Από τον Μιχάλη Ψύλο
«Futura» (Μέλλον) είναι ο τίτλος ενός εξαιρετικού ντοκιμαντέρ, που παρουσίασαν στο Φεστιβάλ των Κανών τρεις σπουδαίοι Ιταλοί σκηνοθέτες: Ο Πιέτρο Μαρτσέλο, ο Φραντσέσκο Μούνζι και η Αλίτσε Ρορβάχερ.
Το ντοκιμαντέρ εξετάζει τη ζωή των νέων παιδιών. Των κοριτσιών και των αγοριών ηλικίας 18-25 ετών, που η πανδημία τα βρήκε την ώρα που προσπαθούν να ανοίξουν τα φτερά τους.
Των παιδιών που κάποιοι πιστεύουν ότι μπορούν να «δωροδοκήσουν» με 150 ευρώ για να αποκτήσουν την «ελευθερία» τους με μια «προπληρωμένη κάρτα»!
Δεκάδες νέοι και νέες από όλα τα κοινωνικά στρώματα μιλούν στους τρεις σκηνοθέτες του «Futura»: Για το πώς ζουν στην εποχή της πανδημίας, τι ελπίζουν και πώς φαντάζονται τον εαυτό τους στο μέλλον.
Οι τρεις σκηνοθέτες, όλοι τους γονείς εφήβων, σκέφτηκαν αυτό το ντοκιμαντέρ έχοντας στο μυαλό τους μια πολύ συγκεκριμένη ιδέα: «Να ζωγραφίσουν μια τοιχογραφία των σημερινών νέων και να την παραδώσουν στα αρχεία, στην Ιστορία, για να θυμόμαστε τη ζωή τους όταν έρθει η ώρα» όπως αναφέρεται στο ντοκιμαντέρ.
«Οι νέοι περιγράφουν την εικόνα ενός κόσμου που πρόκειται να τελειώσει» λέει η Αλίτσε Ροχβάχερ. «Είμαστε αντιμέτωποι με το σκοτάδι, θέλουμε το φως» λένε οι περισσότεροι «πρωταγωνιστές», τονίζει η Ιταλίδα σκηνοθέτις. «Αυτό το έργο που έχουμε κάνει, από τη μία πλευρά, με ενθουσιάζει, από την άλλη, με κάνει να κλαίω» ομολογεί ο Πιέτρο Μαρτσέλο.
«Υπάρχει μια διάχυτη ανησυχία. Ακούγεται παράδοξο, αλλά πλέον για ένα μέλλον που έχει… ληστευτεί».
«Όχι τόσο ο φόβος όσο η αγωνία είναι το συναίσθημα που κυριαρχεί στα πρόσωπα των νέων παιδιών» λέει ο Φραντσέσκο Μούνζι. «Δεν ξέρουν καλά καλά πώς θα καταλήξουν. Ζουν σε μια περίπλοκη εποχή που είναι δύσκολο να κατανοήσουν και η πανδημία τα έχει καταστήσει ακόμη πιο εύθραυστα. Δεν μπορούν καν να φανταστούν τι θα βιώσουν, αν θα μπορέσουν να φτιάξουν κάτι, σαν να επίκειται το τέλος του κόσμου. Μια έννοια που δεν είναι καινούργια για πολλούς νέους ανθρώπους, αλλά σήμερα με την πανδημία φαίνεται να βρίσκει περισσότερη επιστημονική εξήγηση» συνεχίζει ο Μούνζι.
Μια έρευνα που πραγματοποιήθηκε στη Γερμανία με τη συμμετοχή 1.500 νέων παιδιών, ηλικίας 16-25 ετών, έδειξε ότι το κυρίαρχο συναίσθημα είναι η απογοήτευση, γράφει η Tagesschau. «Το 84% των νέων κάτω των 26 ετών είπαν πως αισθάνονται εγκαταλειμμένοι από την κυβέρνηση, γιατί αγνοεί τα συμφέροντά τους. Το 70% φοβούνται πολύ όταν σκέφτονται τη ζωή τους σε 50 χρόνια».
Το επικίνδυνο είναι ότι η πανδημία έχει αυξήσει τη δυσαρέσκεια των νέων προς πάσα κατεύθυνση. «Η απογοήτευση με την πολιτική, εν γένει, έχει αυξηθεί επικίνδυνα στην εποχή του κορονοϊού. Και αυτό μπορεί να είναι επικίνδυνο για την ίδια τη δημοκρατία. Περισσότεροι από τους μισούς νεαρούς ενήλικες στη Γερμανία, σχεδόν το 55%, δεν βλέπουν τον εαυτό τους να εκπροσωπείται από κανένα κόμμα» γράφει η γερμανική εφημερίδα.
«Αυτή η γενιά βλέπει, ήδη, τον εαυτό της παραμελημένο από την πολιτική. Οι ανάγκες των νέων ανθρώπων και αυτό το συναίσθημα έχει εξαπλωθεί. Ενα συναίσθημα που συνοδεύεται από μια ευρεία αίσθηση μοναξιάς… ο θυμός, στρέφεται εναντίον των πολιτικών επειδή παραμελούν τα συμφέροντα και τις ανάγκες των νέων. Οι πολιτικοί έχουν χάσει την αξιοπιστία τους μεταξύ της νέας γενιάς.
Πολλοί νέοι θεωρούν πως οι ανάγκες τους βρέθηκαν στο κάτω… ράφι των κυβερνήσεων, που πιστεύουν ότι με τον αυξανόμενο αριθμό των εμβολιασμών θα μπορούσαν απλά να ξεπεράσουν το ζήτημα. Αλλά αν τα κρούσματα αυξηθούν ξανά λόγω της μετάλλαξης Δέλτα, τότε οι νέοι που δεν έχουν εμβολιαστεί θα πέσουν ξανά στην ίδια τρύπα μοναξιάς και απομόνωσης με πριν» λέει στην Tagesschau ο ερευνητής σε θέματα νεολαίας Σάιμον Σνέτζερ.
«Και αν οι κυβερνήσεις δεν μπορούν να σκεφτούν τίποτα άλλο από το να επιβάλουν νέα περιοριστικά μέτρα στους νέους που είναι πεινασμένοι για ελευθερία, τότε...
