ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΞΥΛΟΛΙΟΚΙΝΗΤΟΣ ΚΑΡΥΣΤΙΑΝΙΣΜΟΣ: Οι "νομικές συνέπειες" της Mαρίας των Ψεκιών

Καρυστιανού: Θα υπάρξουν νομικές συνέπειες για όσους δεν εξηγήσουν αυτά τα προσβλητικά που λένε για την Ελπίδα https://t.co/MqbAjVtSCv
Καλά σας κάνει γίδια που θέλατε και κόμμα πολιτών με το όνομα της πάνω.Γίδια.

— Miltiadis Benakis (@BenakisM) August 10, 2026

 Του Μανόλη Καψή

Από μια άποψη, η πολιτική μοιάζει με το ποδόσφαιρο. Όχι μόνο στο πάθος που ορισμένες φορές διακρίνει τους οπαδούς στην υπεράσπιση των χρωμάτων και των απόψεων. Όχι μόνο στον φανατισμό.

Να, όπως κάθε καλός φίλαθλος νομίζει ότι είναι και ένα κρυφό ταλέντο προπονητή και έχει το σύστημα που θα κερδίσει το πρωτάθλημα, έτσι και ορισμένοι θεωρούν ότι γνωρίζουν πολύ καλά πώς λύνονται τα προβλήματα και έχουν και μια έτοιμη λίστα με μέτρα και αποφάσεις που θα απογειώσουν την οικονομία και τα εισοδήματα. Αρκεί να γίνουν για μια ώρα πρωθυπουργοί.

Οσοι, ελάχιστοι, όμως δοκιμάζουν την τύχη τους στην πολιτική- το ποδόσφαιρο, ως κορυφαίο παιχνίδι και για ορισμένους θέμα κάτι πολύ παραπάνω από υπόθεση ζωής και θανάτου ως γνωστόν, δεν επιτρέπει σχεδόν ποτέ τέτοιες απόπειρες εισπήδησης- όσοι λοιπόν δοκιμάζουν την τύχη τους στην πολιτική αφού το ποδόσφαιρο είναι ακόμα πιο δύσκολο για τους ερασιτέχνες, διαπιστώνουν γρήγορα ότι η πολιτική δράση και η πολιτική επικοινωνία είναι πολύ πιο πολύπλοκες δραστηριότητες απ΄ότι δείχνουν στην τηλεόραση και απαιτούν και δεξιοτεχνία και επαγγελματισμό. Α ναι, και ταλέντο.

Η τελευταία που το συνειδητοποίησε, αν το συνειδητοποίησε, δεν είμαστε και βέβαιοι, είναι υποθέτουμε η κ. Καρυστιανού. Είχε προηγηθεί και ο k. Στέφανος Κασσελάκης, αν τον θυμάστε, είναι εκείνος που θα κέρδιζε τον Μητσοτάκη γιατί ήξερε καλύτερα αγγλικά.

Η κ. Καρυστιανού λοιπόν ξεκίνησε με τη βοήθεια διαφόρων "φίλων" του ΣΥΡΙΖΑ, που συγκινούνται πολύ με τις ανθρώπινες τραγωδίες, ειδικά αν αποφέρουν ψήφους και πουλάνε στα κανάλια, απέκτησε κοινό και δημοφιλία, ονειρεύτηκε ότι θα ανέτρεπε το διεφθαρμένο πολιτικό σύστημα, έφθασε μέχρι του σημείου να ονειρεύεται να γίνει και πρωθυπουργός, έστησε κόμμα και ξεκίνησε την προεκλογική της καμπάνια, αλλά αμφιβάλω αν έχει καταλάβει έστω και στο ελάχιστο, πώς ασκείται η πολιτική.

Καθόλου παράδοξο λοιπόν που το κόμμα- που σύμφωνα με τις "αναλύσεις" ορισμένων πρόχειρων δημοσκόπων, θα μπορούσε να φθάσει ακόμα και πρώτο στις κάλπες-  τώρα αγωνίζεται να επιβιώσει και παίζεται αν θα μπορέσει να ξεπεράσει τον πήχη του 3%. 

Αν καταφέρει και δεν διαλυθεί στο μεταξύ. 

Κουβά πήγαν οι "αναλύσεις" πάλι.

Η πιο χαρακτηριστική φράση της προέδρου της Ελπίδας που δείχνει και τη σύγχυσή της όσον αφορά το τι εστί και πώς ασκείται η πολιτική, είναι η απειλή που εκτόξευσε εναντίον του πρώην συνεργάτη της και στελέχους του κόμματος Θανάση Αυγερινού, ότι σε περίπτωση που δεν αποδείξει τα λεγόμενά του- τις καταγγελίες του δηλαδή για το πώς λειτουργεί το κόμμα ως προσωπικό φέουδο του διδύμου Καρυστιανού- Γρατσία- τότε θα υπάρχουν νομικές συνέπειες. Όπως είπε: "Δεν μπορεί να λέει ο καθένας ό,τι του κατέβει".

Ενώ η αλήθεια είναι ότι στην πολιτική λέει ο καθένας ό,τι του κατέβει και εμείς κρίνουμε. Αν ήταν τα πολιτικά θέματα να τα λύνουν τα δικαστήρια, ο Αλέξης Τσίπρας που υποσχέθηκε ότι θα καταργήσει τα μνημόνια, θα ήταν σήμερα ενώπιον του Κακουργοδικείου και θα αντιμετώπιζε έως και ισόβια.

Επίσης δεν προκαλεί εντύπωση η συνομωσιολογική της αντίληψη για την πολιτική. Ετσι δεν ερμήνευσε και την τραγωδία των Τεμπών;   

Αυτή δεν είναι ακόμα και σήμερα η πεποίθησή της, ότι όλα εξηγούνται από το άγνωστης προέλευσης καύσιμο που μετέφεραν με το τρένο οι λαθρέμποροι που είναι κολλητοί του συστήματος και της κυβέρνησης Μητσοτάκη;

Πώς λοιπόν εξήγησε τις αποχωρήσεις διαφόρων στελεχών από το κόμμα της; 

Εχω την πληροφορία, είπε, (σσ προφανώς από έγκυρη πηγή) ότι έρχονται δίπλα μας να βγουν μια φωτογραφία και να δηλώσουν το όνομά τους και μετά από λίγες ημέρες τους πλησιάζει το σύστημα (σσ απρόσωπο το σύστημα μοιάζει πιο επικίνδυνο  και σκοτεινό).

Πώς εξηγείται η κρίση με τον Αυγερινό; 

Μα φυσικά με μια συνωμοσία. Υπήρχε ένα παρακίνημα-  το οποίο έσπευσε να εκμεταλλευτεί το σύστημα: "Με το που αποχωρεί ο κ. Αυγερινός βγαίνει ένα σύστημα, μέσα σε ώρες μπορεί και δύο ώρες και συντονίστηκε υπέρ του. Πόσο αυταρχικό είναι ένα κίνημα που μέσα στους κόλπους του έχει αναπτυχθεί ένα τέτοιο παρακίνημα; Αυτό το παρακίνημα το είχαμε αντιληφθεί και πριν την ιδρυτική διακήρυξη αλλά το αφήναμε για να αποκαλυφθούν ακόμα περισσότεροι από αυτούς που εμπλέκονταν", είπε η πρόεδρος Καρυστιανού,

Ενσταση θα μου πείτε και θα έχετε δίκιο! Από πότε ένας συνωμοσιολόγος πολιτικός δυσκολεύεται να διεκδικήσει την ψήφο των πολιτών; 

Από πότε οι ψεκασμένες πεποιθήσεις συνιστούν μειονέκτημα;

Αλήθεια είναι αυτό.  

Εκτός από τον σκληρό ανταγωνισμό στο πεδίο των συνωμοσιολόγων, το μεγαλύτερο πρόβλημα της κυρίας Καρυστιανού δεν είναι οι αφελείς πεποιθήσεις της, ούτε το έλλειμα μιας ομάδας συνεργατών, ούτε η εικόνα ενός αυταρχισμού που εκπέμπει. 

Είναι ότι ...

 

ΕΛΑΣιτο-ΣΥΡΙΖΑίοι REBRAND-ΙΣΜΕΝΟΙ ΕΘΝΙΚΟΙ ΣΟΥΡΓΕΛΟΞΕΦΤΙΛΑΡΑΔΕΣ: Ο Τζοκόντος πήγε για μαλλί…

 

Toυ Παντελή Καψή

Στην Αμερική κυκλοφορεί ένα ανέκδοτο για το πολιτικό χρήμα. Οι φτωχοί, λέει, πληρώνουν φόρους. Οι εύποροι πληρώνουν λογιστές. Οι πλούσιοι πληρώνουν δικηγόρους. Και οι πάρα πολύ πλούσιοι αγοράζουν πολιτικούς.

Το θυμήθηκα αυτές τις ημέρες με τη φασαρία που έγινε για τη χρηματοδότηση της ΕΛΑΣ.

Σε αυτή την ιστορία το κόμμα Τσίπρα πήγε για μαλλί και βγήκε κουρεμένο. Άνοιξε το ζήτημα για τα χρέη της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ, υποστηρίζοντας μάλιστα ότι τα δύο κόμματα «ανήκουν στις τράπεζες»! Και βρέθηκε κατηγορούμενο για κρυφές χρηματοδοτήσεις καθώς δεν μπόρεσε να εξηγήσει ποιος πληρώνει τις ακριβές καμπάνιες των τελευταίων μηνών. Στά κοινωνικά δίκτυα έγινε πάρτι καθώς άρχισαν να κυκλοφορούν και ονόματα μιντιαρχών οι οποίοι υποτίθεται ότι χρηματοδοτούν τον Τσίπρα. Φυσικά χωρίς στοιχεία.

Η ΕΛΑΣ έπεσε βέβαια θύμα του ίδιου του λαϊκισμού της.

Ο Τσίπρας νομιμοποίησε την επίθεση εναντίον του κόμματος του ανοίγοντας ο ίδιος το ζήτημα της χρηματοδότησης. Το έκανε μάλιστα με προχειρότητα, χωρίς να υπολογίσει τα επόμενα βήματα. Όταν είσαι ανοικτός σε ένα θέμα δεν προκαλείς. Και τα ερωτήματα για το πού βρίσκει τα χρήματα είχαν τεθεί από καιρό.

Έδειξε έτσι για μια ακόμα φορά πόσο δύσκολο του είναι να κινηθεί με στρατηγική υπομονή.

Επιδιώκει εύκολες νίκες και δεν αντέχει στον πειρασμό της φτηνής ατάκας πάντα με τον μανδύα του δήθεν ηθικού πλεονεκτήματος της αριστεράς. Τα συνεχή μπρος πίσω το επιβεβαιώνουν. Από τον Βελουχιώτη και το φόρο στις πισίνες πήγαμε στη νομιμοποίηση των ιδιωτικών πανεπιστημίων και στην ευλαβική τήρηση των δημοσιονομικών περιορισμών της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Με τη μια κίνηση προσπαθεί να προσεγγίσει κεντρώους και με την άλλη τους διώχνει.

Θα δούμε πού θα κάτσει η μπίλια. Αν συνεχίσει τα αντιφατικά μηνύματα για τη φυσιογνωμία και την πολιτική ταυτότητα του κόμματος θα έχει πολύ σύντομα πρόβλημα. Θα είναι το κόστος ενός κόμματος που βγήκε από διαφημιστές, δεν έχει διαμορφώσει πολιτική στρατηγική μέσα από διαδικασίες διαλόγου.

 

Υπάρχει ωστόσο και ένα ακόμα ζήτημα. Η αντιπαράθεση για τη χρηματοδότηση όπως και η αντιπαράθεση για τα ιδιωτικά πανεπιστήμια που προηγήθηκε, δείχνουν ότι η κύρια μάχη που θα δώσουν το ΠΑΣΟΚ και η ΕΛΑΣ θα είναι …

 

ΕΛΑΣιτο-ΣΥΡΙΖΑίοι REBRAND-ΙΣΜΕΝΟΙ ΕΘΝΙΚΟΙ ΣΟΥΡΓΕΛΟΞΕΦΤΙΛΑΡΑΔΕΣ: Ποιος πληρώνει το κόμμα Τζοκόντου

 

Του Μανόλη Καψή

Εγώ δεν το πιστεύω. Το δημοσίευσε καλός συνάδελφος, που συνήθως έχει καλό ρεπορτάζ, αλλά εμένα μου φαίνεται τραβηγμένο από τα μαλλιά. Ότι συνεργάτες του Αλέξη Τσίπρα προσεγγίζουν λέει πρώην στελέχη του ΠΑΣΟΚ που εργάζονται στον ιδιωτικό τομέα και τους υπόσχονται όχι απλώς ικανοποιητικές απολαβές, αλλά και εξτρά, τύπου αυτοκίνητο με leasing , αν θελήσουν να γίνουν επαγγελματικά στελέχη της ΕΛΑΣ. Mου φαίνεται υπερβολή. Ναι, φαίνεται ότι υπάρχει χρήμα στο νέο κόμμα, πέφτει σίγουρα χρήμα, αλλά ως ένα σημείο.

Δηλαδή, ότι υπάρχει θέμα με την χρηματοδότηση του κόμματος του Αλέξη Τσίπρα- ανεξαρτήτως των υπερβολών που ενδεχομένως θα ακουστούν- ότι πρέπει να δοθεί μια απάντηση στο ερώτημα ποιος χρηματοδοτεί αυτό το κόμμα, σίγουρα υπάρχει. Η για να δανειστούμε την επιχειρηματολογία του κ. Τσίπρα, να μάθουμε σε "ποιόν ανήκει το κόμμα." Αλλά ψυχραιμία. Όχι υπερβολές. Άλλωστε η χρηματοδότηση των κομμάτων είναι μια παλιά και αμαρτωλή ιστορία που αφορά όλους.

Η υπόθεση ξεκίνησε με την επίθεση του κόμματος Τσίπρα για τα δάνεια της Νέας Δημοκρατίας και του ΠΑΣΟΚ. Αγαπημένο θέμα του Αλέξη Τσίπρα ήδη από την εποχή των μνημονίων, αν θυμάστε. Όχι ότι δεν υπάρχει θέμα με τον δανεισμό των δυο "αστικών κομμάτων". Όπως σωστά επισημαίνει και η συνεργάτης του προέδρου, τα δάνεια- η συνολική οφειλή είναι της τάξης του 1,16 δις- δεν πρόκειται ποτέ να αποπληρωθούν. Οντως. Και ας εξυπηρετούνται όπως εξυπηρετούνται.

Από την άλλη βέβαια και τι να γίνει, τι προτείνει δηλαδή η κ. Κουφονικολάκου;

Να κατασχεθούν τα κόμματα;

Μήπως και να γίνει πλειστηριασμός ιδεών;

Δεν θα αποφέρει ιδιαίτερα κέρδη νομίζω. Πώς μπορούν οι σημερινές ηγεσίες να ανταποκριθούν στο αίτημα της αποπληρωμής τω δανείων; 

Αφήστε που το δράμα της δανειοδότησης των κομμάτων, είναι μια εκδοχή και του δράματος των δανειοληπτών. Με διαφορετική κατάληξη βεβαίως.

Ποιος μπορούσε να φανταστεί τη χρεοκοπία;

Την κατάρρευση του ΠΑΣΟΚ από το θηριώδες 40% του Γιώργου Παπανδρέου, στο 4,68% του Ευάγγελου Βενιζέλου, και την συνακόλουθη περικοπή της κρατικής επιχορήγησης;

Κανείς, ούτε καν οι αρμόδιοι τραπεζίτες που δάνειζαν χωρίς να πολυασχολούνται με τις λεπτομέρειες.  Και μετά να έρθει και η τρόικα και να κόψει κι άλλο τη χρηματοδότηση. Έτσι ξέφυγαν τα δάνεια, ήρθαν μετά και οι τόκοι, άντε να βρεις άκρη.

Ούτε ο αντιπερισπασμός όμως, θα σταματήσει τη συζήτηση για την χρηματοδότηση του κόμματος Τσίπρα. Χρειάζονται απαντήσεις και όσο καθυστερούν, όσο ακούγονται διάφορες αστειότητες ότι η καμπάνια και τα στελέχη χρηματοδοτούνται από τους ίδιους, η υπόθεση αποκτά και περισσότερο βάθος. Ιντριγκάρει για να το πούμε αλλιώς. Όχι ότι δεν υπάρχουν πληροφορίες, ή καλύτερα εκτιμήσεις. Υπάρχουν, αλλά δύσκολα γράφονται.

Τι εννοώ.

Εννοώ ότι όλοι ξέρουμε διάφορους ολιγάρχες- μικρό χωριό η Αθήνα βλέπετε- που επενδύουν πολλά λεφτά σε media που δεν έχουν απολύτως κανένα μέλλον, με μόνο στόχο και σκοπό να στηρίξουν το εγχείρημα Τσίπρα.

Ε τόσα λεφτά δίνουν για δήθεν τάχα μου εφημερίδες και ιστοσελίδες, δεν θα δώσουν και τα απαραίτητα για να στηθεί το κόμμα;

Για να αποκτήσουν πολιτική επιρροή και να βάλουν ένα φρένο στις οικονομικές φιλοδοξίες των αντιπάλων τους;

Είπαμε, μικρό χωριό η Αθήνα, όλοι γνωριζόμαστε.

Από την άλλη μεριά, ένας προκατειλημμένος και ξερό κεφάλι θα πει, και ποιοι είναι αυτοί παρακαλώ που θέτουν θέμα χρηματοδότησης των κομμάτων;

Το ΠΑΣΟΚ και η Νέα Δημοκρατία, που αποδεδειγμένα χρηματοδοτούνταν (και) από την Siemens, τον παλιό καλό καιρό αν θυμάστε, προ χρεοκοπίας, για να παίρνει εύκολα η γερμανική εταιρεία όλα τα συμβόλαια με το ελληνικό δημόσιο;

Ουδείς αναμάρτητος θέλω να πω.

Αλλά ούτε αυτή η παρατήρηση καθιστά το ερώτημα άκαιρο. Και ο κ. Τσίπρας πρέπει να δώσει στη δημοσιότητα όλα τα τιμολόγια με τις πληρωμές που έχουν γίνει και τα ονόματα αυτών που πληρώνουν. Για να ξέρουμε σε ποιον ανήκει το κόμμα.

Η ιστορία δεν έχει μόνο ηθική διάσταση.

Έχει και πολιτική.

Το ΠΑΣΟΚ επιτέλους ξύπνησε από τον λήθαργο, κατάλαβε ότι πρέπει να δώσει διμέτωπο αγώνα τόσο εναντίον της κυβέρνησης όσο και εναντίον του κόμματος που φιλοδοξεί να  του κλέψει τους ψηφοφόρους, συνειδητοποίησε ότι είναι θέμα πολιτικής επιβίωσης η μάχη εναντίον του κ. Τσίπρα και υποθέτω βάσιμα, ότι τώρα που έθεσε το θέμα δεν θα κάνει πίσω.

Ποιος πληρώνει τους λογαριασμούς του κ. Τσίπρα που κάνει και μαθήματα ηθικής στους άλλους;

Είμαι βέβαιος ότι…

 

ΣΥΡΙΖΑίιοι REBRAND-ΙΣΜΕΝΟΙ ΕΘΝΙΚΟΙ ΣΟΥΡΓΕΛΟ-ΞΕΦΤΙΛΑΡΑΔΕΣ: "Χαφιές" και πράκτορας της Ιντέλιτζενς

Είναι αξίωμα ότι όταν ταΐζεις ένα «τέρας» αυτό κάποια στιγμή θα γυρίσει να σε δαγκώσει.
Και είμαστε ακόμα στην αρχή (🍿🍿🍿).
Όσο για τον Μαραντζίδη, καμία λύπηση pic.twitter.com/8v5XVncId3

— LoukasK 🇺🇦 (@Loukas_7) May 30, 2026

Διασκέδαση αντίστοιχη της εποχής που η Αυριανή άρχισε να την πέφτει στον Παπανδρέου 🍿😂🍿😂🍿😂🍿😂🍿 pic.twitter.com/VWRR3dJ03b

— Manos Voularinos (@ManosVoularinos) May 31, 2026

 

Του Μανόλη Καψή

"Χαφιές" και πράκτορας της Ιντέλιτζενς Σέρβις. Δεν νομίζω να υπάρχει πιο κλασική κατηγορία- α ναι και πράκτορας της Ασφάλειας του Μανιαδάκη- πιο κλασική κατηγορία για ένα κομμουνιστή που βρέθηκε εκτός γραμμής και στη δυσμένεια της καθοδήγησης.

Πόσοι και πόσοι αγνοί κομουνιστές που διαφώνησαν με την ηγεσία του ΚΚΕ, δεν βρέθηκαν, σε διάφορες εποχές, κατηγορούμενοι ως πράκτορες των Άγγλων και της Ιντέλιτζενς Σέρβις;

Αμέτρητοι.

Πόσοι δεν πέθαναν με αυτή τη ρετσινιά, για να αποκατασταθούν πολλά χρόνια αργότερα. Ακόμα και ο Νίκος Ζαχαριάδης, όταν διεγράφη από το κόμμα ως "αντικομματικό, φραξιονιστικό, αντιδιεθνιστικό και εχθρικό στοιχείο" (7η πλατιά Ολομέλεια της Κ.Ε. του ΚΚΕ 18-24 Φεβρουαρίου 1957), κατηγορήθηκε ότι "αντικειμενικά δικαίωσε την επέμβαση των άγγλων ιμπεριαλιστών στην Ελλάδα" (σσ. οι Άγγλοι με μικρό α εννοείται, όσο μικροπρεπής και άδικη και η πολιτική τους). Όχι ακριβώς πράκτορας δηλαδή, αλλά περίπου…

Υπό  αυτή την έννοια, το να βρεθεί ένας ειδικός στην ιστορία του κομουνιστικού κινήματος όπως ο καθηγητής Νίκος Μαραντζίδης (βλ. "Εμφύλια Πάθη", εκδόσεις Μεταίχμιο, "Δημοκρατικός Στρατός Ελλάδας, εκδόσεις Αλεξάνδρεια, αλλά και πιο πρόσφατα συγγραφέας του εξαιρετικού "Στην Σκιά του Στάλιν", μια παγκόσμια ιστορία του ελληνικού Κομουνισμού, εκδόσεις Αλεξάνδρεια) αντιμέτωπος με την κατηγορία ότι είναι πράκτορας των Άγγλων, ότι δηλαδή χρηματοδοτείται από τις βρετανικές υπηρεσίες (βλ. Documento), μοιάζει λίγο με "επαγγελματική ασθένεια". Σαν ένας συγγραφέας αστυνομικών μυθιστορημάτων να βρεθεί ξαφνικά κατηγορούμενος για έναν φόνο που έχει γίνει, όπως ακριβώς εκείνος έχει περιγράψει σε ένα βιβλίο του.

Η αλήθεια είναι ότι ο κ. καθηγητής, ερμήνευσε την κατηγορία διαφορετικά.

Αντί να πέσει δηλαδή στα πατώματα και να θρηνεί, το πήρε σχεδόν στο καλαμπούρι- από "σκαιός αντικομουνιστής αναβαθμίστηκα σε Τζέημς Μπόντ", έγραψε στη δήλωση- απάντησή του- συνέδεσε (και σωστά νομίζω) την επίθεση εναντίον του, με τον ρόλο του ως συμβούλου του Αλέξη Τσίπρα- του Αλέξη Τσίπρα που "θα έρθει να γκρεμίσει το σάπιο και διεφθαρμένο σύστημα του Μαξίμου", γράφει στην ίδια δήλωση και υποθέτω ότι συνεχίζει τα καλαμπούρια-  ενώ εξήγησε και τον στόχο της όλης ιστορίας:

"Ίσως εκτός από τον προφανή στόχο της συκοφαντίας, να κρύβεται κι ένας ακόμη. Αφού γράφουν ότι ο Τσίπρας έχει δίπλα του πράκτορες, δικαιούμαστε να τον ακούμε για λόγους εθνικής ασφάλειας.".

Με άλλα λόγια- τι πιο "αριστερή" αντίδραση από αυτή…- εξήγησε την επίθεση που δέχθηκε από μια εφημερίδα που υπήρξε ίσως η πιο αυθεντική φωνή του ΣΥΡΙΖΑ στα χρόνια της ηγεμονίας του, ως μια ακόμα δεξιά συνωμοσία, προφανώς από το διεφθαρμένο σύστημα του Μαξίμου. Έβαλαν  δηλαδή οι δεξιοί την αριστερή εφημερίδα να γράψει για τις σχέσεις του Μαραντζίδη με τις βρετανικές μυστικές υπηρεσίες, ώστε να έχουν άλλοθι να παρακολουθεί μετά η ΕΥΠ τον Τσίπρα!!!

Πρωτότυπο. Δεν γνωρίζω καλά τα πρακτοριλίκια συνεπώς δεν μπορώ να αποφανθώ (με τη γνωστή βεβαιότητα του Έλληνα δημοσιογράφου που αποφαίνεται με κατηγορηματική διάθεση για όλα εκείνα που παντελώς αγνοεί) , πλην όμως δεν μου φαίνεται και η πιο οξυδερκής ανάλυση.

Να οφείλεται στο πάθος του κ. καθηγητή για το διεφθαρμένο σύστημα του Μαξίμου;

Να οφείλεται στη ρομαντική αντίληψη ότι ένας "αριστερός δημοσιογράφος” δεν μπορεί να υποκύψει στη συκοφαντία;

Ας τα πάρουμε όμως τα πράγματα από την αρχή.

Ο εκλεκτός του κ. καθηγητή έρχεται για να γκρεμίσει το διεφθαρμένο σύστημα του Μαξίμου. Ένα το κρατούμενο, αν και δεν βλέπω και σημάδια πανικού από το σύστημα. Μάλλον θα έχουν και άλλες δουλειές.

Δεύτερον, θα αποκαταστήσει την κοινωνική δικαιοσύνη και θα ενισχύσει το λαϊκό εισόδημα. Καλώς να έρθει. Να υποθέσουμε ότι θα φορολογήσει επιτέλους και τους εφοπλιστές;

Τρίτον, θα ενισχύσει τη λειτουργία των δημοκρατικών θεσμών που έχουν κακοποιηθεί από την κυβέρνηση Μητσοτάκη. Ιδού πεδίον δόξης λαμπρόν, γιατί ομολογουμένως οι επιδόσεις των κρατούντων στο θέμα λογοδοσία δεν είναι και οι καλύτερες. Καμία αντίρρηση.

Καμία αντίρρηση, πλην όμως δικαιούμαστε να δυσπιστούμε. Κυρίως όσον αφορά τους θεσμούς. Γιατί μεγαλύτερη κακοποίηση από αυτήν που υπέστησαν επί ΣΥΡΙΖΑ με πρωθυπουργό τον Αλέξη Τσίπρα, όταν η Γεροβασίλη μάλωνε δημοσίως τους δικαστές που δεν ακολουθούν τη λαϊκή γραμμή στον "στημένο διαγωνισμό" για τις τηλεοπτικές άδειες, όταν οι πολίτες καλούνταν να ψηφίσουν σε δημοψήφισμα επί ενός αγγλικού κειμένου που δήθεν τάχα μου ήταν η πρόταση των δανειστών ή όταν το σύνολο του πολιτικού κόσμου διασύρονταν και απειλούνταν με παραπομπή στο ειδικό δικαστήριο, από μια παρακρατική οργάνωση που δρούσε εντός της Δικαιοσύνης, τέτοια κακοποίηση δεν έχουν υποστεί ποτέ μεταδικτατορικά.

A propos τότε, αυτοί που τώρα κατηγορούν για πρακτοριλίκια του Νίκου Μαραντζίδη, ήταν οι εκλεκτοί βραχίονες του συστήματος Τσίπρα.

Αυτό και …

 

ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΞΥΛΟΛΙΟΚΙΝΗΤΟΣ ΕΚ-ΠΟΥΤΙΝ-ΙΣΜΕΝΟΣ ΚΑΡΥΣΤΙΑΝΙΣΜΟΣ:: Έρχονται οι Ρώσοι

Τσαρίνα Καρυστιάνοβα

Πολιτμπιρό Γρατσίεβα

Πρόεδρος Ανώτατου Σοβιέτ Αυγερινώφ pic.twitter.com/6JCxJATXm7

— Ακήρατος🇪🇺🇺🇦 (@Akiratos_) May 17, 2026

 

Του Μανόλη Καψή

Όπως και να το δεις, η Καρυστιανού υπερέχει.

Δηλαδή τι να περιμένεις από τον Τσίπρα; Ποια έκπληξη περιμένεις;

Άντε και να πάρει την Ελένη Αυλωνίτου και τον Καραμέρο (που εκλιπαρεί) και να αφήσει πίσω στο περίμενε και τον Μπαλάφα και τον Στούμπο και τον Μπαλαφάρα ως παλιούς αριστερούς λίγο παρωχημένους, που δεν κολλάνε στον "ΣΥΡΙΖΑ plus" που ετοιμάζει.

Σιγά την έκπληξη.

Πιο μεγάλη έκπληξη είναι η επιστροφή στο ΠΑΣΟΚ της Θεοδώρας Τζάκρη, αφού ψαχνόταν και φλέρταρε με όποιο κόμμα, κίνημα, κίνηση, σύλλογο ή ποδοσφαιρική ομάδα εν ανάγκη αδελφέ, δραστηριοποιείται αριστερά της Νέας Δημοκρατίας και αναζητά  εκπρόσωπο.

Ενώ η Μαρία Καρυστιανού;

Και τον επιχειρηματία από την Αγία Πετρούπουλη που θαυμάζει τον Πούτιν μας έφερε και τον δημοσιογράφο από τη Μόσχα που πάντα θαύμαζε τον Πούτιν και τις πολιτικές του θα τοποθετήσει εκπρόσωπο τύπου. Σε αυτούς προσθέστε και έναν ηθοποιό που έκανε καριέρα λέει στις βιντεοκασέτες του 80 και τώρα μαθαίνει ρώσικα- λίγο μικρό το βιογραφικό το ξέρω, αλλά θα προστεθούν σύντομα και άλλα φιλολογικά κυρίως στοιχεία-  και έναν επιχειρηματία που κάνει μπίζνες με τη Μόσχα στη Μέση Ανατολή και ένα αντιεμβολιαστή, που συμμετέχει –διαβάζω-  ενεργά στο Αντινεοταξικό Κίνημα "Πανελλήνια Δημοκρατική Ιαχή, που παρουσιάζεται με το αρτικόλεξο ΠΑΝ.ΔΗΜ.ΙΑ. παρακαλώ (υπέροχα όλα, και το αντι-νεοταξικό και η Ιαχή και η Πανδημία).

Συγνώμη αλλά τι να σου κάνει ο Γιαννούλης μετά;

Αν τώρα είστε τίποτα φιλύποπτοι και βλέπετε "δάχτυλο της Μόσχας" στην υπόθεση του κόμματος της Μαρίας Καρυστιανού, τότε είστε μάλλον φιλύποπτοι, γεγονός όμως που το ξέρετε ήδη, σιγά  την είδηση.

Προσωπικά δεν έχω στοιχεία για να συνεισφέρω στην υπόθεση, πέραν από μερικές @@@@ που μου ξέφευγαν κάθε φορά που άκουγα τον Θανάση Αυγερινό να μεταφέρει το "ρεπορτάζ" από τη Ρωσία, ήδη από την εποχή της εισβολής του καθεστώτος στην Κριμαία, δεν γνωρίζω δηλαδή κάτι άλλο πέραν των όσων ήδη γνωρίζετε κι εσείς από τις ειδήσεις για να διατυπώσω μια τόσο βαριά κατηγορία. Θα περιμένω όμως με μεγάλο ενδιαφέρον τα όσα θα πει η κ. Καρυστιανού για τις υποθέσεις που ενδιαφέρουν ειδικά τη Μόσχα , δηλαδή την εισβολή στην Ουκρανία.

 

Το ερώτημα άλλωστε δεν είναι (μόνο) ποια είναι η σχέση του νέου κόμματος με μια άλλη χώρα και μια ξένη κυβέρνηση, ερώτημα άλλωστε που διατυπώνεται προφανώς με διάθεση υπονομευτική από τους αντιπάλους της νέας προέδρου και εν πάση περιπτώσει πολύ δύσκολα μπορεί να απαντηθεί με στοιχεία.

Το κρίσιμο ερώτημα είναι μια παραλλαγή του άλλου "μεγάλου ερωτήματος" που έχει θέσει ο Ευάγγελος Βενιζέλος, για να το απαντήσει προφανώς ο ίδιος (ποιος άλλος δηλαδή να το απαντήσει;). Δηλαδή αν η Ελλάδα είναι διακυβερνήσιμη.

 Γιατί ανεξαρτήτως των επιχειρημάτων που έχουν ακουστεί μέχρι στιγμής, επιχειρήματα που εδράζονται στην συγκυρία και στις δημοσκοπήσεις (που όμως αλλάζουν και θα το δούμε τους επόμενους μήνες), το γεγονός ότι στην Ελλάδα, όπως και στην υπόλοιπη Ευρώπη, ο ψήφος των πολιτών κατευθύνεται πλέον σε κάθε είδους παρδαλό και ανυπόληπτο κόμμα, καθιστά όντως τις χώρες αυτές, και την Ελλάδα, δύσκολα διακυβερνήσιμες.

Στην Γαλλία, το μετριοπαθές Κέντρο, είτε στη δεξιά είτε στην αριστερή του εκδοχή έχει συρρικνωθεί σε ποσοστά της τάξης του 20%, και την ψήφο των πολιτών διεκδικούν ένα κόμμα της άκρας, ξενοφοβικής Δεξιάς, με φασιστικό παρελθόν και κρυφές διασυνδέσεις με τη Μόσχα, και μια παλαβή εκδοχή της αντισυστημικής, αντισημιτικής αριστεράς, που κάνει ότι μπορεί για να οδηγηθεί και η Γαλλία στο ΔΝΤ.

Στη Γερμανία οι νεοναζί πρελαύνουν και τα παραδοσιακά κόμματα των Σοσιαλδημοκρατών και των Χριστιανοδημοκρατών υποχωρούν. Στη Μεγάλη Βρετανία τα ίδια. Οι Εργατικοί χάνουν παντού, οι Συντηρητικοί βιώνουν τη μεγαλύτερη κρίση στην ιστορία τους (κι αυτοί αν έχουν ιστορία). Ανεβαίνουν ο γελοίος Φάραντζ , πρωτεργάτης του Brexit (που έχει προκαλέσει μείωση του κατά κεφαλήν ΑΕΠ από 4 έως 8% υπολογίζει ο Economist), ταυτόχρονα με τους Πράσινους, που στην ουσία είναι Κόκκινοι και θέλουν να σταματήσει κάθε είδους έργο, κάθε κατασκευή, κάθε εργοτάξιο στη Μεγάλη Βρετανία.

Στην Ελλάδα, ακόμα και το κόμμα του Αλέξη Τσίπρα- που όπως δήλωσε ο Δημήτρης Τζανακόπουλος στο ντοκιμαντέρ του Σκάι ήταν τόσο προετοιμασμένος στις λεπτομέρειες της διαπραγμάτευσης, όσο και η Μέρκελ, και το είπε όλο αυτό χωρίς να πέσει κάτω από τα γέλια, μην το υποτιμάτε αυτό, κρατείστε το- ακόμα λοιπόν και το κόμμα του Αλέξη Τσίπρα,  μπροστά στα διάφορα σχήματα που δραστηριοποιούνται είτε δεξιά της Νέας Δημοκρατίας είτε αριστερά του ΠΑΣΟΚ, μοιάζει με μνημείο σοβαρότητας και προγραμματικής αξιοπιστίας.

Πώς εξηγείται το φαινόμενο;

 

Η συνήθης απάντηση των αριστερών αναλυτών είναι οι ανισότητες. Αλλοι αποδίδουν το φαινόμενο στη μετανάστευση, άλλοι στα κοινωνικά δίκτυα και στην τοξικότητα που πυροδοτεί και μεταδίδει. Όλες οι ερμηνείες μοιάζουν να προσφέρουν ένα στοιχείο για την κατανόηση του φαινομένου, καμία δεν μοιάζει από μόνη της πειστική.

Για όσους πάντως αδιαφορούν για την πολιτική σταθερότητα και θέλουν οπωσδήποτε να στείλουν μήνυμα διαμαρτυρίας, έχω κακά νέα. Το αντινεοταξικό κίνημα Πανελλήνια Δημοκρατική Ιαχή (Πανδημία) δεν θα κατέβει στις εκλογές, θα ενωθεί με το κόμμα Καρυστιανου. Υπάρχει όμως πάντα το…

 

ΣΥΡΙΖΑίικα REBRAND-ΙΣΜΕΝΑ ΕΘΝΙΚΑ ΞΕΦΤΙΛΙΣΜΕΝΑ ΣΟΥΡΓΕΛΑ: Το ντοκιμαντέρ που δεν θα δει ο Τσίπρας

Στο χιλιοστό pic.twitter.com/eXL5gy8R41

— Lina Kleitou (@LKleitou) May 5, 2026

 

Του Μανόλη Καψή

Η εμφάνιση του κόμματος Τσίπρα στην αριστερή αντιπολίτευση θα οξύνει τα αντικυβερνητικά αντανακλαστικά των υπολοίπων και κυρίως του ΠΑΣΟΚ, που θα δώσουν μάχη για την επικράτηση στην αντιπολίτευση. Υποκλοπές, ΟΠΕΚΕΠΕ και λοιπά σκάνδαλα θα αποτελέσουν το μενού της προεκλογικής αντιπαράθεσης, καθώς ο υπόλοιπος κόσμος βαδίζει (με ευθύνη Τραμπ) στην χειρότερη πιθανώς ενεργειακή κρίση στην ιστορία.

Δεν θα μπορούσε να γίνει καλύτερος συντονισμός. Τι συντονισμός; Συναστρία λέγεται αυτό, αν όχι καθαρή ποίηση. Τις ημέρες που ο Τσίπρας ανακοινώνει το νέο του κόμμα και δίνει στη δημοσιότητα το μανιφέστο του, τις ίδιες ημέρες, οι δημοσιογράφοι Βαρβιτσιώτη και Δενδρινού- συγγραφείς του εξαιρετικού βιβλίου "Η Τελευταία Μπλόφα"- βγάζουν στον αέρα το ντοκιμαντέρ τους για την "περήφανη διαπραγμάτευση" και την εξίσου περήφανη kolotoumba. Περήφανη διαπραγμάτευση (για τους φίλους εννοείται) ή πώς από τύχη γλυτώσαμε από το να κατρακυλήσουμε στον Τρίτο κόσμο, εξαιτίας των ερασιτεχνισμών του κ. Τσίπρα και της παρέας του (για τους υπολοίπους). Ανάμεσα στα δυο γεγονότα, έχει υπάρξει το Plan B της Κομισιόν, το σχέδιο για την έξωσή μας δηλαδή από την Ευρώπη, που θα μάθουμε στις λεπτομέρειές του από το βιβλίο.

Όσο για τη δική του μη συμμετοχή στο ντοκιμαντέρ, είναι προφανές γιατί αρνήθηκε ο Αλέξης Τσίπρας. Δε ισχύει φυσικά ότι οι δυο δημοσιογράφοι γράφουν ή αφήνουν υπονοούμενα ότι ο κ. Τσίπρας αντήλλαξε το "εθνικό θέμα" των Σκοπίων με τις συντάξεις και δεν ισχύει για τον απλό λόγο ότι αφενός δεν υπάρχει τίποτα σχετικό στο βιβλίο (σσ αν το είχε διαβάσει θα το ήξερε), αφετέρου, οι κατηγορίες που έχουν διατυπωθεί- δικαίως ή αδίκως- εναντίον του κ. Τσίπρα, ακούστηκαν για πρώτη φορά στη Βουλή το καλοκαίρι του 2018, ενώ το βιβλίο κυκλοφόρησε το καλοκαίρι του 2019. Ο ίδιος ο σημερινός πρωθυπουργός άφησε το σχετικό υπονοούμενο τον Δεκέμβριο του 2018 στη Βουλή (αν δεν το έχει κάνει και νωρίτερα και δεν το βρήκα στο γκουγκλάρισμα). Πώς θα μπορούσε η (δήθεν) συκοφαντία να προήλθε από το βιβλίο των συναδέλφων, αφού κυκλοφορούσε στην πολιτική πιάτσα εδώ και ένα χρόνο;

Η μόνη αναφορά που υπάρχει στο βιβλίο, και την οποία επικαλούνται διάφοροι fan του Τσίπρα στο facebook, επιβεβαιώνει απλώς ότι οι Ευρωπαίοι εταίροι είχαν αγωνία μετά την εισβολή του Πούτιν στην Κριμαία για τις εξελίξεις στα Βαλκάνια και τη ρωσική επιρροή και ήθελαν να κλείσει αυτή η εκκρεμότητα . Και ο Γιούνκερ άφηνε να εννοηθεί ότι μια λύση στο πρόβλημα, θα ήταν μια κίνηση καλής θέλησης από την Αθήνα, την οποία θα επιβράβευαν οι δανειστές. Τίποτα περισσότερο.

Γιατί είπε τόσο μεγάλο ψέμα ο πρώην πρωθυπουργός;

Ευκολάκι.

Αφενός γιατί ποτέ η ειλικρίνεια δεν ήταν το φόρτε του (μόνο η οικονομία).

Αφετέρου γιατί ήθελε να δείξει ότι τον πολεμούν τα συμφέροντα. Πάντα τον πολεμούν τα συμφέροντα τον Αλέξη Τσίπρα άλλωστε. Και τον πολεμούν γιατί είναι επικίνδυνος (νομίζει) για τον καπιταλισμό και το κεφάλαιο. Και για τον ιμπεριαλισμό ίσως, δεν το έχω τσεκάρει όμως.

Επίσης, ο κ.  Τσίπρας δεν μίλησε στο ντοκιμαντέρ, γιατί όλη η αφήγηση καταρρίπτει το παραμύθι  ότι η απόπειρα εκβιασμού των ευρωπαίων δανειστών από τον ΣΥΡΙΖΑ σε όλη τη διάρκεια του 2015, με κορύφωση το δημοψήφισμα, έκρυβε μια οποιαδήποτε στρατηγική. Το παιχνίδι του Σόιμπλε και όσων ήθελαν να μας διώξουν από την Ευρωπαϊκή Ενωση έπαιζε ο κ. Τσίπρας, αλλά δεν το ήξερε. Και δεν το ήξερε, επειδή είχε άγνοια για το πώς δουλεύει η Ευρώπη, ποιες είναι οι ισορροπίες και πώς λαμβάνονται οι αποφάσεις. Όπως είχε άγνοια, λόγω ιδεολογικής στειρότητας και γιατί χρεοκόπησε η χώρα. Γι΄αυτό διαπραγματευόταν με την πλάτη στον τοίχο, χωρίς φράγκο δηλαδή στα δημόσια ταμεία.

Προηγήθηκε το κείμενο των καθηγητών για το μανιφέστο του νέου κόμματος, όπου με μεγάλη ανακούφιση διαβάσαμε ότι λύθηκε επιτέλους το δίλλημα αν θέλουμε μεταρρύθμιση ή επανάσταση και αντί για το βουνό θα πάμε κανονικά να ψηφίσουμε. Τζάμπα οι ασκήσεις ετοιμότητας λοιπόν, τους ζυγούς λύσατε, θα παραδώσουμε και τα όπλα χωρίς κλάματα όπως οι άλλοι. Ας είναι. Την επόμενη φορά.

Εξίσου μεγάλη ανακούφιση προκαλεί και ο στόχος του νέου κόμματος να επιβάλει την Ειρήνη και το Διεθνές Δίκαιο παντού. Είναι μια λύση τώρα που δυσκολευόμαστε στα στενά του Ορμούζ. Αναρωτιέμαι μόνο πώς δεν το σκέφτηκαν και οι άλλοι.

Δεν ξέρω πόσοι αντέχουν να διαβάσουν το μανιφέστο του νέου κόμματος, πάντως όσοι το επιχειρήσουν δεν θα εκπλαγούν. Υπάρχουν προβλέψεις και αριστερού τύπου "παροχές"- που φυσικά διαφέρουν ηθικά από τις δεξιές, αυτονόητο αυτό- για όλες τις κατηγορίες ψηφοφόρων που στοχεύει το νέο κόμμα. Τους νέους κυρίως, τους δημοσίους υπαλλήλους κατά δεύτερο αλλά και τους μικροεπαγγελματίες.

Φυσικά προβλέπει και μείωση του χρόνου εργασίας, 35ωρο ωράριο παρακαλώ, χωρίς μείωση μισθού. Δεν ξέρω ποιος το αντέγραψε από ποιόν, οι κακές γλώσσες λένε πάντως ότι γι΄αυτό ο Ανδρουλάκης έτρεξε να προτείνει 4ημερη εργασία, 32ωρο δηλαδή, χωρίς μείωση μισθού επίσης. Για να προλάβει τον Αλέξη Τσίπρα. Καμία σημασία δεν έχει αν από το ρεπορτάζ του Capital προκύπτει ότι πουθενά στην Ευρώπη δεν υπάρχει ανάλογη ρύθμιση, άσε που για την πλειοψηφία των επιχειρήσεων που δραστηριοποιούνται στην Ελλάδα, το μέτρο είναι ανεφάρμοστο. Απολύτως καμία σημασία δεν έχει. Ετσι κι αλλιώς ποιος πιστεύει τις διακηρύξεις και τα μανιφέστα; Όλα για την επικοινωνία γίνονται.

Αυτό που μου προξένησε εντύπωση πάντως στο περίφημο μανιφέστο, δεν είναι η απουσία οποιασδήποτε αναφοράς στα ελληνοτουρκικά- όπως σημείωσαν και άλλοι- αλλά η απουσία μιας στοιχειώδους παρουσίασης για το  πώς θα αναπτυχθεί η ελληνική οικονομία, πώς θα παράξει πλούτο και πώς θα αυξήσει την ανταγωνιστικότητά της. Πώς θα προσελκύσουμε τις ξένες επενδύσεις, πώς θα βελτιώσουμε την παραγωγικότητα της ελληνικής οικονομίας;

Απόλυτη σιωπή. Ούτε μια λέξη.

Η εμφάνιση του κόμματος Τσίπρα στην αριστερή αντιπολίτευση θα οξύνει τα αντικυβερνητικά αντανακλαστικά των υπολοίπων και κυρίως του ΠΑΣΟΚ, που θα δώσουν μάχη για την επικράτηση στην αντιπολίτευση. Υποκλοπές, ΟΠΕΚΕΠΕ και λοιπά σκάνδαλα θα αποτελέσουν το μενού της προεκλογικής αντιπαράθεσης, καθώς ο υπόλοιπος κόσμος βαδίζει (με ευθύνη Τραμπ) στην χειρότερη πιθανώς ενεργειακή κρίση στην ιστορία.

Όπως έγραψε σωστά ο Γιάννης Βουλγαρης στην εφημερίδα Τα Νέα προχθές, όταν έπεφτε ο Κομουνισμός και ο κόσμος γινόταν μονοπολικός, εμείς ασχολούμασταν με τον Κοσκωτά.

Αποτέλεσμα: Μπλέξαμε για 20 χρόνια σε μια βαλκανική ανοησία δήθεν για το όνομα της Μακεδονίας , που σπατάλησε το διπλωματικό μας κεφάλαιο.

Όταν ο κόσμος βίωνε την οικονομική κρίση του 2008, εμείς ασχολούμασταν με το Βατοπέδι.

Αποτέλεσμα: Μετά από  λίγο χρεοκοπήσαμε.

Τώρα, στην κρίση του Κόλπου, εμείς…

 

ΝουΔο-γαλαζαίικο ΣΟΥΡΓΕΛΟ-ΛΑΜΟΓΙΑΡΑΔΙΚΟ: Πλειοψηφία κατηγορουμένων

#ΧΑΟΣ_ΔΑΓΚΩΤΟ pic.twitter.com/5O2PJVemfF

— Billy Idiot (@BillyIdiot2) April 8, 2026

 Του Μανόλη Καψή

Από μια άποψη η φροντίδα τους είναι συγκινητική. Ποιος μπορεί να υποτιμήσει την αφοσίωση του Κώστα Σκρέκα στον ψηφοφόρο του, για το (προφανώς δίκαιο…) αίτημά του και την τύχη του στους δαιδαλώδεις διαδρόμους του ΟΠΕΚΕΠΕ; 

Αίτημα που τον κάνει να διακόπτει ακόμα και αυτή τη συμμετοχή του στο υπουργικό συμβούλιο των 27 στις Βρυξέλλες -συγνώμη κάτι επείγον- και να τηλεφωνεί στον κ. Μελά του Οργανισμού αγωνιώντας να μάθει την εξέλιξη; 

 Νιώθεις μια ζήλια. Ποιος άλλος νοιάζεται έτσι για τον άνθρωπό του;

Αν ήταν ταινία, θα τον βάζαμε να τρέχει μέσα στη βροχή, για να βρει έναν τηλεφωνικό θάλαμο στη γωνία του Berlaymont και να φωνάζει στη τηλεφωνήτρια: Συνδέστε με παρακαλώ με Αθήνα, είναι επείγον.

Από την άλλη, η διαχείριση του σκανδάλου ήθελε ένα μέτρο και μια ισορροπία. Γιατί όπως σημείωσε ολίγον χαιρέκακα και ο Ευάγγελος Βενιζέλος (βλ. Τα Νέα), εφόσον τελικά ασκηθούν οι διώξεις της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας, όπως είναι και το προφανές και το αναμενόμενο, η κοινοβουλευτική πλειοψηφία του πρωθυπουργού και του κυβερνώντος κόμματος, θα είναι μια "πλειοψηφία κατηγορουμένων", που όπως και να το πεις, έχει μια ιδιαιτερότητα.  

Ακόμα και αν μετρήσουμε την Κοινοβουλευτική Ομάδα με το τεκμήριο της αθωώτητας, υπάρχει ένα θέμα.

Η υπόθεση έχει και τα παράδοξά της. Πώς γίνεται μια έρευνα να είναι σε εξέλιξη εδώ και 6 χρόνια, εισαγγελείς να παρακολουθούν πολιτικούς και τηλέφωνα, να δίνουν εντολές για άρση του απορρήτου και να συντάσσουν δικόγραφα και κανείς να μην έχει πάρει χαμπάρι; 

Αν είναι έτσι το επιτελικό κράτος, "θα προτιμήσω το παλαιότερο κράτος που τουλάχιστον ψυλλιαζόταν τι συμβαίνει" όπως λέει και ο Γιάννη Πρετεντέρης και  πολύ άδικο δεν έχει.

Εκτός και αν έχει δίκιο η "Εστία", που όπως έγραψε, η κυβέρνηση "δεν πήρε είδηση ότι με τις επισυνδέσεις παρακολουθούνταν υπουργοί και βουλευτές της , καθώς ο τότε υπουργός Δημόσιας Τάξεως Τάκης Θεοδωρικάκος, είχε έρθει σε σύγκρουση με τον επικεφαλής της αρμόδιας υπηρεσίας ΔΙΔΑΓΕΠ για άλλα θέματα κι αυτός φέρεται (επειδή δεν μιλούσαν) να μην τον ενημέρωσε ποτέ ότι παρακολουθούνταν βουλευτές. Κατά λάθος αποκαλύφθηκε το σκάνδαλο και μετά δεν μαζευόταν."  

Αν αυτός είναι ο λόγος που πιάστηκαν όλοι στα πράσα, ότι πλακώθηκε ο Θεοδωρικάκος με έναν αστυνόμο, υπάρχει κάτι το πολύ κωμικό στην υπόθεση.

Ο πρωθυπουργός θα μπορούσε βέβαια να πει κι αυτός ένα θαρραλέο mea culpa και να ζητήσει συγνώμη, ελπίζοντας ότι η μεταμέλειά του θα εκτιμηθεί. Εκανα ένα μεγάλο λάθος, ανέχθηκα (και κακώς) παλαιοκομματικές συμπεριφορές, απέτυχα το ομολογώ. Πάμε παρακάτω και θα τα πούμε στις εκλογές. Αλλωστε η υπόθεση με τις επιδοτήσεις, όσο ενοχλητική κι αν είναι σε πολλούς (αλλά δεν είμαι βέβαιος ότι ενοχλεί όλους με τον ίδιο τρόπο και ειδικά στην περιφέρεια, όπως είναι ο ορθός τρόπος για να λέμε την επαρχία ), δεν πλήττει το βασικό του χαρτί που είναι η πολιτική σταθερότητα και η κυβερνησιμότητα. Εκεί δεν θα παιχτεί το παιχνίδι στις εκλογές;

Ναι, θα μπορούσε να ζητήσει συγνώμη, αλλά δεν ξέρω αν θα ήταν αποτελεσματικό. Αν θα έπειθε και (κυρίως) αν θα μάζευε τη ζημιά που έχει προκαλέσει. Αυτά έχουν απόδοση όταν το δικό σου πολιτικό κεφάλαιο είναι μεγάλο και αντέχεις τη φθορά. Αλλιώς την κουβαλάς σαν τη γίδα στην πλάτη. Κολλάει πάνω σου.

Είπαμε άλλωστε, η ιστορία ήθελε μέτρο και ισορροπίες, πόσο μάλλον που οι περισσότεροι βουλευτές δεν θεωρούν καν ότι έχουν παραβιάσει κάποιο κανόνα. Όπως λέει και ο Κώστας Τσιάρας, "δεν είναι ρουσφέτι η βοήθεια και η υπεράσπιση ενός αδύναμου πολίτη που δεν έχει πρόσβαση πουθενά και έχει υποστεί καταστροφή. Δεν θα έπαυα ποτέ να υπερασπίζομαι τον αδύναμο πολίτη". Μοιάζει έτσι το κυνήγι του σταυρού και το ρουσφέτι, σαν κάτι το ηρωικό και ταυτόχρονα θαρραλέο και δημοκρατικό. Ο αδύναμος που έχει υποστεί καταστροφή δεν δικαιολογεί και το στραμπούληγμα των κανόνων;

Ασε το άλλο. Ο μεν βουλευτής εξασφαλίζει τον σταυρό, εξασφαλίζει όμως και την ψήφο για το κυβερνών κόμμα, μην το ξεχνάμε. Και δεν παίζεις με τους αγρότες, το έχουμε εμπεδώσει αυτό.  Εξ ου και οι επισημάνσεις του πρωθυπουργού για το τεκμήριο της αθωώτητας, ο εκνευρισμός για την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία που πρέπει να δράσει άμεσα- και που δεν αποκλείεται να έχει και μια κόντρα με την κυβέρνηση της Αθήνας- η επισήμανση για τις διαχρονικές πελατειακές σχέσεις και η έκρηξη για την υποκρισία όσων ανακάλυψαν ότι τα ρουσφέτια ξεκίνησαν το 2019. Σωστό κι αυτό. Εδώ ο Σαμαράς που εξεμάνη, τα έσπασε με την τρόικα γιατί ήθελε να βάλει Μεσσήνιο στην Ανεξάρτητη Αρχή Δημοσίων Εσόδων, ο Μπουκώρος τον σόκαρε;

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης πατάει σε δυο βάρκες. Από τη μία δεν μπορεί βέβαια να αγνοήσει τον σκανδαλισμό της κοινής γνώμης από το γαλάζιο ρουσφετοσκάνδαλο, από την άλλη, δεν μπορεί να εγκαταλείψει και τους βουλευτές της ΝΔ που συμμετείχαν, αφού σε αυτή την περίπτωση θα χάσει και το κόμμα και τη ψυχή του. Του κόμματος την ψυχή.

Αυτή η επαμφοτερίζουσα στάση, μοιάζει λίγο με την πρόταση για το ασυμβίβαστο του υπουργού και του βουλευτή. Ένα βήμα μπρός και ένα βήμα πίσω που θα έλεγε και ο Κουτσούμπας. Ο υπουργός θα παραιτείται από βουλευτής ώστε υποτίθεται να μην κάνει ρουσφέτια, αλλά θα επανέρχεται στον ανασχηματισμό στη θέση του στο Κοινοβούλιο και ο αναπληρωματικός θα επιστρέφει στον πάγκο. Μοιάζει λίγο με αστείο.

 

Και γιατί να μην θεσπίσουμε το ασυμβίβαστο βουλευτή - πρωθυπουργού; Ή ακόμα καλύτερα το ασυμβίβαστο πρωθυπουργού - απατεώνα;

— aNameToCome (@aNameToCome) April 6, 2026

 

Όπως λέει και ο Ευάγγελος Βενιζέλος σχεδόν σκασμένος στα γέλια :  

 

ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΑΓΡΟΤΟ-ΚΗΦΗΝΟ-ΖΗΤΟΥΛΟ-ΚΑΤΣΑΠΛΙΑΔΟ-ΞΕΦΤΙΛΑΡΟΠΛΗΚΤΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Αγωνιστικούς χαιρετισμούς στον Κώστα Ανεστίδη

Πώς ξεκίνησε Vs Πως κατέληξε

Από «δεν είναι δεσμευμένοι οι λογαριασμοί μου» σε «με άφησαν άφραγκο»! pic.twitter.com/YjazjjsWYH

— Ακήρατος🇪🇺🇺🇦 (@Akiratos_) December 24, 2025

Ακούτε Έλληνες φορολογούμενοι;
Τον αφήσατε άφραγκο. pic.twitter.com/sCCAKUHRJ0

— Beburos (@Beburosangel) December 25, 2025

 

Του Μανόλη Καψή

Θα ήθελα να ξεκινήσω το σημείωμα με τους αγωνιστικούς μου χαιρετισμούς στον αγροτοσυνδικαλιστή Κώστα Ανεστίδη, επικεφαλής του μπλόκου στα Μάλγαρα. Δεν υπάρχει καμία ειρωνεία στους χαιρετισμούς μου σας διαβεβαιώ και είμαι βέβαιος ότι η έρευνα που διεξάγει η Διεύθυνση Αντιμετώπισης Οργανωμένου Εγκλήματος για τις επιδοτήσεις που εισέπραξε ο κ. Ανεστίδης, θα αποδείξει ότι είναι παντελώς αθώος ο άνθρωπος.

Αν ένιωσα την ανάγκη της επικοινωνίας- έστω και γραπτώς- με τον συμπαθή συνδικαλιστή, είναι γιατί διάβασα ότι το σύνολο των επιδοτήσεων που έχει λάβει τα τελευταία 4-5 χρόνια είναι 122.765 ευρώ.

Δεν είναι και μικρό το ποσό ε! Εντυπωσιάστηκα το ομολογώ. Δεν ξέρω πόσα έχουν λαμβάνειν και οι άλλοι συνάδελφοί του στα μπλόκα- για όσους δεν έχουν σχέση με επιδοτήσεις τα ποσά προκαλούν τουλάχιστον εντύπωση-  πάντως αρχίζω και αντιλαμβάνομαι γιατί ανάμεσα στα αιτήματα των αγροτών είναι να παραμείνει ο ΟΠΕΚΕΠΕ και να μην περάσει η καταβολή των επιδοτήσεων στην ΑΑΔΕ. Κορόιδα είναι;

Εδώ θα είμαστε και θα μάθουμε τα νέα του κ. Ανεστίδη, άλλωστε έτσι όπως πάει η ιστορία δεν βλέπω να τελειώνουν τα μπλόκα σύντομα. Φταίει ότι ορισμένοι αγρότες είναι τελείως στα κάγκελα, ίσως φταίει και η γραφειοκρατία του Περισσού- δεν συνεδριάζει για ψύλλου πήδημα το Πολιτικό Γραφείο, έχει τις διαδικασίες του κι αυτό- παίζει ρόλο και ότι τέτοια εποχή οι αγρότες, αν δεν είναι στα μπλόκα είναι σε κάτι θλιβερά καφενεία μέσα στην κάπνα, σίγουρα όμως παίζει ρόλο και ο τρόπος που αντιμετωπίζει το αγροτικό η κυβέρνηση.

Ακόμα και όταν εκδηλώνονται σαφέστατα παραβατικές συμπεριφορές, η κυβέρνηση είναι "με το σεις και με το σας". Καθόλου παράδοξο, αν λάβουμε υπόψιν ότι οι αγρότες (και) στις τελευταίες εκλογές ψήφισαν πλειοψηφικά τη Νέα Δημοκρατία και η κυβέρνηση δεν έχει την πολυτέλεια να θυσιάσει τις όποιες προσβάσεις έχει- ή της έχουν απομείνει καλύτερα- σε αυτό το εκλογικό κοινό. Πόσο μάλλον που οι δημοσκοπήσεις δείχνουν ότι στους αγροτικούς νομούς, η φθορά της Νέας Δημοκρατίας είναι μεγαλύτερη απ΄ ότι στα αστικά κέντρα, ενώ εκεί εντοπίζεται και η μεγάλη άνοδος του Κυριάκου Βελόπουλου.

Δεν είναι τυχαίο, ότι δύο χρόνια και μετά τον Daniel, αν και έχουν επενδυθεί εκατομμύρια επί εκατομμυρίων από τα χρήματα των φορολογουμένων σε αντιπλημμυρικά έργα στη Θεσσαλία, κανείς δεν θίγει, μια από τις κύριες διαπιστώσεις των Ολλανδών, που είχαν αναλάβει τη μελέτη της ανασυγκρότησης της περιοχής. Ότι δηλαδή πρέπει να τελειώσουμε άμεσα, με την καλλιέργεια του μπαμπακιού. Γιατί μεταξύ άλλων καταστρέφει τον κάμπο, το έδαφος δηλαδή, απομυζά τα υδάτινα αποθέματα, και σε λίγα χρόνια όλη η περιοχή θα έχει ερημοποιηθεί και θα έχει καταστραφεί.

Δεν ξέρω τις λεπτομέρειες, ούτε είμαι ειδικός φυσικά, διαβάζω και ενστάσεις, διαβάζω και άλλους που εκφράζουν αμφιβολίες και αντιρρήσεις, αλλά το βέβαιον είναι ότι ο διάλογος για την ανασυγκρότηση της παραγωγής- υπό το φως της κλιματικής αλλαγής- ούτε καν ξεκίνησε, υπό τον φόβο φυσικά των αντιδράσεων. Άντε πες στον Ανεστίδη με τις 122 χιλιάδες ευρώ επιδότηση, να ξεκινήσει άλλη καλλιέργεια τώρα στα γεράματα, πιο ανταγωνιστική και πιο εμπορεύσιμη, που δεν έχει επιδότηση. Πας καλά;

Γι΄αυτό και δεν έχει καμία ελπίδα να ευδοκιμήσει και η άλλη πρόταση του Κυριάκου Μητσοτάκη περί διακομματικής επιτροπής που θα συζητήσει και θα προτείνει λέει την αναμόρφωση της πολιτικής στο αγροτικό.

Ούτως ή άλλως η πρόταση είναι υποκριτική, θέλει να περάσει το μήνυμα ότι όλοι έχουν ευθύνες για τα προβλήματα που αντιμετωπίζει ο πρωτογενής τομέας, το πρόβλημα είναι διαχρονικό και διακομματικό ως συνήθως (λέει η κυβέρνηση) και οι ευθύνες συνεπώς επιμερίζονται σε όλους. Δεν αφορούν μόνο την σημερινή κυβέρνηση- θέλει να μας πείσει η κυβερνητική προπαγάνδα- γι΄αυτό και οι λύσεις πρέπει να συμφωνηθούν από κοινού.

Δηλαδή αυτό που δεν κατάφεραν τα άλλα κόμματα (ΠΑΣΟΚ και ΣΥΡΙΖΑ) όταν ασκούσαν εξουσία, δηλαδή να καταθέσουν και να προωθήσουν ρηξικέλευθα μέτρα, που ναι μεν θα ξεβόλευαν ορισμένους αλλά θα συνιστούσαν μεταρρύθμιση προς όφελος των πολλών, θα το κάνουν τώρα που είναι στην αντιπολίτευση. Γελάστε ελεύθερα.

Σε μια διακομματική ο καθένας θα φέρει και θα καταθέσει τον κομματικό του μαξιμαλισμό, απλώς και μόνο για να κερδίσει τις εντυπώσεις. Πώς το είπε και ο Νίκος Ανδρουλάκης; Να δώσουμε στους αγρότες και από αυτά που δεν έχουμε- αγνοώντας προφανώς, παρά την προϋπηρεσία στην Ευρωβουλή, τους ευρωπαϊκούς κανονισμούς. Υποθέτω μάλιστα μετά ήταν και πολύ ευχαριστημένος που είχε βρει μια ωραία ατάκα για τα παράθυρα.

Βρισκόμαστε σε ένα σημείο, εύθραυστης ισορροπίας. Οι αγρότες γνωρίζουν ότι η σχετικά ήπια ταλαιπωρία που υφίστανται οι ταξιδιώτες, τους επιτρέπει να έχουν ακόμα υποστήριξη στον αγώνα τους από ένα μεγάλο ακροατήριο, τουλάχιστον αυτό που βρίσκεται απέναντι στον Κυριάκο Μητσοτάκη. Όσο όμως η ενόχληση αυξάνεται, και οι αντιδράσεις θα κορυφώνονται και τα φαινόμενα κοινωνικού αυτοματισμού θα πολλαπλασιάζονται.

Ταυτόχρονα και η πίεση που δέχεται η κυβέρνηση, προς το παρόν είναι διαχειρίσιμη. Την ίδια στιγμή η κυβέρνηση κάνει επίδειξη δημοσιονομικής σοβαρότητας, αποδεχόμενη ορισμένα μέτρα στήριξης του αγροτικού εισοδήματος και απορρίπτοντας άλλα, ενώ τα κόμματα της αντιπολίτευσης κάνουν επίδειξη αντισυστημισμού και παραδοσιακού τύπου αντιπολίτευσης, εκχωρώντας στο Μαξίμου εκείνο το ευάριθμο εκλογικό κοινό, που δεν επιθυμεί διαταραχή της συνετής οικονομικής πολιτικής και επιστροφή στο "Τσοβόλα δώστα όλα". 

Στα παράλογα της ιστορίας, η…

 

ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΑΓΡΟΤΟ-ΚΗΦΗΝΟ-ΖΗΤΟΥΛΟ-ΚΑΤΣΑΠΛΙΑΔΟ-ΞΕΦΤΙΛΑΡΟΠΛΗΚΤΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Η βία των αγροτο-κατσαπλιάδων

Ο πλανήτης των πιθήκων: η εξέγερση pic.twitter.com/86V6FwBMn5

— Nothingman (@Nothing04305955) December 8, 2025

Νέα ευρήματα Μινωικής εποχής από ανασκαφές στο ανάκτορο της Φαιστού pic.twitter.com/I3o2xDrwWc

— Veltsi the IX (@Veltsi_Legacy) December 9, 2025

 

Του Μανόλη Καψή

Είναι δικαιολογημένα άραγε τα επεισόδια, λόγω της οργής και της απόγνωσης των αγροτών, όπως αποφαίνονται ορισμένοι δημοσιογράφοι των καναλιών, ελπίζοντας ότι έτσι- κάνοντας επίδειξη φιλολαϊκότητας δηλαδή- δεν θα αποξενώσουν το αριστερό τηλεοπτικό κοινό, που τους παρακολουθεί πάντα με επιφύλαξη, ως "βραχίονες του συστήματος" και porte parole της διαπλοκής;

Αν η οργή είναι όμως η αιτία της ωμής βίας, γιατί άραγε εκδηλώνεται κατ΄εξοχήν στην Κρήτη, αλλά όχι στα Τρίκαλα και την Καρδίτσα;

Είναι άλλες οι ορμονικές διεργασίες στα παιδιά της λεβεντομάνας;

Και αν όλα οφείλονται στην οργή και την απόγνωση- "δεν έχουμε να χάσουμε τίποτα" είναι το σύνθημα που επαναλαμβάνουν οι συνδικαλιστές αγρότες στα μπλόκα, εμπνευσμένο πιθανώς από ένα ξεχασμένο Μανιφέστο του 19ου αιώνα- πώς και εκδηλώνεται κάθε χρόνο ακριβώς την ίδια εποχή, λίγο πριν τα Χριστούγεννα; Και εκτονώνεται περιέργως, αμέσως μετά τις γιορτές;

Ειρωνείες θα μου πείτε, που υποτιμούν τα προβλήματα του πρωτογενούς τομέα, καθώς ακόμα και αν δεχθούμε ότι κάθε χρόνο τέτοια εποχή, οι αγρότες ακολουθούν και συντονίζονται με μια χορογραφία σχεδιασμένη από τους κομματικούς καθοδηγητές τους- που σπεύδουν στα μπλόκα να ευλογήσουν τα τρακτέρ και να βγουν φωτογραφίες- αντιμετωπίζουν όντως μεγάλα προβλήματα.

Καμία αντίρρηση. Όπως και όλοι οι άλλοι εργαζόμενοι θα προσέθετα όμως, που δεν μπορούν να ελπίζουν σε καμία επιδότηση. Ούτε θα αποζημιωθούν αν κλείσει η επιχείρησή τους.

Υποθέτω πάντως ότι φέτος τα πράγματα είναι χειρότερα από κάθε άλλη φορά, εξ ου και η μαζικότητα των διαμαρτυριών. Εκτός από τα γνωστά προβλήματα του κόστους της παραγωγής, έχει προστεθεί και το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ και οι καθυστερήσεις στις πληρωμές, έχει προστεθεί και η ευλογιά των προβάτων. Ορισμένοι παραγωγοί, δεν έχω αμφιβολία, πρέπει να βρίσκονται σε απόγνωση. Και αυτό απαιτεί και από εμάς που σχολιάζουμε και από την κυβέρνηση που καλείται να το αντιμετωπίσει, τουλάχιστον σεβασμό. Συμφωνούμε απολύτως.

Αλλά φυσικά αυτό δεν δικαιολογεί την ωμή βία ορισμένων Κρητικών, που όπως μάθαμε αργότερα, έχουν και τον μισό Ποινικό Κώδικα στην πλάτη τους.

Περίεργο, πέσαμε από τα σύννεφα. Φαίνονταν καλά παιδιά με τις κατσούνες τους, καθώς έβγαζαν σέλφι στην πίστα του αεροδρομίου Ηρακλείου.

Η υποψία πάντως είναι ότι η δυσαρέσκεια των αγροτών και των κτηνοτρόφων, δεν έχει να κάνει μόνο με τις καθυστερήσεις στις πληρωμές λόγω του σκανδάλου- που δεν αφορούν όλο τον κόσμο, αλλά μόνο εκείνους που ελέγχονται για ενδεχόμενες παρανομίες στις αιτήσεις για επιδότηση- αλλά στη γενικότερη διαπίστωση του κόσμου "της αγροτιάς"-  έτσι για να θυμηθούμε λίγο και τα χρόνια τα ωραία του ΠΑΣΟΚ-  ότι το πάρτι με τις επιδοτήσεις τελείωσε. Δηλαδή, θέλω να πω, υπάρχει η υποψία ότι η δυσαρέσκεια των αγροτών, οφείλεται περισσότερο στη διαπίστωση ότι τελειώνει το εύκολο χρήμα τύπου "όλα τα κιλά όλα τα λεφτά" και λιγότερο ίσως στο ότι καθυστερούν οι καταβολές. Που για ορισμένους όντως μπορεί να είναι μεγάλο πρόβλημα καθώς τα δάνεια και οι δόσεις τρέχουν.

Γιατί όλα αυτά τα χρήματα για τα βοσκοτόπια που δήθεν είχαν στα νησιά, όλες αυτές οι απίθανες ιστορίες που είδαν το φως της δημοσιότητας μέσα και από τις υποκλοπές των πρωταγωνιστών του σκανδάλου του ΟΠΕΚΕΠΕ, κάποιοι τα καρπώνονταν και τα απολάμβαναν.

Η ιστορία του ΟΠΕΚΕΠΕ, δεν είναι μόνο μια υπόθεση σκανδαλώδους πολιτικής ανοχής στην γαλάζια παρανομία (αν δεν είναι κάτι ακόμα χειρότερο). Είναι και μια ιστορία γενικευμένης και οργανωμένης εξαπάτησης του προϋπολογισμού της κοινής αγροτικής πολιτικής, από μια μεγάλη ομάδα Ελλήνων αγροτών, επιχείρηση εξαπάτησης που ήταν σε εξέλιξη για πολλά χρόνια και που απέφερε μεγάλα εισοδήματα σε χιλιάδες παραγωγούς. Όχι μόνο στον Φραπέ ή τον Χασάπη…

 Ξαφνικά, από το "στην υγεία των κορόϊδων των κουτόφραγκων", θα πέσει τσεκούρι. Είναι να μην διαμαρτύρεσαι;

Πόσο μάλλον που όπως σημείωσαν άλλοι, γνώστες των προβλημάτων του αγροτικού τομέα, αυτό που ζούμε σήμερα είναι το τέλος μιας μορφής επιδοτούμενης γεωργίας, που δεν έχει κανέναν μέλλον. Ο αγρότης της νέας εποχής ή θα καλλιεργεί ανταγωνιστικό προϊόν ή θα φυτοζωεί με ελεειμοσύνες.

Η ωμή βία και μάλιστα εναντίον αστυνομικών, ενόχλησε υποθέτω πολλούς μετριοπαθείς ψηφοφόρους, που γενικώς μάλλον δεν συμφωνούν με τους τσαμπουκάδες και τους αποκλεισμούς δρόμων, όπως φαίνεται και από τις δημοσκοπήσεις. Δεν θα μπορούσαν να κάνουν οι διαμαρτυρόμενοι καλύτερο δώρο στον πρωθυπουργό. Ο οποίος όμως αμφιταλαντεύεται. Από τη μία βλέπει το κράτος και τους μηχανισμούς του να ξεφτιλίζονται από τους διαδηλωτές, από την άλλη δεν θέλει να κάνει χρήση της βίας των ΜΑΤ, γιατί αν χαθεί η αγροτική ψήφος, δεν μπορεί να ελπίζει σε αξιοπρεπές αποτέλεσμα στις εκλογές του 27.

Πού οφείλεται όμως αυτή η έκρηξη των αγροτών;

Να οφείλεται σε μια τοπικιστική εκδοχή, τυπικά κρητική, της αντισυστημικότητας;

Η είναι μια άλλη όψη μιας προνεωτερικής αντίληψης για τις κοινωνικές σχέσεις που επιζεί στα ορεινά του νησιού, ένα διαφορετικό δείγμα της οποίας ζήσαμε πρόσφατα στο χωριό Βορίζια;

Η μήπως είναι το αποτέλεσμα και η αντανάκλαση ενός αντιπολιτευτικού ρεύματος που έχει γίνει κυρίαρχο τα τελευταία χρόνια και που συνοψίζεται στο σύνθημα: 

ΣΥΡΙΖΑίικα REBRANDισμένα ΕΘΝΙΚΑ ΣΟΥΡΓΕΛΑ: O Ζήκος και τα "σκληρά παιδιά"

  

 

 

 

Του Μανόλη Καψή

Θέλω να μου πείτε ειλικρινά. Ποιος κανονικός άνθρωπος που δεν έχει καβαλήσει το καλάμι, δεν έχει προσβληθεί από την οίηση και την έπαρση που είναι οι πιο γνωστές "ασθένειες" στην πολιτική,  θα έγραφε ποτέ έτσι και σε βιβλίο μάλιστα, περιγράφοντας τον ίδιο και τους φίλους του: "Δεν είχαν υπολογίσει ίσως, πώς ήμασταν κι εμείς σκληρά παιδιά, φτιαγμένοι από τα υλικά αυτής της ταλαιπωρημένης αλλά περήφανης χώρας. Ακριβώς γι΄αυτό δεν θα τα παρατούσαμε εύκολα, ούτε θα υποκύπταμε, ούτε θα μέναμε απαθείς".

Τι σας λέει δηλαδή αυτός ο συνδυασμός νεοελληνικής ψευτομαγκιάς - ήταν πολύ σκληρά καρύδια αυτοί οι λεβέντες- πασπαλισμένη με μια δόση από νοσταλγικό δήθεν πατριωτισμό παλαιάς κοπής- η ταλαιπωρημένη αλλά περήφανη χώρα (το ύψιλον κόπηκε για να έχει η λέξη και μια λαϊκή χροιά), συν μια μυθολογική κατάληξη: Δεν θα υποκύπταμε, λέει ο Αλέξης Τσίπρας, συγκινημένος με τα ίδια του τα λόγια και από την ηρωική του προδιάθεση, περιγράφοντας τον κυβερνητικό θίασο με τους αλλοπρόσαλλους και εμμονικούς ιδεολόγους του οποίου προΐστατο.

Αλλά φυσικά όπως γνωρίζουμε όλοι, μια χαρά υπέκυψε και μάλιστα μεγαλοπρεπώς (και τον πληρώνουμε ακόμα). Κι ας ήταν πολύ σκληρός για να πεθάνει.

Η αλήθεια είναι ότι είχα υποσχεθεί στον εαυτό μου να μην επανέλθω στο βιβλίο του κ. Τσίπρα, μεταξύ άλλων και γιατί δεν αξίζει τον κόπο. Δεν συνεισφέρει πολλά στον δημόσιο διάλογο, ούτε για το χθες, ούτε για το αύριο, ένα βιβλίο ανεκδοτολογικού ενδιαφέροντος είναι, που θα ξεχαστεί πολύ σύντομα.

Αν αξίζει να διαβαστεί είναι όχι γιατί ο πρώην πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ θέλει να ξεφορτωθεί και να αποστασιοποιηθεί  από τα βαρίδια του κυβερνητικού και αριστερού του παρελθόντος- τους νάρκισσους τύπου Βαρουφάκη – γραφικές περσόνες όμως που θα τον συνοδεύουν και στη συνέχεια του πολιτικού του βίου, θέλει δεν θέλει, αλλά γιατί οι διαρροές που έγιναν από τον εκδοτικό οίκο και την εταιρεία δημοσίων σχέσεων του πρώην πρωθυπουργού, είχαν ακριβώς τη στόχευση να πείσουν ότι ο Αλέξης Τσίπρας άλλαξε. Ότι μπορεί να αποτιμήσει κριτικά το παρελθόν του και να ανοίξει τα πανιά του ως άλλος Οδυσσέας- παρασύρθηκα κι εγώ από το σαχλό ύφος του βιβλίου, σας ζητώ χίλια συγγνώμη- για την επιστροφή του στην κεντρική πολιτική σκηνή. Με την παράδοξη πεποίθηση ότι θα πείσει για τις καλές του προθέσεις, αυτούς που δεν τον εμπιστεύθηκαν ούτε τότε, που γοήτευε τα πλήθη με τις ανεδαφικές του υποσχέσεις.

Ε λοιπόν δεν άλλαξε καθόλου, γεγονός που δεν θα έπρεπε να εντυπωσιάζει όμως κανέναν, γιατί οι άνθρωποι δεν αλλάζουν. Βελτιώνονται ενδεχομένως, αλλά για την αλλαγή χρειάζονται και την απαραίτητη πνευματική σκευή. Αν δεν έχεις τα πνευματικά εφόδια, την κουλτούρα θα έλεγα, για να μπορέσεις να κατανοήσεις το παρελθόν σου και να αναστοχαστείς τα λάθη σου, αν μάλιστα αυτή η ανεπάρκειά σου- που ήταν ορατή από την πρώτη στιγμή που έκανε αισθητή την παρουσία του στο δημόσιο βίο ο κ. Τσίπρας, - συνδυάζεται με μια αμετροέπεια και μια τεράστια φιλοδοξία και ματαιοδοξία, τότε παραμένεις ίδιος και απαράλλαχτος και απλώς με την βοήθεια των ειδικών της επικοινωνίας, μακιγιάρεις τις αδυναμίες σου.

Μένω έκπληκτος διαβάζοντας (παρά τα νεύρα μου) το βιβλίο του πρώην, και διαπιστώνοντας πόσο δεν έμαθε τίποτα απολύτως από την κρίση.

Δεν έχει καταλάβει γρυ. Ούτε γιατί πτωχεύσαμε, ούτε ποιες ήταν οι τραγικές αδυναμίες της ελληνικής οικονομίας τις οποίες αδυνατούσε –και υπό την πίεση της κοινής γνώμης- να αντιμετωπίσει το πολιτικό σύστημα, ούτε ποιες ήταν οι πολιτικές που έπρεπε να ακολουθήσουμε για να μας εμπιστευθούν ξανά οι αγορές. Μένει κολλημένος σε μια αριστερή ηθικολογία, όπου πρωταγωνιστές είναι οι μοχθηροί ξένοι, οι νεοφιλελεύθερες ελίτ και η διαπλοκή και προσπαθεί να μας πείσει, 10 χρόνια μετά τη διάψευση και την κατάρρευση όλου του "αριστερού παραμυθιού", ότι υπήρχε σοβαρό σχέδιο:

"Επιδιώκαμε ριζικές αλλαγές στην Ευρώπη. Θέλαμε να σταματήσει η επιβολή του οικονομικού παραλογισμού του νεοφιλελευθερισμού, όχι μόνο στην Ελλάδα αλλά απ΄άκρη σ΄άκρη στην ήπειρο. Να σταματήσουν οι πολιτικές της λιτότητας".

Σοβαρά τώρα;

Αν ξεκινούσε την παράγραφο γράφοντας ότι "ήμασταν αρκετά ανόητοι να πιστεύουμε ότι θα αλλάζαμε τις πολιτικές απ΄άκρη σ΄άκρη στην ήπειρο", μπορεί και να το δεχόμουν.

Αλλά να υποστηρίζει ότι υπήρχε ένα ευγενές σχέδιο, το οποίο απλώς δεν κατάφερε να φέρει σε πέρας, γιατί δεν ήταν ευνοϊκοί οι συσχετισμοί δυνάμεων, συγγνώμη, αλλά αυτό δείχνει ότι…