"Κόμμα = Ομάς ανθρώπων, ειδότων ν' αναγιγνώσκωσι και ν' αρθογραφώσιν εχόντων χείρας και πόδας υγιείς, αλλά μισούντων πάσαν εργασίαν, οίτινες ενούμενοι υπο ένα οιονδήποτε αρχηγόν, ζητούσι ν' αναβιβάσωσιν αυτόν δια παντός μέσου εις την έδραν πρωθυπουργού, ίνα παρέχη αυτοίς τα μέσα να ζώσι χωρίς να σκάπτωσι"
Εμμανουήλ Ροΐδης , Έλληνας πεζογράφος και κριτικός (1836-1904)


Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΧΑΡΟΚΟΠΟΣ Κ.. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΧΑΡΟΚΟΠΟΣ Κ.. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

ΣΥΡΙΖΑίοι REBRAND-ΙΣΜΕΝΟΙ ΕΘΝΙΚΟΙ ΣΟΥΡΓΕΛΟ-ΚΑΤΣΑΠΛΙΑΔΕΣ: Η επικίνδυνη τραπεζική αμνησία του Αλέξη Τσίπρα

 

Γράφει ο Κωνσταντίνος Χαροκόπος

Ευδιάθετος και χαλαρός κατά τη διάρκεια μια βόλτας του στο δάσος, ο Αλέξης Τσίπρας βρήκε την ευκαιρία μέσω του Tiktok να καταγγείλει για μια ακόμα φορά τις τράπεζες, βυθισμένος σε μια πρωτοφανή αμνησία περί των τραπεζικών θεμάτων, πολλά εκ των οποίων είχε χειριστεί ως πρωθυπουργός με συγκυβερνήτη τον Πάνο Καμμένο.

Αναφέρθηκε ο αρχηγός του νέου Σύριζα, στην «πλειοψηφία των ξένων funds που μοιράστηκαν κέρδη ύψους 2,83 δισ. ευρώ», κλείνοντας το μάτι στην ξενοφοβική αντιμετώπιση των επενδύσεων που κυριαρχεί στον χώρο της Αριστεράς. Λησμονώντας ωστόσο να αναφέρει ότι επί δικής του διακυβέρνησης, είχε πραγματοποιηθεί η 3η ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών σαν αποτέλεσμα της καταστροφικής οικονομικής πολιτικής που είχε εφαρμόσει ο ίδιος, μαζί με το «asset» Γιάνη Βαρουφάκη, το 2015. Μια ανακεφαλαιοποίηση στην οποία είχαν ανταποκριθεί κυρίως ξένοι θεσμικοί επενδυτές.

Ανακεφαλαιοποιήσεις και ξένα funds

Η πρώτη μεγάλη ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών είχε γίνει το 2013 και ήταν η άμεση συνέπεια του PSI (Private Sector Involvement) του 2012. Με το κούρεμα των ελληνικών ομολόγων, οι τράπεζες εμφάνισαν ζημίες άνω των 30 δισ. ευρώ, καθώς κατείχαν μεγάλο μέρος του κρατικού χρέους. Στην 1η ανακεφαλαιοποίηση είχε συμμετάσχει το ΤΧΣ με ποσοστά από 80% έως και 90% καθώς και ιδιώτες με ποσοστό της τάξης του 10% έτσι ώστε οι τράπεζες να διατηρήσουν διοικήσεις από τον ιδιωτικό τομέα.

Η δεύτερη ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών είχε γίνει το 2014, καθώς οι τράπεζες χρειάζονταν επιπλέον κεφάλαια για να καλύψουν τις ανάγκες που προέκυψαν από τα stress tests των εποπτικών αρχών και την ανάγκη αντιμετώπισης των «κόκκινων» δανείων (NPLs). Στην 2η ανακεφαλαιοποίηση δεν είχε συμμετάσχει το ΤΧΣ, αλλά ιδιώτες επενδυτές. Σημαντικοί θεσμικοί επενδυτές από το εξωτερικό είχαν τοποθετήσει στο μετοχικό κεφάλαιο των τραπεζών περίπου 8,3 δισ. ευρώ.

Η τρίτη ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών, γνωστή ως ανακεφαλαιοποίηση Τσίπρα – Βαρουφάκη, πραγματοποιήθηκε μόνο και μόνο λόγω των «capital controls» και του 3ου Μνημονίου που προκάλεσαν μια τεράστια μαύρη τρύπα κεφαλαίων στους ισολογισμούς των τραπεζών. Οι ιδιώτες επενδυτές που είχαν συμμετάσχει στη 2η ανακεφαλαιοποίηση, έχασαν όλα τα κεφάλαια που είχαν τοποθετήσει και ορισμένοι από αυτούς αναγκάστηκαν να τοποθετήσουν νέα κεφάλαια σε μια προσπάθεια να σώσουν ό,τι μπορούσε να διασωθεί. Φυσικά, η ζημιά που είχαν υποστεί οι ξένοι θεσμικοί επενδυτές, απέτρεψε τη συμμετοχή αρκετών από αυτούς, σε ένα πιθάρι από το οποίο το δίδυμο Τσίπρα – Βαρουφάκη είχε αφαιρέσει τον πάτο. Έτσι το υπόλοιπο ποσό καλύφθηκε εκ νέου από το ΤΧΣ.

Επομένως το «πλήρες πέρασμα των τραπεζών στους ξένους» που αποτελεί μέρος του καταγγελτικού αφηγήματος του Αλέξη Τσίπρα, έχει όνομα και επίθετο. Και αυτό είναι: Αλέξης Τσίπρας. Μάλιστα. Ο καταγγέλλων σήμερα Αλέξης Τσίπρας.

Αναβαλλόμενος φόρος και κρατικά εγγυημένη αισχροκέρδεια

Ο ίδιος αναφέρεται σε «κρατικά εγγυημένη αισχροκέρδεια» και σημειώνει ότι οι τράπεζες αξιοποιώντας τις ζημίες προηγουμένων χρόνων μέσω του αναβαλλόμενου φόρου δεν πληρώνουν φόρους.

Έχει βάση αυτή η καταγγελία;

Για να δούμε.

Τον Αύγουστο του 2014, η κυβέρνηση θεσμοθέτησε τη δυνατότητα των τραπεζών να μετατρέπουν τις αναβαλλόμενες φορολογικές απαιτήσεις σε «άμεσα εισπράξιμες απαιτήσεις» από το κράτος. Ο κύριος στόχος ήταν να ενισχυθούν τα κεφάλαια των τραπεζών (Core Tier 1). Καθώς χωρίς αυτήν τη ρύθμιση, οι απαιτήσεις αυτές δεν θα μπορούσαν να προσμετρηθούν στα εποπτικά κεφάλαια σύμφωνα με τους κανόνες της Βασιλείας III και θα χρειαζόταν να γίνουν συνεχείς αυξήσεις κεφαλαίων.

Τον Οκτώβριο του 2014, είχαν υπάρξει βελτιωτικές τροποποιήσεις της νομοθεσίας που καθόρισαν με ακρίβεια τις συνθήκες υπό τις οποίες θα μπορούσε να ενεργοποιείται η μετατροπή, όπως για παράδειγμα, σε περίπτωση λογιστικής ζημίας μιας οικονομικής χρήσης.

Και έρχεται το 2017, όπου με το νόμο 4465/2017, επεκτείνονται οι προβλέψεις του νόμου για να καλυφθούν και οι απώλειες που υπέστησαν οι τράπεζες από τη διαγραφή των δανείων στο πλαίσιο των αναδιαρθρώσεων των δανειακών χαρτοφυλακίων, λόγω των κόκκινων δανείων.

Ποιος ήταν πρωθυπουργός το 2017;

Ο Αλέξης Τσίπρας. Μάλιστα. Ο καταγγέλλων σήμερα Αλέξης Τσίπρας.

H υιοθέτηση της αναβαλλόμενης φορολογίας, ήταν αναπόφευκτη. Διότι με απλά λόγια, αντί οι τράπεζες να περιμένουν δεκαετίες για να συμψηφίσουν τα μελλοντικά κέρδη τους με παλιές ζημιές, ο νόμος τους επέτρεψε να υπολογίζουν αυτές τις μελλοντικές φοροαπαλλαγές ως «σημερινά κεφάλαια», διασφαλίζοντας με αυτόν τον τρόπο τη σταθερότητα του τραπεζικού συστήματος κατά τη διάρκεια της κρίσης. Σήμερα, οι ελληνικές τράπεζες βρίσκονται σε διαδικασία «ταχύτερης απόσβεσης» αυτών των απαιτήσεων.

Καταχρηστικές χρεώσεις και προμήθειες

Ο Αλέξης Τσίπρας απαιτεί την κατάργηση των καταχρηστικών χρεώσεων και προμηθειών στις καθημερινές συναλλαγές. Αυτό μας θυμίζει την παλαιά διαφήμιση, με το διασκεδαστικό σλόγκαν : «last year».

Έχει μείνει λίγο πίσω ο αρχηγός του νέου Σύριζα. Παρόμοιες ενστάσεις είχε διατυπώσει προ ημερών και ο Νίκος Ανδρουλάκης, μιλώντας και αυτός για «ληστρικές προμήθειες». Όπως έχουν απαντήσει οι διοικήσεις των τραπεζών, μετά από συμφωνία με την κυβέρνηση έχουν μειώσει ήδη τις προμήθειες, με αποτέλεσμα τα σχετικά έσοδα να είναι χαμηλότερα από τα αντίστοιχα έσοδα των τραπεζών που δραστηριοποιούνται στις χώρες της Ευρωζώνης. Άλλωστε οι τράπεζες προσφέρουν πλέον «πακέτα» απεριόριστων συναλλαγών, που διευκολύνουν τους συναλλασσόμενους. Πιθανότητα η ίδρυση, αλλά και η είσοδος νέων ψηφιακών τραπεζών στη χώρα μας, να αλλάξει τον χάρτη των προμηθειών και να τις πιέσει ακόμα περισσότερο προς τα κάτω.

Διαφορά επιτοκίων

Ο Αλέξης Τσίπρας κατήγγειλε και το spread των επιτοκίων.

Είναι όμως έτσι;

Τα επιτόκια καταθέσεων και δανεισμού προσδιορίζονται από τις τράπεζες με βάση τις συνθήκες της αγοράς και τα προϊόντα που ζητούν τόσο οι καταθέτες όσο και οι δανειολήπτες. Για την ιστορία να αναφέρουμε ότι το spread ανάμεσα στα επιτόκια καταθέσεων και δανεισμού το 2019 ήταν από 3 έως 4 μονάδες και σήμερα από 3,5 έως 4,5 μονάδες.

Τα χαμηλά επιτόκια καταθέσεων οφείλονται σε μια σειρά από λόγους, όπως για παράδειγμα ότι οι αποταμιευτές αφήνουν τα χρήματα τους σε τρεχούμενους ή απλούς λογαριασμούς και δεν μετακινούνται εύκολα σε προθεσμιακές καταθέσεις, σε αμοιβαία κεφάλαια διαχείρισης διαθεσίμων ή σε τίτλους σταθερού εισοδήματος. Στην χώρα μας η τραπεζική κατάθεση παραμένει κυρίαρχη μορφή αποταμίευσης, οπότε οι τράπεζες δεν χρειάζεται να δελεάζουν με υψηλά επιτόκια τους αποταμιευτές για να προσελκύσουν τα κεφάλαια τους. Είναι ο βασικός κανόνας της προσφοράς και της ζήτησης, τον οποίο το οικονομικό επιτελείο του νέου Σύριζα προφανώς δεν λαμβάνει ποτέ υπ’ όψιν του. Ίσως ο βασικός οικονομικός σύμβουλος του Αλέξη Τσίπρα που έχει περάσει από συμβουλευτική θέση της Τράπεζας της Ελλάδος, θα έχει κάτι να του πει σχετικά.

Μη χρηματοδότηση της οικονομίας

Ο Αλέξης Τσίπρας κατήγγειλε ότι οι τράπεζες δεν χρηματοδοτούν την πραγματική οικονομία και ότι για να πάρει κανείς δάνειο πρέπει να αποδείξει ότι δεν έχει ανάγκη τον δανεισμό.

Η ίδια η πραγματικότητα τον διαψεύδει πανηγυρικά. Τα «υπόλοιπα» των δανείων, δηλαδή το σύνολο των δανείων που έχουν χορηγήσει και παραμένουν στα χαρτοφυλάκια των τραπεζών από όλες τις ελληνικές τράπεζες, μεγάλες και μικρές, συστημικές έως και τις συνεταιριστικές τράπεζες σύμφωνα με τα στοιχεία της Τράπεζας της Ελλάδος βρίσκονται στο ορόσημο των 200 δισ. ευρώ.

Το 2025, σύμφωνα με τα στοιχεία της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, η πιστωτική επέκταση στην Ελλάδα ανήλθε σε 8,8%. Ποσοστό που είναι υπερδιπλάσιο από το 3,5% της Ευρωζώνης. Στις δε μη χρηματοοικονομικές επιχειρήσεις, ο ετήσιος ρυθμός αύξησης των πιστώσεων στη χώρα μας ανήλθε σε 11,9%, έναντι 2,8% στην Ευρωζώνη.

Και ίσως κάποιος θα έπρεπε να εξηγήσει στον αρχηγό του νέου Σύριζα ότι οι τράπεζες δεν δανείζουν αυτόν που απλά «έχει ανάγκη». Αλλά αυτόν που διαθέτει δομές, που έχει επιχειρηματικά σχέδια, που έχει κεφαλαιακή βάση και που πληροί τα τραπεζικά κριτήρια που θέτουν οι ίδιες ότι τράπεζες. Για τους υπόλοιπους υπάρχουν εναλλακτικά επενδυτικά σχήματα που χρηματοδοτούν ή και συμμετέχουν μετοχικά, όταν βρίσκουν ενδιαφέρουσες και κερδοφόρες περιπτώσεις.

Οι λίστες των κόκκινων δανείων είναι γεμάτες από δάνεια «ανάγκης» από δάνεια δίχως σχέδια ή δίχως εγγυήσεις.

Και είναι προφανές ότι…

 

ΔΙΕΘΝΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ και ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΑΡΙΣΤΕΡΟ-ΑΓΡΟΤΟ-ΚΑΤΣΑΠΛΙΑΔΟΠΛΗΚΤΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Από το όχι στην ΕΟΚ, στο όχι στην Mercosur

 

Γράφει ο ΚωνσταντίνοςΧαροκόπος

Τα ίδια καταστροφολογικά και συνωμοσιολογικά επιχειρήματα που ακούγαμε μετά την αίτηση για την είσοδο της Ελλάδα στην ΕΟΚ πριν από 50 χρόνια, ακούμε και σήμερα για τη συμφωνία ΕΕ – Mercosur.

Με την αντιπολίτευση να ανακαλύπτει ένα νέο εχθρό που επιβουλεύεται την Ελλάδα. Σε αυτό τον νέο εχθρό, σύμφωνα με τις καταγγελίες της αντιπολίτευσης, όχι μόνο δεν αντιτάχθηκε η κυβέρνηση, αλλά σιωπηρά αποδέχθηκε με απώτερο στόχο την ολοκληρωτική καταστροφή της αγροτικής οικονομίας της χώρας. Διότι σύμφωνα με τους αγρότες των μπλόκων, τους αρχηγούς των κομμάτων, αλλά και τους αρχηγούς που στερούνται κομμάτων, η κυβέρνηση εξυφαίνει σκοτεινά σχέδια για την καταστροφή του πρωτογενούς τομέα.

Οπότε η ανακάλυψη του εχθρού που φέρει την μυστηριώδη ονομασία Mercosur, συμπληρώνει το συνωμοσιολογικό παζλ που αναπτύσσεται το τελευταίο χρονικό διάστημα.

Έτσι μάθαμε ότι η Mercosur θα γεμίσει την Ελλάδα με καφέ, με κακάο, με μπανάνες, με μάνγκο και με μοσχαρίσιο κρέας, καταστρέφοντας και αφανίζοντας την αντίστοιχη εγχώρια παραγωγή. Επιχειρήματα για γέλια και για κλάματα.

Επιχειρήματα που πιστοποιούν ότι ο λειτουργικός αναλφαβητισμός στην χώρα μας καλά κρατεί, υπονομεύοντας με επιμονή και υπομονή το ίδιο μας το μέλλον.

Ας δούμε με ψυχραιμία τι έχει γίνει.

Tην περασμένη Παρασκευή, το Συμβούλιο της ΕΕ με ειδική πλειοψηφία, έδωσε το πράσινο φως για την υπογραφή της συμφωνίας EΕ - Mercosur.

Ποια είναι η Mercosur;

Η Mercosur είναι η βασική τελωνειακή και εμπορική ένωση της Νότιας Αμερικής, της οποίας πλήρη μέλη είναι η Αργεντινή, η Βραζιλία, η Παραγουάη, η Ουρουγουάη και η Βολιβία, και συνδεδεμένα μέλη η Χιλή, η Κολομβία, το Εκουαδόρ, το Περού, ο Παναμάς, η Γουιάνα και το Σουρινάμ.

Ο τελικός στόχος της Mercosur, που συμπληρώνει φέτος 35 χρόνια ζωής είναι η δημιουργία μιας κοινής αγοράς παρόμοιας με την ΕΕ, με κύρια χαρακτηριστικά την ελεύθερη κυκλοφορία αγαθών, υπηρεσιών, κεφαλαίων, αλλά και ανθρώπων.

 

Ο στόχος της συμφωνίας ΕΕ - Mercosur, είναι η δημιουργία μιας νέας ζώνης ελεύθερου εμπορίου, η οποία θα καλύπτει χιλιάδες επιχειρήσεις, χιλιάδες προϊόντα και υπηρεσίες και σχεδόν 800 εκατ. καταναλωτές. Ενισχύοντας με αυτόν τον τρόπο τις οικονομικές, εμπορικές και πολιτικές σχέσεις μεταξύ των δύο ενώσεων.

Σήμερα όσον αφορά την χώρα μας, η εμπορική δραστηριότητα με τις χώρες της Mercosur, ανέρχεται περίπου στα 435 εκατ. ευρώ. Οι εισαγωγές ανέρχονται στα 400 εκατ. ευρώ και οι εξαγωγές στα 35 εκατ. ευρώ. Εάν συνυπολογιστούν και οι ναυτιλιακές υπηρεσίες και οι μεταφορές, οι εξαγωγές μας ξεπερνούν τα 1,2 δισ. ευρώ.

Οι εισαγωγές αφορούν κυρίως πρώτες ύλες, κρέας και ζωοτροφές.

Και οι εξαγωγές ελαιόλαδο, ελιές, φρούτα, μηχανήματα, χημικά, φαρμακευτικά κ.α. Με περισσότερες από 300 επιχειρήσεις να εξάγουν προϊόντα τους προς τις χώρες αυτές.

Με την υπογραφή της συμφωνίας ανοίγει διάπλατα για τα ελληνικά προϊόντα και τις υπηρεσίες, μια νέα αγορά περίπου 300 εκατ. καταναλωτών.

Μέχρι χθες, οι χώρες της Mercosur αποτελούσαν τον 22ο μεγαλύτερο εμπορικό εταίρο της Ελλάδας, εκτός ΕΕ.

Σήμερα, τα πράγματα αλλάζουν.

Ειδικά μετά την πρόβλεψη της συμφωνίας για την πλήρη προστασία της πνευματικής ιδιοκτησίας και των γεωγραφικών ενδείξεων 21 ελληνικών προϊόντων ΠΟΠ/ΠΓΕ (Προστατευόμενης Ονομασίας Προέλευσης / Γεωγραφικής Ένδειξης). Έτσι πολλά προϊόντα θα προστατεύονται από απομιμήσεις και θα έχουν υψηλότερες τιμές, όπως Ελιά Καλαμάτας, Ελαιόλαδο Καλαμάτας, Ελαιόλαδο Κολυμβάρι Χανίων, Κεφαλογραβιέρα, Κορινθιακή Σταφίδα, Κρόκος Κοζάνης, Μανούρι, Μαστίχα Χίου, Φέτα και μια σειρά από κρασιά όπως Αμύνταιο, Μαντινεία, Νάουσα, Νεμέα κ.α.

Το άνοιγμα σε μια νέα αγορά 300 εκατ. καταναλωτών αποτελεί ευκαιρία και όχι απειλή. Καθώς στις οικονομίες της Λατινικής Αμερικής υπάρχουν αγοραστές για τα καλά και ποιοτικά ελληνικά προϊόντα. Για προϊόντα που δεν υπάρχουν εκεί και που αποτελούν μια πρόκληση από μόνα τους. Φυσικά, η ελληνική παραγωγή χάνεται μπροστά στο καταναλωτικό μέγεθος της Mercosur. Ωστόσο, τα υψηλά ποιοτικά χαρακτηριστικά της, αν συνοδευτούν από τις κατάλληλες μεθόδους μάρκετινγκ και πωλήσεων, θα βρουν το δικό τους κοινό.

 

Η συμφωνία ΕΕ - Mercosur αποτελεί μια σημαντική ευκαιρία για την ανάδειξη του «ελληνικού brand name» και του «made in Greece». Αυτό όμως απαιτεί δουλειά. Σταθερή ποιότητα, και σταθερές ικανοποιητικές ποσότητες, ανταγωνιστικές πρακτικές, ισχυρή μεταποίηση και προσαρμογή στα νέα δεδομένα.

Ναι, για όσους επιμένουν να παραμένουν στο περιθώριο της αγροτικής παραγωγής, βασισμένοι στις επιδοτήσεις, τις ενισχύσεις και στις εξασφαλίσεις από μη παραγωγικές επιλογές, η Mercosur είναι ένας ακόμα εχθρός στα μάτια τους.

Όμως για όσους νοιώθουν ότι δεν είναι μόνο καλλιεργητές, αλλά επιχειρηματίες γης, η ευκαιρία είναι μοναδική. Χιλιάδες εμπορικές επιχειρήσεις, supermarkets, εταιρείες εστίασης και απλά νοικοκυριά, αποτελούν δυνητικούς πελάτες για τα ελληνικά αγροτικά προϊόντα. Μάλιστα αν το δούμε σε αριθμούς, είναι σαν να ανοίγει για τη χώρα μας, μια αγορά του μεγέθους των ΗΠΑ ή του μισού μεγέθους της ΕΕ. Με εύπορους πολίτες, έτοιμους να προτιμήσουν την ποιότητα και το «story» της ευζωίας και της μακροζωίας, που συνοδεύει τη υγιεινή διατροφή που βασίζεται στα ελληνικά προϊόντα.

Όσον αφορά την «παραμυθία» για τους κινδύνους από τις μαζικές εισαγωγές επικίνδυνων τροφίμων που θα οδηγήσουν στον αφανισμό του ελληνικού πληθυσμού, θα πρέπει να γνωρίζουν οι αντιδρώντες στη συμφωνία ΕΕ – Mercosur, ότι οι αυστηροί έλεγχοι που εφαρμόζονται σήμερα σε όλα τα προϊόντα που ήδη εισάγονται από τις χώρες της Λατινικής Αμερικής, όπως στον καφέ, στο κακάο, στο κρέας και στα φρούτα θα συνεχίσουν να ισχύουν. Με σκοπό την διατήρηση των αυστηρών προδιαγραφών που απαιτούνται για κάθε προϊόν που εισάγεται στην ΕΕ.

Δεν είναι τα πάντα απειλές.

Τα περισσότερα είναι ευκαιρίες.

Ευκαιρίες που πολλές φορές απαιτούν…

 

ΔΙΕΘΝΗ ΙΣΛΑΜΟΚΑΘΑΡΜΑΤΑ - ΔΙΕΘΝΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗ: 15 Αυγούστου 2005 - 2025: 20 χρόνια «free palestine» στη Γάζα

 Του Κωνσταντίνου Χαροκόπου


Στις 15 Αυγούστου πριν από είκοσι ακριβώς χρόνια, το Ισραήλ ελάμβανε μια ιστορική και επώδυνη για το ίδιο, απόφαση
. Την αποχώρηση όλων των Ισραηλινών κατοίκων από τη Λωρίδα της Γάζας, με στόχο την ειρήνευση στην περιοχή. Έτσι, στις 15 Αυγούστου του 2005 το Ισραήλ έκλεινε το πέρασμα Κισουφίμ, απαγορεύοντας την είσοδο Ισραηλινών στη Γάζα και άρχιζε την επιχείρηση αποχώρησης των Ισραηλινών από την περιοχή. 21 οικισμοί εκκενώθηκαν και 8.800 Ισραηλινοί κάτοικοι αποχώρησαν μέσα στις πρώτες  48 ώρες. Ενώ για την κατεδάφιση των στρατιωτικών εγκαταστάσεων είχε δοθεί περισσότερος χρόνος, με τελικό στόχο στις 12 Σεπτεμβρίου, κανένας ισραηλινός να μην βρίσκεται στη Λωρίδα της Γάζας.

Τον Σεπτέμβριο η αποχώρηση είχε ολοκληρωθεί και η Λωρίδα της Γάζας είχε παραδοθεί στην Παλαιστινιακή Αρχή.  

Ωστόσο, η ειρήνη δεν επιτεύχθηκε ποτέ. Το 2006 στις εκλογές που διεξήχθησαν στη Λωρίδα της Γάζας, νικήτρια αναδείχθηκε η τρομοκρατική οργάνωση της Χαμάς, η οποία ως μοναδικό της στόχο έχει την εξαφάνιση του Ισραήλ από προσώπου γης.

H άνοδος της Χαμάς στην εξουσία οδήγησε σε μαζικές δολοφονίες όλων των πολιτικών της αντιπάλων εν μέσω ενός αιματηρού εμφυλίου πολέμου κατά της Φατάχ και στη διοχέτευση κάθε μορφής ανθρωπιστικής βοήθειας που ερχόταν από το εξωτερικό, στη δημιουργία ισχυρών τρομοκρατικών υποδομών. Η Χαμάς αρνήθηκε από την πρώτη στιγμή, την ειρηνική συνύπαρξη ανάμεσα στην κυβέρνηση του Ισραήλ και την Παλαιστινιακή Αρχή, στελεχώνοντας άμεσα ομάδες βομβιστών αυτοκτονίας με στόχο τον άμαχο πληθυσμό του Ισραήλ.

Παράλληλα η Χαμάς κατασκεύασε ένα εκτεταμένο δίκτυο από υπόγεια τούνελ μήκους 500 χλμ. -που συγκρίνονται με το μήκος του μετρό της Νέας Υόρκης-, με 5.700 ξεχωριστά φρεάτια εισόδου, σε μια περιοχή που έχει μήκος μόλις 41 χλμ. και πλάτος που κυμαίνεται από 6 χλμ. έως 12 χλμ. Δηλαδή, σε μια περιοχή με συνολική έκταση μόλις 365 τετραγωνικών χιλιομέτρων. Όσο περίπου είναι η Λευκάδα.

Και από τον Μάρτιο του 2006 ξεκίνησαν οι επιθέσεις της Χαμάς και της Ισλαμικής Τζιχάντ κατά του Ισραήλ.

Το 2006 η Χαμάς είχε εκτοξεύσει συνολικά 1.772 πυραύλους κατά κατοικημένων περιοχών του Ισραήλ, την ίδια εποχή που η Χεζμπολάχ αιχμαλώτιζε Ισραηλινούς στρατιώτες στα σύνορα του Νότιου Λιβάνου.

Το 2007, οι πύραυλοι που εκτοξεύθηκαν από τη Λωρίδα της Γάζας κατά του Ισραήλ είχαν ανέλθει στους 1.300.

Το 2008 ο αριθμός των πυραύλων που είχε εκτοξεύσει η Χαμάς είχε ξεπεράσει τους 3.000 και το 2009 τους 850. Γεγονός που είχε οδηγήσει στην Επιχείρηση Cast Lead.

Το 2010 λόγω της διεθνούς εποπτείας, ο αριθμός είχε μειωθεί στους 150 και το 2011 στους 680.

Το 2012 είχαν εκτοξευθεί από τη Γάζα 2.256 πύραυλοι ιρανικής κατασκευής M-75 και Fajr-5, στοχεύοντας την Ιερουσαλήμ και το Τελ Αβίβ, με αποτέλεσμα να ακολουθήσει η Επιχείρηση Pillar of Defense.

Το 2014 είχαν εκτοξευθεί 4.500 πύραυλοι, οι οποίοι και είχαν φτάσει μέχρι τη Χάιφα και τη Δυτική Όχθη και είχε ακολουθήσει η Επιχείρηση Protective Edge.

Το 2015 μέχρι το 2017 ήταν μια περίοδος ελάχιστων επιθέσεων από 30 έως και 100 πυραύλων σε ετήσια βάση, καθώς η Χαμάς είχε επικεντρωθεί στην κατασκευή των σηράγγων και των υπόγειων συστημάτων εκτόξευσης πυραύλων κάτω από σχολεία και νοσοκομεία.

Το 2018 είχαν εκτοξευθεί 1.000 πύραυλοι, το 2019 1.300 πύραυλοι και το 2020, 200 πύραυλοι.

Το 2021 η Χαμάς είχε εκτοξεύσει 4.300 πυραύλους με στόχους το Τελ Αβίβ και την Ιερουσαλήμ, που είχε οδηγήσει στην Επιχείρηση Guardian of the Walls.

Το 2022 είχαν εκτοξευθεί 1.175 πύραυλοι από τη Γάζα προς το Ισραήλ.

Μέσα στο 2023, είχαν εκτοξευθεί 12.000 πύραυλοι, με την κύρια δολοφονική επίθεση των 5.000 οπλισμένων τρομοκρατών της Χαμάς, στις 7 Οκτωβρίου 2023 που έσφαξαν 1.200 άνδρες, γυναίκες, έφηβους, παιδιά και βρέφη και απήγαγαν 250 πολίτες και στρατιώτες, να συνοδεύεται από εκτόξευση 5.000 πυραύλων σε μία μόνο μέρα.

Αθροιστικά, από την κατάληψη της εξουσίας το 2006 στη Λωρίδα της Γάζας από τους τρομοκράτες της Χαμάς μέχρι το 2023, είχαν εκτοξευθεί εναντίον του Ισραήλ περίπου 35.000 πύραυλοι και όλμοι.

Φέτος κλείνουν είκοσι χρόνια ελεύθερης Γάζας. Είκοσι χρόνια «free palestine» όπως φωνάζουν και τα αριστερά απολιθώματα στη χώρα μας. Τι έχει να επιδείξει η Λωρίδα της Γάζας κατά της διάρκεια αυτής της εικοσαετίας;

Τίποτα περισσότερο από μια ηγεσία της Χαμάς που ζει μέσα στην πολυτέλεια που της προσφέρουν το Κατάρ και η Τουρκία και από ένα λαό που όλα αυτά τα χρόνια ζει μέσα στην ανέχεια και τη φτώχεια, τυφλωμένος από το μίσος κατά του Ισραήλ.

Τίποτα περισσότερο από μια Χαμάς που εξοπλιζόταν με πυραύλους και έκτιζε σήραγγες, χρησιμοποιώντας ως ασπίδα τους άμαχους Παλαιστίνιους.

Τίποτα περισσότερο από μια Χαμάς που ενώ γνώριζε από την πρώτη στιγμή ότι ο πόλεμος ήταν χαμένος, δεν παρέδιδε τα όπλα, ούτε επέστρεφε τους απαχθέντες, στοχεύοντας στο «ηθικό πλήγμα» που θα επέφεραν στο Ισραήλ «οι εικόνες» και «οι ειδήσεις» από τη Γάζα, που έφταναν στη Δύση.


Η λύση είναι μια. Και την έχει περιγράψει με ακρίβεια τόσο η Παλαιστινιακή Αρχή, όσο και ο Αραβικός Σύνδεσμος. Η Παλαιστινιακή Αρχή και τα 22 κράτη-μέλη του Αραβικού Συνδέσμου, συμπεριλαμβανομένων της Σαουδικής Αραβίας, του Κατάρ, της Αιγύπτου, της Ιορδανίας και της Συρίας, αφού καταδίκασαν «τις επιθέσεις που διέπραξε η Χαμάς εναντίον αμάχων στις 7 Οκτωβρίου» κάλεσαν τη Χαμάς «να παραδώσει τα όπλα της στην Παλαιστινιακή Αρχή και να τερματίσει την κυριαρχία της στη Λωρίδα της Γάζας, με στόχο την υποστήριξη μιας κυρίαρχης και ανεξάρτητης παλαιστινιακής πολιτείας».

Το Ισραήλ δίνει σήμερα τη μάχη για την ύπαρξη του, απέναντι στο υβριδικό τέρας της «free palestine» Λωρίδας της Γάζας που κλείνει σήμερα 20 χρόνια τρομοκρατικής ζωής. Στο τρομοκρατικό τέρας που ξεκίνησε έναν πόλεμο τον οποίο γνώριζε εξ αρχής ότι θα χάσει.  

Ένα τρομοκρατικό τέρας που...

 

ΣΥΡΙΖΑίοι ΕΘΝΙΚΟΙ ΤΣΟΓΛΑΝΑΡΟ-ΞΕΦΤΙΛΑΡΑΔΕΣ: Nα μάθουμε τα πρακτικά της «kolotoubas»

Του  Κωνσταντίνου Χαροκόπου


Ο rebranded Αλέξης Τσίπρας, και το σύστημα που τον υποστηρίζει με σθένος, αναζητούν εναγωνίως τρόπους για να επιστρέψει ο πρώην πρωθυπουργός άσπιλος, αμόλυντο
ς και σε πρωταγωνιστικό ρόλο στην πολιτική ζωή του τόπου.

Ίσως, να εκτιμούν ότι η Ελλάδα κατοικείται από Λωτοφάγους, σαν κι αυτούς που είχε συναντήσει ο Οδυσσέας στα παράλια της Βορείου Αφρικής, κατά τη διάρκεια της δεκαετούς προσπάθειας επιστροφής του στην Ιθάκη. Από Λωτοφάγους, οι οποίοι γευόμενοι τα άνθη και τους καρπούς του λωτού, θα βυθίζονταν στην απάθεια, λησμονώντας το παρελθόν. Από Λωτοφάγους που δεν θυμούνται τίποτα από την πολιτική και κυβερνητική πορεία του Αλέξη Τσίπρα.

Η εκτίμηση τους διαψεύδεται από την ίδια την πραγματικότητα, αφού οι πληγές από την καταστροφική και διχαστική συγκυβέρνηση του Αλέξη Τσίπρα με την Ακροδεξιά παραμένουν χαίνουσες.

Προ ημερών ο πρώην πρωθυπουργός και οι ισχυρές πλάτες υποστήριξης του, αποπειράθηκαν να δημιουργήσουν ένα θέμα αμφισβήτησης και αμφιβολίας από το μηδέν. Με το αίτημα για δημοσιοποίηση των διαλόγων και των θέσεων των πολιτικών αρχηγών κατά τη διάρκεια του συμβουλίου αρχηγών μετά το δημοψήφισμα του 2015. Λες και μέσα στο συμβούλιο των πολιτικών αρχηγών, είχε αποφασιστεί κάτι το ύποπτο ή το μυστικό. Λες και η σαφής οριοθέτηση ανάμεσα στο «ΟΧΙ» και το «ΝΑΙ», ήταν δυσδιάκριτη.

Όμως και εδώ έπεσαν μέσα στον λάκκο που προσπάθησαν οι ίδιοι να ανοίξουν. Αφού είναι γνωστό τοις πάσι, ότι από ένα σημείο και μετά και ύστερα από πρόταση του αρχηγού του «Ποταμιού», είχαν αποχωρήσει οι πρακτικογράφοι από το συμβούλιο των αρχηγών. Άλλωστε οι θέσεις των κομμάτων και των αρχηγών τους ήταν σε όλους γνωστές. Οι Τσίπρας, Καμμένος και Κουτσούμπας με το «ΟΧΙ», ενώ οι Μεϊμαράκης, Γεννηματά και Θεοδωράκης με το «ΝΑΙ».

Ίσως, θα ήταν πιο ενδιαφέρον αντί ο rebranded Αλέξης Τσίπρας να προσπαθεί να «πετάξει την μπάλα στην εξέδρα», σχετικά με την πασίγνωστη πιο αποτυχημένη - σύμφωνα με το Harvard - διαπραγμάτευση στον κόσμο, γνωστότερη στη διεθνή βιβλιογραφία της πολιτικής επιστήμης ως «kolotoumba», να έφερνε στο φως της δημοσιότητας τα πρακτικά των υπουργικών συμβουλίων εκείνων των ζοφερών ημερών.

Τα πρακτικά του υπουργικού συμβουλίου της συγκυβέρνησης Τσίπρα - Καμμένου, κατά τη διάρκεια της συνεδρίασης του οποίου, είχε αποφασιστεί να οδηγηθεί η χώρα στο διχαστικό δημοψήφισμα του βασανιστικού Ιουνίου του 2015. Να μάθουμε επιτέλους τον τρόπο με τον οποίο είχε ληφθεί η απόφαση για εκείνο το παράλογο άλμα στο κενό.

Τα πρακτικά του υπουργικού συμβουλίου, που είχαν θέσει το πλαίσιο της 17ωρης διαπραγμάτευσης του Αλέξη Τσίπρα με τους θεσμούς.

Τα πρακτικά του υπουργικού συμβουλίου, που είχαν μετατρέψει το «ΟΧΙ» σε «ΝΑΙ» φορτώνοντας τη χώρα με ένα αχρείαστο Μνημόνιο.

Και όλες τις απομαγνητοφωνημένες τηλεφωνικές επικοινωνίες του Αλέξη Τσίπρα με τους Ευρωπαίους και Αμερικανούς πολιτικούς παράγοντες.

Τα συγκεκριμένα πρακτικά έχει ενδιαφέρον να δοθούν στη δημοσιότητα. Για να μάθουμε τι υποστήριζε ο κάθε ένας από αυτούς τους απίστευτους τύπους, που έπαιζαν τις ζωές μας στο «πολιτικό μπαρμπούτι». Ναρκωμένοι από τις ιδεοληψίες και τις εμμονές τους. Εφησυχασμένοι από την ασυγχώρητη άγνοια τους για τον τρόπο λειτουργίας του πραγματικού κόσμου. Και εγκλωβισμένοι μέσα στην προχειρότητα, την ημιμάθεια, την απειρία τους και στις μηδαμινές προσλαμβάνουσες παραστάσεις της ζωής τους.

Με ποια λογική αποφασίστηκε το δημοψήφισμα και μέσα από ποιες διαδικασίες; 

Ποιες ήταν οι θέσεις της ελληνικής κυβέρνησης για την τελική διαπραγμάτευση και πως αποφασίστηκαν; 

Πώς οι αγκαλιές, οι ενθουσιασμοί, τα χαμόγελα και το «High Five» των «επαναστατημένων εφήβων» στο Μαξίμου, το βράδυ της 27ης Ιουνίου 2015, είχαν οδηγήσει στο τέλος «την ουρά κάτω από τα σκέλια»; Πώς έγινε το «ΟΧΙ», «ΝΑΙ»; Με ποιες διαδικασίες; 

Τι είχε ζητήσει τηλεφωνικά από τους εταίρους μας, ο τότε πρωθυπουργός; 

Τι του είχαν απαντήσει και τι είχαν απαιτήσει από τον ίδιο;

Εάν πρέπει κάπου να πέσει περισσότερο φως, αυτό πρέπει ...

 

ΝουΔο-ΠΑΣΟΚ-ο-ΣΥΡΙΖΑίικα ΕΘΝΙΚΑ ΣΟΥΡΓΕΛΑ: Η αδικαιολόγητη πολιτική σιωπή 15 χρόνια μετά την πτώχευση

Του Κωνσταντίνου Χαροκόπου

Έκλεισαν και επίσημα δεκαπέντε χρόνια μετά την επίσημη πτώχευση της χώρας και οι κατά τα λοιπά λαλίστατοι πολιτικοί πρωταγωνιστές εκείνης της εποχής, όπως ο Κώστας Καραμανλής, ο Γιώργος Παπανδρέου, ο Αντώνης Σαμαράς, ο Ευάγγελος Βενιζέλος, ο Αλέξης Τσίπρας και άλλοι, δεν βρήκαν τον απαραίτητο χρόνο να προβούν σε μια δήλωση ή σε μια παρέμβαση.


Δεν βρήκαν τον χρόνο για να προβούν σε μια αποτίμηση τόσο της κορυφαίας αρνητικής στιγμής της μεταπολίτευσης και όσο και της πορείας της χώρας από εκείνη την ημέρα μέχρι σήμερα.  

Το πολιτικό προσωπικό της χώρας είναι φανερό ότι στρουθοκαμηλίζει. Αντί να αναδείξει εμφατικά τα αίτια της πτώχευσης και να εγγυηθεί ότι οι πολίτες δεν θα ξαναζήσουν μια τέτοια περιπέτεια που διέλυσε τον κοινωνικό και οικονομικό ιστό της χώρας, αποφεύγει να αντικρίσει ακόμα και τις μνήμες, τις οποίες άφησαν πίσω τους τα γεγονότα εκείνης της εποχής.

Και έτσι, ενώ όλοι βλέπουμε ότι κινδυνεύουμε να βυθιστούμε σε ένα νέο εθνικό πολιτικό διχασμό με την «πάνω και κάτω πλατεία» να ακονίζει τη λαϊκιστική οργή της, τον παραλογισμό και τη χυδαία προπαγάνδα, οι πολιτικοί που είχαν σημαδέψει εκείνες τις κρίσιμες μέρες σιωπούν. Και αυτό είναι περίεργο. Αφού οι ίδιοι με κάθε ευκαιρία παρουσίασης βιβλίων, ομιλιών σε ιδρύματα και βραβεύσεων, μας έχουν συνηθίσει να σχολιάζουν και να καταγγέλλουν την κυβέρνηση, να ομιλούν με γενικότητες για το μέλλον της Ελλάδας, της Ευρώπης και του κόσμου, προσπαθώντας να προωθήσουν τη δική τους ατζέντα. Και κυρίως να δηλώνουν ότι είναι παρόντες και ενεργοί, αναζητώντας ρόλους. Εμφανιζόμενοι ως θεματοφύλακες των αξιών του έθνους που δήθεν καταρρέουν, ως υπερασπιστές της πατρίδας που δήθεν ξεπουλιέται και χάνεται και ως μοναδικοί σωτήρες σε ένα δύσκολο πολιτικό σκηνικό.

Ωραία όλα αυτά κύριοι, αλλά τότε τι κάνατε;  

Έχετε καταλήξει στις αιτίες που μας οδήγησαν στην πτώχευση;  

Έχετε εντοπίσει τις τραγικές ευθύνες σας; 

Έχετε σκεφθεί εάν αυτή η κρίση θα μπορούσε να είχε αποφευχθεί; 

Έχετε προβεί στην αυτοκριτική σας; 

Έχετε αποτιμήσει τις πολιτικές σας αποφάσεις που σφράγισαν εκείνες τις κρίσιμες ημέρες; 

Έχετε σχεδιάσει έστω και ένα μικρό πινακάκι με τα «συν» και «πλην» των πράξεων σας, εκείνη την περίοδο;  

Έχετε σκεφτεί για ποιο λόγο η κρίση στην Ελλάδα είχε μεγαλύτερη διάρκεια από τις αντίστοιχες της Ισπανίας, της Πορτογαλίας και της Ιρλανδίας; 

Τι έχετε να πείτε για αυτά τα 15 χρόνια που έχουν μεσολαβήσει;

Η απάντηση στο ερώτημα, του ποιος φταίει για τη δόμηση μιας πλαστής ευημερίας και μιας οικονομίας βυθισμένης στα δημόσια χρέη, είναι η σιωπή. 

Η απάντηση στο ερώτημα, του ποιος φταίει για το γεγονός της μη υιοθέτησης ενός εγχώριου ιδιόκτητου μνημονίου, είναι επίσης η σιωπή. Η απόλυτη σιωπή.  

Λες και η πτώχευση της χώρας ήταν θεόσταλτη, ή ήταν μια από τις δέκα πληγές του Φαραώ, ή ήταν ένα φυσικό φαινόμενο.

Χειρότερη όμως και από τη σιωπή, η οποία αποτελεί απόλυτο δείγμα ενοχής, είναι η διαιώνιση του παραλογισμού του «αντιμνημονιακού αγώνα» μαζί με την κυριαρχία του οικονομικού ανορθολογισμού και της συνωμοσιολογίας.  

Είναι οι καταστροφικές οικονομικές συνταγές του ΠΑΣΟΚ οι οποίες έχουν επανεμφανιστεί στο προσκήνιο. 

Είναι οι «Ζαππειάδες» που έχουν αφήσει ζωντανά τα ίχνη τους. 

Είναι η πολιτική οκνηρότητα του 2004-2009 της οποίας οι πρωταγωνιστές βρίσκονται ακόμα στο απυρόβλητο.  

Είναι η άποψη ότι η δραχμή εξακολουθεί να αποτελεί εναλλακτική λύση. 

Είναι τέλος ο μύθος, ότι για όλα φταίνε από κοινού οι «αριθμοί του Ανδρέα Γεωργίου» της ΕΛΣΤΑΤ και οι «κακοί οι ξένοι» που ήρθαν για να μας αρπάξουν τον πλούτο.

Σαν να μην διδαχθήκαμε τίποτα όλα αυτά τα χρόνια.

Δεκαπέντε χρόνια μετά την επίσημη πτώχευση της χώρας, οι πολίτες θα πρέπει...

 

ΠΑΣΟΚικά ΕΘΝΙΚΑ ΣΟΥΡΓΕΛΑ: Η πολιτική αυτοκτονία του Νίκου Ανδρουλάκη σε δημόσια θέα

Γράφει ο  Κωνσταντίνος Χαροκόπος

Ο Νίκος Ανδρουλάκης θα μπορούσε να μοιάζει με τον Έκτορα του οποίου το άψυχο πολιτικό κουφάρι σέρνει πίσω από το χρυσοποίκιλτο άρμα του ο Κυριάκος Βελόπουλος
. 

Θα μπορούσε να μοιάζει και με την κεφαλή του Βαπτιστή την οποία περιφέρει πάνω σε δίσκο ως άλλη πριγκίπισσα Σαλώμη, η Ζωή Κωνσταντοπούλου. 

Το δε ΠΑΣΟΚ στο σύνολο του θα μπορούσε να μοιάζει με ένα περιφερόμενο καραβάνι από Βεδουίνους που αναζητά οάσεις επιβίωσης σε ιδιοκτησίες άλλων πρώην εχθρικών φυλών.

Εάν μας είχε εκπλήξει δυσάρεστα η πολιτική ταύτιση και συμπόρευση Τσίπρα - Καμμένου το 2015, η σημερινή αγωνιώδης συμπόρευση του σημερινού ΠΑΣΟΚ με τους πολιτικούς που πήγαν να τινάξουν τη χώρα στο αέρα, μας τρομάζει.

Καθώς οι άνθρωποι με τους οποίους είχαμε σταθεί δίπλα - δίπλα στις δύσκολες περιόδους της πτώχευσης, της εφαρμογής των μνημονίων και της αντίστασης απέναντι στην εθνολαϊκίστικη λαίλαπα Τσίπρα - Καμμένου, έχουν δώσει τα χέρια, με αυτούς που έπαιζαν τις ζωές μας στα ζάρια.

Και καθώς οι άνθρωποι που δίναμε μαζί τη μάχη για το «Ναι» στο εγκληματικό για τη χώρα δημοψήφισμα Τσίπρα του 2015, έχουν περάσει σήμερα στο μέτωπο του 62% του «όχι».

Με μόνο σύνθημα το
«θα δώσουμε αγώνα ώστε να κλείσει ο κύκλος της κυβέρνησής σας το συντομότερο δυνατό για να έρθει μια κανονική κυβέρνηση», ο Νίκος Ανδρουλάκης σχεδιάζει την επόμενη ημέρα. Η οποία ωστόσο επόμενη ημέρα, αντί για πρωταγωνιστικό ρόλο, επιφυλάσσει σε αυτόν και το κόμμα του ένα ρόλο πολιτικού κομπάρσου με δεύτερο και ίσως τρίτο ρόλο.

Ας δούμε με βάση τη θεωρία των πιθανοτήτων τα δυνατά σενάρια της αλλαγής κυβέρνησης που τόσο επιθυμεί ο Νίκος Ανδρουλάκης:

ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΑΡΙΣΤΕΡΟ-ΣΟΥΡΓΕΛΟ-ΚΑΤΣΑΠΛΙΑΔΟΠΛΗΚΤΟΣ ΨΕΚΑΣΜΕΝΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Οι θιασώτες του χάους

Γράφει ο Κωνσταντίνος Χαροκόπος

Διαβάζω σε άρθρα ψύχραιμων γενικά αρθρογράφων, ότι η συγκέντρωση της Παρασκευής 28/2/2025 υπαγορεύεται από το λαϊκό αίτημα για απόδοση Δικαιοσύνης και από το λαϊκό περί Δικαίου αίσθημα, το οποίο είναι ιερό.  

Δεν μας λένε όμως με ποιον ακριβώς τρόπο θα εξυπηρετηθεί η Δικαιοσύνη από τη συγκέντρωση.  

Θα κινηθεί άραγε με μεγαλύτερη ταχύτητα; 

Ή θα επηρεάσει «η φωνή του λαού» τις δικαστικές αποφάσεις.

Και μόνο η προκλητικά ανορθόγραφη γραφή της λέξης «ΔΗΚΕΟΣΙΝΗ» που χρησιμοποιείται κατά κόρον στις αφίσες και τα ψηφιακά μέσα κοινωνικής δικτύωσης των διοργανωτών, δείχνει ότι η απόδοση Δικαιοσύνης δεν ενδιαφέρει κανέναν. 

Η «απόφαση του λαού» έχει ήδη ληφθεί. Και ο σκοπός δεν είναι να πέσει φως στην υπόθεση, αλλά να πέσει η κυβέρνηση. Κάτι που επιθυμούν ανοικτά τα κόμματα που υποδαυλίζουν το οργισμένο θυμικό των πολιτών.

Βλέπουμε τι λέει ο Σύριζα: «Η κυβέρνηση πρέπει να πέσει».

Και στο ΠΑΣΟΚ θέλουν να πέσει η κυβέρνηση. Ωστόσο ο Βασίλης Τσόγκας, μέλος της ΚΕ, μιλώντας στο One TV ανέφερε ότι:
«Ζητάμε πολιτική αλλαγή, αλλά αυτή τη στιγμή δε θα μπούμε στη διαδικασία να πούμε ''κάνε εκλογές''». Δηλαδή τι ακριβώς ζητά το ΠΑΣΟΚ; 

Προφανώς αλλαγή πρωθυπουργού και είσοδο του ΠΑΣΟΚ στην κυβέρνηση.

Προς τα παρόν ο θυμός και η αγανάκτηση των πολιτών έχουν καλλιεργηθεί και δομηθεί περισσότερο πάνω σε συνωμοσιολογίες, καταγγελίες και σενάρια και λιγότερο πάνω σε στοιχεία που να μπορούν να σταθούν στις δικαστικές αίθουσες. Γνωρίζουν πολύ καλά τόσο οι διοργανωτές όσοι και οι υποστηρικτές της συγκέντρωσης, ότι οι ιστορίες Βελόπουλου με τα εξαφανισμένα βαγόνια, τους επιπλέον 52 άγνωστους νεκρούς, τα βαγόνια με το φορτίο για την Ουκρανία, τα ξυλόλια, το εξαφανισμένο γενετικό υλικό, τα μπαζώματα και τα ξεμπαζώματα δεν μπορούν να αποτελέσουν μέρος των δικογραφιών και των κατηγορητηρίων. Γνωρίζουν επίσης ότι το φαιδρό αφήγημα της συγκάλυψης, νομικά δεν μπορεί να οδηγήσει πουθενά.

Ποια συγκάλυψη, όταν έχεις απέναντι σου στο δικαστήριο τουλάχιστον 150 συνηγόρους των οικογενειών και δεκάδες τεχνοκρατών και εμπειρογνωμόνων; 

Ποια συγκάλυψη όταν τα μέσα μαζικής ενημέρωσης, όχι μόνο φωτίζουν τα πάντα, αλλά ανακαλύπτουν και σενάρια από το πουθενά; 

Ποια συγκάλυψη, όταν ο χρόνος κυλάει εναντίον της κυβέρνησης, με την παράταση να προσφέρει αφενός διαρκώς τροφή για νέα ευφάνταστα σενάρια και αφετέρου φθορά στην κυβέρνηση;

Άλλωστε όπως ανέφερε στις 17/2 στον τηλεοπτικό σταθμό One TV, το στέλεχος του ΠΑΣΟΚ και υποψήφια βουλευτής Δέσποινα Δαλακούρα
«έχουμε μια συγκάλυψη, όπου δεν ξέρουμε τι συγκαλύπτει, διότι όταν συγκαλύπτεις, δεν ξέρουμε τι προσπαθείς να συγκαλύπτεις». Ακόμα και το χάος, ωχριά μπροστά σε αυτήν τη συλλογιστική του ΠΑΣΟΚ.

Όπως βλέπουμε σιγά – σιγά καθώς πλησιάζει η στιγμή για να ξεκινήσει η δίκη εγκαταλείπονται οι θεωρίες συνωμοσίας και οι νοσηρές υπόνοιες και τα πράγματα αρχίζουν να λαμβάνουν τις πραγματικές διαστάσεις. Από το κάδρο αποχωρούν τα fake news και τα παράλογα επιχειρήματα, και αρχίζουν να τοποθετούνται τα πραγματικά γεγονότα, πάνω στα οποία θα στηρίξουν την επιχειρηματολογία τους οι συντελεστές της δίκης. Ακόμα και οι εμπειρογνώμονες κάποιων οικογενειών των θυμάτων έχουν αφήσει τη σιγουριά στην άκρη σχετικά με τις ποσότητες των ξυλολίων. Παράλληλα αφαιρούν τη λέξη «έκρηξη» από τις παρεμβάσεις τους, χρησιμοποιώντας τη λέξη «ανάφλεξη» και πάει λέγοντας. Η προσγείωση στη λογική και στα πραγματικά γεγονότα, δεν μπορεί να αποφευχθεί.

Ωστόσο η μάχη συνεχίζει να δίνεται στον δρόμο και στα ψηφιακά μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Έχει εμφανιστεί μια προσπάθεια δημιουργίας ενός νέου Δεκέμβριου του 2008, ενός νέου Μαΐου του 2010, ενός νέου Φεβρουαρίου του 2012. Προσπάθεια δημιουργίας ενός νέου κινήματος αγανακτισμένων, με αφορμή το δυστύχημα των Τεμπών. Και μέσα σε αυτό το κίνημα να εντάξει ο καθείς τις επιθυμίες του, τις διαμαρτυρίες και τις εκρήξεις του. Με μοναδικό σκοπό να πέσει η κυβέρνηση.

Βλέπουμε για παράδειγμα την πρόσκληση της Παλαιστινιακής παροικίας στη Ελλάδα να θέτει τη δική της ατζέντα για τη συγκέντρωση. Η οποία περιλαμβάνει τα Τέμπη, τον σεξισμό, την Πύλο, την Παλαιστίνη, το σύνθημα «δεν υπάρχει ειρήνη χωρίς δικαιοσύνη», το «Free Palestine» και το «ΝΔ, κάτω οι κυβερνητικοί δολοφόνοι». Άλλωστε όλοι θυμόμαστε την συναυλία για τα Τέμπη, που είχε μετατραπεί σε πλυντήριο των εγκλημάτων της Χαμάς.

Σε ένα άλλο παράδειγμα το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδος, δίνει μια διαφορετική πτυχή στη συγκέντρωση. Αναφέρεται στα κέρδη των καπιταλιστών, στην «ασφυξία» για τις ανάγκες του λαού και για το «οξυγόνο» που είναι η πάλη για το δίκιο μας για την ανατροπή. Πολιτική παράνοια.

Το πιο προβληματικό απ’ όλα είναι ότι...

 

ΠΑΣΟΚικά ΕΘΝΙΚΑ ΣΟΥΡΓΕΛΑ: Καληνύχτα κύριε Ανδρουλάκη και καλή τύχη

 

Toυ Κωνσταντίνου Χαροκόπου

Πολλοί αναλυτές έχουν αναφερθεί στην πολιτική ανεπάρκεια της ηγετικής ομάδας του ΠΑΣΟΚ. Η οποία αφού δαπάνησε σημαντικό πολιτικό κεφάλαιο μέσω της εστίασης της προσοχής της για μεγάλο χρονικό διάστημα αποκλειστικά στο θέμα των παρακολουθήσεων, ακολούθως αναλώθηκε για πολύ καιρό στην εκλογή αρχηγού και στην εκκαθάριση του εσωτερικού τοπίου. Φθάνοντας σήμερα να απογοητεύει πανηγυρικά τις όποιες προσδοκίες των κεντρώων ψηφοφόρων.

Σήμερα που συμπληρώνεται μια δεκαετία από την έναρξη της διακυβέρνησης της χώρας από τον Σύριζα του Αλέξη Τσίπρα και τους Ανεξάρτητους Έλληνες του Πάνου Καμμένου.

Σε αυτήν τη μαύρη επέτειο, επέλεξε η ηγετική ομάδα του ΠΑΣΟΚ, να μας ενημερώσει πως στις εκλογές του 2027 το κόμμα θα επιδιώξει να συγκυβερνήσει όχι με τη Νέα Δημοκρατία, αλλά με τον Σύριζα, το κόμμα Τσακαλώτου – Αχτσιόγλου και τα κόμματα Κωνσταντοπούλου, Βαρουφάκη. Δηλαδή με όλους αυτούς που είχαν οδηγήσει «εν πλήρη συνειδήσει» τη χώρα στο χείλος του γκρεμού για να ικανοποιήσουν τις ιδεοληπτικές εμμονές τους και να εκπληρώσουν το «προοδευτικό» τους όραμα.

Στη χώρα των Λωτοφάγων κατοικεί η ηγετική ομάδα του ΠΑΣΟΚ, ώστε να λησμονεί, όλα όσα συνέβησαν τη περασμένη δεκαετία;

Το Δημοψήφισμα στο οποίο το κόμμα τους υποστήριζε το «ΝΑΙ»;

Τα capital controls που διέλυσαν το τραπεζικό σύστημα;

Το Ινστιτούτο της Φλωρεντίας για τους τηλεοπτικούς σταθμούς;

Τη διαπόμπευση και επιφανών στελεχών του ΠΑΣΟΚ στην υπόθεση Νοβάρτις;

Τα παρακλητικά ταξίδια στη Μόσχα και το Πεκίνο όπου ο Σύριζα προσέφερε «γην και ύδωρ» για δανεικά;

Την αποστολή στην Τεχεράνη, για να αναζητηθούν κι εκεί δανεικά και ειδικές ενεργειακές συμφωνίες με αντάλλαγμα την προώθηση των συμφερόντων του Ιράν στην Ευρώπη;

Τι από όλα αυτά δε θυμάται η «φρέσκια» ηγετική ομάδα του ΠΑΣΟΚ;

Πέραν πάσης αμφιβολίας οι αυτοπροσδιοριζόμενοι ως κεντρώοι, είχαν αρχίσει να βλέπουν με καλό μάτι τον τελευταίο τις πρόσφατες παρεμβάσεις του ΠΑΣΟΚ σε καίρια θέματα. Όπως είναι για παράδειγμα τα υπερβολικά κόστη των τραπεζικών προμηθειών μεταφοράς χρημάτων και οι εξωπραγματικές αυξήσεις στα ασφάλιστρα των ιδιωτικών ασφαλιστικών νοσηλευτικών συμβολαίων. Συγκεκριμένες παρεμβάσεις που πραγματικά ενδιαφέρουν το δυναμικό κομμάτι της ελληνικής κοινωνίας, που βοήθησαν στο να ξεχαστούν οι παλιότερες αναχρονιστικές θέσεις του ΠΑΣΟΚ για τα μη κρατικά πανεπιστήμια. Διότι αυτό ζητούν οι κεντρώοι ορθολογιστές ψηφοφόροι. Πέρα από τις όποιες ιδεολογικές καταβολές τους που τους συνοδεύουν μια ζωή, επιθυμούν να έχουν μια κανονικότητα στη ζωή τους. Καλά σχολεία δημόσια και ιδιωτικά, καλά πανεπιστήμια δημόσια και ιδιωτικά, καλή δημόσια φροντίδα στον χώρο της υγείας, αποτελεσματικές δημόσιες υπηρεσίες, ασφάλεια αξιοκρατία, σταθερότητα και μια καθημερινότητα που να τους επιτρέπει να κάνουν το καλύτερο δυνατόν στη δουλειά τους, ή στην επιχείρηση τους μέσα στα πλαίσια της ελεύθερης οικονομίας. Οι κεντρώοι ψηφοφόροι δε δελεάζονται από τις εξαγγελίες για επαναστατικές αλλαγές του κόσμου και για ανατροπές των συστημάτων. Ωστόσο, πιστεύουν στις βαθιές μεταρρυθμίσεις. Τις επιθυμούν και τις υποστηρίζουν.

Μέσα σε αυτά τα πλαίσια η παρούσα κυβέρνηση έχει επιτύχει σε μεγάλο βαθμό να συγκεντρώσει την πλειοψηφία των κεντρώων ψηφοφόρων. Η οποία πλειοψηφία μαζί με τη ραχοκοκαλιά της Νέας Δημοκρατίας, εξακολουθούν να δίνουν ένα ισχυρό προβάδισμα και μια ευρεία αποδοχή και δημοφιλία στο πρόσωπο του πρωθυπουργού με το εκπληκτικό ποσοστό του 44%, μετά από 5 χρόνια διακυβέρνησης της χώρας.

Από ό,τι φαίνεται η κυβέρνηση πιθανότατα δε θα επιτύχει να μειώσει τις απώλειες της από τα δεξιά της. Όπου η ρωσική προπαγάνδα, τα fake news, τα δεξιά παραληρήματα και ο παραθρησκευτικός σκοταδισμός, έχουν καταφέρει να «μπετονάρουν» μια όχι ευκαταφρόνητη μάζα ψηφοφόρων.

Ωστόσο, στο χώρο του κέντρου, η κυβέρνηση με τις πρωτοβουλίες της, διαθέτει το πάνω χέρι στις πολιτικές συγκλίσεις, αλλάζοντας από μόνη της τη σελίδα. Με αποτέλεσμα η εναλλακτική πρόταση κυβερνητικής εξουσίας που υπόσχεται τις τελευταίες ημέρες το ΠΑΣΟΚ, να διαθέτει χαρακτηριστικά οπισθοδρόμησης ή με ιατρικούς όρους «γαστρικής παλινδρόμησης». Που να επιτρέπει σε τοξικά χαρακτηριστικά να επιστρέψουν στο προσκήνιο.

Όσο και να υποστηρίζει το ΠΑΣΟΚ πως ο Κυριάκος Μητσοτάκης είναι ένας αδύναμος πρωθυπουργός που βρίσκεται σε πολιτικό αδιέξοδο και δεν έχει σχέδιο, είναι δυνατόν να συγκινούνται οι κεντρώοι ψηφοφόροι από την πιθανότητα κυβερνητικής συνεργασίας του ΠΑΣΟΚ με τον σημερινό Σύριζα των μικρομεσαίων κυβερνητικών στελεχών του 2015-2019, με τα πρώην επιφανή κυβερνητικά στελέχη που έφυγαν ακόμα πιο αριστερά, με τον αμετανόητο Βαρουφάκη και τους υπόλοιπους γραφικούς;

Πιστεύει η ηγετική ομάδα του Νίκου Ανδρουλάκη ότι ο μηδενισμός του κυβερνητικού έργου και η άρνηση διαρκείας, θα φέρει ψήφους;

Ότι η υπόσχεση δημιουργίας «αριστερού μετώπου» θα αποδυναμώσει το κόμμα της Νέας Δημοκρατίας; Και ότι η συνεργασία με τη φιλοπουτινική αριστερά, θα είναι βιώσιμη και χρήσιμη για τη χώρα;

Δε βλέπει άραγε η ομάδα του Νίκου Ανδρουλάκη…

 

ΙΣΛΑΜΟΦΑΣΙΣΜΟΣ και ΔΥΤΙΚΟΙ ΧΡΗΣΙΜΟΙ ΗΛΙΘΙΟΙ: Ένα χρόνο μετά, το Ισραήλ πράττει το καθήκον του. Η Δύση τι ακριβώς κάνει;

 

Toυ Κωνσταντίνου Χαροκόπου

Το Ισραήλ για πολλοστή φορά στην ιστορία του αναγκάστηκε εδώ και 12 μήνες να διεξάγει ένα νέο αμυντικό πόλεμο, μαχόμενο για την ύπαρξη του.

Οι τρομοκράτες της Χαμάς και της Χεζμπολάχ που αδιαφορούν για τις ζωές και το μέλλον των ίδιων των Παλαιστινίων, προσπαθούν να εξαφανίσουν το Ισραήλ από τον χάρτη, ακολουθώντας το ανιστόρητο σύνθημα “from the river to the sea”. Όμως όπως έλεγε η Γκόλντα Μέιρ, που είχε θητεύσει ως Πρωθυπουργός του Ισραήλ από το 1969 έως το 1974, οι Ισραηλινοί έχουν ένα μυστικό όπλο. Και αυτό είναι ότι «δεν έχουν πουθενά αλλού να πάνε». Σημείωνε χαρακτηριστικά: "Οι Αιγύπτιοι μπορούν να υποχωρήσουν στην Αίγυπτο και οι Σύριοι μπορούν να υποχωρήσουν στη Συρία. Εμείς μπορούμε να υποχωρήσουμε μόνο προς τη θάλασσα, αλλά πριν συμβεί αυτό, αν μη τι άλλο θα πολεμήσουμε".   

H τρομοκρατική επίθεση της Χαμάς της 7ης Οκτωβρίου 2023 και οι φρικαλεότητες που ακολούθησαν, αλλά και οι συντονισμένες επιθέσεις που ξεκίνησαν αμέσως μετά από τη Χεζμπολάχ, είχαν δύο στόχους. 

Ο πρώτος στόχος ήταν η ματαίωση της αποκατάστασης των σχέσεων ανάμεσα στο Ισραήλ και τη Σαουδική Αραβία, μέσω της υπογραφής των συμφωνιών του Αβραάμ. Συμφωνιών που θα οδηγούσαν στη διαμόρφωση ενός εντελώς νέου τοπίου στη Μέση Ανατολή, με την ειρηνική συνύπαρξη και την οικονομική ανάπτυξη να αποτελούν τα θεμέλια του μέλλοντος. Μέσα σε αυτό το εντελώς διαφορετικό πλαίσιο θα λειτουργούσε και ο νέος εμπορικός και ενεργειακός δρόμος που θα ξεκινούσε από την Ινδία, θα διέσχιζε την Αραβική χερσόνησο, θα περνούσε από το Ισραήλ και θα κατέληγε στην Κύπρο, την Ελλάδα και την υπόλοιπη Ευρώπη.

Ο δεύτερος στόχος ήταν η επαναφορά στην επικαιρότητα του λεγόμενου Παλαιστινιακού ζητήματος, καθώς και των προτάσεων για τη δημιουργία δυο κρατών. Ένα ανεδαφικό σενάριο που απορρίπτεται συλλήβδην από τις διάφορες φατρίες και οργανώσεις της Λωρίδας της Γάζας και της Δυτικής Όχθης, που ούτως ή αλλιώς έχουν ανοικτό μέτωπο μεταξύ τους. Αφού η σουνιτική Χαμάς, η επίσημη Παλαιστινιακή Αρχή και οι παραστρατιωτικές οργανώσεις της σιιτικής Χεζμπολάχ και της Ισλαμικής τζιχάντ μπορεί τώρα να δρουν από κοινού, ωστόσο συχνότερα αλληλοκατηγορούνται ως «προδότες και πράκτορες των Σιωνιστών».

Ας μη γελιόμαστε. Το σύνολο των τρομοκρατών που δραστηριοποιούνται με έδρα τη Γάζα, τη Δυτική Όχθη και το Νότιο Λίβανο, ουδόλως ενδιαφέρονται για την ειρηνική συνύπαρξη με το Ισραήλ και την ευημερία Παλαιστινίων. Κάτι που αποδεικνύεται από τη σχεδόν 20ετή διακυβέρνηση της Γάζας από τους τρομοκράτες της Χαμάς. Η οποία παρά τις ισχυρές χρηματοδοτήσεις από τον Αραβικό κόσμο και τους διεθνείς οργανισμούς, έχει μετατρέψει αυτήν την περιοχή αντί για μια ευημερούσα και ακμάζουσα οικονομία, σε ένα άντρο τρόμου, φόβου, φτώχειας, ανέχειας, ανεργίας και θρησκευτικού φανατισμού. Με μοναδικό στόχο, τη διόγκωση της δυσαρέσκειας και της εχθροπάθειας προς το Ισραήλ.

 

Ωστόσο, οι κυβερνήσεις στη Δύση αρνούνται να προβούν σε αυτήν την απλή ανάγνωση, να αντιληφθούν την κρισιμότητα των εξελίξεων και να πράξουν το προφανές. Αρνούνται να δηλώσουν ότι οι πολίτες του Ισραήλ έχουν το δικαίωμα να ζουν με ασφάλεια. Εθελοτυφλούν απέναντι στην επέλαση του θεοκρατικού ισλαμοφασισμού που εχθρεύεται όλες τις δυτικές αξίες. Και δεν καλύπτουν ούτε ηθικά τη μάχη που δίνει το Ισραήλ σήμερα, ως προκεχωρημένο φυλάκιο της Δημοκρατίας  απέναντι στη λαίλαπα του ισλαμικού ολοκληρωτισμού. Λησμονώντας ότι το Ισραήλ είναι μια σύγχρονη δημοκρατία, μία ανοιχτή, ανεκτική κοινωνία που προστατεύει τα δικαιώματα και τα θρησκεύματα των μειονοτήτων. Μια κοινωνία που αποτελεί πρότυπο στον χώρο της εκπαίδευσης, της επιστήμης, της καινοτομίας και της τεχνολογίας. 

Αντιθέτως, οι δυτικές κυβερνήσεις παραμένοντας αδρανείς και μετέωρες, απέναντι στον υπαρκτότατο κίνδυνο του ισλαμοφασισμού, δίνουν χώρο και τροφή στις σύγχρονες πολιτικές τερατογενέσεις. Έτσι ο ακροδεξιός αντισημιτισμός διογκώνεται, συμβαδίζοντας με τον γραφικό και ανιστόρητο φιλοαραβικό επαναστατικό ριζοσπαστισμό. Οι ακροδεξιές δυνάμεις ονειρεύονται τις φρικαλεότητες του περασμένου αιώνα. Ενώ οι «προοδευτικοί» νομίζουν ότι θα αλλάξουν τον κόσμο συμπορευόμενοι μαζί με τα ισλαμικά τουρμπάνια, ξεχνώντας το τέλος των κομμουνιστών και των αριστερών στα αιμοσταγή χέρια των Ταλιμπάν, των Φρουρών της Ισλαμικής Επανάστασης του Ιράν, καθώς και των καθεστώτων του Ιράκ και της Συρίας.

Η Ευρώπη πορεύεται μέσα στο ομιχλώδες αφήγημα της «ισλαμοφοβίας».

Θεωρείται ισλαμοφοβία, η αντίθεση στην επιβολή της «Σαρία» και η αντίθεση της αντικατάστασης του νόμου των δημοκρατικών χωρών από το «νόμο του Θεού».

Θεωρείται ισλαμοφοβία, η αντίθεση στην κακοποίηση των γυναικών και στους γάμους ανήλικων κοριτσιών. 

Θεωρείται ισλαμοφοβία, η εναντίωση στις πράξεις της ισλαμικής τρομοκρατίας.

Θεωρείται  ισλαμοφοβία η υπεράσπιση της επιστήμης απέναντι στο σκοτάδι του Κορανίου.

Και δεν είναι λίγοι αυτοί που διερωτώνται που θα οδηγήσει η συμπόρευση των «προοδευτικών δυνάμεων» με τις ισλαμικές δυνάμεις εντός της Ευρώπης και η υποστήριξη που προσφέρεται αφειδώς από τις δυνάμεις αυτές προς τα αριστερά κόμματα στις εκλογές. Μάλιστα η γνωστή ακτιβίστρια σομαλικής καταγωγής Ayaan Hirsi Ali, είχε διερωτηθεί προ ημερών στο γνωστό «The Brendan O'Neill Show», με ποιον τρόπο ο πρωθυπουργός του Ηνωμένου Βασιλείου  Keir Starmer, θα ανταμείψει τη στήριξη που του παρείχε η μουσουλμανική κοινότητα στις εκλογές και εάν αυτός ο τρόπος θα αφορά την ποινικοποίηση της «ισλαμοφοβίας» και της κριτικής απέναντι στον καλπάζοντα ισλαμισμό στη Βρετανία.

Σήμερα που το Ισραήλ δίνει τη μάχη του απέναντι στον ισλαμικό θεοκρατικό ολοκληρωτισμό, υπάρχουν ακόμα χώρες στην Ευρώπη που αναγνωρίζουν το «κράτος της Παλαιστίνης», το οποίο στο μυαλό των εμπνευστών του ταυτίζεται με την εξαφάνιση του Ισραήλ. Είναι προφανές ότι η Δύση…

 

ΕΛΛΗΝΟΦΩΝΟ ΚΗΦΗΝΟΚΡΑΤΙΚΟΔΙΑΙΤΟ ΚΩΛΟΧΑΝΕΙΟ: H επένδυση της Microsoft ας αποτελέσει μάθημα για όλους

 

Του Κωνσταντίνου Χαροκόπου

Αρκετά από τα μηνύματα που δεχόμαστε πάνω στην αρθρογραφία της στήλης, αφορούν την κριτική που ασκούμε προς την κυβέρνηση. «Γιατί είσαι διαρκώς αρνητικός», «ποιες είναι επιτέλους οι μεταρρυθμίσεις που θέλεις να γίνουν», «υπονομεύεις την κυβέρνηση», είναι μερικά από τα σχετικά μηνύματα.

Η απάντηση είναι ότι δεν αρκεί η κυβέρνηση να τα πηγαίνει καλά. Πρέπει να τα πηγαίνει εξαιρετικά, για να καταφέρει η Ελλάδα να ξεκολλήσει από τη στασιμότητα. Και όταν λέμε κυβέρνηση, δεν εννοούμε μόνο τον πρωθυπουργό, τους υπουργούς ή τους υφυπουργούς, αλλά όλο το σύστημα που έχει την ευθύνη για την οικονομική πορεία της χώρας, από την πλευρά του κράτους.

Εκεί εστιάζουμε. Διότι το κανονιστικό, ρυθμιστικό, αδειοδοτικό και ελεγκτικό πλαίσιο, που σχεδιάζεται από την κυβέρνηση και νομοθετείται από το κοινοβούλιο, είναι αυτό που καθορίζει εν πολλοίς την πορεία των πραγμάτων. Και ο χρόνος αποτελεί ίσως τον σημαντικότερο παράγοντα μέσα σε αυτό το πλαίσιο, σήμερα.

Οπότε η περίπτωση της επένδυσης της Microsoft, (Microsoft Operations 4733) που πήρε σχεδόν 4 έτη ή 48 μήνες ή 1440 μέρες για να φτάσει από τη δημόσια εξαγγελλία της, στην έκδοση της πρώτης εκ των τριών οικοδομικών αδειών, έρχεται να δέσει με τις ενστάσεις της στήλης απέναντι στην αποτελεσματικότητα της κυβέρνησης. Δηλαδή πήρε 4 χρόνια, όχι για να κατασκευαστούν τα 3 data centers που αναφέροντο στην ανακοίνωση του Οκτωβρίου του 2020, αλλά για να ληφθεί η άδεια κατασκευής του πρώτου από τα τρία.

Ας θυμηθούμε τι έχει προηγηθεί.

Τον Οκτώβριο του 2020 η Microsoft ανακοινώνει τη δημιουργία τριών data centers, ενός στα Σπάτα και δύο στο Κορωπί, ισχύος 19,2MW, 9,6MW και 9,6MW αντιστοίχως, με συνολικό προϋπολογισμό ύψους 976,16 εκατ. ευρώ (χωρίς τον ΦΠΑ), με 100% ίδια κεφάλαια και 300 θέσεις απασχόλησης στην τελική ανάπτυξη της επένδυσης.

Η είδηση είχε απασχολήσει τα μέσα ενημέρωσης στον υπερθετικό βαθμό, όπως ήταν αναμενόμενο. Η κυβέρνηση ανέδειξε το γεγονός ως πιστοποίηση της φιλοεπενδυτικής πολιτικής της, που προσέλκυε επιτέλους σημαντικά παγκόσμια επιχειρηματικά ονόματα και ενδιαφέροντα projects. Ο επιχειρηματικός κόσμος υποδέχθηκε το γεγονός σαν μια πιστοποίηση της αλλαγής σελίδας της εθνικής οικονομίας. Και οι πολίτες αισθάνθηκαν με τον δικό τους τρόπο ότι κάτι αλλάζει, ότι ανοίγουν σημαντικές δουλειές και ότι ίσως να περνάει η Ελλάδα στην κοινωνία και στην οικονομία της γνώσης.

Όταν όμως χρειάζονται 4 χρόνια ή 48 μήνες ή 1440 μέρες για να εκδοθεί η οικοδομική άδεια του πρώτου data center στα Σπάτα τότε κάτι δεν πάει καλά.

Στην εφημερίδα «Καθημερινή» δημοσιεύτηκε προ ημερών μια συγκεντρωτική απεικόνιση των ενεργειών που απαιτήθηκαν για να φτάσουμε από την ημέρα 0 στην ημέρα 1440.

 

Χρειάστηκαν 12 μήνες για να υποβληθεί ο φάκελος με το επίσημο αίτημα της Microsoft στο Enterprise Greece. Αυτή η καθυστέρηση χρεώνεται κατά το μεγαλύτερο μέρος της στην εταιρεία. Το εάν και κατά πόσο αυτή η διαδικασία της υποβολής του αιτήματος μπορεί να συντομευθεί ή να γίνει απλούστερη, είναι κάτι που πρέπει να απασχολήσει τους αρμόδιους φορείς. 

Χρειάστηκαν 6 μήνες για να εγκριθεί η επένδυση της Microsoft από το Enterprise Greece.

Χρειάστηκαν άλλοι 3 μήνες για να χαρακτηριστεί η επένδυση ως «στρατηγική».

Χρειάστηκαν άλλοι 3 μήνες για να υποβληθεί η πρώτη στρατηγική μελέτη περιβαλλοντικών επιπτώσεων.

Χρειάστηκε άλλος 1 μήνας για να υποβληθεί η δεύτερη στρατηγική μελέτη περιβαλλοντικών επιπτώσεων.

Χρειάστηκε άλλος 1 μήνας για να προωθηθεί η στρατηγική μελέτη περιβαλλοντικών επιπτώσεων σε μια άλλη δημόσια υπηρεσία.

Χρειάστηκαν άλλοι 5 μήνες για συνταχθεί το σχέδιο προεδρικού διατάγματος για τη έγκριση του ειδικού σχεδίου χωρικής ανάπτυξης στρατηγικών επενδύσεων.

Χρειάστηκε άλλος 1 μήνας για να συνεδριάσει το Κεντρικό Συμβούλιο Διοίκησης.

Χρειάστηκαν άλλοι 7 μήνες για να γνωμοδοτήσει το Συμβούλιο της Επικρατείας.

Χρειάστηκαν άλλοι 2 μήνες για να εκδοθεί το προεδρικό διάταγμα του ειδικού σχεδίου χωρικής ανάπτυξης στρατηγικών επενδύσεων.

Χρειάστηκαν άλλοι 6 μήνες για να συνταχθεί η εισήγηση της διεύθυνσης περιβαλλοντικής αδειοδότησης.

Και φτάνουμε στον Αύγουστο του 2024 για να συνταχθεί το σχέδιο της κοινής υπουργικής απόφασης της χωροθέτησης και έγκρισης περιβαλλοντικών όρων.

Πήρε άλλον ένα μήνα η έγκριση χωροθέτησης και περιβαλλοντικών όρων από το Κεντρικό Συμβούλιο Διοίκησης, η έκδοση της κοινής υπουργικής απόφασης και η δημοσίευση στο ΦΕΚ.

Και αναμένεται μέχρι το τέλος του μηνός η έκδοση της οικοδομικής άδειας για το πρώτο data center.

Σύμφωνα δε με τις εκτιμήσεις ειδικών αναλυτών του κατασκευαστικού κλάδου, θα απαιτηθούν περίπου τρία χρόνια μέχρι  να αποπερατωθεί και να τεθεί σε λειτουργία το data center των Σπάτων.

Μπορεί κανείς να είναι ευχαριστημένος από τις διαδικασίες;

Μπορεί κανείς να είναι ευχαριστημένος από τους χρόνους;

Φυσικά, και όχι.

Μπορεί η περίπτωση της επένδυσης της Microsoft, να αποτελέσει το αντιπαράδειγμα, του πως δεν πρέπει να γίνονται τα πράγματα;

Είναι δυνατόν να απλοποιηθούν, να συντομεύσουν ή να καταργηθούν κάποιες οι διαδικασίες;

Δεν μπορούμε να αντιγράψουμε τα μοντέλα και τις μεθόδους που χρησιμοποιούν άλλες χώρες, που επίσης είναι αποδέκτες ψηφιακών επενδύσεων τέτοιου μεγέθους;

H Microsoft διαθέτει στην Ευρώπη ήδη 38 data centers, τα οποία εξυπηρετούν τις εφαρμογές Azure. με το πρώτο data center του Δουβλίνο να λειτουργεί από το 2009 και το δεύτερο του Άμστερνταμ από το 2010. Σήμερα η Microsoft αναπτύσσει και σε άλλες 6 μεγάλες πόλεις, δηλαδή στη Βιέννη (Austria East με 3 dc), τις Βρυξέλλες (Belgium Central με 1 dc), την Κοπεγχάγη (Denmark East με 3 dc), το Ελσίνκι (Finland Central με 1 dc), την Μαδρίτη (Spain Centralμε 3 dc) και την Αθήνα (Greece Central με 3 data centers).    

Mε τις ταχύτητες του αραμπά που κινείται το Ελληνικό Δημόσιο, την εποχή της ψηφιακής τεχνολογίας, δε θα πρέπει να μας ξενίζει η απουσία σημαντικών ξένων επενδύσεων στη χώρα μας εκτός από το real estate ή τα placements των τραπεζικών μετοχών.

Ελπίζουμε τώρα που γράφεται αυτό το άρθρο, ήδη να έχει δημιουργηθεί μια επιτροπή στην κυβέρνηση που να έχει πέσει με τα μούτρα πάνω στο φάκελο «επένδυση της Microsoft» με στόχο τη ριζική αλλαγή των διαδικασιών που πήραν 3 χρόνια ή 36 μήνες ή 1080 μέρες για να εκδοθεί η οικοδομική άδεια του πρώτου data center στα Σπάτα, από τη στιγμή της υποβολής της αίτησης.

Διότι…