Γράφει ο ΑΙΡΕΤΙΚΟΣ
Κάθε φορά που υπάρχει τρομοκρατικό χτύπημα σε Ευρωπαϊκές πόλεις, από
την πρώτη στιγμή, Τύπος, δίκτυα Ενημέρωσης και Αρχές επιδίδονται σε μια
πρώτη απέλπιδα προσπάθεια να αποδείξουν ότι ΔΕΝ πρόκειται για
τζιχαντιστές!
Στην αρχή ακούμε πάσης φύσεως θεωρίες, ότι πρόκειται για μεμονωμένους τρελούς, για «μοναχικό λύκο» για ακροδεξιούς νεοναζί…
Στη
συνέχεια βέβαια, βγαίνουν τα πραγματικά στοιχεία και οι θεωρίες αυτές
εξαφανίζονται. Για να επανέλθουν αμέσως μετά, στο επόμενο χτύπημα (Γιατί
τα τρομοκρατικά χτυπήματα τώρα πια ακολουθούν το ένα το άλλο με ρυθμό
«πολυβόλου»…).
Καιρός, λοιπόν, να ξεκαθαρίσουμε μερικά πράγματα. Ψύχραιμα, ήρεμα κι ωραία…
Πρώτον,
οι νεοναζί είναι καθάρματα. Κι όπως έδειξε το αιματηρό περιστατικό στη
Νορβηγία, πριν από πέντε ακριβώς χρόνια, πολύ εγκληματικά καθάρματα. Όμως όλες τις τελευταίες σφαγές σε Ευρωπαϊκές πόλεις ΔΕΝ τις έκαναν νεοναζί. Άλλου είδους καθάρματα πρωτοστάτησαν σε αυτές…
Δεύτερον,
και στην βομβιστική επίθεση κατά του Γαλλικού περιοδικού Σαρλι Χεμπντο,
και στη σφαγή του Μπατακλάν, και στη σφαγή στο αεροδρόμιο των Βρυξελλών
κι ύστερα στο μετρό των Βρυξελλών και στη Νίκαια πριν λίγες μέρες και
σε σταθμό της Βαυαρίας προχθές και στο Μόναχο τώρα, παντού αυτουργοί
ήταν μουσουλμάνοι. Και σε όλες τις περιπτώσεις, οι τζιχαντιστές είχαν
προειδοποιήσει από πριν και πανηγύριζαν μετά…
Κανείς δεν λέει ότι
«όλοι οι μουσουλμάνοι της Ευρώπης» είναι εγκληματίες. Αλλά όλοι οι
εγκληματίες των τελευταίων μαζικών και τυφλών χτυπημάτων συμβαίνει να
είναι μουσουλμάνοι!
Τις περισσότερες είχαν βοήθεια και στήριξη από
τρομοκρατικά κυκλώματα. Άλλοτε ήταν πιο «μεμονωμένα περιστατικά». Αλλά
σε όλες τις περιπτώσεις, η ενθάρρυνση να το κάνουν, η καθοδήγηση πώς να το κάνουν και η πανηγυρική «οικειοποίηση» αφούτο έκαναν ήλθε από τα δίκτυα των τζιχαντιστών.
Τι ακριβώς συζητάμε, λοιπόν;
Τρίτον,
τις περισσότερες φορές οι αυτουργοί είναι νεαροί μουσουλμάνοι που έχουν
γεννηθεί σε Ευρωπαϊκά έδαφος. Είναι παιδιά ή εγγόνια μεταναστών.
Αυτό
τι σημαίνει;
Απλούστατα ότι οι Ευρωπαϊκές κοινωνίες ΔΕΝ μπόρεσαν να τους
αφομοιώσουν! Αυτό σημαίνει…
Κι αυτό δεν είναι μόνο οικονομικό πρόβλημα. Στην περίπτωσή μας το οικονομικό δεν είναι καν το κύριο πρόβλημα. Είναι κυρίως πρόβλημα πολιτιστικής αφομοίωσης.
Το Βέλγιο, η Γαλλία, η Ολλανδία, η Γερμανία έχουν πολύ «προχωρημένα»
συστήματα οικονομικής ενσωμάτωσης των μεταναστών τους. Αλλά δεν φρόντισαν να τους ενσωματώσουν και πολιτιστικά.
Κι
έτσι οι περισσότεροι μετανάστες πράγματι αφομοιώθηκαν οικονομικά,
έκαναν τις δικές τους επιχειρήσεις, πρόκοψαν, απέκτησαν σπίτια,
καταθέσεις, τα παιδιά τους σπούδασαν, σταδιοδρόμησαν, αλλά πολιτιστικά
οι περισσότεροι δεν ενσωματώθηκαν.
Για την ακρίβεια ΔΕΝ θέλησαν οι δυτικές κοινωνίες να τους ενσωματώσουν. Ήταν η τεράστια φενάκη της «πολυπολιτισμικότητας», βλέπετε…
ΔΕΝ τους είπαν ακούστε κάτι: Εδώ που ήλθατε να προσαρμοστείτε στα δικά μας, δυτικά ευρωπαϊκά ήθη.
ΔΕΝ θα ζητήσετε από μας να προσαρμοστούμε στα δικά σας!
Θα ακούτε τη μουσική σας, θα νηστεύετε στο Ραμαζάνι σας, θα τρώτε το φελάφελ σας και το χούμους σας, αλλά….
Αλλά τις γυναίκες σας ΔΕΝ θα τις υποχρεώνετε να φοράνε μπούργκα στο δρόμο!²
Στα κορίτσια σας ΔΕΝ θα κάνετε… κλειτοριδο-εκτομή!
Στα τεμένη σας ΔΕΝ θα διδάσκετε το μίσος κατά των «απίστων», δηλαδή κατά των κοινωνιών που σας φιλοξενούν.
Τις κόρες σας ΔΕΝ θα τις παντρεύετε με το ζόρι.
Πολυγαμία ΔΕΝ θα έχετε.
Τη «Σαρία» ΔΕΝ θα την εφαρμόζετε, τουλάχιστον όπου προσκρούει στον ευρωπαϊκό νομικό πολιτισμό. Τόσο απλά…
Τέταρτον:
Η λεγόμενη «πολυπολιτισμικότητα» δεν είναι η «ανοχή» προς το
«διαφορετικό». Αν ήταν μόνο αυτό κανείς δεν θα διαφωνούσε. Η «πολυπολιτισμικότητα» είναι η επιμονή στη ΜΗ πολιτιστική αφομοίωση - η εμμονή να μη τους ενσωματώνουμε και πολιτιστικά!
Είναι η «ανοχή» στη «διαφορετικότητα» που προσπαθεί να επιβληθεί στην «κανονικότητα», δηλαδή στην πλειονότητα της κοινωνίας!
Είναι η «ανοχή» στη διάβρωση της κοινωνίας, από πολιτιστικά ήθη αντίθετα με τα κυρίαρχα.
Πέμπτον:
Το πρόβλημα με τις μουσουλμανικές κοινότητες που αρνούνται να
ενσωματωθούν πολιτιστικά, ΔΕΝ είναι ότι «εγκληματούν». Είναι ότι
ανέχονται το έγκλημα που αναπτύσσεται στους κόλπους τους. Και κάποιες
φορές προσπαθούν να το «δικαιολογήσουν» κι όλα.
Εκατομμύρια απλοί
μουσουλμάνοι της Ευρώπης σίγουρα ΔΕΝ είναι τζιχαντιστές. Αλλά οι
εκατοντάδες χιλιάδες «απλοί μουσουλμάνοι» που έκαιγαν δανέζικες,
βέλγικες ή γαλλικές εφημερίδες στους δρόμους, επειδή δημοσίευσαν ένα
…πορτραίτο του Μωάμεθ, παραβίαζαν κατάφωρα την ευρωπαϊκή νομιμότητα.
Στην σύγχρονη δημοκρατική Ευρώπη κριτική επιτρέπεται ακόμα και στην «κυρίαρχη» Χριστιανική θρησκεία. Ακόμα και στον Ιδρυτή της…
Αμφισβητήσεις
για τη θεϊκή υπόσταση του Ιησού, ακόμα και ανοικτές προσβολές προς το
πρόσωπό του, κυκλοφορούν χιλιάδες σε βιβλία, εφημερίδες, εικαστικές
δημιουργίες, μυθιστορήματα, κινηματογραφικά έργα, θεατρικές παραγωγές
και τηλεοπτικές σειρές. Οι πιστοί πολύ συχνά διαμαρτύρονται, όπως έχουν
δικαίωμα κι αυτοί. Αλλά δεν επιτρέπεται να καίγονται βιβλία στους
δρόμους ή κινηματογραφικές αίθουσες από πιστούς.
Μπορεί αυτό να είναι σωστό. Μπορεί και όχι. Αλλά εδώ στη δύση έτσι το έχουμε!Και
το έχουμε για όλους. Πρωτίστως, για μας τους ίδιους και για τη θρησκεία
μας. Δεν μπορούν οι μουσουλμάνοι να απαιτούν, η δική τους θρησκεία να
είναι στο «απυρόβλητο» ενώ η δική μας (και κάθε άλλη) δεν είναι.
Καλώς ή κακώς για μας...
