ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ ΔΙΑΣΠΟΡΑΣ - ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ - ΕΘΝΙΚΑ ΑΡΙΣΤΕΡΑ ΞΕΦΤΙΛΙΚΙΑ: Για τη δολοφονία...

Από τον Παναγιώτη Κωστόπουλο

Το παρόν άρθρο γράφεται με κίνδυνο να μας προλάβουν τα γεγονότα και με την πιθανότητα να μη μάθουμε πραγματικά τι συνέβη με τη δολοφονία του Κωνσταντίνου Κατσίφα.

 

Το δεδομένο είναι ότι στους Βουλιαράτες, ένα επισήμως αναγνωρισμένο μειονοτικό χωριό, όπου, βάσει της νομοθεσίας, οι ομογενείς έχουν δικαίωμα να τιμούν δημόσια τα εθνικά σύμβολά τους, ο Κατσίφας είχε επιδείξει έντονη πατριωτική δράση, υπερασπιζόμενος τα δίκαια της ελληνικής μειονότητας. 

Το έκανε ανοιχτά, δεν κρυβόταν και δεν ήταν δυνατόν να περάσει απαρατήρητος από τις αλβανικές μυστικές υπηρεσίες. Αν έφταιγε, αν πυροβόλησε, αν τον προκάλεσαν, αν παραδόθηκε, αν τον απείλησαν, διερευνώνται. Σίγουρο είναι ότι έβγαλε όπλο, το οποίο είναι παράνομο. Από αυτό το σημείο μέχρι το σημείο να διαλευκανθούν τα αίτια και ο τρόπος δολοφονίας του υπάρχει δρόμος. Το αν είχε συλληφθεί πριν από 10 χρόνια για κατοχή κάνναβης ή αν ήταν φιλοχρυσαυγίτης είναι στοιχεία που εξέμεσε ο εσμός των αριστεροδέξιων εθνοαποδομητών, σκυλεύοντας τη μνήμη του, προσπαθώντας να αποπροσανατολίσουν την κοινή γνώμη.

 

Οπως και να ’χει, ο Κώστας θυμόταν. Ηταν σε ηλικία που έζησε τα ηλεκτροφόρα συρματοπλέγματα του Χότζα. Τις καταστροφές των εκκλησιών και των σχολείων. Το καθεστώς τρομοκρατίας που επικρατούσε. Τη δολοφονία του Αριστοτέλη Γκούμα, επειδή μιλούσε τη μητρική γλώσσα του. Τις μεθοδεύσεις για να υφαρπάξει το αλβανικό κράτος τις περιουσίες των Ελλήνων. Την ανακίνηση του ζητήματος των -δοσίλογων συνεργατών των Γερμανών- Τσάμηδων. 

 

Για αυτές τις μνήμες, τον Κώστα τον έκαιγε «της καρδιάς το πύρωμα» που μετρά τη μεγαλοσύνη του έθνους μας. Τον ενοχλούσε ότι η νομιμότητα επιβάλλει να μη μιλάμε σήμερα για Βόρεια Ηπειρο και για αλύτρωτες πατρίδες, γιατί υπάρχουν διεθνείς συνθήκες που τα ορίζουν αυτά. Πέρα από αυτά, όμως, αναφερόμαστε στην επίσημα αναγνωρισμένη ελληνική εθνική μειονότητα στην Αλβανία: 

Εχουμε εικόνα για την ταχύτητα με την οποία συρρικνώνεται ο ελληνικός πληθυσμός που κατοικεί εκεί; 

Κατανοούμε το μέγεθος της τρομοκρατίας που δέχονται τα αδέρφια μας για να μη δηλώνουν την ελληνική ταυτότητά τους;

Η Αριστερά τόσα χρόνια υπερασπίζεται τα δικαιώματα του λαού της Νικαράγουα, τον αγώνα των Ζαπατίστας, αλλά τον αγώνα των Βορειοηπειρωτών δεν τον γνωρίζει.  

Ο πρωθυπουργός μας ευχάριστα αποδέχτηκε να απαντήσει στη μητέρα του Ζακ, αλλά δεν βρήκε λόγια συμπόνιας για τον δολοφονημένο Κώστα…
 

Ας ελπίσουμε κάποια στιγμή...

ΣΥΡΙΖΑΝΕΛέητο ΞΕΠΟΥΛΗΤΑΡΑΔΙΚΟ - ΕΘΝΙΚΑ ΞΕΦΤΙΛΙΚΙΑ: Οίκος Ενοχής

Από τον  Παναγιώτη Κωστόπουλο

Εχουμε γίνει κουραστικοί να αναφερόμαστε συνέχεια στα πεπραγμένα του ΣΥΡΙΖΑ, ο οποίος δεν κουράζεται να συνεχίζει με αμείωτη ένταση το καταστροφικό του έργο. Οι δήθεν υπέρμαχοι της δημοκρατίας και μάλιστα της συμμετοχικής, για ένα από τα πλέον σοβαρότερα ζητήματα όπως είναι αυτό της ονομασίας των Σκοπίων, όχι μόνο δεν ζήτησαν τη γνώμη του «κυρίαρχου» λαού αλλά δεν θέλουν να λάβουν υπόψη τους το τεράστιο κύμα αντιδράσεων που έχει εξαπλωθεί σε όλη τη χώρα.

 

Είναι ένοχος που μας πούλησε ως επιτυχία τη Συμφωνία των Πρεσπών που κανονικά δεν την υπογράφει κάποιος ούτε υπό απειλή περιστρόφου και δεν έχει εξηγήσει κανείς ακόμα στον λαό ποιο ήταν το κέρδος της Ελλάδας.

 

Το μέγεθος της τραγικότητας της συμφωνίας αποτυπώνεται πολύ γλαφυρά στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, στα οποία ο κόσμος γράφει ότι «ο Τσίπρας μέσα στη συμφωνία είναι ικανός να πούλησε μέχρι και το καλοκαίρι»! Οι βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ αλλά και των ΑΝ.ΕΛ. δεν μπορούν να εμφανιστούν ούτε στον δρόμο πλέον από τις εκδηλώσεις διαμαρτυρίας του λαού, δηλώνοντας ότι σ’ αυτές βλέπουν κάποιους λίγους αντιδραστικούς και κακούς φασίστες. Χρησιμοποιώντας ως ασπίδα τα ΜΑΤ, τα οποία απεχθάνονται, βγάζουν μια απέχθεια προς τον λαό, τον οποίο γέμισαν πάλι με χημικά κατά την τελευταία μεγαλειώδη εκδήλωση που οργάνωσαν στη ΔΕΘ τη Δευτέρα, με σύνολο συμμετεχόντων, σύμφωνα με κάποια δημοσιεύματα, τα 32 άτομα!

 

Εκτός απ’ αυτά ο ΣΥΡΙΖΑ είναι ένοχος για τα πολλά και επανειλημμένα ψέματα που έχει πει τα τελευταία χρόνια πριν και μετά τις εκλογές, με κορυφαία απάτη τη μετατροπή του αποτελέσματος του δημοψηφίσματος του 2015.
 

Είναι ένοχος γιατί παρουσίασε ως τεράστια επιτυχία και ως έξοδο από τα Μνημόνια την πρόσφατη συμφωνία για το χρέος.

Στην ουσία όμως είναι κατανοητό ότι του πήραν τα παντελόνια και του έδωσαν ως αντάλλαγμα μια γραβάτα.  

Είναι ένοχος γιατί...

ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ - ΠΙΣΤΗ - ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Περί θυσίας

Από τον Παναγιώτη Κωστόπουλο

Σύμφωνα με το λεξικό του Μπαμπινιώτη, ως θυσία ορίζουμε «τη στέρηση υλικών ή ηθικών αγαθών ή ενδεχομένως προσφορά και της ίδιας της ζωής, την οποία υφίσταται κάποιος για την επίτευξη ευγενούς και ανιδιοτελούς σκοπού».

 

Τη σημερινή εποχή η λέξη έχει αποπεμφθεί από το λεξιλόγιό μας γιατί τείνει να γίνει κενή περιεχομένου. 

Οι περισσότεροι Ελληνες έπαψαν να πιστεύουν σε έννοιες που έχουν ιδιαίτερη αξία, όπως η πατρίδα, η πίστη, η οικογένεια, ο συνάνθρωπος και γι’ αυτό αρνούνται να θυσιάσουν οτιδήποτε προκειμένου να γίνουν κοινωνοί τους. Ενας ευτελής στόχος δεν απαιτεί θυσίες. Οταν δεν αναγνωρίζεις τα παραπάνω ως ιερά και όσια, δεν γίνεται να αγωνιστείς μέχρις εσχάτων «υπέρ βωμών και εστιών».

 

Επιπλέον, όσον αφορά τα απλά και καθημερινά, ένα μεγάλο μέρος των σύγχρονων Ελλήνων είναι μαθημένο στη λογική της ήσσονος προσπάθειας και του γρήγορου κέρδους, στην απομύζηση του κράτους και στον βιοπορισμό από τα επιδόματα (αυτό εννοείται πολλές φορές όχι από επιλογή). Ετσι, δεν θυσιάζει τη βόλεψή του και την καλοπέρασή του, προκειμένου να βγάλει τα προς το ζην. Δυστυχώς, όλα τα παραπάνω είναι συμπεριφορές πολλών ετών, οι οποίες οδήγησαν στο σήμερα.

 

Από την Εξοδο των προγόνων μας Μεσολογγιτών που τιμήσαμε την Κυριακή των Βαΐων, η οποία αποτέλεσε παγκόσμιο πρότυπο ηρωισμού, έως την Εβδομάδα των Παθών του Θεανθρώπου που διανύουμε, διδασκόμαστε τη θυσία. Διδασκόμαστε πως ένας Θεός κατέβηκε στη γη και έγινε άνθρωπος «και σχήματι ευρεθείς ως άνθρωπος εταπείνωσεν εαυτόν γενόμενος υπήκοος μέχρι θανάτου, θανάτου δε σταυρού» (Φιλιπ. 2:8) για να θυσιαστεί αγαπητικά για εμάς. 

Ο λαός στέκεται αμήχανος προς αυτή τη γιορτή, γιατί τώρα δεν υπάρχουν στολισμένες πόλεις, πολύχρωμα λαμπάκια και ο ροδομάγουλος Santa. Γιατί από την αρχή της Μεγάλης Τεσσαρακοστής έως το Πάσχα ο δρόμος για την κορύφωση του δράματος, την Ανάσταση, προϋποθέτει το μαρτύριο και τη θυσία.

Ως Eλληνες και ορθόδοξοι, μαθημένοι στον ηρωικό και μαρτυρικό τρόπο ζωής...

ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΑΝΘΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Προς αρνησιπάτριδες - Μια «βόλτα» για όσους δεν διδάχτηκαν Ιστορία

Από τον Παναγιώτη Κωστόπουλο

Αγαπητοί αδελφοί, αν δεν σας δίδαξαν Ιστορία και αν δεν θέλετε να τη διαβάσετε, κάντε μια βόλτα στην πατρίδα μας, την πατρίδα σας. 

Περπατήστε πάνω στην ελληνική γη, μυρίστε τους τάφους των μαρτύρων της πίστης μας που ευωδιάζουν, μα προσέξτε μη σκοντάψετε στα οστά των ηρώων μας, που είναι διάσπαρτα σε όλη την ελληνική -και όχι μόνο- επικράτεια. Προσέξτε μη λερωθείτε από το αίμα τους που πότισε αυτή τη γη και ακόμα είναι νωπό και αναβλύζει.
 

Κόψτε έναν καρπό ελιάς από ένα ελαιόδεντρο και αφήστε τον να σας διηγηθεί την ιστορία του από τη μακραίωνη παραμονή του στα άγια χώματά μας. Πηγαίνετε σε ένα αμπέλι. Κόψτε μερικά σταφύλια, τρυγήστε τα και πιείτε μια γουλιά κρασί στην υγειά του Ομήρου, που από τότε έπινε απ’ το ίδιο κρασί. Πηγαίνετε κοντά σε μια θάλασσα και αφουγκραστείτε τον ήχο των κυμάτων, που θα σας ταξιδέψουν με τα ελληνικά πλοία.

 

Ανεβείτε στο όρος, μυρίστε το λιβάνι και δεχτείτε την ευλογία της Παναγιάς μας. Περάστε από την ενορία της Ευαγγελίστριας στον Πειραιά, μήπως και πετύχετε τον δάσκαλο της αξιοπρέπειας πάμφτωχο Νικηταρά να ζητιανεύει για να μείνει ζωντανός απ’ το κυνήγι του κράτους, αφού γλίτωσε τα τουρκικά βόλια. Ζυγώστε στις παθοκτόνες εκκλησιές και στα μοναστήρια, και μυρίστε το μπαρούτι από τις μπαρουταποθήκες του ’21.
 

Περάστε μια βόλτα απ’ το αλωνάκι. Εκεί θα δείτε τον αρχηγό της φρουράς Αθανάσιο Ραζή - Κότσικα και τους συμπολεμιστές του να σας μιλούν για μια ξεχασμένη σήμερα έννοια, τη θυσία. 

Μην περιμένετε όμως να δείτε κατάφρακτους γυμνασμένους πολεμιστές, οπλισμένους σαν αστακούς, να υπερασπίζονται τα τείχη. Λιπόσαρκοι και άοπλοι θα είναι, περιστοιχισμένοι από ημιθανή απ’ την πείνα γυναικόπαιδα.

 

Ακούστε τον αγράμματο Μακρυγιάννη να λέει στον «Ντερνύ» ότι «αδύνατες είναι οι θέσεις μας κι εμείς, αλλά είναι δυνατός ο Θεός που μας προστατεύει». 

Περάστε και απ’ τις Θερμοπύλες, να σας πουν οι 300 ερασιθάνατοι και ο βασιλιάς τους τι σημαίνει ελεύθερος πολίτης.

 

 

Δυστυχώς για κάποιους, η γη μας θα συνεχίζει να ξεβράζει Ιστορία, όσο κι αν την τσιμεντώνουμε υλικά και πνευματικά.
 

 

Για το τέλος, συμπατριώτη μου, που πολεμάς την πατρίδα σου και αρνείσαι τον εαυτό σου, θα σου αφιερώσω...

 

ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ - ΕΘΝΙΚΑ ΣΥΡΙΖΑίικα ΞΕΦΤΙΛΙΚΙΑ: «Ετερόκλητος όχλος»

Από τον Παναγιώτη Κωστόπουλο

Ο κ. Τσίπρας, πιστός στις προκλήσεις του προς τους πολιτικούς αντιπάλους του, χαρακτήρισε υποτιμητικά τον κόσμο που συμμετείχε και υποστήριξε τα δύο μεγαλειώδη συλλαλητήρια «ετερόκλητο όχλο». 

Οσον αφορά το «ετερόκλητος», ισχύει εις το έπακρο και είναι θετικό.  

Οσον αφορά το «όχλος», θα προσπαθήσουμε να διαπιστώσουμε αν ο χαρακτηρισμός εδράζεται στην πραγματικότητα, σύμφωνα με τους ορισμούς που δίνει στο λεξικό του ο Γ. Μπαμπινιώτης.

Ορισμός 1ος: «Το άτακτο και ανεξέλεγκτο πλήθος, που εμφανίζει συχνά τάσεις αναταραχής, πρόκλησης καταστροφών κ.λπ.». Αντίθετα με αυτά στα οποία μας έχουν συνηθίσει οι ομοϊδεάτες και χαϊδεμένα παιδιά του ΣΥΡΙΖΑ, δυστυχώς για την κυβέρνηση, το πλήθος δεν ήταν ανεξέλεγκτο και δεν προκάλεσε αναταραχές και καταστροφές, σε σημείο που να στενοχωρήσει τους τζαμάδες, τους ασφαλιστές, τους ελαιοχρωματιστές, τους φανοποιούς κ.ά.

Ορισμός 2ος: «Το σύνολο ατόμων που συσπειρώνονται και δρουν υπό την επίδραση συναισθηματικών παρορμήσεων, χωρίς πολιτική ωριμότητα και αυτοέλεγχο». Αυτός ο ορισμός αληθεύει ως προς το ότι ο λαός των συλλαλητηρίων έδρασε υπό την επίδραση συναισθηματικών παρορμήσεων, και μάλιστα του υγιούς συναισθήματος της αγάπης προς την πατρίδα. Πολιτική ωριμότητα δεν υπήρχε, γιατί δεν υπήρχε πολιτικό υποκείμενο. Εδώ θα σταθούμε λίγο παραπάνω, λέγοντας ότι η προαναφερθείσα ορμέμφυτη αγάπη προς την πατρίδα, όταν γίνεται ενσυνείδητη επιλογή και βίωμα, μετατρέπεται σε πολιτική βούληση, η οποία ελπίζουμε να μετουσιωθεί σε κάτι πατριωτικό και ενωτικό. Στον αντίποδα, πρέπει να απομακρυνθούν αυτόκλητοι σωτήρες, οι οποίοι λειτουργούν βάσει μικροπολιτικών παιχνιδιών και προσωπικών επιδιώξεων, αναντίστοιχα με την τεράστια επιτυχία των συλλαλητηρίων, και να σταματήσουν οι συγκρούσεις συμφερόντων ανάμεσα σε πατριδοκάπηλες ασημαντότητες που κρίνουν ότι ένα εθνικό θέμα είναι ευκαιρία για σπέκουλα.

Ορισμός 3ος: «Ο πολύς λαός, τα κοινωνικά στρώματα που θεωρούνται κατώτερα ή χυδαία». Σύμφωνα με αυτόν τον ορισμό, ο κ. Τσίπρας παραδέχτηκε έμμεσα ότι πρόκειται περί πλήθους, δηλαδή για πολύ λαό. Αξιοσημείωτη είναι η κατάταξη του όχλου στα κατώτερα κοινωνικά στρώματα. Απέναντι στα χαμηλά κοινωνικά στρώματα, τα οποία συμπεριλαμβάνουν πλέον και την κατεστραμμένη και σχεδόν εξαφανισμένη μεσαία τάξη, στέκονται ο πρωθυπουργός, ο οποίος φέρει σημαντική ευθύνη για την οικονομική κατάστασή τους, καθώς και η πολιτική παρέα του, που μαζί συγκαταλέγονται ή παριστάνουν την ελίτ - όχι μόνο την οικονομική, αλλά σίγουρα την ηγεμονεύουσα.

Αυτός ο «ετερόκλητος όχλος» είναι όσοι ζωντανοί απέμειναν να θυμίζουν ότι υπάρχει ακόμα λαός που αντιστέκεται στα σχέδιά τους και ο οποίος, με τη στάση του, φωνάζει και θα φωνάζει...