ΣΥΡΙΖΟΣΟΥΡΓΕΛΟΞΕΦΤΙΛΑΡΑΔΙΚΟ - ΔΙΕΘΝΗ ΕΛΛΗΝΟΦΩΝΑ ΣΟΥΡΓΕΛΑ: Ο Ευκλείδης επικεφαλής του ΔΝΤ;;;!!!

Του Δημήτρη Καμπουράκη

 

Η απρόσμενη είδηση, μου θύμισε το ανέκδοτο με τον μπανιστηριτζή παπαγάλο, που παρακολουθούσε τις ερωτικές περιπτύξεις του εργένη αφεντικού του, αλλά μετά τον γάμο του εξοβελίστηκε απ’ την κρεβατοκάμαρα. Το εθισμένο πτηνό έχοντας στήσει αυτί, άκουσε το ζευγάρι να λέει «ν’ ανέβουμε κι οι δυο από πάνω», καθώς προσπαθούσαν να κλείσουν την βαλίτσα τους για το ταξίδι του μέλιτος. Και τότε ο ξαναμμένος παπαγάλος φώναξε: «Αφεντικό, να δω αυτή την στάση κι ας πεθάνω».

 

Ομοίως και εγώ, να δω τον Ευκλείδη Τσακαλώτο στην θέση του επικεφαλής του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου κι ας πεθάνω. Να τον δω τον ηγέτη της τάσης των 53 του Σύριζα να στρογγυλοκάθεται στην θέση της Κριστίν Λαγκάρντ στην Ουάσιγκτον και τι στον κόσμο. Και κυρίως, να τον δω να συναντιέται με τον Έλληνα υπουργό Οικονομικών και να του επισημαίνει με αυστηρότητα ότι η χώρα δεν κάνει τις απαραίτητες μεταρρυθμίσεις και δεν τηρεί με την δέουσα αυστηρότητα τους κανόνες της δημοσιονομικής πειθαρχίας.

 

Αυτά θέλω να δω εγώ, διότι το πλάνο που ο Τσακαλώτος κατέβαζε το ξύλινο σφυρί για να ξεκινήσει την συνεδρίαση του χρηματιστηρίου της Νέας Υόρκης ήταν μόνο λίγων δευτερολέπτων και δεν αξιολογήθηκε δεόντως, παρά μόνο από το ΚΚΕ που το ‘βαζε μονίμως στα σποτάκια του. Βεβαίως πρόκειται απλώς για πληροφορίες που μετέδωσε το αμερικανικό CNBC, μόνο που το συγκεκριμένο κανάλι έχει καλές πηγές στα ενδότερα του ΔΝΤ και γενικώς δεν συνηθίζει να μεταδίδει φούμαρα.

 

Θα μου πείτε πως ο ίδιος ο Ευκλείδης δεν επιβεβαίωσε ούτε την είδηση, ούτε την θετική του διάθεση να καταλάβει την θέση αν του την πρόσφεραν στο πιάτο. 

Για να είμαι ειλικρινής, δεν βλέπω κανέναν λόγο να αρνηθεί μια τέτοια διεθνή τιμή κι ένα τόσο καλοπληρωμένο μεροκάματο επί πενταετία. Ο Ευκλείδης και οι σύντροφοι του είναι άλλωστε οι μόνοι άνθρωποι στον κόσμο που κατέχουν το know how να εφαρμόζουν μνημόνιο και να είναι αντιμνημονιακοί, να εφαρμόζουν συντηρητικές πολιτικές και να είναι αριστεροί, να μισούν την κεντροαριστερά και να δηλώνουν κεντροαριστεροί, να είναι κολλητοί των Αμερικανών και αντιιμπεριαλιστές. Σιγά την δυσκολία να είναι επικεφαλής του ΔΝΤ και παραλλήλως κομμουνιστής.

 

Κατά την ταπεινή μου γνώμη, ο Έλληνας πρωθυπουργός και ο κεντρικός μας τραπεζίτης πρέπει να υποστηρίξουν αναφανδόν την υποψηφιότητα Τσακαλώτου. Γιατί δηλαδή, η Λαγκάρντ ήταν καλύτερη απ’ αυτόν; Για να μη μιλήσω για τους άλλους συνυποψήφιους του που ανέφερε το CNBC, τον Σόιμπλε, τον Ντράγκι ή τον Ντάισεμπλουμ. Έχει κανείς απ’ αυτούς το χιούμορ του Ευκλείδη ή έχει επιφέρει στην ελληνική οικονομία τόσο καίρια πλήγματα όσο αυτός;
 

Θα ρωτήσετε: Μα είναι δυνατόν να προτείνουν έναν κομμουνιστή ως επικεφαλής του ναού του παγκόσμιου νεοφιλελευθερισμού;  

Τι να σας πω; Αυτοί οι Δεξιοί ξέρετε, κρίνουν τους ανθρώπους απ’ αυτό που ξέρουν ότι είναι κι όχι απ’ αυτό που οι ίδιοι οι άνθρωποι δηλώνουν (ή πιστεύουν) ότι είναι. Δύο τινά συμβαίνουν τέλος πάντων:  

Είτε ...

ΔΙΕΘΝΕΙΣ ΤΣΑΡΛΑΤΑΝΟΙ - ΕΘΝΙΚΑ ΞΕΦΤΙΛΙΚΙΑ: Ο εξαγνισμός του ΔΝΤ: Από «οικονομικός δολοφόνος», σύμμαχος του Αλέξη

Του Βασίλη Γεώργα

Να δείτε που ο κόσμος θα γυρίσει ανάποδα έπειτα από τη μεταμεσονύχτια συνάντηση του Αλέξη Τσίπρα με την Christine Lagarde στην Ουάσινγκτον.

Αντί για τα πλακάτ με το σύνθημα «στα τσακίδια ΔΝΤ», οι ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ θα ψάχνουν από αύριο να στρώσουν κόκκινο χαλί για τη θριαμβευτική επάνοδο του Ταμείου στην Ελλάδα καθώς σύμφωνα με το νέο κυβερνητικό αφήγημα το Ταμείο δεν επιστρέφει για να ζητήσει νέα μέτρα αλλά για να συνδράμει στην έξοδό μας από το Μνημόνιο και να «αντιδικήσει» με την ευρωζώνη προς όφελος της Ελλάδας στα μέτωπα των πλεονασμάτων, του χρέους και του τερματισμού της λιτότητας…

Σαν να πρόκειται για μια απόλυτα φυσιολογική εξέλιξη, η κυβερνώσα Αριστερά θα εξαγνίσει το ΔΝΤ στην κολυμπήθρα του εθνικού συμφέροντος. Και με νονούς τον Καμμένο και τον Τσίπρα, θα επιχειρήσει το επόμενο διάστημα να το αναβαπτίσει από εκπρόσωπο της διεθνούς των «οικονομικών δολοφόνων», σε πολύτιμο σύμμαχο της Ελλάδας που θα υπερασπιστεί τα συμφέροντά μας απέναντι στις αντιδραστικές φωνές των Γερμανών που  δυσφορούν με το διαρκές αίτημα αναδιάρθρωσης του χρέους. Υπάρχει λόγος που συμβαίνει αυτό.  

Ο πρώτος είναι ότι χωρίς το ΔΝΤ που είναι ο εγγυητής των διεθνών κεφαλαίων δεν υπάρχει καμία πιθανότητα επιτυχούς εξόδου στις αγορές για την Ελλάδα, και ο δεύτερος ότι χωρίς το Ταμείο οι ευρωπαίοι δανειστές θα στηλώσουν ακόμη περισσότερο τα πόδια αναζητώντας πρόσθετες εξασφαλίσεις.

Η μεταστροφή της κυβέρνησης προς το ΔΝΤ έχει ήδη ξεκινήσει εδώ και μερικά 24ωρα, αλλά στην πραγματικότητα υπαγορεύτηκε αμέσως μετά το αποτέλεσμα των γερμανικών εκλογών όταν διαφάνηκε ότι ο νέος συνασπισμός Merkel-Φιλελεύθερων θα κάνει ακόμη πιο δύσκολα τα πράγματα σε σύγκριση με την κυβέρνηση Χριστιανοδημοκρατών- Σοσιαλδημοκρατών. Σηματοδοτήθηκε δε από τις διφορούμενες δηλώσεις του Thomsen ότι δεν θα είναι το ΔΝΤ που θα ζητήσει πρόσθετα μέτρα για το 2018 (σ.σ: θα τα ζητήσει η Ευρώπη;) παρότι προβλέπει εκτροχιασμό 1,5 δισ. ευρώ στους στόχους των πρωτογενών πλεονασμάτων, και επιβεβαιώθηκε μέσω της πανηγυρικής υποδοχής που επιφύλαξαν κυβερνητικά στελέχη στις δηλώσεις Lagarde ότι το ΔΝΤ παραμένει αταλάντευτο στις θέσεις του για την αναδιάρθρωση του ελληνικού χρέους.

Στο Μαξίμου το πρώτο που έσπευσαν να διαρρεύσουν είναι ότι το ΔΝΤ όχι μόνο δεν ζητά νέα μέτρα πέραν των όσων έχουν ήδη ψηφιστεί για το 2019-2020, αλλά επιδιώκει να επισπεύσει τις συζητήσεις για την ελάφρυνση του χρέους ώστε αυτή να αποφασιστεί τον προσεχή Φεβρουάριο –αντί του καλοκαιριού- στο πλαίσιο της αξιολόγησης του δικού του προγράμματος με την Ελλάδα.

Το δεύτερο ήταν ότι η συνολική στάση του Ταμείου (μέτρα, χρέος, τράπεζες κλπ.) αποτελεί τη βάση για μια «ισχυρή συμμαχία» Ελλάδας-ΔΝΤ απέναντι σε μια Ευρώπη που έχει πολύ πιο αισιόδοξες εκτιμήσεις για την οικονομίας αλλά και πιο αυστηρές θέσεις ως προς τις δημοσιονομικές επιδόσεις της Ελλάδας, θεωρώντας την ανάπτυξη και τα υψηλά πρωτογενή πλεονάσματα ως κλειδί για την βιωσιμότητα του χρέους.

Κάτι μας λέει ότι θα ζήσουμε και πάλι μεγάλες στιγμές, αντίστοιχες με αυτές της περσινής διαπραγμάτευσης όπου τη Δευτέρα η κυβέρνηση ήταν με τους ευρωπαίους κατά των πρόσθετων μέτρων, και την Τρίτη με το ΔΝΤ υπέρ της μείωσης του χρέους. Μέχρι που από το διαρκές πινγκ – πονγκ στις δύο πλευρές του Ατλαντικού, και το χρέος αναγκαστήκαμε να ξεχάσουμε και τα προκαταβολικά μέτρα των 5,5 δισ. ευρώ να ψηφίσουμε. 

 

 

Το γεγονός ότι βρισκόμαστε στην τελευταία χρονιά του Μνημονίου δεν σημαίνει ότι τα πράγματα θα είναι ευκολότερα μόνο και μόνο επειδή όλοι θα ήθελαν το πρόγραμμα κάποια στιγμή να τελειώσει και η Ελλάδα να επιστρέψει στις αγορές. Το αντίθετο συμβαίνει καθώς...

ΣΥΡΙΖΟΤΣΑΡΛΑΤΑΝΑΔΙΚΟ: Υπέγραψαν χωρίς να διαβάσουν!

Του ΑΛΕΚΟΥ ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ

Με μια γκάφα ολκής αντάξια μιας χρονιάς γεμάτης παλινωδίες, οπερετικούς θεατρινισμούς, άσκοπες καθυστερήσεις και νέα μέτρα 5 δισ. ευρώ, το υπουργείο Οικονομικών αποχαιρέτησε μια ακόμη διαπραγματευτική σεζόν και δίνει πλέον ραντεβού για τον Σεπτέμβρη.

Τι συνέβη άραγε αυτή τη φορά; 

«Μια μικρή αβλεψία» θα μπορούσε να πει κανείς, αν οι επιπτώσεις δεν ήταν τόσο μεγάλες που η κυβέρνηση θα τις βρίσκει διαρκώς μπροστά της μέχρι τον Αύγουστο του 2018, όταν και θα τελειώνει το Μνημόνιο 3 (και θα αρχίσει το επόμενο).

Έχουμε και λέμε: λίγο πριν από τα μπάνια του λαού (και των ηγετών του) ο Αλέξης Τσίπρας και ο Ευκλείδης Τσακαλώτος έστειλαν υπογεγραμμένο στο ΔΝΤ το τεχνικό μνημόνιο, χωρίς απ’ ό,τι φαίνεται να το διαβάσουν προσεκτικά. Έτσι, δέχτηκαν ότι το ελληνικό χρέος δεν θα μπορεί να αυξηθεί πάνω από τα 325 δισ. ευρώ, ένα όριο που καθιστά απαγορευτική τη συγκέντρωση ποσών από τις αγορές ώστε να χτιστεί το απόθεμα ασφαλείας που είναι απαραίτητο για να βγει η Ελλάδα από το μνημόνιο μετά τον Αύγουστο του 2018.

Με την επιβολή του νέου ορίου, το οποίο επικυρώθηκε την Πέμπτη από το Συμβούλιό του, το ΔΝΤ ελέγχει ξανά όλο το παιχνίδι και πιέζει και προς τις δύο κατευθύνσεις:  

Την Ελλάδα για μεταρρυθμίσεις και τους Ευρωπαίους για να αναδιαρθρώσουν το ελληνικό χρέος. 

Επιπλέον, αν το Ταμείο δεν επιτρέψει να παραβιαστεί το αυστηρό «ταβάνι χρέους», πέρα από την άντληση ποσών με εκδόσεις ομολόγων, θεωρητικώς υπάρχει πρόβλημα ακόμη και για την εκταμίευση νέων δόσεων από τον ESM.

Η επικοινωνιακή έξοδος της Δευτέρας φαίνεται ότι σώθηκε στο παρά ένα, καθώς...

ΔΙΕΘΝΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ και ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΣΥΡΙΖΟΠΛΗΚΤΗ ΜΠΑΝΑΝΙΑ: Το ελληνικό χρέος, η Ε.Ε., το ΔΝΤ, οι ΗΠΑ και η ανάπτυξη

Δύο ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΑ άρθρα που γράφτηκαν λίγο πριν και λίγο μετά το Eurogroup της 25ης Μαϊου τα οποία αξίζει  να προσέξετε για να καταλάβετε , τί παίχτηκε, τί αποφασίστηκε και τί χάθηκε, με απλά και κατανοητά λόγια από έναν ΣΟΒΑΡΟ καθηγητή και όχι από κυβερνητικούς αστοιχείωτους που σας ρίχνουν τον... αριστερό παπά!

Του ΝΙΚΟΥ ΟΙΚΟΝΟΜΙΔΗ

Καθηγητή στο Stern School of Business, NYU και στο University of California, Berkeley.

Μ​​ετά τη δήθεν διαπραγμάτευση Βαρουφάκη και το χοντρό πολιτικό λάθος του δημοψηφίσματος του 2015, ο κ. Τσίπρας υπέγραψε καθ’ υπαγόρευση όλα όσα του ζήτησαν οι Ευρωπαίοι. Και βαρύτατους νέους φόρους, και περικοπή συντάξεων, και τα 50 δισ. περιουσίας του Δημοσίου σε πλειστηριασμό, ακόμα και τον αυτόματο «κόφτη/στύφτη» αν οι στόχοι δεν επιτευχθούν. Τόσο βαριά είναι αυτά τα μέτρα, που το ΔΝΤ, παραδοσιακά «ο σκληρός» της παρέας, δήλωσε ότι το μοντέλο της Ε.Ε. δεν βγάζει την Ελλάδα στην ανάπτυξη το 2018 και αντιπρότεινε μικρότερες περικοπές από την Ε.Ε.  

Η ελληνική κυβέρνηση, αντί να χειροκροτήσει το ΔΝΤ, το επέκρινε και κοινοποίησε υποκλαπείσες συνομιλίες μεταξύ στελεχών του ΔΝΤ για το πώς θα διαμόρφωναν τη στρατηγική του ΔΝΤ στη διαπραγμάτευση με τους Ευρωπαίους! H ελληνική κυβέρνηση δέχθηκε τις περικοπές που πρότειναν οι Ευρωπαίοι, που ήταν μεγαλύτερες από αυτές του ΔΝΤ.

Το ΔΝΤ και οι ΗΠΑ δηλώνουν τώρα ότι το ελληνικό δημόσιο χρέος είναι μη βιώσιμο μετά την αύξησή του κατά 87 δισ. με το μνημόνιο του Ιουλίου 2015.  

Το ΔΝΤ προτείνει παράταση των λήξεων των ελληνικών υποχρεώσεων προς τους Ευρωπαίους και σημαντική επιμήκυνση της περιόδου χάριτος κατά την οποία η Ελλάδα δεν πληρώνει τόκους. Το ΔΝΤ επίσης προτείνει την αλλαγή των επιτοκίων από κυμαινόμενα σε σταθερά. Παρόμοιες προτάσεις είχα διατυπώσει επανειλημμένα από το 2011 σε άρθρα μου στην «Καθημερινή» και τους Financial Times.  

Αν γίνει δεκτή η πρόταση του ΔΝΤ, η παρούσα αξία του χρέους θα μειωθεί κατά 40%-50% και η Ελλάδα θα έχει μια μακρά περίοδο να ορθοποδήσει και να αναπτυχθεί πριν αρχίσει να πληρώνει τόκους. 

Παρούσα αξία σημαίνει πόσα ευρώ του 2016 αξίζει ένα δάνειο 100 ευρώ με μελλοντική λήξη.  

Οσο πιο μακριά είναι η λήξη, τόσο μικρότερη η παρούσα αξία. Για παράδειγμα, επιμηκύνοντας τη λήξη δανείου του EFSF/ESM από το 2038 στο 2086 (δηλαδή από 22 σε 70 χρόνια) μειώνει την παρούσα αξία του δανείου περίπου 50%.

Η προοπτική του ΔΝΤ είναι ότι το κεφάλαιο του χρέους δεν θα πληρωθεί ποτέ, αλλά θα αναχρηματοδοτείται, όπως είναι η συνηθισμένη πρακτική.  

Οσο θα αναπτύσσεται η Ελλάδα στο μέλλον, το χρέος θα γίνεται μικρότερο ποσοστό του ΑΕΠ. Ετσι, για να δουλέψει σωστά η ρύθμιση του χρέους, πρέπει η Ελλάδα να ακολουθήσει δημοσιονομική πειθαρχία, να ξεπεράσει την κρίση, να αναδιαρθρώσει την οικονομία της και να έχει μακροχρόνια ανάπτυξη. Οι δομικές αλλαγές στην ελληνική οικονομία, η μείωση του δημόσιου τομέα, η μείωση φόρων, οι ιδιωτικοποιήσεις και η προσέλκυση επενδύσεων είναι εντελώς απαραίτητα για να βγει η Ελλάδα από την κρίση. Ακόμα και αν μαγικά διαγραφόταν όλο το δημόσιο χρέος σήμερα, χωρίς δομικές αλλαγές και οικονομική πειθαρχία, σε λίγα χρόνια η Ελλάδα θα το ξαναδημιουργούσε.

Η πρόταση του ΔΝΤ δεν μειώνει την ονομαστική αξία του χρέους όπως υποσχόταν ο κ. Τσίπρας προεκλογικά, δηλαδή δεν γίνεται «κούρεμα».  

Ομως αν γίνει αποδεκτή, οι Ευρωπαίοι θα χάσουν το 40%-50% της παρούσης αξίας του χρέους που η Ελλάδα τους οφείλει και αντίστοιχα θα κερδίσει το ίδιο ποσό η Ελλάδα. 

Η αναδιάρθρωση του χρέους είναι ένα «δώρο» προς την Ελλάδα. Λόγω της μεγάλης δυσπιστίας και της αναξιόπιστης διαπραγμάτευσης Βαρουφάκη, αρκετοί Ευρωπαίοι δεν είναι διατεθειμένοι να δώσουν το «δώρο» στην Ελλάδα πάρα μόνο στη λήξη των μνημονίων, και ίσως μερικοί από αυτούς ποτέ.

Βλέποντας τη βραδυπορία των Ευρωπαίων, το ΔΝΤ απειλεί να φύγει από το Μνημόνιο 3 και να μην καταβάλει τα 36,6 δισ. που του αντιστοιχούν αν δεν γίνει αναδιάρθρωση του χρέους. 

Αν φύγει το ΔΝΤ, οι Ευρωπαίοι θα χρειαστεί να προχωρήσουν σε Μνημόνιο 4 για το συμπληρωματικό ποσό, με πιθανόν νέες περικοπές.

  

Επίσης, αν δεν γίνει η αναδιάρθρωση του χρέους, θα ήταν παράξενο να επιβλέπει το ΔΝΤ για λογαριασμό των Ευρωπαίων ένα πρόγραμμα που θεωρεί «μη βιώσιμο». Επιπλέον, υπάρχουν οι παλιότερες μνημονιακές υποχρεώσεις της Ελλάδας προς το ΔΝΤ (14 δισ.), που αποχωρώντας το ΔΝΤ θα μπορούσε να καταστήσει άμεσα απαιτητές. Τότε ίσως το ESM να πληρώσει στο ΔΝΤ τα 14 δισ., αλλά αυτό πάλι θα χρειαζόταν καινούργια χρήματα, άρα Μνημόνιο 4.

Οι διαφορές απόψεων μεταξύ ΔΝΤ και Ευρωπαίων είναι σημαντικές και είναι πολύ δύσκολο να γεφυρωθούν. Το πιο πιθανό είναι ότι το πρόγραμμα (Μνημόνιο 3) θα αρχίσει μόνο με τα λεφτά των Ευρωπαίων (50 δισ.) που θα υποσχεθούν στο ΔΝΤ να επιστρέψουν τον Σεπτέμβριο με πρόταση για το χρέος. Μέχρι τότε θα έχει ξεκαθαρίσει το τοπίο στην Ευρώπη όσον αφορά τη θέση της Βρετανίας στην Ευρώπη, ίσως και το προσφυγικό να μην είναι τόσο οξύ. Θα έχει ξεκαθαρίσει ίσως και το τοπίο στην Ελλάδα, θα φανεί αν η κυβέρνηση εφαρμόζει το πρόγραμμα ή (το πιο πιθανόν) όχι. 

Αν η Βρετανία δεν φύγει, αν δεν πιέζει τόσο πολύ το προσφυγικό, και αν η Ελλάδα δεν εφαρμόζει το πρόγραμμα, είναι πιθανό πολλοί Ευρωπαίοι να το βρουν λογικό να μην κάνουν το «δώρο» στην Ελλάδα, αλλά να δρομολογήσουν την ουσία της συζήτησης για το χρέος για το τέλος του Μνημονίου 3 το 2018.  

Θα το δεχτεί αυτό το ΔΝΤ; 

Δεν γνωρίζω. Πάντως, χωρίς διαρθρωτικές αλλαγές και δημοσιονομική πειθαρχία, η αναδιάρθρωση του χρέους, όποτε κι αν γίνει, δεν θα φέρει την πολυπόθητη ανάπτυξη και την έξοδο της Ελλάδας από την κρίση.

Χρέος, ώδινεν όρος και έτεκε μυν

Η απόφαση του Eurogroup (της 25ης Μαίου) είναι μεγάλη ήττα για την Ελλάδα, το ΔΝΤ (και τις ΗΠΑ). Μετά την απειλή του ΔΝΤ ότι δεν θα συμμετάσχει στο πρόγραμμα γιατί το χρέος ως έχει είναι «μη βιώσιμο» και τις διθυραμβικές υποσχέσεις του πρωθυπουργού για ρύθμιση του χρέους ως αντιστάθμισμα για τις σκληρές περικοπές του Μνημονίου 3, η απόφαση του Eurogroup είναι σκωτσέζικο ντους.

 

Το Eurogroup αποφάσισε να μην κάνει ουσιαστικές αλλαγές στο ελληνικό χρέος, αλλά να παραπέμψει όλες τις κρίσιμες αποφάσεις για το χρέος στο τέλος του Μνημονίου 3, δηλαδή στο 2018, και να γίνει αναδιάρθρωση εάν «το πρόγραμμα τελειώσει επιτυχημένα».  

Με την εμπειρία του τέλους των δύο προηγούμενων μνημονίων αλλά και με την εμπειρία της σημερινής κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ, όλοι ξέρουμε ότι είναι εντελώς απίθανο να «τελειώσει επιτυχημένα το πρόγραμμα». 

  

Αρα, οι Ευρωπαίοι αφήνουν το θέμα εντελώς ανοιχτό. Θυμόμαστε και την υπόσχεση της Ε.Ε. του 2012 για αναδιάρθρωση του χρέους όταν δημιουργηθούν πρωτογενή πλεονάσματα στην Ελλάδα, που δεν τήρησε η Ε.Ε. επί Σαμαρά όταν η Ελλάδα είχε πρωτογενή πλεονάσματα.

 

Η απόφαση του Eurogroup θα ήταν προσδοκώμενη αν δεν υπήρχε η συντονισμένη και πολύμηνη προσπάθεια του ΔΝΤ και των ΗΠΑ να γίνει αναδιάρθρωση τώρα. 

Το ΔΝΤ απειλούσε ότι δεν θα πάρει μέρος στο πρόγραμμα (με συμβολή 36,6 δισ.) αν δεν γίνει ρύθμιση του χρέους και δημοσίευσε την ανάλυσή του που αποδείκνυε ότι το χρέος δεν είναι βιώσιμο.  

Το ΔΝΤ ζητούσε

Επιμήκυνση των λήξεων των ελληνικών δάνειων προς τις ευρωπαϊκές χώρες και τον Μηχανισμό Στήριξης κατά δεκαετίες,  

Αλλαγή των επιτοκίων από κυμαινόμενα σε σταθερά και κάτω από 1,5%, και  

Επιμήκυνση της περιόδου χάριτος που δεν πληρώνει τόκους η Ελλάδα. 

Δεν πήρε κανένα από τα τρία.

 Η Ελλάδα...

ΔΙΕΘΝΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗ και ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΣΥΡΙΖΟΠΛΗΚΤΗ ΜΠΑΝΑΝΙΑ: Ο κωμικός υποκλέψας του κωμικού υποκλέψαντος ώ κωμικέ... καρατερίστα!

Toυ ΤΑΚΗ ΘΕΟΔΩΡΟΠΟΥΛΟΥ

«Ο κλέψας του κλέψαντος» είναι ο ελληνικός τίτλος του αριστουργήματος του Μονιτσέλι που στα ιταλικά λεγόταν «I soliti ignoti» - Οι συνήθεις άγνωστοι. Μια από τις κωμωδίες που δεν ξεχνιούνται. 


Ο Γκάσμαν, αποτυχημένος πυγμάχος, ο Μαστρογιάνι, αποτυχημένος φωτογράφος, ο Τοτό, καθηγητής διαρρήξεων χρηματοκιβωτίων, και μερικοί ακόμη οργανώνουν το colpo grosso της ζωής τους. Πρόκειται για τη διάρρηξη ενός κοσμηματοπωλείου. Oλα γίνονται ε-επιστημονικά, όπως λέει ο Γκάσμαν που τραυλίζει. Πλην όμως η ε-επιστημοσύνη τους στο τέλος τούς προδίδει. Εχουν ήδη μπει στο διπλανό διαμέρισμα και έχουν ήδη γκρεμίσει τον τοίχο που θα τους οδηγήσει στον θησαυρό για να διαπιστώσουν ότι χτύπησαν λάθος. Αντί για το κοσμηματοπωλείο, βρίσκονται στην κουζίνα του διαμερίσματος, κι αντί για τον θησαυρό, τρώνε μακαρονάδα. Η Ιταλία των αρχών της δεκαετίας του εξήντα που παλεύει να ξεφύγει απ’ την εξαθλίωση, όμως στο τέλος την παγιδεύει ο εαυτός της, η μακαρονάδα.


Δεν ξέρω ποιος οργάνωσε το «colpo grosso» της υποκλοπής. Δεν νομίζω ότι θα μάθουμε ποτέ αν ήταν απόφαση της επιτροπής Στρατηγικού Σχεδιασμού, η οποία μετά την πρόσληψη του αποφοίτου των ΤΕΙ ζαχαροπλαστικής εμφανίζεται ιδιαιτέρως δραστήρια. Ή αν απλώς κάποιος πελάτης του ξενοδοχείου, πάσχοντας από αϋπνίες, για να περάσει την ώρα του αποφάσισε να κρυφακούσει, να καταγράψει και να πουλήσει. Πάντως, διά της εις άτοπον αποκλείονται πράκτορες των Ναϊτών, των Ιωαννιτών, των Καθαρών και της συμμαχίας των Πελοποννησίων. Ολες οι υπόλοιπες υποθέσεις μένουν ανοιχτές. Και το ζήτημα είναι ότι, όπως και τη μακαρονάδα που την καταβροχθίζεις, και το προϊόν της υποκλοπής κάτι πρέπει να το κάνεις όταν το πιάσεις στα χέρια σου.


Και εδώ αρχίζουν τα ωραία. Ή μάλλον, με συγχωρείτε, τα ωραία έχουν αρχίσει προ πολλού, όμως εδώ τα ωραία γίνονται υπέροχα.  


Αφελώς σκεπτόμενος, ανίδεος περί τα οικονομικά, προσπαθώ να καταλάβω πού το πάνε. Διότι, αν αντιλαμβάνομαι, το μόνο ορατό αποτέλεσμα είναι μερικές ακόμη περιπλοκές, αν όχι εμπλοκή, των σχέσεων με το ΔΝΤ και ως εκ τούτου την καθυστέρηση της αξιολόγησης και τον κίνδυνο της επίσημης πτώχευσης. Σ’ αυτήν την περίπτωση η συνομιλία θα αποβεί αυτοεκπληρούμενη προφητεία και η κυβέρνηση θα μπορέσει για ακόμη μία φορά να πει «δεν φταίμε εμείς, φταίνε οι κακοί». Αναρωτιέμαι αν διερωτώνται μήπως η επίσημη πτώχευση της χώρας πέσει στα δικά τους κεφάλια, φταίνε δεν φταίνε. Ισως και να το επιθυμούν γιατί κουράστηκαν απ’ τη σκληρή διαπραγμάτευση.


Ισως δε να μην είναι τυχαίο που...

ΔΙΕΘΝΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗ και ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΣΥΡΙΖΟΠΛΗΚΤΗ ΜΠΑΝΑΝΙΑ: Γιατί πρέπει η Ελλάδα να κρατήσει το ΔΝΤ στο τραπέζι μετά το λάθος των ευρωπαίων πιστωτών του συριζόπληκτου κωλοχανείου να αντιμετωπίζουν ως υπεύθυνο εταίρο τον Δρ Τσαρλατάνο που επιδεικνύει σταθερά ροπή προς το βραχυπρόθεσμο πολιτικό κέρδος και αδιαφορία για τα μακροπρόθεσμα συμφέροντα της χώρας του

Editorial των FINANCIAL TIMES

Από τότε που ο Αλέξης Τσίπρας έπεισε τους Έλληνες ψηφοφόρους να ενστερνιστούν ένα τρίτο πρόγραμμα διάσωσης, μετά από το φλερτ με τη χρεοκοπία το περασμένο καλοκαίρι, οι πιστωτές της ευρωζώνης τον αντιμετωπίζουν ως έναν υπεύθυνο εταίρο.

Η διαμάχη για τη συνομιλία που διέρρευσε ανάμεσα σε αξιωματούχους του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου δείχνει πως έκαναν λάθος.

Ο Έλληνας πρωθυπουργός εκμεταλλεύτηκε το αντίγραφο μιας τηλεδιάσκεψης για τις διαπραγματεύσεις, για να ισχυριστεί ότι το ΔΝΤ προσπαθεί να πιέσει τη χώρα προς τη χρεοκοπία, ώστε να επιβάλει ακόμα πιο αυστηρές πολιτικές λιτότητας.

Σε μια οργισμένη απάντηση, η Κριστίν Λαγκάρντ έφτασε πολύ κοντά στο να τον κατηγορήσει ανοικτά για παρακολούθηση των αξιωματούχων και διαρροή της ηχογράφησης.

Αν είναι αλήθεια ότι η ελληνική κυβέρνηση σχεδίασε αυτή την κρίση σε μια προσπάθεια να διώξει το ΔΝΤ από τις διαπραγματεύσεις για το πρόγραμμα διάσωσης, τότε η τακτική της είναι ανεύθυνη.

Όποια και αν είναι η πηγή της διαρροής, είναι ξεκάθαρο ότι ο κ. Τσίπρας θέλει το ΔΝΤ να αποχωρήσει. 

 Για μια ακόμη φορά, επιδεικνύει μια ροπή προς το βραχυπρόθεσμο πολιτικό κέρδος και μια αδιαφορία για τα μακροπρόθεσμα συμφέροντα της χώρας του.

Το πάντοτε μη δημοφιλές ΔΝΤ είναι εύκολος στόχος για έναν πρωθυπουργό που είναι αντιμέτωπος με την κριτική για το πώς χειρίζεται την οικονομία και την προσφυγική κρίση και δέχεται την πίεση μιας ανερχόμενης αντιπολίτευσης με επικεφαλής τον Κυριάκο Μητσοτάκη.  

Είναι επίσης αλήθεια ότι το Ταμείο θα ήταν ένας πιο σκληρός κριτής της δημοσιονομικής και οικονομικής επίδοσης της Ελλάδας.

Αυτή τη στιγμή, οι Βρυξέλλες επιμένουν πως η Ελλάδα έχει κάνει αρκετά για να ολοκληρώσει την πρώτη αξιολόγηση για τη διάσωση των 86 δισ. ευρώ, ένα αναγκαίο βήμα πριν από οποιαδήποτε περαιτέρω συζήτηση για την ελάφρυνση χρέους.  

Το ΔΝΤ δεν έχει συμφωνήσει ακόμα να συμμετάσχει στις προσπάθειες διάσωσης, γιατί πιστεύει ότι οι μεταρρυθμίσεις που έχουν συμφωνηθεί μέχρι τώρα δεν θα οδηγήσουν σε επίτευξη των στόχων του προγράμματος.

Ο κ. Τσίπρας θα προτιμούσε να συμφωνήσει σε ένα μονοπάτι προς την ελάφρυνση χρέους χωρίς τους πιο αυστηρούς όρους και την παρακολούθηση του ΔΝΤ. Αλλά είναι ένας μη ρεαλιστικός στόχος. Οι Ευρωπαίοι πιστωτές μπορεί να ζητήσουν λιγότερα από την Ελλάδα όσον αφορά στις διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις. Αλλά επιμένουν σε πρωτογενές πλεόνασμα 3,5% του ΑΕΠ, που η Ελλάδα δεν πρόκειται να επιτύχει με τις τρέχουσες πολιτικές.  

Η Γερμανία έχει αποκλείσει μεγάλες διαγραφές χρέους και δεν πρόκειται να συμφωνήσει σε αυτές χωρίς εμπλοκή του ΔΝΤ.

Η συνομιλία που διέρρευσε δεν προδίδει κάποια συνωμοσία για να αναγκαστεί η Ελλάδα να λάβει περισσότερα μέτρα λιτότητας.

Ο Πολ Τόμσεν, επικεφαλής του ευρωπαϊκού τμήματος του ΔΝΤ, έχει ήδη υποστηρίξει στο δημόσιο μπλογκ του ότι το τρέχον πρόγραμμα δεν βγαίνει, ότι το ΔΝΤ θα μπορούσε να αποδεχθεί λιγότερο αυστηρές μεταρρυθμίσεις αν συνοδεύονταν από μεγαλύτερη ελάφρυνση χρέους και ότι τόσο η Ελλάδα όσο και οι Ευρωπαίοι πιστωτές πρέπει να σταματήσουν να καθυστερούν τη λήψη δύσκολων αποφάσεων.

Τα σχόλιά του στην ιδιωτική συνομιλία που διέρρευσε -για τη δυνατότητα να αναγκαστεί η Γερμανία να συμφωνήσει σε μια ελάφρυνση χρέους ή να δει το ΔΝΤ να αποχωρεί- αντανακλούν τις ίδιες ανησυχίες. 

Αντανακλούν επίσης την ανησυχία του ΔΝΤ ότι οι Βρυξέλλες θα επιτρέψουν για άλλη μια φορά οι συνομιλίες να συνεχιστούν μέχρι η Ελλάδα να βρεθεί στα πρόθυρα της χρεοκοπίας -πιθανότατα τον Ιούλιο, όταν πρέπει να καταβάλει μεγάλες πληρωμές χρέους-, προτού βρεθεί ένας συμβιβασμός.

Το σενάριο αυτό είναι πολύ πιθανό:

ΔΙΕΘΝΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗ και ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΣΥΡΙΖΟΠΛΗΚΤΗ ΜΠΑΝΑΝΙΑ: H λαδιά έγινε από παρθένο ελληνικό ελαιόλαδο! Τί δεν καταλαβαίνεις

Του ΚΩΣΤΑ ΓΙΑΝΝΑΚΙΔΗ

Τα greeklish στο Velkouleskou επιτρέπουν σε έναν ανεξάρτητο παρατηρητή να εικάσει ότι η σύνταξη του εγγράφου, που διέρρευσε το wikileaks, έγινε από Ελληνα.  

Του κερατά, με τους μισθούς που πληρώνει η ΕΥΠ δεν μπορούμε να έχουμε και ιδιαίτερες απαιτήσεις. Ισως δε, αυτή η παράλειψη να έγινε σκόπιμα, να αποτελεί την υπογραφή μας.

Η υποκλοπή έγινε στην Ελλάδα αφού η κυρία ήταν στο Hilton όταν άνοιξε την καρδιά της στον Πολ. Και ελπίζουμε, φυσικά, να έγινε όντως από Ελληνες. Διότι αν την έκαναν τρίτοι, τότε η ηγεσία της ΕΥΠ πρέπει να βγει στην αναφορά.  

Βέβαια είναι πιθανό την ώρα που ο έλληνας πράκτορας κατέγραφε τη Ντέλια, κάποιος αλλοδαπός συνάδελφός του να αντέγραφε ακόμα και αυτά που σκεφτόταν ο δικός μας. Ετσι γίνονται αυτές οι δουλειές. Και επειδή τις κάνουν όλοι, οφείλουμε να τις κάνουμε και εμείς. Αρκεί να τις κάνουμε καλά.

Ενα κυνικό σενάριο λέει ότι πήραμε την υποκλοπή, τη δώσαμε στο Wikileaks και μετά παίξαμε τον απατημένο σύζυγο, ζητώντας εξηγήσεις από την Κριστίν. 

Ασφαλώς η Κριστίν δεν είναι τόσο ηλίθια να πιάσει κουβέντα για ένα προϊόν υποκλοπής. Μας απάντησε ότι «το ΔΝΤ διεξάγει τις διαπραγματεύσεις με καλή πίστη και όχι μέσω απειλών και διαρροών». Τελεία και παύλα. 

Βέβαια εμείς κάναμε τη διαρροή (αν την κάναμε) προκειμένου το ΔΝΤ να μη διεξάγει διαπραγματεύσεις, να σηκωθεί και να φύγει. Εκτιμούμε ότι το κούρεμα χρέους θα μας το δώσουν και οι Ευρωπαίοι που μας έχουν ανάγκη για το εφιαλτικό Προσφυγικό, έτσι όπως περιγράφεται από τον ωμό ρεαλισμό του Γιώργου του Κυρίτση.

Τέλος πάντων, το θέμα μας είναι η διαρροή στην περίπτωση που η λαδιά έγινε από παρθένο ελληνικό ελαιόλαδο. 

Ενα συριζοτρόλ έγραφε ότι και οι καπετανέοι του ΄21 με πονηριά πολέμησαν τον Τούρκο. Ναι, αλλά δεν είναι ανάγκη και οι σημερινοί να κυκλοφορούν με φουστανέλες και τσαρούχια. Διότι  

Πρώτον 

Είσαι λάθος, αν νομίζεις ότι οι άλλοι θα συζητήσουν μαζί σου πάνω στο προϊόν μίας υποκλοπής. 

Δεύτερον 

Είσαι αφελής όταν παίζεις με μέσα «υποκόσμου», έχοντας στην καμπούρα σου την παραδοχή του Γιάνη για τις ηχογραφήσεις στο Eurogroup. 

Τρίτον, 

ΔΙΕΘΝΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗ και ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΣΥΡΙΖΟΠΛΗΚΤΗ ΜΠΑΝΑΝΙΑ: Η «Αγαπητή Κριστίν» παρέμεινε… ασυγκίνητη…

ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΟ

Του Γιάννη Σιδέρη 

«Φίλε Αχμέτ» προσφώνησε τον Νταβούτογλου ο πρωθυπουργός κατά την πρόσφατη συνάντησή τους στην Τουρκία, για  να εισπράξει την αντιφώνηση: «Αξιότιμε κε Τσίπρα» - όχι «Φίλε Αλέξη».

 «Αγαπητή Κριστίν» αποκάλεσε, πάλι ο πρωθυπουργός, την Λαγκάρντ, στην επιστολή που της απέστειλε με αφορμή το ελληνικό Wikileaks-gate, για να εισπράξει την απάντηση «Προς Εξοχότατον (His Excellency) και «αγαπητέ  πρωθυπουργέ» - όχι «αγαπητέ Αλέξη»!

Και βέβαια η σιδηρά κυρία έστειλε στο ραβασάκι και την προειδοποίηση «η άποψή μου για τις εν εξελίξει διαπραγματεύσεις είναι ότι απέχουμε ακόμα πολύ από το να έχουμε ένα συνεκτικό πρόγραμμα το οποίο να μπορώ να παρουσιάσω στο Εκτελεστικό Συμβούλιο».

Το χειρότερο: «Για να μπορέσουν (οι «Θεσμοί»), να κάνουν τη δουλειά τους, όπως μας έχετε προσκαλέσει, είναι κρίσιμο οι αρχές σας να διασφαλίσουν ένα κλίμα το οποίο σέβεται την ιδιωτικότητα των εσωτερικών τους συζητήσεων και να λάβουν όλα τα απαραίτητα μέτρα που εγγυώνται την προσωπική τους ασφάλεια».

Δηλαδή μας αποδίδει την υποκλοπή, ενώ εκφράζει και αμφιβολίες για την δυνατότητά μας να εγγυηθούμε την ασφάλειά τους!

Η κυβέρνηση όταν… περάσει την εφηβεία της, θα κατανοήσει ότι το πρωτόκολλο μεταξύ αξιωματούχων που εκπροσωπούν κράτη ή διακρατικούς θεσμούς, δεν υπερκερνάται από τις ενδεχομένως καλές προσωπικές σχέσεις των φορέων τους, ούτε αυτές είναι ικανές να καταργήσουν τις υπογραφείσες συμφωνίες.    

Αμπάριζα πήρε πάλι τα τηλέφωνα ο πρωθυπουργός το Σαββατοκύριακο, με αφορμή την νέα «απόδειξη» συνωμοσίας κατά της χώρας μας και της κυβέρνησής της, που κατεγράφησαν στις αποκαλύψεις των WikiLeaks.

Είχε σειρά τηλεφωνικών επαφών με ευρωπαίους ηγέτες και αξιωματούχους, όπως με τον Μάρτιν Σουλτς, τον Τζιοβάνι Πιτέλα, τον Μάριο Ντράγκι, τον Αντόνιο Κόστα και την Ανγκελα Μέρκελ. Σήμερα έχει προγραμματισμένες τηλεφωνικές συνομιλίες με Φρανσουά Ολάντ και τον Τζο Μπάιντεν.

Παράλληλα, ο Ευκλείδης Τσακαλώτος επικοινώνησε τηλεφωνικά με τον Πιερ Μοσκοβισί, τον Γερούν Ντάισελμπλουμ, τον Βόλφγκανγκ Σόιμπλε, τον Μισέλ Σαπέν, και τον Πιερ Κάρλο Παντοάν. 

Από όλες τις παραπάνω συνομιλίες - μας ενημερώνει η κυβέρνηση - διαπιστώθηκε ότι κοινή πεποίθηση είναι η ανάγκη να ολοκληρωθεί η πρώτη αξιολόγηση του ελληνικού προγράμματος μέσα στον Απρίλιο.

(Να θυμίσουμε ξανά  ότι η αξιολόγηση θα έπρεπε να είχε γίνει από το Νοέμβρη, τότε που με Πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου  - αυτά τα αντιδημοκρατικά που κατήγγειλε στεντορείως ο ΣΥΡΙΖΑ - πέρασε ασμένως όλο το πακέτο μέτρων και έμεινε απέξω μόνο το Ασφαλιστικό. Υπήρχε βέβαια και το φορολογικό των αγροτών, αλλά δεν ήταν κάτι το επείγον - οι «θεσμοί» βασικά δεν το επείγονταν, γιατί δεν  το θεωρούσαν καθοριστικό για την αξιολόγηση...)

Τι έγινε όλο αυτό τον καιρό, με την καθυστέρηση της αξιολόγησης για το θεαθήναι της «αντίστασης»;  

Απλώς τίποτα! Η οικονομική κατάσταση της χώρας επιδεινώθηκε, η πρόσβαση στο εύκολο χρήμα του Ντράγκι απομακρύνθηκε, η κυβέρνηση κατάφερε να ανακαλύψει συνωμοσίες, οι οποίες απλώς επαναλάμβαναν την περσινή εμπειρία, ότι άμα δεν φτάσουμε στο αμήν δεν πρόκειται να πάρουμε μέτρα.

Και  γιατί να μην το πουν, όταν ο (από τους πλέον σοβαρούς, συμπαθείς και γνώστες του αντικειμένου τους), υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης κ. Β. Αποστόλου, είχε δηλώσει ανοιχτά, στην ολομέλεια (!) της Βουλής, ότι «θα ψηφίσουμε τα αγροτικά μέτρα αλλά δεν θα τα εφαρμόσουμε»;   

Και ο κ. Αποστόλου …γιατί να μην το πει δημοσίως;  

Αφού οι κουτόφραγκοι στις πρεσβείες δεν ξέρουν ελληνικά, προφανώς τζάμπα πληρώνουν τους ελληνομαθείς υπαλλήλους των Γραφείων Τύπου, όπως και τα διεθνή ειδησεογραφικά πρακτορεία - και αυτά τζάμπα - πληρώνουν τους έλληνες ή ελληνομαθείς  ανταποκριτές τους. Τίποτε δεν θα μάθαιναν για τις προθέσεις της κυβέρνησης όπως εκφράστηκαν στην Βουλή, ες επήκοον όλων, και σε μετάδοση από το οικείο κανάλι…  

Ζούμε πάλι αυτό το déjà vu, του περσινού Καλοκαιριού, το τόσο κουραστικό και ατελέσφορο… το τόσο μια από τα ίδια…  

Μια κυβέρνηση που δεν δρα, γιατί δεν ξέρει  να δρα… απλώς αντιδρά, μηχανι(στι)κά και μηδενιστικά, και αυτό το ονομάζει «μαχητικά»… Μια κυβέρνηση που χάνει συνέχεια χρόνο.

Ουδείς πρωθυπουργός των χωρών που μπήκαν σε μνημόνια και εξήλθαν ήδη, δεν έκανε τόσα πολλά - και παρακλητικά - τηλέφωνα στους ευρωπαίους ηγέτες και αξιωματούχους. Αποφάσισαν ένα πρόγραμμα, το ακολούθησαν και εξήλθαν νικηφόρα - όσο νικηφόρα.  

Η κυβέρνηση αν δεν το ήθελε θα μπορούσε να μην το ακολουθήσει. Ο λαός της έδωσε την δυνατότητα με το δημοψήφισμα του Καλοκαιριού…

Εν τω μεταξύ...

ΔΙΕΘΝΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗ και ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΣΥΡΙΖΟΠΛΗΚΤΗ ΜΠΑΝΑΝΙΑ: Το ΔΝΤ, οι θεωρίες συνομωσίας και η μεθόδευση των τσαρλατάνων του Μαξίμου

Toυ ΑΛΕΚΟΥ ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ

Η ετοιμότητα με την οποία η κυβέρνηση ενορχήστρωσε την εκστρατεία προπαγάνδας και η ταχύτητα με την οποία αντέδρασε στις αποκαλύψεις της συνομιλίας Τόμσεν-Βελκουλέσκου ήταν εντυπωσιακή.

Ξεπερνώντας όμως τις επιφανειακές προσεγγίσεις και τις αυθαίρετες – έως και αστήρικτες – ερμηνείες της στιχομυθίας των στελεχών του ΔΝΤ, κάποιοι έσπευσαν να επισημάνουν μερικές παραμέτρους, οι οποίες και πιθανώς να φωτίζουν τις μέχρι στιγμής σκοτεινές διαδικασίες περί το ελληνικό πρόβλημα – το οποίο μπορεί και πάλι να μετατραπεί σε ελληνική περιπλοκή.

Με βάση αυτές τις επισημάνσεις, η συνομωσιολογική έκρηξη του Σαββάτου πιθανώς να αποτελεί προάγγελο μίας εξέλιξης: της αποχώρησης του ΔΝΤ από το πρόγραμμα, της ματαίωσης ή πάντως αναβολής της συζήτησης περί ρύθμισης του ελληνικού χρέους και της κατασκευής και πάλι βολικών εχθρών της κυβέρνησης, προκειμένου να περάσει τα μέτρα για την αξιολόγηση και να κερδίσει κάποιον χρόνο, σε περιβάλλον όπου θα κατηγορεί αντιπάλους και επικριτές ως συνεργάτες του κακού ΔΝΤ.

Κατ’ αρχάς, οι αποκαλύψεις έγιναν μέσω ενός δημοσιεύματος του γνωστού πλέον Πολ Μέισον. Ενός περισσότερο από φιλικά διακείμενου προς τον Τσίπρα και τον ΣΥΡΙΖΑ ρεπότερ του Guardian, ο οποίος είχε μεν την πληροφόρηση, αλλά στήριξε το δημοσίευμά του στην ερμηνεία της – ή μάλλον στην παρερμηνεία της.

Με βάση την ελεγχόμενη (;) διαρροή ο Πόουλ Τόμσεν εμφανίζεται να λέει στην Ντέλια Βελκουλέσκου:
«Τι θα χρειαστεί για να φτάσουμε σε σημείο αποφάσεων; Στο παρελθόν, μόνο μία φορά ελήφθησαν αποφάσεις και ήταν όταν οι Ελληνες επρόκειτο να ξεμείνουν σοβαρά από χρήματα και να χρεοκοπήσουν. Πιθανόν αυτό θα συμβεί ξανά. Σε αυτή την περίπτωση, θα τραβήξει έως τον Ιούλιο και είναι ξεκάθαρο ότι οι Ευρωπαίοι δεν πρόκειται να συζητούν για ένα μήνα πριν από το Brexit».

Προσθέτει δε: «Η άλλη πιθανότητα, που πίστευα ότι θα είχε γίνει ήδη και είμαι έκπληκτος που δεν έγινε, είναι ότι εξαιτίας της κατάστασης με το προσφυγικό θα θέλουν να καταλήξουν σε συμπέρασμα. Ουσιαστικά εμείς εκείνη τη στιγμή λέμε “κοίτα, κυρία Μέρκελ, πρέπει να σκεφτείς τι είναι περισσότερο δαπανηρό: να συνεχίσεις χωρίς το ΔΝΤ ή να κάνεις την ελάφρυνση χρέους που εμείς πιστεύουμε ότι χρειάζεται η Ελλάδα προκειμένου να μας κρατήσεις;”. Αυτό είναι πραγματικά το θέμα».

Κατά τον Μέισον όλα αυτά συνιστούν επιβεβαίωση της διάθεσης του ΔΝΤ να στήσει ένα σκηνικό χρεωκοπίας της Ελλάδας. Για ποιον λόγο όμως θα ήθελε το ΔΝΤ κάτι τέτοιο, αποτελεί την μεγαλύτερη απορία και δεν απαντάται.

Η κυβέρνηση αποδύθηκε σε ένα μπαράζ δηλώσεων, επιθέσεων και ανακοινώσεων, με τις οποίες έφτασε να ζητεί τα ρέστα από το ΔΝΤ για την νέα επιβεβαίωση των πάγιων θέσεών του. Παρά ταύτα, είναι απορίας άξιο το γιατί η κυβέρνηση και ο Τσίπρας δεν στάθηκαν στην επιμονή του Τόμσεν ως προς την ανάγκη μείωσης του ελληνικού χρέους, που αποτελεί και τον ύψιστο πολιτικό στόχο του Μεγάρου Μαξίμου.

Σύμφωνα με κάποιους πολιτικούς παράγοντες η όλη μεθόδευση πιθανώς να ερμηνεύεται εύστοχα, αν εκτιμήσει κάποιος κάποια δεδομένα:

Κατ’ αρχάς ότι το Ταμείο φέρεται αποφασισμένο να επιμείνει στην μείωση του ελληνικού χρέους – έναντι νέων, σκληρών μέτρων προφανώς. Εως και πολύ πρόσφατα ο Πρωθυπουργός ήταν αυτός που μιλούσε για την «Ιθάκη μας», που είναι η μείωση του χρέους.

Εν συνεχεία, ότι η πίεση του προσφυγικού προβλήματος στην Ευρώπη και η μείωση της δημοτικότητας της Μέρκελ, καθιστούν μάλλον αδύνατη μία συζήτηση στην γερμανική Βουλή, όπου θα τεθεί ζήτημα μείωσης του ελληνικού χρέους, έπειτα από όλα όσα έχουν γίνει και όλα όσα έχουν πληρώσει οι Γερμανοί για τις ανάγκες χρηματοδότησης των ελληνικών μνημονίων. Και πάντως καθιστούν μάλλον απίθανη μία θετική ψήφο της Μπούντεσταγκ σε ένα τέτοιο ζήτημα.

Κατά τις ίδιες εκτιμήσεις, αυτά μπορεί και να σημαίνουν  το εξής: 

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΣΥΡΙΖΟΠΛΗΚΤΗ ΜΠΑΝΑΝΙΑ: O Δρ Τσαρλατάνος με επιστολή αυτοκτονίας στην Λαγκάρντ ανοίγει τρύπα 35 δις ευρώ έτοιμη να μας καταπιεί μαζί με τα παλλόμενα πέη μας !

Γράφει το ΚΟΥΡΔΙΣΤΟ ΠΟΡΤΟΚΑΛΙ

Πρόκειται για Επιστολή Αυτοκτονίας του Ελληνα Πρωθυπουργού στην Κριστίν Λαγκάρντ με αφορμή το προϊον των Υποκλοπών που απεκάλυψε ο ιστότοπος Wikileaks.

Ο Αλέξης Τσίπρας αφού συνομίλησε με τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας Προκόπη Παυλόπουλο αποφάσισε ότι πρέπει να διώξει το ΔΝΤ και να αναλάβει ο ESM το Πρόγραμμα.

Στο μεταξύ κάποιος πρέπει να πληρώσει στο ΔΝΤ τα 15 δις ευρώ που του οφείλουμε από τα δανεικά και κάποιος επίσης πρέπει να καλύψει τα 20 δις που θα έβαζε το ΔΝΤ στο Τρίτο Μνημόνιο των 86 δις ευρώ.

Αυτός ο κάποιος σύμφωνα με τον πρωθυπουργό και τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας θα πρέπει να είναι οι υπόλοιποι λαοί της Ευρώπης και κυρίως ο γερμανικός λαός.

Κι αφού καλύψουν τα 35 δις ευρώ που θα αφήσει πίσω του το κενό του IMF θα πρέπει στην συνέχεια να μάς κάνουν και ένα γενναίο κούρεμα του χρέους γιατί είμαστε μάγκες και άμα λάχει πηδάμε με τα παλλόμενα πέη μας τα καθίκια τους νεοφιλελεύθερους!

Δεν είμαστε στη θέση να γνωρίζουμε εάν υπάρχει πιο σύντομος δρόμος για την εθνική μας αυτοκτονία και μάλιστα την στιγμή που στα Κατεχόμενα πέφτει η κυβέρνηση και πάνε σε εκλογές-άρα πάπαλα η λύση του Κυπριακού με μια εθνική πληγή να ανοίγει εκ νέου.

Στο μεταξύ...

ΔΙΕΘΝΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ και ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΣΥΡΙΖΟΠΛΗΚΤΗ ΜΠΑΝΑΝΙΑ: Τι, αλήθεια, μας λέει το ΔΝΤ;..

Του ΚΩΣΤΑ ΚΑΛΛΙΤΣΗ

Το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο είναι εξαιρετικά γαλαντόμο όταν εισηγείται ελαφρύνσεις με τα λεφτά των άλλων. Πολύ περισσότερο όταν αυτές διασφαλίζουν τα δικά του έσοδα.  

Δείτε, για παράδειγμα, το χρέος: Το ΔΝΤ εισηγείται να «κουρευτεί» το χρέος προς όλους τους άλλους πλην του ίδιου. Επιδιώκει, έτσι, να διασφαλίσει ότι (μη πληρώνοντας τους άλλους…) θα πληρώσουμε το χρέος μας στο ίδιο. Με το «κούρεμα», το χρέος –λέει το ΔΝΤ– γίνεται βιώσιμο. Ητοι, αφού «ρίξουμε» όλους τους άλλους, το ΔΝΤ θα είναι βέβαιο ότι θα του επιστρέψουμε όσα του χρωστάμε, μέχρι το τελευταίο σεντ, και άρα θα συνεχίσει να μας δανείζει.
Απλοχεριά!...

Το ΔΝΤ χρησιμοποιεί διπλωματική γλώσσα όταν πρόκειται για τις δικές του επιδιώξεις. Οταν αναφέρεται σε άλλους, μιλά πιο καθαρά. Παράδειγμα, η έκθεση που δημοσιοποίησε την Τετάρτη, σχετικά με την αξιολόγηση του ελληνικού προγράμματος. Είπε καθαρά δύο σημαντικές αλήθειες: 

(α) Το αρχικό πρόγραμμα δεν προέβλεπε «κούρεμα» χρέους, προκειμένου να μην πληγούν οι ευρωπαϊκές τράπεζες. Εγινε πολύ αργότερα, αφού οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις είχαν μεταφέρει τα ελληνικά ομόλογα στους φορολογούμενους πολίτες τους. 

(β) Η δημοσιονομική προσαρμογή έπρεπε να είναι ήπια και σε βάθος χρόνου, ώστε να αποφευχθεί η δραματική ύφεση και η εκτίναξη της ανεργίας. Εγινε απότομα και βίαια όμως, επειδή η Ευρώπη δεν ήθελε να δώσει μεγαλύτερη χρηματοδότηση στην Ελλάδα. Ετσι, απλά.

 

Τι ο μύθος δηλοί; 

Αυτό που το πολιτικό προσωπικό δείχνει ανίκανο (ή απρόθυμο…) να κατανοήσει. Βεβαίως το μνημόνιο πρέπει να εφαρμοστεί γρήγορα, βεβαίως η σημερινή κυβέρνηση μπορεί και έχει αποφασίσει να το εφαρμόσει, ωστόσο δεν αρκεί αυτό για να επιτευχθεί οικονομική μεγέθυνση, να σταματήσει η καταστροφή θέσεων εργασίας και να δημιουργηθούν νέες. Γιατί τα μνημόνια έχουν σαφείς στόχους 

(α) να μειώσουν τον κίνδυνο Ελλάδας για τον υπόλοιπο κόσμο, και δη την Ευρωζώνη, όπερ υπηρετείται και με τη σμίκρυνση της ελληνική οικονομίας και 

(β) να διασφαλίσουν ότι θα αποπληρώσουμε τα χρέη ώστε να ξαναβγούμε στις αγορές. 

Οπως παραδέχεται το ΔΝΤ, τα μνημόνια τείνουν να διασφαλίζουν τους δανειστές, όχι τη μεγέθυνση-ανάπτυξη της οικονομίας μας. Η ανάπτυξη είναι ελληνική υπόθεση. Και προϋποθέτει εθνικό σχέδιο.

 

Αλλά, ενώ οι εταίροι μας διαθέτουν σχέδιο προστασίας των δικών τους συμφερόντων, η χώρα μας δεν διαθέτει κανένα.

 

Δεν διαθέτει, όχι επειδή αποσύρθηκε, έστω μέχρι νεωτέρας, το «παράλληλο πρόγραμμα». Δεν θα διέθετε τίποτα έτσι ή αλλιώς. Γιατί το λεγόμενο «παράλληλο πρόγραμμα» δεν είναι πρόγραμμα. Φάνηκε ότι ήταν ένα προπαγανδιστικής χρησιμότητας σκαρίφημα, ένα συνονθύλευμα ατάκτως ερριμμένων ρυθμίσεων, καινούργιων και ανακυκλωμένων, γραμμένο στο πόδι, χωρίς κοστολόγηση και, κυρίως, χωρίς (οποιονδήποτε) φιλόδοξο στόχο.

 

Κι οι στόχοι δεν μπορεί να είναι πολλοί: