ΠΡΟΣΩΠΑ - Άννα Μούζιτσουκ: H παγκόσμια πρωταθλήτρια στο σκάκι δίνει ηχηρό χαστούκι στους ισλαμοφασίστες της Σ. Αραβίας

Toυ George Thom

“Χαστούκι” στην Σαουδική Αραβία που απαιτεί να την σέβονται χωρίς εκείνη να σέβεται ούτε στο ελάχιστο τον δυτικό τρόπο ζωής, δίνει η παγκόσμια πρωταθλήτρια στο σκάκι Άννα Μούζιτσουκ! Η δήλωσή της πως δεν θα συμμετάσχει στο Παγκόσμιο Σκακιστικό Πρωτάθλημα στη Σαουδική Αραβία είναι η απάντηση στο Ριαντ πως όλα δεν εξαγοράζονται με τα χρήματα.

Η δηλωσή της:

Σε λίγες μέρες θα χάσω δυο παγκόσμιους τίτλους, το έναν μετά τον άλλον. Επειδή αποφάσισα να μην ταξιδέψω στη Σαουδική Αραβία. Αρνούμενη να παίξω με ειδικούς κανόνες, να φορέσω αμπάγια, να με συνοδεύει άνδρας για να μπορώ να βγω από το ξενοδοχείο, για να μην αισθάνομαι άνθρωπος δεύτερης διαλογής.
 

Θα ακολουθήσω τις αρχές μου και δεν θα μετέχω στο παγκόσμιο σκακιστικό πρωτάθλημα Ράπιντ και Μπλιτς όπου σε 5 μόλις μέρες θα μπορούσα να κερδίσω περισσότερα χρήματα από δεκάδες άλλα τουρνουά μαζί.
Όλα αυτά είναι πολύ δυσάρεστα, αλλά πιο λυπηρό είναι πως...

ΠΑΙΔΕΙΑ στον ΚΟΣΜΟ και την ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΠΑΝΑΝΙΑ: Αλλοι κάνουν "Ματ" και άλλοι βγάζουν τα μάτια τους ΣΥΡΙΖΑ!!!

Του ΤΑΚΗ ΚΑΡΑΓΙΑΝΝΗ

Στις 15 Μαρτίου 2012, όταν οι οπαδοί του Ολυμπιακού ασχολούνταν με τον αγώνα της ομάδας τους με τη Μέταλιστ για το Europa League κι ο πολιτικός κόσμος της χώρας έπεφτε για ακόμη μία φορά από τα σύννεφα με αφορμή το κύκλωμα που δρούσε στο ΙΚΑ Καλλιθέας και υπεξαιρούσε μεγάλα ποσά, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο με απόφασή του προέτρεπε τα κράτη-μέλη της Ένωσης να εντάξουν το σκάκι στα σχολεία.

Οι περισσότεροι από εσάς που διαβάζετε αυτές τις γραμμές ξέρετε σκάκι. Ξέρετε πώς παίζεται, τουλάχιστον. Γνωρίζετε τις κινήσεις που επιτρέπονται στο άλογο, πώς μετακινείται ο πύργος και, λογικά, τις έχετε κάνει και κάμποσες φορές στο ασπρόμαυρο ταμπλό (ναι, αυτό που είναι πίσω από το τάβλι που παίζετε πιο συχνά). Το σκάκι δεν συγχωρεί. Σπάνια, σπανιότατα θα κερδίσεις εάν δεν είσαι προνοητικός κι αν δεν έχεις ένα σαφές πλάνο στο μυαλό σου. Σχεδόν ποτέ δεν θα γίνει αυτό. Διδάσκει στρατηγική και σου δίνει ένα καλό μάθημα για την έννοια της συνέπειας μετά από κάθε κίνησή σου.

Πριν λίγες μέρες, το ισπανικό κοινοβούλιο αποφάσισε την ένταξη μαθήματος σκακιού στα δημοτικά σχολεία της χώρας. Όχι ως μάθημα επιλογής, αλλά υποχρεωτικά. Αριστεροί, δεξιοί, κεντρώοι, Βάσκοι και Καταλανοί, Καστιγιάνοι και Ανδαλουσιανοί, άντρες και γυναίκες, όλοι οι βουλευτές ψήφισαν υπέρ επί της αρχής για το συγκεκριμένο ζήτημα και, πλέον, μένει να αποφασίσει σχετικά το υπουργείο Παιδείας. Βασικά, το μόνο που μένει να γίνει είναι να ρυθμιστούν τα επιμέρους και να διευθετηθούν οι λεπτομέρειες για την υλοποίηση του προγράμματος. Μάλιστα, αρκετοί εξ αυτών παρουσίασαν και μελέτες που έχουν γίνει από τα Πανεπιστήμια της Χιρόνα και της Γέιδα κι αποδεικνύουν πως το σκάκι αναπτύσσει την κριτική σκέψη των παιδιών και τους βοηθά να βελτιώσουν σε βάθος χρόνου τις μαθητικές επιδόσεις τους.  

Στρατηγική, σχεδιασμός, πρώτη επαφή με μακροπρόθεσμα και βραχυπρόθεσμα πλάνα, μεγαλύτερη εξοικείωση με την έννοια της αυτοσυγκέντρωσης και της ανάπτυξης προσωπικών δεξιοτήτων, ικανότητα για λήψη αποφάσεων υπό καθεστώς πίεσης. Αυτά είναι μόνο μερικά από τα πλεονεκτήματα που προσφέρει το σκάκι σε έναν μαθητή δημοτικού. Κι όλα αυτά με αμελητέο κόστος.

Έχεις απαίτηση, θα πείτε, να κάνουμε το ίδιο; 

Ναι, είναι η απάντηση. Βέβαια, η Ισπανία έχει μακρά παράδοση στο σκάκι, διοργανώνει -μάλιστα- τα περισσότερα διεθνή τουρνουά τα τελευταία 30 χρόνια. Αντίθετα, εμείς έχουμε -κάτι σαν εθνικό σπορ- το τάβλι. Το ενδιαφέρον εδώ είναι πως η πρόταση έγινε από το PSOE, το σοσιαλιστικό κόμμα. Κι η σύγκριση έρχεται αβίαστα, από μόνη της. Ο ακριβώς προηγούμενος υπουργός Παιδείας στην Ελλάδα προέρχεται από το -κατ' ευφημισμόν- σοσιαλιστικό κόμμα. Προφανώς δεν έκανε κάποια κίνηση προς αυτή την κατεύθυνση, προς την υλοποίηση δηλαδή της οδηγίας του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου. Αντίθετα ο Αντρέας Λοβέρδος προχώρησε σε μείωση των ωρών γυμναστικής (θυμηθείτε εδώ πόσο χρήσιμο είναι το μάθημα και τις διαφορές μας με την υπόλοιπη Ευρώπη).
 

Πλέον, έχουμε άλλη κυβέρνηση και -θεωρητικά- έχεις κάθε λόγο να ελπίζεις πως κάτι θα αλλάξεις. Και λέω θεωρητικά, γιατί στις προγραμματικές δηλώσεις ο νέος υπουργός Παιδείας προτίμησε να εξαγγείλει μόνο την κατάργηση των Συμβουλίων σε ΑΕΙ και ΤΕΙ, αφού πρώτα μίλησε για τον Ομπάμα (!). Καμία αναφορά στην πάταξη της παραπαιδείας, στις αλλαγές που θέλει να κάνει στα Δημοτικά και τα Γυμνάσια. Λες και τα βασικά και δομικά προβλήματα στην Παιδεία είναι στον τρόπο που διοικούνται τα Ιδρύματα κι όχι στα θεμέλιά της.

EΛΛΑΔΑ ΤΗΣ ΕΛΠΙΔΑΣ - Σταυρούλα Τσολακίδου: Μια Ελληνίδα παγκόσμια πρωταθλήτρια στο σκάκι

Φωτογραφία από τον τελευταίο αγώνα του Παγκόσμιου Πρωταθλήματος . Η Σταυρούλα Τσολακίδου (δεξιά) με τη Σλοβάκα σκακίστρια Βερόνικα Γκαζίκοβα

Είναι ένα κορίτσι που κατάφερε να φέρει ξανά στο ελληνικό προσκήνιο το σκάκι. Μια μαθήτρια από την Καβάλα, η οποία πέρυσι, σε ηλικία 13 ετών, γινόταν παγκόσμια πρωταθλήτρια αποσπώντας διεθνή αναγνώριση.

Γνήσιο ταλέντο, όπως εκτιμούν έμπειροι παράγοντες του αθλήματος, η Σταυρούλα Τσολακίδου έχει δυνατότητες να εξελιχθεί σε σκακίστρια μεγάλης ακτινοβολίας.

Το χρυσό στο περσινό πρωτάθλημα δεν ήρθε ως κεραυνός εν αιθρία για όσους γνωρίζουν τη μικρή αθλήτρια. Είχε προηγηθεί μια αξιοθαύμαστη πορεία. Τέτοια που το καλοκαίρι του 2013 είχε ωθήσει το οικογενειακό της περιβάλλον να λάβει μια μεγάλη απόφαση: Η Σταυρούλα θα αγωνιζόταν στο Πανελλήνιο Πρωτάθλημα με αγόρια έως 16 ετών και όχι με κορίτσια έως 14 ετών -όπως θα ήταν λογικό- καθώς θεωρήθηκε ότι κάτι τέτοιο δεν είχε πλέον πολλά να προσφέρει στην αγωνιστική της εξέλιξη. Επιδεικνύοντας αλματώδη πρόοδο έφτασε τον Δεκέμβρη του 2013 να κατακτήσει το χρυσό μετάλλιο στις κορασίδες στο παγκόσμιο τουρνουά που διεξήχθη στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, ενώ φέτος, στο Ντέρμπαν της Νοτίου Αφρικής, κατέκτησε το αργυρό μετάλλιο, παλεύοντας μέχρι την τελευταία στιγμή για την πρώτη θέση. Αυτήν τη φορά αγωνίστηκε με κορίτσια έως 16 ετών.

Το καθημερινό πρόγραμμα της Σταυρούλας Τσολακίδου στερείται αρκετά την ανεμελιά των συνομηλίκων της. Ο ελεύθερός της χρόνος περιλαμβάνει μελέτη τεχνικών σκακιού, παρακολούθηση βίντεο με παρτίδες, ανάλυση παιχνιδιών. Ακόμη και στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα, όπως η ίδια λέει, περνά αρκετές ώρες μπροστά από τον υπολογιστή παρακολουθώντας τις κινήσεις των μελλοντικών αντιπάλων της.

Εχοντας ως πρότυπό της την Ουγγαρέζα αθλήτρια Τζούντιθ Πόλγκαρ, τη θεωρούμενη ως καλύτερη σκακίστρια όλων των εποχών, η Σταυρούλα είναι έτοιμη για τη σκληρή προσπάθεια που επιβάλλει ο δρόμος που έχει διαλέξει. Πολλοί την αποκαλούν διάδοχο της σπουδαίας σκακίστριας Αννας Μαρίας Μπότσαρη, ενώ όσοι τη γνωρίζουν μιλούν για ένα σεμνό και ώριμο παιδί. Εκείνη επιθυμεί να γίνει προπονήτρια στο άθλημά της και ονειρεύεται ένα μέλλον που θα περιλαμβάνει πολλές σκακιστικές μονομαχίες...

 
Πρωταθλήτρια Ελλάδας στα 9:

Ο αγέλαστος µικρός «µετρ»

Του ΓΙΩΡΓΟΥ ΑΓΓΕΛΟΠΟΥΛΟΥ

Εγινε «µετρ» του σκακιού σε ηλικία 9 ετών και 11 µηνών, ο νεώτερος στην ιστορία των ΗΠΑ. Οµως ο µικρός Σάµιουελ Σεβιάν διχάζει τους αµερικανούς σκακιστές.

Ο Σάµιουελ Σεβιάν, ο οποίος γιόρτασε την Κυριακή τα 10α γενέθλιά του, ανακηρύχθηκε «µετρ» του σκακιού σε ηλικία 9 ετών, 11 µηνών και 25 ηµερών – κατά 11 ηµέρες µικρότερος από τον προηγούµενο νεώτερο αµερικανό «µάστερ», τον Νίκολας Νιπ από το Σαν Φρανσίσκο.

Εγινε αµέσως διάσηµος και για έναν επιπλέον λόγο: διότι δεν γελάει ποτέ. Οταν, σε ηλικία έξι ετών, είχε βραβευτεί για πρώτη φορά σε σκακιστικό διαγωνισµό στη Φλόριντα, άκουγε υποµονετικά τον υπεύθυνο να ανακοινώνει τα ονόµατα των δέκα καλύτερων του διαγωνισµού από την τελευταία ως την πρώτη θέση. Μόλις άκουσε το όνοµά του, ανέβηκε σκεφτικόςστην εξέδρα για να παραλάβει το βραβείο, που του έφτανε µέχρι τη µέση. Από τότε δεν έπαψε να κερδίζει τις παρτίδες.

Η νίκη τουΣάµιουελ σε τόσο µικρή ηλικία δεν είναι τόσο εντυπωσιακή για τουςµυηµένους – ο προηγούµενος «ρέκορντµαν», ο Νίκολας Νιπ, ήταν µόλις 11 ηµέρες µεγαλύτερος. Η ηλικία εισόδου στον κόσµο του επαγγελµατικού σκακιού µειώνεται διαρκώς. Οµως αυτή τη φορά κάποιοι λάτρεις του αρχαίου παιχνιδιού άρχισαν να εκφράζουν δειλά κάποιες διαφωνίες.

Οπως ο «µετρ» Χικάρου Νακαµάρα, ο Ιάπωνας που έχει πάρει την αµερικανική υπηκοότητα και είναι σήµερα, στα 23 του, δέκατος στην παγκόσµια κατάταξη. Ηταν κι αυτόςστην εποχή του ο νεώτερος «µετρ» – το 1998, σε ηλικία 10 ετών και 79 ηµερών. Και ήταν ο πρώτος που κατήγγειλε πρόσφατα ως εσφαλµένη την πρακτική να προωθούνται οι µικροί σκακιστές παίζοντας τη µία παρτίδα µετά την άλλη εναντίον εθελοντών αντιπάλων, ώστε να συγκεντρώνουν όσο το δυνατόν περισσότερους πόντους. Μ’ αυτόν τον τρόποε ίχε κερδίσει ο Νιπ (από τον Νακαµάρα…) το προηγούµενορεκόρ του νεώτερου «µάστερ»,για να καταγράψει στη συνέχεια µια σειρά από ήττες.

Ο Νακαµάρα διατύπωσε τις ανησυχίες του στους «Νιου Γιορκ Τάιµς» και η πολεµική συνεχίστηκε στο Ιντερνετ. Στο στόχαστρο βρέθηκαν οι γονείς των παιδιών. «Η τάση των γονιών να πρωταγωνιστούν στα σπορ µέσωτων παιδιών τους είναι γνωστή: όµωςοι καταχρήσεις στον κόσµο του σκακιού είναι πλέον αφόρητες», λέει ο εµπειρογνώµονας Μαρκ Γκίνσµποργκ. Τον Σάµιουελ έσπρωξε στο σκάκι ο γιατρός πατέρας του, ο Αρµέν Σεβιάν, που ήταν και ο ίδιος σκακιστής και κατάγεται από την Αρµενία, µια χώρα µε µεγάλη σκακιστική παράδοση, και τα κατορθώµατα του µικρού Σάµιουελ έκαναν πολλούς να µιλήσουν για τον «νέο Μπόµπυ Φίσερ». Από την άλλη, ο Φίσερ, ο οποίος θεωρείται ο µεγαλύτερος σκακιστής όλων των εποχών, µπορεί µεν να έπαιξε για πρώτη φορά σε τουρνουά σε ηλικία έξι ετών, όµως το τουρνουά ήταν ερασιτεχνικό και ο µελλοντικός παγκόσµιος πρωταθλητής έχασε µέσα σε 15 λεπτά.

ΤΑ ΝΕΑ

Ο χαρισματικός Σμίσλοφ πέρασε στην Ιστορία!

ΒΑΡΥΤΟΝΟΣ ερμηνευτής κλασικών έργων, αθλητής στα νιάτα του, απόφοιτος ινστιτούτου αεροπλοΐας, πολεμιστής στη Μάχη του Στάλινγκραντ και παγκόσμιος πρωταθλητής στο σκάκι.

Ο Βασίλι Σμίσλοφ, ένας από τους μεγαλύτερους σκακιστές στην ιστορία του πνευματικού αθλήματος, αλλά και ένας ιδιαίτερα χαρισματικός άνθρωπος με πολυκύμαντη ζωή, απεβίωσε στις 26 Μαρτίου στη γενέτειρά του Μόσχα, δύο ημέρες μετά τη συμπλήρωση των 89 χρόνων του. Ξεχώριζε για τις γνώσεις του, τη γενικότερη καλλιέργεια, την ευγενική φυσιογνωμία του, τη φινέτσα του και τη διαύγεια του πνεύματος μέχρι το τέλος της ζωής του.

Γεννήθηκε στις 24 Μαρτίου 1921 και έμαθε σκάκι σε ηλικία 6 ετών από τον επίσης σκακιστή και μουσικό πατέρα του. Το 1953 πρώτευσε στο τουρνουά διεκδικητών της Ζυρίχης, μπροστά από ιερά τέρατα της εποχής, όπως οι Κέρες, Ρεσέφσκι, Μπροσνστάιν, αλλά και από τους νεαρούς τότε Πετροσιάν και Γκέλερ. Αντιμετώπισε τον παγκόσμιο πρωταθλητή Μποτβίνικ σε ματς 24 παρτίδων που έληξε ισόπαλο. Σύμφωνα με τον κανονισμό, ο κάτοχος διατήρησε τον τίτλο του.

Ξανά πρώτος το 1956 στο τουρνουά διεκδικητών του Άμστερνταμ νίκησε πειστικά το 1957 τον Μποτβίνικ (12,5-9,5) και αναδείχθηκε παγκόσμιος πρωταθλητής. Τον αμέσως επόμενο χρόνο έχασε σε ματς- ρεβάνς από τον Μποτβίνικ (10,5-12,5) και ο τίτλος πέρασε πάλι τα χέρια του αντιπάλου του.

Αγωνίστηκε με την Εθνική Σοβιετικής Ένωσης σε 9 Ολυμπιάδες, σημειώνοντας 90 βαθμούς σε 113 παρτίδες (69 νίκες, 42 ισοπαλίες και μόνο 2 ήττες), δηλαδή ποσοστό επιτυχίας 79,6%! Επίσης, ενίσχυσε την εθνική της χώρας του σε 5 Πρωταθλήματα Ευρώπης, σημειώνοντας ποσοστό επιτυχίας 75,7%, με 19 νίκες, 15 ισοπαλίες και 1 ήττα. Το 1945 οργανώθηκε ματς της Σοβιετικής Ένωσης με τις ΗΠΑ μέσω ραδιοφώνου, όπου νίκησε 2-0 τον Ρεσέφσκι. Τέλος, συμμετείχε και στα δύο νικηφόρα ματς της Σοβιετικής Ένωσης επί της Μεικτής Κόσμου (Βελιγράδι, 1970 και Λονδίνο, 1984).

Όλα αυτά του απέφεραν πολλά μετάλλια και μεγάλη δόξα, ωστόσο εκείνο που αναζητούσε διαρκώς ο ίδιος δεν ήταν οι νίκες, αλλά ο θρίαμβος της λογικής!

Σε μια από τις συνεντεύξεις του («Shakhmatnaya Νedelia», 1982) είχε πει: «Στο μυαλό μου ο ιδανικός παίκτης μοιάζει με Ινδιάνο μάγο που σκύβει πάνω από τη σκακιέρα σε μεγαλόπρεπη σιωπή, και όχι κάποιος που κουνά αδιάκοπα τα κομμάτια. Οι 5λεπτες παρτίδες δεν έχουν δημιουργικότητα, είναι σκέτος ανταγωνισμός. Το σκάκι έχει ήδη απολέσει την αναφορά του στη Σοφία και κινείται ταχύτατα προς την κατεύθυνση της νίκης πάνω απ΄ όλα».

Σύγχρονος του μεγάλου Μποτβίνικ (1911-1995), δεν θεωρήθηκε ποτέ πραγματικά πρώτος στον κόσμο (όπως οι τωρινοί πρωτοκλασάτοι Ανάντ, Τοπάλοφ, Κράμνικ κ.ά. δεν ξέφυγαν από τη σκιά του Κασπάροφ), αλλά ό,τι δεν κατάφερε σε ακμή το πέτυχε σε διάρκεια: ενώ ο Μποτβίνικ είχε ραγδαία πτώση μετά τα 50 του, ο Σμίσλοφ παρέμεινε σε υψηλό επίπεδο μέχρι και τη δεκαετία του ΄80. Κατέχει, μάλιστα, το ρεκόρ του γηραιότερου παίκτη που έχει αγωνιστεί στα ματς των διεκδικητών για το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα: Το 1983 απέκλεισε τον Ούγγρο Ρίμπλι και τον Γερμανό Χίμπνερ (ύστερα από ισόπαλο σκορ την πρόκριση την έδωσε η μπίλια της ρουλέτας, αλλά για αυτήν τη μαύρη στιγμή του σκακιού οι μόνοι που δεν είχαν ευθύνη ήταν οι σκακιστές) και τον επόμενο χρόνο ηττήθηκε από τον 21 ετών Κασπάροφ, ο οποίος έμελλε να είναι ο επόμενος πρωταθλητής κόσμου!

Πριν από 15 χρόνια (Μάρτιος 1995), αγωνίστηκε σε ένα ενδιαφέρον τουρνουά στην Καρδίτσα, όπου τρεις πρώην παγκόσμιοι πρωταθλητές ανδρών, γυναικών και εφήβων, οι Σμίσλοφ (3,5 βαθμοί σε 6 αγώνες), Τσιμπουρντανίτζε (2), Μιλαντίνοβιτς (2,5) αντιμετώπισαν σε διπλές συναντήσεις τους Έλληνες πρωταθλητές Κοτρωνιά (3,5), Σκέμπρη (3,5) και Γρίβα (3).

Ο Μποτβίνικ, εντοπίζοντας τις αδυναμίες του αντιπάλου του είχε αναφέρει ότι υστερούσε στον ψυχολογικό τομέα και ότι ορισμένες φορές υπερεκτιμούσε τις δυνατότητές του, ενώ ο Κράμνικ δηλώνει λάτρης του σκακιστικού ύφους του, στο οποίο διέκρινε μια ομαλή ροή, σαν ένα τραγούδι! Ο Κασπάροφ θεωρεί τον Σμίσλοφ ως τον ισχυρότερο παίκτη του κόσμου τη δεκαετία του ΄50, ένα σκαλοπάτι πάνω από τον Μποτβίνικ.

Πολυγραφότατος, έχει εκδόσει δεκάδες βιβλία (ακόμα και με σκακιστικά ποιήματα!), ενώ είχε ιδιαίτερη αδυναμία στις σκακιστικές συνθέσεις. Τα τελευταία χρόνια της ζωής του είχε χάσει το φως του και συνέθετε προβλήματα χωρίς τη βοήθεια σκακιέρας!

Μοίραζε τη ζωή του ανάμεσα στις δυο μεγάλες αγάπες του, το σκάκι και τη μουσική. Γιορτάζοντας τα ογδοηκοστά του γενέθλια τραγούδησε στο θέατρο Μπολσόι γεμίζοντας ένα δίωρο πρόγραμμα, με πιανίστα τον επίσης σπουδαίο σκακιστή και μουσικό Ταϊμάνοφ. Συνοψίζοντας τις απόψεις σπουδαίων σκακιστών, αλλά και μελετητών καταλήγουμε στο συμπέρασμα ότι εκείνο που χαρακτήριζε περισσότερο από κάθε άλλο το παιχνίδι του ήταν η αρμονία!

Πλούσιο υλικό προσφέρουν τα γνωστά σάιτ http://www. chess.co. uk/twic/twic. html, http: //www. chessbase. com/, καθώς και ορισμένα δικά μας, όπως το http://skakistiko. blogspot. com/ και http://skakistasholeia. blogspot. com/.

Η δύναμη και οι αδυναμίες των σκακιστικών μηχανών

Γράφει ο Κοσμάς Κέφαλος

ΚΕΡΔΙΖΟΥΝ τον Κασπάροφ, τον Κράμνικ, τον Τοπάλοφ και άλλους μεγάλους σκακιστές, αλλά αδυνατούν να βρουν ένα ματ! Ο λόγος για τα σκακιστικά προγράμματα των ηλεκτρονικών υπολογιστών, τα οποία έχουν εξελιχθεί σε τόσο υψηλό βαθμό που η αναμέτρηση με τον άνθρωπο δεν έχει πλέον νόημα. Τον κερδίζουν εύκολα.

Αν η πρώτη υποτιθέμενη σκακιστική μηχανή, ο «Τούρκος», (photo) που παρουσιάστηκε το 1769 στο βασιλικό παλάτι της Βιέννης, ήταν απάτη (στο εσωτερικό του κρυβόταν ένας μικρόσωμος σκακιστής), η συνέχεια ανέτρεψε τα δεδομένα και τις πιο δυσοίωνες για τον άνθρωπο προβλέψεις.

Το 1947 ο Άλαν Τιούρινγκ δημιούργησε τον πρόγονο των σημερινών προγραμμάτων, ενώ τη δεκαετία του ΄50 μπαίνουν οι βάσεις για τους σκακιστικούς υπολογιστές.

Το 1962, η ΙΒΜ παρουσιάζει το νέο της πρόγραμμα, ικανό να εξετάσει 1.100 θέσεις το λεπτό. Σε λιγότερο από 10 χρόνια, το ρεκόρ θα φθάσει στις 120 θέσεις το δευτερόλεπτο.

Το 1977 θα διατεθεί στο εμπόριο ο μικροϋπολογιστής Chess Challenger. Στη δεκαετία του ΄80, τα κομπιούτερ συναγωνίζονται μεγάλους μετρ σε ανοιχτά τουρνουά.

Το 1990 ο Κάρποφ σε επίδειξη σιμουλτανέ στο Μόναχο χάνει από το πρόγραμμα Μephisto.

Το 1992 ο Fritz 2 κερδίζει σε μπλιτς (πεντάλεπτη παρτίδα) τον Κασπάροφ και το 1993 ο Deep Τhought την Τζούντιθ Πόλγκαρ.

Το 1994 το Fritz 3 νικάει σε τουρνουά μπλιτς τους Κασπάροφ, Ανάντ, Κράμνικ, Σορτ και Γκέλφαντ.

Το 1997 ο Κασπάροφ χάνει (σε κανονικής διάρκειας παρτίδες) από τον Deep Βlue, στο πιο πολυσυζητημένο ματς των τελευταίων ετών.

Το 2004 οι Τοπάλοφ, Καριάκιν και Πονομαριόφ χάνουν με 3,5-8,5 από 3 σκακιστικές μηχανές (Ηydra, Fritz, Deep Junior), την αμέσως επόμενη χρονιά οι Πονομαριόφ, Καζιμτζάνοφ, Χάλιφμαν (και οι τρεις με τίτλο παγκόσμιου πρωταθλητή της ΦΙΝΤΕ) χάνουν από τις ίδιες μηχανές με 4-8.

Τον Ιούνιο του 2005, ο Άνταμς υφίσταται ταπεινωτική ήττα με 0,5-5,5 από την Ηydra (πολυμηχάνημα με 9 παράλληλους επεξεργαστές).

Τον Δεκέμβριο του 2006, ο Κράμνικ χάνει από το πρόγραμμα Deep Fritz με 2-4.

Έκτοτε η εξέλιξη είναι ραγδαία. Τα προγράμματα τρέχουν σε κομπιούτερ με πολυεπεξεργαστές και υπολογίζουν εκατομμύρια κινήσεις ανά δευτερόλεπτο. Αυτό είναι το μεγάλο σημείο υπεροχής τους. Πού υστερούν; Στις κλειστές θέσεις και στις φαντεζί θυσίες.

Κοιτάξτε την επόμενη θέση (διάγραμμα), την οποία παρουσιάζει η ιστοσελίδα http://www. chessbase. com/ (σύνθεση Μ. Μatous, εύφημη μνεία 1975) και παρακολουθήστε τον εκπληκτικό τρόπο με τον οποίο κερδίζουν τα λευκά. Αν έχετε δυνατότητα, δώστε τη θέση για επεξεργασία στον υπολογιστή σας:

1. Βγ8! [τα περισσότερα προγράμματα επιλέγουν τη συνέχεια 1. Βδ6+ Ρη8 2.η:θ7+ Ρθ8 3.Α:α5 που δίνει κάτι παραπάνω από ισοπαλία]

1...Ρη8 2.Αγ7! [αυτή είναι η κίνηση που αδυνατούν να προβλέψουν τα κομπιούτερ.Μετά τη θυσία της βασίλισσας,η διαφορά υλικού είναι συντριπτική υπέρ του μαύρου]

2...Β:γ8 [2...Ι:γ7 3.η: ζ7+]

3.η:ζ7+ Ρθ8 [3...Ρζ8?? 4.Αδ6 ματ]

4. Αε5 Βγ5

5. Αβ2 Ιγ7 [ουσιαστικά τα μαύρα είναι τζούτσβανγκ: τόσο η βασίλισσα όσο και ο ίππος δεν μπορούν να κινηθούν λόγω του ματ]

6. Αα1 α4

7. Αβ2 α3

8. Αα1 α2

9. Αβ2 α1Β

10.Α:α1 Ιδ5+

11. Ρε6+ Ιγ3

12.Α:γ3+ Β:γ3

13.ζ8Β ματ!