ΕΛΑΣιτο-ΣΥΡΙΖΑίοι REBRAND-ΙΣΜΕΝΟΙ ΕΘΝΙΚΟΙ ΣΟΥΡΓΕΛΟΚΑΤΣΑΠΛΙΑΔΕΣ: Οι «μουσαμάδες» επιστρέφουν ως πολιτικός εφιάλτης

 

Του Μπάμπη Παπαπαναγιώτου

Ο Αλέξης Τσίπρας επιχειρεί να αιφνιδιάσει το πολιτικό σκηνικό με την πρόωρη παρουσία του στη Θεσσαλονίκη. Ωστόσο, η επιλογή του κινδυνεύει να μετατραπεί σε πολιτική παγίδα.

Ο πρώην πρωθυπουργός παρακάμπτει τη θεσμική παράδοση και σπεύδει να μιλήσει πριν από τις καθιερωμένες παρουσίες στη Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης. Δεν επιλέγει τον επίσημο χώρο της ΔΕΘ, αλλά την πόλη που φιλοξενεί τη διοργάνωση.

Έτσι, ο Τσίπρας πηγαίνει στη Θεσσαλονίκη την ώρα που η πόλη συγκρίνει πλέον τις παλιές εξαγγελίες με ένα πραγματικό και λειτουργικό έργο.

Η Θεσσαλονίκη δεν ξεχνά εύκολα τους περιβόητους «μουσαμάδες» του Μετρό. Η τότε κυβέρνηση προσπάθησε να παρουσιάσει σταθμό χωρίς ολοκληρωμένη υποδομή, προκαλώντας ειρωνικά σχόλια και έντονες αντιδράσεις.

Οι εικόνες εκείνης της περιόδου ακολουθούν ακόμη τον Αλέξη Τσίπρα. Παράλληλα, η λειτουργία του Μετρό προσφέρει στους πολιτικούς αντιπάλους του μια άμεση και ιδιαίτερα σκληρή σύγκριση.

Από τη μία πλευρά βρίσκονται οι επικοινωνιακές παραστάσεις και οι ζωγραφισμένες υποσχέσεις.

Από την άλλη πλευρά βρίσκεται ένα έργο που εξυπηρετεί καθημερινά κατοίκους, εργαζομένους και επισκέπτες.

Η επέκταση του Μετρό Θεσσαλονίκης προς την Καλαμαριά ενισχύει ακόμη περισσότερο την πολιτική πίεση. Πρόκειται για ένα υπαρκτό, χειροπιαστό και άμεσα χρήσιμο έργο, το οποίο αλλάζει τις μετακινήσεις στην ανατολική πλευρά της πόλης.

Η σημερινή κυβέρνηση παρέλαβε ένα έργο με πολυετείς καθυστερήσεις και οδήγησε τις εργασίες στην τελική ευθεία. Παράλληλα, σχεδιάζει την ανάπτυξη του δικτύου προς τις δυτικές συνοικίες.

Επομένως, ο Τσίπρας δεν θα βρεθεί απλώς απέναντι στους πολιτικούς του αντιπάλους. Θα βρεθεί απέναντι στην ίδια την πραγματικότητα της πόλης.

Ο πρώην πρωθυπουργός θέλει να κερδίσει τον επικοινωνιακό αιφνιδιασμό και να επιβάλει τη δική του ατζέντα πριν από τη ΔΕΘ. Ωστόσο, η βιασύνη του δείχνει θεσμική αλαζονεία και πολιτική ανασφάλεια.

Η Θεσσαλονίκη προσφέρει σήμερα το χειρότερο δυνατό σκηνικό για μια προσπάθεια πολιτικής επανεκκίνησης. Κάθε αναφορά σε έργα, ανάπτυξη και δημόσιες υποδομές επαναφέρει αυτόματα τη σύγκριση ανάμεσα στους «μουσαμάδες» και το πραγματικό Μετρό.

Και αυτή η σύγκριση …

 

ΝουΔο-γαλαζαίοι ΕΘΝΙΚΟΙ ΠΑΠΑΤΖΗΔΕΣ: Φρέσκα κουλούρια πουλά ο κουλουράς! (και με νέα τράπουλα ξαναρίχνει τον παπά ο γαλαζαίος εθνικός μας παπατζής)

  

Του Παύλου Παπαδάτου

Επικοινωνιολόγου - Οικονομολόγου 

Ο δρόμος Πόρος–Αργοστόλι είναι περίπου 45 χιλιόμετρα. Αν ξεκινήσεις, λοιπόν, από τον Πόρο για το Αργοστόλι και βρεθεί μπροστά σου, πράγμα σίγουρο, κάποιο λεωφορείο ή φορτηγό, τότε, για 45 χιλιόμετρα, θα "απολαμβάνεις" τα καυσαέρια του και, φυσικά, την ταχύτητά του. Ασφαλής προσπέραση δεν υπάρχει πουθενά.

Ε, λοιπόν, αυτό το πρόβλημα ήρθε να λύσει ο ίδιος ο πρωθυπουργός στην Κεφαλονιά, στις 2 Αυγούστου 2022, δηλώνοντας ότι δρομολογείται πρόγραμμα άνω των 50 εκατομμυρίων ευρώ, ώστε ο δρόμος να καταστεί ασφαλής και ότι, εντός του 2023, θα έχουμε ανοικτά εργοτάξια, "για να κλείσουμε έτσι μια μεγάλη πληγή, η οποία έρχεται από το παρελθόν". Μάλιστα, το κυβερνητικό χρονοδιάγραμμα που παρουσιάστηκε τότε προέβλεπε χρονικό ορίζοντα υλοποίησης του έργου εντός τριών ετών. Δηλαδή, το έργο θα τελείωνε το 2025!

Αύγουστος του 2026 και ο δρόμος είναι ακριβώς όπως ήταν τα τελευταία χρόνια. Τα εργοτάξια υπάρχουν μόνο στη φαντασία κάποιων και τα λεωφορεία και τα φορτηγά συνεχίζουν να κάνουν τον βίο αβίωτο στους άτυχους ταξιδιώτες.

Προσωπικά, δεν ήμουν και τόσο αφελής ώστε να πιστεύω σε εργοτάξια και άλλες τέτοιες φαντασιώσεις, όταν γνωρίζω ότι ο πρωθυπουργός δήλωνε το 2019 πως το ταξίδι Θεσσαλονίκη–Αθήνα με τρένο θα γινόταν σε τρεις ώρες και, αντί αυτού, τέσσερα χρόνια αργότερα το ταξίδι με το τρένο έγινε ο τάφος 51 συμπολιτών μας.

Το 2019 δήλωνε ότι οι φυλακές του Κορυδαλλού θα μεταφερθούν εκτός του αστικού ιστού και στη θέση τους θα δημιουργηθεί ένα μεγάλο πάρκο. 

Επτά χρόνια αργότερα, οι φυλακές βρίσκονται ακόμη στη θέση τους, χωρίς χρονοδιάγραμμα εξόδου.

Τον Ιούλιο του 2019, ο Κυριάκος Μητσοτάκης ανακοίνωσε, ως ένα από τα πέντε "εμβληματικά" έργα της κυβέρνησης, τη δημιουργία "Διεθνούς Κέντρου Καινοτομίας" στον χώρο των παλαιών Λιπασμάτων στη Δραπετσώνα. Τελικά, το έργο δεν ξεκίνησε ποτέ.

Στις 17 Σεπτεμβρίου 2019 δήλωνε ότι θα λυθεί το πρόβλημα των απορριμμάτων και της ανακύκλωσης μέχρι το 2023.  

Τον Νοέμβριο του 2024, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή ξεκίνησε διαδικασία κατά της Ελλάδας, επειδή δεν είχε υποβάλει τα απαιτούμενα στοιχεία για την επίτευξη των στόχων ανακύκλωσης. Η Επιτροπή σημείωσε, μάλιστα, ότι η Ελλάδα ήταν το μόνο κράτος-μέλος που δεν είχε υποβάλει τα συγκεκριμένα στοιχεία.

Το 2019 ο πρωθυπουργός δήλωνε ότι έως το 2026 θα είχε ολοκληρωθεί η μεγάλη επέκταση και αναμόρφωση του μουσείου και η σύνδεσή του με το ΕΜΠ. Φυσικά, και αυτό το έργο θα περιμένει λίγα χρόνια ακόμη για να τελειώσει.

Στις 7 Σεπτεμβρίου 2019, ο Κυριάκος Μητσοτάκης δήλωνε στη ΔΕΘ ότι ο χώρος της ΔΕΘ θα επεκταθεί κατά 120 στρέμματα, με εκατοντάδες υπόγειες θέσεις στάθμευσης.  

Επτά χρόνια αργότερα, ακούμε νέα υπόσχεση για έναρξη του έργου το 2028.

Χρόνια πριν υποσχέθηκε προστασία του εισοδήματος των μη προνομιούχων. Αντί γι’ αυτή την προστασία, όμως, οι Έλληνες βρέθηκαν με τη χαμηλότερη αγοραστική δύναμη στην ΕΕ.

Υποσχέθηκε ενίσχυση της οικογένειας και, αντί γι’ αυτό, προχώρησε στη νομιμοποίη-ση του γάμου των ομόφυλων ζευγαριών. (Τι ντροπή και αυτή…)

Υποσχέθηκε αντιμετώπιση της στεγαστικής κρίσης, αλλά οι τιμές αυξήθηκαν κατά 80%, σε σημείο ώστε οι Έλληνες να δαπανούν το 40% έως και 45% του εισοδήματός τους για στέγαση, έναντι 19% στην ΕΕ. Και το 43% των Ελλήνων ζει σε νοικοκυριά με οφειλές σε ενοίκια, στεγαστικά δάνεια και ηλεκτρικό.

Δυστυχώς, οι υποσχέσεις και τα χρονοδιαγράμματα χάθηκαν στον χρόνο, όπως χάθηκαν και οι αναπτυξιακές ευκαιρίες της χώρας.

Σε αναμονή, λοιπόν, για φρέσκα χρονοδιαγράμματα και...

 

ΝουΔο-ΠΑΣΟΚοι ΕΘΝΙΚΟΙ ΚΑΤΣΑΠΛΙΑΔΕΣ: Ο αφανής «χουβαρντάς 3»

 

Του ΠΑΣΧΟΥ ΜΑΝΔΡΑΒΕΛΗ 

Είναι άστοχη η πρόταση του ΠΑΣΟΚ για δωρεάν εισιτήρια στα μέσα μαζικής μεταφοράς για νέους μέχρι 24 ετών;

Είναι, διότι, όπως έγραψε ο δικός μας Αρης Αλεξανδρής, «η συντριπτική πλειονότητα των νέων ούτως ή άλλως χρησιμοποιεί τα μέσα χωρίς να πληρώνει εισιτήριο, όχι επειδή έχει το σχετικό δικαίωμα, αλλά επειδή έτσι είθισται· επειδή μπορεί. Η θέσπιση δωρεάν εισιτηρίου δεν θα ήταν καινοτομία, απλώς θα νομιμοποιούσε ένα ήδη υπάρχον καθεστώς» (16.6.2026).

Ενα τέτοιο μέτρο χρησιμεύει μόνο δευτερογενώς, όπως χρησίμευσε η άρση της ποτοαπαγόρευσης στις ΗΠΑ. Νομιμοποιώντας μια διάχυτη κοινωνική πρακτική, απλώς διαφυλάσσεται το κύρος των νόμων.

Η καταπολέμηση της εισιτηριοδιαφυγής μπορεί να γίνει στο μετρό με τις πύλες εισόδου, αλλά όχι στα λεωφορεία. Αν βάλουμε και σ’ αυτά, πιθανότατα θα κοστίζουν περισσότερο από τον τζίρο που θα κάνουν.

Η δωρεάν μεταφορά νέων θα επιβαρύνει τον προϋπολογισμό με 35 εκατ. ετησίως. Ασήμαντο ποσό, αλλά φασούλι το φασούλι… αδειάζει το σακούλι.

Αν όμως διαιρέσουμε τα 1.514 εκατ. με τα 35 εκατ. θα δούμε ότι το μέτρο θα μπορούσε να κρατήσει για 43 (και κάτι) χρόνια.

Γιατί 1.514 εκατομμύρια;

Διότι, όπως έλεγε η έρευνα του μη κερδοσκοπικού οργανισμού Vouliwatch, από το 2017 έως το 2025 το ελληνικό Δημόσιο υπέγραψε 3.079 συμβάσεις αξίας άνω του 1,5 δισ. ευρώ. Σε τρία χρόνια των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ (2017-2019), εμείς οι φορολογούμενοι πληρώσαμε συνολικά 22,8 εκατ. ευρώ για συμβουλές υπουργών, οργανισμών κ.λπ. Στα επτά χρόνια της Ν.Δ., δώσαμε 1.514 εκατομμύρια («Καθημερινή», 22.2.2026).

Το πρόβλημα με τις κοινωνικές παροχές είναι ανάλογο αυτού που έχουν οι επιχειρηματίες. «Τα μισά λεφτά που δίνω για διαφήμιση», έλεγε ένας Αμερικανός μπίζνεσμαν, «είναι καθαρή σπατάλη. Αλλά ποτέ δεν μπόρεσα να μάθω ποια μισά είναι αυτά».

Τα στατιστικά του πολύ καλού εθνικού προγράμματος προληπτικών εξετάσεων «Προλαμβάνω» είναι ακόμη «χειρότερα». Εξι εκατομμύρια Ελληνες εξετάστηκαν, μόνο 36.000 εντοπίστηκαν με ευρήματα. Ομως η αριθμητική εν προκειμένω είναι πολύ κακός σύμβουλος για την αξιολόγηση αυτού του κοινωνικού προγράμματος.

Υπάρχει τεράστια σπατάλη στο ελληνικό Δημόσιο. Εχουμε χάσει τον λογαριασμό πόσες νέες Αρχές, υπηρεσίες, οργανισμοί κ.λπ. συστάθηκαν τα τελευταία χρόνια.

Συνήθως αυτά τα μετράμε κατόπιν χρεοκοπίας, όπως έγινε το 2009.

Καλό είναι λοιπόν να διυλίσουμε τον κώνωπα των 35 εκατ. που προτείνει το ΠΑΣΟΚ, αλλά ταυτοχρόνως να ψάξουμε και να αξιολογήσουμε την κάμηλο των 1.514 εκατ. στις συμβουλευτικές εταιρείες.

Διότι …

 

ΕΛΛΗΝΟΦΩΝΟ ΚΩΛΟΧΑΝΕΙΟ: Τριτοκοσμικό θέαμα στους δρόμους

 

 

Του Αλέξη Παπαχελά

Μερικές φορές τα μικρά πράγματα σε εξοργίζουν περισσότερο. Κάθε μέρα αντικρίζω σε δρόμους προαστίων ή σε πεζοδρόμια στο κέντρο της Αθήνας το ίδιο ακριβώς θέαμα: επικίνδυνες τρύπες στη μέση τους, ανοίγματα-παγίδες για τους πεζούς χωρίς σοβαρή σήμανση για να τους προειδοποιεί, απίστευτες κακοτεχνίες.

Κάποια από τις εταιρείες «κοινής ωφελείας» έχει στείλει έναν υπεργολάβο για να περάσει καλώδια, οπτικές ίνες ή σωλήνες. Η προχειρότητα ή, μάλλον, η βαρβαρότητα, αλλά και η προκλητική έλλειψη οιασδήποτε μέριμνας για την ασφάλεια των πολιτών, σε βγάζουν από τα ρούχα σου.

Τα συνεργεία αφήνουν στη μέση ένα έργο ή ενίοτε αποφασίζουν να το προχωρήσουν μέρα μεσημέρι σε κεντρικό δρόμο και σε ώρα αφόρητης κίνησης.

Κανείς δεν ελέγχει τα μέτρα ασφαλείας και ο πολίτης δεν ξέρει σε ποιον να απευθυνθεί προκειμένου να διαμαρτυρηθεί. Οι εταιρείες χρησιμοποιούν, στο πλαίσιο της μείωσης του κόστους, κυριολεκτικά «ό,τι βρουν» από συνεργεία.

Οταν τελειώνουν, αφήνουν πίσω τους το πιο κακόγουστο και γεμάτο κινδύνους χάος που μπορεί κανείς να φανταστεί. Οι τομές για τους σωλήνες ύδρευσης ή τις οπτικές ίνες σκεπάζονται πρόχειρα με χώμα. Τρύπες μένουν ανοιχτές με έναν κώνο γερμένο σε απόσταση ή μια ξεφτισμένη κορδέλα που την παίρνει ο αέρας. Οι δρόμοι μοιάζουν με παζλ από μπαλώματα, τα οποία συχνά κάνουν τα αυτοκίνητα να τρίζουν, να χοροπηδούν και να υποφέρουν. Το όλο θέαμα καθώς και οι συμπεριφορές των συνεργείων είναι βαθύτατα τριτοκοσμικά, δύσκολα πιστεύει κάποιος ότι τα συναντά σε μια ευρωπαϊκή χώρα. Σε κάνουν να αναρωτιέσαι, μάλιστα, αν τους διέκριναν η ίδια προχειρότητα και έλλειψη επαγγελματισμού όταν τοποθετούσαν πιο κρίσιμες υποδομές.

Εκεί που το πράγμα γίνεται κάπως κωμικό, είναι όταν περνάς από τον ίδιο δρόμο όπου μόλις έχει γίνει κάποιο έργο και τον βλέπεις ξανά σκαμμένο και διαλυμένο, διότι μια άλλη εταιρεία αποφάσισε να δοκιμάσει τα νεύρα μας στο ίδιο σημείο. Είναι προφανές ότι δεν υπάρχει κανένας συντονισμός, σχεδιασμός ή έλεγχος· ούτε για την ποιότητα του έργου, ούτε για την προστασία των πολιτών κατά την εκτέλεσή του και ούτε, βέβαια, για το τι αφήνουν πίσω τους καταστρέφοντας δημόσια περιουσία.

Η ευθύνη ανήκει στις μεγάλες κακομαθημένες εταιρείες, οι οποίες συμπεριφέρονται ανεύθυνα και βάρβαρα, γνωρίζοντας ότι δεν θα έχουν καμία επίπτωση, αλλά και στους δήμους, που δεν φροντίζουν να μπει μια τάξη σε αυτό το επικίνδυνο χάος.

Αλλά και σε…

 

ΝουΔο-ΠΑΣΟΚ-ο-ΣΥΡΙΖΑίικο ΤΡΙΤΟΚΟΣΜΙΚΟ ΚΩΛΟΧΑΝΕΙΟ: Μπλόκα και διόδια

Συγχαρητήρια αγρότες!
Εξαιτίας σας έχασε τη ζωή του,ένας πατέρας 3 παιδιών.
Αλλά δεν φταίτε τόσο εσείς,όσο η ασυλία που σας παρέχει το άθλιο κράτος των κοτζαμπάσηδων επί 40 χρόνια. pic.twitter.com/LAgCz0gW3m

— Ελεύθερος Πολιορκημένος 🇬🇷 (@AleaJactaEst101) December 12, 2025

 Του ΠΑΣΧΟΥ ΜΑΝΔΡΑΒΕΛΗ

Οσοι, αυτές τις μέρες, βγήκαν στη νέα ΠΑΘΕ, σίγουρα νοστάλγησαν την παλιά, «κακή», εθνική οδό. Κι αυτό επειδή οι «παράπλευροι δρόμοι» είναι ευφημισμός για να αποκρυβεί η πραγματικότητα. Δεν είναι δρόμοι, αλλά καλντερίμια λόγω ανύπαρκτης συντήρησης. Ούτε είναι παράπλευροι. Δεν κινούνται παραλλήλως της εθνικής οδού.

Τα εμπόδια πολλά.

Ο οδηγός μπαίνει σε χωριά, με τους γνωστούς κινδύνους για τους πεζούς. Αντιμετωπίζει επικίνδυνες στροφές, ώστε να «ανησυχούν» οι υπουργοί για το έλλειμμα ασφαλείας από τα μπλόκα των αγροτών. Ανεβαίνει γέφυρες ή περνάει από κάτω, διότι κάποια κομμάτια της «παράπλευρης» βρίσκονται δεξιά και άλλα αριστερά της κεντρικής οδού. Το χειρότερο: σε κάποια σημεία δεν υπάρχουν –έστω αυτά τα κακοτράχαλα– καλντερίμια.

Για παράδειγμα: Οδηγός που κινείται προς Αθήνα, στο 140ό χλμ. βγαίνει δεξιά στον κόμβο της Αταλάντης. Μπαίνει στο χωριό Τραγάνα, περνάει κάτω από τη γέφυρα και βγαίνει αριστερά στην εθνική οδό. Πεντακόσια μέτρα μετά πληρώνει 3,80 ευρώ διόδια και σε 3 χλμ. ξαναβγαίνει από την εθνική, αυτή τη φορά αριστερά, στον γνωστό κακοτράχαλο παράπλευρο. Κάποια στιγμή, το καλντερίμι σταματάει και αρχίζει η… πατριδογνωσία. Ελλείψει παράλληλης οδού, ο οδηγός πρέπει να διασχίσει τη μισή Στερεά: Ορχομενός, Λιβαδειά, Αλίαρτος, Θήβα κ.λπ. μέχρι κάποια στιγμή να ξαναβγεί στη νέα σούπερ ντούπερ εθνική, όπου τον ξαναπεριμένουν διόδια, για τον δρόμο που δεν χρησιμοποίησε.

Σύμφωνοι! Οι Ελληνες είμαστε συνηθισμένοι να πληρώνουμε υπηρεσίες που δεν απολαμβάνουμε. Μάθαμε να αντέχουμε ταλαιπωρίες τις οποίες αποδίδουμε στον «κακό Θεό της Ελλάδος» ή στις «βαθιές παθογένειες», που λέει και ο επί εξαετία πρωθυπουργός.

Συνεπώς, σηκώνουμε τους ώμους ψηλά, τώρα που η μίνι κρίση των αγροτικών μπλόκων έχει κόστος στην εθνική οικονομία, στην τσέπη και στα νεύρα μας.

Τι θα γίνει, όμως, σε μια σοβαρή κρίση;

Στα ντοκιμαντέρ βλέπουμε τα φανταράκια μας να φεύγουν για το αλβανικό μέτωπο με τρένα. Τώρα σιδηροδρομικό δίκτυο δεν έχουμε. Δεν κρατήσαμε την παλιά εθνική οδό, ως εναλλακτική. Για λόγους κόστους(;) υπάρχει μία μόνο αρτηρία να ενώνει τη νότια με τη βόρεια Ελλάδα, την οποία μάλιστα η κυβέρνηση δεν θεωρεί «κρίσιμη υποδομή». Αν –ο μη γένοιτο!– προκύψει κάτι πιο σοβαρό, αν π.χ. χρειαστεί μετακίνηση στρατευμάτων και υλικού, το μόνο που πρέπει να κάνει ο εχθρός είναι να καταστρέψει μικρά κομμάτια της ΠΑΘΕ –ίσως στα σημεία των μπλόκων– και όλοι θα αναρωτιόμαστε πώς βρεθήκαμε γυμνοί και σε αυτήν την κρίση.

Πάντως, είτε βρέξει είτε χιονίσει …

 

ΕΛΛΗΝΟΦΩΝΟ ΚΗΦΗΝΟΚΡΑΤΟΥΜΕΝΟ ΚΩΛΟΧΑΝΕΙΟ: Στην Κίνα θα τους είχαν εκτελέσει!

Του ΘΑΝΟΥ ΤΖΗΜΕΡΟΥ

 

Υπογράφει το Δημόσιο σύμβαση με ιδιώτη κατασκευαστή στην οποία εμπεριέχεται ρήτρα για καθυστερημένη παράδοση των υπό διαμόρφωση εκτάσεων. 

 

Το Δημόσιο καθυστερεί 16 μήνες και ο ιδιώτης διεκδικεί - και θα πάρει - 145 εκατομμύρια. 

 

Δύο τινά μπορεί να ισχύουν:
 

- Το Δημόσιο να αμέλησε / βαρέθηκε / τα έξυνε και οι απαλλοτριώσεις δεν τελείωσαν στον χρόνο που έπρεπε, άρα κάποιοι αρμόδιοι ευθύνονται για το φέσι στον φορολογούμενο.
 

-  Η υπόθεση να είναι "σικέ". Ο ιδιώτης να έδωσε προσφορά κάτω του κόστους και να κέρδισε το έργο ως μειοδότης, ξέροντας ότι η αμοιβή του θα ανεβεί από τις ρήτρες, με τη σχετική μίζα σε όσους αρμόδιους ενεπλάκησαν.  

Τρίτη εκδοχή δεν υπάρχει. 

 

Για να βρει τι ισχύει, θα έπρεπε ήδη να έχει πιάσει δουλειά ο Εισαγγελέας. 

 

Στην Κίνα θα είχε βγει ήδη η απόφαση. Και αυτός ή αυτοί που φέσωσαν τον φορολογούμενο με 145 εκατομμύρια θα είχαν στηθεί στο εκτελεστικό απόσπασμα. 

 

Σε μας, δεν θα σχηματισθεί ούτε δικογραφία. 

 

Δεν θα κληθούν ούτε για...

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΠΑΝΑΝΙΑ: Είσοδος Αμαλιαδας

🌸 — Τ. Λειβαδίτης, ❝Απαγορεύεται η είσοδος❞
____#lex_poetry pic.twitter.com/DNuDqHjIL7

— Λεξικά Γ. Μπαμπινιώτη (@lexicon_gr) April 6, 2025

Του Δημήτρη Θεοδωρόπουλου

 

Το σκυλάκι το κανίς

Ποιος το έκλεψε….  κανείς

Χρόνια τώρα μας λένε ότι η ελπίδα πεθαίνει τελευταία.

Με αυτήν την λογική υπήρχε η ελπίδα ότι στην συγκέντρωση των φορέων της Αμαλιάδας για την νέα είσοδο της πόλης κάποιοι από το πολιτικό προσωπικό θα είχαν την τόλμη να πάρουν την ευθύνη….

Μάταιο.

Για άλλη μια φορά ακόμη απεδείχθη ότι κάποιοι αν ήταν στην κουλτούρα τους να αναλαμβάνουν την ευθύνη των πράξεων τους δεν θα διάλεγαν την καριέρα του πολιτικού.

Βέβαια δεν χάλασε ο κόσμος.

Άλλωστε δεν είναι κάτι που συμβαίνει για πρώτη φορά.

Πάντως από ότι ειπώθηκε δεν πρέπει να ανησυχούμε.

Όλα σιγά σιγά όλα θα γίνουν.

Κάποια στιγμή πού θα πάει θα φτιαχτεί ο Περιφερειακός και όλα θα τα ξεχάσουμε …

Όπως έχουμε ξεχάσει και τα τριάντα χρόνια που έκανε να γίνει ο δρόμος Πάτρα – Πύργος.

Αρκεί που έγινε ….

Έτσι  κάποτε μπορεί να ξαναγίνουν και τα ΑΕΙ στην πόλη.

Όσο για το Νοσοκομείο κανένα πρόβλημα.

Τώρα επείγει να γίνει η ενεργειακή αναβάθμιση και μετα ποιος ξέρει δεν αποκλείεται ακόμη και να ξαναλειτουργήσει.

Άλλωστε...

 

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΠΑΝΑΝΙΑ: Νέος δρόμος Πύργος - Πάτρα . To be or not to be στην Αμαλιάδα?

Του Δημήτρη Θεοδωρόπουλου 

Ακούσαμε την ανάλυση του Δήμαρχου για την σύνδεση της πόλης με τον νέο δρόμο Πάτρα - Πύργου που σε λίγο θα παραδοθεί ένα μεγάλο τμήμα του.

Ο λαός μας λέει «θες από την λεχώνα θες από την μαμή πει το παιδί».

Δεν έχει κανένα απολύτως κανένα νόημα να μας πουν τώρα ποιος φταίει για αυτήν την κατάντια γιατί περί κατάντιας πρόκειται μια πόλη των 20.000 κατοίκων η δεύτερη πόλη του Νομού να μην έχει σύνδεση με τον νέο δρόμο.

Έτσι και αλλιώς το πολιτικό προσωπικό είναι εξ ορισμού ανεύθυνο και μας κουνάει κιόλας το δάκτυλο αν πούμε κάτι οπότε ναχαμε να λέγαμε…  

Τελικά λέει προσωρινά θα χρησιμοποιηθούν οι δρόμοι Καλάβρυτων για την έξοδο και Πύρρωνος για την είσοδο.

Και όλα αυτά προσωρινά και μόνο για τα ΙΧ.

Για τα μεγάλα οχήματα ακόμη δεν ξέρουμε.

Αγάλι αγάλι γίνεται η αγουρίδα μέλι.

Κατά πως είπε ο Δήμαρχος «ΘΑ υπάρξουν σχετικές ρυθμίσεις τις οποίες θα υποδείξουν συγκοινωνιολόγοι».

Μάλλον όψιμα θυμηθήκαμε τους συγκοινωνιολόγους.

Όταν οι βλαχοδήμαρχοι κυριολεκτικά διέλυαν αυτήν την πόλη με κυβόλιθους, κόκκινα πλακάκια, κολωνάκια. με κλιματικές αναβαθμίσεις και δεν ξέρω τι άλλο, είχαν συμβουλευτεί κάποιον συγκοινωνιολόγο ???

Και τώρα που θυμηθήκαμε να τους φωνάξουμε τι περιμένουν να μας προτείνουν μέσα σε αυτό το απόλυτο χάος????

----Θα προτείνουν να ξηλωθούν τα κολωνάκια των καταπληκτικών ποδηλατοδρόμων που έχουν μετατραπεί σε άναρχο parking για τους επιτήδειους???

----Θα προτείνουν την διαπλάτυνση των δρόμων που ήδη έχουν σπεύσει να τους στενέψουν για να δώσουν τάχα Ευρωπαϊκό χρώμα στην πόλη??

----Θα προτείνουν να μπει μια κάποια τάξη στο parking στο κέντρο της πόλης και να δυσαρεστήσουμε του ψηφοφόρους μας???

Είμαστε περίεργοι να δούμε….

Μέχρι τότε θα καλέσουμε λέει ευρεία σύσκεψη με όλους τους φορείς της πόλης και εκπροσώπους της Κυβέρνησης, για να ακούσουμε τις θέσεις τους.

Έχει ενδιαφέρον δηλαδή να ακούσουμε τον καθένα να λέει τον πόνο του από την στιγμήν που οι καθ ύλην αρμόδιοι δεν έχουν κάνει τίποτα τόσο καιρό ως όφειλαν.

Δηλαδή τώρα τι θα γίνει αν φορείς και εκπρόσωποι της Κυβέρνησης πουν την θέση τους???

Τίποτα απολύτως.

Απλά εδώ που έχουν φτάσει τα πράγματα το κύριο μέλημα των αρμοδίων, πολιτικών και πολιτευόμενων είναι...

 

Ελληνόφωνου κωλοχανείου κωμωδία

Φτιάχνουμε το πρώτο Μετρό με ΛΕΑ, τι έχουν να πουν τώρα οι Ελον Μασκ και κολοκύθια; pic.twitter.com/NsP2pI1YIQ

— Έφη Ζαρατούστρα (@mpeiteoloi) March 17, 2025

Πάλι καλά που το πήραν χαμπάρι πριν φτάσει ο μετροπόντικας σε κανα Κορωπί. 🤷‍♂️🤦‍♂️ https://t.co/jmSMXFHQyD

— denizen (@denizen42) March 17, 2025

😂😂😂😂 pic.twitter.com/z5ttCdnSc7

— Αίολος (@aiolosthessalos) March 18, 2025

Δείτε πως ήταν σχεδιασμένη να πάει η γραμμή και πως πήγε... pic.twitter.com/HkiStIQrD3

— Ο Σκρουτζ της Κηφισιάς 💰 (@ScroogeKifissia) March 17, 2025

ΝουΔο-ΠΑΣΟΚ-ο-ΣΥΡΙΖΑίικο ΚΩΛΟΧΑΝΕΙΟ: Η μυρωδιά της ανάπτυξης στην Παραλιακή

''H τελευταία λέξη της ψηφιακής τεχνολογίας, ότι πιο σύγχρονο υπάρχει!''
Ο Δήμαρχος Αλίμου Αδρέας Κονδύλης τρολάρει την ΕΥΔΑΠ που έβαλε ένα βαρύ όχημα πάνω στο καπάκι της αποχέτευσης για να μην πεταχτεί το καπάκι και γεμίσει ο τόπος βοθρολύματα.
Ζούμε μεγάλες στιγμές! pic.twitter.com/mx1FrnvMPn

— Tsiamos Konstantinos (@TsiamosK) January 13, 2025

 

Του ΜΑΝΟΥ ΒΟΥΛΑΡΙΝΟΥ

Πρόσφατα έγραψα για το πώς η ιστορία της συντρόφισσας Μποφίλιου είναι μια πάρα πολύ ωραία παραβολή για την αριστερά και σήμερα λέω να γράψω για το πώς η σκατοπλημμύρα της Παραλιακής είναι μια πολύ ωραία παραβολή για την ελληνική ανάπτυξη, για την οποία και μόνο το ότι είναι «ελληνική» θα έπρεπε να μας είναι αρκετό.

Σε περίπτωση που δεν το ξέρετε, προχθες στην Παραλιακή, στην περιοχή του Αλίμου, ξανάνοιξε ένα φρεάτιο και ξανάρχισαν να βγαίνουν αχνιστά και μυρωδάτα όμβρια ύδατα ανακατεμένα με λύματα προκειμένου να σκορπίσουν παντού τη μυρωδιά της ανάπτυξης α λα γκρέκα. Το ότι το φρεάτιο άνοιξε με μια βροχή, η οποία ήταν ο ορισμός της συνηθισμένης βροχόπτωσης (χωρίς κοσμητικά τύπου «έντονη», «ακραία» κ.λπ.), αποδεικνύει ότι στη συγκεκριμένη περίπτωση το πρόβλημα δεν είναι τα ακραία καιρικά φαινόμενα αλλά η ακραία αδιαφορία της ελληνικής πολιτείας και των πολιτών της για νόμους, κανόνες, υποδομές και σχέδιο.

Μια περιοχή «φιλέτο», η Παραλιακή, χτίστηκε (όπως και όλη η Ελλάδα) χωρίς κανέναν έλεγχο με περίπου 7.000 κτίρια (σύμφωνα με τον υπουργό Σκυλακάκη) να έχουν συνδέσει την αποχέτευσή τους με τον αγωγό όμβριων υδάτων. Η περιοχή αναπτύχθηκε, είναι μια από τις πιο ακριβές περιοχές της Ελλάδας, αλλά επειδή η ανάπτυξή της είναι ελληνική, σε κάθε βροχή οι οικιακές ακαθαρσίες εμφανίζονται για να θυμίσουν τι ακριβώς συμβαίνει όταν χτίζεις και αναπτύσσεσαι πάνω στα σκατά (και μεταφορικά και κυριολεκτικά). Εχτές μάλιστα αυτό το πανηγύρι χρωμάτων και αρωμάτων συνοδεύτηκε κι από μια επίδειξη της ελληνικής καινοτομίας καθώς ο τρόπος που επελέγη προκειμένου το φρεάτιο να μείνει στη θέση του ήταν να το πατάει με τη ρόδα του ένα μεγάλο όχημα της ΕΥΔΑΠ. Πρόκειται για μια πατέντα που μπορείτε να απολαύσετε στην επισυναπτόμενη φωτογραφία και η οποία εξηγεί γιατί όλες οι εταιρείες πληροφορικής σκοτώνονται να επενδύσουν στο πολυμήχανο εργατικό δυναμικό της χώρας.

Το χτίσιμο πάνω στα σκατά είναι το κυρίαρχο μοντέλο ανάπτυξης στην Ελλάδα και γι’ αυτό η κάθε ανάπτυξη, από την ανάπτυξη της πρωτεύουσας μέχρι την τουριστική ανάπτυξη των νησιών, γίνεται με τρόπο που αργά ή γρήγορα τα (μεταφορικά η κυριολεκτικά) «φρεάτια» σκάνε και η (μεταφορικά η κυριολεκτικά) «μπόχα» πλημμυρίζει τα πάντα.

Μια χώρα αλλεργική σε σχεδιασμό, μια χώρα της οποίας πολιτεία και κάτοικοι φαίνεται να ομονοούν στο ότι η επιβολή και συμμόρφωση με τους κανόνες δεν ταιριάζουν στο αδούλωτο του χαρακτήρα τους, φυσικά και μπορεί να αναπτυχθεί αλλά η μυρωδιά από αυτού του είδους την ανάπτυξη θα ακολουθήσει σύντομα.

Φυσικά δεν είναι όλα μαύρα καθώς ο άνθρωπος, και πολύ περισσότερο ο ελληνικός άνθρωπος (ο homo grecus), είναι ιδιαιτέρως προσαρμοστικός. Αυτό το λέω διότι, παρά την σκατοπλημμύρα και την μπόχα (η οποία μαθαίνω είναι διαρκής και δεν εμφανίζεται μόνο με τις πρώτες στάλες της βροχής), η ελληνική ριβιέρα παραμένει το υπόδειγμα της ανάπτυξης και απόδειξη γι’ αυτό είναι το ότι οι τιμές ακινήτων στην περιοχή συνεχίζουν τον ανηφορικό τους δρόμο. Οι συμπολίτες, κυριευμένοι από το αναπτυξιακό όραμα, έχουν πάψει να ενοχλούνται από τη μυρωδιά των λυμάτων και…

ΝουΔο-ΠΑΣΟΚ-ο-ΣΥΡΙΖΑίικο ΕΛΛΗΝΟΦΩΝΟ ΚΩΛΟΧΑΝΕΙΟ: Εικόνες του Τρίτου Κόσμου

Τυπική τομή κατεστραμμένου οδοστρώματος από το νερό. Περίπου 5 εκ. ασφάλτου (αντί για 15 τουλάχιστον) επάνω σε πρόχειρα συμπιεσμένο χωμάτινο υπόστρωμα με λίγη (μη συμπιέσιμη) ποταμίσια άμμο (αντί για 40 εκ. θραυστό υλικό λατομείου 3Α αμμοχάλικο). Όλοι ευχαριστημένοι, ο δήμαρχος,… pic.twitter.com/mh1QC1NSev

— Μιχάλης Χριστοδουλίδης🇬🇷 (@Christo34335862) September 12, 2023

 

Του Αλέξη Παπαχελά

Υπάρχουν μερικά πράγματα που σου θυμίζουν έντονα πως η χώρα, όσα βήματα και να έχει κάνει, ανήκει μερικώς στον Τρίτο Κόσμο. Μπορεί να είναι «μικρά» πράγματα, στα οποία δεν δίνουμε ιδιαίτερη σημασία, ενδεχομένως επειδή τα έχουμε συνηθίσει.

Παρατηρώ εδώ και πολύ καιρό το αίσχος των διαφόρων συνεργείων που καταστρέφουν αλύπητα δρόμους και πεζοδρόμια σε πολλές γειτονιές της Αττικής και στο κέντρο της πόλης για λογαριασμό διαφόρων εταιρειών. Η έλλειψη επαγγελματισμού είναι ασύλληπτη. Μπορείς εύκολα να πέσεις σε μια τρύπα, πάνω στην οποία έχουν αφήσει μια παρατημένη κουλουριασμένη ταινία με κόκκινες γραμμές που μοιάζει με σκουπίδι, αν δεν είσαι ιδιαίτερα παρατηρητικός. Η τήρηση στοιχειωδών κανόνων ασφαλείας είναι ανύπαρκτη. Τα μπαλώματα που αφήνουν στους δρόμους είναι ο ορισμός της επικίνδυνης κακοτεχνίας. Κάθε φορά που τελειώνει την αποστολή του ένα τέτοιο συνεργείο, το κατάστρωμα του δρόμου μοιάζει με διάδρομο βομβαρδισμένου αεροδρομίου, που κάποιος έχει μπαλώσει γρήγορα.

Από συντονισμό, δε, σκίζουμε. Ρωτάς τι ακριβώς κάνει το συνεργείο που σκάβει τον δρόμο. «Οπτικές ίνες», απαντάει κάποιος. Υστερα από λίγους μήνες το ίδιο σκηνικό, η ίδια απάντηση. Κανένας προγραμματισμός, καμία συνεννόηση.

Τα περισσότερα από τα εν λόγω συνεργεία συμπεριφέρονται και εργάζονται με τρόπο που επίσης θυμίζει Τρίτο Κόσμο. Πρόκειται προφανώς για κάποια υπεργολαβία της υπεργολαβίας, όπου το βασικό είναι να γίνουν όλα με το ελάχιστο κόστος.

Δεν υπάρχει, όμως, κράτος, περιφέρεια, δήμος, κάποιος αρμόδιος, τέλος πάντων, να θέσει αυστηρούς κανόνες και εν συνεχεία να βεβαιωθεί ότι τηρούνται;

Θα μου πείτε: «Μα, αυτό είναι το πρόβλημά σου, άνθρωπέ μου;».

Είναι, γιατί…

NουΔο-γαλαζαίικο ΚΟΥΛΟ-ΧΑΝΕΙΟ: Φως στο τούνελ του μετρό!

Σαλονικιος ανοιγει τις πορτες ακινητοποιημενου συρμου Μετρο 2024.
Μνημείο σε Χαλκο 😎 pic.twitter.com/ck2r2rSg0d

— ΗΡΩΝ Civil.Engineer (@G4Heron) December 15, 2024

Έπος 😂#μετρο_θεσσαλονικης pic.twitter.com/K3I5UQVMiB

— 𝕋ολκιν𝒪λογος 🧙‍♂️ (@mitsogrande2) December 15, 2024

Ίσως το καλύτερο που είδα μέχρι στιγμής 😂😂😂 #fosstotounel #μετρο_θεσσαλονικης pic.twitter.com/1yzyMlPpsV

— 𝑀𝑜𝑛𝑘𝑒𝑦 𝐷. 𝐾𝑜𝑚𝑖 🐵 (@MonkeyDKomi) December 16, 2024

 

Toυ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΛΙΑΚΟΥ

Ταρατατζούμ, φωταψίες, φωτογραφίες, πλάνα τηλεοπτικά, χαμόγελα και υποσχέσεις κι ένα μετρό για να το… χ€σεις.

Αυτό είναι εν συνόψει ό,τι συνέβη με το περιλάλητο μετρό Θεσσαλονίκης, που έχει εξελιχθεί σε δαπανηρότερη και μακράν δυσκολότερη κατασκευή από εκείνη του γεφυριού της Άρτας.

Τα ρημαδομηχανήματα που εκδίδουν εισιτήρια, αρχικά, υπονόμευσαν το κύρος της κυβέρνησης εκθέτοντας ανεπανόρθωτα τον υπουργό Υποδομών και Μεταφορών Χρήστο Σταϊκούρα, που προσπάθησε να βγάλει εισιτήριο και απέτυχε, σε ζωντανή μετάδοση! Τα κανάλια είχαν πάει εκεί για να δείξουν τον πολιτικό θρίαμβο και μετέδωσαν φιάσκο.

Επίσης, αυτές οι ύπουλες μηχανές δεν δίνουν ρέστα από διάφορα χαρτονομίσματα. Οι επιβάτες είναι, όμως, ωφελημένοι. Αναμφιβόλως ενισχύουν τις νοητικές λειτουργίες τους καθώς προσπαθούν να βγάλουν άκρη από τις ενημερωτικές, χειρόγραφες σελίδες που έχουν κολληθεί στα μηχανήματα έκδοσης των εισιτηρίων.

Ωφελημένοι είναι επίσης κι από το γεγονός ότι πληρώνουν μόλις 60 λεπτά του ευρώ για να συμμετέχουν σε κάτι που θυμίζει παιχνίδι επιβίωσης (κάτι σαν αστικό «Survivor»). Προχθες κόλλησε ο συρμός ανάμεσα σε δύο σταθμούς και οι επιβάτες το έκοψαν ποδαράτο, μέσα σε υποβλητικά μισοσκότεινο τούνελ (βλ. φωτό). Να μια εμπειρία από τις λίγες, που δεν εκτιμήθηκε όσο έπρεπε από τους παραδοσιακά αχάριστους Έλληνες.

Υπό αυτό το πρίσμα πρέπει να ιδωθεί η ανακοίνωση του Μετρό Θεσσαλονίκης, που ξεκαθάριζε τα πράγματα:

«Σήμερα Σάββατο 14/12/2024 και ώρα 17.59, στο μετρό Θεσσαλονίκης, μεταξύ των σταθμών “Φλέμινγκ” και “Ευκλείδη”, ακινητοποιήθηκε συρμός στην κατεύθυνση προς Νέο Σιδηροδρομικό Σταθμό, λόγω διακοπής της ηλεκτροδότησης της γραμμής.

Καθώς δεν κατέστη εφικτή η επαναφορά της ηλεκτροδότησης από το Κέντρο Ελέγχου Λειτουργίας, σε εφαρμογή του σχετικού για την περίπτωση πρωτοκόλλου, ο συρμός εκκενώθηκε και οι επιβάτες μετέβησαν στον πλησιέστερο σταθμό μέσω του υφιστάμενου πεζοδιαδρόμου της σήραγγας, συνοδεία του προσωπικού, με απόλυτη ασφάλεια».

Από την ανακοίνωση πρέπει να συγκρατήσουμε τη φράση «απόλυτη ασφάλεια», αφού προσφέρει το αίσθημα της σιγουριάς, που όλοι έχουμε ανάγκη όταν ενημερωνόμαστε για τις υποθέσεις τις οποίες χειρίζεται το κράτος.

Τέλος, αξίζει να αναφερθεί ότι υπάρχουν πληροφορίες πως…

NoυΔο-γαλαζαίικο ΚΟΥΛΟ-ΧΑΝΕΙΟ: Γκρινιάζουμε άδικα για το Μετρό Θεσσαλονίκης;

Άρα μέχρι το 102.024μΧ δεν ξαναχαλάει. pic.twitter.com/1xwgPxEW0J

— Πάνος Συνοδινός (@SinodinosP) December 15, 2024

Ο πουστης ο χρόνος πως γλιστρά από τα χέρια μας. pic.twitter.com/gU85UOiSjh

— 𝒲𝒾𝓃𝓈𝓉𝑜𝓃 𝒞𝒽𝓊𝓇𝒸𝒽𝒾𝓁𝓁 (@prwinND) December 15, 2024

 

Tης ΛΙΛΑΣ ΣΤΑΜΠΟΥΛΟΓΛΟΥ

Φανταστείτε να τελειώνει αγώνας ποδοσφαίρου και να κατεβαίνουν χιλιάδες φίλαθλοι στο Μετρό για να φύγουν. Κι εσείς να είστε ένας από αυτούς που πρέπει να βγάλουν εισιτήριο, ενώ δεν λειτουργούν όλα τα μηχανήματα. Ο φίλος που το έζησε, γυρνώντας από αγώνα στη Θεσσαλονίκη, μάλλον θα το διηγείται για καιρό. Οχι για τον χαμό, που φυσιολογικό είναι να συμβεί ύστερα από έναν αγώνα όπου όλο το γήπεδο φεύγει, αλλά για το γεγονός ότι όλοι αυτοί έπρεπε να περιμένουν για να βγάλουν εισιτήριο σε ένα-δύο μηχανήματα που λειτουργούσαν όλα κι όλα. «Εξι λεπτά διαδρομή και 30 λεπτά αναμονή στο μηχάνημα για εισιτήριο», μου είπε στο τέλος και γελούσαμε, γιατί θυμήθηκα ότι είχα κι εγώ πάθει το ίδιο, στο αεροδρόμιο της Θεσσαλονίκης. Μόνο δύο μηχανήματα έβγαζαν εισιτήρια για το λεωφορείο που σε μεταφέρει στην πόλη, και λειτουργούσε μόνο το ένα. Μια ατελείωτη ουρά ταξιδιωτών από την πτήση που μόλις είχε φτάσει περίμενε μπροστά τους, δυσφορώντας γιατί το λεωφορείο θα έφευγε σύντομα και ποιος ξέρει σε πόση ώρα θα ερχόταν το επόμενο.

Δεν θα έπρεπε να συμβαίνουν αυτά, ούτε σε αεροδρόμια ούτε σε Μετρό. Και αν υποθέσουμε ότι το αεροδρόμιο είναι παλιότερο και κάποια πράγματα μπορεί να δυσλειτουργούν (δεν θα έπρεπε), το Μετρό Θεσσαλονίκης είναι του κουτιού, από τα πλέον σύγχρονα και όμορφα της Ευρώπης, όπως λένε.

Δικαιολογείται να λειτουργούν από τα έξι μηχανήματα τα δύο, στον σταθμό της «Βούλγαρη»;

Δικαιολογείται στον σταθμό «Νέα Ελβετία» να λειτουργεί μόνο ένα μηχάνημα και στον σταθμό «Αγία Σοφία» κανένα, και αυτό να συμβαίνει επί ένα δεκαήμερο μετά τα εγκαίνια;

Μετά τα προβλήματα με τα εισιτήρια, ήρθε και μια εκκένωση επιβαινόντων.

Το απόγευμα του Σαββάτου, ο συρμός ακινητοποιήθηκε λόγω διακοπής στην ηλεκτροδότηση μεταξύ των σταθμών «Ανάληψη» και «Φλέμινγκ». Ολοι οι επιβάτες βγήκαν σώοι, ευτυχώς, καθοδηγούμενοι από συνοδούς, διανύοντας μια απόσταση 70 μέτρων στον πεζοδιάδρομο της σήραγγας και εξήλθαν από πλατφόρμα εξόδου. Βεβαίως, αυτά συμβαίνουν σε όλα τα Μετρό του κόσμου, και το θετικό είναι ότι τηρήθηκαν τα πρωτόκολλα ασφαλείας και δεν υπήρξε καμία δυσάρεστη συνέπεια. Δεν ξέρω, όμως, αν υπάρχει άλλο Μετρό που να εγκαινιάστηκε με τόσα προβλήματα, και στις μόλις δύο βδομάδες λειτουργίας του να συμβαίνει το ένα ευτράπελο μετά το άλλο.

Ασφαλώς, πρόκειται για ένα έργο που αλλάζει τον χαρακτήρα της πόλης και εξυπηρετεί τους πολίτες της. Κανείς δεν το αρνείται. Οι λεπτομέρειες όμως κάνουν τη διαφορά σε όλα, κι εδώ φαίνεται ότι πρέπει να δοθεί λίγο περισσότερη σημασία στις λεπτομέρειες, για να μιλήσουμε για μια άρτια εξυπηρέτηση του επιβατικού κοινού και όχι ταλαιπωρία του στα σημεία.

Αν περνάς την οδύσσεια της ουράς για να βγάλεις εισιτήριο, κι αν αυτό συνεχιστεί για πολύ ακόμα, μπορεί να αποφασίσεις και πάλι να πάρεις το αυτοκίνητο για να μετακινηθείς.

Η εταιρεία που έχει αναλάβει τη διαχείριση του Μετρό Θεσσαλονίκης υπόσχεται ότι όλα θα λυθούν σύντομα. Μακάρι, γιατί είναι κρίμα ένα έργο τέτοιας σπουδαιότητας για τη λειτουργία μιας πόλης, να σχολιάζεται με τόσο αντιφατικούς τρόπους. Από τη μία να προκαλεί το θαυμασμό σε όσους το επισκέπτονται, όλοι να μιλάνε για ένα καταπληκτικό έργο και για σταθμούς που σου κόβουν την ανάσα, και από την άλλη να γεμίζουν τα κοινωνικά δίκτυα με κοροϊδευτικά σχόλια και γκρίνια για τις μικρές, αλλά καίριας σημασίας, δυσλειτουργίες.

Στη ροή της καθημερινότητας, αυτές οι λεπτομέρειες παίζουν καθοριστικό ρόλο. Γιατί …

 

ΝουΔο-γαλαζαίικο ΚΟΥΛΟ-ΧΑΝΕΙΟ: Μετρό και προφητεία

Έτοιμο το πρώτο αντιπυρηνικό καταφύγιο στην Θεσσαλονίκη.
Ευχαριστούμε τους συμπολίτες μας για την φιλική συμμετοχή στις πρώτες δοκιμές του. pic.twitter.com/fe21p3oCCJ

— Κουφοκώτσιος Μάλαμας (@GdtlJ3lAQ0TA5fW) December 14, 2024

Ο πουστης ο χρόνος πως γλιστρά από τα χέρια μας. pic.twitter.com/gU85UOiSjh

— 𝒲𝒾𝓃𝓈𝓉𝑜𝓃 𝒞𝒽𝓊𝓇𝒸𝒽𝒾𝓁𝓁 (@prwinND) December 15, 2024

 

 

Toυ ΣΩΚΡΑΤΗ ΠΑΠΑΧΑΤΖΗ

Το πρόσφατο συμβάν στο Μετρό της Θεσσαλονίκης (η γελοιογραφική ανακοίνωση από το site της ΕΡΤ καθησυχάζει επικαλούμενη την τήρηση των πρωτοκόλλων – τι μου θυμίζει αυτό, τι μου θυμίζει…) έρχεται να “επιρρώσει“ την εκτίμηση του υφυπουργού υποδομών / μεταφορών κυρίου Ταχιάου : “Μια στα 100.000 χρόνια η πιθανότητα αστοχίας του συστήματος”.

Χαρακτηριστική μιας αδαούς, πρωτόγονης ευπιστίας στην παντοδυναμία της τεχνητής νοημοσύνης – ισχύουσας για το σύνολο του “πολιτικού προσωπικού” της χώρας.

Δράττομαι της ευκαιρίας για να επισημάνω ότι : η ύπαρξη ανθρώπων που όχι απλώς δέχονταν, αλλά βιάζονταν & συνωστίζονταν για να ταξιδέψουν με ένα συρμό κινούμενο χωρίς εποπτική έστω παρουσία μηχανοδηγού, είναι…

 

ΝουΔο-γαλαζαίικου Κουλο-χανείου κωμωδία

Σαλονικιος ανοιγει τις πορτες ακινητοποιημενου συρμου Μετρο 2024.
Μνημείο σε Χαλκο 😎 pic.twitter.com/ck2r2rSg0d

— ΗΡΩΝ Civil.Engineer (@G4Heron) December 15, 2024

Έτοιμο το πρώτο αντιπυρηνικό καταφύγιο στην Θεσσαλονίκη.
Ευχαριστούμε τους συμπολίτες μας για την φιλική συμμετοχή στις πρώτες δοκιμές του. pic.twitter.com/fe21p3oCCJ

— Κουφοκώτσιος Μάλαμας (@GdtlJ3lAQ0TA5fW) December 14, 2024

Μπαίνεις Θεσσαλονικιός και βγαίνεις Βιετκόνγκ! #μετρο_θεσσαλονικης pic.twitter.com/5BUGBES1nB

— Θάνος Τζήμερος (@ThanosTzimeros) December 16, 2024

Άρα μέχρι το 102.024μΧ δεν ξαναχαλάει. pic.twitter.com/1xwgPxEW0J

— Πάνος Συνοδινός (@SinodinosP) December 15, 2024

Ο πουστης ο χρόνος πως γλιστρά από τα χέρια μας. pic.twitter.com/gU85UOiSjh

— 𝒲𝒾𝓃𝓈𝓉𝑜𝓃 𝒞𝒽𝓊𝓇𝒸𝒽𝒾𝓁𝓁 (@prwinND) December 15, 2024

Έπος 😂#μετρο_θεσσαλονικης pic.twitter.com/K3I5UQVMiB

— 𝕋ολκιν𝒪λογος 🧙‍♂️ (@mitsogrande2) December 15, 2024

ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΕΘΝΟΠΑΤΕΡΟ-ΑΡΙΣΤΕΡΟ-ΞΕΦΤΙΛΑΡΟΠΛΗΚΤΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Τα βασικά της πόλης

pic.twitter.com/PWnwGrwbqb

— Ανδρέας Πετρουλάκης (@anpetroulakis) December 6, 2024

Εάν οι Δεξιοί βγάλουν σύνθημα "Κουτσούμπα γ@€%σαι" και το βαζουν και σε αρχαία όστρακα, δεν πιστεύω να μην θεωρηθεί πολιτική έκφρασις και χιούμορ;

— Φαήλος Κρανιδιώτης (@failosK) December 3, 2024

 

Του ΓΙΩΡΓΟΥ ΣΚΑΜΠΑΡΔΩΝΗ

Τώρα, ακόμα και εκ των υστέρων, είναι πραγματικά αδιανόητο να σκέφτεσαι ότι η Θεσσαλονίκη έπρεπε να φτάσει στο 2024 για να αποκτήσει το αυτονόητο μετρό. Και αν δεν υπήρχε η ακράδαντη βούληση της κυβέρνησης, είναι αμφίβολο αν θα πραγματοποιούνταν το έργο, με τόσους αναποδοσμπρώχτες που κάνουν καριέρα στην κακομοιριά. Ετσι είναι: και χρυσούς δρόμους να τους φτιάξει κάποιος, και διαστημικά λεωφορεία, αυτοί πάλι θα γκρινιάζουν.

Το μετρό, επομένως, με αυτούς τους όρους και αυτό το παρελθόν είναι κάτι το αδιανόητο.

Εγινε πραγματικά; Ή μήπως ξυπνήσω αύριο και δεν θα υπάρχει πια;

Μήπως ήταν ένα όνειρο, μια σκιά, και πλέον πάει;

Το εξομολογούμαι ως πραγματικό, υπαρξιακό φόβο ενός Θεσσαλονικέως που έχει εθιστεί στην πολιτική ασυνέπεια, στα μισόλογα, στις πομπώδεις υποσχέσεις και στην προδοσία, στην αθέτηση και στην απάτη – συνέβη κάτι μεγαλειωδώς καλό και, πια, είναι αδύνατον να το πιστέψουμε.

Μήπως είναι ψευδαίσθηση; Αντικατοπτρισμός;

Μήπως, εκεί που μας κατάντησαν τόσα χρόνια, δεν μας αξίζει πλέον και δεν έπρεπε να γίνει ποτέ;

Διότι αν συνηθίσεις στον χθαμαλό βίο, μετά δεν θες καν να σηκωθείς. Βολεύεσαι ηδονικά μες στην καταστροφή σου, που έγραφε κι ο Ντίνος.

Από την άλλη, η αναχώρηση του πρώτου συρμού έδειξε αναδρομικά και την ανικανότητα ή την αδυναμία του ντόπιου πολιτικού προσωπικού επί δεκαετίες να διεκδικήσει τα στοιχειώδη από το κέντρο – με το που εκλέγονται οι περισσότεροι και κατεβαίνουν στην Αθήνα αποκτούν ψυχολογία ικέτη που βαδίζει προς τα Σούσα. Διότι, εάν οι ντόπιοι βουλευτές, ανεξαρτήτως κόμματος, διεκδικούσαν επίμονα, συντονισμένα κι ενωτικά τόσα χρόνια την κατασκευή μετρό στη Θεσσαλονίκη, είναι βέβαιο ότι αυτό θα είχε γίνει πολύ νωρίτερα – αλλά δεν… Ούτε καν για μια στοιχειωδώς αυτόνομη, αυτοδύναμη και αυτοδιοίκητη ΕΡΤ3 δεν διαταράσσεται η πολιτική μας απάθεια. Για να έχει η πόλη ένα βήμα προς τον κόσμο.

Κι αυτό είναι το πρώτιστο, μαζί με τις συγκοινωνίες, που χρειάζεται η Θεσσαλονίκη: ένα δικό της, αυτόνομο, τηλεοπτικό κανάλι παγκόσμιας εμβέλειας.

Χρειάζεται βέβαια οπωσδήποτε και δύο δικές της ισχυρές εφημερίδες, αλλά αυτό είναι, πια, όνειρο απατηλό, τώρα που ο έντυπος λόγος δεν περνάει παγκοσμίως και τις πιο μεγάλες δόξες του.

Αλλά έτσι η αλλιώς η Θεσσαλονίκη δεν αντανακλάται πουθενά. Δεν έχει καθρέφτη, δεν έχει δικό της ισχυρό Τύπο, ένα αυτόνομο τηλεοπτικό κανάλι, όπου να διαθλάται η ύπαρξή της προς τον έξω και τον έσω κόσμο. Υφίσταται στη δημόσια σφαίρα μόνο από σπόντα, αποσπασματικά και πενιχρά, μέσω Αθηνών. Υπάρχουμε μέσω Αθηνών.

Αυτό είναι, μαζί με τις συγκοινωνίες, το βασικό πρόβλημα της πόλης.

Τι πρέπει να συμβεί;

Ιδού: μια πλήρως αυτόνομη, οικονομικά και διοικητικά ΕΡΤ3, ισχυρή, ανεξάρτητη από τη διοίκηση της ΕΡΤ και συναγωνιστική (όσο θα μπορεί) προς τα κεντρικά. Διότι δεν είναι μόνο η Θεσσαλονίκη που έχει βουβαθεί αναγκαστικά ή απλώς ψελλίζει, με σχεδόν καρυδωμένη την ΕΡΤ3, είναι και όλη η Μακεδονία και η Θράκη που δεν έχουν κάποια διαδρομή προβολής, δεν έχουν φωνή προς την πρωτεύουσα και τον λοιπό κόσμο. Και αν, εν πάση περιπτώσει, αδυνατεί η κυβέρνηση να προχωρήσει προς αυτή την κατεύθυνση, ας κινηθούν οι ντόπιοι επιχειρηματίες προς την ίδρυση ενός ιδιωτικού καναλιού για να λάβει η πόλη υπόσταση και ισχύ. Να ξαναποκτήσει πρόσωπο στον χώρο της δημόσιας εικόνας, του δημόσιου διαλόγου – ίσως χρειαστεί ένας μόνο ηρωικός άνθρωπος για να λύσει οραματικά το πρόβλημα.

Σκεφθείτε πως πέθανε ένας μόνο άνδρας, ο Γιάννης Βελλίδης, κι από τότε η πόλη έχασε τη μισή της δύναμη.

Αλλά χρειάζεται πάντα και η υποστήριξη του ντόπιου πολιτικού προσωπικού. Απαιτούνται συνέργειες. Εκτός κι αν λυθεί ο Γόρδιος, όπως και το μετρό, άνωθεν, με το ξίφος, δηλαδή την απαρασάλευτη πολιτική βούληση ενός πρωθυπουργού και λίγων ανθρώπων γύρω του – μακάρι. Και πρέπει να ομολογήσουμε, πέρα από ψωροφιλότιμα και ιδεολογίες και κλισέ, ότι ο κ. Μητσοτάκης, μας αρέσει ή όχι, είναι ο μόνος μη-ντόπιος πολιτικός που έχει δείξει τόση φροντίδα για την πόλη. Να λέμε και τα καλά, με ειλικρίνεια και χωρίς ιδεολογίζοντες δισταγμούς ή σκεφτόμενοι τι θα πούνε κάποιοι ελλοχεύοντες μονόφθαλμοι με προκάτ μεζούρες.

Και αυτά που ξεκίνησαν να γίνονται, δηλαδή οι πολιτισμένες συγκοινωνίες, οι σωστοί δρόμοι (ας πούμε, η Βασιλίσσης Ολγας έχει καταντήσει κατά το ήμισυ καρόδρομος, με το ράβε ξήλωνε, με τις οπτικές ίνες και με σκαψίματα κάθε τρεις και λίγο), όσο και η επαρκής, αλλά και η διεκδικητική ενημέρωση που διεκδικούμε, είναι στοιχειώδη. Είναι βασικά, υπαρξιακά θέματα για τη Θεσσαλονίκη. Και με επίκεντρο αυτή στο στενό άνοιγμα του διαβήτη, απαιτούν αυτονόητη προβολή: η πανέμορφη Χαλκιδική με τα δεκάδες ιστορικά τοπόσημα (Ποτίδαια, Ολυνθος, Στάγειρα κ.ά), το Αγιον Ορος, η Αμφίπολη κι ο Τύμβος του Καστά, η Καβάλα – Θάσος, η μυθική Σαμοθράκη, η Καστοριά με τις δεκάδες βυζαντινές εκκλησιές, οι Αιγές (Πολυκεντρικό Μουσείο), η Βεργίνα (βασιλικοί τάφοι του Φιλίππου), ο Ολυμπος, το όρος των θεών.

Τι άλλο, συν την πόλη αυτή καθαυτήν, να ποντάρουμε για ένα αυτόνομο, ισχυρό κανάλι;

Αρκεί, βέβαια…

 

ΕΛΛΗΝΟΦΩΝΟ ΑΡΙΣΤΕΡΟΣΟΥΡΓΕΛΑΡΟΠΛΗΚΤΟ ΚΩΛΟΧΑΝΕΙΟ: Η ιστορία ενός Ελληνικού έργου

Έχετε καταλάβει αριστερά ζώα τι εμποδίζατε τόσα χρόνια! pic.twitter.com/I6zSnrhAGk

— Pun Intended 🇬🇷 🇨🇦 🇪🇺 🇺🇸 (@PunIntended20) November 29, 2024

 

Toυ ΚΩΣΤΑ ΚΑΠΟΥ

Ακούμε τόσες αποψάρες τελευταία, σχετικά με τους λόγους που καθυστέρησε το Μετρό και κόστισε 2 δισεκατομμύρια (η κύρια γραμμή), που δεν ξέρουμε πια τι να πρωτοπιστέψουμε.

Ας τα πάρουμε λοιπόν από την αρχή.

Και αρχή βέβαια ΔΕΝ μπορεί να νοείται η "Τρύπα του Κούβελα", που ο συμπαθής τότε Δήμαρχος πίστευε ότι θα χρηματοδοτήσει το έργο από τα έσοδα του TV100, αλλά από το 2007, που εγκρίθηκαν οι αρχικές μελέτες και έφτασαν στην πόλη ο Κωστίκας κι ο Γιωρίκας, οι 2 μετροπόντικες.

Πριν καν ξεκινήσει σοβαρά το έργο, με δικαστική απόφαση του ΣτΕ σταματάει, μια και το έργο αυτό έχει το θλιβερό προνόμιο να έχει περάσει από 89 προσφυγές στο ΣτΕ από διάφορους φορείς, συλλογικότητες και πολίτες.

Επίσης σταμάτησε για κάποιο διάστημα στην περιοχή "Παπάφειο", γιατί η Ιερά Μητρόπολη Θεσσαλονίκης πρόβαλλε οικονομικές απαιτήσεις ύψους 30 εκατομμυρίων για τα λίγα στρέμματα που θα απαλλοτριώνονταν από ιδιοκτησία της για την κατασκευή του Σταθμού.

Η αρχική εταιρεία που είχε αναλάβει το έργο φαλίρισε και αποσύρθηκε από αυτό, και πέρασε ένα σοβαρό χρονικό διάστημα μέχρι να αναδειχθεί νέος Ανάδοχος, ο Όμιλος ΑΚΤΩΡ ΑΤΕ.

Στο μεταξύ, η χώρα μας μπαίνει βαθιά μέσα στην κρίση και το έργο υποχρηματοδοτείται και προχωράει με ρυθμούς χελώνας. Επί 15 χρόνια, οι καταστηματάρχες γύρω από τους σταθμούς καταστρέφονται οικονομικά, επειδή τα μαγαζιά τους έχουν γίνει απροσπέλαστα από τις λαμαρίνες που δεν λένε να φύγουν.

H Κυβέρνηση Τσίπρα, στην αγωνία της να δείξει κάποιο έργο, όπως είχε την ευκαιρία με τις σήραγγες των Τεμπών και της παράκαμψης των Πατρών (που είχαν σχεδόν ολοκληρωθεί από τις προηγούμενες κυβερνήσεις), κάνει 3 φορές εγκαίνια με μουσαμάδες και ακινητοποιημένους συρμούς.

Ο κόσμος γελάει και η ιστορία με το Μετρό γίνεται ανέκδοτο.

Ο Σταθμός Βενιζέλου είναι το αποκορύφωμα, με κάποιους "ειδήμονες" να προτείνουν την παραμονή των αρχαίων και την υποσκαφή του σταθμού, πρακτική ανήκουστη στα παγκόσμια τεχνικά και αρχαιολογικά χρονικά.

Το κακό ήταν ότι έπεισαν και τον Γιάννη Μπουτάρη για την ορθότητα της ιδέας τους (που υποστηρίχτηκε μόνο από μια ολιγοσέλιδη περιγραφή της διαδικασίας, χωρίς κανένα εδαφοτεχνικό και στατικό υπολογισμό), με αποτέλεσμα το έργο να σταματήσει για 4,5 χρόνια, μετά από πλειάδα προσφυγών, διαδηλώσεων και βλακωδών "δράσεων" ενάντια στο "έγκλημα στη Βενιζέλου".

Ευτυχώς, η αλλαγή της Ηγεσίας του Υπ.Πο.Α. έφερε στο τιμόνι τη Λίνα Μενδώνη και τελικά, με ψήφους 13-2 εγκρίθηκε από το ΣτΕ η προσωρινή απόσπαση των αρχαίων και η ακριβής επανατοποθέτησή τους μετά από την κατασκευή του Σταθμού, υπό την εποπτεία της Εφορείας Αρχαιοτήτων Πόλεως Θεσσαλονίκης (ΕΦΑΠΟΘ) και της διευθύντριάς της Μπετίνας Τσιγαρίδα και των ικανότατων συνεργατών της.

Αυτό είχε ως αποτέλεσμα την ανακάλυψη 6 ακόμα ιστορικών στρωμάτων κάτω από την Decumanus Maximus, που εκτείνονταν μέχρι τους Ελληνιστικούς χρόνους. Τα ευρήματα ήταν τόσο πλούσια, που αποφασίζεται η κατασκευή του Μουσείου ανασκαφικών ευρημάτων, επιφανείας 3000 τ.μ. στο πρώην Στρατόπεδο Παύλου Μελά, για την έκθεσή τους (θα ολοκληρωθεί σε 2 χρόνια), αλλά και τεράστιων αποθηκών στο Καλοχώρι για την αποθήκευσή τους.

Σκεφτείτε μόνο ότι στην Αθήνα υπήρχαν πολύ λιγότερες ιστορικές διαστρωματώσεις από τη Θεσσαλονίκη, η οποία υπήρξε σημαντική μεγαλούπολη επί 23 αιώνες. Και φυσικά, σε πόλεις όπως η Ρώμη, η Αθήνα ή η Θεσσαλονίκη, το να πραγματοποιήσεις εκτεταμένες ανασκαφές είναι μια πολύ δαπανηρή επιχείρηση, με εκατοντάδες αρχαιολόγους και εργάτες να ψάχνουν πόντο-πόντο το υπέδαφος με το χέρι και με βουρτσάκια.

Επίσης, η "ιδέα" της υποσκαφής θα παρέτεινε το έργο για τουλάχιστον άλλα 4-6 χρόνια, μέχρι δηλαδή το 2030, με αμφίβολα αποτελέσματα, μια και τα αρχαία μπορεί να κατέρρεαν.

Τα περισσότερα ανασκαφικά ευρήματα (νεκροταφεία κλπ) που βρέθηκαν, τεκμηριώθηκαν φωτογραφικά και ξαναθάφτηκαν, αλλιώς η πόλη θα γινόταν ανυπόφορη από τα εμπόδια.

Φανταστείτε ότι το τέμενος Χαμζά Μπέη (Αλκαζάρ), δίπλα στον Σταθμό Βενιζέλου, είχε υποστεί 600 χιλιοστά διαφορικής καθίζησης από τα σαθρά εδάφη, ενώ από την παρακείμενη και υπόγεια ανασκαφή η διαφορική καθίζηση ήταν μόνο 1,5 χιλιοστό.

Τώρα το έργο πέρασε από όλες αυτές τις "επικίνδυνες" περιοχές και οι μελλοντικές επεκτάσεις θα είναι πολύ ταχύτερες, όπως έγινε και στην Αθήνα. Μέχρι το 2030 υπολογίζω να έχουν ολοκληρωθεί όλες οι επεκτάσεις που έχουν σχεδιαστεί και αποτελούν πολλαπλάσιο μέγεθος του σημερινού δικτύου.

Αυτά τα λίγα λοιπόν (διπλόφαρδο σεντόνι ήταν), για να καταλάβουμε όλοι τις τεράστιες δυσκολίες που αντιμετώπισαν χιλιάδες ΕΛΛΗΝΕΣ μηχανικοί και εργαζόμενοι και να μην μιζεριάζουμε για ένα τέτοιο τεχνικό επίτευγμα.

Δεν είναι τυχαίο που τα πλήθη των διαδηλωτών αποτελούνταν στη συντριπτική τους πλειοψηφία από άεργους μεσήλικες με αλογοουρές και σκουλαρίκια και ανέραστες συντρόφισσες, που δεν θα αναγνώριζαν ένα σοβαρό τεχνικό έργο, ακόμα κι αν χόρευε τσάμικο στο σαλόνι τους.

Το συμπέρασμα που βγαίνει αβίαστα από τις περιπέτειες τέτοιων έργων, είναι ότι πρέπει…