ΜΠΑΝΑΝΙΕΣ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ - ΜΑΛΙ: Τζιχαντιστές εκτέλεσαν τον Γάλλο όμηρο Ροντριγκές Λεάλ "στο όνομα του Αλάχ"

Το Κίνημα για την Ενότητα και τον Τζιχάντ στην Δυτική Αφρική (Mujao) ανακοίνωσε σήμερα στο Γαλλικό Πρακτορείο τον θάνατο του Γάλλου ομήρου Ζιλμπερτό Ροντριγκές Λεάλ, ο οποίος είχε απαχθεί τον Νοέμβριο του 2012 στο δυτικό Μάλι.

"Ανακοινώνουμε τον θάνατο του Ροντριγκές. Είναι νεκρός επειδή η Γαλλία είναι εχθρός μας", δήλωσε σε σύντομη τηλεφωνική επικοινωνία που είχε με το Γαλλικό Πρακτορείο ο αξιωματούχος της Mujao, Γιόρο Αμπντούλ Σαλάμ.

Αυτός δεν διευκρίνισε πότε, ούτε υπό ποίες συνθήκες πέθανε ο όμηρος.

Ερωτηθείς αν υπάρχουν αποδείξεις για τον θάνατο του ομήρου, καθώς δεν δόθηκε στην δημοσιότητα κάποια φωτογραφία ή κάποιο βίντεο που να δείχνει την σορό του, ο αξιωματούχος της Mujao περιορίστηκε στο να απαντήσει: "Στο όνομα του Αλάχ, είναι νεκρός".

Οι τζιχαντιστές αποφεύγουν να καθυστερούν στο τηλέφωνο από φόβο μήπως εντοπιστούν, κυρίως από τις γαλλικές δυνάμεις που βρίσκονται στο βόρειο Μάλι.

Την περασμένη εβδομάδα, ένας άλλος αξιωματούχος της Mujao είχε ανακοινώσει, σε σύντομο μήνυμα που είχε αποστείλει στο Γαλλικό Πρακτορείο από ένα κινητό τηλέφωνο με αριθμό του Μάλι, "το τέλος της ζωής" του ομήρου, ο οποίος ήταν ηλικίας 62 ετών.

Λίγο μετά την μετάδοση της είδησης αυτής από το Γαλλικό Πρακτορείο, το υπουργείο Εξωτερικών της Γαλλίας καταδίκασε "την ενέργεια της τρομοκρατικής αυτής οργάνωσης", σημειώνοντας ωστόσο ότι δεν υπάρχει κάποια υλική απόδειξη για τον θάνατο του ομήρου.

"Καταδικάζουμε απερίφραστα την ενέργεια της τρομοκρατικής αυτής οργάνωσης", δήλωσε ο εκπρόσωπος του υπουργείου Εξωτερικών Ρομέν Ναντάλ.

"Η ανακοίνωση της Mujao, η οποία ευθύνεται για την απαγωγή του, μας οδηγεί δυστυχώς σήμερα να σκεφτούμε ότι ο κ. Ροντριγκές Λεάλ είναι πιθανώς νεκρός, μολονότι καμία υλική απόδειξη δεν μπορεί ακόμη να μας επιτρέψει να το επιβεβαιώσουμε", πρόσθεσε.

ΓΑΛΛΙΑ - ΜΑΛΙ: Οι επτά «χρυσές» πληγές που μετέτρεψαν τον Ολάντ σε... Ράμπο !

 ΑΚΡΩΣ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝ

Του ΝΑΣΙΜ ΑΛΑΤΡΑΣ

 Είναι γνωστό ότι η γαλλική αυτοκινητοβιομηχανία αντιμετωπίζει πρόβλημα μιας πλεονάζουσας παραγωγής σε μια ευρωπαϊκή αγορά με φθίνουσα ζήτηση, γεγονός που οδήγησε τις Peugeot-Citroen και Renault να απειλήσουν με κλείσιμο εργοστασίων. 

Πολλοί οικονομολόγοι έγραψαν ότι η λύση για τη γαλλική αυτοκινητοβιομηχανία δεν βρίσκεται στις κορεσμένες αγορές της Γαλλίας και της Ευρώπης. Και εκτίμησαν -βάσει εγγράφων των εταιρειών- ότι ένα εργοστάσιο της Peugeot θα κλείσει εντός του 2014 και θα απολυθούν 8.000 Γάλλοι εργαζόμενοι. Ακόμα, 8.000 Γάλλοι εργάτες θα οδηγηθούν στο ταμείο ανεργίας και 8.000 άνεργοι στην Αλγερία θα πάρουν τις θέσεις τους. Στο κενό χώρου και χρόνου, πολλούς πολίτες στην Αφρική και ίσως και αλλού θα τους πάρει ο Χάρος του ιμπεριαλισμού.

Τον Δεκέμβρη του 2012, ο Γάλλος πρόεδρος επισκέφτηκε την Αλγερία, επικεφαλής πρωτοφανούς, για τον αριθμό της, αντιπροσωπείας -200 άτομα, εκ των οποίων 9 ήταν υπουργοί, πολλοί δημοσιογράφοι και καλλιτέχνες, αλλά και πολλοί εκπρόσωποι εταιρειών, όπως της Renault- οι οποίοι υπέγραψαν στην Αλγερία συμφωνία για κατασκευή εργοστασίου δυναμικότητας 75.000 αυτοκινήτων ετησίως. Ο Ολάντ πρότεινε επίσης στους Αλγερινούς την αγορά μετοχών της Peugeot. Η Γαλλία υποσχέθηκε την παροχή τεχνολογικής υποστήριξης στο αλγερινό τραπεζικό σύστημα και σε βιομηχανίες της χώρας, που υπολειτουργούν. Σύμφωνα με επίσημες εκθέσεις, το 48% των βιομηχανιών της Αλγερίας είναι αδρανείς. Η Γαλλία και οι ΗΠΑ γνώριζαν τα τεράστια προβλήματα της Αλγερίας, οικονομικά και κοινωνικά, παρ' ότι στο ταμείο της έχει εκατοντάδες δισεκατομμύρια δολάρια από την εξαγωγή πετρελαίου και φυσικού αερίου. Τα προβλήματα αυτά εκμεταλλεύτηκαν οι Γάλλοι και οι Αμερικανοί για να πάρουν το πράσινο φως για την επέμβαση στο Μάλι. Γιατί αν δεν ηττηθεί η Αλ-Κάιντα εκεί, μπορεί να ανοίξει το κουτί της Πανδώρας, πρώτον για την ίδια την Αλγερία, δηλαδή θα επιδεινωθούν περισσότερο τα προβλήματα και ενδεχομένως να οδηγήσουν σε κοινωνικές ταραχές και εξέγερση, και δεύτερον για τα γαλλικά συμφέροντα και την επιρροή τους σε όλη την Αφρική, ειδικά στον Νίγηρα.

 Η χώρα αυτή είναι η δεύτερη στον κόσμο σε παραγωγή ουρανίου, που ως «καύσιμο» χρησιμοποιείται σε πυρηνικούς αντιδραστήρες και ως σχάσιμο υλικό σε πυρηνικά όπλα. Στον Νίγηρα, και συγκεκριμένα στην περιοχή Arlit, μια γαλλική εταιρεία κατέχει δύο ορυχεία -Somair και Cominak- εξόρυξης ουρανίου. Τα έσοδα του Νίγηρα από το μέταλλο αυτό αποτελούν το 72% του συνόλου των εσόδων της χώρας.

Ουράνιο διαθέτει και το Μάλι. Αυτή τη στιγμή η εξόρυξη διεξάγεται από διάφορες δυτικές εταιρείες στην περιοχή Falea, έκτασης 150 τ.χλμ., που βρίσκεται στο νότιο τμήμα της χώρας, στη Λεκάνη της Γουινέας. Πιστεύεται ότι το κοίτασμα έχει 5.000 τόνους ουρανίου. Επίσης στην περιοχή Kidal, που βρίσκεται στο βορειοανατολικό τμήμα του Μάλι, με έκταση 19.930 τ.χλμ., εκτιμάται ότι υπάρχουν 200 τόνοι ουρανίου.

Το Μάλι έχει σήμερα επτά ορυχεία χρυσού στις περιοχές: Kalana, Morila στο νότιο Μάλι, Yatela, Sadiola, Loulo στο δυτικό Μάλι, Syama Tabakoto, Kofi, Kodieran, Gounkoto, Komana, Banankoro, Kobada και Nampala.

Οι Τουαρέγκ, οι άντρες με τα μπλε, δεν ζουν και αγωνίζονται μόνο στο βόρειο Μάλι, αλλά και στον βόρειο Νίγηρα και έχουν δώσει πολύχρονες και σκληρές μάχες εναντίον κυβερνητικών δυνάμεων. Εκεί διεκδικούν από την κεντρική κυβέρνηση να επενδύσει στις γεμάτες ουράνιο περιοχές τους. Στο βόρειο Μάλι οι Τουαρέγκ αγωνίζονται για την ανεξαρτησία τους, και γι' αυτήν έχουν εξεγερθεί από το 1963 πολλές φορές. Οι Τουαρέγκ ίδρυσαν πριν από χρόνια το Εθνικό Απελευθερωτικό Κίνημα του Αζαγουάντ. Τον Ιανουάριο του 2011 ξεκίνησαν την πέμπτη εξέγερσή τους. Εκμεταλλεύτηκαν το πολιτικό χάος στο Μάλι και ανακοίνωσαν την ίδρυση του «Κράτους του Αζαγουάντ». Η Γαλλία αρνήθηκε να το αναγνωρίσει και ξεκίνησε το σχεδιασμό της επέμβασης. 

Ισλαμιστές Τουαρέγκ, που πολέμησαν στις τάξεις της Αλ-Κάιντα στις μάχες ανατροπής του Καντάφι, τον Οκτώβριο του 2011, μετά ξεκίνησαν την «επιστροφή» τους στο Μάλι, καλά οπλισμένοι. Μαζί τους έφεραν και μαχητές της αφρικανικής Αλ-Κάιντα. Τότε άρχισαν να πέφτουν οι πόλεις στο Μάλι η μία μετά την άλλη, Tanezrouft, Tessalit, Kidal, Tombouctou, Aguelhok... Και άρχισαν να ανεβαίνουν προς Βορράν και να κατεβαίνουν προς το Νότο. Η επέλαση της Αλ-Κάιντα ανησύχησε το Εθνικό Απελευθερωτικό Κίνημα του Αζαγουάντ, που ανεπιτυχώς προσπαθούσε να εμποδίσει την επιρροή του στο νεοσύστατο κράτος στο βόρειο Μάλι.

Με όπλα του Καντάφι

ΓΑΛΛΙΑ - ΜΑΛΙ: Πόλεμος για την Αλ Κάιντα και το ουράνιο

AKΡΩΣ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝ

Της ΕΙΡΗΝΗΣ ΜΗΤΡΟΠΟΥΛΟΥ

Οσο πέφτει στις δημοσκοπήσεις, τόσο μεγαλύτερος γίνεται ο πειρασμός για τον πρόεδρο. Ο Σαρκοζί βομβάρδισε τη Λιβύη, ο Ολάντ στέλνει στρατό στο Τιμπουκτού. Είτε με τη Δεξιά είτε με την Αριστερά, η Γαλλία έχει συμφέροντα στις πρώην αποικίες της Αφρικής. 

Γιατί να μην κάνει έναν πόλεμο λίγων εβδομάδων σε μια χώρα όπου το κράτος έχει καταρρεύσει και ο λαός υποφέρει από την πείνα και τη φτώχεια; Γιατί να μην επέμβει εκεί όπου ισλαμιστές και αυτονομιστές έχουν πάρει τα όπλα και ένα σπάνιο πείραμα εκδημοκρατισμού στη Μαύρη Ηπειρο έχει αποτύχει; Πόσω μάλλον που το Μάλι έχει έναν τεράστιο ορυκτό πλούτο. 

Κάτω από την άμμο της ερήμου κρύβονται πετρέλαιο, φυσικό αέριο, χρυσός και κυρίως ουράνιο, πυρηνικό καύσιμο απολύτως απαραίτητο για τη Γαλλία, όπου το 78,8% της ηλεκτρικής ενέργειας προέρχεται από πυρηνικά εργοστάσια – το υψηλότερο ποσοστό στον κόσμο.

«Αυτός ο πόλεμος είναι δίκοπο μαχαίρι για τη Γαλλία, γιατί δίνει την εντύπωση ότι εξυπηρετεί κάποιους νεο-αποικιοκρατικούς σκοπούς. Με δεδομένη τη μακρά, και καθόλου ωραία, ιστορία των προσχημάτων που χρησιμοποιεί για να εξυπηρετεί τα στρατιωτικά και τα οικονομικά συμφέροντά της στις πρώην αποικίες της Αφρικής, δεν είναι περίεργο που πολλοί την υποψιάζονται σήμερα» λέει  ο Τζέιμς Σνάιντερ, διευθυντής του ιστότοπου ThinkAfricaPress.com.

Νεο-αποικιοκρατία για μια χούφτα ουράνιο . Επισήμως, ο πρόεδρος Φρανσουά Ολάντ είπε ότι επενέβη ξαφνικά και γρήγορα για να σταματήσει η προέλαση των ισλαμιστών ανταρτών προς την πρωτεύουσα Μπαμάκο - ύστερα από έκκληση της κυβέρνησης και με τις ευλογίες του ΟΗΕ. Επιμένει ότι δεν είναι δυνατόν να επιτρέψει τη δημιουργία ενός τρομοκρατικού κράτους ισλαμιστών στα σύνορα της Αλγερίας, στις πύλες της Ευρώπης.

Αλλοι λένε με νόημα ότι ο Ολάντ στέλνει βομβαρδιστικά στο εξωτερικό σε μια στιγμή που έχει τα χαμηλότερα ποσοστά αποδοχής στις δημοσκοπήσεις απ' οποιονδήποτε άλλον πρόεδρο σε αυτή τη στιγμή της θητείας του στην ιστορία της Πέμπτης Δημοκρατίας. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι, μακροπρόθεσμα, η Γαλλία έχει στρατηγικό συμφέρον να εξασφαλίσει τους πόρους στο Σαχέλ, όπως αποκαλείται η ευρύτερη περιοχή, ιδίως το πετρέλαιο και το ουράνιο που ο γαλλικός ενεργειακός κολοσσός Arreva εξορύσσει εδώ και δεκαετίες στον γειτονικό Νίγηρα.

Αν χαθεί ο έλεγχος στην τεράστια έρημο ανάμεσα στο Μάλι και στον Νίγηρα, ισλαμιστές θα επηρεάσουν μοιραία τον ανεφοδιασμό της Γαλλίας με το ουράνιο που εξορύσσεται εκε ί. 

Το πόσο πολύτιμο είναι φαίνεται από τους αριθμούς: το 78,8% της ηλεκτρικής ενέργειας της Γαλλίας σήμερα παράγεται από πυρηνικά εργοστάσια, έναντι 25% που είναι ο μέσος όρος για την υπόλοιπη Ευρώπη.

Πολλοί πιστεύουν ότι αυτός είναι ο πραγματικός λόγος της επέμβασης : για να μην καταρρεύσει η μεταφορά του ουρανίου από τη Δυτική Αφρική. Γνωστά και μεγάλα αποθέματα πετρελαίου, αλλά και ουρανίου, έχει και το Βόρειο Μάλι. Αλλά για να αρχίσει η εκμετάλλευση, από τις γαλλικές εταιρείες, χρειάζεται επίσης ηρεμία, τάξη και ασφάλεια, σε μια περιοχή από τον Κόλπο της Σύρτης, στη Λιβύη, ως τις εκβολές του Νίγηρα. Δημιουργία, εκεί, ενός τόξου αστάθειας, με διάφορα αποτυχημένα κράτη να μετατρέπονται σε μικρές ή μεγάλες Σομαλίες, με αναζωπύρωση εθνοτικών, φυλετικών και θρησκευτικών συγκρούσεων; Θα ήταν ο απόλυτος εφιάλτης για το Παρίσι.

Το μεγάλο δράμα το ζουν, όπως πάντα, οι άμαχοι στο Βόρειο Μάλι. Εκατοντάδες χιλιάδες άνθρωποι έχουν αναγκαστεί να φύγουν από τα σπίτια τους για να σωθούν. Τουλάχιστον 150.000 έχουν καταφύγει σε γειτονικά κράτη. Σε πόλεις, όπως η Κόνα, που βρέθηκε στην πρώτη γραμμή του πυρός, οι κάτοικοι δεν ξέρουν τι τους ξημερώνει. Οι δρόμοι ήταν στρωμένοι με πτώματα δύο ημέρες προτού κάνουν επίθεση οι Γάλλοι.

Προς το παρόν τα δύο τρίτα των Γάλλων στηρίζουν την επιχείρηση στο Μάλι. «Την παρουσιάζουν ως μια ανθρωπιστική αποστολή, που είναι αναγκαία και από στρατηγική άποψη, για την ασφάλεια της χώρας από τρομοκρατικές επιθέσεις. Μπορεί όμως να γίνει ωρολογιακή βόμβα, με μεγάλους κινδύνους αποσταθεροποίησης για την Ευρώπη, λόγω των κυμάτων των προσφύγων, της επισιτιστικής κρίσης και της εξαγωγής πολιτικής βίας» λέει  η δρ Μαρί Ροντέ, της Σχολής Ανατολικών και Αφρικανικών Σπουδών (SOAS) στο Πανεπιστήμιο του Λονδίνου.

Αλ Κάιντα Αφρικής
«Τζιχάντ» από Ατλαντικό και Μεσόγειο ως Ινδικό