ΔΙΕΘΝΗ ΙΣΛΑΜΟΚΑΘΑΡΜΑΤΑ - ΔΙΕΘΝΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗ: Τα ισραηλινά F-16 και ο βασιλιάς που κοιτούσε στον ουρανό

 

Γράφει η  Αθηναΐς Νέγκα

Ενόσω όλοι προσπαθούν με αγωνία να μαντέψουν την επόμενη κίνηση του Ισραήλ, μια παλιά ιστορία που θυμίζει ταινία, γίνεται επίκαιρη. 

Το 1981, σε μια αποστολή εναντίον του Ιράκ, ισραηλινά πολεμικά αεροσκάφη πέταξαν με μυστικότητα, χιλιάδες χιλιόμετρα μέχρι τη Βαγδάτη. 

 Εκείνη την ημέρα ο βασιλιάς Χουσεΐν της Ιορδανίας, πατέρας του σημερινού βασιλιά Αμπντάλα, έτυχε να κοιτάζει ψηλά… Αν και όσα ακολουθούν διαδραματίστηκαν πριν από τα αεροσκάφη Stealth και τους πυραύλους μεγάλου βεληνεκούς, εξακολουθούν να αποτελούν χαρακτηριστικό κεφάλαιο της πολεμικής παράδοσης του Ισραήλ.  

Ας πάρουμε όμως τα πράγματα από την αρχή. 

Ηδη από το τέλος της ψυχροπολεμικής δεκαετίας του 1960, το Ιράκ, που είχε αποσυρθεί από το Σύμφωνο της Βαγδάτης και είχε συνασπιστεί με την ΕΣΣΔ και άλλες χώρες του σοσιαλιστικού και κομμουνιστικού κόσμου, συμφώνησε με τους Σοβιετικούς ώστε να του παρέχουν τεχνογνωσία για την κατασκευή ενός πυρηνικού αντιδραστήρα. Είναι σημαντικό να θυμηθούμε ότι η Μόσχα επεδίωκε την αναχαίτιση της αγγλοαμερικανικής επιρροής στη Μέση Ανατολή, όπως αυτή είχε διαμορφωθεί μετά τους δύο Παγκοσμίους Πολέμους. Οι Σοβιετικοί, που επίσης ήθελαν ένα φιλοσοβιετικό Ιράκ, συμφώνησαν και βοήθησαν στην κατασκευή του αντιδραστήρα, αν και ήταν προφανές ότι το Ιράκ δεν είχε επιστημονικό ενδιαφέρον, αλλά αποσκοπούσε στην κατασκευή πυρηνικών όπλων. 

Από το 1960 μέχρι τα τέλη της δεκαετίας του ’70, που ο Σαντάμ Χουσεΐν ανέλαβε την εξουσία, το Ιράκ πέρασε με αιματηρές μαζικές εκκαθαρίσεις και διαδοχικά πραξικοπήματα στην περιθωριοποίηση του Κομμουνιστικού Κόμματος, με την εξόντωση πολλών στελεχών του από τον Σαντάμ Χουσεΐν, «απόγονο του Προφήτη», «στρατάρχη και μεγάλο επαναστάτη», που συνήθιζε να ξεκινά την ημέρα του βουτώντας στην πολυτελή δροσερή πισίνα του.  

Ο μακρύς σε διάρκεια πόλεμος Ιράν – Ιράκ κατέστρεψε και τις δύο χώρες, στοίχισε τη ζωή τουλάχιστον 500.000 στρατιωτών και χιλιάδων αμάχων χωρίς, μέχρι το τέλος του, να γίνει αλλαγή στα σύνορα, ενώ ο αιμοσταγής Σαντάμ Χουσεΐν είχε πολλές φορές την «ευκαιρία», να αποδείξει «τις στρατηγικές του ικανότητες», χρησιμοποιώντας απαγορευμένα χημικά όπλα, όπως το αέριο μουστάρδας εναντίον των ιρανών στρατιωτών και των Κούρδων του Ιράκ. 

Ας επιστρέψουμε όμως στον Ιούνιο του 1981. Ο πυρηνικός αντιδραστήρας που το Ιράκ διέθετε από τη δεκαετία του ’60, είχε πλέον υποστεί ανεπανόρθωτες ζημιές μετά από αεροπορική επίθεση των Ιρανών. Ο Σαντάμ Χουσεΐν αποφάσισε να τον επισκευάσει και να τον αναβαθμίσει με τη βοήθεια των Γάλλων, που αρνήθηκαν να του πουλήσουν αντιδραστήρα πλουτωνίου, αλλά συμφώνησαν να εργαστούν σε ένα άλλον, ερευνητικό, τύπου Οσιρις. 

Οι Ισραηλινοί θεώρησαν ότι οι πυρηνικές φιλοδοξίες του Σαντάμ Χουσεΐν θα μπορούσαν να ευοδωθούν και σε δύο με δέκα χρόνια να αποκτήσει πυρηνικά όπλα.

Με τον Σαντάμ να αρνείται τις κατηγορίες και επιμένοντας ότι το πυρηνικό του πρόγραμμα είχε ξεκάθαρα ειρηνικούς σκοπούς, το Ισραήλ αποφάσισε ότι, εφόσον οι διπλωματικές προσπάθειες δεν είχαν αποτέλεσμα, η επιχείρηση για την καταστροφή του πυρηνικού αντιδραστήρα, πριν καταστεί λειτουργικός, ήταν μονόδρομος.  

 

Το σχέδιο «Οπερα», που έγινε γνωστό και με το όνομα «Βαβυλώνα», θεωρήθηκε η μόνη λύση, αν και ήταν πολύ ριψοκίνδυνο. Ηρωικοί πιλότοι κλήθηκαν να μεταφέρουν με τα νεοαποκτηθέντα ισραηλινά F-16 δύο βόμβες σε κάθε αεροσκάφος, βάρους ενός τόνου, χωρίς ανεφοδιασμό, πετώντας σε ύψος που σε κάποια σημεία δεν θα ξεπερνούσε τα 30 μ., ώστε να μη γίνουν αντιληπτοί από τα ραντάρ και καταρριφθούν. Τα ντεπόζιτα των καυσίμων υπέστησαν αλλαγές για την επικίνδυνη πτήση και κατά την ενημέρωση πριν από την αποστολή στους πιλότους διαμηνύθηκε ότι επρόκειτο για ένα εγχείρημα για την επιβίωση του λαού του Ισραήλ, «η άλλη οδός θα ήταν ο αφανισμός». 

Τα αεροπλάνα πέταξαν πάνω από τον εναέριο χώρο της Σαουδικής Αραβίας και της Ιορδανίας απαρατήρητα από τα ραντάρ. 

 

Κατά διαβολική σύμπτωση, ο βασιλιάς της Ιορδανίας Χουσεΐν, που έκανε διακοπές με το γιοτ του στην Ερυθρά θάλασσα, είδε τα αεροσκάφη να πετούν πάνω από το κεφάλι του και καθώς ήταν και ο ίδιος πεπειραμένος πιλότος, διέκρινε ότι επίκειτο ισραηλινή αεροπορική επίθεση. Λέγεται ότι ο βασιλιάς, προσπάθησε μάταια να ειδοποιήσει το Ιράκ ότι οι Ισραηλινοί βρίσκονταν καθ’ οδόν με φορτωμένα με βόμβες αεροπλάνα, όμως το τηλεφώνημά του δεν βρήκε ποτέ τον Σαντάμ Χουσεΐν και έτσι η επιχείρηση «Οπερα» ή «Βαβυλώνα», το τελικό στάδιο της οποίας διήρκεσε λίγο περισσότερο από ένα λεπτό, χιλιόμετρα έξω από τη Βαγδάτη, στέφθηκε με επιτυχία. 

 

Αν και η επίθεση είχε ως αποτέλεσμα η ενέργεια να καταδικαστεί διεθνώς και οι σχέσεις Γαλλίας – Ισραήλ να περάσουν κρίση (καθώς ανάμεσα στα θύματα του βομβαρδισμού του αντιδραστήρα υπήρξε και ένας γάλλος υπήκοος), σήμερα...

 

ΕΘΝΙΚΑ ΛΑΜΟΓΙΑ - ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΣΟΥΡΓΕΛΟΛΑΜΟΓΙΑΡΟΠΛΗΚΤΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Ιλαροτραγ(κ)ωδία

 

Γράφει η Αθηναΐς Νέγκα

Κάπου ανάμεσα στον Χατζηνικολάου που επαναλαμβάνει στο δελτίο ειδήσεων πως τα εκατομμύρια του Τράγκα δεν τα έχει κανένας καλοπληρωμένος έλληνας δημοσιογράφος και στα δημοσιεύματα που προσπαθούν να δώσουν δικές τους εξηγήσεις για τις διακοπές των ερευνών για το μαύρο χρήμα, το θέμα, με όλη την παραδοξότητά του, κάπου το συνηθίσαμε. 

Πολλά από τα ερωτήματα που δεν θα απαντηθούν ποτέ, δεν έχουν σχέση ούτε με τη διαφθορά εκείνων που κάλυπταν, ούτε με τα δάνεια που δεν αποπληρώθηκαν αλλά με το περιβάλλον που επέτρεψε σε ένα σενάριο που θα άρμοζε σε λατινοαμερικάνικο σκηνικό, να συμβεί σε ευρωπαϊκή χώρα. Για να είναι «εφικτός» ένας Τράγκας, χρειάζονται και οι υπόλοιποι ρόλοι, οι συνθήκες και πάνω από όλα ένα είδος κυρίαρχης, ας μη φοβόμαστε τις λέξεις, βλακείας!  

Κατά πόσον ο υπερβολικός και αδικαιολόγητος πλουτισμός ενός δημοσιογράφου είναι αποτέλεσμα εκβιασμών, είναι κάτι που δεν μπορούμε να γνωρίζουμε αν ισχύει, στη συγκεκριμένη περίπτωση και στην παρούσα φάση. Ωστόσο, οι «φήμες», όπως έλεγε και ο εκλιπών στις ραδιοφωνικές εκπομπές του, κάθε φορά που έπιανε στο στόμα του ένα πρόσωπο που δεν απασχολούσε εκείνη την περίοδο την επικαιρότητα αλλά φαινόταν να απασχολεί συχνά τον ίδιο, «έχουν αρχίσει να πυκνώνουν». Δημοσιεύματα θέλουν να υπάρχει αναφορά για «χρηματισμό» του Γιώργου Τράγκα σε δικογραφίες που είχε σχηματίσει η Ασφάλεια. Το τι συνέβη έκτοτε αποτελεί μυστήριο.  

Μπορείς να μπεις σε μια δικογραφία για σοβαρότατα αδικήματα και μετά να βγεις;  

Μέχρι στιγμής, κανένας νομοταγής πολίτης δεν φανταζόταν ότι ο εκβιασμός μπορεί να είναι τόσο προσοδοφόρος, ίσως γιατί μας διαφεύγει κάτι βασικό: εκτός από αυτούς που έχουν λερωμένη τη φωλιά τους, τελικά υπάρχουν και κάποιοι που πληρώνουν πολλά χρήματα για μιντιακή προστασία.  

Αν το βλέπαμε σε ταινία, θα φαινόταν υπερβολικό. Οπως γράφεται για την υπόθεση Τράγκα, η Αρχή για το Ξέπλυμα του μαύρου χρήματος καλεί δεκάδες επιχειρηματίες που παραδέχονται άμεσα ή έμμεσα πως έδιναν διαφημίσεις στον Τράγκα, ενδίδοντας στις πιέσεις του.  

Εδινε, σύμφωνα με αστυνομικό ρεπορτάζ, και εικονικές αποδείξεις. 

Με εικονικές αποδείξεις ξεγελούσε ένας 70χρονος δημοσιογράφος δραστήριους ανθρώπους της αγοράς; 

 Ας δούμε τη μεγαλύτερη εικόνα. 

Ανθρωποι ισχυροί, με εκπαίδευση απείρως ανώτερη από αυτήν του Τράγκα, με εμπειρία σε περίπλοκους κλάδους, πετυχημένοι, αλλά και ολόκληρες εταιρείες με διοικητικά συμβούλια και νομικά τμήματα με συμβούλους μεγαλοδικηγόρους, έκαναν συσκέψεις και λύγιζαν επειδή δεν ήθελαν ένας δημοσιογράφος με ακραίες θέσεις, που είχε χάσει από καιρό τη δύναμη του να επηρεάζει τη κοινή γνώμη, να ασχοληθεί μαζί τους;  

Κάποιοι, σίγουρα, θα μπορούσαν να ενημερώσουν τις Αρχές, να προσφύγουν, και όμως προτιμούσαν να αποφύγουν την ενόχληση;  

Πού ζούμε;  

Φαίνεται απίστευτο, μέχρι κανείς να αναλογιστεί ότι ο εκβιασμός, για να πετύχει, απαιτεί την ύπαρξη της κουλτούρας του εκβιασμού. Δεν είναι μόνο αυτός που έχει λερωμένη τη φωλιά του ο ευάλωτος, αλλά και εκείνος που δίνει τα λεφτά με το κεφάλι χαμηλωμένο.  

Μια βαριά φωνή στο τηλέφωνο που λέει: «Θα μας τη δώσετε τη χορηγία με το καλό ή με το άγριο;», είναι δυνατόν να αρκούσε ώστε ολόκληροι CEOs να έτρεμαν γιατί άκουσαν μισόλογα τόσο κωμικά, λες και γράφτηκαν για ήρωα γκανγκστερικής κωμωδίας του Γκάι Ρίτσι; «Δώσε τώρα 60.000, γιατί όταν με χρειαστείτε, θα θέλω 2.000.000»! «Εχω εδώ ένα γιαούρτι που μου έφερε ένας ανθρωπάκος και έχει μια κατσαριδούλα μέσα, θα μου στείλετε 20.000, μέχρι το απόγευμα; Να πάρει κι αυτός που το έφερε, τα δικά του»! 

 Οι διάλογοι που κυκλοφορούν είναι σπαρταριστοί και λέγεται πως ήταν συχνά τηλεφωνικοί ή στο πλαίσιο μιας συνάντησης που έκλεινε έπειτα από πιέσεις. Ο Γιώργος Τράγκας ήταν όμως ο Γιώργος Τράγκας και όχι ο Βίτο Κορλεόνε και ο εκβιασμός είναι σαν το τανγκό. Χρειάζεται δύο να τον χορέψουν και ο ένας να κάνει υπολογισμούς που να καταλήγουν: «Ας του τα δώσουμε, να μην έχουμε προβλήματα!»  

Τέτοιοι χειρισμοί δεν ξεχειλίζουν από εξυπνάδα.  

Σταθμοί και ΜΜΕ με ολόκληρα εμπορικά τμήματα πάσχιζαν για να πάρουν διαφήμιση, όταν ο Τράγκας έπαιρνε τα λεφτά με ένα τηλεφώνημα; 

Η βλακεία της «Ιλαροτραγκωδίας» δεν τελειώνει εδώ. 

Ο Τράγκας δεν είχε κάνει ποτέ καμιά συγκλονιστική παράτολμη αποκάλυψη! Δεν είχε ξεσκεπάσει κανέναν παίρνοντας το ρίσκο να αποδείξει τα λεγόμενά του, δεν είχε οδηγήσει απατεώνες στη Δικαιοσύνη και, τελικά, δεν είχε να καυχιέται για κάποια μεγάλη δημοσιογραφική επιτυχία, αλλά ήταν απλώς (όπως ο ίδιος δήλωνε και περιέργως έπειθε) ένας «καλά» πληροφορημένος δημοσιογράφος με πηγές από «πρεσβείες» και την πιάτσα, πράγματα διασκεδαστικά όταν ακούγονται σε ραδιοφωνική εκπομπή, πλήρως ανυπόστατα όμως στην πραγματικότητα. Ο Τράγκας είχε εφεύρει έναν αποτελεσματικό φανταστικό ρόλο που υποδυόταν χάρη στο αναμφίβολα μεγάλο ραδιοφωνικό ταλέντο του.  

Τα θύματα, αν υπήρξαν, διέθεταν όλα τα ένδικα μέσα για να του απαντήσουν αστραπιαία, να τον αποδομήσουν, να αποδείξουν πως έλεγε μπούρδες και κάπως έτσι, η μηχανή εκβιασμών που απέδιδε εκατομμύρια, θα ξεφούσκωνε και τελικά να κατέρρεε.  

Και όμως, δεν βρέθηκε ούτε ένας!  

Ο Γιώργος Τράγκας, ανεξαρτήτως πορίσματος για τον πλουτισμό του, αντιλαμβανόταν πλήρως το δέος του έλληνα επιχειρηματία για τα ΜΜΕ, έπειθε πως είναι αλώβητος και όμως παρέμενε αδύναμος στο να διαχειριστεί τα πλούτη του. Δεκάδες εκατομμύρια ευρώ που είναι μαύρα μπορεί να δυσκολέψουν κορυφαίους οικονομολόγους στη διαχείριση. Αν αποδειχθούν αληθινά όσα λέγονται, ο Τράγκας, ο καλά πληροφορημένος δημοσιογράφος-ρεπόρτερ στα πρόθυρα της διεθνούς κατασκοπίας, όπως ήθελε να παρουσιάζεται με δραματικότητα στις εκπομπές του, έκανε κινήσεις που δείχνουν πως αγνοούσε ότι, εδώ και τουλάχιστον είκοσι χρόνια, κανείς δεν μπορεί να κινήσει μαύρο χρήμα.  

Ράβδοι χρυσού χωρίς χαρτιά δεν είναι τυρί να το τρίβεις και να τρως, κι όμως εκείνος γράφεται ότι τις κατείχε, άρα τις δεχόταν ή τις αγόραζε, τις στοίβαζε σε μια θυρίδα, αν και το μόνο που μπορούσε να κάνει είναι τελικά να τις θαυμάζει!  

Και όμως, αυτόν τον τύπο...

 

ΕΘΝΙΚΑ ΣΟΥΡΓΕΛΟΛΑΜΟΓΙΑ: Ο Τράγκας, ο Ελβις και μια διαθήκη… για κλάματα

 

Γράφει η ΑΘΗΝΑΪΣ ΝΕΓΚΑ

Στο βίντεο του γάμου του Τράγκα στο Λας Βέγκας, υπάρχει κάτι ίσως πιο ενδιαφέρον από τον ιερέα που είναι ντυμένος Ελβις. Με αυτά που γνωρίζουμε σήμερα έκπληξη προκαλεί το ότι ο γαμπρός δεν φαίνεται να μπορεί να καταλάβει απλά αγγλικά. Επαναλαμβάνει, απαντά αλλά κοιτάζει στα μάτια την σύζυγο για να του μεταφράσει. Δεν μπορεί λοιπόν, αυτοί οι δύο να αγόραζαν ακίνητα παντού, στις ακριβότερες περιοχές σε όλο τον κόσμο, χωρίς κάποιος να τους δείξει το δρόμο. Υπάρχουν δικηγόροι, εταιρίες, λογιστές για αυτές τις δουλειές και όμως προέκυψε ένα μεγάλο κενό και αυτό φάνηκε στη διαθήκη – γιατί το μεγαλύτερο λάθος στην ιστορία της περιουσίας του Γιώργου Τράγκα ήταν αυτή η διαθήκη. Πλούτος που ανήκει σε εταιρίες μοιράστηκε σε πρόσωπα έτσι απλά, ιδιόχειρα.  

«Ηταν η πρώτη φορά που χωρίς βοήθεια συνέταξε έγγραφο μόνος του», λένε άνθρωποι που γνωρίζουν πως σπανίως «ο Γιώργος», προχωρούσε χωρίς καλές συμβουλές. Και οι «αυτοδημιούργητοι» όμως κουράζονται και οι σχέσεις δεν είναι πάντα διαυγείς. Η βιαστική του απόπειρα έγινε ίσως για να εξασφαλίσει τα παιδιά του και ειδικά τον μικρό του γιο που φαινόταν να είναι ο πιο ριγμένος λόγω της κακής σχέσης με την μητέρα του, δεύτερη σύζυγο Τράγκα (από τις τρεις). Ενα μικρότερο ποσοστό μιας τεράστιας περιουσίας βέβαια δεν είναι λίγο!  

Το λάθος της διαθήκης φαίνεται πως ήταν λογικό να συμβεί. Δεν μπορείς χωρίς να μιλάς καλά αγγλικά ή οποιαδήποτε γλώσσα, ένας «δημοσιογράφος» άλλης εποχής από μια μικρή χώρα των Βαλκανίων, χωρίς ιδιαίτερη μόρφωση, να παίρνεις αποφάσεις για δεκάδες εκατομμύρια στηριζόμενος στην βοήθεια της συζύγου και να το καταφέρεις μέχρι τέλους καλά. Κανείς δεν μπορεί να είναι τόσο αυτοδίδακτος πολυεκατομμυριούχος στο πολύπλοκο πια κόσμο μας κι αυτό είναι το βασικότερο συμπέρασμα που προκύπτει από την ιδιότυπη περίπτωση Τράγκα. 

Παρά τους πηχυαίους τίτλους, σύμφωνα με τους οποίους δεν μπορούν τα παιδιά του να τον κληρονομήσουν, ένα σημαντικό ποσοστό της περιουσίας του μεγιστάνα «δημοσιογράφου» δεν αποκλείεται να δικαιολογείται καθώς οι φορολογικές του δηλώσεις ήταν μεγάλες! Τα περιουσιακά του στοιχεία θα ξεσκονιστούν από την Αρχή Καταπολέμησης Μαύρου Χρήματος, από το 2000 και έπειτα και όταν γίνει η αποτίμηση, σε διάστημα 18 μηνών, μπορεί να μείνουν αρκετά, ώστε τα παιδιά του που δεν είχαν σχέση με τις δραστηριότητες του, με το ευεργέτημα της απογραφής (αν όλα πάνε καλά ή έπειτα από ενστάσεις), να καταφέρουν να αγγίξουν μέρος της μυθικής περιουσίας. Για την σύζυγο, το πιο ρεαλιστικό σενάριο δεν έχει το ίδιο happy end – αν και τα λεφτά, ως γνωστόν, δεν φέρνουν την ευτυχία… 

Ας επιστρέψουμε όμως για λίγο στη Νεβάδα, στο παρεκκλήσι του Ελβις. Με τη μικρή πίστα και τους κίονες από φελιζόλ! Με όσα γνωρίζουμε πλέον, το στιγμιότυπο από τον γάμο στο Βέγκας φαίνεται πιο γκροτέσκο. Ο ίδιος ο Τράγκας, όταν αποφάσισε να το παρουσιάσει στους οπαδούς του, το έκανε με έναν χαρακτηριστικό «προλογίσκο»: «Γεια σας, δεν θέλω να σχολιάσετε αρνητικά το βίντεο. Οι άνθρωποι στα πενήντα-γιατί έκλεισα τα πενήντα- τρελαίνονται», είχε πει τότε με αυτοσαρκασμό αλλά ίσως και με κανονική διάθεση δουλέματος του κοινού που εκτιμούσε ότι οι απόψεις του για την επιστροφή στην δραχμή ή για την αμφισβήτηση του εμβολιασμού ήταν άδολες και ανιδιοτελείς. 

Η χαρούμενη τρέλα του ζεύγους Τράγκα στο Λας Βέγκας, θυμίζει πλέον σε όποιον βλέπει τις εικόνες, το ντελίριο ενός ζευγαριού που κέρδισε το μεγαλύτερο τζάκποτ στο Τζόκερ και δεν πιστεύει την τύχη του. Αν κανείς ξεπεράσει το θυμό του: «πώς έκανε τόσα λεφτά ο Τράγκας;», αισθάνεται θλίψη από την κραυγαλέα ματαιότητα. Τόσα εκατομμύρια κι αυτοί οι δυο σύζυγοι, στάθηκαν μπροστά στον παπά-Ελβις, ολομόναχοι, ανίδεοι, ίσως τόσο άπληστοι όσο σε κάνουν εκατό εκατομμύρια και συγχρόνως εχθρικοί απέναντι και στους οικείους που δεν γνώριζαν όλη την αλήθεια για την περιουσία στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού, για τα διαμερίσματα στη Νέα Υόρκη, για το σπίτι στη Φλόριντα και όλα τα άλλα. 

Ο Τράγκας, είναι γνωστό πως άφηνε εργαζόμενους απλήρωτους γιατί ήταν κακοπληρωτής, αυτός ήταν ο χαρακτήρας του. Αν και στην διαθήκη του θυμήθηκε την οικιακή του βοηθό και έναν σωματοφύλακα, ήταν αναμφισβήτητα αδιάφορος όσο ζούσε αφού δεν φρόντισε ώστε η εντυπωσιακή περιουσία του να φτάσει στους κληρονόμους του πριν πεθάνει, πριν αρχίσουν οι προστριβές και πριν αποακλυφθεί το προκλητικό μέγεθος της! Ισως τέτοιες λεπτομέρειες να παραήταν πολύπλοκες για τον συγχωρεμένο που δεν πρέπει να ήταν γενναιόδωρος και, τελικά, ούτε τόσο ιδιοφυής. Μια χήρα, με μεγάλες επιδιώξεις και μεγαλύτερες απαιτήσεις από το αναμενόμενο μπορεί να τα χαλάσει όλα, όταν τα λεφτά είναι πολλά ενώ χρειάζεται ζεστό χρήμα για να συντηρήσεις τον εαυτό σου και να πληρώσεις δικηγόρους μέχρι να φτάσει η ώρα… Ο ένας γιος λέγεται πως θέλησε να αφήσει την αλήθεια της διαθήκης να διαρρεύσει, να κινηθεί η διαδικασία και έτσι κάποτε, να καθαρίσει το επώνυμο Τράγκας για τους κληρονόμους. 

Για την ελληνική δημοσιογραφία η ρετσινιά είναι μάλλον μη αναστρέψιμη.  

Οσο για το φιλοθεάμον κοινό; 

Το μάθημα είναι πως...