"Κόμμα = Ομάς ανθρώπων, ειδότων ν' αναγιγνώσκωσι και ν' αρθογραφώσιν εχόντων χείρας και πόδας υγιείς, αλλά μισούντων πάσαν εργασίαν, οίτινες ενούμενοι υπο ένα οιονδήποτε αρχηγόν, ζητούσι ν' αναβιβάσωσιν αυτόν δια παντός μέσου εις την έδραν πρωθυπουργού, ίνα παρέχη αυτοίς τα μέσα να ζώσι χωρίς να σκάπτωσι"
Εμμανουήλ Ροΐδης , Έλληνας πεζογράφος και κριτικός (1836-1904)


Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΣΩΦΡΟΝΙΣΤΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΣΩΦΡΟΝΙΣΤΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

ΝουΔο-γαλαζαίικου αληταρο-καθαρματόπληκτου ξέφραγου Κουλο-χανείου κωμωδία

Διαβάστε περισσότερα »
Την ανάρτηση έκανε ο ΑΓΡΥΠΝΟΣ ΦΡΟΥΡΟΣ στις Τρίτη, Σεπτεμβρίου 29, 2026 0 σχόλια
Ετικέτες , , , , , ,

ΝουΔο-γαλαζαίικο ΚΑΘΑΡΜΑΤΟΚΡΑΤΟΥΜΕΝΟ ΚΟΥΛΟ-ΧΑΝΕΙΟ: Υψίστης Ασφαλείας

 

Toυ ΣΤΕΦΑΝΟΥ ΚΑΣΙΜΑΤΗ

Συμφορά! Ο διαβόητος Αλκέτ Ριζάι δεν επέστρεψε στο κελί του, μετά το πιστολίδι στο beach bar στην Ανάβυσσο.

Και τώρα εμείς τι κάνουμε;

Περιμένουμε να επιστρέψει και μέχρι τότε μας τρώει η αγωνία. Τρέφεται καλά, το πουλάκι μου, ή μόνο χάμπουργκερ; Πού κοιμάται; Τον προσέχουν;

Αυτά απασχολούν κάθε άνθρωπο με κοινωνική ευαισθησία και δημοκρατική ευθιξία – καλά δεν λέω;

Στη φυλακή ο Αλκέτ ήταν μια χαρά, αρχοντόπουλο. Τα είχε όλα. Τώρα, δεν ξέρουμε αν παίρνει ένα σωστό πρωινό ή ξεκινά τη μέρα του με καφέ και τσιγάρο, ούτε ξέρουμε αν του φτιάχνουν το βραδινό του ρυζόγαλο όπως το θέλει, με μπόλικη κανέλλα. Οπότε τι κάνουμε;

Υπομονή μόνο, δεν υπάρχει τίποτα άλλο.

Υποψιάζομαι ότι κάποιοι εκνευρίζεστε, επειδή η απόδραση ενός καθάρματος της δικής του κατηγορίας είναι θέμα σοβαρό και δεν σηκώνει αστεία. Κάνετε λάθος όμως, αν το λέτε, γιατί όλο το σωφρονιστικό σύστημα της Πολιτείας είναι ένα αστείο. Χοντρό αστείο; Κακό αστείο;

Ναι, αλλά αστείο, γιατί πώς λέγονται οι φυλακές Δομοκού, όπου δεν επέστρεψε ο Ριζάι μετά την άδειά του;

«Υψίστης Ασφαλείας», παρακαλώ!

Δεν είναι αστείο αυτό;

Φυλακές υψίστης ασφαλείας που χορηγούν άδειες στους κρατουμένους;

Υποθέτω ότι το δικαίωμα του κρατουμένου στην άδεια το κατοχυρώνει κάποιος νόμος, ο οποίος κατά πάσα πιθανότητα δεν ελήφθη υπ’ όψιν κατά την αναθεώρηση του Ποινικού Κώδικα ή μπορεί και να ελήφθη, αλλά να κρίθηκε από τους αρμοδίους ότι δεν πειράζει.

Τότε όμως γιατί κοροϊδεύουμε τον εαυτό μας με τις δήθεν υψίστης ασφαλείας φυλακές;

Ας τις πούμε κανονικές φυλακές, όπως οι άλλες στη χώρα.

Ας τις πούμε «5 αστέρων», προορισμένες για τους πολύ κακούς ανθρώπους, εκείνους που το σωφρονιστικό σύστημα φοβάται και γι’ αυτό τους θέλει χαρούμενους.

Μας κατατρέχει όμως ο επαρχιωτισμός του «εφάμιλλον του ευρωπαϊκού», όπως έλεγαν οι διαφημίσεις στις αρχές του 20ού αιώνα. Αυτό μας τρώει, η αυταπάτη του εύκολου δρόμου προς την πρόοδο. Εχουν στη Νέα Υόρκη ένα κλαμπ που λέγεται «Studio 54» και γίνεται ο χαμός;

Αϊντε, συγχωριανοί, να φτιάξουμε κι εμείς ένα «Studio 54» στον Δομοκό!

Δεν είναι κάτι μεμονωμένο η αντίφαση μιας φυλακής υψίστης ασφαλείας (δεν χορταίνω να το επαναλαμβάνω) που χορηγεί άδειες στους κρατουμένους.

Είναι μέρος της ουσίας του Υπαρκτού Ελληνισμού, όπου ανθεί η Σαμανική Ιατρική, όπου ο Ιατρικός Σύλλογος έχει εγκαταλείψει τον επιστημονικό χαρακτήρα του για να αφιερωθεί στην ψηφοθηρία.

Γιατί όχι λοιπόν υψίστης ασφαλείας με άδειες;

Ας μη ξεχνάμε ότι ακούσαμε από τη Θεσσαλονίκη επίδοξους σωτήρες να μοιράζουν δισεκατομμύρια, ενώ οι αριθμοί που οι ίδιοι ανακοινώνουν αποδεικνύουν ότι δεν ξέρουν να κάνουν σωστά πολλαπλασιασμό και διαίρεση.

Επομένως…

 

Διαβάστε περισσότερα »
Την ανάρτηση έκανε ο ΑΓΡΥΠΝΟΣ ΦΡΟΥΡΟΣ στις Κυριακή, Σεπτεμβρίου 20, 2026 0 σχόλια
Ετικέτες , , , , , , , ,

ΝουΔο-γαλαζαίικο ΚΑΘΑΡΜΑΤΟΚΡΑΤΟΥΜΕΝΟ ΚΟΥΛΟ-ΧΑΝΕΙΟ: Δεν είναι φυλακές. Είναι γραφεία μεγαλοεγκληματιών

 

Toυ ΜΑΝΟΥ ΒΟΥΛΑΡΙΝΟΥ

Ο καταδικασμένος για τη δολοφονία δυο ανθρώπων εγκληματίας Αλκέτ Ριζάι είχε βγει από τη φυλακή με άδεια. Ήταν η 16η άδεια που του χορηγήθηκε τα τελευταία χρόνια προκειμένου η ψυχούλα του δολοφόνου να μην πληγωθεί ανεπανόρθωτα.

Το ότι εκτός από δολοφονίες είχε και δύο αποδράσεις να επιδείξει δεν φάνηκε να κρίνεται ιδιαιτέρως σημαντικό και σίγουρα όχι σημαντικότερο από την ικανοποίηση της επιθυμίας του.

Από αυτή του την άδεια, λοιπόν, ο δολοφόνος –που κανείς δεν σκέφτηκε ότι θα έπρεπε τουλάχιστον να φοράει ένα βραχιολάκι εντοπισμού– δεν γύρισε στη φυλακή αλλά, όπως είπε ο υπουργός Προστασίας του Πολίτη (όταν ρωτήθηκε από τους Οικονόμου - Πιτταρά στον ΣΚΑΙ), «θα κάθεται έξω να κάνει τι;».

Και πιθανότατα ο υπουργός να έχει δίκιο, αφού οι φυλακές για τους επικίνδυνους εγκληματίες λειτουργούν περισσότερο ως προστατευόμενα αρχηγεία παρά ως χώροι απομόνωσης για την προστασία της κοινωνίας. Από ό,τι μαθαίνουμε, η φυλάκιση δεν εμποδίζει τους μεγαλοεγκληματίες να κάνουν τις δουλειές τους και να κινούν τα νήματα των εγκληματικών επιχειρήσεών τους. Ο εγκλεισμός τους δεν προστατεύει την κοινωνία. Προστατεύει τους ίδιους από τους ανταγωνιστές τους, ενώ ταυτόχρονα τους επιτρέπει να κάνουν ό,τι θα έκαναν αν ήταν ελεύθεροι.

Μιλώντας για τη (μιντιακή) δραστηριότητα την οποία είχε μέσα από τη φυλακή ένας άλλος κατάδικος, ο Ηλίας ο Κασιδιάρης, ο σύντροφος Χρυσοχοΐδης είπε «ο Κασιδιάρης πρώτον, όπως όλοι οι κρατούμενοι, έπαιρνε άδειες, δεύτερον έχει δικηγόρο, τρίτον με τα σημερινά τεχνικά μέσα όλα αυτά είναι τόσο εύκολα να γίνουν», επιβεβαιώνοντας την απροθυμία της πολιτείας να προστατεύσει την κοινωνία.

Απροθυμία που μοιάζει να έχει γίνει κοινός τόπος για όλους μας, έτσι ώστε κανείς να μην αναρωτιέται για τα πιο απλά:

Γιατί ένας δολοφόνος να παίρνει άδεια;

Γιατί ένας καταδικασμένος ως μέλος εγκληματικής οργάνωσης να μπορεί να τηλεφωνεί σε εκπομπές μέσα από τη φυλακή;

Γιατί οι δικηγόροι που μπαίνουν στη φυλακή να μην ερευνώνται εξονυχιστικά και γιατί η συνομιλία με τον πελάτη τους να μη γίνεται από απόσταση; Γιατί η συνομιλία τους να μην καταγράφεται;

Η απάντηση σε αυτά και σε άλλα πολλά «γιατί» θα επικαλείται τα «ανθρώπινα δικαιώματα». Μόνο που σε αυτά ως άνθρωποι λογίζονται μόνο οι εγκληματίες. Οι υπόλοιποι που δεν εγκληματούν δεν έχουν δικαίωμα προστασίας ή, ακόμα κι αν έχουν, αυτό είναι υποδεέστερο των δικαιωμάτων των εγκληματιών να συνεχίζουν τη δραστηριότητά τους μέσα από τη φυλακή.

Και είναι απολύτως λογικό.

Η εγκληματική δράση, οι άδειες, οι δυνατότητες πρόωρης αποφυλάκισης, το μάξιμουμ του εγκλεισμού και τόσα άλλα δικαιώματα, τα οποία απολαμβάνουν μέχρι και οι κατά συρροή δολοφόνοι, δημιουργούν ανάγκη για δικηγορική εργασία.

Και το επάγγελμα που εκπροσωπείται περισσότερο από οποιοδήποτε άλλο στο κοινοβούλιο είναι αυτό του δικηγόρου.

Γιατί, λοιπόν…

Διαβάστε περισσότερα »
Την ανάρτηση έκανε ο ΑΓΡΥΠΝΟΣ ΦΡΟΥΡΟΣ στις Κυριακή, Σεπτεμβρίου 20, 2026 0 σχόλια
Ετικέτες , , , , , , , ,

ΝουΔο-γαλαζαίικο ΚΑΘΑΡΜΑΤΟΚΡΑΤΟΥΜΕΝΟ ΚΟΥΛΟ-ΧΑΝΕΙΟ: "Κράτος" προστασίας του εγκληματία αλήτη...


Γράφει ο Άλκης ο Δραπέτης

Ο Αλκέτ Ριζάι είναι από τους σκληρότερους και πιο επικίνδυνους κακοποιούς.

Ενεπλάκη το 2006 και το 2009 σε αποδράσεις από τις φυλακές, στη μία μάλιστα περίπτωση με τον Παλαιοκώστα.

Αυτός ο κακοποιός πήρε από το 2021 έως το 2026 16 άδεια από τις φυλακές! Επαναλαμβάνω 16! Δηλαδή πάνω από 3 5μερες άδειες ανά έτος.

Στην τελευταία του άδεια και ενώ διασκέδαζε (!) προκάλεσε ένοπλη συμπλοκή έξω από παραλιακό κλαμπ. Και μετά δε γύρισε στις φυλακές από την άδεια του.

Πλέον η αστυνομία τον θεωρεί (πάλι) δραπέτη. Και τον αναζητεί!

Αυτό είναι το σωφρονιστικό σύστημά μας κ. Χρυσοχοΐδη και κ. Φλωρίδη - συγγνώμη αλλά έχω λίγο μπερδευτεί με το ποιος έχει πλέον την αρμοδιότητα. Σκληρούς εγκληματίες που υποτίθεται ότι έχουμε αποσύρει από την «κυκλοφορία», επειδή είναι επικίνδυνοι, κατ’ εξακολούθηση δραπέτες, να τους βγάζουν τα σωφρονιστικά συμβούλια πάλι έξω.

Συγχαρητήρια!

Ξέρετε, εκτός από το να κρατάτε εσαεί στη φυλακή Κουφοντίνα και Γιωτόπουλο, ίσως - ίσως λέω - καλό θα ήταν να…

 

Διαβάστε περισσότερα »
Την ανάρτηση έκανε ο ΑΓΡΥΠΝΟΣ ΦΡΟΥΡΟΣ στις Κυριακή, Σεπτεμβρίου 20, 2026 0 σχόλια
Ετικέτες , , , , , , , ,

ΝουΔο-ΠΑΣΟΚ-ο-ΣΥΡΙΖΑίικο ΚΑΘΑΡΜΑΤΟΠΛΗΚΤΟ ΚΩΛΟΧΑΝΕΙΟ: Σε δυο μήνες θα μπορεί να τη σκοτώσει -- Ποιος προστατεύεται τελικά από τη Δικαιοσύνη;

 

 

Του ΜΑΝΟΥ ΒΟΥΛΑΡΙΝΟΥ

Ένας 50χρονος συμπολίτης μπουκάρει στο σπίτι της πρώην συζύγου του (παραβιάζοντας τα ασφαλιστικά μέτρα που του είχαν επιβληθεί), την κρατά όμηρο, κραδαίνοντας ένα τσεκούρι απειλεί να την κάψει ζωντανή και μεταδίδει τα κατορθώματα live του στα μέσα κοινωνικής εξαγρίωσης.

Προφανώς πρόκειται για έναν εξαιρετικά επικίνδυνο άνθρωπο που η θέση του είναι σε κάποιο κελί και ο οποίος σε δύο μήνες θα κυκλοφορεί και πάλι ελεύθερος, προκειμένου αυτή τη φορά να καταφέρει να ολοκληρώσει το έγκλημα του.

Γιατί η ελληνική πολιτεία, μέσω της ελληνικής δικαιοσύνης, αποφάσισε ότι η τιμωρία για κάποιον που μπουκάρει σε ένα σπίτι παραβιάζοντας ασφαλιστικά μέτρα, κρατάει όμηρο κάποιον και απειλεί να τον κάψει είναι ένας χρόνος φυλακή από τον οποίο θα εκτίσει μόλις δυο μήνες. Μάλιστα το δικαστήριο επέβαλε αυτούς τους δύο μήνες φυλάκισης επειδή έκρινε ότι ο κατηγορούμενος είναι ιδιαιτέρως επικίνδυνος. Και όλοι ξέρουμε ότι μετά από δύο μήνες στη φυλακή ένας ιδιαιτέρως επικίνδυνος άνθρωπος γίνεται άκακο αρνάκι.

Φυσικά η σύζυγος δηλώνει ότι φοβάται για τη ζωή της αλλά η πολιτεία δεν δίνει δεκάρα.

Υπουργοί, βουλευτές και λοιποί υπεύθυνοι είναι πρώτοι στις δακρύβρεχτες δηλώσεις και ανακοινώσεις - κάθε φορά που μια γυναίκα πέφτει θύμα ενός παλιανθρώπου - αλλά είναι και αυτοί που με τους νόμους που ψηφίζουν επιτρέπουν στους παλιανθρώπους να κυκλοφορούν ελεύθεροι.

Καταλαβαίνω ότι όσο περισσότεροι εγκληματίες είναι έξω από τη φυλακή τόσο ανοίγουν οι δουλειές για τους δικηγόρους που ασχολούνται με αυτές τις υποθέσεις.

Καταλαβαίνω ότι πολλοί συμπολίτες έχουν πέσει θύμα της βλακώδους αντίληψης για τη δικαιοσύνη, στην οποία το πρώτο μέλημα είναι η προστασία του εγκληματία.

Αλλά αυτή η γυναίκα κινδύνευσε (γιατί η «παραβίαση ασφαλιστικών μέτρων» δείχνει ότι υπάρχει παρελθόν) και πιθανότατα θα ξανακινδυνεύσει εξαιτίας τους (θα έλεγα και εξαιτίας των δικαστών αλλά δεν ξέρω τα περιθώρια που τους δίνει η φιλοεγκληματική νομοθεσία). Και αυτή τη φορά ξέρουμε και πότε μάλλον θα κινδυνεύσει: μόλις αυτός ο άνθρωπος αφεθεί ελεύθερος σε δυο μήνες.

Μπορεί να μην της επιτεθεί την πρώτη μέρα, μπορεί να μην της επιτεθεί τον πρώτο μήνα ή τον πρώτο χρόνο αλλά είναι πολύ πιθανόν να της επιτεθεί.

Φυσικά δεν μπορεί κανείς να είναι 100% σίγουρος αλλά σας αρέσει που ο «νομικός πολιτισμός» μας θέλει να το ρισκάρει;

Σας αρέσει που στοιχηματίζει τη ζωή μιας γυναίκας (ή όποιου άλλου πέσει στο δρόμο αυτού του επικίνδυνου συμπολίτη) στο όνομα μιας ακόμα ευκαιρίας;

Εσείς θα στοιχηματίζατε τη ζωή ενός αγαπημένου σας προσώπου για να δείτε αν μπορεί ένας τραμπούκος να διορθωθεί;

Γιατί να αφεθεί ελεύθερος κάποιος που στα 50 του κρατάει όμηρο μια γυναίκα και απειλεί ότι θα την κάψει κρατώντας τσεκούρι;

Φίλες, φίλοι και οι υπόλοιποι, σε δυο μήνες ένας συμπολίτης από τον οποίο οι υπόλοιποι συμπολίτες θα έπρεπε να προφυλάσσονται θα είναι έξω από τη φυλακή. Και σε ισόβια θα καταδικαστεί μια γυναίκα που θα ζει με τον φόβο.

Που θα πρέπει να αλλάξει σπίτι ή πόλη ή ακόμα και χώρα και που ακόμα κι αν τα κάνει όλα αυτά…

 

Διαβάστε περισσότερα »
Την ανάρτηση έκανε ο ΑΓΡΥΠΝΟΣ ΦΡΟΥΡΟΣ στις Δευτέρα, Ιουνίου 29, 2026 0 σχόλια
Ετικέτες , , , , , , ,

ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΑΡΙΣΤΕΡΟΚΑΘΑΡΜΑΤΟΠΛΗΚΤΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Οταν λέμε ισόβια…

 

ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΟ 

Του ΤΑΚΗ ΘΕΟΔΩΡΟΠΟΥΛΟΥ 

Τους ακούς και σου ‘ρχεται να ρίξεις καμιά μολότοφ.

Ατιμη κοινωνία που υποχρεώνεις έναν γέροντα με διδακτορικό και κλονισμένη υγεία να υποφέρει μέσα σ’ ένα κελί, αντί να τον αφήσεις ελεύθερο να ζήσει, όσο του μένει να ζήσει, σπίτι του με τις αναμνήσεις του.

Ανάλγητη δημοκρατία που δεν κατάλαβες ακόμη ότι δεν τιμωρείς για να εκδικηθείς, αλλά για να σωφρονίσεις. Ακόμη κι αν ο τιμωρημένος δεν έχει δείξει συμπτώματα σωφρονισμού –όπως ενοχές, τύψεις, μετάνοια–, εσύ οφείλεις να τα παραδεχθείς και να μην τον αφήσεις ανυπεράσπιστο απέναντι στον εαυτό του. Διότι ο κ. Γιωτόπουλος, όχι μόνον δεν έχει μετανοήσει για τα εγκλήματά του, αλλά ακόμη και σήμερα δεν τα έχει παραδεχθεί. Κι ας τον έχει καταδικάσει το δικαστήριο ως ηθικό αυτουργό 17 δολοφονιών, κι ας τον έχουν αναγνωρίσει τα υπόλοιπα μέλη της εγκληματικής οργάνωσης. Αυτό το παραγνωρίζουν όσοι υποστηρίζουν την αποφυλάκισή του.

Ευήθεια;

Οχι βέβαια. Εχουν επιχειρήματα. Επικαλούνται την «καλή» διαγωγή του και το διδακτορικό που πήρε όσο ήταν φυλακισμένος. Αυτό το τελευταίο είναι το πιο εντυπωσιακό. Δεν μπορεί να έχεις διδακτορικό και να είσαι ένοχος.

Οσο για την καλή διαγωγή του, ναι, οφείλουμε να την παραδεχθούμε. Τόσα χρόνια δεν έδωσε εντολή για καμιά τρομοκρατική ενέργεια.

Μα είναι θέμα νομικού πολιτισμού. Αυτόν που επικαλούνται όσοι υποστηρίζουν την αποφυλάκισή του. Ομως, δυστυχώς, δεν μπορούν να επικαλεσθούν για λογαριασμό τους τα θύματά του.

Το έχω ξαναγράψει και το επαναλαμβάνω. Ο κ. Γιωτόπουλος έχει την πραγματική ευθύνη για τη δολοφονική δράση της 17 Νοέμβρη. Μπορεί να μην είναι ψυχρός δολοφόνος όπως ο Κουφοντίνας, όμως είναι ο άνθρωπος που χρησιμοποίησε τη διανοητική του υπεροχή για να οδηγήσει στο έγκλημα διάφορους ανερμάτιστους λούμπεν, οι οποίοι πίστευαν ότι έτσι αποκτούν υπόσταση. Τους φούσκωνε τα μυαλά με τις επαναστατικές του παρλαπίπες.

Αν η μεταπολίτευση δεν υπήρξε αναίμακτη, αυτό δεν το οφείλουμε στους αμετανόητους χουντικούς, αλλά στους Γιωτόπουλους του κόσμου τούτου, οι οποίοι θεωρούσαν εαυτούς ιδιοκτήτες, όχι μόνον της αλήθειας, αλλά και της δικαιοσύνης. Εφάρμοζαν δε την ποινή του θανάτου, γνωρίζοντας ότι οι ίδιοι δεν κινδυνεύουν απ’ αυτήν.

Οι υπερασπιστές της αποφυλάκισής του φέρνουν στη σημερινή κοινωνία τον απόηχο της εποχής εκείνης, όταν η δημοσίευση των προκηρύξεων των οποίων ήταν ο συγγραφέας αντιμετωπιζόταν ως θέμα ελευθεροτυπίας.

Ας τον ακούσουμε τι έχει να μας πει. Μήπως όντως τα θύματά του ήσαν ένοχα για κάτι;

Αυτή ήταν η πιο χυδαία και η πιο ανήθικη πλευρά της δράσης της οργάνωσης του Γιωτόπουλου. Και η άρνησή του να παραδεχθεί την ηθική του αυτουργία και να δηλώσει μετάνοια, στην πραγματικότητα αυτό δηλώνει. Την πεποίθησή του ότι…

 

Διαβάστε περισσότερα »
Την ανάρτηση έκανε ο ΑΓΡΥΠΝΟΣ ΦΡΟΥΡΟΣ στις Παρασκευή, Ιουνίου 26, 2026 0 σχόλια
Ετικέτες , , , , , ,

ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΑΡΙΣΤΕΡΟΚΑΘΑΡΜΑΤΟΠΛΗΚΤΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Αγάπησα έναν τρομοκράτη – O επικίνδυνος οίκτος ψυχοπονιάρηδων Αριστερών προς εθνικά καθάρματα

Image

 

ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΟ 

Γράφει ο ΆρηςΑλεξανδρής

Να αποφυλακιστεί μια ώρα αρχύτερα ο Γιωτόπουλος, είναι ηλικιωμένος άνθρωπος. Τι 23, τι 25 χρόνια, στο κάτω κάτω. Ας μην είμαστε υπερβολικά αυστηροί μαζί του, δεν έχει νόημα πια. Σε τελική ανάλυση, η Δημοκρατία δεν εκδικείται· η Δικαιοσύνη είναι θεμελιωμένη στην αρχή της επιείκειας. Προς τι η εμμονή με τη διαιώνιση της τιμωρίας του ήδη τιμωρημένου;

Τα επιχειρήματα υπέρ του αρχηγού της 17 Νοέμβρη, με αφορμή την επιστροφή του στη φυλακή μετά την ανατροπή του προηγούμενου βουλεύματος αποφυλάκισης, είναι ως επί το πλείστον συναισθηματικά.

Το σκεπτικό της απόφασης του Αρείου Πάγου, που έκανε δεκτή την αίτηση αναίρεσης του αντεισαγγελέα, δεν αμφισβητήθηκε ιδιαίτερα ως προς τη νομιμότητά του.

Η έμφαση δόθηκε στην αναλγησία των Αρχών και στις συνέπειες του δικαστικού πήγαιν’-έλα στον ψυχισμό του καταδικασμένου τρομοκράτη.

Τα συναισθηματικά επιχειρήματα, όμως, εμπνέουν συναισθηματικά αντεπιχειρήματα. Ετσι, στον εύθραυστο ψυχισμό του Γιωτόπουλου μπορούμε να αντιτάξουμε τον ψυχισμό των συγγενών των θυμάτων του· στη λύπη του που το σύστημα τον ταλαιπωρεί, μπορούμε να αντιπαραθέσουμε την τύχη του που το ίδιο σύστημα του επιτρέπει να αποφυλακιστεί υπό όρους ύστερα από 25 χρόνια πραγματικής έκτισης ποινής, αντί να περάσει την υπόλοιπη ζωή του σε ένα κελί. Μάλλον δεν έχει μπροστά του δεκαετίες ελεύθερης ζωής ο Γιωτόπουλος· αυτά έχουν οι δολοφονίες, βέβαια.

Οσοι απορούν γιατί το κράτος εξαντλεί την αυστηρότητά του στον 82χρονο τρομοκράτη, θα ήταν ενδιαφέρον να απαντήσουν για ποιον λόγο εξαντλούν κι εκείνοι τη συμπόνοια τους σ’ αυτόν.

Απ’ όλους τους καταδικασμένους για μικρά ή μεγαλύτερα παραπτώματα, απ’ όλους τους αποσυνάγωγους της ζωής που βρέθηκαν στη φυλακή ακόμη και χωρίς να φταίνε, πώς γίνεται την ευαισθησία μερικών να ενεργοποιεί η περίπτωση του αμετανόητου ηθικού αυτουργού μιας σειράς μαφιόζικων δολοφονιών;

Η απάντηση είναι προφανής: δεν είναι η ανησυχία για το κράτος δικαίου αυτό που προκαλεί την ευαισθητοποίηση υπέρ του Γιωτόπουλου, αλλά, σε μεγάλο βαθμό, η συμπάθεια προς τον ίδιο ή προς όσα τάχα συμβολίζει.

Για πολλούς, ο Γιωτόπουλος δεν είναι δολοφόνος· δεν εντάσσεται καν στην ίδια κατηγορία με τους εκτελεστικούς βραχίονες της τρομοκρατικής του οργάνωσης. Αντιθέτως, είναι κατά κάποιον τρόπο ένας λόγιος – ιδεολόγος, μορφωμένος και με αξιοσημείωτη καλλιέργεια. Αν προσθέσει κανείς στα παραπάνω το γεγονός ότι ο ιδρυτής κι επικεφαλής της «17Ν» φρόντισε να διατηρήσει μυστηριώδες προφίλ χωρίς «ανοίγματα» στα Μέσα, καταλαβαίνει ότι ενσαρκώνει ένα πρότυπο αγωνιστικότητας που μέρος της ελληνικής κοινωνίας έχει την τάση να θαυμάζει.

Για άλλους, λιγότερο συγκινημένους με τη μυθολογία του «επαναστάτη», η υποστήριξη του δικαιώματος του τρομοκράτη να υπερβαίνει τον νόμο, αποτελεί ένα είδος επίδειξης αρετής (virtue signaling). Για να στηρίζουν κάποιον τόσο ακραίο, πρέπει να έχουν ασυναγώνιστο δημοκρατικό φρόνημα και ασύλληπτο ψυχικό απόθεμα· είναι άξιοι θαυμασμού, λοιπόν!

Η περίπτωση των μελών της «17Ν», ωστόσο, είναι ιδιάζουσα και ο οίκτος, που αφειδώς επιδεικνύουν πολλοί για τα ποινικά δεινά τους, δεν είναι καθόλου αθώος. Οποιος επιθυμεί να τοποθετείται μεγαθύμως για τη μοίρα των καταδικασμένων, οφείλει πριν από την τοποθέτησή του να λαμβάνει υπόψη τα ερείσματα που η οργάνωση διατηρεί στην κοινωνία· οφείλει να θυμηθεί τις –σχεδόν θρησκευτικής λατρείας– μαζικές πορείες διαμαρτυρίας υπέρ του Δημήτρη Κουφοντίνα, των οποίων γίναμε μάρτυρες μόλις λίγα χρόνια πριν.

Η τρομοκρατική οργάνωση μπορεί να θεωρείται επισήμως ξεδοντιασμένη, όμως οι οπαδοί της βρίσκονται εκεί έξω και δεν ντρέπονται να εκδηλώσουν τα αισθήματά τους (το πανό «Γεννήθηκα 17 Νοέμβρη» είναι ενδεικτικό).

Εκεί έξω βρίσκονται ενδεχομένως κι επίδοξοι συνεχιστές του έργου της. Δεν θέλει πολλή φαντασία να αναλογιστεί κάποιος πόσο καταστροφική μπορεί να αποβεί η συνάντηση των πωρωμένων τρομοκρατόφιλων με τα είδωλά τους, μόλις αυτά βρεθούν εκεί έξω.

Περνάει τώρα από το μυαλό των ανησυχούντων ότι …

Διαβάστε περισσότερα »
Την ανάρτηση έκανε ο ΑΓΡΥΠΝΟΣ ΦΡΟΥΡΟΣ στις Παρασκευή, Ιουνίου 26, 2026 0 σχόλια
Ετικέτες , , , , , ,

ΝουΔο-ΠΑΣΟΚ-ο-ΣΥΡΙΖΑίικο ΚΑΘΑΡΜΑΤΟΠΛΗΚΤΟ ΚΩΛΟΧΑΝΕΙΟ: Συναδελφική αλληλεγγύη

 

 
 

 

ΑΡΘΡΟ - ΚΑΤΑΠΕΛΤΗΣ για το ανέκδοτο που λέγεται ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ 

Του ΣΤΕΦΑΝΟΥ ΚΑΣΙΜΑΤΗ

Ενα λάθος στην αριθμητική έκαναν.

Σιγά, πώς κάνετε έτσι;

Συμβαίνουν αυτά, ανθρώπινα είναι. Ευτυχώς όμως το βρήκαν νωρίς και τώρα το διορθώνουν.

Μέτρησαν 25 χρόνια κάθειρξης στον Αλέκο Γιωτόπουλο, ενώ εκείνος έχει εκτίσει 24, οπότε η Εισαγγελία του Αρείου Πάγου προχώρησε στην αναίρεση του βουλεύματος αποφυλάκισης και ο Γιωτόπουλος θα επιστρέψει στον Κορυδαλλό για να συμπληρώσει την εικοσιπενταετία.

Αυτή είναι, πάνω-κάτω, η επίσημη εκδοχή για την αποφυλάκιση Γιωτόπουλου – φυσικά, με δικά μου λόγια.

Υπάρχει και η άλλη εκδοχή όμως. Η εκδοχή της επιεικούς μεταχείρισης εκ μέρους του δικαστικού συμβουλίου, λόγω συναδελφικής αλληλεγγύης.

Γιατί δικαστής ήταν κατά κάποιο τρόπο και ο Γιωτόπουλος.

Τη μέρα ήταν ένας αργόσχολος διανοούμενος της Αριστεράς – τίτλος ο οποίος εξασφάλιζε στον κάτοχό του κοινωνική ασυλία και προστασία, στις πρώτες δεκαετίες μετά τη Μεταπολίτευση. Γυρνούσε σε διάφορα φιλολογικά και πολιτικά σαλόνια, τον προσκαλούσαν σε δείπνα (όπου, είμαι βέβαιος, πήγαινε πάντα με άδεια χέρια…), διαλογιζόταν για το μέλλον της Αριστεράς και του λαϊκού κινήματος και εμφανιζόταν ως μεταφραστής διπλωματικών εγγράφων (το είδος των εγγράφων είναι δηλωτικό της ψωνάρας του ανδρός…). Γενικώς, έμοιαζε ένας ακόμη άχρηστος, που ενώ είχε πενηνταρίσει ακόμη «ψαχνόταν». Είπαμε, όμως, η εποχή ανεχόταν το είδος.

Τις νύχτες, όμως, ο Γιωτόπουλος καθόταν με τις ώρες και έγραφε τις καταδικαστικές αποφάσεις – αφού βέβαια είχαν προηγηθεί οι καταδίκες, που ήταν πάντα εις θάνατον.

Και τι αποφάσεις! Εμβριθέστατες, φιλοσοφημένες, καλλιεπείς, με βαθιά τεκμηρίωση στη γαλλική λογοτεχνία του 19ου αιώνα! (Γιατί ο Γιωτόπουλος, ως γνήσιος μαρξιστής, ζούσε και ζει στον 19ο αιώνα…) Οι αποφάσεις, των οποίων η δικανική ονομασία είναι «προκηρύξεις», δημοσιεύονταν ολόκληρες στην «Ελευθεροτυπία» και προκαλούσαν το μεγάλο ενδιαφέρον των «προοδευτικών», που τις ανέλυαν και τις συζητούσαν κατά κόρον.

 

 

Οι επικριτές του, εντούτοις, του καταλόγιζαν ότι αργούσε υπερβολικά στην έκδοση των αποφάσεων, αλλά η μομφή τους ήταν παντελώς αβάσιμη.

Εκείνοι που το έλεγαν δεν είχαν ιδέα από Επαναστατικό Δίκαιο, στο οποίο επιτρέπεται – αν δεν επιβάλλεται κιόλας – η απόφαση να εκδίδεται εκ των υστέρων.

Η αλήθεια είναι ότι, ως δικαστής, ο Γιωτόπουλος υπήρξε επιμελέστατος. Σε βαθμό που μας επιτρέπει την υπόθεση εργασίας ότι συνέτασσε με τόση σχολαστικότητα τις αποφάσεις του, ίσως επειδή πίστευε ότι στο μέλλον αυτά τα κείμενα θα αποτελέσουν τη μαγιά του Επαναστατικού Δικαίου, που είναι το απαραίτητο στάδιο προκειμένου οι κοινωνίες να κατακτήσουν την τελειότητα του Λαϊκού Δικαίου, που θα αντικαταστήσει τα ψευτοδίκαια (αστικό, ποινικό, οικογενειακό, εμπορικό κ.λπ.).

Θέλω να πω με όλα αυτά ότι, ψυχολογικά τουλάχιστον, δεν αποκλείεται η πιθανότητα της συναδελφικής (εν τη ευρεία, τη ευρυτάτη εννοία) αλληλεγγύης. Δεν θα απέκλεια ούτε την πιθανότητα του κρυφού θαυμασμού, ίσως και της εκτίμησης, επί τη βάσει στενά επαγγελματικών κριτηρίων.

Γιατί ο Γιωτόπουλος αντιπροσώπευε τη στιβαρή δικαιοσύνη του λαϊκού κινήματος, που σε καθαρίζει όχι μόνο χωρίς τύψεις, αλλά και με την ικανοποίηση από πάνω ότι έτσι συμβάλλει στη δημιουργία ενός καλύτερου κόσμου, ενώ αυτοί οι καημένοι, οι κανονικοί δικαστές, ούτε ένα χαμένο κορμί που πήρε 17 ψυχές στον λαιμό του δεν μπορούν να χώσουν στη φυλακή για πάντα, όπως του αξίζει.

Για να σοβαρευτώ όμως, αν είχαμε μια Δημοκρατία που δεν ντρεπόταν να υπερασπιστεί τον εαυτό της από τους εχθρούς της, ο Γιωτόπουλος θα έπρεπε να αντιμετωπιστεί όπως ακριβώς και ο δικτάτορας Παπαδόπουλος.

Εχουμε όμως την ψοφοδεή Δημοκρατία που μας αξίζει, οπότε όσο και αν αγανακτούμε με την αναπόφευκτη αποφυλάκιση του Γιωτόπουλου, όταν συμπληρώσει τα 25 χρόνια, ας το βουλώσουμε.

Βεβαίως είναι εχθρός της Δημοκρατίας ο Γιωτόπουλος, όμως δεν δικάστηκε ως εχθρός της Δημοκρατίας, αλλά ως ηθικός αυτουργός 17 δολοφονιών.

Η πολιτική διάσταση των εγκλημάτων του δεν απασχόλησε τη Δικαιοσύνη, άλλωστε δεν υπήρχαν οι σχετικοί νόμοι. Ούτε και θα μπορούσαν να υπάρξουν, άλλωστε, γιατί στην Ελλάδα η Αριστερά είναι θρησκεία.

Και ποιος είναι τόσο αθώος, ώστε να τα βάλει με την Αριστερά;

Κατ’ αρχάς, θα βρει μπροστά του τον Καραμανλή, τον Σαμαρά, τον Κακλαμάνη, τον Καμμένο κ.ά., όλα τα ιερά τέρατα της Δεξιάς.

Αν για κάτι ίσως έχει τύψεις ο Γιωτόπουλος, αυτό πρέπει να είναι…

Διαβάστε περισσότερα »
Την ανάρτηση έκανε ο ΑΓΡΥΠΝΟΣ ΦΡΟΥΡΟΣ στις Παρασκευή, Ιουνίου 12, 2026 0 σχόλια
Ετικέτες , , , , , , ,

ΕΛΛΗΝΟΦΩΝΟ ΚΑΘΑΡΜΑΤΟΛΑΓΝΟ ΚΩΛΟΧΑΝΕΙΟ: Αλέξανδρος Γιωτόπουλος: Ούτε 1,5 χρόνος στη φυλακή για κάθε φόνο

  

Toυ ΜΑΝΟΥ ΒΟΥΛΑΡΙΝΟΥ

Ο Γιωτόπουλος έχει καταδικαστεί σε 17 φορές ισόβια. Ακόμα κι αν δεν ξέρεις τι έκανε, καταλαβαίνεις ότι αυτά που έκανε ήταν πάρα πολύ άσχημα και σίγουρα θα περιλαμβάνουν και δολοφονίες. Όχι μία και δύο, αλλά πολλές. 

Στη συγκεκριμένη περίπτωση μιλάμε για ηθική αυτουργία σε 17 δολοφονίες μαζί με άλλα εγκλήματα που όμως δεν συγκρίνονται με φόνο.  

Και παρ’ όλα αυτά, 24 χρόνια μετά την καταδίκη του αφήνεται ελεύθερος και ο Άρειος Πάγος κάνει αίτηση αναίρεσης της αποφυλάκισής του γιατί κανείς καταδικασμένος σε 17 χρόνια ισόβια δεν μπορεί να κυκλοφορεί ελεύθερος μετά από 24 χρόνια. Αν τα χρόνια όμως γίνουν 25, μπορούμε να το συζητήσουμε.

Αφήστε κατά μέρους τις ιδεολογικές προτιμήσεις και την αντίληψη που έχετε για τη δημοκρατία, τη βία και την ανθρώπινη ζωή. Ξεχάστε τον ίδιο τον Γιωτόπουλο, τη 17 Νοέμβρη, τον δολοφονικό ναρκισσισμό, το μίσος τους για τη δημοκρατία και οτιδήποτε σχετικό με την υπόθεση.  

Σας φαίνεται λογικό κάποιος να έχει κάνει εγκλήματα που η δικαιοσύνη τα αντιλαμβάνεται ως τόσο φοβερά ώστε να του επιβάλει ποινή ΔΕΚΑΕΦΤΑ ισοβίων και να συζητάμε το αν θα βγει στα 24 ή στα 25 χρόνια;  

Και μάλιστα χωρίς να έχει δείξει την παραμικρή μεταμέλεια; 

Σας φαίνεται λογική αυτή η τεράστια διαφορά ανάμεσα σε επιβαλλόμενη και εκτιτέα ποινή; 

Σας φαίνεται λογικό μια κοινωνία να αφήνει ελεύθερους τους πιο στυγνούς της εγκληματίες; 

Και ο Γιωτόπουλος δεν είναι κάποια εξαίρεση. Είναι ο κανόνας. Οι πιο σκληροί εγκληματίες, άνθρωποι από τους οποίους η κοινωνία κινδυνεύει. Άνθρωποι που λόγω ηλικίας μοιάζουν πολύ πιο επικίνδυνοι από τον Γιωτόπουλο αποφυλακίζονται.  

Και η ερώτησή μου είναι γιατί;  

Καταλαβαίνω ότι περισσότεροι εγκληματίες ελεύθεροι, περισσότερες δυνατότητες αίτησης αποφυλάκισης,  σημαίνουν περισσότερες δουλειές για δικηγόρους (οι οποίοι παγκοσμίως είναι το επάγγελμα με την μεγαλύτερη εκπροσώπηση στα κοινοβούλια) αλλά και πάλι. Δεν είναι ακραίο το νομικό μας σύστημα να τζογάρει ζωές δίνοντας ευκαιρίες σε αδίστακτους εγκληματίες;

Άκουσα ότι η δικαιολογία όσων υπερασπίζονται τη φιλοεγκληματική αντίληψη για τον νόμο είναι ότι ο ισόβιος εγκλεισμός θεωρείται βασανιστήριο. Φυσικά αυτή η λογική μπορεί να οδηγήσει στον χαρακτηρισμό και του απλού εγκλεισμού με τη λέξη «βασανιστήριο». Και δεν είναι σωστό να βασανίζουμε ανθρώπους.

Μια άλλη δικαιολογία που άκουσα είναι πως αν με τα ισόβια εννοούμε ισόβια, τότε οι βαρυποινίτες δεν έχουν κίνητρο να δείξουν καλή διαγωγή. Πράγμα περίεργο γιατί ακόμα και μέσα στη φυλακή είναι εύκολο να δημιουργήσεις πολυπόθητα προνόμια τα οποία θα εξαρτώνται από τη συμπεριφορά των κατάδικων.

Αν ο Γιωτόπουλος αποφυλακιστεί, είτε φέτος είτε του χρόνου, θα έχει εκτίσει ποινή ενάμιση έτους για κάθε φόνο στον οποίο υπήρξε ηθικός αυτουργός.  

Πράγμα που σημαίνει ότι ο «νομικός μας πολιτισμός» έχει βρει την, τάχα ανυπολόγιστη, αξία της ζωής. 

Και ...

Διαβάστε περισσότερα »
Την ανάρτηση έκανε ο ΑΓΡΥΠΝΟΣ ΦΡΟΥΡΟΣ στις Τετάρτη, Μαΐου 27, 2026 0 σχόλια
Ετικέτες , , , , , , ,

ΑΡΙΣΤΕΡΑ ΕΘΝΙΚΑ ΚΑΘΑΡΜΑΤΑ: Το ανήθικο πλεονέκτημα

Του ΤΑΚΗ ΘΕΟΔΩΡΟΠΟΥΛΟΥ 

 Ο ίδιος δεν παραδέχθηκε ποτέ τον ρόλο του καθοδηγητή των κατά συρροή δολοφόνων της «17 Νοέμβρη». Ισχυρίστηκε δε πως αυτό δεν μπορεί να αποδειχθεί με συγκεκριμένα στοιχεία.  

Προφανώς δεν έπεισε τους δικαστές του, οι οποίοι τον καταδίκασαν σε 17 φορές ισόβια. 

Εξέτισε 24 χρόνια από το σύνολο της ποινής του. Είναι 82 ετών. Δεν είμαι νομικός και δεν μπορώ να κρίνω τη νομική διάσταση της απόφασης για την αποφυλάκισή του. Παρακολουθώντας το ντοκιμαντέρ του Αλέξη Παπαχελά για τη δολοφονική οργάνωση, διεπίστωσα ότι ο Γιωτόπουλος δεν έπεισε ούτε όσους είχαν κάποια γνώση για τη δράση της οργάνωσης την εποχή εκείνη. Θα σταθώ μόνο στην εντύπωσή μας, όταν διαπιστώσαμε ότι καθοδηγητής της οργάνωσης ήταν κάποιος με το ψευδώνυμο Λάμπρος, προερχόμενος εκ Παρισίων, του οποίου το χαρακτηριστικό είναι ότι διέφερε εντελώς ως ανθρώπινος τύπος από τα υπόλοιπα μέλη της οργάνωσης.  

Καμία σχέση με τα «λαϊκά» παιδιά, τους αδελφούς Ξηρούς, ή με την ψυχρότητα του εκτελεστή, του Κουφοντίνα, που αντιμετώπιζε τις δολοφονίες ως επάγγελμα και τρόπο ζωής. Κανείς απ’ αυτούς δεν ήταν ικανός να γράψει αυτές τις μνημειώδεις προκηρύξεις, που τον καιρό εκείνο αποτελούσαν θέμα συζήτησης στους κύκλους της Αριστεράς και της προόδου. Χωρίς κανείς να υπολογίζει ότι αν πίσω από τις λέξεις τους δεν έτρεχε το αίμα ενός νεκρού, κανείς δεν θα έκανε τον κόπο να ασχοληθεί με τις κοινοτοπίες τους.  

Ηταν ο ανώτατος δικαστής; 

Αυτός που επέλεγε τα θύματά του; 

 Αυτό νομίζω δεν θα το μάθουμε ποτέ.  

Η άρνησή του να αποδεχθεί την ενοχή του δεν οφείλεται σε δειλία. Δεν νομίζω ότι είχε να κερδίσει κάτι στην ποινική του μεταχείριση. Απλώς επιμένει να επιδεικνύει την περιφρόνησή του απέναντι στη δικαιοσύνη που διέπει την κοινή μας ζωή. Αυτός αναφέρεται στη δική του δικαιοσύνη.

Υπάρχει και το ηθικό ζήτημα της τρομοκρατίας. Δολοφονούν, επιβάλλοντας υποτίθεται κάποια ποινή, γνωρίζοντας ότι οι ίδιοι δεν κινδυνεύουν να υποστούν την ίδια ποινή, αφού το δικαιακό μας σύστημα την έχει καταργήσει. 

Την άλλη πλευρά του ηθικού ζητήματος ενσαρκώνουν η φυσιογνωμία του Γιωτόπουλου και η σχέση του με τους υπόλοιπους. Η δυνατότητά του να χειραγωγήσει όλ’ αυτά τα παιδιά τα οποία, υποθέτω, θα θαύμαζαν τις γνώσεις του και την ευγλωττία του. Και η μόνη τους μόρφωση θα ήταν οι προκηρύξεις του.  

Ποιος θα τολμούσε να του αντιμιλήσει;  

Τους είχε μετατρέψει σε ενεργούμενά του. Ο Κουφοντίνας είναι ένα ενεργούμενο που αυτονομήθηκε.

Απ’ ό,τι όλα δείχνουν ο Γιωτόπουλος είναι ...

 

Διαβάστε περισσότερα »
Την ανάρτηση έκανε ο ΑΓΡΥΠΝΟΣ ΦΡΟΥΡΟΣ στις Τετάρτη, Μαΐου 27, 2026 0 σχόλια
Ετικέτες , , , , , ,

ΕΛΛΗΝΟΦΩΝΟ ΚΑΘΑΡΜΑΤΟΠΛΗΚΤΟ ΚΩΛΟΧΑΝΕΙΟ: Παραβατικοί χωρίς ίχνος μεταμέλειας

 

Toυ ΜΑΝΟΥ ΒΟΥΛΑΡΙΝΟΥ

σωφρονισμός (ο) 1. διαδικασία κατά την οποία πολίτες με εγκληματική συμπεριφορά μαθαίνουν να μη φοβούνται τις συνέπειες της εγκληματικής τους συμπεριφοράς «χάρη στον σωφρονισμό οι πολίτες αισθάνονται όλο και πιο απροστάτευτοι απέναντι στους εγκληματίες». 2. χαμένος κόπος «νομίζω ότι είναι σωφρονισμός το να προσπαθείς να μάθεις σε έναν τριαντάχρονο ποδοσφαιριστή να σουτάρει».

Σύμφωνα με τα σχετικά ρεπορτάζ, ο 26χρονος που εμπλέκεται στον θάνατο της Μυρτώς στην Κεφαλονιά και ο 16χρονος που παρέσυρε και εγκατέλειψε μια συνομήλική του στη Λιοσίων έχουν κάτι κοινό.

Πρόκειται γι’ αυτό το κοινό που μαθαίνουμε για τους περισσότερους συμπολίτες που καταλήγουν εμπλεκόμενοι σε εγκλήματα κατά της ζωής: παραβατικό παρελθόν και ελευθερία κινήσεων.

Άνθρωποι που ο βίος τους φανερώνει ότι αποτελούν κίνδυνο για το κοινωνικό σύνολο δεν απομονώνονται με αποτέλεσμα το κάθε τους βήμα να είναι χειρότερο από το άλλο.

Από τη στιγμή που κρίνουμε σωστό η πολιτεία να έχει ως πρώτο μέλημα τον «σωφρονισμό» των εγκληματιών και όχι την προστασία της κοινωνίας, οι εγκληματίες θα «σωφρονίζονται» μέχρι το επόμενο έγκλημά τους και οι πολίτες…

 

Διαβάστε περισσότερα »
Την ανάρτηση έκανε ο ΑΓΡΥΠΝΟΣ ΦΡΟΥΡΟΣ στις Παρασκευή, Απριλίου 24, 2026 0 σχόλια
Ετικέτες , , , , , ,

ΝουΔο-ΠΑΣΟΚ-ο-ΣΥΡΙΖΑίικο ΑΡΝΗΣΙΔΙΚΟ ΚΩΛΟΧΑΝΕΙΟ: Σιγά μην είμαστε όλοι ίσοι απέναντι στον νόμο

 

Του ΜΑΝΟΥ ΒΟΥΛΑΡΙΝΟΥ

Δεν νομίζω ότι υπάρχει κανείς που να παίρνει στα σοβαρά τη φράση «είμαστε όλοι ίσοι απέναντι στον νόμο».

Όλοι ξέρουμε ότι σε τίποτα δεν είμαστε όλοι ίσοι και ο νόμος δεν μπορεί να είναι η εξαίρεση. Ένας οικονομικός παράγοντας του τόπου και η συνοδεία του μπορούν να παραβιάζουν τον ΚΟΚ όσο θέλουν, ένας συνδικαλιστής μπορεί να παρακωλύει τη συγκοινωνία για όσο θέλει, ένας αριστερός μπορεί να βιαιοπραγεί ανενόχλητος. Τα χρήματα, η ιδιότητα και η ιδεολογία καθορίζουν το αν θα έχεις τρεχάματα με το νόμο αλλά ακόμα κι αν καταλήξεις να έχεις τρεχάματα, η οικονομική σου δυνατότητα ή η διασημότητα σου θα καθορίσουν σε μεγάλο βαθμό την νομική βοήθεια που θα έχεις. Ένας ζάμπλουτος και ένας πάμφτωχος μπορεί να κατηγορηθούν για το ίδιο πράγμα αλλά δεν θα έχουν τους ίδιους δικηγόρους.

Όλα τα παραπάνω είναι γνωστά, είναι ενοχλητικά (για όσους δεν ωφελούνται από την ανισότητα), αλλά είτε οφείλονται στην προβληματική αίσθηση καθήκοντος των στελεχών των διωκτικών αρχών, είτε στην αναπόφευκτη αλλά σε κάθε περίπτωση όχι θεσμοθετημένη ανισότητα, όπως αυτή για την οποία γράφω σήμερα. Γιατί, φίλες φίλοι και οι υπόλοιποι, υπάρχει ανισότητα απέναντι στον νόμο που είναι απολύτως θεσμοθετημένη και χάρη σε αυτή μπορείς να καταδικαστείς σε χρόνια φυλακής για κακοποίηση ανηλίκων και να μην κάνεις ούτε μέρα φυλακή. Αρκεί να έχεις λεφτά.

Ο πατέρας Αντώνιος πχ καταδικάστηκε και από το Εφετείο για κακοποίηση ανηλίκων σε 9,5 χρόνια φυλακή (αν κατάλαβα καλά η κακοποίηση δεν ήταν σεξουαλική αλλά επρόκειτο για σκληρές τιμωρίες). Το δικαστήριο έκρινε ότι η ποινή του είναι εξαγοράσιμη και του δίνει τη δυνατότητα να μην εκτίσει ούτε μέρα, αρκεί να πληρώσει 60.000 ευρώ. Αν πληρώσει λιγότερα, θα εκτίσει μέρος της ποινής αλλά όχι όλη.

Βλέπετε, σύμφωνα με τον νόμο όσο πιο φτωχός, τόσο πιο οδυνηρή η τιμωρία σου. Όσο περισσότερα λεφτά έχεις να δώσεις, τόσο λιγότερο θα μείνεις στη φυλακή. Κι αν έχεις όλο το ποσό δεν θα μείνεις καθόλου.

Η ιδέα των εξαγοράσιμων ποινών, η δυνατότητα δηλαδή να πληρώνεις για να αποφύγεις τη φυλακή, είναι θεσμοθετημένη ανισότητα. Δεν είναι μια ανισότητα που προκύπτει από πραγματικότητες της ζωής τις οποίες πασχίζει ο νομοθέτης να ξεπεράσει, αλλά μια ανισότητα την οποία δημιουργεί ο ίδιος ο νομοθέτης.

Είναι μια προστυχιά την οποία…

 

Διαβάστε περισσότερα »
Την ανάρτηση έκανε ο ΑΓΡΥΠΝΟΣ ΦΡΟΥΡΟΣ στις Παρασκευή, Φεβρουαρίου 27, 2026 0 σχόλια
Ετικέτες , , , , , ,

ΝουΔο-γαλαζαίικο ΚΑΘΑΡΜΑΤΟΠΛΗΚΤΟ ΞΕΦΡΑΓΟ ΚΟΥΛΟΧΑΝΕΙΟ: Ανεξέλεγκτοι ακόμη και υπό κράτηση στις "φυλακές" του Κουλιστάν ( Αν το κράτος-Κουλοχανείο δεν μπορεί να κάνει καλά τους εγκληματίες που έχει μαντρωμένους, μπορεί να κάνει καλά αυτούς που κυκλοφορούν ελεύθεροι;)

 

Toυ ΜΑΝΟΥ ΒΟΥΛΑΡΙΝΟΥ

 

φυλακή (η) 1. χώρος που ένας εγκληματίας μπορεί να κινηθεί ελεύθερα «πιθανόν η Αστυνομία να μπορούσε να εμποδίσει την εγκληματική του δραστηριότητα, αλλά ήταν κλεισμένος σε φυλακή και κανείς δεν μπορούσε να τον σταματήσει» 2. αρχηγείο συμμορίας κακοποιών «κανείς από μας δεν θα πειράξει τα κλοπιμαία μέχρι να επικοινωνήσουν μαζί μας από τη φυλακή»

 

Η εκτέλεση στον Δομοκό ήταν η δεύτερη εκτέλεση σε φυλακές σε ενάμιση μήνα και υπήρξε και μια αποτυχημένη απόπειρα.

Εγκλήματα και συμμορίες καθοδηγούνται μέσα από κελιά.

Όπλα, κινητά και δεν ξέρω κι εγώ τι άλλο, ανακαλύπτονται σε κάθε έφοδο στις φυλακές. Ακόμα και η λέξη που χρησιμοποιούμε, η λέξη «έφοδος», λες και πρόκειται για κάποιον ιδιωτικό χώρο, κάποιο καταφύγιο, δείχνει ότι κάτι δεν πάει καθόλου καλά σε αυτό που (για χιούμορ μάλλον) ονομάζεται σωφρονιστικό σύστημα της χώρας.

Οι φυλακές μοιάζουν να λειτουργούν περισσότερο ως λημέρια κακοποιών παρά ως χώροι που σωφρονίζουν ή τιμωρούν ή προστατεύουν την κοινωνία από τα χειρότερα μέλη της. Κι αυτό είναι πρόβλημα για όλους.

Για να μην παρεξηγηθώ, δεν με ενδιαφέρει καθόλου η σωματική ακεραιότητα ή η ζωή δολοφόνων. Δεν δίνω δεκάρα για την ασφάλεια ανθρώπων που ζουν απειλώντας την ασφάλεια των άλλων. Προφανώς μια στοιχειωδώς σοβαρή πολιτεία πρέπει να εξασφαλίζει την ασφάλεια ακόμα και των βαρυποινιτών αλλά δεν είναι αυτό το θέμα μου.

Το θέμα μου είναι ότι ο τρόπος με τον οποίο φαίνεται να λειτουργούν οι φυλακές όχι μόνο δεν προστατεύει την κοινωνία από το έγκλημα αλλά δείχνει και την αδυναμία (ή απροθυμία) προστασίας και έξω από τις φυλακές.

Μια φυλακή είναι ένας περιορισμένος και με σαφήνεια οριοθετημένος χώρος με αυστηρά μέτρα φύλαξης και ελέγχους. Είναι, τυπικά, ο πιο καλά φυλασσόμενος χώρος στην επικράτεια.

Όταν σε αυτόν τον, με σαφήνεια οριοθετημένο και με αυστηρά μέτρα φύλαξης και ελέγχους, χώρο η πολιτεία είναι ανήμπορη (ή απρόθυμη) να επιβάλει τους κανόνες της, τότε καταλαβαίνετε τι σημαίνει αυτό για την υπόλοιπη χώρα που ούτε φυλάσσεται ούτε ελέγχεται με τον ίδιο τρόπο.

Με λίγα λόγια, αν το κράτος δεν μπορεί να κάνει καλά τους εγκληματίες που έχει μαντρωμένους, μπορεί να κάνει καλά αυτούς που κυκλοφορούν ελεύθεροι;

Και τι νόημα έχει να μαντρώνεις επικίνδυνους εγκληματίες όταν τους επιτρέπεις να διοικούν τις εγκληματικές τους δράσεις μέσα από το μαντρί;

Οι φυλακές είναι άλλο ένα δείγμα της αποτυχίας της αντιεγκληματικής πολιτικής (αν υπάρχει τέτοιο πράγμα).

Είναι άλλο ένα δείγμα μιας αντίληψης που εχθρεύεται τους ελέγχους, σιχαίνεται την τάξη και δεν αντιλαμβάνεται την ασφάλεια των πολιτών ως την πρώτη προτεραιότητα. 

Είναι …

 

Διαβάστε περισσότερα »
Την ανάρτηση έκανε ο ΑΓΡΥΠΝΟΣ ΦΡΟΥΡΟΣ στις Τρίτη, Φεβρουαρίου 24, 2026 0 σχόλια
Ετικέτες , , , , , , , ,

ΝουΔο-γαλαζαίικο ΚΑΘΑΡΜΑΤΟΚΡΑΤΟΥΜΕΝΟ ΞΕΦΡΑΓΟ ΚΟΥΛΟ-ΧΑΝΕΙΟ: Μπουρδέλο υψίστης ασφαλείας!!!

 Toυ ΣΤΕΦΑΝΟΥ ΚΑΣΙΜΑΤΗ

Ο αρχιφύλακας των Φυλακών Δομοκού ήταν στο γραφείο του με δύο φίλους του. 

Κατά σύμπτωση και οι δύο φίλοι του ήταν βαρυποινίτες. Η ανθρώπινη φιλία όμως δεν γνωρίζει διακρίσεις, οπότε κάθονταν εκεί όλοι μαζί και τα λέγανε – ίσως να μιλούσαν για την ομιλία του Μάρκο Ρούμπιο στη Διάσκεψη του Μονάχου, που ήταν το θέμα συζήτησης το Σαββατοκύριακο.  

Τότε, λοιπόν, μπαίνει ξαφνικά στο γραφείο και ένας τρίτος βαρυποινίτης, οπλισμένος με πυροβόλο όπλο, ο οποίος το στρέφει κατά του αρχιφύλακα. 

Προτού προλάβει να κάνει οτιδήποτε όμως, ο ένας εκ των δύο πρώτων βαρυποινιτών του αρπάζει το πιστόλι και του φυτεύει δύο σφαίρες στο κεφάλι.  

Τι ακολούθησε μετά δεν το γνωρίζω. Υποθέτω ότι θα ειδοποιήθηκε η διοίκηση των φυλακών για το περιστατικό, δηλαδή το δημοκρατικά εκλεγμένο, θέλω να πιστεύω, συμβούλιο των βαρυποινιτών, και αυτοί έκριναν ότι έπρεπε να ειδοποιηθεί η Αστυνομία.

Το παρήγορο σε όλα αυτά τα τραγελαφικά και απίθανα είναι ότι οι φυλακές του Δομοκού, όπου συνέβη το εξωφρενικό περιστατικό, είναι υψίστης ασφαλείας. Ισως γι’ αυτό, λοιπόν, δεν είχαμε περισσότερα θύματα…  

Κατά τα λοιπά, η κυβέρνηση αντιμετωπίζει με αποφασιστικότητα την εγκληματικότητα, όπως ξέρετε. Οι ποινές γίνονται αυστηρότερες και οι παραβάτες μπαίνουν πια στη φυλακή. Τελείωσαν τα αστεία!  

Απλώς, επειδή εμείς, ως ο εξυπνότερος και δημοκρατικότερος λαός στον κόσμο, έχουμε εμβαθύνει πολύ στη δημοκρατία, οι φυλακές μας είναι αυτοδιαχειριζόμενες. Οχι από πεποίθηση, όχι δηλαδή επειδή πιστεύουμε ότι αυτό είναι το σωστό, αλλά επειδή δεν θέλουμε να μπλέξουμε. Αλλωστε, τόσο οι πολιτικοί όσο και οι πολίτες έχουμε καλύτερα πράγματα για να ασχοληθούμε, λ.χ., το κυκλοφοριακό και τις δημόσιες συγκοινωνίες στην πρωτεύουσα.

Κακά τα ψέματα, το σωφρονιστικό σύστημα και η κατάστασή του είναι ίσως το τελευταίο στον κατάλογο των προβλημάτων του κράτους. Εκλογικό όφελος από την εξυγίανση του σωφρονιστικού συστήματος στην Ελλάδα δεν μπορεί να υπάρχει, επομένως δεν θα υπάρξει και σοβαρή απόπειρα για τη μεταρρύθμισή του.  

Από την άλλη πλευρά, με τα κρατούντα ήθη στην Ελλάδα, ούτε που μας περνά από τον νου η σκέψη ότι η λύση που θα μας ταίριαζε περισσότερο θα ήταν...

 

Διαβάστε περισσότερα »
Την ανάρτηση έκανε ο ΑΓΡΥΠΝΟΣ ΦΡΟΥΡΟΣ στις Παρασκευή, Φεβρουαρίου 20, 2026 0 σχόλια
Ετικέτες , , , , , ,

ΝουΔο-γαλαζαίικο ΚΑΘΑΡΜΑΤΟΠΛΗΚΤΟ ΚΟΥΛΟ-ΧΑΝΕΙΟ: Οι "άριστοι" ζαίοι με γραβάτα και δόντια που θα καταργούσαν τον "Νόμο Παρασκευόπουλου" αποφασίζουν νέο «νόμο Παρασκευόπουλου» αποφυλάκισης κρατουμένων λόγω έλλειψης φυλακών!!! Κουλιστάν το μεγαλείο σου!!!

 

 
 

Του ΓΙΑΝΝΗ ΜΑΡΙΝΟΥ

Τερματίζεται επιτέλους η εσκεμμένη μέχρι σήμερα σιωπή γύρω από το καθεστώς φυλάκισης για ποινικά αδικήματα και τις συνεχείς αποφυλακίσεις καταδίκων, οι οποίοι κυκλοφορούν ελεύθεροι και πολύ συχνά διαπράττουν νέα αδικήματα. Αποφασίστηκε ένας νέος «νόμος Παρασκευόπουλου». Δηλαδή η μαζική αποφυλάκιση 2.500 κρατουμένων με νέα βραχιολάκια ευρείας χρήσεως.

Ο απλός λόγος είναι η αποσυμφόρηση των σωφρονιστικών ιδρυμάτων, καθώς υπάρχει υπερπληθυσμός φυλακισμένων της τάξης του 25%.

Οι τακτικοί αναγνώστες μου θα θυμούνται πόσες φορές έχω στηλιτεύσει τον υπερκορεσμό των φυλακών από κρατουμένους και τη συστηματική απόκρυψη ότι η αιτία αυτής της ντροπιαστικής καταστάσεως είναι ότι από χρόνια οι υπάρχουσες φυλακές δεν χωρούν νέους ενοίκους και παρά ταύτα οι κυβερνήσεις δεν φροντίζουν να δημιουργούν νέες, επειδή έτσι θα αποδεικνυόταν αύξηση της εγκληματικότητας, πράγμα που θα καταλογιζόταν σε βάρος των εκάστοτε κυβερνώντων.

Ηδη η ασφυξία στις φυλακές και η ανάγκη μαζικών αποφυλακίσεων παράλληλα με τη γενικευμένη αναστολή έκτισης των ποινών φυλάκισης υποχρέωσαν πια την κυβέρνηση, πέρα από τις μαζικές αποφυλακίσεις, στον προγραμματισμό κατασκευής δέκα νέων σωφρονιστικών καταστημάτων σε Χαλκίδα, Αγχίαλο, Κέρκυρα, Φιλιάτες, Βόιο Κοζάνης και αλλού, κόστους 268 εκατομμυρίων ευρώ. Ολοκληρώνεται επίσης η θωράκιση των φυλακών με νέα ηλεκτρονικά συστήματα ελέγχου πρόσβασης και αδρανοποίησης κινητών τηλεφώνων.

Η ανησυχία για την κατάσταση σε ορισμένα σωφρονιστικά καταστήματα εντάθηκε μετά τη δολοφονία αλβανού ποινικού στην Γ’ Πτέρυγα των φυλακών Κορυδαλλού, παρότι υπήρχε προειδοποίηση στις αρμόδιες αρχές ότι ήταν στόχος «συμβολαίου θανάτου».

Αυτή τη στιγμή στις ελληνικές φυλακές κρατούνται 13.535 άτομα, μολονότι η χωρητικότητά τους είναι μόνο για 10.763 άτομα. Η αύξηση του πληθυσμού των κρατουμένων στις φυλακές αποδίδεται στην αύξηση φυλακίσεων για αδικήματα διακίνησης λαθρομεταναστών, στην αυστηροποίηση της νομοθεσίας για την προφυλάκιση εμπλεκομένων σε κλοπές, διαρρήξεις και απάτες (κυρίως υπότροπων), καθώς και στις νομοθετικές αλλαγές που δυσχεραίνουν τις υπό όρους απολύσεις κρατουμένων.

Προτεραιότητα στις αποφυλακίσεις με «βραχιολάκι» θα έχουν οι υπόδικοι (όχι για ανθρωποκτονίες και άλλες βίαιες πράξεις), όσοι έχουν ποινές μέχρι 2 έτη, όσοι έχουν ζητήσει υπό όρους απολύσεις και εκείνοι που έχουν δικαίωμα αδείας για να παρακολουθούν μαθήματα σε εκπαιδευτικά ιδρύματα.

Οπως επισημαίνει ο συνάδελφος Βασίλης Λαμπρόπουλος («Το Βήμα», 25/1), σχετικά με την αποφυλάκιση ή τις άδειες σε φυλακισμένους είχαν επιφυλάξεις οι δικαστικοί λειτουργοί, παρά τις πιέσεις των εκάστοτε κυβερνώντων. Τώρα όμως εκτιμάται ότι η δυνατότητα ηλεκτρονικής καταγραφής των κινήσεών τους θα οδηγεί και σε δικαστικές αποφάσεις για την αποφυλάκιση πολλών εξ αυτών. Ανάμεσα σε αυτούς που αναμένεται να τοποθετηθούν συσκευές καταγραφής κινήσεων είναι και ορισμένοι πρωταγωνιστές ενδοοικογενειακής βίας, όπως και ανήλικοι κρατούμενοι.

Μεταξύ άλλων προβλέπεται η…

 

Διαβάστε περισσότερα »
Την ανάρτηση έκανε ο ΑΓΡΥΠΝΟΣ ΦΡΟΥΡΟΣ στις Παρασκευή, Φεβρουαρίου 13, 2026 0 σχόλια
Ετικέτες , , , , , ,
Εγγραφή σε: Αναρτήσεις (Atom)