπολογίσει ίσως, πώς ήμασταν κι εμείς σκληρά παιδιά, φτιαγμένοι από τα υλικά αυτής της ταλαιπωρημένης αλλά περήφανης χώρας. Ακριβώς γι΄αυτό δεν θα τα παρατούσαμε εύκολα, ούτε θα υποκύπταμε, ούτε θα μέναμε απαθείς".

Τι σας λέει δηλαδή αυτός ο συνδυασμός νεοελληνικής ψευτομαγκιάς - ήταν πολύ σκληρά καρύδια αυτοί οι λεβέντες- πασπαλισμένη με μια δόση από νοσταλγικό δήθεν πατριωτισμό παλαιάς κοπής- η ταλαιπωρημένη αλλά περήφανη χώρα (το ύψιλον κόπηκε για να έχει η λέξη και μια λαϊκή χροιά), συν μια μυθολογική κατάληξη: Δεν θα υποκύπταμε, λέει ο Αλέξης Τσίπρας, συγκινημένος με τα ίδια του τα λόγια και από την ηρωική του προδιάθεση, περιγράφοντας τον κυβερνητικό θίασο με τους αλλοπρόσαλλους και εμμονικούς ιδεολόγους του οποίου προΐστατο.

Αλλά φυσικά όπως γνωρίζουμε όλοι, μια χαρά υπέκυψε και μάλιστα μεγαλοπρεπώς (και τον πληρώνουμε ακόμα). Κι ας ήταν πολύ σκληρός για να πεθάνει.

Η αλήθεια είναι ότι είχα υποσχεθεί στον εαυτό μου να μην επανέλθω στο βιβλίο του κ. Τσίπρα, μεταξύ άλλων και γιατί δεν αξίζει τον κόπο. Δεν συνεισφέρει πολλά στον δημόσιο διάλογο, ούτε για το χθες, ούτε για το αύριο, ένα βιβλίο ανεκδοτολογικού ενδιαφέροντος είναι, που θα ξεχαστεί πολύ σύντομα.

Αν αξίζει να διαβαστεί είναι όχι γιατί ο πρώην πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ θέλει να ξεφορτωθεί και να αποστασιοποιηθεί  από τα βαρίδια του κυβερνητικού και αριστερού του παρελθόντος- τους νάρκισσους τύπου Βαρουφάκη – γραφικές περσόνες όμως που θα τον συνοδεύουν και στη συνέχεια του πολιτικού του βίου, θέλει δεν θέλει, αλλά γιατί οι διαρροές που έγιναν από τον εκδοτικό οίκο και την εταιρεία δημοσίων σχέσεων του πρώην πρωθυπουργού, είχαν ακριβώς τη στόχευση να πείσουν ότι ο Αλέξης Τσίπρας άλλαξε. Ότι μπορεί να αποτιμήσει κριτικά το παρελθόν του και να ανοίξει τα πανιά του ως άλλος Οδυσσέας- παρασύρθηκα κι εγώ από το σαχλό ύφος του βιβλίου, σας ζητώ χίλια συγγνώμη- για την επιστροφή του στην κεντρική πολιτική σκηνή. Με την παράδοξη πεποίθηση ότι θα πείσει για τις καλές του προθέσεις, αυτούς που δεν τον εμπιστεύθηκαν ούτε τότε, που γοήτευε τα πλήθη με τις ανεδαφικές του υποσχέσεις.

Ε λοιπόν δεν άλλαξε καθόλου, γεγονός που δεν θα έπρεπε να εντυπωσιάζει όμως κανέναν, γιατί οι άνθρωποι δεν αλλάζουν. Βελτιώνονται ενδεχομένως, αλλά για την αλλαγή χρειάζονται και την απαραίτητη πνευματική σκευή. Αν δεν έχεις τα πνευματικά εφόδια, την κουλτούρα θα έλεγα, για να μπορέσεις να κατανοήσεις το παρελθόν σου και να αναστοχαστείς τα λάθη σου, αν μάλιστα αυτή η ανεπάρκειά σου- που ήταν ορατή από την πρώτη στιγμή που έκανε αισθητή την παρουσία του στο δημόσιο βίο ο κ. Τσίπρας, - συνδυάζεται με μια αμετροέπεια και μια τεράστια φιλοδοξία και ματαιοδοξία, τότε παραμένεις ίδιος και απαράλλαχτος και απλώς με την βοήθεια των ειδικών της επικοινωνίας, μακιγιάρεις τις αδυναμίες σου.

Μένω έκπληκτος διαβάζοντας (παρά τα νεύρα μου) το βιβλίο του πρώην, και διαπιστώνοντας πόσο δεν έμαθε τίποτα απολύτως από την κρίση.

Δεν έχει καταλάβει γρυ. Ούτε γιατί πτωχεύσαμε, ούτε ποιες ήταν οι τραγικές αδυναμίες της ελληνικής οικονομίας τις οποίες αδυνατούσε –και υπό την πίεση της κοινής γνώμης- να αντιμετωπίσει το πολιτικό σύστημα, ούτε ποιες ήταν οι πολιτικές που έπρεπε να ακολουθήσουμε για να μας εμπιστευθούν ξανά οι αγορές. Μένει κολλημένος σε μια αριστερή ηθικολογία, όπου πρωταγωνιστές είναι οι μοχθηροί ξένοι, οι νεοφιλελεύθερες ελίτ και η διαπλοκή και προσπαθεί να μας πείσει, 10 χρόνια μετά τη διάψευση και την κατάρρευση όλου του "αριστερού παραμυθιού", ότι υπήρχε σοβαρό σχέδιο:

"Επιδιώκαμε ριζικές αλλαγές στην Ευρώπη. Θέλαμε να σταματήσει η επιβολή του οικονομικού παραλογισμού του νεοφιλελευθερισμού, όχι μόνο στην Ελλάδα αλλά απ΄άκρη σ΄άκρη στην ήπειρο. Να σταματήσουν οι πολιτικές της λιτότητας".

Σοβαρά τώρα;

Αν ξεκινούσε την παράγραφο γράφοντας ότι "ήμασταν αρκετά ανόητοι να πιστεύουμε ότι θα αλλάζαμε τις πολιτικές απ΄άκρη σ΄άκρη στην ήπειρο", μπορεί και να το δεχόμουν.

Αλλά να υποστηρίζει ότι υπήρχε ένα ευγενές σχέδιο, το οποίο απλώς δεν κατάφερε να φέρει σε πέρας, γιατί δεν ήταν ευνοϊκοί οι συσχετισμοί δυνάμεων, συγγνώμη, αλλά αυτό δείχνει ότι…

 

ΝουΔο-γαλαζαίικο ΣΟΥΡΓΕΛΟ-ΚΗΦΗΝΑΡΑΔΙΚΟ: Τα συμπεράσματα από το "δράμα" των ΕΛΤΑ

Πάνω από 80 βουλευτές της ΝΔ λέει,τα έψαλαν στη διοίκηση των ΕΛΤΑ για το κλείσιμο των καταστημάτων.
Άλλη μια πιστοποίηση,ότι η ΝΔ ήταν κ παραμένει σοσιαλιστικό κόμμα.

— Ελεύθερος Πολιορκημένος 🇬🇷 (@AleaJactaEst101) November 4, 2025

 

Του Μανόλη Καψή

Ποια είναι τα συμπεράσματα από το πολιτικό μελόδραμα που παίχτηκε με τα ΕΛΤΑ;

Ένα πρώτο συμπέρασμα είναι ότι έχουμε προφανώς μια εμπλοκή (επιεικώς) στη λειτουργία του επιτελικού κράτους, αφού αν πιστέψουμε τουλάχιστον τις δημόσιες δηλώσεις τους, οι αρμόδιοι υπουργοί έμαθαν εκ των υστέρων και από τις τηλεοράσεις για το πρόγραμμα εξυγίανσης του Οργανισμού και το κλείσιμο των καταστημάτων που ανακοίνωσε η διοίκηση. Με αποτέλεσμα να βγαίνουν στα παράθυρα και να εξηγούν ότι δεν έχουν καμία σχέση με το θέμα και κακώς τους το χρεώνουν. Λες και οι ψηφοφόροι θα πρέπει να έχουν διαβάσει και αποστηθίσει τα "ψιλά γράμματα" του ιδρυτικού νόμου του Υπερταμείου.

Ένα δεύτερο συμπέρασμα είναι ότι η κοινοβουλευτική Ομάδα της Νέας Δημοκρατίας βρίσκεται στα όριά της. Έρχονται και εκλογές, μην το ξεχνάμε. Πρώτα ήταν η τραγωδία στα Τέμπη και τα κινήματα στις πλατείες, ακολούθησε το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ και η πίεση από τους αγρότες που βλέπουν ότι το πάρτι με τις επιδοτήσεις τελείωσε, τώρα ήρθαν και τα ΕΛΤΑ και η αίσθηση από τους ηλικιωμένους ψηφοφόρους της επαρχίας -αυτοί που a propos κατ΄ εξοχήν ψηφίζουν στις εκλογές και που στις τελευταίες κάλπες επέλεξαν τη Νέα Δημοκρατία- ότι όλοι τους έχουν ξεχάσει και αδιαφορούν για την περιφέρεια. Αυτή την οργή εξέφρασαν και οι γαλάζιοι βουλευτές που ζήτησαν στις τηλεδιασκέψεις με τους υπουργούς, να "πάρουν πίσω τα λουκέτα". Άλλωστε αυτοί θα πληρώσουν τα ελλείμματα; Η οργή του πολιτευτή είναι τζάμπα.

Το τρίτο συμπέρασμα αφορά την κυβέρνηση. Η κοινοβουλευτική πλειοψηφία μπορεί να φαίνεται συμπαγής και αριθμητικά ασφαλής, μπορεί οι δημοσκοπήσεις να δίνουν το κόμμα της Νέας Δημοκρατίας πρώτο στην πρόθεση ψήφου και μάλιστα και με διαφορά από τον καταϊδρωμένο δεύτερο, μπορεί ο Κυριάκος Μητσοτάκης να συνιστά τη μόνη υπαρκτή και ρεαλιστική κυβερνητική πρόταση για μετά τις εκλογές, όμως η ίδια δείχνει μια ανασφάλεια και μια κόπωση. Αδυνατεί να πείσει και η ανασφάλεια την οδηγεί σε άτακτη υποχώρηση, μόλις προκύψει η πρώτη δυσκολία.

Για το μέλλον των ΕΛΤΑ δεν φαντάζομαι να υπάρχουν και πολλές αμφιβολίες, αρκεί να αναλογιστούμε για μια στιγμή, πότε ακριβώς στείλαμε για τελευταία φορά επιστολή σε φίλο ή συγγενή (αλλά και πόσα e-mail στέλνουμε καθημερινά). Προσωπικά, αν θυμάμαι καλά, το τελευταίο γράμμα που έστειλα ήταν τη δεκαετία του '80. Έκτοτε, έχω βρεθεί άλλη μια φορά σε υποκατάστημα των ΕΛΤΑ, για να πληρώσω μια κλήση νομίζω. Δεν το λες και φρενήρη δραστηριότητα.

Ωραία και η ιδέα της κ. Βούλτεψη να γίνονται περιοδικές εκθέσεις με τους ήρωες του 21 ή να πωλούνται σπάνια γραμματόσημα στα υποκαταστήματα των ΕΛΤΑ στην επαρχία (sic), αλλά νομίζω δεν θα συμβάλουν καθοριστικά στην εξυγίανση της εταιρείας. Δεν βλέπω μεγάλη διάθεση δηλαδή από τους ηλικιωμένους στην Άνω Μακρυνίτσα, να ξεκινήσουν άλμπουμ φιλοτελισμού στα γεράματά τους.

Άλλωστε συγγνώμη, αλλά ποια εταιρεία δεν θα έκλεινε ένα κατάστημα που έχει έσοδα 2.120 ευρώ και έξοδα 74.000 ευρώ (ΕΛΤΑ Σταυρούπολης, Ξάνθης). Όπως ακριβώς έγινε με τα περισσότερα υποκαταστήματα της ταχυδρομικής υπηρεσίας, στις περισσότερες χώρες της Ευρώπης.

Ναι, έχει δίκιο ο Σαμαράς, το θέμα δεν είναι λογιστικό. Αλλά βέβαια είναι και λογιστικό, ενώ κανείς συνταξιούχος δεν θα στερηθεί τον ταχυδρόμο του. Η πρόθεση τουλάχιστον, είναι να εκσυγχρονιστεί η υπηρεσία και να βρεθεί πιο κοντά στον πελάτη.

Η καλύτερη ιδέα που άκουσα, για ένα άλλο σχέδιο -εκτός του λουκέτου- για τα ΕΛΤΑ, είναι τα όσα προτείνει εδώ και χρόνια ο "εμπνευστής" των ΚΕΠ Σταύρος Μπένος. Η ιδέα αξίζει να εξεταστεί τουλάχιστον.

Αυτό που προτείνει ο πρώην υπουργός για να αντιμετωπιστεί η απουσία του κράτους από την ύπαιθρο και η απόσυρση κρίσιμων δομών λόγω μη βιωσιμότητας, είναι η αναβάθμιση των ΚΕΠ και η μετατροπή τους σε "υποκαταστήματα του κράτους". Προτείνει δηλαδή την ενσωμάτωση των υπηρεσιών των ΕΛΤΑ (αλληλογραφία, συντάξεις, λογαριασμοί) στα ΚΕΠ, μαζί με το πρόγραμμα "Βοήθεια στο Σπίτι", ενώ σε συνεννόηση με τις τράπεζες μπορούν να αναλάβουν ακόμα και τραπεζικές λειτουργίες. Σημειώστε ότι τα ΚΕΠ υπερβαίνον ήδη αριθμητικά το δίκτυο των ΕΛΤΑ, είναι 1.000 καταστήματα έναντι 500 των ΕΛΤΑ, βρίσκονται σε κάθε νησί και απομακρυσμένο σημείο της επικράτειας και διαθέτουν και το ανθρώπινο δυναμικό και τις ψηφιακές διαδικασίες. Η ιδέα αξίζει μια δεύτερη ευκαιρία τουλάχιστον.

Υ.Γ. Ένα ερώτημα που πλανάται με το δράμα των ΕΛΤΑ και τους "ψυχοπονιάρηδες" βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας, είναι μήπως…

 

ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΞΥΛΟΛΙΟΚΙΝΗΤΟΣ ΚΑΡΥΣΤΙΑΝΟ-ΡΟΥΤΣΙΣΜΟΣ: Η κατάληψη του μνημείου του Αγνώστου Στρατιώτη

Επειδή δεν ξέρουμε καν τα ονόματα αυτών που έβαλαν δύο τρένα στην ίδια γραμμή στα Τέμπη. Είναι ο Βασίλης Σαμαράς, οι Κώστας Παυλόπουλος και Παναγιώτης Χαμηλού που αποχώρησαν πριν από τη λήξη της βάρδιάς τους και ο επιθεωρητής Δημήτρης Νικολάου, που όφειλε να τους ελέγχει! pic.twitter.com/gJyKCuxFI1

— @nikolaosderes (@nikolaosderes) October 11, 2025

Μετά την επηρμένη κυρία , ο κύριος έχει άποψη για το σε ποιανού υπουργείου θα είναι αρμοδιότητα ή φύλαξη και η προστασία ενος μνημείου που αφορά πεσόντες άλλης χώρας από την χώρα καταγωγής του εν λόγω‼️

Πραγματικό θράσος‼️

pic.twitter.com/2WkRakBorv

— Giorgos_K.K. (@gio_Kk23) October 13, 2025

 Του Μανόλη Καψή

Δεν ξέρω  αν εξόργισε τους ακτιβιστές της πλατείας η ανακοίνωση του πρωθυπουργού ότι θα μπει τάξη και θα υπάρξει ρύθμιση για την προστασία του Μνημείου του Αγνώστου Στρατιώτη, αλλά σίγουρα δεν ήταν τυχαία η κυριακάτικη ανάρτηση. Και θα προσέξατε ότι ο μόνος που δεν θέλησε να μετάσχει στον αχταρμά των έξαλλων αντιδράσεων ήταν ο Αλέξης Τσίπρας, που απέφυγε να κάνει κάποια δήλωση.

Ο πρωθυπουργός μάλλον επιδίωκε να μαζέψει τη συντηρητική ψήφο, αλλά και να εκφράσει όλους εκείνους που δικαιολογημένα ενοχλούνται από τον "τσαντίρ μαχαλά" δίπλα στους Ευζώνους- με τις σκηνές, τις γλάστρες, τα πανό και τα άλλα παραφερνάλια που έχουν μαζέψει οι διάφοροι ευαίσθητοι και αλληλέγγυοι στον χώρο πέριξ του μνημείου. Και απ΄ότι λένε οι μετρήσεις, αυτοί που ενοχλούνται μάλλον είναι οι περισσότεροι. 

Κάτι θα είχε ακούσει ίσως και ο Αλέξης, που θέλει να ταξιδέψει στις θάλασσες των πολλών και να αποστασιοποιηθεί από τις κραυγές των ακραίων.

Όχι ότι δεν έχει η ιστορία και παράπλευρες απώλειες. Γιατί ξαναγύρισε τη κουβέντα στην υπόθεση των Τεμπών, δεν θα έλεγα και το ιδανικό γήπεδο για την κυβέρνηση, και έδωσε και την αφορμή να προσάψουν ορισμένοι στον πρωθυπουργό ότι πάσχει από  έλλειψη ενσυναίσθησης για το δράμα των συγγενών των θυμάτων. Αλλά δεν είμαι βέβαιος ότι είναι και φανατικοί ψηφοφόροι του κ. Μητσοτάκη αυτοί.

Δεν ξέρω αν ο κ. Μητσοτάκης επεδίωκε με την κίνηση αυτή να στριμώξει και τον (πάντα σιωπηλό στα δύσκολα) κ. Δένδια και να αναλάβει τις ευθύνες του, αλλά έτσι κι αλλιώς δεν βλέπω τον υπουργό Άμυνας έτοιμο να στείλει τους φαντάρους να διώξουν τον κόσμο από την πλατεία. Άλλωστε όπως διευκρινίστηκε αρμοδίως, η τήρηση της τάξης είναι και παραμένει προφανώς ευθύνη της Αστυνομίας.  

Πολύ κακό για το τίποτα;

Ναι, τρικυμία σε ποτήρι, και μια αντιπαράθεση υποκριτική όπως συνήθως είναι η πολιτική αντιπαράθεση στην Ελλάδα. Ο πρωθυπουργός ανακοινώνει μια νομοθετική πρωτοβουλία για την προστασία του μνημείου του Αγνωστου Στρατιώτη, ενώ γνωρίζει ότι καμία αρχή δεν θα πάει να διώξει τους διαδηλωτές ή να σβήσει τα ονόματα των νεκρών από το πλακόστρωτο του μνημείου, όσο τουλάχιστον παραμένει στην επικαιρότητα το θέμα.  

Γιατί το κάνει; 

Για να κερδίσει πολιτικές εντυπώσεις.

Η αντιπολίτευση από την πλευρά της, εξοργίζεται και ανακοινώσει την αντίδρασή της στο ενδεχόμενο να σταλεί ο στρατός να φυλάει  το Μνημείο, ενώ κατηγορεί τον πρωθυπουργό ότι στέλνει τους ένστολους να ασκήσουν αστυνομικά καθήκοντα, μιμούμενος τον Τραμπ.  

Πιστεύει στ΄ αλήθεια η αντιπολίτευση ότι θα πάνε οι λοκατζήδες να διώξουν τους διαδηλωτές από το Μνημείο; 

Όχι φυσικά. 

Γιατί το κάνει;  

Γιατί αυτή είναι η δουλειά της, να κατηγορεί τον πρωθυπουργό.

Η κατάληψη του μνημείου από τους αλληλέγγυους έτσι κι αλλιώς θα παραταθεί, όχι μόνο επειδή το κόστος της "ανακατάληψης" θα είναι δυσανάλογα μεγάλο σε σχέση με το όφελος. Οι ακτιβιστές των Τεμπών θα παραμείνουν στο μνημείο, εκμεταλλευόμενοι το κίνημα της συγκίνησης για την τραγωδία, μια νεοελληνική παράδοση ανοχής στην ανομία ιδίως όταν έχει να κάνει με κοινωνικούς ή δήθεν κοινωνικούς αγώνες, αλλά και τη φθορά της κυβέρνησης, που έχει οδηγήσει στην αναβίωση ενός κινήματος της πλατείας. 

Το κίνημα συντονίζεται και υποθάλπεται άλλωστε από πολιτικούς παράγοντες που υποδύονται τους συνηγόρους, αλλά και από κομματικούς σχηματισμούς που έχουν επενδύσει στην υπόθεση για εκλογικά οφέλη.

Και οι συγγενείς; 

Οι συγγενείς των θυμάτων της τραγωδίας, ακόμα και εκείνοι που δεν ενεργούν κατόπιν οδηγιών της Ζωής Κωνσταντοπούλου, ακόμα και εκείνοι που δεν έχουν πολιτικές φιλοδοξίες και δεν ονειρεύονται νέα κόμματα, παραμένουν δύσπιστοι ότι θα αποδοθεί δικαιοσύνη και ότι θα πληρώσουν οι ένοχοι κι ας είμαστε στο παρά 5 να ξεκινήσει η δίκη. Παραμένουν δύσπιστοι ότι η δικογραφία έχει ερευνήσει όλες τις πτυχές της τραγωδίας. Υπάρχει εξήγηση. Και δεν είναι μόνο οι κυβερνητικές παλινωδίες που καλλιέργησαν αυτή τη δυσπιστία. Ούτε η ευαλωτότητα των ανθρώπων αυτών στις θεωρίες των επιτηδείων.

Οι συγγενείς αδυνατούν να κατανοήσουν πώς έχασαν τα παιδιά τους, πώς συνέβη αυτή η ανείπωτη τραγωδία, επειδή ένας σταθμάρχης βαρέθηκε να χαράξει με τα όργανα την πορεία του τρένου, επειδή ο συνάδελφός του έφυγε νωρίτερα από τη βάρδια ή επειδή ο προϊστάμενος αδιαφόρησε να τοποθετήσει και δεύτερο υπάλληλο δίπλα στον άπειρο σταθμάρχη.  

Είναι δυνατόν αυτές οι μικρές, ανθρώπινες αβελτηρίες, να εξηγούν τέτοια τραγωδία;  

Είναι δυνατόν να έχασαν τα παιδιά τους, επειδή η δημόσια υπηρεσία των σιδηροδρόμων λειτουργούσε όπως λειτουργούν οι δημόσιες υπηρεσίες στην Ελλάδα (με ευθύνη προφανώς των πολιτικών προϊσταμένων) και οι συμβάσεις για τον εκσυγχρονισμό της ασφάλειας δεν υλοποιούνταν ποτέ και δεν βαριέσαι, ανανεώνονταν διαρκώς, χωρίς να παράγεται αποτέλεσμα;  

Όχι, είναι αδύνατον. Πρέπει να συμβαίνει κάτι πολύ σκοτεινό και κάτι πολύ μεγάλο για να εξηγηθεί κάτι τόσο τραγικό. Αυτή είναι η πεποίθησή τους. 

Πρέπει να...

 

ΣΥΡΙΖΑίικα REBRANDισμένα ΕΘΝΙΚΑ ΣΟΥΡΓΕΛΑ: Θέλει να αφουγκραστεί την κοινωνία;

ο Τσίπρας που θα αντισταθεί στα μεγάλα συμφέροντα των ισχυρών και των ολιγαρχών έχει καμία συγγένεια με έναν Τσίπρα που πριν λίγα χρόνια έκανε επανακαθορισμό του αιγιαλού στο Καβούρι μπροστά στις βίλες της Παναγοπούλου ή απλή συνωνυμία;https://t.co/YtezpwwYdJ https://t.co/WBGhkLgN13

— τάσος (@kostasos) October 5, 2025

 Του Μανόλη Καψή

Συγνώμη, αλλά πείτε μου ειλικρινά. Υπάρχει κανείς σοβαρός άνθρωπος, πόσο μάλλον σοβαρός πολιτικός, σε μια εποχή που η πολιτική και οι πολιτικοί έχουν κατεδαφιστεί και έχουν χάσει κάθε αξιοπιστία, που αμφισβητούνται ακόμα και τα θεμέλια του δημοκρατικού πολιτεύματος, υπάρχει σοβαρός άνθρωπος που θα πει -όπως κάνει ο Αλέξης Τσίπρας- ότι παραιτούμαι "για να αφουγκραστώ τις ανάγκες της κοινωνίας"; 

Κι εσείς δεν θα βάλετε τα γέλια από την κλισέ πομφόλυγα που μόλις ακούσατε; 

Δηλαδή όσο ήταν βουλευτής δεν μπορούσε να ακούσει τις ανάγκες της κοινωνίας;  

Γιατί; 

Υπήρχε θόρυβος στην Ολομέλεια; 

Γι αυτό δεν είχε μιλήσει ποτέ στο Κοινοβούλιο; Προσπαθούσε να ακούσει την κοινωνία;

Αμ το άλλο; Δεν θέλει λέει "να καθοδηγήσει από τα πάνω, δεν πιστεύει σε Μεσσίες, ούτε σε κομματικές κατασκευές εργαστηρίου". 

Βλέπετε ο Αλέξης Τσίπρας πουλάει ακόμα αριστεριλίκι- έστω αριστεριλίκι νέας εποχής- συνεπώς η εκ των άνωθεν αυθεντία, η εξουσιομανία, ακόμα και η φιλοδοξία, είναι μη επιτρεπόμενες αμαρτίες, γιατί η αριστερή δράση είναι κάτι σαν το θρησκευτικό τάμα, μια υποχρέωση, μια εσωτερική ανάγκη που δεν αποζητά ανταλλάγματα και υλικές απολαβές. Είναι καθήκον. Αντίθετα λατρεύεται το λαϊκό κίνημα και η αυτό- οργάνωση. Έτσι το νέο κόμμα θα προέλθει δήθεν τάχα μου "από τη βούληση και τις πράξεις των πολλών", μας λέει ο πρώην πρωθυπουργός και θέλει να τον πιστέψουμε.

Θα μου πείτε αυτές είναι κοινοτοπίες των πολιτικών και αυτούς τους "μπακαλιάρους" τους έχουμε ακούσει και άλλες φορές, από πολλούς, και πλέον δεν μας ξενίζουν. Κατά συνθήκη ψεύδη που τα προσπερνούμε ως πταίσματα.  

Δεν έχετε άδικο. Πλην όμως, στην περίπτωση του Αλέξη Τσίπρα  έχουν μια σημασία. Γιατί δείχνουν πόσο δεν άλλαξε ούτε στο μικρό του δαχτυλάκι ο πρώην πρωθυπουργός, που θέλει να κάνει μια δεύτερη καριέρα. Παρά τις ήττες και τα χρόνια στην αντιπολίτευση, παρά το rebranding που υποτίθεται του σχεδίασε η εταιρεία δημοσίων σχέσεων που προσέλαβε, ο κ. Τσίπρας εμφανίζεται στο κοινό του ίδιος και απαράλλαχτος. Σαν να μην πέρασε ούτε μια ημέρα. Για να επιβεβαιώσει αυτό που ξέρουμε όλοι, ότι οι άνθρωποι δεν αλλάζουν. Απλώς ορισμένοι μεταμφιέζονται.

A propos πάντως, τώρα που λέμε για την εταιρεία δημοσίων σχέσεων, αυτός που έχει αναλάβει να του γράφει τις δηλώσεις θέλει λίγο "ντρεσάρισμα" ακόμα. Αυτό το δεν θα είμαστε αντίπαλοι που έγραψε για τους πρώην συντρόφους του ήταν καλό- αυτή είναι άλλωστε η πρώτη δεξαμενή ψηφοφόρων του νέου κόμματος, γι' αυτό τα έχει βάψει ήδη μαύρα ο Σωκράτης Φάμελλος -αυτό το "ίσως ταξιδέψουμε πάλι μαζί σε πιο όμορφες θάλασσες" όμως τι το ήθελε;  

Γέμισε το Χ με φωτογραφίες του Τσίπρα στο κότερο της Παναγοπούλου…Δεν υπήρχε λόγος για τέτοιους συνειρμούς. Θέλει λίγη προσοχή.

Εμένα με ξένισε και αυτό που απηύθυνε στις ηγεσίες των άλλων κομμάτων της αντιπολίτευσης. Τι σημαίνει "παραμερίστε τις ιδιοτέλειές σας για να προκύψει η αλλαγή"; 

Δηλαδή όλοι οι άλλοι είναι ιδιοτελείς, όλοι υπηρετούν τις φιλοδοξίες τους και μόνο ο Αλέξης Τσίπρας αγωνίζεται ανιδιοτελώς για τις μεγάλες ιδέες και τα οράματα;

Τέσπα, ο κ. Τσίπρας έκανε το πρώτο βήμα, φαίνεται να έχει αποφασίσει να φτιάξει το δικό του κόμμα, και υπάρχει εξήγηση.  

Όχι, δεν είναι μόνο η φιλοδοξία και η φιλαρχία του ανδρός κι ας λέει ότι θέλει για τις ιδιοτέλειες των άλλων. Είναι και η αδυναμία των άλλων να αμφισβητήσουν τον Μητσοτάκη. Πολλά θα πούμε για τον κ. Τσίπρα, πολλά "θα του σούρουμε" για το παρελθόν του και θα έχουμε δίκιο, αλλά το ότι οι άλλοι δεν τραβάνε και ο Μητσοτάκης πάει έστω και λαβωμένος, έστω και αποδυναμωμένος, για 3η τετραετία είναι γεγονός.  

Ας μην κλαίνε λοιπόν τώρα στην αντιπολίτευση, αυτοί άνοιξαν την πόρτα στην επιστροφή του.

Το όχημα για την επιστροφή του, θα είναι λέει το βιβλίο του, βιβλίο 600 σελίδων παρακαλώ, που ετοιμάζεται να εκδώσει από τις εκδόσεις Gutenberg. Θα είναι λένε ολίγον ανάλυση του φαινομένου ΣΥΡΙΖΑ και της οικονομικής κρίσης, μαζί με μια ερμηνεία της ήττας του στις εκλογές του 2019- που θα έχει ίσως ενδιαφέρον- και ολίγον απομνημονεύματα. Απομνημονεύματα για το δημοψήφισμα και τα capital controls, τις διαπραγματεύσεις για το 3η μνημόνιο με Μέρκελ και Ολάντ, αλλά και αφήγηση και εξηγήσεις για τη διακυβέρνηση της αριστεράς με τον Πάνο Καμμένο και την τρόικα. Και αυτό το κομμάτι θα έχει ενδιαφέρον, αρκεί να είναι ειλικρινές. Θα είναι; Αμφιβάλω. Αμφιβάλω όχι μόνο γιατί δεν έχω προσωπικά εμπιστοσύνη στον Αλέξη Τσίπρα, αλλά και γιατί η πρόθεση του βιβλίου δεν είναι η ιστορική αποτίμηση, αλλά το επαναλανσάρισμα μιας πολιτικής καριέρας. Όλα (και η αλήθεια) θα υπακούουν σε αυτή την ανάγκη,

Το κρίσιμο βέβαια είναι άλλο; Θα είναι αυτή η βιβλιογραφική παρακαταθήκη, που θα πείσει και άλλους ψηφοφόρους- εκτός από τους νοσταλγούς της διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ - να στηρίξουν το νέο εγχείρημα και θα μπορέσει αυτή η αφήγηση να διαμορφώσει το ρεύμα που προσδοκά ο πρώην πρωθυπουργός;  

Γιατί αν οι έρευνες αρχίσουν να μετρούν το κόμμα Τσίπρα ως υπολογίσιμη δύναμη και ως αντίπαλο δέος στον Κυριάκο Μητσοτάκη, έχει καλώς. Καλώς για τον Τσίπρα εννοείται.  

Αν όμως οι δημοσκοπήσεις δείξουν το κόμμα Τσίπρα να κινείται πέριξ του 7-8 %, που κινούνται και τα άλλα κόμματα της πολυδιασπασμένης και κατακερματισμένης αντιπολίτευσης, όλα παίζονται. Ακόμα και να κάνει πίσω και να περιμένει τις εκλογές.

Μπορεί να είναι λοιπόν η αφήγηση του παρελθόντος, έστω και με την ματιά του "Τσίπρα νούμερο 2",  η επιστροφή μας στα χρόνια της χρεοκοπίας και των μνημονίων, το όχημα για το "επαναλανσάρισμα" του Τσίπρα ως υποψηφίου πρωθυπουργού; 

 Με αυτήν την κληρονομιά θα επιδιώξει ο κ. Τσίπρας να επανασυστηθεί στους ψηφοφόρους; 

Φοβάμαι ότι κανείς δεν θέλει την επιστροφή στο παρελθόν. Κανείς δεν θέλει να θυμάται όλα αυτά που θα μας αφηγηθεί στο βιβλίο του.

Αυτό είναι και το μεγάλο μειονέκτημα του Αλέξη Τσίπρα στο νέο του εγχείρημα. Εχει παρελθόν, είναι μέρος ενός παλαιού συστήματος που τα νέα κοινά απορρίπτουν. 

Και ...

 

ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΚΗΦΗΝΟ-ΞΕΦΤΙΛΑΡΟΠΛΗΚΤΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Ψηφιακή κάρτα εργασίας στο ΕΜΠ; Όχι φυσικά

Την Πέμπτη δουλεύουμε 09:00 με 09:30. Μετά έχουμε συνέλευση όπου θα συζητήσουμε για τις κάρτες που δεν γουστάρουμε να χτυπάμε και για το πώς θα λουφάρουμε χωρίς επιπτώσεις, μετά καφεδάκι και κατά τις 13:00 την κάνουμε σιγά σιγά... Ζωάρα για τους τεμπέληδες της εύφορης κοιλάδας… pic.twitter.com/H8l4uf278V

— Θάνος Τζήμερος (@ThanosTzimeros) July 14, 2025

Θέλουμε να ερχόμαστε στη δουλειά όποτε γουστάρουμε και να φεύγουμε όποτε γουστάρουμε. Ποιος είσαι εσύ, πρύτανη, που θες να μας ελέγξεις; Κάτω τα χέρια από τα κατακτημένα με λαϊκούς αγώνες δικαιώματά μας! pic.twitter.com/ncZMxgRPSq

— Θάνος Τζήμερος (@ThanosTzimeros) July 18, 2025

πήρε απόφαση ο Πρύτανης να χτυπούν κάρτα οι εργαζόμενοι στο ΕΜΠ
Αυτοί αντιδρούν
Και η Σύγκλητος λέει ''πρέπει να εκπαιδευτούν πρώτα''
Δηλαδή πόσο δύσκολο είναι να μάθεις να χτυπάς κάρτα που χρειάζεται εκπαίδευση; pic.twitter.com/HYXTndhAsI

— Tryfon (@Nogate_T) July 20, 2025

 Του Μανόλη Καψή

Οι συνδικαλιστές διοικητικοί υπάλληλοι του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου, δεν θέλουν να δηλώνουν ψηφιακά την ώρα προσέλευσης και αποχώρησης από την εργασία τους, όπως κάνουν όλοι οι άλλοι δημόσιοι υπάλληλοι. Αλλά δεν έχουν καμία αντίρρηση να πληρώνονται όπως όλοι οι άλλοι δημόσιοι υπάλληλοι.

Για την ακρίβεια, αμφισβητούν το δικαίωμα του Πρύτανη να το αποφασίσει και να το εφαρμόσει, αν και φαίνεται να εμπίπτει στις αρμοδιότητές του. Οι συνδικαλιστές, επικαλούμενοι και γνωμοδότηση της νομικής τους συμβούλου, θέλουν να συνεχίσουν το χειρόγραφο σύστημα- όπου όποιος θέλει δηλώνει ό,τι θέλει και όποτε το θέλει, ενίοτε δε τα στοιχεία τα συμπληρώνει άλλος- και παραπέμπουν την υπόθεση, στη Σύγκλητο της Σχολής.

Γιατί όμως οι συνδικαλιστές διοικητικοί υπάλληλοι του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου δεν θέλουν να δηλώνουν ψηφιακά την ώρα προσέλευσης και αποχώρησης από την εργασία τους, όπως κάνουν όλοι οι άλλοι δημόσιοι υπάλληλοι; 

Η προφανής απάντηση, είναι ότι δεν θέλουν να υπάρχει ψηφιακός έλεγχος ώστε να προσέρχονται και να αποχωρούν ό,τι ώρα θελήσουν. Αν προσέρχονται καν. 

Πόσες ιστορίες δεν έχουμε διαβάσει για δημοσίους υπαλλήλους που δεν πήγαιναν στη δουλειά τους για χρόνια και όλοι τους είχαν ξεχάσει;

Ντροπή και αίσχος και μόνο που το σκεφτήκατε απαντούν οι συνδικαλιστές, που όπως όλοι οι δημόσιοι υπάλληλοι, ισχυρίζονται ότι όχι μόνο προσέρχονται και αποχωρούν την ώρα που προβλέπεται από τον κανονισμό, αλλά παίρνουν και δουλειά για το σπίτι, όπως άλλωστε συμβαίνει (τα ξέρουμε αυτά) και με όλους τους άλλους Ελληνες δημοσίους υπαλλήλους. Αφήστε που υπάρχουν και μεγάλες ελλείψεις στο προσωπικό (εννοείται αυτό), όπως συμβαίνει άλλωστε σε όλες τις δημόσιες υπηρεσίες, και οι άνθρωποι είναι εξαντλημένοι. Σωστά ράκη.

Αν δεν είναι λοιπόν η διάθεσή τους για λούφα και παραλλαγή, όπως ισχυρίζονται ορισμένοι νεοφιλελεύθεροι κακεντρεχείς, ποιος είναι ο λόγος που διαμαρτύρονται και δεν θέλουν να ισχύσει η ψηφιακή κάρτα για την ώρα της προσέλευσης και αποχώρησης από την εργασία;

Αν τους ρωτήσετε θα απαντήσουν ότι είναι θέμα αρχής και θέμα αξιοπρέπειας. Ότι αυτές οι αυταρχικές μέθοδοι, μπορεί να ισχύουν για τις άλλες δημόσιες υπηρεσίες, προφανώς όμως δεν μπορούν να ισχύσουν στο (αυτοδιοικούμενο) πανεπιστήμιο. 

Το οποίο πώς μεταφράζεται;  

Το οποίο σημαίνει ότι οι συνδικαλιστές διοικητικοί υπάλληλοι του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου, αμφισβητούν ουσιαστικά την εξουσία του Πρύτανη να τους επιβάλλει την ψηφιακή κάρτα- και οποιαδήποτε κάρτα άλλωστε- αμφισβητούν την ιεραρχική δομή εξουσίας στο πανεπιστήμιο.

Θεωρούν πολύ απλά, ότι δεν έχουν κανένα λόγο και καμία υποχρέωση να ακολουθούν τις εντολές της διοίκησης του πανεπιστημίου. Αποφασίζουν οι ίδιοι και για το πότε έρχονται και για το πότε φεύγουν από τη δουλειά τους και προφανώς αποφασίζουν οι ίδιοι και για το πώς (δεν) ελέγχει κανείς το ωράριό τους.

Υποθέτω σε πολλούς, η αντίδραση των συνδικαλιστών του Πολυτεχνείου δεν προκαλεί καμία απολύτως εντύπωση. Κλασικός ελληνικός δημοσιοϋπαλληλικός συντεχνιασμός. Και υποθέτω επίσης ότι πολλοί, θα θυμήθηκαν τον συνδικαλιστή διοικητικό υπάλληλο, που όταν το ίδρυμα ήταν σε κατάληψη λόγω του νόμου για τα ιδιωτικά πανεπιστήμια και διάφορες μειοψηφίες φοιτητών, προσπαθούσαν να αποτρέψουν να διεξαχθούν εξ αποστάσεως οι εξετάσεις, ο συνδικαλιστής διοικητικός υπάλληλος θεώρησε καθήκον τον να κατεβάσει τον διακόπτη και να ρίξει το σύστημα. Αντί να προστατεύσει το σύστημα και τη δουλειά του, μετατράπηκε σε ακτιβιστή. (A propos ελπίζω όντως να απολύθηκε- παρά τις έντονες αντιδράσεις των συνδικαλιστών- και να μην βρέθηκε τρόπος δια της πλαγίας να επιστρέψει στη δουλειά του, γεγονός που δεν θα με εξέπληττε πάντως καθόλου.)

Διαβάζω ακόμα ότι το αίτημα των συνδικαλιστών, βρίσκει ευήκοα ώτα μεταξύ των μελών της Συγκλήτου, που όπως κάθε πολιτικό όργανο, δεν θέλει να προκαλεί αντιδράσεις και θέλει να ικανοποιεί το κοινό του. Διάβασα ότι τα μέλη της Συγκλήτου θέλουν λέει να "επικοινωνηθεί σωστά το θέμα", γιατί η αλήθεια είναι ότι δύσκολα γίνεται κατανοητό πώς λειτουργεί η κάρτα εργασίας. Ούτε αυτό μας κάνει όμως εντύπωση.

Δεν ξέρω τι θα γίνει στη συνέχεια και αν ο πρύτανης θα καταφέρει να "περάσει" το αυτονόητο, δηλαδή ένα σύστημα ηλεκτρονικού ελέγχου της προσέλευσης των εργαζομένων στην εργασία τους. Δικαιούμαστε να έχουμε επιφυλάξεις και να αμφιβάλουμε. 

Αυτό που προδίδει όμως η ιστορία, είναι ...

 

ΝουΔο-ΣΥΡΙΖΑίοι ΕΘΝΙΚΟΙ ΣΟΥΡΓΕΛΟΞΕΦΤΙΛΑΡΑΔΕΣ: Το χαμένο ηχητικό και το rebranding του Προκόπη Παυλόπουλου

  Του Μανόλη Καψή

Μερικές φορές, το παράδοξο με τις αποκαλύψεις είναι ότι απλά σου επιβεβαιώνουν αυτά που ήδη ξέρεις. Ή είναι η τάση που έχουμε, σε ένα εξαιρετικά πολωμένο περιβάλλον, οτιδήποτε εισπράττουμε ως πληροφορία, απλά να επιβεβαιώνει τις πεποιθήσεις μας; Ότι και να συμβαίνει, από τις αποκαλύψεις για παράδειγμα του Σταύρου Θεοδωράκη ("Καθημερινή") για το τι συνέβη μέσα στο προεδρικό το 2015, την επομένη του δημοψηφίσματος, όταν ήταν ήδη σε εξέλιξη η σύσκεψη των αρχηγών, αυτό που συγκράτησε προς στιγμή την προσοχή μου ήταν τα όσα αφηγείται ο τότε πρόεδρος του Ποταμιού για έναν πολιτικό αρχηγό.

Έναν πολιτικό αρχηγό που δεν αντιλαμβανόταν την κρισιμότητα των στιγμών, δεν είχε συνείδηση και συναίσθηση του κινδύνου που αντιμετώπιζε η χώρα -σε αντίθεση με τον Τσίπρα- και ήταν σε mood καλαματιανού χορού στο Σύνταγμα και έλεγε διάφορα αφελή για τον "λαό που είπε όχι στους δανειστές που ήθελαν να μας γονατίσουν και να μας αρπάξουν την περιουσία". Ενώ ο χρόνος έτρεχε αντίστροφα για την έξοδο της χώρας από την Ευρώπη.

Αλλά φυσικά, ποιος είχε ψευδαισθήσεις για την αντιληπτική ικανότητα του Πάνου Καμμένου για να εκπλαγεί με τη στάση του; 

Κάποια στιγμή δεν άντεξε και ο Σταύρος Θεοδωράκης ζήτησε από τους πρακτικογράφους να αποχωρήσουν. Μήπως και σταματήσουν οι "λαϊκίστικες κορώνες", όπως λέει, που υποθέτω είναι η μεταγραφή σε πολιτική διάλεκτο της έννοιας της "παπαρολογίας".

Στο μεταξύ τα μυστήρια πυκνώνουν. 

Εδώ δεν ξέρουμε τι είδους πρακτικά είναι αυτά που είδαν το φως της δημοσιότητας, ούτε ξέρουμε πώς και γιατί ο δημοσιογράφος και το μέσο δεν δημοσίευσαν το πλήρες κείμενο αλλά έμειναν στα αποσπάσματα, και μάθαμε ξαφνικά ότι έχει χαθεί λέει το ηχητικό. Άρα δεν μπορεί να γίνει και πιστοποίηση της αλήθειας και της ακρίβειας των καταγεγραμμένων συνομιλιών ανάμεσα στους πολιτικούς αρχηγούς. Αυτό είναι λίγο πιο σοβαρό.

Πώς και έγινε αυτό;  

Θα μου πείτε, είμαστε τότε σε εποχή ΣΥΡΙΖΑ (να κάνουμε πάλι τον σταυρό μας), και στη χρόνια δυσλειτουργία του ελληνικού Δημοσίου θα πρέπει να προσθέσουμε τον ερασιτεχνισμό και την άγνοια των "επαναστατών της φακής". Επίσης οι αρμόδιοι για τα πρακτικά υπάλληλοι της Βουλής έχουν τότε, θυμίζω, για προϊσταμένη τη Ζωή Κωνσταντοπούλου, που εκείνη την εποχή ασχολείται με το επονείδιστο χρέος μαζί με έναν Βέλγο με τις κάλτσες έξω, συνεπώς όλα μπορεί να έχουν συμβεί. Αλλά μάλλον αυτή είναι μια αφελής ερμηνεία για την εξαφάνιση του ηχητικού.

Το ηχητικό θα έπρεπε να φυλάσσεται στο γραφείο του Γενικού Γραμματέα της Προεδρίας, μαζί με τα απομαγνητοφωνημένα πρακτικά. Έτσι έχει συμβεί με τις παλαιότερες συσκέψεις. Όλα είναι εκεί στο χρηματοκιβώτιο. Και τα ηχητικά και τα κείμενα. Όμως, ο τότε Γενικός Γραμματέας της Προεδρίας πρέσβης ε.τ. Γιώργος Γεννηματάς, λέει ότι δεν παρέλαβε ποτέ, ούτε πρακτικά, ούτε ηχητικό ("Το Βήμα").  

Περίεργο.  

Πώς τότε βρέθηκαν στο γραφείο του Προκόπη Παυλόπουλου; 

Ο ίδιος ο πρώην πρόεδρος λέει ότι του παραδόθηκαν από τη Βουλή τα απομαγνητοφωνημένα πρακτικά, όχι όμως και το ηχητικό. Ακόμα πιο περίεργο.  

Πώς τα πήρε; Χέρι με χέρι;

Όπως μας αποκάλυψε επίσης η Κατερίνα Σακελλαροπούλου ("Τα Νέα"), τα πρακτικά φυλάσσονταν επί Παυλόπουλου στο προσωπικό του γραφείο και όχι στο γραφείο του Γενικού Γραμματέα και επίσης εκείνη δεν παρέλαβε ποτέ ηχητικό. Αυτονόητο, αφού όπως λέει ο Παυλόπουλος, δεν του παραδόθηκε ηχητικό. Αλλά πώς παραλαμβάνεις πρακτικά, χωρίς το ηχητικό, που πιστοποιεί την ακρίβεια των γραφθέντων; 

Κάποιοι ισχυρίζονται ότι τα ηχητικά καταστρέφονται. Ψευδώς. Ουδέποτε έχει συμβεί στο παρελθόν.  

Κάποιοι ισχυρίστηκαν ότι έτσι συνέβη και με άλλες συσκέψεις επί Προκόπη Παυλόπουλου. Επίσης αναληθές. 

Τι έχει συμβεί;

Τώρα που έχει ξεκινήσει λοιπόν και ο Προκόπης το rebranding, καλό θα ήταν να δώσει και μια πειστική εξήγηση για το τι συνέβη. 

Πού βρίσκεται το ηχητικό για παράδειγμα. Κατεστράφη; Ποιος και γιατί έδωσε την εντολή; Γιατί κρατούσε στο γραφείο του τα πρακτικά;

Όχι ότι περιμένω να απαντηθούν όλες οι απορίες μας. Ορισμένα μυστήρια για παράδειγμα θα παραμείνουν μυστήρια. Θα πρέπει να επιστρατεύσουμε τη λογική μας για να βγάλουμε συμπέρασμα. Ποιος διέρρευσε για παράδειγμα τα πρακτικά που δεν είναι πρακτικά, αλλά αποσπάσματα από τα πρακτικά που τηρήθηκαν ατύπως, αλλά χάθηκε το ηχητικό και δεν μπορούμε να κάνουμε επαλήθευση;

Δεν το ξέρω, αυτό που ξέρω είναι ότι το δημοσίευμα δυο ανθρώπους εκθείαζε, τον πρώην πρόεδρο Προκόπη Παυλόπουλο και τον πρώην πρωθυπουργό Αλέξη Τσίπρα. Ο ένας περίπου μας γλύτωσε από το να βρεθούμε εκτός Ευρώπης, καθοδηγώντας τον δεύτερο, ο οποίος έτσι κι αλλιώς πάντα ήθελε λύση εντός του ευρώ, και έκανε απλώς τα πάντα για να βρει την καλύτερη συμφωνία. Το άλλο με τον Τοτό θα σας το πω την άλλη φορά, λόγω στενότητας χώρου σήμερα.

Επειδή λοιπόν έχουμε διαβάσει ουκ ολίγα αστυνομικά, ξέρουμε ότι για τον "φόνο", οι ύποπτοι είναι αυτοί που έχουν ίδιον συμφέρον. Να φανταστούμε όμως ότι ένας πρώην πρόεδρος και ένας πρώην πρωθυπουργός, έστω κι αν κάνουν rebranding, κάνουν τέτοιες απρέπειες;  

Αδύνατον, εγώ τουλάχιστον δεν το πιστεύω. Γι' αυτό και το μυστήριο παραμένει.

Θα μου πείτε, καλά ο Τσίπρας θέλει να επιστρέψει στην πολιτική, πιθανότατα βαριέται στα πίσω έδρανα, δεν έχει να πει και τίποτα πρωτότυπο, ίσως θέλει να κάνει κι ένα δώρο στον Μητσοτάκη (αλλά να μην μπλέξουμε με αυτά τα ψυχαναλυτικά, παραείναι μπερδεμένα), ίσως τον πιέζουν και οι φίλοι του, ίσως είναι και ο εγωισμός του. Ο Προκόπης Παυλόπουλος τι ζόρι τραβάει και έχει δώσει 5-6 συνεντεύξεις μέσα σε έναν μήνα;  

Θέλει και αυτός να ξαναγράψει την ιστορία;

Θέλει να μείνει η θετική του συμβολή στην αποτροπή της χρεοκοπίας, αφού σιγοντάρισε με όλους τους τρόπους όλο το δραματικό πρώτο εξάμηνο του 2015, την "παραμύθα" του αντιμνημονιακού ΣΥΡΙΖΑ και το επονείδιστο χρέος και τον μινώταυρο του φιλελευθερισμού, και να ξεχαστούν οι επιδόσεις του ως υπουργού Εσωτερικών το 2008, όταν κάηκε η Αθήνα;  

Να μείνουν τα τηλεφωνήματα σε Ολάντ και Μέρκελ και να ξεχαστούν οι εκατοντάδες χιλιάδες προσλήψεις στο Δημόσιο της εποχής του Καραμανλή; Όλα αυτά που μας οδήγησαν στη χρεοκοπία;

Καλή η προσπάθεια, δεν λέω, υποθέτω είναι η αγωνία για την υστεροφημία, αλλά...

 

ΣΥΡΙΖΑίικα REBRAND-ΙΣΜΕΝΑ ΕΘΝΙΚΑ ΞΕΦΤΙΛΙΣΜΕΝΑ ΣΟΥΡΓΕΛΑ: Η μεγάλη απάτη του Αλέξη Τσίπρα

Διαβάστε στο Βήμα της Κυριακής. Αφιέρωμα: «Αλέξης Τσίπρας ο άνθρωπος που μας κράτησε στην Ευρώπη» pic.twitter.com/37ZchVpvL2

— oldschoolfileles (@oldfileles) July 9, 2025

 Του Μανόλη Καψή

Ο τίτλος της ιστορίας είναι "Η Μεγάλη Απάτη".  

Για φωτογραφία θα επιλέξουμε τον Νίκο Φίλη που στέκεται στο ΑΤΜ της Βουλής για να βγάλει τα 60 ευρώ που δικαιούται μετά τα capital controls. Τη λεζάντα την αφήνω σε εσάς. Στη φαντασία σας.

Και η ιστορία πάει ως εξής: 

Στην αρχή αρνούνταν ότι υπάρχει καν κρίση. Έλεγε ότι όλη η οικονομική κρίση για την οποία κάνουν λόγο τα "συστημικά μέσα", αρχίζει και τελειώνει στα δελτία των 8. Όλα είναι ψέματα για να κόψουν τους μισθούς του κοσμάκη.  

Μετά έλεγε τα γνωστά αριστερά, την κρίση να την πληρώσει το κεφάλαιο και όχι οι εργαζόμενοι. Λες και το κεφάλαιο έφταιγε που το πολιτικό σύστημα - μαζί με τους συνδικαλιστές - είχαν φτιάξει ένα Ασφαλιστικό Τέρας, που μοίραζε συντάξεις σε εφήβους, υψηλότερες και από τις αποδοχές των εργαζομένων ή το κεφάλαιο έφταιγε για τους stagiaires (του Παυλόπουλου) που είχαν γεμίσει ακόμα και τις σκάλες στα υπουργεία, αφού δεν υπήρχαν άδεια γραφεία.  

Και μετά μας υποσχέθηκε ότι θα καταργήσει το μνημόνιο με ένα νόμο και με ένα άρθρο. 

Αυτός ήταν ο πρόλογος.

Αφού με όλες αυτές τις ασυναρτησίες πήρε τις εκλογές, συνεργάστηκε με ένα μόρφωμα της άκρας δεξιάς με επικεφαλής έναν πολιτικό τετάρτης κατηγορίας - ένας buffon που θα έλεγαν οι Γάλλοι - και άρχισε μια διαπραγμάτευση οπερέτα, με κορυφαίο "γελωτοποιό" τον Βαρουφάκη. Άφησε εποχή, γέλασε και ο κάθε πικραμένος. Τα κλάματα ήρθαν μετά.

Ταυτόχρονα φλέρταρε με την έξοδο από το ευρώ, ονειρευόταν παράλληλο άυλο νόμισμα και (νόμιζε ότι) είχε ανοιχτή γραμμή με τον Πούτιν για να τυπώσει δραχμές. Όταν η δήθεν διαπραγμάτευση - με ισχυρό διαπραγματευτικό χαρτί ότι η Ελλάδα θα καταρρεύσει και θα οδηγήσει σε χρεοκοπία όλη την Ευρώπη, το γνωστό Κούγκι - έφθασε σε αδιέξοδο και είδε ότι η χώρα κινδυνεύει να σκάσει στα χέρια του (και ο ίδιος θα χρειαστεί ενδεχομένως ελικόπτερο), κατέφυγε σε μια κίνηση τυχοδιωκτική, που με τη σειρά της οδήγησε στο κλείσιμο των Τραπεζών και στα capital controls. Το περίφημο Δημοψήφισμα. Η κυρίως ιστορία.

Και ο επίλογος:  

Καθώς η χώρα οδηγείται σε χαώδεις καταστάσεις, συγκαλείται σύσκεψη των πολιτικών αρχηγών, και μεταφράζει το αποτέλεσμα του Δημοψηφίσματος ως Ναι στην Ευρώπη και στο Ευρώ, όχι στο πακέτο Γιούνγκερ (που δεν είχε διαβάσει κανείς). Και εκείνος, ο Αλέξης Τσίπρας, επιστρέφει στη διαπραγμάτευση, χωρίς κανένα χαρτί στα χέρια του, αφού η χώρα κινδυνεύει άμεσα με άτακτη χρεοκοπία και έξοδο από την Ευρώπη, με ένα δημοψήφισμα που έχει ήδη καταργηθεί και συνομολογεί ένα ακόμα μνημόνιο, το πιο βαρύ από όλα τα άλλα που έχουμε υπογράψει.

Υπολογίζεται ότι μας κόστισε 100 δισ. Άλλοι λένε μόνο 80 δισ. 

Είναι η περίφημη κωλοτούμπα.

Τα άλλα κόμματα για να αποτρέψουν την χρεοκοπία το ψηφίζουν, πολλοί από τους βουλευτές του κ. Τσίπρα αρνούνται (ίσως και γιατί ξέρουν ότι το μνημόνιο θα ψηφιστεί από την αντιπολίτευση), η Ζωή κάνει ότι μπορεί για να εμποδίσει την ψήφιση των μέτρων και η χώρα γλυτώνει το χάος την τελευταία στιγμή. Μετά, το ευχαριστώ του Αλέξη Τσίπρα θα είναι η εξαπάτηση των άλλων αρχηγών και η προκήρυξη των εκλογών, που θα τις κερδίσει και πάλι.

Είναι και πάλι πρωθυπουργός.  

Θα κάνει ότι μπορεί για να εξαφανίσει τον ανταγωνισμό από τα άλλα κόμματα και τους άλλους πολιτικούς, τα παλαιά κόμματα όπως λέει, θα επιχειρήσει ακόμα και να βάλει στη φυλακή τους επικεφαλής τους, αλλά η αντίστροφη μέτρηση έχει αρχίσει. Όπως έχουν δείξει οι έρευνες του Γιάννη Μαυρή και της Public Issue, η αξιοπιστία του έχει μηδενιστεί μέσα σε λίγα 24ωρα. Θα χάσει όλες τις επόμενες εκλογές που θα βρεθεί υποψήφιος ως αρχηγός. Και στο τέλος θα βγει στη σύνταξη. End of the story.

Εκείνος όμως είναι ακόμα νέος και βαριέται.  

Θέλει να κάνει rebranding (όπως και ο εκλεκτός του για την Προεδρία που όπου σταθεί και όπου βρεθεί παρουσιάζεται ως ο άνθρωπος που μας έσωσε από την έξοδο από την Ευρώπη) και θέλει να επιστρέψει στην πολιτική δράση. Οι επίγονοί του στο κόμμα, ακόμα και αυτοί που είχαν την επίνευσή του, έχουν αποδειχθεί ατάλαντοι ή εν πάση περιπτώσει κατάλληλοι περισσότερο για σαπουνόπερα ή για reality show ή για εκπομπές, όχι όμως για αρχηγοί κομμάτων και εκείνος, ο Αλέξης Τσίπρας, διαθέτει ακόμα οπαδούς. Κάποιοι τον λατρεύουν. Θεωρούν ότι έχει και μεταφυσικές ιδιότητες, κάτι σαν τα τζίνι των παραμυθιών που μπορούν να ικανοποιήσουν όλες μας τις επιθυμίες. Αυτός είναι η λύση για να γλυτώσουμε από τον άθλιο Μητσοτάκη που είναι κάτι σαν τον Όρμπαν αλλά στο πιο Μεσογειακό.

Θα χρειαστεί ένα νέο όχημα, καθώς το κόμμα του κινδυνεύει να μην είναι καν στη νέα Βουλή. Και ένα νέο αφήγημα.

Θέλει λοιπόν να ξαναγράψει την ιστορία:  

ΣΥΡΙΖΑίοι ΕΘΝΙΚΟΙ ΤΣΟΓΛΑΝΑΡΟ-ΞΕΦΤΙΛΑΡΑΔΕΣ: Ο αδιόρθωτος Αλέξης Τσίπρας

Βγάλτε τα πρακτικά ρε καθάρματα να λάμψει η αλήθεια!!! pic.twitter.com/gMartXFKKE

— Ιωσήφ Φουσέ (@JosephFouce) June 29, 2025

Σας παραθέτω τα πρακτικά που δεν δίνει στη δημοσιότητα ο Τασούλας....🤡🤡🤡 pic.twitter.com/V1NykTdKvL

— ΚΟΠΡΙΤΗΣ ΤΟΥ ΔΗΜΟΣΙΟΥ (@6hmoBPE37u83WiV) June 30, 2025

Ζητώ να δοθούν στη δημοσιότητα τα πρακτικά της "συνάντησης" του Τσίπρα με την εικόνα της Παναγίας του Άξιον Εστί στο Άγιο Όρος https://t.co/gvFiQTCE4W pic.twitter.com/BK3ZRRSVPW

— smartass 🇺🇦🇮🇱 (@smartassPePa1) July 1, 2025

 Του Μανόλη Καψή

Με αφορμή τη θλιβερή επέτειο του δημοψηφίσματος (σ.σ. ξανά τον σταυρό μας από τι γλυτώσαμε) περίμενα μια ισχυρή δόση αρλούμπας από τους πάντα πρόθυμους να μας τις προσφέρουν, αλλά ότι θα βρισκόταν κάποιος να παρομοιάσει την Ηγέτη Τσίπρα ως το "τζίνι που ξεγλιστρά για να επιστρέψει στο μέλλον" (βλ. Μαραντζίδης), δεν το περίμενα ομολογώ.  

Διεκδικεί επαξίως το πρώτο βραβείο μπαρούφας και ο ανταγωνισμός είναι μεγάλος.

Ο ίδιος ο Ηγέτης Τσίπρας από την πλευρά του (σ.σ. στη συνέχεια του άρθρου απλώς "το Τζίνι" για λόγους συντομίας), μας επιφύλαξε επίσης μια από τις γνωστές του πομφόλυγες.

Να δοθούν, ζήτησε, στη δημοσιότητα τα πρακτικά της σύσκεψης των πολιτικών αρχηγών. Της σύσκεψης που ακολούθησε όμως το νόθο δημοψήφισμα.  

Παρένθεση. Γιατί νόθο;  

Μα γιατί οι Έλληνες εκλήθησαν από την κυβέρνησή τους τότε (σ.σ. ξανά τον σταυρό μας από τι γλυτώσαμε) να απαντήσουν ουσιαστικά αν θέλουν ή όχι Μνημόνιο, με την επισήμανση ότι η απάντησή τους μπορεί να σημαίνει την έξοδο από το κοινό νόμισμα και πιθανώς και την Ενωμένη Ευρώπη, όπως μας προειδοποιούσαν οι εταίροι.

Όμως η ερώτηση δεν ήταν διατυπωμένη έτσι, ώστε να αναληφθεί η ευθύνη. Ήταν αν θέλουμε δήθεν το συγκεκριμένο μνημόνιο, όπως έλεγε και ο ίδιος ο Αλέξης Τσίπρας, λες και το είχε διαβάσει κανείς το μνημόνιο, και συνεπώς η ερώτηση επέτρεπε μια μεγάλη ελαφρότητα στις απαντήσεις. Εξ ου και το αποτέλεσμα. Κλείνει η παρένθεση (και ξανακάνουμε τον σταυρό μας).

Ξαναγυρίζουμε στην πρόταση που κατέθεσε "το Τζίνι" να δοθούν στη δημοσιότητα τα πρακτικά της σύσκεψης των πολιτικών αρχηγών, πρόταση διανθισμένη με τις γνωστές κοινοτοπίες από την αναζήτηση της Google, του τύπου "η αλήθεια για το χθες μάς εξοπλίζει για το σήμερα". 

Τι νόημα έχει αλήθεια αυτή η πρόταση; 

Υπάρχει κάτι το κρυφό που μένει να μάθουμε για τη σύσκεψη, όπως αφήνει υποκριτικά να φανεί ο Αλέξης Τσίπρας; 

Αφού η ζημιά είχε ήδη γίνει. Τώρα το θέμα ήταν πώς μαζεύεται η ζημιά που προκάλεσε το δημοψήφισμα.

Δεν ξέρουμε όλοι ότι κάποια στιγμή όταν άρχισε να σοβαρεύει η συζήτηση -και πιθανώς και τα γαλλικά για τον τυχοδιωκτισμό του τότε πρωθυπουργού- ο Προκόπης Παυλόπουλος ζήτησε να φύγουν οι πρακτικογράφοι (με πρόταση αρχικά Μεϊμαράκη) και δεν έχουν τηρηθεί πρακτικά;  

Δεν τα ξέρει όλα αυτά "το Τζίνι"; Και δεν ξέρει επίσης ότι τα πρακτικά, όσα έχουν τηρηθεί, δεν δημοσιοποιούνται;  

Τα ξέρει φυσικά. Και τότε τι νόημα είχε η πρότασή του;  

Μα για να δηλώσει παρών φυσικά. Τίποτα άλλο. Να του δώσουμε λίγη σημασία. Ο γνωστός Τσίπρας.

Μεγαλύτερο ενδιαφέρον θα είχε φυσικά να μας έλεγε ο ίδιος ο Αλέξης Τσίπρας ή το "Τζίνι" για τους φίλους, γιατί έκανε το δημοψήφισμα (αν υποθέσουμε ότι είχε κάποιο σχέδιο στο μυαλό του, υπόθεση που έχει έναν μεγάλο βαθμό αυθαιρεσίας). Έκανε το δημοψήφισμα για να το χάσει και να έχει το άλλοθι να κάνει την κωλοτούμπα;  

Εδώ παρεμβαίνει όμως και πάλι ο Νίκος Μαραντζίδης και μας ενημερώνει ότι "ηγέτες του διαμετρήματος του Τσίπρα δεν επιδιώκουν ήττες", οπότε δεν θέλω αντίρρηση καμία. Το βραβείο της "Μπαρούφας 2025" είναι του κ. καθηγητή χωρίς καμία απολύτως αμφιβολία και πάμε παρακάτω.

Μήπως ήθελε να το χάσει και να τα παρατήσει; Να παραιτηθεί; 

Απίθανο, είχε τέτοια πείνα για την εξουσία και αυτός και οι δίπλα του, που δεν θα την άφηναν ούτε με κλωτσιές.

Μήπως ήταν μια από τις γνωστές συνταγές Τσίπρα, δηλαδή ήθελε να πουλήσει την ιστορία ότι κάνει ό,τι είναι ανθρωπίνως δυνατό για να βελτιώσει τα χαρτιά της Ελλάδας στη διαπραγμάτευση, πριν τελικά υποχωρήσει;  

Αυτό έχει μια πιθανότητα. Αλλά και πάλι επαναλαμβάνουμε, υπό την προϋπόθεση ότι το "Τζίνι" είχε κάτι το συγκεκριμένο στο μυαλό του.

Γιατί αν πιστέψουμε τον πρώην Πρόεδρο της Γαλλίας Φρανσουά Ολάντ, στη συνέντευξη που έδωσε στον Αλέξη Παπαχελά, στο περίφημο τηλεφώνημα όπου ο πρώην πρωθυπουργός ενημερώνει τη Μέρκελ και τον Ολάντ για την απόφασή του για δημοψήφισμα, όταν η Μέρκελ τον ρωτάει, και  "τι θα συμβεί αν επικρατήσει το όχι",  εκείνος δεν καταφέρνει να δώσει μια ξεκάθαρη απάντηση. 

Πιθανώς γιατί κι εκείνος δεν ήξερε ποιες θα ήταν οι επιπτώσεις από την επικράτηση του όχι.  

Πιθανώς γιατί ακόμα και τότε αμφιταλαντεύονταν ανάμεσα στη ρήξη με την Ευρώπη και στον συμβιβασμό.

Ο Σταύρος Θεοδωράκης είπε ότι στη σύσκεψη των πολιτικών αρχηγών, όταν έφυγαν φυσικά οι πρακτικογράφοι, το "Τζίνι" ομολόγησε ότι ...