"Κόμμα = Ομάς ανθρώπων, ειδότων ν' αναγιγνώσκωσι και ν' αρθογραφώσιν εχόντων χείρας και πόδας υγιείς, αλλά μισούντων πάσαν εργασίαν, οίτινες ενούμενοι υπο ένα οιονδήποτε αρχηγόν, ζητούσι ν' αναβιβάσωσιν αυτόν δια παντός μέσου εις την έδραν πρωθυπουργού, ίνα παρέχη αυτοίς τα μέσα να ζώσι χωρίς να σκάπτωσι"
Εμμανουήλ Ροΐδης , Έλληνας πεζογράφος και κριτικός (1836-1904)


Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΠΑΠΑΣΤΑΘΟΠΟΥΛΟΣ ΑΛ.. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΠΑΠΑΣΤΑΘΟΠΟΥΛΟΣ ΑΛ.. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

ΣΥΡΙΖΑίικα REBRANDισμένα ΕΘΝΙΚΑ ΣΟΥΡΓΕΛΑ: Ο (πονηρός) πολιτευτής

 

Του Αλέξανδρου Παπασταθόπουλου

Ο καλός, ο πονηρός πολιτευτής (της αριστεράς και της προόδου, τρομάρα τους) είναι και πάλι εδώ.

Να ΄μαστε, λοιπόν, πάλι εδώ.

Όπως τότε το «καλό» 2012 και το ακόμη «καλύτερο» 2015 που πουλούσε αυταπάτες στο πόπολο.

Όπως τότε που πουλούσε φύκια για μεταξωτές κορδέλες και την ίδια ώρα φόρτωνε στις πλάτες του λαού μνημόνια 100 και πλέον δισ. ευρώ.

Όπως τότε που… κοίταζε στα μάτια τους συνταξιούχους και πετσόκοβε τις συντάξεις τους.

Όπως τότε που με… στοργή και φροντίδα γονάτιζε με δεκάδες φόρους τη μεσαία τάξη.

Όπως τότε που καταπατούσε το κράτος δικαίου, προσπαθώντας να εγκαθιδρύσει (καταλαμβάνοντας τους αρμούς της εξουσίας) ένα σταλινικού τύπου καθεστώς.

Όπως τότε που μέσα στο Μαξίμου εξυφάνθηκε η σκευωρία της Novartis και στη συνέχεια κρέμασαν στα μανταλάκια τους πολιτικούς αντιπάλους.

Όπως τότε που κάποιοι «ενοχλητικοί» δημοσιογράφοι οδηγούνταν σιδεροδέσμιοι στην ασφάλεια… δι’ υπόθεσίν των και κάποιοι άλλοι είχαν καθημερινό ραντεβού με το ΣΔΟΕ, πάλι… δι’ υπόθεσίν των.

Όπως και τότε που συγκυβερνούσε με την ακροδεξιά (σ.σ.: το «αναγκαίο καλό») για το… καλό του τόπου.

Αυτός λοιπόν ο μέγας πολιτικός μπιζιμπόντης και ο τρισμέγιστος πολιτικάντης επιχειρεί να…

 

ΣΥΡΙΖΑίοι ΕΘΝΙΚΟΙ ΣΟΥΡΓΕΛΟΞΕΦΤΙΛΑΡΑΔΕΣ: Είναι η kolotoumpa (του Τσίπρα), ηλίθιοι

 Toυ Αλέξανδρου Παπασταθόπουλου

«Οι άνθρωποι ξεχνούν τι είπες, ξεχνούν τι έκανες, αλλά δεν θα ξεχάσουν ποτέ πώς τους έκανες να νιώσουν» – Μάγια Αγγέλου, Αφροαμερικανίδα ποιήτρια, συγγραφέας και πολιτική ακτιβίστρια.

Βγήκαν από τη ναφθαλίνη κάποιοι «τσιπρο-λογογράφοι», κάποια δημοσιογραφικά παπαγαλάκια που μεγαλούργησαν επί ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ και κάποιοι σοβαροφανείς αρθρογράφοι που στήριξαν ασμένως το καθεστώς της ΠΦΑ (πρώτη φορά αριστερά… και τελευταία), και είπαν να ξαναπιάσουν δουλειά, ένεκα rebranding του «ηγέτη».

Δεν θα πούμε το κλασικό «καμιά δουλειά δεν είναι ντροπή» –που ισχύει στην περίπτωσή τους– αλλά ενίοτε και λίγη τσίπα δεν βλάπτει.

Γιατί είναι εξοργιστικό και να προσπαθεί όλος αυτός ο θίασος να πείσει την κοινή γνώμη ότι ο Τσίπρας δεν έκανε kolotoumpa, δεν προχώρησε σε άγρια υπερφορολόγηση σε όποιον πολίτη κατοικούσε και ανάσαινε σ’ αυτήν τη χώρα (με το κεφάλαιο δεν θυμόμαστε να έκανε το ίδιο, αλλά αυτό είναι μια άλλη ιστορία), δεν καταπάτησε το κράτος δικαίου (βλ. σκευωρία Novartis), δεν προσπάθησε να χειραγωγήσει με σταλινικές πρακτικές (βλ. ΣΥΡΙΖΑ TV) την ενημέρωση κι ότι δήθεν ακολούθησε «φιλολαϊκή» πολιτική.

Επίσης, είναι (εξοργιστικά, όμως) διασκεδαστικό να ισχυρίζονται όλοι αυτοί οι διάκονοι της ενημέρωσης και της παραπληροφόρησης ότι ο Αλέξης Τσίπρας «πολέμησε τη διαπλοκή». Πότε, πού και σε ποια χώρα;

Διότι όσοι ζούμε σ’ αυτήν τη χώρα την… αγνοούμε αυτήν τη «μάχη» που έδωσε ο «άχαστος» Τσίπρας.

Αντιθέτως, πάλι, θυμόμαστε την αμέριστη στήριξη που είχε η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ από σχεδόν όλα τα συστημικά κανάλια (τα «βοθροκάναλα» όπως έλεγε ο Πολάκης).

Επίσης, ποιος μπορεί να ξεχάσει τα πολιτικά νταραβέρια (με την καλή έννοια) κορυφαίων υπουργών του με μεγαλοεκδότες και μεγαλόσχημους εκπροσώπους της επιχειρηματικής ελίτ.

Τέλος, η τραγελαφική ιστορία με τα βοσκοτόπια του Καλογρίτσα έχει (κι ας έχουν πάθει αμνησία οι «τσιπροφύλακες») την υπογραφή του κόμματος στο οποίο πρόεδρος ήταν ο Τσίπρας.

Επιμύθιον: 

ΣΥΡΙΖΑίοι ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΦΗΜΗΣ ΕΘΝΙΚΟΙ ΣΟΥΡΓΕΛΟ-ΞΕΦΤΙΛΑΡΑΔΕΣ: Σύντροφε Αλέξη δεν ζωντανεύουν οι νεκροί

Του ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΠΑΠΑΣΤΑΘΟΠΟΥΛΟΥ

 Εκτός από αξιοσημείωτες είναι και φιλότιμες οι προσπάθειες των «αγιογράφων» –ναι, υπάρχει ακόμη αυτό το είδος στη συριζαϊκή χλωρίδα– να πείσουν εαυτούς και αλλήλους ότι ο Τσίπρας είναι «κεφάλαιο» για την Αριστερά.

Ωστόσο, τους… έχουμε νέα:

Πρώτον, το «κεφάλαιο» Τσίπρας εξαϋλώθηκε στις εκλογές του 2023 όταν και έχασε πανηγυρικά από την κεντροδεξιά του Κυριάκου Μητσοτάκη με 23 μονάδες διαφορά.

Δεύτερον, ο «άχαστος ηγέτης» της Αριστεράς με τα χεράκια του διέλυσε το κόμμα του (λέγε με Κασσελάκη) και το οποίο σήμερα δίνει μάχη με το κόμμα της Λατινοπούλου και του Νατσιού.

Τρίτον, όσες εταιρείες και αν ασχοληθούν –όπως φημολογείται– για να του φιλοτεχνήσουν το περίφημο rebranding, ο Τσίπρας παραμένει ίδιος: τοξικός, αμετροεπής και σούπερ λαϊκιστής.

Τέταρτον, μπορεί οι «αγιογράφοι» του και κάποια ξεδοντιασμένα συστήματα της διαπλοκής να θέλουν να τον στηρίξουν ως «αρχηγό» της Κεντροαριστεράς, αλλά τέτοιος χώρος δεν υπάρχει για τον Τσίπρα. (Ας ρωτήσουν και τον Ανδρουλάκη, αν δεν το έχουν… μάθει.)

Πέμπτον, ελπίζουμε ότι οι (ξεπερασμένοι) λογογράφοι του θα συνεχίσουν να του γράφουν ανέκδοτα του τύπου
...

 

ΣΥΡΙΖΑίοι ΕΘΝΙΚΟΙ ΣΤΑΛΙΝΟΞΕΦΤΙΛΑΡΑΔΕΣ: Μιλάνε όλοι για Κράτος Δικαίου, μιλάει και ο «καταπατητής» Τσίπρας

 

Γράφει ο Αλέξανδρος Παπασταθόπουλος

Άλαλα τα χείλη των ασεβών

Βγήκε από το πολιτικό καβούκι του ο Τσίπρας –καλώς τον κι ας άργησε– και είπε να μιλήσει για το κράτος δικαίου.

Ποιος;

Ο Τσίπρας, που επί ημερών του καταπατήθηκε βάναυσα το κράτος δικαίου.

Που επί ημερών του στήθηκε η Novartis: η μεγαλύτερη πολιτική σκευωρία από συστάσεως ελληνικού κράτους.

Που επί ημερών του δημιουργήθηκε (βλ. καταγγελίες Κοντονή) «παρα-υπουργείο Δικαιοσύνης στο Μαξίμου».

Που επί ημερών του επιχειρήθηκε η χειραγώγηση της ενημέρωσης (βλ. «τιμημένα» βοσκοτόπια και τηλεοπτικές άδειες) και που διώκονταν από ΣΔΟΕ και δικαστές οι «ενοχλητικοί» και «ανυπάκουοι» δημοσιογράφοι.

Που επί ημερών του ακούγονταν τερατώδη πράγματα, από τον τότε «υπαρχηγό» του, για διορισμούς δικών τους δικαστών καθώς και για να κλείσουν μερικούς πολιτικούς στη φυλακή.

Που επί ημερών του κορυφαίοι υπουργοί σουλατσάριζαν στον Άρειο Πάγο για να «ενημερωθούν» για τη σκευωρία Novartis.

Αυτά κι άλλα πολλά «δημοκρατικά» έλαβαν χώρα στην Ελλάδα, όταν στο τιμόνι της χώρας βρίσκονταν οι ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ.

Συμπερασματικά: στην περίπτωση του τοξικού και λαϊκιστή Τσίπρα ταιριάζει γάντι αυτό που έλεγαν οι αρχαίοι: «Κρείττον του λαλείν το σιγάν». Κι αν δεν το καταλαβαίνει αυτό ας του… αφιερώσουμε τη γνωστή «νεοελληνική» παροιμία:

 

ΣΥΡΙΖΑίικο ΣΟΥΡΓΕΛΟΚΑΤΣΑΠΛΙΑΔΙΚΟ: Η παρακμή του ΣΥΡΙΖΑ

 


Toυ Αλέξανδρου Παπασταθόπουλου

Οι εποχές που οι «τεμπέληδες της εύφορης κοιλάδας» βαυκαλίζονταν ότι το κόμμα τους, ο ΣΥΡΙΖΑ, είναι κυβερνητικό κι έτσι θα παραμείνει έχουν περάσει ανεπιστρεπτί.

Πρώτος το κατάλαβε ο «άχαστος» Τσίπρας μετά το εκλογικό Βατερλώ του 2023. Πήρε το καπελάκι του και πήγε για μπάνια. Μόνιμα ή προσωρινά θα δείξει, μιας και πολλά ακούγονται από το περιβάλλον του περί νέου κόμματος μέσα στο 2024.

Αυτοί που δεν κατάλαβαν γρι από το μήνυμα της κοινωνίας ήταν οι ένοικοι της Κουμουνδούρου. Γιατί αν είχαν τη στοιχειώδη λογική και ένστικτο αυτοσυντήρησης, δεν θα επέτρεπαν σε έναν τουρίστα από το Μαϊάμι να τους πάρει το «μαγαζί» ντάλα μεσημέρι.

Οταν κάποιοι κατάλαβαν τι κακό τους βρήκε, πήραν των ομματιών τους αλλά ήταν αργά. Τα χάλια τους τα είδανε με τη Νέα Αριστερά που λένε πως φτιάξανε. Περί ορέξεως κολοκυθόπιτα, αλλά νέο κόμμα με παλιά υλικά δεν γίνεται.

Κι ερχόμαστε τώρα στους εναπομείναντες συριζαίους, που είδαν στο πρόσωπο του αστακοκαραβοκύρη προέδρου τον «Μεσσία» του ΣΥΡΙΖΑ, παραγνωρίζοντας ότι τα θαύματα στην Ελλάδα τρεις μέρες κρατούν. Καιρός όμως φέρνει τα λάχανα, καιρός έφερε και τα παραπούλια. Από κει που ο «είμαι ο Στέφανος και έχω κάτι να σας πω» τους υποσχόταν ότι θα κερδίσει τον Μητσοτάκη, ήρθαν οι πολίτες στις ευρωεκλογές να του δώσουν ένα 14% και κάτι για να ’χει να πορεύεται και ταυτόχρονα να τον προσγειώσουν στα κυβικά του, καθώς και στο να παλεύει με τον Ανδρουλάκη για το ποιος θα «κυριαρχήσει» στον φαντασιακό χώρο της «Κεντροαριστεράς».

Καληνύχτα και καλή τύχη.

Θα…

ΣΥΡΙΖΑίικα ΕΘΝΙΚΑ ΣΟΥΡΓΕΛΑ: Χέρι-χέρι Κασσελάκης και ασχετοσύνη

 

Toυ Αλέξανδρου Παπασταθόπουλου

«Ο καθένας είναι μεγαλοφυΐα, αλλά αν κρίνεις ένα ψάρι από την ικανότητά του να σκαρφαλώσει σ’ ένα δέντρο, θα περάσει όλη του τη ζωή πιστεύοντας πως είναι ηλίθιο» Albert Einstein

Όσοι πιστεύουν ότι ο ΣΥΡΙΖΑ μπορεί να αλλάξει, να γειωθεί με την κοινωνία και να είναι ένα σύγχρονο κόμμα της Αριστεράς, τότε είναι στην καλύτερη περίπτωση αιθεροβάμονες και στη χειρότερη σκέφτονται σαν το ψάρι του Αϊνστάιν. Ο καθένας διαλέγει και παίρνει.

Για τους μουστερήδες, τώρα, του ΣΥΡΙΖΑ που νομίζουν πως η χυδαιότητα και η τοξικότητα είναι «πολιτικά εργαλεία», μάλλον έχουν μπερδέψει την πολιτική με τη λάσπη. Κι από λάσπη έχει «χορτάσει» η Ελλάδα. Φρόντισε γι’ αυτό το κόμμα της ελληνικής ριζοσπαστικής αριστεράς, από το 2012 μέχρι το 2019.

Και ερχόμαστε στα λεφτόδεντρα που «ανακάλυψε» ο αστακοκαραβοκύρης πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ και «τέταρτος πολιτειακός παράγοντας». Ολημερίς και ολονυχτίς μοιράζει δισ. ευρώ πιο γρήγορα απ’ όσο αναπνέει.

Είναι χάρμα οφθαλμών να τον βλέπεις να πετάει, κάθε μέρα, χαρταετό με ακοστολόγητες υποσχέσεις, καθώς και να πασχίζει να δείξει ότι στο παίγνιο του λαϊκισμού είναι καλύτερος από τον Βελόπουλο.

Εχει πλάκα να τον ακούει κανείς, με το αλαζονικό ύφος που τον διακρίνει, να λέει ότι στις εθνικές εκλογές του 2027 θα είναι «αυτοδύναμος», ή ότι θα «καταργήσει» τη βουλευτική ασυλία (σ.σ.: μάλλον μ’ έναν νόμο κι ένα άρθρο που θα έλεγε κι ο Τσίπρας).

Και δεν υπάρχει κάποιος από τους συνεργάτες του να τον ενημερώσει ότι η βουλευτική ασυλία προβλέπεται και προστατεύεται ρητά από το άρθρο 62 του συντάγματος.

Εκτός αν έχει κάποιο σχέδιο παράκαμψης του συντάγματος, οπότε σε αυτήν την περίπτωση μιλάμε για άλλες, επικίνδυνες καταστάσεις.

Κοντολογίς…

ΣΥΡΙΖΑίικο ΦΑΣΙΣΤΟΞΕΦΤΙΛΑΡΑΔΙΚΟ: Κράτος δικαίου αλά ΣΥΡΙΖΑ: βαθύ σκότος...

 


Toυ Αλέξανδρου Παπασταθόπουλου

Το κράτος δικαίου που πιπιλίζουν πολλά στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ προφανώς μέσα στο μυαλό τους έχει να κάνει με «το κράτος είμαι εγώ», που φέρεται να είπε, με περισσή αλαζονεία και θράσος, ο Λουδοβίκος ΙΔ΄. Το κράτος δικαίου, στο μυαλό όλων αυτών, είναι πως και με όλα τα αθέμιτα μέσα θα εξοντώσουμε τους πολιτικούς αντιπάλους μας (βλ. σκευωρία Novartis).

Το κράτος δικαίου στην... κοσμοθεωρία τους είναι:

• Να απειλείς δημοσιογράφους ότι θα τους βάλεις τρία μέτρα κάτω από τη γη.

• Να προσπαθείς να στήσεις, με «εγγύηση» βοσκοτόπια και μελέτες από το ινστιτούτο Φλωρεντίας, το Syriza Channel.

• Να βρίζεις, από το πρωί μέχρι το βράδυ, στα social media (ενίοτε και μέσα στο Κοινοβούλιο) και να απειλείς βουλευτές ότι θα τους κλείσεις φυλακή.

• Να συκοφαντείς τη χώρα σου (παρέα με την... αγαπητή Σοφί ιν’τ Βενλτ) στο Ευρωκοινοβούλιο.

• Να συλλαμβάνουν δημοσιογράφους και εκδότες γιατί απλώς δεν ήταν αρεστοί στο καθεστώς ΣΥΡΙΖΑ.

• Να στέλνουν στα ΜΜΕ που δεν λιβάνιζαν την εθνοσωτήρια κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ κάθε τρεις και λίγο το ΣΔΟΕ... δι’ υπόθεσή τους.

• Να στήνουν, τέλος, με το πράσινο φως του Αλέξη Τσίπρα (!) στο Μαξίμου παρα-υπουργείο Δικαιοσύνης. Γιατί άραγε; Αυτό το –κατά Σταύρο Κοντονή– παρα-υπουργείο «καταπιάστηκε» μόνο με τη σκευωρία της Novartis ή ασχολιόταν και με άλλα και ποια ήταν αυτά;

Γι’ αυτό καλή και καλοδεχούμενη –έστω και μισή– η αυτοκριτική Τσίπρα, αλλά ακόμη καλύτερα θα ήταν να απαντήσει στον πρώην υπουργό Δικαιοσύνης Σταύρο Κοντονή, γιατί αν δεν απαντήσει, τότε αυτό δεν θα μοιάζει απλώς με έναν «λεκέ» στη διακυβέρνησή του, αλλά με πετρελαιοκηλίδα...

Συμπέρασμα: