NoυΔο-γαλαζαίικο ΣΟΥΡΓΕΛΟΚΑΤΣΑΠΛΙΑΔΙΚΟ: Να τα λέμε με τ’ όνομά τους

 

Γράφει ο Νίκος Γ. Σακελλαρόπουλος

Το αποτέλεσμα της Κυριακής ήταν ήττα για τη νέα δημοκρατία και κακώς πράττουν κάποιοι που επιχειρούν να χαϊδέψουν αυτιά .

Από την άλλη πλευρά οφείλουμε να πούμε ότι η ΝΔ εξακολουθεί να είναι το ισχυρότερο κόμμα της χώρας, το μοναδικό κόμμα εξουσίας και ταυτοχρόνως το μεγαλύτερο Κεντροδεξιό κόμμα της Ευρώπης, την ώρα που οι αντίπαλοι της βρέθηκαν πάλι μεταξύ φθοράς και αφθαρσίας.

Δεν γνωρίζω τι θα γίνει με τον  επικείμενο ανασχηματισμό αλλά πρέπει να επισημάνουμε δυο πράγματα:

Το πρώτο είναι η κακή κυβέρνηση που προέκυψε μετά τις εκλογές. Μια κυβέρνηση χωρίς βηματισμό, με αρρυθμίες  και με κάποια πρόσωπα εντελώς ακατάλληλα ή σε λάθος θέσεις. Το ίδιο συνέβη καις στο Μέγαρο Μαξίμου, όπου δεν αντικαταστάθηκαν επαρκώς οι   Γρηγόρης Δημητριάδης και Γιώργος Γεραπετρίτης.  Κι επειδή είπαμε να λέμε τα πράγματα με το όνομά τους, δεν είναι εύκολα αντιληπτό για ποιον λόγο πρέπει να είναι –σχεδόν υποχρεωτικά- υπουργός ο Σκρέκας που απέτυχε παταγωδώς με την ακρίβεια. Ή για ποιον λόγο πρέπει να είναι υπουργός η Κεραμέως, που όπου πήγε δεν άφησε τις καλύτερες εντυπώσεις. Ή ο Αυγενάκης, ο Σταϊκούρας,  ο Στυλιανιδης, ο Σκυλακάκης, ο Βρούτσης, ο Κικίλιας, ο Θεοχάρης  και τόσοι υφυπουργοί;

Το δεύτερο είναι ότι η ΝΔ έχασε από παντού. Έχασε από τα Δεξιά της , έχασε από το Κέντρο (περισσότερο), έχασε επειδή δεν έχει ισχυρό πάγκο.  Έχασε κι επειδή οι φύλαρχοί της επιχείρησαν να αποδυναμώσουν τον  Μητσοτάκη, επειδή άλλος θέλει να γίνει πρόεδρος της Δημοκρατίας, άλλος θέλει να γίνει πλανητάρχης, άλλος θέλει να γίνει επίτροπος και πάει λέγοντας.

Σήμερα, η πολιτική προσέγγιση που οφείλει να γίνει, δεν μπορεί να είναι πιο Δεξιά ή πιο Κεντρώα κυβέρνηση.

Ένα οφείλει να γίνει: Αυτό που έκαναν οι κυβερνήσεις της πρώτης τετραετίας και δεν έκανε η επόμενη. Δηλαδή να δουλεύει και να πρυτανεύει η απλή λογική.

Μα να τα πούμε πάλι με το όνομά τους.

Μπορεί ο Κωστής Χατζηδάκης να πάει στο υπουργείο Εξωτερικών (λέμε τώρα) αλλά ως υπουργός Οικονομικών κτύπησε στο μαλακό υπογάστριο τους ελεύθερους επαγγελματίες που αποτελούν τον κορμό της αστικής τάξης και της ΝΔ. Δεν μπορεί να τους θεωρεί απατεώνες επειδή ο πανάκριβος δημόσιος τομέας δεν μπορεί να κάνει τη δουλειά του.

Δεν μπορεί ο Θοδ. Σκυλακάκης με τον Κικίλια να αποφασίζουν και να «διατάσσουν» τους πολίτες να πράξουν αυτό που δεν μπορεί το πανάκριβο κράτος στη δασοπυρόσβεση. Και να τους απειλούν κιόλας με τεράστια πρόστιμα και ασφυκτικές ημερομηνίες. Και δη χωρίς καμιά προετοιμασία και χωρίς ύπαρξη εργατικού δυναμικού, με αποτέλεσμα για τον καθαρισμό ενός οικοπέδου 2 στρεμμάτων στο Λαγονήσι, να απαιτούνται σχεδόν 2,5 χιλιάδες ευρώ!

 

Τέλος, πού ήταν τόσοι και τόσοι κορυφαίοι υπουργοί στην προεκλογική περίοδο;

Όχι για τα μάτια του κόσμου, αλλά επί της ουσίας; Πού ήταν, επί παραδείγματι ο Δένδιας που μια βαρονία της ΝΔ τον «στήνει» για …αρχηγό;

Το κακό είναι, το ξαναλέμε, ότι δεν υπάρχει πάγκος. Όλοι λένε για αξιοποίηση της κοινοβουλευτικής ομάδας της ΝΔ και κυρίως από τη Δεξιά της πτέρυγα, αλλά μεταξύ μας, βλέπετε κάποιον που να λείπει από την κυβέρνηση;

Όντως μπορεί να είναι κάποιοι λίγοι, που μπορούν ν’ αξιοποιηθούν, αλλά μέχρι εκεί… Και για αυτό ευθύνεται η κοινωνία, αναφορικά με το ποιους ψηφίζει να την αντιπροσωπεύσουν.

Να δούμε τις προσεχείς κινήσεις. Και κυρίως να δούμε…

 

ΣΥΡΙΖΑίικο ΣΟΥΡΓΕΛΑΡΑΔΙΚΟ: Την πρώτη μου τη γκόμενα τη λέγανε Μ1 τη χάιδευα, την πρόσεχα σαν νάτανε παρθένα!

 

Γράφει ο Νίκος Γ. Σακελλαρόπουλος

 Πριν από πολλά χρόνια, όταν είχα παρουσιαστεί ως νεοσύλλεκτος στο στρατόπεδο της Κορίνθου, έπεσα στα χέρια ενός λοχία που έδειξε αμέσως τις προθέσεις του:

-          Πολάκι μ’, θα γμηθείς ιδού μεσ’ ! Θα κάνεις μηνς να δγεις μνι!

-          Πουλάκι μου θέλετε να πείτε, τόλμησα να του πω.

-          Αυτούνο είπα, απάντησε!

Λίγη ώρα μετά, ο ίδιος λοχίας μου έδωσε φόρμες, στολή εξόδου, τζόκεϊ, άρβυλα, καραβάνα  και όπλο!  Ένα πολυκαιρισμένο  ημιαυτόματο τυφέκιο, το περίφημο Μ1, ηλικίας τότε περίπου 50 ετών. 

Το χάιδεψε λες κι έκανε ιεροτελεστία, και μου το παρέδωσε: «Θα του κάνς έρωτα κάθε βράδ’…. Και θα γλιες και το τραγούδ’»!

Τον κοίταξα απορημένος, μα δεν είπα τίποτα.

Εκείνος συνέχισε και θυμάμαι μου έκανε εντύπωση η άψογη προσφορά των ελληνικών του την ώρα που –υποτίθεται- μου το μάθαινε:

«Την πρώτη μου τη γκόμενα τη λέγανε Μ1, τη χάιδευα, την πρόσεχα σαν νάτανε παρθένα»….

Κι ύστερα επανήλθε στις εργοστασιακές του ρυθμίσεις:

-          Πολάκι μ’,  θα σι ταράξ’ στην απουψίλωσ’… Ψάρακα! Στραβάδ’, Πόντικα!

Είναι σαφές ότι από τότε άλλαξαν πολλά πράγματα.  Μα η ίδια συγκίνηση υπάρχει πάντα λίγο πριν την είσοδο στο στρατόπεδο, φιλιά κι αγκαλιές με τους δικούς.  Ίδιος κι  ο κόμπος στο στομάχι για τη συνάντηση με το άγνωστο.  Τα πάντα όλα, τα πάντα αλλιώς μα και ίδια.

Μέχρι που κι ο μπαμπάς Κασσελάκης, περήφανος προφανώς για τον γιό του, τον πήγε μέχρι την πύλη του στρατοπέδου, στην παραμεθόριο Θήβα για να τον παραδώσει στην πατρίδα. 

Είχε προηγηθεί η ξάπλα στην καρέκλα ενός κουρέα υπερπολυτελείας, όπου είδαμε στο ΤιΚ-ΤοΚ τον πρόεδρο της Αριστεράς, να κουρεύεται αμερικάνικα, να ξυρίζεται απαλά καθ΄ ότι έχει κι ευπαθές/απαλό δέρμα, να λούζεται πατσουλί και ν’  αγχώνει την κάμερα.

Λίγο πριν στον ΑΝΤ1, ο Παπαδάκης μιλώντας στον ενικό με τον πρόεδρο της Αριστεράς, τον είχε ρωτήσει αν με το lifestyle έχει αντικαταστήσει την πολιτική. Κι ο Κασσελάκης αρνήθηκε μετ’ επιτάσεως! Ίσως και με παράπονο, ότι ο γηραιός φίλος του τον αδικεί! Κι αμέσως, σηκώθηκε όρθιος, σήκωσε με κόπο το μπατζάκι του εφαρμοστού του παντελονιού κι έδειξε τις κάλτσες του που είχαν κεντημένους αστακούς!

Ποιος μίλησε για lifestyle;

Ούτε καν για προσυνεννόηση με τον γηραιό κύριο, που προφανώς ζητά απ’ όλους τους καλεσμένους του να δείχνουν τις κάλτσες τους!

Ο πρόεδρος λοιπόν  της ημέτερης Αριστεράς, ο πρόεδρος του Φάμελλου, της Γεροβασίλη, του Τσίπρα, της Αυγέρη, του Πολάκη, του κατάδικου Παππά κι όλων των άλλων στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ, θυμήθηκε να παρουσιαστεί και να υπηρετήσει το στράτευμα! 

Μόνο … «είμαι φίνο φανταράκι» δεν τραγούδησε σε ζωντανή σύνδεση με την Κατερίνα Καινούργιου ή τον Παπανώτα! 

Ο Κασσελάκης λοιπόν, εδώ και λίγες ώρες μας φυλάει από τους εχθρούς. Θα το πράξει για τις επόμενες 15 ημέρες, οπότε μπορούμε να κοιμόμαστε ήσυχοι. Ο στρατός έχει στις τάξεις του νέο υπερόπλο.

Του έδωσαν Μ1;

Του έδωσαν φόρμες στενές που του αρέσουν, κάλτσες με αστακούς και γαρίδες;

Ποιος ξέρει; 

Έμαθαν από το πρώτο βράδυ τον Αριστερό πρόεδρο του ΣΥΡΙΖΑ να κάνει βήμα και να άδει «έχω μια αδελφή, κουκλίτσα αληθινή»; Ποιος ξέρει;

Ξέρουμε μόνο ότι την ώρα που έμπαινε στο στρατόπεδο, ήταν σαν να έδινε οδηγίες στο σύζυγό του:   «απ’ την παραμεθόριο που βρίσκεται στη Θήβα, χίλια φιλιά θα στείλω, περίμενέ με έρχομαι και πρόσεχε τον σκύλο»….

Ύστερα, πήρε το  σακ βουαγιάζ του, την τροχήλατη βαλίτσα με τα χαρτιά υγείας και τα εσώρουχα, έσφιξε στα χέρια του το  νεσεσέρ με τα καλλυντικά κι έτρεξε να βρει τον λοχία να του παραδώσει τα απαραίτητα πολεμοφόδια για να μας φυλάξει!

Περνώντας την πύλη κοίταξε πίσω του μελαγχολικά, κοίταξε και τις σειρές του εκεί δίπλα κι ήταν σαν να είναι έτοιμος από καιρό να τους τραγουδήσει:

«Λίγες μέρες μείνανε μάτια μου γλυκά, σε 2 Κυριακές παίρνω το χαρτί, απολύομαι , απολύομαι μωρό μου και τρελαίνομαι»…

Σκέφτομαι ότι …

 

ΣΥΡΙΖΑίικο ΣΟΥΡΓΕΛΟΞΕΦΤΙΛΑΡΑΔΙΚΟ: Της Πόπης!

  Ένα αποκαλυπτικό χρονογράφημα του Νίκου Γ. Σακελλαρόπουλου, αναφορικά με το πώς επελέγη η Πόπη Τσαπανίδου εκπρόσωπος του ΣΥΡΙΖΑ. 

Τον τελευταίο καιρό όλοι γνώριζαν ότι δεν θ’ αργήσει η στιγμή που θ’ αντικατασταθεί ο Νάσος Ηλιόπουλος, από τη θέση του εκπροσώπου Τύπου του ΣΥΡΙΖΑ.  Μόλις είχε κυκλοφορήσει η συγκεκριμένη φημολογία, πολλοί ήταν εκείνοι που τα έβαψαν μαύρα, αφού ο Νάσος Ηλιόπουλος –αποκαλούμενος κι άχαστος- αποτελούσε μια ιδιότυπη πολιτική περσόνα, Όμως, έτσι είναι η ζωή και πώς να την αλλάξεις…

Η ονοματολογία που ακολούθησε… ακατάσχετη. Ο καθείς είχε κι από μια έγκυρη πληροφορία.

Άλλος έλεγε, εμπιστευτικά πάντα, ότι νέος εκπρόσωπος θα είναι ο Καραμέρος, πρώην αντιπεριφερειάρχης  της συντρόφισσας Δούρου και πρώην διαμορφωτής της κοινής γνώμης από τους τηλεοπτικούς αέρηδες. Άλλος έλεγε με σιγουριά μάλιστα, ότι τον Νάσο Ηλιόπουλο θ’ αντικαταστήσει η Όλγα Τρέμη! Την έπαιρναν τηλέφωνο οι πρωινές τηλεκουτσομπόλες, αλλά το διέψευδε.

Και τι δεν ακούστηκε. 

Στις 15.00 το μεσημέρι κυκλοφορούσε ότι θ’ αναλάβει ο γέρων του ΑΝΤ1, για να εξαργυρώσει την αφοσίωση χρόνων στον λαϊκισμό.  

«Όχι άλλο κάρβουνο» αναφώνησε με τη γνωστή του σοβαροφάνεια ο Κατρούγκαλος κι ο γέροντας απορρίφτηκε πάραυτα. Αδικία!  

Στις 18.00 κυκλοφόρησε ότι αναλαμβάνουν η Ακριβοπούλου κι ο Καψώχας!  Τζάμπα οι ύμνοι κι οι παιάνες τόσα χρόνια;

Όμως, αν ήταν να γίνει εκπρόσωπος η λατρεμένη Ακριβοπούλου, γιατί όχι η σπουδαία αοιδός Άντζη Σαμίου, για να εκφράζεται συνάμα η πολιτισμική ταυτότητα του ΣΥΡΙΖΑ, μέσω του υπέροχου πνευματικού δημιουργήματος που έχει γράψει κι ερμηνεύει η ίδια; Που λέει …  «Εκεί που καίγομαι πολύ θέλω να νιώσω το φιλί, καν’ το κορμί μου να μιλά πιο χαμηλά, πιο χαμηλά, πιο χαμηλά»! Μα προφανώς θα σκέφτηκαν ότι δεν πάει πιο χαμηλά και την απέρριψαν.  

Σκέφτηκαν και τη συντρόφισσα της Φιλοθέης, μα υπέθεσαν ότι θα είχε ασχολίες με τα αποκούμπια της, όρα σπίτια στη Λόντρα κι η σκέψη δεν είχε συνέχεια.

Να μη τα πολυλογούμε, ο οδυρμός για τη φυγή του Νάσου κόπασε, όταν κυκλοφόρησε το όνομα της Κατερίνας Καινούργιου.  

Τότε έτριξαν τα θεμέλια της Κουμουνδούρου από τις κραυγές του Καρανίκα. «Είστε καλά ρε malakes; Ποια παλιά και ποια καινούργιου;  Σιγά μη βάλουμε και τον Παπανώτα. Την Ελένη να βάλουμε»!

Όντως, η ιδέα για τη Μενεγάκη ήταν ιδιοφυής. Όχι μόνο επειδή ήταν του ιδιοφυούς Καρανίκα, αλλά κι επειδή ο ΣΥΡΙΖΑ θα έφτανε κοντά στην πολυπόθητη αυτοδυναμία, μόνο και μόνο επειδή η Ελένη είναι υπέρμαχος του λούτσου!

Μα η ιδέα δεν φτούρησε! Τους φάνηκε λίγη η Ελένη. Πώς μπορούσε άλλωστε να γίνει εκπρόσωπος η Ελένη, στο κόμμα που είχε χρηματίσει  εκπρόσωπος Τύπου ένας Σκουρλέτης; Ένας  Παπαδημούλης; Μια Ράνια Σβίγκου με το θεόρατο πολιτικό ανάστημα;

Η αλήθεια είναι, ότι σταμάτησε η κυκλοφορία στην πλατεία Κουμουνδούρου και τους γύρω δρόμους, όταν ακούστηκε το όνομα του εραστή της Βανδή – συμπαθάτε τε δεν το συγκρατώ – μα τζάμπα οι χαρές.  

«Θα βγάζει τα ανακοινωθέντα από τη Θύρα 13», είπε ο Παοκτζής Τσακαλώτος κι η Δέσποινα ψιθύρισε … «A πα πα πα πα πα πα πα πα», κι έτρεξε να παρηγορήσει το παλικάρι της που άναβε το ένα τσιγάρο μετά το άλλο…

Τότε, κυκλοφόρησε μια πληροφορία από τη Μόσχα, ότι κάτι παίζει από εκεί.

«Λέτε να βάλει στη θέση του Ηλιόπουλου τη Ζαχάροβα;», σκέφτηκαν πολλοί.  Μα ήταν τρολ. 

Ταυτοχρόνως, κάποιος πέταξε το όνομα του Μπιμπίλα, αυτού του θεόρατου πνευματικού ταγού!  Μπαααα, τζίφος!

Τότε ο Ιβάν στέλνει αποκλειστικό μέσω του γίγαντα Γιώργου Μήνου: «Ο Μητσοτάκης δεν θα ξαναγίνει πρωθυπουργός εξ ου και θυσιάζω το δελτίο ειδήσεων του καναλιού μου για να πάει η Πόπη στον Αλέξη»!

«Μα δεν το βλέπει κανείς πρόεδρε», του είπε ο γίγαντας, αλλά ήδη ο Τσίπρας είχε προλάβει και το είχε ακούσει, όπως τότε με Καμμένο, Κοτζιά και Πιτσιόρλα. Κι ανακοίνωσε την Πόπη!  

Τότε ο Βαξεβάνης ανέβηκε σε μια καρέκλα και φώναζε …γιούπιιιιι! Κι ο Μήνος διαμαρτυρόταν που τον κρυφάκουγε ο Τσίπρας…

Ο Ηλιόπουλος συντετριμένος, ένιωσε τι σημαίνει να σε πετάνε στην ανεργία κι αναφώνησε… Ανθ’ ημών Ποπ Τσαπ!

Τότε, ο γνωστός κυρ Παντελής, κατάλαβε ότι η Πόπη ήταν κι είναι η επιτομή της δημοσιογραφίας που διαμορφώνει συνειδήσεις. Όπως  τα παιδιά της ΕΤ3 που το έκαναν επί χρόνια και τελικά έγιναν βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ.

Η δε κυρία Αντιγόνη του ισογείου, θυμήθηκε το σκηνικό με την Πόπη να ρωτά, αντικειμενικά πάντα, τον υπουργό του ΓΑΠ Γιώργο Παπακωνσταντίνου: «Αγαπά την πατρίδα του ο Γιώργος Παπανδρέου;»…

Αν ο Παπακωνσταντίνου δεν είχε λογής λογής σύνδρομα ή ήταν αγενής, θα την έστελνε εκεί που έπρεπε. Άκου να ρωτά αν ένας πρωθυπουργός αγαπάει την πατρίδα του;

Από τότε, ακόμη κι η κουτσή Μαριώ της κάτω ρούγας, κατάλαβε αυτό που όλοι ήξεραν. Ότι η Πόπη φοράει φανέλα ΣΥΡΙΖΑ. Εξ ου κι οι ελάχιστες τηλεθεάσεις της… Ποιος μπορούσε να βλέπει κάποια που πίστευε –συμφώνως με την ερώτησή της- ότι ο ΓΑΠ ήταν …προδότης από τη στιγμή πουν υπέγραψε μνημόνιο;

Η Πόπη άλλωστε ήταν μια διαμορφώτρια  της κοινής γνώμης, με συνεχή μαθήματα λαϊκισμού, εξ εκείνων που με φτηνό λόγο,  οδήγησαν κόσμο και κοσμάκη στις πλατείες με τις αγχόνες…

Πόπη λοιπόν! Η Πόπη που μας έλεγε ότι «αν πάω ποτέ σ’ ένα κόμμα, θα είναι σαν λέω στο κόσμο ότι τόσο καιρό σου περνούσα αυτό που εγώ πίστευα»…

Υπό αυτή την έννοια λοιπόν...

 

ΕΘΝΙΚΑ ΑΡΙΣΤΕΡΑ ΣΟΥΡΓΕΛΑ: Νατάσσα Μποφίλιου: Μια τροτσκίστρια στο άντρο του καπιταλισμού

 

Γράφει ο Νίκος Γ. Σακελλαρόπουλος

Στα μαγαζιά που εμφανίζεται κατά περιόδους η Νατάσσα Μποφίλιου, η μπουκάλα με το οινόπνευμα κοστίζει μερικές εκατοντάδες ευρώ. Η ίδια δε είναι μια αοιδός με εξαιρετικά φωνητικά χαρίσματα, έστω κι αν το βιμπράτο της είναι ελαφρώς παλιομοδίτικο κι επιτηδευμένο, έστω κι αν τα τραγούδια της εμπεριέχουν πάρα πολύ δάκρυ και κλάμα.

Η Νατάσσα Μποφίλιου είναι η αοιδός που διέθετε όλες τις προϋποθέσεις για να εξελιχθεί με το πέρασμα του χρόνου, μια σημαντική αοιδός, σημείο αναφοράς του ελληνικού τραγουδιού. Να την αποδέχονται μεγάλα κοινωνικά ρεύματα και άνθρωποι διαφόρων στρωμάτων, διαφορετικών πολιτικών αφετηριών και πολιτικών τάσεων. Μα η ίδια το απεμπόλησε.

Η Νατάσσα Μποφίλιου των υψηλότατων νυχτοκάματων, δήλωσε κάποια στιγμή τροτσκίστρια που ψηφίζει ΚΚΕ!!! Ουδείς τη ρώτησε πώς στα κομμάτια μπορεί να συμβαίνει αυτό, μα σε μια εποχή που όλα γίνονται επιδερμικά κι η γνώση αποτελεί πεδίο αναζήτησης, αποτελεί γεγονός ήσσονος σημασίας.

Επίσης, δεν είναι γνωστό αν την ημέρα που η Νατάσσα Μποφίλιου δήλωσε τροτσκίστρια που ψηφίζει ΚΚΕ,  ήταν στολισμένη με χρυσάφια και ενδύματα γνωστών μόδιστρων, αλλά κι αυτό αποτελεί γεγονός ήσσονος σημασίας.

Όσα δήλωσε το «κόκκινο κορίτσι, αποτελούν αναφαίρετο δικαίωμά της.  Άλλωστε είναι κάτι που πράττουν διαχρονικά τόσοι και τόσοι συνάδελφοί της και κάποιοι βιοπορίζονται κιόλας απ’ αυτό. Όπως, επί παραδείγματι, με πληρωμένες συναυλίες  ομοϊδεατών ή μη τοπικών αρχόντων ανά την περιφέρεια.

Η Νατάσσα Μποφίλιου εκτός από τροτσκίστρια που ψηφίζει ΚΚΕ, δήλωσε  κι ότι αναζητά  ηγέτη για να ανέβει στο βουνό να κάνει αντάρτικο!!! Δεν είναι γνωστό αν θα το πράξει με δωδεκάποντα αλλά είναι σαφές ότι δεν την εμπνέει ο Κουτσούμπας, ενώ είναι προφανές ότι αναζητά ένα Βελουχιώτη για να κάνουν μαζί ντουέτο.

Ό ένας να άδει … «Βροντάει ο Όλυμπος, αστράφτει η Γκιώνα, στ’ άρματα, στ’ άρματα, εμπρός στον αγώνα, για τη χιλιάκριβη τη λευτεριά»…

Η άλλη, εκεί στις βουνοκορφές του αγέρα, της βροχής κα του χιονιού, θα του απαντά… «η καρδιά πονάει όταν ψηλώνει, να το θυμάσαι μικρή μου καρδιά»!

Η Νατάσσα είχε πει και κάτι ακόμη, ως γνήσιο τέκνο της κόκκινης υψωμένης γροθιάς. Ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση είναι δικτατορία!  

Είναι σαφές ότι δεν έμαθε ποτέ για την δικτατορία του προλεταριάτου, αλλά κι αυτό αποτελεί γεγονός ήσσονος σημασίας. Έμαθε όμως όσα λέει ο Περισσός.

Η Νατάσσα Μποφίλιου σήμερα, βάλλεται πανταχόθεν. Μια επίσκεψή της στο Λονδίνο γκρέμισε όσα με κόπο ονειρευόταν για το βουνό. Όχι τόσο επειδή πήγε σ’ ένα μεγάλο άντρο του επαχθούς καπιταλισμού για να φορέσει μιας σχεδιάστριας φίλης της, όσο επειδή θεωρήθηκε ότι υποκρίνεται.

Είναι όμως δυνατόν να υποκρίνεται ένας Αριστερός και δη τροτσκιστής που ψηφίζει ΚΚΕ;  

Αλίμονο!

Τη Νατάσσα Μποφίλιου τη βάλλουν σήμερα τη βάλλουν οι καπιταλιστές της Δεξιάς που αποστρέφονται το βουνό. Κυρίως όμως τη βάλλουν οι Συριζαίοι που την χαρακτηρίζουν …οχτρό τους. Αντιδρούν ως να τους έθιξε κάποιο πρόσωπο από εκείνα που είναι τοποθετημένα στους τρούλους των αριστεροκομμουνιστικών εκκλησιών. Το το γράφηκε για τη Νατάσσα από τους Συριζαίους δεν… γράφεται. Προφανώς επειδή προτίμησε το Λονδίνο από τα βουνά της ανταρσίας ή επειδή θεωρούν ότι εκείνοι έχουν τα αποκλειστικά δικαιώματα της επανάστασης.

Όμως, έσπευσε ο Τσακαλώτος –ναι ο γνωστός εγγονός του ήρωα που αν δεν πολεμούσε στα βουνάη χώρα θα πήγαινε στη Σοβιετία-  να τη στηρίξει και να χαρακτηρίσει… ακροδεξιούς, όσους την έβαλλαν. Προφανώς το έπραξε σε κάποιο διάλειμμα από το εξαίσιο και ιδιαιτέρως σοβαρό αντιπολιτευτικό του έργο.

Η Νατάσσα Μποφίλιου στέκεται αγέρωχη σ’ όλα αυτά. Εξακολουθεί κι αναζητά τον ηγέτη που θα την οδηγήσει στο βουνό. «Δεν πτοούμαι με τίποτα και συνεχίζω», δήλωσε σε τηλεοπτική δημοσιογράφο. 

Εξακολουθεί και πιστεύει ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση είναι δικτατορία. 

Δεν την έζησε η κοπέλα. Ούτε έμαθε ποτέ για...

 

ΕΛΛΗΝΟΦΩΝΟ ΕΘΝΟΠΑΤΕΡΟ-ΣΟΥΡΓΕΛΟ-ΞΕΦΤΙΛΑΡΟΠΛΗΚΤΟ ΚΩΛΟΧΑΝΕΙΟ: Η μουχλιασμένη Ακαδημία & ο Πάκης της καρδιάς μας

 

Γράφει ο Νίκος Γ. Σακελλαρόπουλος

 Ένα από τα τεράστια λάθη του Κώστα Καραμανλή στη διάρκεια της πρωθυπουργία του, ήταν ότι ουσιαστικά την είχε «παραδώσει» στον Προκόπη Παυλόπουλο. Ίσως το κορυφαίο λάθος του, από εκείνα που οδήγησαν στις μαύρες ημέρες.

Ο Προκόπης Παυλόπουλος υπήρξε μακράν ο χειρότερος υπουργός των κυβερνήσεων του  Κώστα Καραμανλή.  

Πολλοί διεκδίκησαν τον τίτλο, μα ο Παυλόπουλος δεν είχε αντίπαλο. Προσωπικότητα με υπεραυξημένο «εγώ», υπέρμετρες φιλοδοξίες, μεγάλες δουλειές στον ιδιωτικό τομέα, υπήρξε πάντα το «πιστό σκυλί» του εκάστοτε ισχυρού. 

Πολιτικός με ρουσφέτια, ισχυρούς μηχανισμούς –πάντα στο δημόσιο- και κορυφαίες φιλίες στον χώρο της Δικαιοσύνης, όπως εκείνη με τον Δημήτρη Παπαγγελόπουλο. Τον είχε κάνει διοικητή της ΕΥΠ όσο ήταν υπουργός κι αργότερα μαζί σχημάτισαν τον πυρήνα της γνωστής συνιστώσας στον ΣΥΡΙΖΑ. Είχε δώσει κι εγγυήσεις στον Τσίπρα και για την  Αικατερίνη Θάνου, προκειμένου να γίνει υπηρεσιακή και πρώτη γυναίκα πρωθυπουργός . Αργότερα εμφανίστηκε ο μακαρίτης ο Βγενόπουλος κι είπε όσα είπε…

Για την ιστορία του στην προεδρία της δημοκρατίας έχουν γραφεί πολλά.  

Ο βέρος Δεξιός –πιο Δεξιός δεν γίνεται- που μαζί με τον Καμμένο ταυτίστηκαν με  την Αριστερά και κυβέρνησαν μαζί της. 

Κρύφτηκε στο πιο γελοίο δημοψήφισμα της ελληνικής ιστορίας ενώ μαζεύτηκε στον καναπέ του Προεδρικού μεγάρου όταν ο Ερντογάν έκανε μαθήματα αναθεωρητισμού δίπλα του. Μα όταν ο Τούρκος έφυγε δεν ξέχναγε κάθε δυο και τρεις να στέλνει αυστηρά μηνύματα στην άλλη πλευρά του Αιγαίου.

 

Όταν το 2019 εξελέγη η ΝΔ στην οποία πίστευε ότι μεγαλούργησε πολιτικά, νόμισε ότι θα ανανεωθεί η θητεία του στο Προεδρικό Μέγαρο. Μα, πώς μπορούσε να συμβεί αυτό όταν ο ίδιος είχε ταυτιστεί με την πολιτική ανικανότητα και την ταύτιση με τις δυνάμεις της οπισθοδρόμησης;

Έμεινε λοιπόν μόνο με τις ψήφους του ΣΥΡΙΖΑ, αναζητούσε τρόπους να βρίσκεται στην επικαιρότητα και με απίστευτες γραφικότητες και κοινοτυπίες άρχισε να μιλάει εδώ κι εκεί επί παντός επιστητού. Κανένας δεν ζητούσε τη γνώμη του μα ο ίδιος θεωρούσε το αντίθετο. Μέχρι που τα ΜΜΕ ξεκίνησαν το τρενάκι των δυσμενών κριτικών(sic)κι ο πρόεδρος Πάκης μαζεύτηκε.

Κι αυτό τρόπος του λέγειν. Στο σενάριο που διαρρέει ο ΣΥΡΙΖΑ κι η γνωστή συνιστώσα του, ότι δηλαδή δεν αργεί η στιγμή που θα σχηματιστεί κυβέρνηση εθνικής ενότητας με πρωθυπουργό έναν εκ των Κώστα Καραμανλή ή Ευάγγελο Βενιζέλο, υπάρχει και το κερασάκι Πάκη. Που θα …ξαναγίνει, λέει,  πρόεδρος το 2024!

Μέχρι τότε, για να μη κάθεται, σκέφτηκε να γίνει Ακαδημαϊκός. Μέλος της Ακαδημίας Αθηνών, ίσως του πιο μουχλιασμένου θεσμού της χώρας μετά την Αριστερά.

Έτσι, λοιπόν, όλως τυχαίως η Ακαδημία προκήρυξε έδρα Δημοσίου Δικαίου. Για την οποία εκδήλωσε ενδιαφέρον ΜΟΝΟ ο Πάκης της καρδιάς μας! Κι ως μόνος ενδιαφερόμενος εξελέγη χωρίς ανταγωνισμό.

Κι αφού λοιπόν συνέβη αυτό, η Ακαδημία τον καλωσόρισε περιγράφοντας την πολιτική του σταδιοδρομία ως… άξια μνείας!!

Σοβαρά τώρα σεβάσμιοι ακαδημαϊκοί μας; 

Σοβαρά τα λέτε και τα γράφετε αυτά; 

Άξια μνείας η πολιτική πορεία του Προκόπη Παυλόπουλου;

Αλήθεια δεν άκουσαν το παραμικρό οι ακαδημαϊκοί μας  για τον διορισμό 865 χιλιάδων ανθρώπων στο δημόσιο, γεγονός που εκτροχίασε τα περισσότερο τα ήδη εκτροχιασμένα οικονομικά της χώρας;

Δεν άκουσαν  τίποτα οι ακαδημαϊκοί μας για την πολιτική σιωπή του τις ημέρες που καιγόταν η Αθήνα και χάνονταν περιουσίες Ελλήνων, ενώ ήταν αρμόδιος υπερυπουργός; Δεν άκουσαν τίποτα οι ακαδημαϊκοί μας, για το γεγονός ότι πλέον τα δικαστήρια βγάζουν σήμερα αποφάσεις αποζημιώσεων στους παθόντες, επειδή δεν έκανε τη δουλειά του ο Προκόπης Παυλόπουλος και θα τα πληρώσουν οι φορολογούμενοι;

Δεν άκουσαν τίποτα οι ακαδημαϊκοί μας για την στάση του την ώρα που φασίστας κτυπούσε βουλευτή του κοινοβουλίου και δη γυναίκα;

Δεν άκουσαν το παραμικρό για την υπερψήφιση του μνημονίου και την ταύτισή του μετέπειτα με τις δυνάμεις του αντιμνημονιακού λαϊκισμού

Δεν άκουσαν το παραμικρό για την απόλυτη ανοχή του στην παράδοση γλώσσας και εθνικότητας στους Σκοπιανούς;

Δεν άκουσαν τίποτα γι αυτά και πολλά άλλα; Κι είναι όλα αυτά αξιομνημόνευτα προκειμένου να τον καταστήσουν ακαδημαϊκό και του δώσουν την τήβεννο;

Υπάρχει άραγε έστω και μια χαραμάδα για να μπει λίγη ντροπή στο υπέροχο κτίριο της Πανεπιστημίου που έφτιαξαν οι Θεόφιλος Χάνσεν και Ερνέστος Τσίλερ;

Δεν ντρέπονται οι ακαδημαϊκοί μας που έκαναν συνάδελφό τους κάποιον που ευθύνεται τα μάλα για τη χρεοκοπία της χώρας;

Δεν ντρέπονται που ήταν η μοναδική υποψηφιότητα; Που θέσπισαν φωτογραφική έδρα για έναν άνθρωπο με σαφείς πολιτικές σκοπιμότητες, όπως φαίνεται και από τις συχνές τοποθετήσεις του;

Ξέρετε ποια είναι η ουσία; 

Ότι την πολιτική ανικανότητα...

 

ΕΘΝΙΚΑ ΣΟΥΡΓΕΛΑ - ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΞΕΦΤΙΛΑΡΟΠΛΗΚΤΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Ο πολυπράγμων, δεξιοκομμουνιστής τέως πρόεδρος

Γράφει ο Νίκος Γ. Σακελλαρόπουλος

Ο Προκόπης Παυλόπουλος αποτελεί την πλέον χαρακτηριστική περίπτωση του αποτυχημένου σε όλα πολιτικού. 

Υπερυπουργός του Κώστα Καραμανλή κι απολαμβάνοντας της πλήρους εμπιστοσύνης του, ήταν ο βασικός αίτιος που η χώρα παραδόθηκε στα χέρια του Γιώργου Παπανδρέου.  

Ήταν ο άνθρωπος που «μπούκωσε» με δεκάδες χιλιάδες προσλήψεις το δημόσιο κι αυτό «έσκασε».  

Ήταν ο άνθρωπος που απλώς παρακολουθούσε την Αθήνα να καίγεται, εκείνον τον σκοτεινό Δεκέμβριο του 2008.  

Ήταν ο άνθρωπος που επανειλημμένως έδωσε χείρα βοηθείας στον ΣΥΡΙΖΑ, ως πρόεδρος της Δημοκρατίας κι ανέχθηκε την παράδοση γλώσσας κι εθνικότητας στους βόρειους γείτονες.  

Ήταν ο πρόεδρος που τον στρίμωξε σε μια γωνίτσα ενός καναπέ ο Ερντογάν, αφού χωρίς να υπάρχει κανένας λόγος ασκούσε … εξωτερική πολιτική με θέματα που δεν είχε κανένα ρόλο και λόγο να ανοίξει (Συνθήκη της Λωζάννης )εκείνος και δη μέσα στο προεδρικό μέγαρο!   

Ήταν ο άνθρωπος που δικοί του συνεργάτες και πρόσωπα επιρροής του, μπήκαν σε κυβερνήσεις και στο σύστημα ΣΥΡΙΖΑ.  

Ήταν ο μόνος πρόεδρος της δημοκρατίας που έκανε πολιτική κατήχηση στους Έλληνες, μιλώντας για τον... Μινώταυρο του νεοφιλελευθερισμού (Άνοιξη 2016), ταυτιζόμενος με τις θέσεις και τα συνθήματα της Αριστεράς, την ώρα που ήδη η χώρα υφίστατο ήδη τις συνέπειες της διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΕΛ. Τότε είχε ανακαλύψει ότι για την οικονομική κρίση … φταίει ο… Μινώταυρος του Νεοφιλελευθερισμού» στον οποίο κήρυξε τον πόλεμο, λες και κυβερνήθηκε ποτέ η χώρα νεοφιλελεύθερα… 

 Είναι ο πολιτικός που είναι ταυτισμένος όσο κανένας με το…. «Δεξιό ΠαΣοΚ», τον κρατισμό και τον παλαιοκομματισμό.

Ο Προκόπης Παυλόπουλος, έπαθε σοκ όπως λένε όσοι γνωρίζουν, όταν αντιλήφθηκε ότι η Νέα Δημοκρατία δεν πρόκειται να συναινέσει ούτως ώστε να επανεκλεγεί πρόεδρος. Κι άρχισε να υπονομεύει τη νέα πρόεδρο και πολλές φορές να λειτουργεί αντ’ αυτής. Ως… σκιώδης πρόεδρος. Άρχισε λοιπόν να παρεμβαίνει, να κάνει τηλέφωνα σε ομολόγους του, εν ενεργεία ή όχι, για ζητήματα που προέκυπταν στην επικαιρότητα. Όταν τα ΜΜΕ αποκάλυψαν αυτή την τακτική, «κρύφτηκε» μέχρι να περάσει η μπόρα. Την ξέρει καλά αυτή την τακτική. Την ακολούθησε κι εκείνο το βράδυ του Δεκεμβρίου που χιλιάδες Έλληνες έχασαν περιουσίες  (καμένα αυτοκίνητα, καταστήματα κλπ) από το μένος της Αριστεράς στους δρόμους.

Σήμερα ξαναβγήκε κι ύψωσε την γροθιά εναντίον του … Νεοφιλελευθερισμού, μιλώντας για … ναυάγια και δικαίωση του Κέυνς! Μάλιστα υψώνοντας τη γροθιά προς τον ουρανό, καταγγέλλει τα περί  «αυτορρύθμισης της αγοράς», ενώ εγείρει ακόμη και ζητήματα Δημοκρατίας με αφορμή την κρίση της πανδημίας. Δηλαδή…  ότι λέει η Αριστερά κι ο ΣΥΡΙΖΑ! Πλήρης ταύτιση!

Αναμενόμενο, τον πήραν από τη πολιτική λήθη που τον είχε καταδικάσει η κοινωνία και τον κατέστησαν πρώτο πολίτη του τόπου. Ίσως, εκτός άλλων, να εκτίμησαν και την στάση του σ’ ένα τηλεοπτικό πλατό, απ’ όπου η αγοραία φράση «έμεινα παγωτό» αντικαταστάθηκε με εκείνη «έμεινα Παυλόπουλος»…

Ο Προκόπης Παυλόπουλος λοιπόν, εδώ κι ένα χρόνο κάνει διαλέξεις ως επίτιμος καθηγητής της Νομικής. Δεν κάνει άλλη δουλειά από το να υποσκάπτει την κυβέρνηση. Με αναφορές σε θέματα συνταγματικού δικαίου και κρίσεις κατά το δοκούν. Υπερτονίζει μάλιστα θέματα ανθρωπίνων δικαιωμάτων που εμμέσως τα συνδέει, με κάθε επιστημονική αυθαιρεσία, με τους περιορισμούς εξ αιτίας της πανδημίας. Μάλιστα, βάζει κι αλατοπίπερο και με διάφορες παρεμβάσεις που αφορούν πολιτικά και εθνικά θέματα.

Τώρα, εκμεταλλευόμενος τις παρεμβάσεις Μπάιντεν για το ζήτημα της πατέντας των εμβολίων, ο Προκόπης Παυλόπουλος παίρνει πάλι τα κομμάτια του ΣΥΡΙΖΑ που τις έχει καταστήσει …σημαία ευκαιρίας!

Φυσικά, άλλα λέει ο Μπάιντεν, άλλα ο ΣΥΡΙΖΑ κι ο Προκόπης Παυλόπουλος. Ο Μπάιντεν στέκεται (πολύ σωστά) στη δυνατότητα που προσφέρει ο Παγκόσμιος  Οργανισμός Εμπορίου (WTO) από το 1990, να υπάρξει επείγουσα αδειοδότηση σε περιπτώσεις  που απειλείται η δημόσια υγεία, χωρίς να παραβιάζονται οι πατέντες! Αυτό λέει. Σαφώς και ξεκάθαρα. Αυτό είχε πει κι ο Μόσιαλος, αυτό είχε στηρίξει κι ο Μητσοτάκης.

Ο ΣΥΡΙΖΑ κι ο Προκόπης Παυλόπουλος πουλάνε σοσιαλισμό αφού στην ουσία βάζουν θετικό πρόσημο στον κρατισμό. Ο δε τέως πρόεδρος δίνει και μαθήματα Πολιτισμού αφού τονίζει ότι  «Η βαθιά κρίση, που αφήνει πίσω της η Πανδημία του Covid-19, μπορεί να μας διδάξει πολλά, τόσο σ' επίπεδο Δημοκρατίας όσο και σ' επίπεδο Πολιτισμού εν γένει». Για να φτάσει στο συμπέρασμα που εμπεριέχει … τον εχθρό Νεοφιλελευθερισμό και το …τέρας τον Μινώταυρο:  «Κάπως έτσι, η διαχρονική ορθότητα και, ταυτοχρόνως, επικαιρότητα της θεωρίας του John Maynard Keynes -ιδίως στο έργο του «The General Theory of Employment, Interest and Money», 1936, «Η Γενική Θεωρία της Απασχόλησης του Τόκου και του Χρήματος», εκδ. Παπαζήση, 2006- περί του επιβεβλημένου της, περιορισμένης βεβαίως καθ’ ύλην και κατά χρόνο, κρατικής παρέμβασης, πρωτίστως μέσω των lato sensu δημοσίων επενδύσεων για την αντιμετώπιση κρίσεων, δίνει ξανά «αποστομωτική» απάντηση στους «αμετανόητους» οπαδούς ενός ακραίου Νεοφιλελευθερισμού. Ήτοι Νεοφιλελευθερισμού στηριγμένου στις «δοξασίες» περί της, εν πάση περιπτώσει, δύναμης «αυτορρύθμισης» της Οικονομίας της Αγοράς» και να επισημάνει ότι «η απάντηση αυτή έρχεται ιδίως από τις ΗΠΑ, «διά στόματος» του προσφάτως εκλεγέντος Προέδρου της Joe Biden».

Αυτά δεν θα τα έλεγε ούτε ο … Λαφαζάνης! Ούτε ο Κουτσούμπας!

Πέραν του ότι όλη η υπόθεση νεοφιλελευθερισμού στη χώρα μας είναι ένα αστείο κι ανύπαρκτο γεγονός, καθίσταται τελικά και γραφική εμμονή του τέως προέδρου.  

Συντασσόμενος με τον Αλέξη Τσίπρα και την Αριστερά, νομίζει ότι κάνει κακό στον Μητσοτάκη, αφού ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ κι ενίοτε η Φώφη Γεννηματά του επιτίθενται συστηματικά με αναφορές σε νεοφιλελεύθερες πολιτικές. Όταν δεν τον κατηγορούν για …ακροδεξιό κι όταν δεν ισχυρίζονται ότι …έχουμε χούντα!

Α, να μη ξεχνάμε ότι ο πρωθυπουργός δεν είχε ψηφίσει τον Προκόπη Παυλόπουλο ως πρόεδρο της Δημοκρατίας κι ούτε προχώρησε στην ανανέωση της θητείας του, κάτι που ασφαλώς δεν έχει ξεπεράσει ο τέως προέδρος.

Η ουσία είναι ότι για μια ακόμη φορά καταδεικνύεται ότι...

 

ΕΛΛΑΔΑ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ: «Μουσικό κουτί» γεμάτο πολιτισμό (και ΧΩΡΙΣ ΛΙΚΝΙΖΟΜΕΝΑ ΞΕΚΩΛΑ του τύπου "Στην υγειά μας ρε μ@λ@κες")

 

Toυ ΝΙΚΟΥ ΣΑΚΕΛΛΑΡΟΠΟΥΛΟΥ

Τι είναι το «μουσικό κουτί»; 

Μέχρι τον περασμένο χειμώνα ήταν ένα κουτί –μπιζουτιέρα, που όταν το άνοιγες ένας μηχανισμός «έπαιζε» μουσική. Ενίοτε κάθε φορά που άνοιγε πεταγόταν και μια μπαλαρίνα που χόρευε στο ρυθμό της μουσικής, δίπλα στα κοσμήματα. Το «μουσικό κουτί» ήταν κι ο τίτλος ενός βιβλίου των εκδόσεων «Σαββάλας», με 15 ιστοριούλες για … όνειρα γλυκά! Άπειρες φορές τις διάβασα στην κόρη μου. Ήταν, ακόμη, κι ένα σετ κατασκευής Καρουζέλ!

Από τον περασμένο χειμώνα, το «μουσικό κουτί» έγινε σπουδαίο προϊόν της ΕΡΤ και κάθε εβδομάδα κάθονται μπροστά στις τηλεοράσεις τους για να το δουν κι ακούσουν όλο και περισσότεροι Έλληνες. Είναι η τηλεοπτική εκπομπή του Νίκου Πορτοκάλογλου, με συμπαρουσιάστρια την Ρένα Μόρφη.

Νομίζω ότι αποτελεί την καλύτερη μουσική εκπομπή της ελληνικής  τηλεόρασης, όλων των εποχών. Μαζί φυσικά με την περίφημη εκπομπή «Ζήτω το ελληνικό τραγούδι», που έκανε άλλοτε ο Διονύσης Σαββόπουλος

Το «μουσικό κουτί» αποτελεί τη μεγάλη και ήρεμη δύναμη της κρατικής τηλεόρασης. Ήρθε αθόρυβα, ήσυχα, σεμνά, ταπεινά, όπως η προσωπικότητα του Πορτοκάλογλου. Ο Νίκος, με τις σαφέστατες επήρειες από τους Μάνο και Νιόνιο αλλά και την ροκ πορεία του, μας έκανε να το αγκαλιάσουμε, όπως τον ίδιο και το έργο του, από τα χρόνια ακόμη των Φατμέ!

Φιλόξενο κι απλό σκηνικό, σπουδαίοι μουσικοί και λόγια με μουσική που κυλούν αβίαστα, χαλαρά, ζεστά  κι ανεπιτήδευτα. Δηλαδή… Πορτοκάλογλου.

Πριν από αυτό που βλέπουμε εμείς, έχει προηγηθεί πολύ δουλειά. Πριν από κάθε γύρισμα οι διασκευές του μοναδικού και σπουδαίου μουσικού και επικεφαλής της ορχήστρας, Γιάννη Δίσκου, απαιτούν ολόκληρες ώρες μέχρι να εμπεδωθούν απ’ όλους της μπάντας, που αποτελείται από μουσικούς – πολυεργαλεία! Μουσικοί που συμμετέχουν, γελάνε, τραγουδάνε, κάνουν φωνητικά και δεν είναι τα γνωστά κέρινα ανθρωπάκια πουν βλέπουμε συστηματικά στις ορχήστρες. Μουσικοί που μπορούν να παίξουν μπλουζ τον Μάρκο Βαμβακάρη ή τον Ζαμπέτα και μπορούν να παντρεύουν με ροκιές τον Τούντα  με τον Μarley. Ή τον Ακάθιστο ύμνο με Τσιτσάνη και σμυρναίικη παράδοση! Ναι, το είδαμε κι ακούσαμε κι αυτό! Ανατριχιαστικό, συναρπαστικό, θείο!

Μετά λοιπόν τις μουσικές πρόβες, την επόμενη ημέρα έρχονται κι οι καλεσμένοι και γίνεται τελική πρόβα, διορθώσεις, προστίθενται νέες ιδέες, δηλαδή… Πορτοκάλογλου.  Κι ύστερα, την τρίτη ή τέταρτη ημέρα γίνεται το γύρισμα, που ουσιαστικά βγαίνει σε συνεχή ροή, χωρίς κοψίματα και διακοπές. Όλα έχουν γίνει στην εντέλεια. Κι ειδικά, οι «ενώσεις» - τα «δεσίματα» των τραγουδιών.

Κι όταν αρχίσει η εκπομπή, ο Πορτοκάλογλου ξέρει να την οδηγήσει. Σοβαρός άνθρωπος ο ίδιος, δεν νοιάζεται για κουτσομπολιό και «λαμέ» κουβέντες μα για άγνωστες ιστορίες, μικρές κι ουσιαστικές. Η προσωπικότητα και το μεγάλο του ανάστημα, του επιτρέπουν να στέκεται ισοϋψής με οιονδήποτε καλεσμένο του. Κι αυτό είναι όφελος για το ύφος και το ήθος που μπαίνει στα σπίτια μας.   Κι ύστερα μουσική και τραγούδι. Μουσική στην οποία πρωταγωνιστούν τα πνευστά και τα έγχορδα. Δηλαδή… Πορτοκάλογλου και πολύς…. Γιάννης Δίσκος!  Τραγούδια που όλοι αγαπάμε, αν όχι λατρεύουμε αλλά δεν τα ακούμε στα ΜΜΕ!!! Ή έστω, τα ακούμε σπανίως!

Είναι κι η Ρένα Μόρφη. Αυθεντικό ταλέντο, έκανε αίσθηση από τα χρόνια των «Ιμάμ Μπαϊλντί» κι όσο ωριμάζει εξελίσσεται σε σταθερή καλλιτεχνική αξία. Θαυμάσιες και οι πρώτες και οι δεύτερες φωνές της. Χώρια που έχει εύκολη την έξυπνη ατάκα, ενώ είναι  ντυμένη προσεκτικά κι ενίοτε  θυμίζει φιγούρα/ ντίβα της δεκαετίας του εξήντα! Είναι εξαιρετική η ευκαιρία που της δίνεται να περπατήσει πια τον δικό της δρόμο, πέραν από τις μετριότητες των…  ε…φοίβων που την επηρεάζουν…

Εξαιρετική κι η μικρή ενότητα με την παρουσίαση/ανακάλυψη  ενός νέου ταλέντου, ενώ η κορύφωση της εκπομπής έρχεται με την ενότητα του περίφημου κέρματος. Όπου, ο καθείς επιλέγει από ένα υποθετικό τζουκ μποξ κάποιο τραγούδι που ερμηνεύει μόνος ή με τη συνοδεία όλων των άλλων. Εδώ «βγαίνουν» μερικές μαγικές στιγμές.

Συνήθως οι καλεσμένοι είναι δυο και μάλιστα χωρίς κοινή διαδρομή στη μουσική σκηνή, ενώ  ο τρίτος καλεσμένος –όταν υπάρχει-  είναι πρόσωπο από τη νέα γενιά ερμηνευτών ή τραγουδοποιών. Κάπως έτσι μας επανασυστήθηκαν η Μιρέλα Πάχου κι η Κορίνα Λεγάκη, έτσι γνωρίσαμε την ξεχωριστή τραγουδίστρια και  λυράρισσα Γεωργία Νταγάκη, έτσι  έμαθε όλη η Ελλάδα τη Μάγδα Βαρούχα. Μια κοπέλα – αερικό, που συγκινεί ακόμη και τους πιο «σκληρούς» ή «άτρωτους» κι όταν τραγουδά κάνει τα τραγούδια να φαίνονται προσωπικές ιστορίες εκείνων που τα ακούνε…

Θα ξαναπώ ότι όλα είναι… Πορτοκάλογλου. Με πολύ δουλειά και χωρίς την αισθητική του τσιφτετελιού και των κυριών που λικνίζονται ασθμένως ή διαθέτουν …φωνή κορμί! Μια εκπομπή που λόγος και μουσική πορεύονται απολύτως ισορροπημένα και τελικά καταλήγουν να γίνονται απολαυστικά. Ακόμη κι όταν παίζονται και άδονται βαριά λαϊκά… χωρίς μπουζούκι!

Διάβασα κάπου (δεν θυμάμαι που για να κάνω τη σχετική αναφορά) ότι παρακολουθώντας κάποιους ανθρώπους να μιλάνε, να τραγουδούν και να παίζουν μουσική, αισθανόμαστε ότι είμαστε κι εμείς εκεί δίπλα. Κι έτσι ακριβώς συμβαίνει με το «μουσικό κουτί».

Εν κατακλείδι:

ΕΛΛΗΝΟΦΩΝΟ ΑΡΙΣΤΕΡΟ-ΚΑΘΗΓΗΤΟΠΑΤΕΡΟΠΛΗΚΤΟ ΚΩΛΟΧΑΝΕΙΟ: Η ΟΛΜΕ κι ο … Κολοκοτρώνης

Γράφει ο Νίκος Γ. Σακελλαρόπουλος

 Εδώ και δεκαετίες εκφράζω την ίδια άποψη: ότι οι καταλήψεις των σχολείων αποτελούν βόλι της Αριστεράς προς τις ασθενέστερες τάξεις της κοινωνίας και μέσω αυτών (δηλαδή μέσω της βίας) στρατολογούν κομματικά στελέχη, εκτρέφουν αγράμματα αλλά πειθήνια κομματόσκυλα που στέκονται προσοχή μπροστά στο παντοτινό δίκιο της καθοδήγησης.

Μα αυτοί δεν είναι συνειδητοποιημένοι πολίτες και δεν κατανοούν ότι γλιστράνε στον ολοκληρωτισμό καταλύοντας  νόμους και το ίδιο το Σύνταγμα που αναφέρει τα περί δωρεάν παρεχόμενης παιδείας.

 Όταν, λοιπόν, μικρές μειοψηφίες καταλύουν Σύνταγμα, Νόμους, ακόμη και το δικαίωμα της ελεύθερης διακίνησης ιδεών και την ελευθερία του λόγου, αυτό είναι ολοκληρωτισμός! Κόκκινος ολοκληρωτισμός που φορά δημοκρατικό μανδύα…

Κι όταν αυτόν τον ολοκληρωτισμό  τον στηρίζει κι η ΟΛΜΕ, τότε θα πρέπει να προβληματιστούμε στο πολλαπλάσιο.

Προσέξτε: Η συνδικαλιστική ηγεσία των καθηγητών στηρίζει τις καταλήψεις!

Έδωσε και δίνει αγώνα εναντίον του πιο δίκαιου και λογικού αιτήματος της πλειοψηφίας της κοινωνίας: Να αξιολογούνται οι καθηγητές, όπως όλοι οι άλλοι πολίτες-εργαζόμενοι, πλην των δημοσίων υπαλλήλων!!!

Η συνδικαλιστική ηγεσία των καθηγητών αρνείται την τηλεκπαίδευση και δη εν καιρώ πανδημίας! Δηλαδή, δε παν να μείνουν στουρνάρια τα παιδιά! Αλλά ο μισθός να πέφτει!

Η συνδικαλιστική ηγεσία των καθηγητών, χωρίς αιδώ,  στάθηκε αντίθετη στον πρόσφατο νόμο της υπουργού Παιδείας με τον οποίο δεν θα μπορούν να κλείνουν τα σχολεία για ν’ ασκούν συνδικαλισμό, αλλά αυτό να το κάνουν Σαββατοκύριακα.

Η συνδικαλιστική ηγεσία των καθηγητών τάχθηκε εναντίον των πρότυπων σχολείων, ισχυριζόμενη ότι έτσι δημιουργούνται «ελίτ» στην κοινωνία! Δηλαδή ιδεολογήματα του περασμένου αιώνα…

Πάμε παρακάτω:Η συνδικαλιστική ηγεσία των καθηγητών τάχθηκε υπέρ της κατάργησης του συστήματος επιλογής προϊσταμένων οργανικών μονάδων με αντικειμενικά και αξιοκρατικά κριτήρια. Κι ουδείς αισθάνεται ντροπή! Ούτε εκείνοι που ψηφίζουν για να τους εκπροσωπούν αυτοί οι συνδικαλιστές.

Η συνδικαλιστική ηγεσία των καθηγητών μιλά την ίδια, κομμουνιστική, γλώσσα. Όσα πεπαλαιωμένα υποστηρίζουν οι Αριστερές παρατάξεις, τα εκφράζει με θέρμη κι ο πρόεδρος της ΟΛΜΕ που ανήκει στη ΔΑΚΕ!!!  

Τραγωδία του συνδικαλισμού, τραγωδία και του φιλελευθερισμού.

Γιατί, λοιπόν, διαμαρτυρόμαστε ως κοινωνία για την ελλιπέστατη μόρφωση, που δίνει το Σχολείο στα παιδιά μας; Κάναμε κάτι για ν’ αλλάξουν όλα αυτά;

Γιατί διαμαρτυρόμαστε που η Ελλάδα βρίσκεται στις τελευταίες θέσεις στην κατανόηση κειμένου, μαθηματικά και φυσικές επιστήμες μεταξύ των 15χρονων 78 χωρών (Programme for International Student Assessment του ΟΟΣΑ);

Γιατί διαμαρτυρόμαστε για την παρεχόμενη παιδεία και την εισαγωγή σε πανεπιστήμια ακόμη και μαθητών που παρέδωσαν λευκή κόλλα στις εξετάσεις;

Γιατί διαμαρτυρόμαστε που μεγαλώνουμε αγράμματα παιδιά;  Ξεχνάμε άλλωστε ότι το διάστημα 2015-2019 ισοπεδώθηκε και γκρεμίστηκε η μεγάλη μεταρρύθμιση της περιόδου 2009 -2012;

Α, κάτι τελευταίο: Τα ελληνικά πανεπιστήμια, συμφώνως με τις νέες διεθνείς έρευνες είναι ανύπαρκτα στις περισσότερες διεθνείς αξιολογήσεις  αφού από σύνολο 40 πανεπιστημίων ΜΟΝΟ 5 εμφανίζονται!!! Η καλύτερη θέση ελληνικού πανεπιστημίου είναι η 86η που καταλαμβάνει το ΕΚΠΑ κι η χειρότερη αυτή του ΤΕΙ Πελοποννήσου (σημερινό πανεπιστήμιο με το νόμο Γαβρόγλου)   που κατατάσσεται στην… 16.201η θέση της αξιολόγησης «Webometrics 2020». Θλίψη!

Τα στοιχεία αυτά περιλαμβάνονται στην έκθεση «Ετήσια Έκθεση για την Ποιότητα της Ανώτατης Εκπαίδευσης» του 2019. Την έκθεση αυτή παρέδωσε προχθές ο πρόεδρος της Εθνικής Αρχής Ανώτατης Εκπαίδευσης (ΕΘΑΑΕ), Περικλής Μήτκας, στον πρόεδρο της Ελληνικής Βουλής, Κωνσταντίνο Τασούλα.

Πόσο αμέτοχη είναι σε όλα αυτά η συνδικαλιστική ηγεσία των καθηγητών; 

Πόσο αμέτοχοι είναι...

 

ΕΛΛΗΝΟΦΩΝΟ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΟΣΟΥΡΓΕΛΑΡΟΠΛΗΚΤΟ ΚΩΛΟΧΑΝΕΙΟ: Να κάνουμε το ΚΚΕ τουριστικό αξιοθέατο

Γράφει ο Νίκος Γ. Σακελλαρόπουλος

 Σκέφτομαι ότι αν η επίσκεψη Πομπέο στην Ελλάδα γινόταν πριν από λίγο καιρό, η Αθήνα θα είχε κατακλυστεί από κόκκινες σημαίες με σφυροδρέπανα, το πλήθος θ’ αλάλαζε  και θα πετούσε μ’ ενθουσιασμό στον αέρα τα αμπέχονα της επανάστασης! Ενώ οι όρκοι στον Στάλιν θα έδιναν και θα έπαιρναν μαζί με την κραυγή «φονιάδες των λαών αμερικάνοι»…

Σκέφτομαι ότι … το γεράκι Πομπέο βρέθηκεστη Θεσσαλονίκη αλλά και στα Χανιά κι ο αντιαμερικανισμός που επί δεκαετίες ξήλωνε τις πλάκες πλατειών και πεζοδρομίων εμφανίστηκε μόνο σε μορφή κάποιων γραφικών κνιτών που ψιλοδιαδήλωναν εδώ κι εκεί και σε μερικά δημοσιεύματα σε εφημερίδες και sites.

Σκέφτομαι πόση πλάκα έχει η σιωπή της «Αυγής» ή της «Εφημερίδας των Συντακτών» , που άλλοτε πρωταγωνιστούσαν και πρωτοστατούσαν στις αντιαμερικανικές εκδηλώσεις.  

Η «Αυγή» έγραψε κάτι ψελλίσματα για την αφαίρεση της λέξης/χαρακτηρισμού «ιστορική», αναφορικά με το κοινό ανακοινωθέν Ελλάδας –ΗΠΑ, για τη συμφωνία των Πρεσπών. Δηλαδή, άλλα αντ’ άλλων. Η δε «Εφημερίδα των Συντακτών» αναφέρει απλά ότι η διμερής συμφωνία Ελλάδας –ΗΠΑ, αναβαθμίζει την Ελλάδα στα γεωστρατηγικά σχέδια και συμφέροντα των ΗΠΑ.

Τι συμβαίνει εδώ λοιπόν; 

Οι δυο εφημερίδες που πρόσκεινται στον ΣΥΡΙΖΑ κυκλοφορούν με άκρα του τάφου σιωπή για την επίσκεψη Πομπέο. Σε άλλες εποχές, στα πρωτοσέλιδα θα ήταν γεμάτα … καλέσματα για διαδηλώσεις , συνθήματα κι αναθέματα…

Τώρα σκούζει μόνο ο Κουτσούμπας η Λιάνα της Εκάλης κι ο  «Ριζοσπάστης» που καταγγέλλει τα αμερικανικά σχέδια που απειλούν την ειρήνη (ποια ειρήνη άραγε;) και τους λαούς της περιοχής. Παλιά μου τέχνη κόσκινο!

Ο μεν Τσίπρας που έτρεχε σε Πολυτεχνεία και πορείες έζησε έστω και λίγο το αμερικανικό όνειρο όταν πήγε και συνάντησε τον Κλίντον με την Γιάννα Αγγελοπούλου, ο δε ΣΥΡΙΖΑ έχει αποκτήσει θερμές σχέσεις με τους πρώην φονιάδες των λαών…   

Χώρια που ο αντιαμερικανισμός δεν υπάρχει πια στην ελληνική κοινωνία. Όσοι τον υπηρετούσαν με θέρμη μετοίκησαν σε άλλους κόσμους ή δεν τους κρατούν πια τα πόδια τους ενώ οι νέοι με βασικό παράγοντα το διαδίκτυο και άλλες παραστάσεις ζωής, δεν δίνουν βάση στον αντιαμερικανισμό του ΚΚΕ. Είναι ξεθωριασμένη πια η ζωή που προτείνει το ΚΚΕ κι οι αλήθειες της ζωής δεν μπορούν να στηρίζονται σε ιδεολογήματα που βρήκαν πρόσφορο έδαφος πριν έναν αιώνα ή εφευρέθηκαν πριν από δυο…

Είναι και κάτι άλλο: Πριν από δεκάδες χρόνια το ΚΚΕ ή και το ΠαΣοΚ φώναζαν για την απομάκρυνση των βάσεων και καλλιεργούσαν προσδοκίες ότι θ’ αλλάξει ο κόσμος. Μα τα έκαναν μούσκεμα. Όχι μόνο δεν άλλαξε ο κόσμος αλλά ο κόσμος άλλαξε αυτούς…

Άρα, σήμερα, σε μια εποχή που στη χώρα μας ο αντιαμερικανισμός έχει υποχωρήσει και υφίσταται μόνο σε επίπεδα ΚΚΕ και εξωκοινοβουλευτικής Αριστεράς, είναι ευκαιρία για τη χώρα να τον καταστήσει παγκόσμιο σημείο τουριστικής αναφοράς.

Να φέρνουμε τουρίστες στην Ελλάδα με την υπόσχεση ότι θα δουν απογόνους του Στάλιν, διαδηλώσεις, τους πολιτοφύλακες του ΠΑΜΕ,  καταλήψεις σχολείων και άλλα παρόμοια επαναστατικά που δεν υφίστανται πουθενά αλλού στην υφήλιο…   

Εκατομμύρια άνθρωποι θα σπεύσουν με περιέργεια από όλη την υφήλιο, για...

 

ΙΣΤΟΡΙΚΑ ΕΘΝΙΚΑ ΞΕΦΤΙΛΙΚΙΑ - ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΠΑΣΟΚοΚΑΤΣΑΠΛΙΑΔΟΠΛΗΚΤΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: 3 του Σεπτέμβρη … μη περνάς….

Γράφει ο Νίκος Γ.Σακελλαρόπουλος

Στη φωτογραφία που συνοδεύει τούτες τις σκέψεις είναι μια αφίσα που κυκλοφόρησε στο διαδίκτυο για τη σημερινή επέτειο ίδρυσης του ΠαΣοΚ.

 

Ουσιαστικά πρόκειται για «έργο τέχνης», μια φωτογραφία χίλιες λέξεις, όπως λένε οι Κινέζοι.  

 

Μια αφίσα που καταδεικνύει τη φορά των πραγμάτων.

 

Προσέξτε: Εκ των πέντε εικονιζομένων στην αφίσα  ο Σημίτης διαγράφηκε από το κόμμα του, ο Γιώργος Παπανδρέου το  διέσπασε, ο Βενιζέλος εξεδιώχθη, η Γεννηματά… τρία πουλάκια κάθονταν και έπλεκαν πουλόβερ…   

 

Ο δε Ανδρέας Παπανδρέου, η μεγάλη απαρχή του κακού και της αλλοίωσης της ελληνικής κοινωνίας, φέρνει σε ηγέτη της Λατινικής Αμερικής….

 

Στο ραδιόφωνο παίζει μουσική: «Μόνο να γράφεις τ’ όνομά σου κι εκείνο τόμαθες μισό»…  Οι στίχοι δείχνουν να κυριολεκτούν και συμπορεύονται με τα αποτελέσματα των πανελλαδικών εξετάσεων. 

 

Από εκεί άρχισε η διάλυση της Παιδείας, η αμφισβήτηση της αριστείας, το «κάθε χωριό και ΤΕΙ, κάθε πόλη ΑΕΙ»…  

 

Από εκεί οι συνδικαλιστές της συμφοράς και της αμορφωσιάς!  

 

Από εκεί η ανεξέλεγκτη ενδοπανεπιστημιακή φεουδαρχία της Αριστεράς και των αμόρφωτων επιστημόνων που έπρεπε να γίνουν αναξιολόγητοι δημόσιοι υπάλληλοι.

 

Εκεί κι ο λαϊκισμός! Του «Τσοβόλα δώστα όλα» που υπερχρέωνε το κράτος να υποθηκεύει την Ελλάδα των επόμενων γενιών.

 

Εκεί κι η κουλτούρα ότι όλοι οι άλλοι φταίνε για το χάλι μας, επειδή είναι … νεοφιλελεύθεροι ή αρπακτικά και τοκογλύφοι…

 

Εκεί κι η αφετηρία ευρωπαϊκών μισθών και άκρατης κατανάλωσης αλλά με παραγωγικότητα Βολιβίας… 

 

Εκεί κι οι Φωτόπουλοι που ανεβοκατέβαζαν διακόπτες κρατώντας όμηρο την κοινωνία ή οι σταμουλοκολάδες που ξεβράκωναν την ιδιωτική παραγωγικότητα κι ύστερα πήγαιναν στα αγροτικά μπλόκα και φώναζαν… «όλα τα κιλά όλα τα λεφτά»…

 

Εκεί και το επίδομα έγκαιρής προσέλευσης στην εργασία ή του … πλυσίματος χεριών…  

 

Εκεί κι η χαρά των άγαμων θυγατέρων, εκεί κι οι συντάξεις στα 40 με τεράστια εφάπαξ και σύνταξη μεγαλύτερη του τελευταίου μισθού!! 

 

Εκεί κι η αφετηρία της χρεοκοπίας από την… σοσιαλιστική χρηματοδότηση θηριωδών συντάξεων…  

 

Εκεί κι η απαρχή του καταστροφικού αναδιανεμητικού συνταξιοδοτικού συστήματος αντί του κεφαλαιοποιητικού.

 

Εκεί κι οι επήρειες των νεοσταλινικών τυχοδιωκτών που ακόμη ταλανίζουν τη χώρα με την αιχμάλωτη σκέψη και τις απίστευτες ιδεοληψίες.

 

Εξ ου και πια ο δρόμος είναι ένας και μόνος:  

ΕΘΝΙΚΑ ΣΟΥΡΓΕΛΑ - ΣΥΡΙΖΟΚΑΤΣΑΠΛΙΑΔΙΚΟ: Ανεμοσκορπίσματα κι Ευκλείδης

Γράφει ο Νίκος Γ. Σακελλαρόπουλος

Όταν, λίγο πριν το 2012, διάφοροι βουλευτές και, κυρίως, μικρομεσαία στελέχη του ΠαΣοΚ έκαναν την διαδρομή από τη Χαριλάου Τρικούπη προς την Κουμουνδούρου, ήταν σαφές ότι το κάνουν κατά κύριο λόγο καιροσκοπικά για να πιάσουν στασίδι εν όψει της επόμενης ημέρας.   

Κοινό τους συστατικό ήταν ο πόθος τους για την εξουσία και τη νομή της.
 

Αυτό συνέχισε να γίνεται και μετά το 2012, μέχρι και τις παραμονές των εκλογών του 2019. Μαζί με τον Κοτσακά, τον Κοτζιά, τον Κουρουμπλή, τον Μπόλαρη, τη Τζάκρη, τον Μιχελογιαννάκη, τον Παραστατίδη, τη Βαγενά, τον Μυλόπουλο, είδαν φως και μπήκαν στην Κουμουνδούρου ο Ραγκούσης, ο Μωραΐτης, ο Τόλκας, η Μαριλίζα, μέχρι κι ο Νίκος Μπίστης.  Για να μη πω για την Κουντουρά, την Πακαώστα, τον Ζουράρι ή τον Παπαχριστόπουλο…
 

Όλοι αυτοί άρχισαν να συναναστρέφονται προεδρικούς, κομματικούς και άλλους εκ των δεκάδων συνιστωσών του ΣΥΡΙΖΑ. Που, αφού χάθηκε ο συνεκτικός τους κρίκος, η εξουσία, άρχισαν να ξεκατινιάζονται μεταξύ τους αφού δεν είχαν κάτι άλλο για να κορέσουν την πολιτική τους μοναξιά.
 

Έτσι, εσχάτως ο Καρανίκας προέτρεψε όσους δεν συμφωνούν με τον Τσίπρα να μετακομίσουν αλλού  ενώ άλλες ομάδες κρούσης επιτίθενται σ’ εκείνους που οραματίζονται σοσιαλδημοκρατίες! Μαζί με τη διαμάχη Κοτζιά με τους «53» αλλά και Κοτζιά – Μπίστη υπάρχει κι ο Πολάκης που τα χώνει σε όσους ασκούν κριτική στον μέγιστο αρχηγό! «Δεν θα ανακυκλώσουμε εδώ την ΘΟΛΟΚΟΥΛΤΟΥΡΑ!!!», γράφει .  «Αρκετά ως εδώ», συμπληρώνει….
 

Αυτή τη στιγμή ο ΣΥΡΙΖΑ οδεύει σε συνέδριο, παντελώς αποδιοργανωμένος ως κόμμα, με αραχνιασμένες οργανώσεις, ανυπαρξία σε παρεμβάσεις ακόμη και σε τοπικές κοινωνίες και ουραγός στην παραγωγή πολιτικής ή αντιπολιτευτικού λόγου. Όμως, οι ομάδες του δίνουν μάχες. Κομματικοί, Αριστεριστές, Κομμουνιστές, πρώην ΚΚΕ, δικαιωματικοί, προεδρικοί, «53», παλαιοπασόκοι, ανελίτες και λοιπά ξενόφερτα ή μη υλικά.
 

Νέα μέλη δεν εισρέουν, αποδείχτηκε περιτράνως και μετά τις εξορμήσεις επί τούτου και η πορεία προς τη φθορά και κυρίως την απαξίωση είναι ραγδαία.  

Στελέχη του περιβάλλοντος Τσίπρα ισχυρίζονται ότι αυτό θ΄αναστραφεί, οι φράξιες θα εξαφανιστούν και θα επικρατήσει η θέληση του «αρχηγού», όπως οι προεδρικοί αποκαλούν πια τον «πρόεδρο»!

Στο σημείο αυτό, όμως, προκύπτει ερωτήματα:  Η διαμάχη των προεδρικών με τους «53» είναι σοβαρή; Κι αν ναι, πόσο σοβαρή είναι;  

Κι αν είναι σοβαρή, μπορεί να αντιπαρατεθεί σοβαρά ο επικεφαλής των «53» Τσακαλώτος με τον Τσίπρα; Δηλαδή μπορεί να τον αμφισβητήσει ουσιαστικά;
 

Φρονώ ότι αυτό δεν μπορεί να συμβεί. Για πολλούς λόγους.
 

Α. Δεν μπορεί να γίνει αρχηγός κάποιος που βρίσκεται σε προχωρημένη ηλικία έναντι του Τσίπρα.

Β. Δεν μπορεί να γίνει αρχηγός κάποιος που ταυτίστηκε απολύτως με τον Τσίπρα ως υπουργός του των Οικονομικών κι εφάρμοσε φορομπηχτικές πολιτικές που διέλυσαν τη Μεσαία τάξη.
 

Γ. Δεν μπορεί να γίνει κάποιος αρχηγός που ήδη έχει αναφέρει ότι υπάρχουν νέα στελέχη να αναλάβουν τέτοιο ρόλο, «όπως η Έφη» (Αχτσιόλου).
 

Δ. Δεν μπορεί να γίνει κάποιος αρχηγός που «φοβάται» ν’ αντιπαρατεθεί δημοσίως με τον Τσίπρα επειδή οι συγκρίσεις θα είναι αναπόφευκτες.
 

Ε. Δεν μπορεί να γίνει αρχηγός κάποιος  του οποίου οι συνεργάτες δεν είναι … σίγουροι ότι κάνει για τη θέση…
 

Είναι και κάτι ακόμη: Λέγεται, γράφεται κι ακούγεται ότι ο Τσακαλώτος...