ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΑΓΡΑΜΜΑΤΟΚΑΤΣΑΠΛΙΑΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Το διεκπεραιωτικό λύκειο

Μπράβο στους Έλληνες εκπαιδευτικούς για τις προσφορές τους στην μάθηση και την παιδεία. pic.twitter.com/ehOL3xX3hJ

— Alexandros Gavriilidis (@AlexGavriilidis) September 8, 2026

Μπορεί να κάνουν 4 μήνες διακοπές, να έχουν μόνο επαπειλούμενες κυήσεις και οι περισσότεροι να δουλεύουν το πολύ 25 ώρες την εβδομάδα αλλά τουλάχιστον βγάζουν μαθητές που δεν μπορούν να κάνουν διαίρεση και να καταλάβουν ένα απλούστατο κείμενο.

— aNameToCome (@aNameToCome) September 9, 2026

 

Του ΤΑΚΗ ΘΕΟΔΩΡΟΠΟΥΛΟΥ 

Αυτό το PISA, τη δοκιμασία του ΟΟΣΑ για την εκπαίδευση εννοώ, έχει πάρει μου φαίνεται πολύ αέρα και χώνει τη μύτη του παντού. Δεν φτάνει που υποχρεώνει τα παιδιά μας να κατανοήσουν κείμενα που δεν κατανοούν, τώρα τα προκαλεί να αξιολογήσουν και τους δασκάλους τους. Και καταλήγει σε συμπεράσματα τα οποία θα μπορούσαν να χαρακτηρισθούν παράδοξα για το εκπαιδευτικό μας σύστημα.

Οι περισσότεροι μαθητές θεωρούν ότι οι εκπαιδευτικοί τους αντιμετωπίζουν το μάθημα διεκπεραιωτικά. Πώς είναι δυνατόν αυτό για δημοσίους λειτουργούς, οι οποίοι έχουν αποφοιτήσει από το ελληνικό πανεπιστήμιο και αμείβονται δεν θα έλεγα αδρά, πάντως αρκετά για να μπορούν να συζούν με τους γονείς τους και λοιπούς συγγενείς πρώτου ή δεύτερου βαθμού. Εάν, μάλιστα, ζουν και εργάζονται σε τουριστικές περιοχές, δεν είναι καν υποχρεωμένοι να πληρώνουν δώδεκα μήνες ενοίκιο, αφού όταν αρχίσει η σεζόν οι ιδιοκτήτες τούς βοηθούν να αλλάξουν ατμόσφαιρα.

Ο εκπαιδευτικός όταν μπαίνει μέσα στην τάξη ξέρει ότι εργάζεται για μια κοινωνία που σέβεται και ενδιαφέρεται για το έργο του. Απόδειξη ότι αν παρατηρήσει κάποιον μαθητή του κινδυνεύει να φάει ξύλο από τους γονείς του, οι οποίοι, χάρη στην προοδευτική νοοτροπία που επικρατεί στην οικογένεια, δεν τολμούν να χαστουκίσουν τα παιδιά τους και ξεσπούν στους εκπαιδευτικούς. Κάπου πρέπει να ξεσπάσουν.

Δεν μπορώ να καταλάβω πώς άνθρωποι κατά τεκμήριον μορφωμένοι αντιμετωπίζουν διεκπεραιωτικά διδακτέα ύλη, η οποία είναι αποθηκευμένη σε βιβλία που κανείς δεν θα διάβαζε αν δεν ήταν υποχρεωμένος να τα διαβάσει. Και μεταφέρουν τη γνώση και τη σκέψη σε ανθρώπους που θα αδιαφορούσαν και για τη γνώση και για τη σκέψη, αν δεν τους υποχρέωνε ο νόμος να ενδιαφερθούν.

Επεσε στα χέρια μου πολυσέλιδο κείμενο γραμμένο σε περίπου ελληνικά, το οποίο, υποτίθεται, αποτελεί οδηγό για τον τρόπο που οφείλουν να διδάσκουν ελληνικά και λογοτεχνία στο λύκειο. Εμαθα ότι το ίδιο κείμενο διανέμεται τα τελευταία τέσσερα χρόνια, αλλά δεν έμαθα πόσοι το έχουν διαβάσει και τι έχουν κατανοήσει. «Ο ρόλος του/της εκπαιδευτικού είναι καθοριστικός, αφού καλείται ως “μεσάζων” να υπηρετήσει τη γενικότερη στόχευση και να ενισχύσει τις ομάδες των μαθητών και μαθητριών στην επίτευξη των στόχων που τίθενται από κοινού».

Τι άνθρωποι είναι αυτοί που αντιμετωπίζουν διεκπεραιωτικά έναν τόσο σημαντικό ρόλο αντί να υπηρετούν τη γενικότερη στόχευση;

Προς στιγμήν αναρωτήθηκα μήπως οι μαθητές, όπως δεν καταλαβαίνουν τα κείμενα που διαβάζουν, έτσι δεν καταλαβαίνουν και τους εκπαιδευτικούς που τους τα διδάσκουν. Και αντιμετωπίζουν τον οίστρο τους ως διεκπεραίωση.

Κατόπιν ωρίμου σκέψεως κατέληξα στο συμπέρασμα ότι οι εκπαιδευτικοί δεν κάνουν τίποτε διαφορετικό απ’ το…

 

ΕΛΛΗΝΟΦΩΝΟ ΠΟΛΙΤΙΚΩΣ ΟΡΘΑ ΓΥΦΤΟ-ΤΣΟΓΛΑΝΑΡΟ-ΚΑΘΑΡΜΑΤΟΠΛΗΚΤΟ ΚΩΛΟΧΑΝΕΙΟ: Τα δίκαια των ζιζανίων

Εννοείται πως ταυτίζομαι απόλυτα #Με_τη_νηπιαγωγό.
Όχι μόνον γιατί απέναντί της έχει τον κατιμά της κοινωνίας, τους γύφτους, αλλά γιατί ανέκαθεν θεωρούσα πως "μανούλες" και σκατούλες έχουμε απουσία ορίων καταντήσει τα παιδιά μας άξιους συνεχιστές του δικού μας κωλοπαιδαρισμού.

— Thanos Dimou (@AthanDim) September 30, 2026

ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΟ 

Του ΤΑΚΗ ΘΕΟΔΩΡΟΠΟΥΛΟΥ 

Σε έναν κόσμο διαφορετικό από τον δικό μας, όχι απαραιτήτως χειρότερο ή καλύτερο, η δασκάλα μου στην Α΄ Δημοτικού του δημόσιου σχολείου λεγόταν κυρία Διονυσία. Μια πληθωρική κυρία που δεν σήκωνε πολλά κι όταν εμείς αποθρασυνόμασταν και μιλούσαμε όλοι μαζί επειδή δεν ξέραμε τι μας γίνεται, εκείνη χτυπούσε τον χάρακα στην έδρα και φώναζε: «Βγάλτε τον σκασμό, διαολάκια. Θα σας βγάλω τ’ αυτιά».  

Αυτό έφτανε για να μας συνετίσει, διότι ξέραμε ότι αν δεν προσγειωνόμασταν θα έπρεπε να τεντώσουμε την παλάμη μας και να φάμε δυο ή τρεις ξυλιές από τον χάρακα που είναι η αλήθεια ότι έτσουζε. 

Παρ’ όλ’ αυτά δεν θυμάμαι κανένα γονέα να διαμαρτύρεται για την κακοποίηση του τέκνου του, ούτε να έχει γίνει θέμα επειδή μας αποκαλούσε «διαολάκια» με κίνδυνο να τραυματίσει την αθώα παιδική μας ψυχούλα.  

Είμαι βέβαιος ότι πολλοί από εσάς θεωρείτε ότι τα τραύματα είναι εμφανή σ’ αυτά που γράφω, όμως εγώ δεν τα νιώθω να με πονάνε κι αισθάνομαι μια χαρά. 

Την κ. Διονυσία τη θυμήθηκα από το βίντεο με τα όσα διαδραματίστηκαν σε νηπιαγωγείο στα Ανω Λιόσια όπου η νηπιαγωγός, εν εξάλλω καταστάσει, φώναζε στο κοπάδι της το οποίο προφανώς είχε κάνει κάποια σοβαρή ζημιά ότι αν το ξανακάνουν θα τους φάει τα χέρια. Δεν ξέρω τι είχαν κάνει. Πάντως η ζημιά κόστιζε 5.000 και η νηπιαγωγός αναρωτιόταν ποιος θα την πληρώσει.  

Εντέλει τη συνέτισαν μητέρα και πατέρας κάποιου μαθητή στέλνοντάς την στο νοσοκομείο.

Ρεπόρτερ, για να πείσουν για την αντικειμενικότητά τους, μας λένε ότι η νηπιαγωγός δεν έπρεπε να χάσει την ψυχραιμία της. Χωρίς να μας λένε γιατί την έχασε. Καταδικάζουν τη χειροδικία διότι η αυτοδικία δεν είναι σωστό πράγμα, αλλά δεν μας εξηγούν πώς είναι δυνατόν να βρέθηκαν τόσοι αγανακτισμένοι γονείς συγκεντρωμένοι στο νηπιαγωγείο.  

Πού είναι το υπουργείο, αναρωτιούνται, χωρίς να διευκρινίζουν ότι το ζήτημα είναι πως το υπουργείο αφήνει απροστάτευτη τη νηπιαγωγό.  

Και τέλος, μεταδίδουν ασχολίαστη τη δήλωση μπαμπάκα ο οποίος μας διαβεβαιώνει ότι αν ξαναγίνει κάτι τέτοιο θα κάψει το σχολείο. 

Υποψιάζομαι ότι οι γονείς δεν έγιναν έξαλλοι επειδή η νηπιαγωγός έβαλε τις φωνές και τρόμαξε τα μπουμπούκια τους, αλλά επειδή τους απείλησε ότι θα πληρώσουν τη ζημιά των 5.000 ευρώ.  

Οι πρωταγωνιστές του επεισοδίου είναι Ρομά. Κοινώς άνθρωποι που αντιμετωπίζουν το σχολείο ως μια ποινή που επιβάλλει το κράτος στα παιδιά τους και μάλιστα τους αποζημιώνει για τα διαφυγόντα κέρδη με κάποιο ποσό. Αρα, κατ’ αρχάς αντιμετωπίζουν με εχθρότητα το σχολείο και τους δασκάλους. 

Ομως, για να είμαστε δίκαιοι, το επεισόδιο δεν αφορά μόνον τις κοινότητες των Ρομά. 

Αφορά τους γονείς, οι οποίοι αντιμετωπίζουν τα τέκνα τους ως απόλυτους άρχοντες και τους δασκάλους τους ως υποτελείς οι οποίοι είναι αναγκασμένοι να ανεχθούν και να υπηρετήσουν την οποιαδήποτε ιδιοτροπία τους. 

Ο παιδαγωγός είναι ...

 

ΔΙΕΘΝΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗ - ΜΕΓΑΛΟΙ ΗΓΕΤΕΣ (ΜΕ ΒΑΡΒΑΤΟΥΣ ΔΙΔΥΜΟΥΣ ΑΔΕΝΕΣ) - ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ: Οι Ισραηλινοί σύμμαχοί μας και οι ελληνόφωνοι τουρκολάγνοι σταλινο-φλοτίλες

Ω ρε πόνο οι φλοτίλες κ λοιπά μεταλλαγμένα σταλινοσπέρματα. 😂😂 https://t.co/kffsfICzpo

— MasTaKanateTsourekia (@KosmidisStathis) September 25, 2026

Απλώς ακούστε αυτά που λέει το ΚΆΘΑΡΜΑ @yanisvaroufakis 🤮 pic.twitter.com/3i2mv9BBOy

— Nicos🇬🇷 (@Nicos1270647) September 26, 2026

 Του ΤΑΚΗ ΘΕΟΔΩΡΟΠΟΥΛΟΥ

Πολλοί συμπολίτες μας με αγνά προοδευτικά αισθήματα υποθέτω ότι μετά τα όσα συνέβησαν στη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ θα έχουν καταληφθεί από αμηχανία. Για ποιον να διαδηλώσουν και ποιον να καταγγείλουν. 

Η απάντηση προχθές ήταν εύκολη. Θα διαδήλωναν για μία ακόμη φορά υπέρ της Παλαιστίνης για να καταγγείλουν για μία ακόμη φορά το «γενοκτόνο» Ισραήλ. Επί τη ευκαιρία, θα μπορούσαν να καταγγείλουν και την ελληνική αντιπροσωπεία η οποία δεν ακολούθησε όσους, μόλις πήρε τον λόγο να μιλήσει ο Νετανιάχου, αποχώρησαν από την αίθουσα. Υπόθεση ρουτίνας. Από την οποία δεν τους ξεβόλεψε μεν ο Ταγίπ Ερντογάν όταν απέδωσε στο Ισραήλ «γενοκτόνες» προθέσεις, κοινώς ανέλαβε τον ρόλο του πολιτικού εκπροσώπου τους στη διεθνή πολιτική. Εξάλλου, το οξύμωρο πέρασε μάλλον απαρατήρητο, παρ’ ημίν τουλάχιστον.  

Αντιθέτως, δεν πέρασε απαρατήρητη η ομιλία του Μπέντζαμιν Νετανιάχου. Αυτός, εκτός των άλλων, κατήγγειλε τον αυταρχικό αντίπαλό του για τις απειλές που απευθύνει κατά της Ελλάδας και για τη συνεχιζόμενη κατοχή της Βόρειας Κύπρου.  

Πώς να αντιδράσουν τώρα οι άνθρωποι; 

Να υπερασπιστούν τον Νετανιάχου που επιτίθεται κατά του Ερντογάν; 

Ή μήπως να διαδηλώσουν στην πρεσβεία του Ισραήλ για να βροντοφωνάξουν ότι ο Νετανιάχου θέλησε να νοθεύσει τα αγνά αντισημιτικά αισθήματα των Ελλήνων και καλά θα κάνει να σταματήσει να μας υπερασπίζεται;

Ο Νετανιάχου εκφώνησε ένα λόγο που, για πολλούς, απευθύνεται περισσότερο στο εσωτερικό του Ισραήλ και λιγότερο στη διεθνή κοινότητα. Eχει να αντιμετωπίσει εκλογές και αν τις χάσει κινδυνεύει με φυλάκιση. 

Oσο κι αν το ξεχνάμε, το Ισραήλ είναι δημοκρατία που συγκρούεται, από την ημέρα της ίδρυσής του, με απολυταρχικά καθεστώτα.  

Αυτή είναι η μία πλευρά του νομίσματος. 

Η άλλη, αυτή που μας αφορά περισσότερο, είναι ότι ο Νετανιάχου έφερε στο προσκήνιο της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ τα λεγόμενα «εθνικά μας θέματα», τις διαφορές μας με την Τουρκία και το Κυπριακό. Κι αυτό δεν έγινε από κάποιον από τους παραδοσιακούς εταίρους μας, κυρίως τους Ευρωπαίους. Και ακόμη και σήμερα, ένα σοβαρό ποσοστό των Ελλήνων θεωρεί πως το δίκαιο είναι με το μέρος των εχθρών του Ισραήλ που θέλουν να το εξαφανίσουν από τον χάρτη. 

Δεν είναι μόνον οι αργόσχολοι ακτιβιστές των λιμανιών που εμποδίζουν την αποβίβαση των Ισραηλινών τουριστών. 

Είναι και μια σιωπηρή πλειοψηφία η οποία, ανεξαρτήτως πολιτικής τοποθέτησης, διακατέχεται από υποσυνείδητο αντισημιτισμό.  

Αυτοί δεν πρόκειται να καταλάβουν ποτέ ότι...

 

ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΕΘΝΟΠΑΤΕΡΟΚΑΤΣΑΠΛΙΑΔΟΠΛΗΚΤΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Οράματα και θάματα στη ΔΕΘ

 

 

Του Τάκη Θεοδωρόπουλου

Οταν άκουσα την κ. Καρυστιανού να αναφέρεται στο όραμά της για την Ελλάδα, δεν έδωσα σημασία.

Ούτως ή άλλως, η κ. Καρυστιανού δεν είναι πολιτικό φαινόμενο. Είναι μια λυρική στιγμή της ελληνικής ζωής.

Οταν άκουσα τον κ. Τσίπρα να μας διαβεβαιώνει ότι δεν έχει πρόγραμμα αλλά έχει όραμα, άρχισα κάπως να ανησυχώ. Επειδή αναγνωρίζω ότι ο κ. Τσίπρας ζυγίζει με ακρίβεια τις λέξεις που χρησιμοποιεί, αναρωτήθηκα τι απεργάζεται πάλι για τη σωτηρία της χώρας ο δαιμόνιος.

Κάποιον άλλον κόσμο που δεν είναι εφικτός, αλλά αξίζει να τον δοκιμάσουμε;

Πάντως, έως εδώ την επανάληψη της λέξης «όραμα» τη θεώρησα συμπτωματική.

Κατάλαβα πως πέφτω έξω, όταν άκουσα και τον πρωθυπουργό να μας ανακοινώνει ότι θα παρουσιάσει το όραμά του για τη χώρα. Επειδή, δε, το θεωρώ εντελώς απίθανο αυτοί οι τρεις να έχουν προσυνεννοηθεί, είμαι αναγκασμένος να υποθέσω ότι κάποια άλλη δύναμη, σκιώδης πλην όμως υπαρκτή, παρεισέφρησε στη φαιά ουσία τους και τους μετέτρεψε από πολιτικούς σε οραματιστές.

Δεν μπορώ να πω ότι η σκέψη με καθησύχασε. Οπως μας διδάσκει η Ιστορία, όταν οι οραματιστές αναλαμβάνουν τις τύχες των ανθρώπων, ξεσηκώνουν τόση φασαρία που σου ‘ρχεται να φύγεις και να πας αλλού. Οι οραματιστές έχουν την κακή συνήθεια να βλέπουν πράγματα που εσύ δεν μπορείς να δεις, άρα δεν μπορείς να ελέγξεις τις συνέπειες που έχουν στη ζωή σου. Συνήθως, δε, πρόκειται για ανθρώπους μάλλον βαρεμένους, σαν τον μακαρίτη τον Μακρυγιάννη, που συνομιλούσε με τον Θεό όταν άναβαν οι πληγές στο κεφάλι του. Υποθέτω ότι λίγοι από εσάς έχετε διαβάσει το «Οράματα και θάματα» του στρατηγού. Σας καταλαβαίνω. Προσπάθησα, αλλά δεν τα κατάφερα.

Θα σταθώ στα οράματα του πρωθυπουργού, διότι είναι ο μόνος από τους τρεις που προσπαθεί, αν μη τι άλλο, με τις πράξεις του να βρει τη σημασία των λόγων του. Και οφείλω να πω ότι κάπως ησύχασα όταν άκουσα ότι το όραμά του περιλαμβάνει κουμπαρά για τα νεογέννητα και απαλλαγή από φόρους για τους αγρότες. Είπε και διάφορα άλλα που μου διαφεύγουν, μάλλον επειδή συνειδητοποίησα ότι το όραμά του για την Ελλάδα διακρίνεται από σεμνότητα και ρεαλισμό. Κοινώς, ότι δεν πρέπει να ανησυχώ. Η ζωή μου δεν πρόκειται να ανατραπεί και η Ελλάδα θα μείνει ίδια.

Μετά έριξα μια ματιά στο πλήθος που είχε συγκεντρωθεί για να εμπνευσθεί από το όραμα του πρωθυπουργού. Ενα συνονθύλευμα από παρατρεχάμενους που κατελάμβαναν ακόμη και τους διαδρόμους της αίθουσας και μετά ξεχύθηκαν στα πέριξ για να απολαύσουν διασκεδάζοντας τα οράματά τους. Και προσγειώθηκα.

Από τα τόσα οράματα είχα ξεχάσει πως…

 

ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΚΒΑΝΤΙΚΟ-ΣΑΜΑΝΙΚΑ ΚΟΜΠΟΓΙΑΝΝΙΤΟ-ΚΑΘΑΡΜΑΡΟΠΛΗΚΤΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Η μαγεία κοστίζει όσο η ζωή

  

Του ΤΑΚΗ ΘΕΟΔΩΡΟΠΟΥΛΟΥ

Μάθαμε ότι στο κέντρο της Αθήνας εργαστήριο πραγματοποιούσε σοβαρές και επικίνδυνες ιατρικές πράξεις χωρίς αυτό να έχει ελεγχθεί απ’ τις αρμόδιες αρχές. Ή μάλλον, για την ακρίβεια, μάθαμε ότι το εργαστήριο είχε μεν ελεγχθεί αλλά δεν είχε ελεγχθεί.

Μέχρι εδώ τίποτε το πρωτότυπο. Κι όπως είπε η υπεύθυνη της ομάδας ελέγχου του Ιατρικού Συλλόγου, «συναδέλφους ελέγχουμε. Δεν είμαστε και η αστυνομία».

Το εργαστήριο διέθετε ειδικό μηχάνημα πλασμαφαίρεσης. Μια μάλλον ογκώδης συσκευή την οποία δεν μπορείς να κρύψεις στο συρτάρι.

Τίποτε απ’ αυτά δεν ήταν κρυφό. Το εργαστήριο διαφημιζόταν μαζί με το μηχάνημά του και στο Διαδίκτυο και σε διάφορα ιατρικά συνέδρια. Οι ιδιοκτήτες του επαίρονταν ότι εφάρμοζαν μεθόδους εναλλακτικής ιατρικής και δη κβαντικής και ότι διέθεταν και τον απαραίτητο εξοπλισμό.

Μου κάνει εντύπωση ότι κανείς από τους συναδέλφους τους που συμμετείχαν στα συνέδρια δεν τους ζήτησε να εξηγήσουν τι είναι «η κβαντική ιατρική» και αν ξέρουν ότι το πρωτόκολλο επιβάλλει η πλασμαφαίρεση να πραγματοποιείται σε νοσοκομεία και όχι σε ιδιωτικά ιατρεία.

Μάθαμε ότι η θεραπεία κόστιζε –λογικό αφού ήταν κβαντική και εναλλακτική– και ως εκ τούτου ήταν αρκετά δημοφιλής σε συμπολίτες μας που είχαν τη δυνατότητα να ανταποκριθούν στο κόστος.

Μάθαμε ότι το ζεύγος που διατηρούσε το εργαστήριο ήταν και οι δύο διπλωματούχοι της ιατρικής. Δεν είναι πρώτη φορά που το πανεπιστημιακό δίπλωμα κρίνεται όχι από την κτήση του αλλά από τη χρήση του.

Και όλ’ αυτά τα μάθαμε επειδή είχε την ατυχία να πέσει στα χέρια τους ο Γιώργος Μαζωνάκης. Αν δεν είχε αφήσει την τελευταία του πνοή στο μηχάνημα, το ιατρείο θα συνέχιζε το κοινωφελές και προσοδοφόρο του έργο ανενόχλητο. Ηταν η κακιά στιγμή.

 

Αντιλαμβάνομαι όσους ασθενείς εν τη απελπισία τους προστρέχουν στον πρώτο μάγο που υπόσχεται να τους απαλλάξει από τα δεινά τους.

Ομως δεν είναι όλοι τους απελπισμένοι. Είναι πολλοί που αντιμετωπίζουν με δυσπιστία την επιστήμη με τις αργές και τις πολλές φορές επώδυνες διαδικασίες της και είναι έτοιμοι να παραδοθούν στον πρώτο τυχόντα που μασκαρεμένος σε γιατρό, τούς προτείνει μια λύση που μόνον αυτός γνωρίζει.

Παρά τα άλματα του Διαφωτισμού, όλοι μας κουβαλάμε μέσα μας την πίστη στην πρωτόγονη μαγεία. Το ζήσαμε στην ανορθολογική παράνοια στον καιρό της πανδημίας.

Και τέλος κάτι που μοιάζει προφανές, αυτό όμως δεν σημαίνει ότι δεν είναι σημαντικό. Η μαγεία κερδίζει σε κύρος επειδή…

 

ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΚΒΑΝΤΙΚΟ-ΣΑΜΑΝΙΚΑ ΑΠΟΧΑΥΝΩΜΕΝΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Το μηχάνημα του Θεού

Συνέχισα τις σπουδές μου στην Πρακτική/Φυσική Ιατρική, στους τομείς της:
Βοτανικής
Ομοιοπαθητικής
Βελονισμού
Σωματικής ψυχοθεραπείας
Ζωντανής μικροσκοπίας αίματος
Νευροθεραπείας
Σαμανικής ιατρικής🤡
Μαλακες, ούτε αίμα δεν θα την άφηνα να μου πάρει για να δει το ζαχαρο pic.twitter.com/RhxqwxzOOg

— Ακροκεντρώος🇬🇷 (@akrokentrwos_2) September 12, 2026

 

Του ΤΑΚΗ ΘΕΟΔΩΡΟΠΟΥΛΟΥ 

Στον «Βίο του Περικλέους» ο Πλούταρχος περιγράφει τον θάνατο του μεγάλου ανδρός από τον λοιμό που χτύπησε την Αθήνα. Στα τελευταία του, λέει, ο Περικλής είχε αφεθεί στα χέρια των γυναικών που τον είχαν γεμίσει με φυλαχτά και χαϊμαλιά, ελπίζοντας ότι έτσι θα τον σώσουν από το κακό.

Αδικος θάνατος, σημειώνει ο συγγραφέας, για έναν άνθρωπο που έζησε πιστεύοντας στη δύναμη του νου.

Ο Πλούταρχος προφανώς δεν ήταν φεμινιστής, αφού αποδίδει την ευθύνη για την πίστη στη μαγεία στις γυναίκες του οίκου του. Δεν θυμάμαι αν αναφέρει κάτι για την Ασπασία. Φαίνεται πάντως ότι ακόμη κι αν δεν συμμετείχε στις «τελετές εξορκισμού», δεν έκανε τίποτε για να τις εμποδίσει. Ισως κι αυτή λύγισε μπροστά στον θάνατο και παρέδωσε το πνεύμα της, μεταφορικά, σε δυνάμεις οι οποίες πίστευε πως θα αποδειχθούν ανώτερες από την αμείλικτη πραγματικότητα.

Θα μου πείτε πως αυτού του τύπου η παράνοια δεν διαφέρει από τον τρόπο με τον οποίον ακόμη και η χριστιανική θρησκεία αντιμετωπίζει το αναπόφευκτο.

Και όμως διαφέρει. Δεν υπόσχεται ότι θα καταργήσει τον θάνατο. Τον αποδέχεται ως απαραίτητο στάδιο για να κερδίσει η ψυχή την αιώνια ζωή μέσω της αγαθότητός της. Αυτό τουλάχιστον λέει στην εξόδιο ακολουθία.

Ο άνθρωπος δεν μπορεί να ζήσει χωρίς κάποια αίσθηση της μεταφυσικής. Και όταν υποχωρεί το θρησκευτικό αίσθημα, όπως στον δικό μας κόσμο, αναζητεί διάφορα υποκατάστατα προσαρμοσμένα στην υποτιθέμενη κυριαρχία του ορθού λόγου.

Γι’ αυτό πολλοί αντιμετωπίζουν τους γιατρούς σαν να είναι θεοί. Για καλό και για κακό, αφού, αν κάτι δεν πάει καλά, θεωρούν αυτούς υπεύθυνους, λες και δεν υπάρχουν ανίατες ασθένειες.

Γι’ αυτό θεωρείται μεγάλο επίτευγμα η παράταση της ζωής και η μακροβιότητα. Και γι’ αυτό η «ευεξία» και η «νεότητα» έχουν αντικαταστήσει την πίστη.

Ειδικά αν δεν απαιτούν κόπο για να τις αποκτήσεις, αλλαγή στον τρόπο ζωής, όπως υποστήριζαν οι φιλόσοφοι της αρχαιότητας, αλλά φτάνει ένα μηχάνημα το οποίο κυκλοφορεί στην αγορά ως πολυτελές αυτοκίνητο. Και μάλιστα ένα μηχάνημα που κοστίζει ακριβά, άρα θυμίζει ότι η ευεξία της νεότητας δεν είναι για όλους. Αφορά μόνον όσους έχουν τον τρόπο τους. Και όσοι κατέχουν το μηχάνημα του θεού μπορούν να εκμεταλλευθούν είτε την απελπισία, όπως στην περίπτωση Μαζωνάκη, είτε τη ματαιοδοξία, όπως όλων αυτών που προστρέχουν στους απατεώνες για να αγοράσουν λίγη ακόμη από τη χαμένη ευεξία της νεότητας.

Σίγουρα η υπόθεση Μαζωνάκη αναδεικνύει για μία ακόμη φορά ότι το Δημόσιο και οι μηχανισμοί του, όπως ο ΙΣΑ στην περίπτωση, είναι ανίκανοι να προστατεύσουν τους πολίτες.

Ομως …

 

ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΑΓΡΑΜΜΑΤΟΚΑΤΣΑΠΛΙΑΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Δεν μας χρειάζεται η PISA

 

 

Toυ ΤΑΚΗ ΘΕΟΔΩΡΟΠΟΥΛΟΥ

Είμαστε κοινωνία με σταθερές αξίες. Λογικό αν υπολογίσει κανείς τις βαθιές ιστορικές μας ρίζες. Εμείς, σαν τον Οδυσσέα, δεμένοι στο κατάρτι, συνεχίζουμε απτόητοι την πορεία μας ενώ έχουμε προστατεύσει με βουλοκέρι τους συντρόφους μας από τον πειρασμό των Σειρήνων. Κάθε τρία χρόνια, πόσα χρόνια τώρα, τα αποτελέσματα της δοκιμασίας που μετράει τις δεξιότητες των εφήβων είναι απογοητευτικά. Φέτος ήταν χειρότερα από την προηγούμενη φορά. Και για να είμαστε ειλικρινείς, οφείλουμε να επισημάνουμε πως η επιδείνωση δεν αφορά μόνο το ελληνικό σχολείο.  

Για να είμαστε επίσης ειλικρινείς με τον εαυτό μας, οφείλουμε να αναρωτηθούμε τι σημαίνει αυτό για εμάς και για ποιον λόγο, τόσα χρόνια τώρα, δεν έχουμε κάνει κάτι για να το αντιμετωπίσουμε.  

Αντιθέτως, ως συνήθως, προσπαθούμε να βρούμε διάφορες δικαιολογίες για να αθωώσουμε εαυτούς. Φέτος, ας πούμε, οι σοφοί απέδωσαν την πανωλεθρία στο γεγονός ότι τα παιδιά που δοκιμάσθηκαν στην Δ΄ και Ε΄ Δημοτικού έζησαν την πανδημία του κορωνοϊού.  

Και ας πούμε ότι τα επηρέασε. Εν τω μεταξύ, όμως, έχουν περάσει έξι χρόνια.  

Τι έγινε για να καλυφθούν τα κενά; 

Και στις προηγούμενες τριετίες που πάλι τα ελληνόπουλα υστερούσαν και δεν υπήρχε η COVID-19; 

Σημειωτέον ότι τη δοκιμασία την οργανώνει ο ΟΟΣΑ και αφορά κυρίως δύο βασικές δεξιότητες, την κατανόηση κειμένου και τα μαθηματικά.  

Οι νεαροί βλαστοί μας απεδείχθησαν ανίκανοι να κάνουν στοιχειώδεις μαθηματικές πράξεις και δεν ανταποκρίθηκαν στις ανάγκες της κατανόησης ενός κειμένου, το οποίο υποθέτω δεν ήταν ούτε του Αριστοτέλη ούτε του Εγελου.

Η συνήθης δικαιολογία είναι ότι οι προδιαγραφές της δοκιμασίας είναι τρόπον τινά «τεχνοκρατικές» και γι’ αυτό πρωτεύουν ασιατικές χώρες, όπως η Κορέα, και άλλες, όπως η Γαλλία, υστερούν. Υπονοείται κατ’ αυτόν τον τρόπο ότι εμείς έχουμε έναν διαφορετικό τρόπο να κατανοούμε τα κείμενα που διαβάζουμε και να κάνουμε μαθηματικές πράξεις.  

Τους κάνουμε δε τη χάρη να συμμετέχουμε στον διαγωνισμό για να μη φανούμε ακατάδεκτοι. 

Θα πρότεινα τον επόμενο να τον καταγγείλουμε και να απέχουμε με το κεφάλι ψηλά. 

Για να σοβαρευτούμε όμως. Κατ’ αρχάς, πρέπει οι υπεύθυνοι να αντιληφθούν το πρόβλημα. 

Η κ. Ζαχαράκη, για παράδειγμα, ως υπουργός που είναι, αντιλαμβάνεται τι σημαίνει κατανόηση κειμένου και ποια η σημασία της στην καθημερινότητά μας; 

 Φοβάμαι πως όχι. Στις δημόσιες συζητήσεις παρακολουθούμε διάφορους οι οποίοι όχι μόνο δεν καταλαβαίνουν ο ένας τον άλλον, αλλά δυσκολεύονται να κατανοήσουν και τον εαυτό τους.  

Μετέχουν της ημετέρας παιδείας και μπράβο τους. Θα τολμήσει κάποιος να παραδεχθεί ότι ...

 

ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΑΓΡΑΜΜΑΤΟΚΑΤΣΑΠΛΙΑΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Διαβάζουν, αλλά δεν καταλαβαίνουν

Μπράβο στους Έλληνες εκπαιδευτικούς για τις προσφορές τους στην μάθηση και την παιδεία. pic.twitter.com/ehOL3xX3hJ

— Alexandros Gavriilidis (@AlexGavriilidis) September 8, 2026

Να συνδεθεί ο μισθός των βουλευτών με τις επιδόσεις των μαθητών στο διαγωνισμό PISA.
Χειροτερεύουν οι επιδόσεις, χειροτερεύουν κ οι μισθοί.
Αρκετά κράτησε η πλάκα.

— Ελεύθερος Πολιορκημένος 🇬🇷 (@AleaJactaEst101) September 9, 2026

Του ΤΑΚΗ ΘΕΟΔΩΡΟΠΟΥΛΟΥ 

Επιτέλους διεγνώσθη η αιτία της ασθένειας. Η αδυναμία των Ελλήνων δεκαπεντάχρονων να κάνουν απλές μαθηματικές πράξεις ή να κατανοήσουν ένα κείμενο οφείλεται στο γεγονός ότι όσοι συμμετείχαν στη φετινή αξιολόγηση της PISA ήσαν στη Δ΄ Δημοτικού όταν ξέσπασε η COVID-19. Αυτό τουλάχιστον διαπίστωσε ο κ. Δημόπουλος, εθνικός συντονιστής του προγράμματος. Δεν διευκρινίζει πόσοι απ’ αυτούς είχαν εμβολιασθεί και αν θα πρέπει να προσθέσουμε στις υπόλοιπες δυσάρεστες παρενέργειες του εμβολιασμού και την αδυναμία στον πολλαπλασιασμό ή τη διαφορά της μεταφορικής από την κυριολεκτική χρήση του λόγου σε μια φράση όπως «άσ’ τον να βράσει στο ζουμί του». Διότι υποθέτω ότι τα παιδιά δεν εξετάσθηκαν ούτε στον διαφορικό λογισμό ούτε στα «Ηθικά Νικομάχεια» του Αριστοτέλη.  

Επειδή, δε, από τον καιρό της πανδημίας έως σήμερα έχουν περάσει έξι συναπτά έτη, ο κύριος συντονιστής δεν μας εξηγεί για ποιο λόγο χρειάστηκαν τόσα χρόνια για να διαπιστωθούν οι ευθύνες της δαιμονικής πανδημίας στη φυσική ανοησία των παιδιών μας –των μισών για την ακρίβεια– και για ποιο λόγο σ’ αυτά τα χρόνια δεν έγιναν οι κατάλληλες ενέργειες για να αντιμετωπισθεί. 

Προφάσεις εν αμαρτίαις. Η διάγνωση θα είχε σημασία αν τα παιδιά μας στις υπόλοιπες χρονιές αντιμετώπιζαν επιτυχώς τη δοκιμασία. Ομως, το πρόβλημα είναι μια χρόνια αναπηρία της εκπαίδευσής μας. 

Θα είχε ενδιαφέρον να δούμε ποιες θα ήσαν οι επιδόσεις στους τομείς σε 25άρηδες, 35άρηδες αποφοίτους ανωτάτης εκπαίδευσης. Πώς μπορούν να κατανοήσουν ένα κείμενο αυτοί που καλούνται να διδάξουν στα παιδιά την κατανόηση κειμένου.

Το πρόβλημα δεν είναι μόνον ελληνικό. Πλην ορισμένων φωτεινών εξαιρέσεων, το αντιμετωπίζουν οι περισσότερες ευρωπαϊκές χώρες, κοινώς οι χώρες του παλαιού πολιτισμού που τις τελευταίες δεκαετίες εγκατέλειψαν τους παραδοσιακούς τρόπους μετάδοσης της γνώσης και αντιμετώπισαν τους μαθητές σαν πειραματόζωα καινοτομιών που οδήγησαν στην κρατούσα θολούρα της ημιμάθειας.  

Η κατανόηση κειμένου είναι το εργαλείο για την κατανόηση της πραγματικότητας. Κι αν η ελληνική εκπαίδευση πάσχει ειδικά στον τομέα αυτόν είναι ότι την κατανόηση κειμένου δεν την αποκτάς με το αγαπημένο ηρεμιστικό του ελληνικού σχολείου, την αποστήθιση. Γι’ αυτό και οι ίδιοι οι εκπαιδευτικοί μας αρνούνται να καταλάβουν ποιο είναι το πρόβλημα. 

Μια ματιά στα σχολικά βιβλία φτάνει για να αντιληφθείς ότι αυτός που τα έγραψε δεν ενδιαφέρεται αν θα τα κατανοήσει ο αναγνώστης – υπάρχουν και οι εξαιρέσεις. Αυτήν την κατάσταση θα την επιδεινώσει η τεχνητή νοημοσύνη, αφού αυτή, όταν συγκερασθεί με τη φυσική ανοησία, μπορεί να αποδειχθεί καταστροφική. 

Οι πολιτικοί αρχηγοί στη ΔΕΘ εξέθεσαν τα οράματά τους. Δεν είπαν τίποτε για την ουσία της παιδείας.  

Μάλλον είναι...

 

ΔΙΕΘΝΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗ και ΙΣΛΑΜΟΨΥΧΟΠΟΝΙΑΡΑ Ε.Ε. : Η Δεξιά και τα μεσαία στρώματα

Σοκαρισμένοι
οι σύντροφοι
με την πιθανότητα σχηματισμού κυβέρνησης των ακροδεξιών του AFD
με την ακροαριστερά . pic.twitter.com/48Ylshgg2G

— MasTaKanateTsourekia (@KosmidisStathis) September 8, 2026

 

Του ΤΑΚΗ ΘΕΟΔΩΡΟΠΟΥΛΟΥ 

Eνα φάντασμα πλανιέται πάνω από την Ευρώπη.  Είναι το φάντασμα της μεσαίας τάξης.

Σε αντίθεση με το φάντασμα του κομμουνισμού, στο οποίο έδωσε σάρκα και οστά ο Μαρξ, αυτό είναι εξαιρετικά δύσκολο να το προσδιορίσεις.

Το προλεταριάτο του γηραιού σοφού έφτανε να πάρει τα μέσα παραγωγής στα χέρια του για να απαλλάξει την κοινωνία από τις ανισότητες και τις αδικίες που έφερνε η συσσώρευση του πλούτου στα χέρια μιας φυλής που λάτρευε το κέρδος και ονομάζονταν καπιταλιστές.

Το φάντασμα ταλαιπώρησε την ανθρωπότητα για περίπου έναν αιώνα, άφησε πίσω του μερικές δεκάδες εκατομμύρια νεκρούς, όμως αυτό δεν το εμπόδισε να διατηρεί ακόμη και σήμερα ομάδες πιστών που προσδοκούν την ανάστασή του.

Η Ελλάδα μόνον το πλήρωσε με έναν αιματηρό εμφύλιο, ο οποίος κόντεψε να τη στερήσει από τα οφέλη που θα μπορούσε να αποκομίσει από το γεγονός ότι στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο βρέθηκε στην πλευρά των νικητών.

Αυτά όμως είναι Ιστορία. Σε αντίθεση με τα μεσαία στρώματα, τα οποία, τουλάχιστον στις προηγμένες κοινωνίες της Δύσης, αποτελούν την ραχοκοκαλιά του παρόντος. Είναι δύσκολο να τα προσδιορίσεις διότι, σε αντίθεση με το προλεταριάτο του Μαρξ, είναι ένα ετερόκλητο σύνολο, στο οποίο συμμετέχουν άνθρωποι τόσο διαφορετικοί μεταξύ τους όσο διαφέρει ένας γιατρός από κάποιον ο οποίος διαθέτει ταβέρνα σ’ ένα νησί και ζει από τον τουρισμό, ή ένας αγρότης από έναν δημόσιο υπάλληλο ή έναν στρατιωτικό.

 Μάταιος κόπος να προσπαθήσεις να εντοπίσεις τα μεσαία στρώματα μόνον από την οικονομική τους κατάσταση. Οι διαφορές από τον ένα στον άλλο είναι πολύ μεγάλες, τόσο που μπορείς να πεις ότι ανήκουν σε διαφορετικές «τάξεις», όμως σε αντίθεση με τις «τάξεις» του Μαρξ, που είναι καταδικασμένες να υπηρετούν τη μοίρα τους, την «πάλη των τάξεων», όσοι ανήκουν στα μεσαία στρώματα συνδέονται μεταξύ τους με μια αλληλεγγύη που τους ξεχωρίζει είτε από τους άπορους είτε από τον υπερπλούτο.

Παράδειγμα.

Τα μεσαία στρώματα έχουν ανάγκη από την αστυνομία για την προστασία τους. Ο υπερπλούτος δεν τη χρειάζεται διότι διαθέτει ιδιωτική προστασία, οι δε άποροι διότι δεν έχουν να χάσουν τίποτε.

Θα μπορούσε κανείς να ορίσει ως μεσαία στρώματα τη μερίδα εκείνη του πληθυσμού η οποία έχει αποκτήσει ένα επίπεδο ευημερίας, έχει κάποια ιδιοκτησία, όμως έχει συνείδηση ότι βρίσκεται στο μέσον της αλυσίδας που συνδέει την κορυφή του Ολύμπου με τη γη, όπως περιγράφει τη διελκυστίνδα ο Ομηρος στο Θ΄ της Ιλιάδας.

Η Ελλάδα είναι μια ακριβή χώρα για τα μεσαία στρώματα.

Οχι επειδή δεν μπορούν να πάνε διακοπές, όπως ισχυρίζονται όσοι ψάχνουν λαγοκέφαλους κάτω από το κρεβάτι τους, αλλά επειδή βρίσκονται συνεχώς αντιμέτωποι με τα όριά τους. Από την παιδεία ώς την υγεία και κυρίως τη φορολογία, της οποίας σηκώνουν το μεγαλύτερο βάρος.

Στις δημοκρατίες οι φόροι είναι ένα συμβόλαιο που υπογράφει ο πολίτης με το κράτος. Αν το κράτος δεν ανταποδίδει στον πολίτη αυτά για τα οποία πληρώνει, τότε κατ’ ανάγκην κι εκείνος θα προσπαθήσει να μην πληρώσει. Εξ ου και η πεποίθηση ότι τα μεσαία στρώματα, ειδικά οι ελεύθεροι επαγγελματίες, είναι εξ ορισμού φοροφυγάδες και πρέπει αυτοί να αποδείξουν το αντίθετο.

Η μεσαία τάξη γέννησε τις σύγχρονες δημοκρατίες. Χωρίς αυτήν δεν υπάρχουν. Και αυτή κρίνει το αποτέλεσμα των εκλογών.

Η αριστεροδεξιά κυβέρνηση των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ περιφρόνησε τα μεσαία στρώματα, και το πλήρωσε με την εξαέρωσή της.

Πριν από δαύτους, ο Γ. Παπανδρέου είχε δηλώσει στους Ευρωπαίους εταίρους πως έχει να κάνει με έναν λαό φοροφυγάδων. Το μυαλουδάκι του δεν του επέτρεπε να σκεφτεί ότι αυτός ο λαός τον ψήφισε.

Είναι μια λεπτομέρεια που δεν πρέπει να την ξεχνάμε.  Η μεσαία τάξη γέννησε τις σύγχρονες δημοκρατίες. Χωρίς αυτήν δεν υπάρχουν. Και αυτή κρίνει το αποτέλεσμα των εκλογών.

Στη Γαλλία και τη Γερμανία, η άνοδος της Ακροδεξιάς και της αντικοινοβουλευτικής Ακροδεξιάς της AfD οφείλεται στη δυσαρέσκεια των μεσαίων στρωμάτων. Οι πρώην πολίτες της Ανατολικής Γερμανίας ζουν καλύτερα μετά την απελευθέρωσή τους, όμως δεν παύουν να αισθάνονται περιφρονημένοι από τους πρώην Δυτικούς συμπολίτες τους.

Τα μεσαία στρώματα δεν κάνουν επαναστάσεις – το 1789 είναι μακριά. Κρίνουν όμως τις εκλογές.

Η Ν.Δ. του Κυριάκου Μητσοτάκη κέρδισε δύο απανωτές εκλογές, επειδή έπεισε τα μεσαία στρώματα πως θα τα λυτρώσει από τις δοκιμασίες που είχαν υποστεί τα περασμένα χρόνια. Σε αυτό, και όχι στον γάμο των ομόφυλων ζευγαριών, οφείλει την κυριαρχία του στο περίφημο κέντρο του πολιτικού φάσματος. Οφείλουμε να του αναγνωρίσουμε ότι αντιμετώπισε με επιτυχία μια πανδημία και ότι τώρα παλεύει με μιαν ακρίβεια η οποία προέρχεται από παράγοντες τους οποίους δεν μπορεί να ελέγξει. Ομως, ας μη γελιόμαστε. Τα μεσαία στρώματα, μουδιασμένα ακόμη από τη δεκαετή κρίση, ακόμη περιμένουν τη φροντίδα που τους υποσχέθηκε η σημερινή κυβέρνηση.

Και, βέβαια, δεν υπάρχουν τείχη που αποκλείουν την Ελλάδα από την υπόλοιπη Ευρώπη. Η μετατόπιση προς τη Δεξιά δεν είναι τίποτε μαγικό. Οφείλεται στη δυσαρέσκεια και στους φόβους των μεσαίων στρωμάτων, και κυρίως στο αίσθημα της εγκατάλειψης. Σε εμάς δε, επειδή δοκιμάσαμε την παταγώδη αποτυχία της Αριστεράς, η μετατόπιση δείχνει αναπόφευκτη.

Θα μου πείτε, αυτήν τη στιγμή κανείς δεν μοιάζει να μπορεί να ανταγωνιστεί τον Μητσοτάκη. Αυτό δεν σημαίνει ότι και αύριο ή μεθαύριο δεν θα εμφανιστεί κάποιος ο οποίος …

 

ΠΑΣΟΚ-ο-ΞΕΦΤΙΛΑΡΟ-ΚΑΤΣΑΠΛΙΑΔΟΠΛΗΚΤΟΣ ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Πασοκικό ρετρό

3η Σεπτεμβρίου σήμερα, επέτειος ίδρυσης του ΠΑΣΟΚ, και ειλικρινά δεν ξέρω σε ποιο κόμμα να πρωτοευχηθώ ως άξιο διάδοχο του ορίτζιναλ και συνεχιστή του σοσιαλισμού, του κρατισμού, του συντεχνιασμού και της φορομπηχτικής καταλήστευσης του τόπου.

— Thanos Dimou (@AthanDim) September 3, 2026

Του ΤΑΚΗ ΘΕΟΔΩΡΟΠΟΥΛΟΥ 

 «Θα σε ξανάβρω στους μπαχτσέδες». Το τραγούδι μου θυμίζει τα νιάτα μου, όπως το «Κορόιδο Μουσσολίνι» θύμιζε τα νιάτα τους στους γονείς μου. Λίγο ρετρό, λίγη νοσταλγία, ελαφριά συγκατάβαση.  

Τη Μεταπολίτευση και τη δημοκρατία την έφερε στη χώρα ο Κωνσταντίνος Καραμανλής και η Νέα Δημοκρατία του. Μια δεξιά αποφασισμένη να ολοκληρώσει την πορεία προς μια ευρωπαϊκή δημοκρατία την οποία είχε διακόψει η χούντα. Γι’ αυτό και η Ν.Δ. αποδείχθηκε, με όλα της τα σκαμπανεβάσματα, η πιο ανθεκτική πολιτική παράταξη της Μεταπολίτευσης. 

Το αίσθημα της Μεταπολίτευσης όμως το ενσάρκωσε το ΠΑΣΟΚ. Ο Ανδρέας Παπανδρέου κατάφερε να κινητοποιήσει την ελληνική κοινωνία με την ιδέα ότι η Ελλάδα χρειαζόταν να βρει τον εαυτό της που τον είχαν συλήσει οι διάφοροι ξενόφερτοι. Και έτσι δημιουργήθηκε ο μύθος της 3ης του Σεπτέμβρη. Η ημέρα ίδρυσης του ΠΑΣΟΚ ήταν και η γενέθλια ημέρα του πρώτου Συντάγματος της απελευθερωμένης Ελλάδας. Oταν, το 1843, ο Μακρυγιάννης και ο Καλλέργης με ένα πλήθος απαίτησαν από τον Οθωνα Σύνταγμα.  

Το Σύνταγμα παραχωρήθηκε, όμως, όπως γράφει ο Μακρυγιάννης στα απομνημονεύματά του, δεν εφαρμόστηκε ποτέ. Θα είχε ενδιαφέρον κάποιος ιστορικός παραλληλισμός με το Σύνταγμα του 1843 που δεν εφαρμόστηκε και τη διακήρυξη του 1974 που λειτούργησε περισσότερο ως πρόσχημα και λιγότερο ως πραγματικότητα.

Το αίσθημα, σ’ έναν λαό εθισμένο στον ανθρωπομορφισμό όπως οι Ελληνες χρειάζεται και ενσάρκωση. 

Ηταν ο ηγέτης, ο μοναδικός «Αντρέας». 

Αυτός όμως ήταν ζωντανός. Χρειαζόταν και κάποια φωνή απ’ το επέκεινα.  

Αυτός ήταν ο Μακρυγιάννης, ο πρωταγωνιστής του 1843 και η μορφή που ενέπνευσε τον ύμνο της νέας παράταξης. Ενας αγράμματος, ο οποίος έμαθε πέντε κολυβογράμματα για να γράψει τον πόνο από τις πληγές του. Ηταν ο Ελληνας του ΠΑΣΟΚ: αδικημένος, κυνηγημένος από τους ξένους, καχύποπτος απέναντι στους μορφωμένους, που δεν έχει καταφέρει να επουλώσει τις πληγές του και ζει για να διαλαλήσει και να δικαιώσει τον πόνο του πίνοντας ουίσκι στα σκυλάδικα.  

Θα άξιζε να ρίξουμε μια ματιά στην Ελλάδα της δεκαετίας του ’80 και ’90 και να αναρωτηθούμε ποια είναι η σχέση της επίπλαστης και βουλιμικής ευημερίας με το αίσθημα ότι είμαστε λαός κυνηγημένος και ανάδελφος οπότε η ανθρωπότητα μας χρωστάει.  

Γι’ αυτό και πέσαμε από τα σύννεφα όταν διαπιστώσαμε ότι δεν μας χρωστάνε. Εμείς χρωστάμε. 

Αναρωτιέμαι πόσο ακόμη είναι ζωντανό το αίσθημα εκείνο της αδικίας που τόσο στρέβλωσε τις σχέσεις μας με τον υπόλοιπο κόσμο.  

Επειδή ο πληθυσμός μας είναι γερασμένος φοβάμαι ότι είναι πολύ πιο ζωντανό απ’ ό,τι υποψιαζόμαστε. 

Και το σίγουρο είναι ότι ...

 

ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΑΠΟΒΛΑΚΩΜΕΝΟΣ ΣΟΥΡΓΕΛΑΡΑΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Στοιχειώδης νοημοσύνη (Ζουν ανάμεσά μας και ΨΗΦΙΖΟΥΝ...)

Μου λέει ο άλλος χθες ότι θα έχουμε πρόβλημα με τους απατεώνες κ την χρήση ΑΙ κ γώ δάκρυσα από τα γέλια 🤣🤣🤣
Τι να την κάνεις την ΑΙ όταν έχουμε κόσμο που την πατάει με το "ΑΝΟΙΞΕ ΘΕΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΔΕΗ ΕΙΜΑΣΤΕ "
Ο εξυπνότερος λαός του κόσμου

— Ο Baudelaire των Βαλκανίων©️ (@poetic_politica) April 6, 2026

Όταν περπατάτε στον δρόμο, πάντα να θυμάστε:
Σε κάθε 10 άτομα που συναντάτε, τα 6 πίστεψαν οτι ο Λαφαζάνης θα τους σβήσει τα διακοποδάνεια με ρούβλια του Πούτιν.

— MALACOPHOBIC aka @amantomatimou.bsky.social (@amantomatimou) July 30, 2025

 

Toυ ΤΑΚΗ ΘΕΟΔΩΡΟΠΟΥΛΟΥ 

Είσαι ηλικιωμένος και ζεις μόνος. Και μια φωνή στο τηλέφωνο σου ζητάει να μαζέψεις ό,τι χρήματα και τιμαλφή έχεις στο σπίτι και να τα βγάλεις στον κήπο μέσα σε μια πλαστική σακούλα. Εκεί, λέει, θα τα καταγράψει η εφορία, αλλιώς θα σου τα πάρει. Υπάρχει ήδη ένα drone πάνω από το σπίτι που παρακολουθεί. Μάλλον σε έχουν παρακολουθήσει για να ξέρουν ότι είσαι ηλικιωμένος και ζεις μόνος.

Το πιθανότερο είναι ότι δεν πάσχεις από άνοια. Διότι αν έπασχες από άνοια θα ήταν δύσκολο να συγκεντρώσεις τη μικρή σου περιουσία και να τη βγάλεις στον κήπο για να την καταγράψει η εφορία.

Από τι πάσχεις όμως ώστε να ακολουθήσεις τις οδηγίες της φωνής στο τηλέφωνο και, ω του θαύματος, έπειτα από λίγο να διαπιστώσεις ότι η σακούλα έχει εξαφανισθεί και παρά τις εκκλήσεις σου στον Αγιο Φανούριο δεν επανεμφανίζεται.

Διότι από κάτι πρέπει να πάσχεις για να πέσεις θύμα μιας απάτης που ακόμη και ως επεισόδιο κωμωδίας θα φαινόταν υπερβολική.

Αν και δεν είμαι ψυχίατρος και με όλη τη συμπάθεια στα θύματα της νοημοσύνης τους νομίζω ότι αυτά τα περιστατικά δείχνουν πώς αρκετοί συμπολίτες μας βλέπουν τον κόσμο στον οποίον ζούμε. Σαν ένα πεδίο δράσης μεταφυσικών δυνάμεων που τις παράγει η τεχνολογία και οι οποίες ξεπερνούν τα όρια της λογικής. Οπότε ας μην απορούμε πώς μεταδίδονται με την ευκολία μολυσματικού ιού οι θεωρίες συνωμοσίας που επηρεάζουν και την κοινωνική μας και την πολιτική μας συμπεριφορά.

Οταν πιστεύεις ότι η εφορία μπορεί να σου ζητήσει να βγάλεις την περιουσία σου στον κήπο, τότε γιατί να μην πιστέψεις τον άλλον που ισχυρίζεται ότι αλληλογραφεί με τον Ιησού και έχει βρει το φάρμακο για τη φαλάκρα το οποίο αρνείται να χρησιμοποιήσει ο ίδιος;

Η άλλη απάτη, η «κλασική» κατά κάποιον τρόπο, έχει να κάνει με τον τρόπο που αντιλαμβανόμαστε τη γλώσσα που μιλάμε και την έλλειψη κριτηρίων που θα μας επέτρεπε να αξιολογήσουμε αυτόν που τη χρησιμοποιεί.

Η φωνή στο τηλέφωνο σου αναγγέλλει ότι η κόρη σου έχει πέσει θύμα τροχαίου, βρίσκεται στο νοσοκομείο και θα χρειαστεί ένα αξιοσέβαστο ποσό για να μην την ακρωτηριάσουν. Για να γίνουν όλα γρήγορα μπορείς να τα αφήσεις έξω απ’ την πόρτα σου σε μια σακούλα.

Αν δεν έχεις κόρη ή αν έχεις και είναι δίπλα σου μπορείς να το διασκεδάσεις. Αν όμως λείπει;

Το πρώτο πράγμα που ρωτάς είναι σε ποιο νοσοκομείο την έχουν πάει, το όνομα του γιατρού που σου μιλάει. Κι αν τα παραβλέψεις όλ’ αυτά μάλλον θα πρέπει να αναρωτηθείς γιατί ο «γιατρός» που σου τηλεφώνησε μιλάει σαν μέλος της ευάλωτης κοινωνικής ομάδας που πουλάει καρπούζια προς ένα ευρώ το κιλό.

Προφανώς διότι θεωρείς ότι είναι φυσιολογικό ένας γιατρός να μιλάει σαν Ρομά. Λογικό όταν έχουμε ξεχάσει ότι και η καθομιλουμένη έχει κανόνες. Εξάλλου γιατρός είναι, επιστήμων άνθρωπος. Απόδειξη ότι ζητάει φακελάκι.

Χονδροειδείς απάτες διαδεδομένες σε μια κοινωνία που…

 

ΔΙΕΘΝΗ ΛΑΘΡΟΜΑΧΜΟΥΤΟΛΑΓΝΑ ΧΡΗΣΙΜΑ ΗΛΙΘΙΑ ΚΑΘΑΡΜΑΤΑ: Το μαλακό υπογάστριο της Ευρώπης

Η δασκάλα και ο μαθητής.
Ότι χειρότερο έχει γνωρίσει η Ευρώπη τα τελευταία χρόνια.
Υπεύθυνοι για την εισβολή των λάθρο στις ευρωπαϊκές κοινωνίες.
Το μέλλον τους πρέπει να βρίσκεται πίσω από τα κάγκελα της φυλακής για το υπόλοιπο της ζωής τους. pic.twitter.com/0C1eiIG3AC

— Zoder 🇬🇷 (@__darcelX__) August 1, 2026

Του ΤΑΚΗ ΘΕΟΔΩΡΟΠΟΥΛΟΥ 

Η Ευρώπη δεν έχει πολιτική απέναντι στο μεταναστευτικό. Αυτό σημαίνει ότι όποτε προκύπτει πρόβλημα το αντιμετωπίζει συγκυριακά. Προσπαθώντας να συμβιβάσει τις θεμελιώδεις αρχές της με μια πραγματικότητα η οποία τις διαψεύδει.

Η Θέουτα είναι ένας θύλακος ισπανικής επικράτειας που βρίσκεται στο έδαφος του Μαρόκου. Βρίσκεται στο βόρειο άκρο του, εκεί όπου η Μεσόγειος συναντά τον Ατλαντικό. Ως γνωστόν, πριν από μερικές ημέρες 60.000 νέοι άνδρες εισέβαλαν στον θύλακο φωνάζοντας «Επιτέλους, φτάσαμε στην Ευρώπη».

Πανικός δικαιολογημένος. Η κυβέρνηση Σάντσεθ έπρεπε να παραβεί τις αρχές της και να τους επαναπροωθήσει. Αναγκάστηκε να κινητοποιήσει και τον στρατό. Τα κατάφερε έως ένα σημείο. Ο πανικός όμως που προκάλεσε το γεγονός διέσχισε όλη την Ευρώπη και έφτασε από τον Νότο της έως τον απόλυτο Βορρά.

Η κυβέρνηση της Φινλανδίας ζήτησε την αναστολή της συνθήκης Σένγκεν.

Και η Ε.Ε. βρέθηκε για μία ακόμη φορά αναγκασμένη να αναρωτηθεί αν θα πρέπει να αναθεωρήσει δύο από τις βασικές αρχές της συγκρότησής της.

Η πρώτη είναι ότι τα εξωτερικά της σύνορα μπορεί να είναι ελεγχόμενα, όμως είναι «ανοιχτά». Χωρίς να έχει προσδιορισθεί η ισορροπία ανάμεσα στο «ελεγχόμενα» και στα «ανοιχτά». Μην ξεχνάμε το χάος που προκάλεσε το 2015 η κ. Μέρκελ όταν δήλωσε ότι η Ευρώπη είναι έτοιμη να υποδεχθεί τη δυστυχία όλου του κόσμου. Η Ελλάδα, που τότε την κυβερνούσε ο αφελής καιροσκόπος Τσίπρας, ήταν το πρώτο θύμα της πονόψυχης καγκελαρίου.

Η δεύτερη αρχή είναι η κατάργηση των εσωτερικών συνόρων της, η συνθήκη Σένγκεν. Πώς συμβιβάζεται η ελεύθερη διακίνηση ανθρώπων και αγαθών στο εσωτερικό της με τα ανοιχτά σύνορα;

Είναι προφανές ότι οι έλεγχοι δεν επαρκούν, όπως είναι προφανές ότι ανά πάσα στιγμή τα εξωτερικά της σύνορα μπορούν να παραβιασθούν, όχι από στρατιωτικές δυνάμεις αλλά από ταλαίπωρους απελπισμένους, που μετατρέπονται σε ανθρώπινα βλήματα. Το ζήσαμε στον Εβρο το 2020, το έζησε πριν από μερικές ημέρες η Ισπανία στη Θέουτα.

Και στις δύο περιπτώσεις πρόκειται για μια πολιτική αναβάθμιση του φαινομένου.

Δεν πρόκειται για οργανωμένες κινήσεις λαθροδιακινητών.

Εχουμε να κάνουμε με τη χρησιμοποίηση των μεταναστών ως μοχλού πίεσης σε διακρατικά ζητήματα.

Το 2020 ο Ερντογάν εκβίασε την Ελλάδα και θέλησε να τη φέρει αντιμέτωπη με τις ευαισθησίες της ευρωπαϊκής κοινής γνώμης, επεξεργασμένες από δεκαετίες φιλομεταναστευτικής προπαγάνδας.

Απέτυχε, όπως απέτυχε τώρα και το Μαρόκο, που αποπειράθηκε να εκβιάσει την Ισπανία για τη Δυτική Σαχάρα.

Οι ευρωπαϊκές κοινωνίες έχουν συνειδητοποιήσει ότι η ανθρωπιστική καλή θέληση δεν οδηγεί σε βιώσιμες λύσεις.

Μένει να συνειδητοποιήσουν και …

 

ΝουΔο-γαλαζαίοι ΕΘΝΙΚΟΙ ΨΩΝΑΡΟΞΕΦΤΙΛΑΡΑΔΕΣ: Κατευνασμός ή σύγκρουση

 

Του ΤΑΚΗ ΘΕΟΔΩΡΟΠΟΥΛΟΥ 

Ο Αντώνης Σαμαράς, εκτός όλων των άλλων, κατηγορεί την κυβέρνηση για την πολιτική κατευνασμού απέναντι στην Τουρκία. 

Δεν με απασχολεί αν η πολιτική που ακολουθεί η κυβέρνηση απέναντι στη γείτονα διαφέρει απ’ αυτήν που ακολούθησε ο ίδιος όταν ήταν πρωθυπουργός. Καθότι ούτε διπλωμάτης είμαι ούτε «ειδικός των διεθνών σχέσεων», θα με ενδιέφερε να μάθω ποια εναλλακτική πολιτική προτείνει για να βγει η χώρα από το τέλμα στο οποίο έχει περιπέσει κατά τη γνώμη του.  

Τον έχω ακούσει να απευθύνει διάφορες αποστροφές, όπως ότι δεν έχουμε να πούμε τίποτε με «συμμορίτες», όπως ο Ερντογάν. Θα είχε ενδιαφέρον να μας πει όχι τι δεν πρέπει να κάνουμε, αλλά τι θα έπρεπε να κάνουμε που δεν κάνουμε. 

Μήπως να αρχίσουμε στα χαστούκια αυτούς τους κοιμισμένους Ευρωπαίους ή να απαιτήσουμε άμεση επιβολή του διεθνούς δικαίου του οποίου, δυστυχώς, η επίκληση εκ μέρους μας έχει καταντήσει σχεδόν γραφική. Αρκεί μια όχι απαραιτήτως ενδελεχής ανάγνωση του Θουκυδίδη για να το αντιληφθούμε. 

Ας μην κρυβόμαστε πίσω από το δάχτυλό μας. Η εναλλακτική στην πολιτική του κατευνασμού είναι η πολιτική της σύγκρουσης.  

Ο κ. Σαμαράς το ξέρει αυτό, όμως δεν τολμάει να το πει διότι είναι σε θέση να γνωρίζει ότι κανείς Ελληνας –υποψήφιος ψηφοφόρος του ή όχι– δεν το θέλει αυτό. Υποψιάζομαι ότι ούτε ο ίδιος το επιθυμεί.  

Οπότε το συμπέρασμα προκύπτει μάλλον αβίαστα. Ο κ. Σαμαράς διαφωνεί με την πολιτική κατευνασμού, όμως δεν έχει να προτείνει μια βιώσιμη εναλλακτική σ’ αυτήν. Κοινώς δεν ξέρει τι θέλει.

Ολα αυτά με κάνουν να σκεφτώ ότι το πρόβλημά του δεν είναι πολιτικό. 

Είναι προσωπικό. Δικαίως ή αδίκως –δεν κρίνω– δεν αντέχει τον κ. Μητσοτάκη. Ισως να αισθάνεται ότι του στέρησε τη δεύτερη ευκαιρία, που ακόμη περιμένει για να δικαιωθεί.  

Αυτό πάντως που μοιάζει να μην αντιλαμβάνεται είναι ότι η μόνη πολιτική ευκαιρία που του έχει απομείνει είναι...

 

ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΠΑΣΟΚ-ο-ΑΡΙΣΤΕΡΟ-ΑΝΩΜΑΛΟΠΛΗΚΤΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Το έθνος δεν είναι κουρελού

Φυσικά και προσέφερε στο έθνος η Πάολα...
Θυσίασε το πουλί της(του)🐥 https://t.co/yadtmIXsbP

— Thanos Dimou (@AthanDim) August 19, 2026

 Του ΤΑΚΗ ΘΕΟΔΩΡΟΠΟΥΛΟΥ

Η παράταξη του Δούκα των Αθηνών πρότεινε στο δημοτικό συμβούλιο του δουκάτου του να παραχωρηθεί τάφος στο Α΄ Νεκροταφείο στη μακαρίτισσα Πάολα. 

Η παραχώρηση αιτιολογείται από το γεγονός ότι η Πάολα Ρεβενιώτη, γνωστή διεμφυλική και εκδότρια του περιοδικού «Το Κράξιμο», διακρίθηκε για την προσφορά της στη ΛΟΑΤΚΙ κοινότητα. 

Ο κ. Κωνσταντίνου, ως εκπρόσωπος του ευαγούς ιδρύματος ΑΝΤΑΡΣΥΑ, πλειοδότησε για να μας υπενθυμίσει τις διαφορές ανάμεσα στη Σοσιαλδημοκρατία και τη γνήσια Αριστερά. Δεν φτάνει ο τάφος για να τιμηθεί η προσφορά της Πάολας. Ζήτησε να αναρτηθεί και ανδριάς της –δυστυχώς δεν υπάρχει άλλη λέξη για την περίπτωση– στην πλατεία Συντάγματος.  

Ο κανονισμός των κοιμητηρίων ορίζει ότι «δύνανται να παραχωρούνται τάφοι τριετίας τιμής ένεκεν, πρόσκαιρα ή στο διηνεκές, για να θάβονται πρόσωπα, και μόνον αυτά, με εθνική κοινωνική και πολιτική δράση που προσέφεραν μεγάλες στο Εθνος υπηρεσίες». Αυτό επεσήμανε η κ. Ελένη Παπαδοπούλου, η οποία καταψήφισε την πρόταση υποστηρίζοντας ότι η Πάολα Ρεβενιώτη μπορεί να προσέφερε πολλά στη ΛΟΑΤΚΙ κοινότητα, όμως είναι τουλάχιστον περίεργο να ταυτίζεται η έννοια του έθνους με οποιαδήποτε κοινότητα από αυτές που το αποτελούν. Σκεφθείτε πόσες κοινότητες, επαγγελματικές, οικονομικές, πολιτικές, πνευματικές, υπάρχουν και τι θα σήμαινε για το έθνος αν ταυτιζόταν με κάποιες από αυτές.  

Η συζήτηση αυτή στο δημοτικό συμβούλιο της Αθήνας ανέδειξε ένα πρόβλημα πολύ ευρύτερο από την υπόθεση της τιμητικής φιλοξενίας της Πάολας στο κοιμητήριο. Κι αυτό το πρόβλημα είναι ότι η λέξη «έθνος» έχει χάσει τη σημασία της.

Βέβαια, δεν μπορώ να παραβλέψω το φθηνό πολιτικό κέρδος που προσπαθεί να αποκομίσει ο Δούκας των Αθηνών. Η επίδειξη προοδευτικότητας είναι πάντα προσοδοφόρα και τα αρπακτικά όρνεα δεν διστάζουν να εκμεταλλευθούν τη νεκρή διεμφυλική. Η οποία υποθέτω ότι θα γελούσε σαρκαστικά, αν κάποιος της έλεγε ότι θέλουν να την τιμήσουν για την προσφορά της στο έθνος.  

Για μία ακόμη φορά αναδείξαμε τις ικανότητές μας στην αυτογελοιοποίηση. Για φαντασθείτε κάποιος προοδευτικός υπουργός Παιδείας να θεωρούσε ότι τα «καλιαρντά» είναι διάλεκτος της ελληνικής και να διδασκόταν το έργο του μακαρίτη Ηλία Πετρόπουλου στα σχολεία. Και επειδή ήδη περιμένω τις ομοβροντίες από τους οργανωμένους στρατούς που θα με κατηγορήσουν για ομοφοβία, ας ξεκαθαρίσω ότι το πρόβλημα στην υπόθεση αυτή δεν είναι η Πάολα Ρεβενιώτη. 

Το πρόβλημα είναι το έθνος και ο τρόπος με τον οποίον το αντιλαμβανόμαστε. 

Το έθνος δεν είναι κουρελού, που το συνθέτουν διάφορες κοινότητες, όσο αξιοσέβαστες κι αν είναι.  

Το έθνος είναι πριν απ’ όλα...

 

ΝουΔο-γαλαζαίικο ΑΝΥΠΟΛΗΠΤΟ ΚΟΥΛΟ-ΧΑΝΕΙΟ: Το ανυπόληπτο υπουργείο Παιδείας

 

 

 

Toυ ΤΑΚΗ ΘΕΟΔΩΡΟΠΟΥΛΟΥ 

 Το μόνο βέβαιο είναι ότι κάτι δεν πάει καλά. Εκείνο που δεν έχω καταλάβει είναι τι δεν πάει καλά. 

Πριν από σχεδόν δύο χρόνια επί υπουργίας Κυριάκου Πιερρακάκη ανακοινώθηκε ότι στην Ελλάδα θα λειτουργήσουν μη κρατικά πανεπιστήμια. Το υπουργείο Παιδείας ανέλαβε την ευθύνη να συγκροτήσει μια Ανεξάρτητη Αρχή η οποία θα όριζε και θα ήλεγχε τους όρους λειτουργίας τους. Τέσσερα ιδρύματα αδειοδοτήθηκαν και άρχισαν να λειτουργούν εγγράφοντας φοιτητές. 

Οπως τα τέσσερα κανάλια που, βάσει των οδηγιών του ινστιτούτου-φαντάσματος της Φλωρεντίας, είχε αδειοδοτήσει ο κ. Παππάς επί ΣΥΡΙΖΑ έτσι και στην περίπτωση των πανεπιστημιακών ιδρυμάτων ο αριθμός τέσσερα αποδείχθηκε μοιραίος. Γιατί ενώ όλα έδειχναν ότι έχουν πάρει τον δρόμο τους, το ΣτΕ απεφάνθη, εγκαίρως ως συνήθως, ότι τα τρία από τα τέσσερα ιδρύματα δεν πληρούν τους όρους λειτουργίας. Εξαιρείται το παράρτημα του Πανεπιστημίου Λευκωσίας.  

Οι δικαστικοί λειτουργοί δεν ήθελαν να στενοχωρήσουν τους αδελφούς Κυπρίους εν μέσω θερινών διακοπών. 

Οι υπόλοιποι μπορούν να τρέχουν. Οι επενδυτές, οι διδάσκοντες και οι φοιτητές οι οποίοι, ξαφνικά, βρίσκονται ξεκρέμαστοι.  

Μη με ρωτήσετε ποια είναι τα επιχειρήματα της απόφασης. Διαβάζοντάς τα στη χθεσινή «Κ» δεν τα κατάλαβα και για να είμαι ειλικρινής δεν με ενδιαφέρει να τα καταλάβω. Φίλος μου είπε ότι, εκτός των άλλων, τους προσάπτουν ότι δεν υπάρχει πρόσβαση για ΑμεΑ. Αλήθεια σε πόσα δημόσια πανεπιστήμια υπάρχουν τέτοιες εγκαταστάσεις; 

Προφανώς το ΣτΕ θεωρεί ότι δεν έκανε καλά τη δουλειά της η ανεξάρτητη αρχή, κατά συνέπεια όλη η ευθύνη ανήκει στο υπουργείο το οποίο και οφείλει να δώσει τη λύση σε μια υπόθεση που αποδεικνύει για μία ακόμη φορά πως η Ελλάδα αλλάζει για να μείνει ίδια.

Ανυποληψία είναι η λέξη που μου έρχεται στο μυαλό. Το ανυπόληπτο ελληνικό Δημόσιο που προσκαλεί επενδυτές για να τους παγιδεύσει στη σαδιστική του τυπολατρία. 

Το ανυπόληπτο υπουργείο Παιδείας που αδιαφορεί παντελώς για όσους φοιτητές έχουν επενδύσει το μέλλον τους στα ιδρύματα. Και αυτό το ανυπόληπτο υπουργείο έχει το θράσος να περιμένει να έρθει να επενδύσουν στην Ελλάδα το Χάρβαρντ ή η Σορβόννη, οι οποίοι φαντάζομαι ότι μετά το πάθημα όσων δοκίμασαν την κρυφή γοητεία της χώρας μας και της νομοθεσίας της μόλις ακούν το όνομα «Ελλάδα» θα γελούν με την καρδιά τους. 

Κάτι είναι κι αυτό. Ο,τι είχαμε να προσφέρουμε από σοφία το εξαντλήσαμε από αρχαιοτάτων χρόνων, τουλάχιστον ας τους διασκεδάσουμε με τα καμώματά μας. 

Η λειτουργία των μη κρατικών πανεπιστημίων ήταν από τους πυλώνες της κυβερνητικής πολιτικής. Η αδυναμία της να την υλοποιήσει αναδεικνύει...

 

ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΑΡΙΣΤΕΡΟΚΑΘΑΡΜΑΤΟΠΛΗΚΤΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Αντισημιτισμός στην εποχή του σούσι

Όπως καταλάβατε, ο αντιρατσιστικός νόμος είναι για τα μάτια του κόσμου, όπως άλλωστε κ οι περισσότεροι νόμοι σ'αυτή τη χώρα. https://t.co/prD5pVwlDg

— Ελεύθερος Πολιορκημένος 🇬🇷 (@AleaJactaEst101) August 11, 2026

Του ΤΑΚΗ ΘΕΟΔΩΡΟΠΟΥΛΟΥ

Η δαιμονοποίηση των Εβραίων αποκτά τόσο μεγαλύτερη ένταση όσο αυτοί που την επιχειρούν παραμένουν στο περιθώριο. Και δεν αναφέρομαι στη στοχοποίηση του Νετανιάχου ή των φανατικών θρησκόληπτων. 

Αναφέρομαι στη ρατσιστική απαξίωση ενός ολόκληρου πολιτισμού, από τους μεγαλύτερους και σημαντικότερους της Ιστορίας, η οποία επιχειρεί να επιβληθεί στην ελληνική κοινωνία από ορισμένες πολιτικές ομάδες που παλεύουν να καλύψουν την πολιτική καχεξία τους με τον φανατισμό.  

Αυτού του είδους ο καθολικός αντισημιτισμός ο οποίος δεν στοχεύει μόνο την πολιτική του κράτους του Ισραήλ, αλλά και τους πολίτες του ως άτομα, είναι ένα φαινόμενο άγνωστο έως σήμερα στην ελληνική κοινωνία. Διάφοροι νταήδες, θρασύδειλοι, διότι ξέρουν ότι κανείς δεν πρόκειται να τους εμποδίσει, πολλώ δε μάλλον να τους τιμωρήσει, επιτίθενται σε Εβραίους τουρίστες αν τους πάρουν μυρωδιά. Αν τους ρωτήσεις γιατί το κάνουν, θα σου πουν ότι αυτοί ένα μήνα πριν ήταν στη Γάζα και σκότωναν παιδιά και τώρα έρχονται να ξεκουραστούν στην Ελλάδα. Είναι όλοι τους ένοχοι. Και αν τους πεις ότι στη συλλογική ενοχή στηρίχθηκε ο ναζιστικός ρατσισμός, θα σου πουν ότι αυτοί είναι αριστεροί και δεν έχουν σχέση με τέτοια. Θέλουν να πολεμήσουν ένα γενοκτόνο κράτος. Ξεχνώντας, βέβαια, ότι στη Γάζα μπορεί να έχουν γίνει ακρότητες, αλλά δεν πρόκειται για γενοκτονία.

Την περασμένη Κυριακή, στην οδό Αθηνάς, στη διάρκεια διαδήλωσης για την απελευθέρωση της Παλαιστίνης οργανωμένης μάλλον από το πρακτορείο του Πούτιν, μια αφίσα κατηγορούσε, εκτός των άλλων, τους Ισραηλινούς ως παιδόφιλους. Αναρωτιέμαι ποιος θα είναι ο επόμενος χαρακτηρισμός που θα ενισχύσει ακόμη περισσότερο τη δαιμονοποίηση. 

Συμφωνώ ότι ο φανατισμός, όταν ενεργοποιηθεί, δεν έχει όρια. Συμφωνώ ακόμη ότι αυτού του τύπου ο φανατισμός παραμένει έγκλειστος στην ασφάλεια του περιθωρίου. Δεν αναφέρομαι στις αντιρρήσεις που μπορεί να έχει κάποιος απέναντι στην πολιτική του Ισραήλ. Αναφέρομαι σ’ αυτόν τον ρατσιστικό φανατισμό που τώρα ντύνεται τον μανδύα του αντισιωνισμού.  

Εχει κάποιο ιστορικό βάθος; 

Εχει να κάνει με πολιτισμικές παραμέτρους – κυρίως θρησκευτικές; 

Ή μήπως οφείλεται στον πολιτικό αναχρονισμό που κυβερνάει μυαλά τα οποία αντιμετωπίζουν ακόμη το Ισραήλ ως ιμπεριαλιστικό θύλακο στη Μέση Ανατολή;  

Μάλλον εκεί καταλήγει, αφού ο σύγχρονος αντισημιτισμός είναι αριστερός. Trendy στην εποχή του σεβίτσε και του σούσι. 

Μπορεί να είμαι αισιόδοξος, όμως δεν πιστεύω ότι το φαινόμενο θα έχει διάρκεια. Και γνωρίζω την αβάσταχτη ελαφρότητα των συμπατριωτών μου. Μην ξεχνάμε τις...