"Κόμμα = Ομάς ανθρώπων, ειδότων ν' αναγιγνώσκωσι και ν' αρθογραφώσιν εχόντων χείρας και πόδας υγιείς, αλλά μισούντων πάσαν εργασίαν, οίτινες ενούμενοι υπο ένα οιονδήποτε αρχηγόν, ζητούσι ν' αναβιβάσωσιν αυτόν δια παντός μέσου εις την έδραν πρωθυπουργού, ίνα παρέχη αυτοίς τα μέσα να ζώσι χωρίς να σκάπτωσι"
Εμμανουήλ Ροΐδης , Έλληνας πεζογράφος και κριτικός (1836-1904)


Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΑΙΓΥΠΤΟΣ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΑΙΓΥΠΤΟΣ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

ΙΣΛΑΜΟΦΑΣΙΣΜΟΣ και ΑΡΙΣΤΕΡA ΑΝΘΕΛΛΗΝIKA ΧΡΗΣΙΜA ΗΛΙΘΙA ΣΟΥΡΓΕΛΑ: «Κυριάκο σώσε μας», παρακαλούσαν οι αλληλέγγυοι σουργελαράδες

Του ΣΑΚΗ ΜΟΥΜΤΖΗ

Η παντόφλα και η σφαλιάρα έπεφταν σύννεφο. 

Οι ισλαμιστές αλληλέγγυοι δεν μπορούσαν να καταλάβουν γιατί τους έδερναν οι Αιγύπτιοι. Περίμεναν μια πανηγυρική υποδοχή. Αυτοί πήγαν εκεί για να συμπαρασταθούν στους Παλαιστίνιους της Γάζας. Τελικά, στο τέλος της ημέρας, αντιλήφθηκαν πως ακριβώς για αυτόν τον λόγο έφαγαν ξύλο. Επειδή οι Αιγύπτιοι δε θέλουν να βλέπουν στα μάτια τους Παλαιστίνιους ύψωσαν όχι απλώς ένα τείχος, αλλά ένα συγκρότημα αλλεπάλληλων τειχών στα σύνορα τους με τη Γάζα.

Προφανώς, οι Αιγύπτιοι, ένας λαός ο οποίος ιστορικά ελάχιστη σχέση έχει με τους Άραβες, διδάχθηκαν από τα παθήματα των Ιορδανών, των Λιβανέζων και των Κουβεϊτιανών όταν φιλοξένησαν Παλαιστίνιους πρόσφυγες. Και προχθές έδειξαν αυτά τα αισθήματά τους στους αλληλέγγυους οι οποίοι ελπίζω να επιστρέφουν στις πατρίδες τους σοφότεροι.

Δεν ξέρω αν ήταν τόσο αφελείς και ανιστόρητοι ή τόσο βολονταριστές ώστε να πιστέψουν ότι θα έφταναν στα σύνορα με τη Γάζα. Και αυτό ισχύει για το πλήθος. Οι διοργανωτές και χρηματοδότες αυτής της πορείας γνώριζαν άριστα τι επρόκειτο να συμβεί. Για αυτούς σημασία είχε το ακτιβιστικό χάπενινγκ και κάποια χρήματα που έπρεπε να ξοδευτούν. Μια ΜΚΟ για να υπάρχει, δηλαδή να συγκεντρώνει χορηγίες, πρέπει να φαίνεται. Να κάνει αισθητή τη διεθνή παρουσία της. Οι κομπάρσοι, ένας στρατός από αφελείς, καλοπροαίρετους και φανατισμένους, είναι εύκολο να βρεθούν. Και μέσα στο σενάριο είναι και μερικές καρπαζιές και παντοφλιές.

Κάπως έτσι βρέθηκαν εκεί εγκλωβισμένοι και οι ημέτεροι αλληλέγγυοι. Όταν διαπίστωσαν ότι οι Αιγύπτιοι -Αρχές και απλοί πολίτες- δεν αστειεύονται, άρχισαν να ζητούν μέσω του Διαδικτύου τη βοήθεια της ελληνικής κυβέρνησης. Δηλαδή της «χούντας του Κούλη». Και ο Κούλης έκανε τα δέοντα ώστε οι αλληλέγγυοι να απελευθερωθούν. 


Κάθε τέτοια ιστορία έχει και το δίδαγμά της. Όταν θέλεις να κάνεις μια παρέμβαση τέτοιας μορφής δεν μπορεί να αγνοείς την Ιστορία του χώρου. Δε γίνεται να εισαγάγεις συνειδήσεις που είναι όχι απλώς ξένες, αλλά και εχθρικές προς τη συλλογική συνείδηση της περιοχής.  

Οι αλληλέγγυοι θα περίμεναν πλήθη Αιγυπτίων να τους αποθεώνουν και να τους ακολουθούσαν στην πορεία προς τη Γάζα. Αυτό πίστευαν με βάση τις δικές τους προσλήψεις που συγκροτήθηκαν στα αμφιθέατρα και στις πλατείες των δυτικών κοινωνιών. 

Εκεί κάτω όμως...

 

Διαβάστε περισσότερα »
Την ανάρτηση έκανε ο ΑΓΡΥΠΝΟΣ ΦΡΟΥΡΟΣ στις Τετάρτη, Ιουνίου 18, 2025 0 σχόλια
Ετικέτες , , , , , , , , ,

Ελληνόφωνων αριστερών αφελληνισμένων ισλαμοκαθαρματολάγνων ναυαγίων διεθνής κωμωδία

Διαβάστε περισσότερα »
Την ανάρτηση έκανε ο ΑΓΡΥΠΝΟΣ ΦΡΟΥΡΟΣ στις Κυριακή, Ιουνίου 15, 2025 0 σχόλια
Ετικέτες , , , , , , ,

ΝουΔο-γαλαζαίικα ΕΘΝΙΚΑ ΣΟΥΡΓΕΛΑ και ΔΙΕΘΝΗ ΚΑΘΑΡΜΑΤΑ : Θεματικό πάρκο για χριστιανούς

 


Του ΣΤΕΦΑΝΟΥ ΚΑΣΙΜΑΤΗ

Να σας πω αμέσως πού την πατήσαμε στην υπόθεση της μονής: δεν είχαμε υπολογίσει την ύπαρξη της ανεξάρτητης αιγυπτιακής Δικαιοσύνης. Απορροφημένοι στην περηφάνια και στο καμάρι μας για τη δικιά μας, την ανεξάρτητη ελληνική Δικαιοσύνη, είχαμε παραλείψει να λάβουμε υπόψη ότι μπορεί και εκεί να υπάρχει ανεξάρτητη Δικαιοσύνη, εξίσου απρόβλεπτη και ανεπηρέαστη από τη δική μας φιλία με τον πρόεδρο Αλ-Σίσι. Αφεθήκαμε στις καλές σχέσεις, στα χαμόγελα και τις υποσχέσεις και την πατήσαμε. Γίναμε ρεζίλι στο συγκεκριμένο θέμα και ο Πρωθυπουργός προσωπικώς. 

Το δε χειρότερο είναι ότι προέκυψε ξαφνικά ένα μεγάλο πρόβλημα στις ελληνοαιγυπτιακές σχέσεις, που μέχρι τώρα ήταν εξαίρετες. Ενα πρόβλημα αξεπέραστο, πολύ φοβάμαι, αφού το αρμόδιο αιγυπτιακό Εφετείο εξέδωσε την απόφασή του.

Ρεζίλι, όμως, έγινε και ο πρόεδρος της Αιγύπτου! Διότι τον ακούσαμε όλοι, κατά την πρόσφατη επίσκεψή του στην Αθήνα, να δεσμεύεται δημοσίως για την ομαλή διευθέτηση του ζητήματος. Τον άκουσε όλος ο κόσμος, γιατί οι διπλωματικοί εκπρόσωποι των τρίτων χωρών παρακολούθησαν την επίσκεψη και ενημέρωσαν τις πρωτεύουσές τους – αυτή είναι η δουλειά τους, σε τελευταία ανάλυση. Δεν μπορούμε, επομένως, να υποψιαζόμαστε τον πρόεδρο της Αιγύπτου ότι μας εξαπάτησε. Το πιθανότερο είναι να εξαπατήθηκε και αυτός, γιατί τέτοια απατεωνιά του αισχίστου είδους δεν ταιριάζει σε αρχηγό κράτους. Μειώνει τον ίδιο και την αξιοπιστία του, αλλά και το έθνος που εκπροσωπεί.  

Θεωρώ αδιανόητο, λοιπόν, ο πρόεδρος Σίσι να μετείχε στην απάτη. Είναι πολύ έξυπνος άνθρωπος για να κάνει κάτι τόσο ηλίθιο – αν και, βεβαίως, αυτό δεν αποτελεί κανόνα στη ζωή.

Στην υπόθεση της μονής στο Σινά κέρδισε, φοβάμαι, το βαθύ κράτος της Αιγύπτου, στο οποίο ανήκει η διαχείριση των αρχαιοτήτων και της πολιτιστικής κληρονομιάς γενικότερα.  

Για τους Αιγύπτιους, το θέμα αυτό είναι ταυτοτικό, όπως ακριβώς είναι και για εμάς. Δεν θα μας άρεσε πολύ, νομίζω, αν κάποιοι άλλοι έκαναν κουμάντο σε έναν δικό μας αρχαιολογικό χώρο· ομοίως και οι Αιγύπτιοι.  

Η Μονή της Αγίας Αικατερίνης του Σινά είναι ένας πολιτιστικός θησαυρός, με την πλήρη σημασία του όρου. Είναι το λίκνο του ανατολικού μοναχισμού. Εκεί είναι ίσως η κυριότερη από τις πρώιμες εστίες του κινήματος του μοναχισμού, για τον ρόλο και τη σημασία του οποίου στη διαμόρφωση των χριστιανικών Εκκλησιών περιττεύει να πούμε πολλά. Αρκεί να επισημάνουμε ότι, επί αιώνες τώρα, σε Δύση και Ανατολή, μοναχοί διοικούν τους μηχανισμούς που ονομάζουμε Εκκλησίες.

Μαζί με την Ιερουσαλήμ, το Σινά θα μπορούσαμε να πούμε ότι είναι από τους αρχαιότερους προορισμούς προσκυνηματικού τουρισμού στον χριστιανικό κόσμο, διότι από τα τέλη του 4ου αιώνα υπάρχουν γραπτές πηγές που αναφέρουν και μοναστικές κοινότητες, αλλά και προσκυνητές που πήγαιναν να βρεθούν στους τόπους της Εξόδου, εκεί όπου ο Μωυσής παρέλαβε τις δέκα εντολές από τον Θεό. Εκεί ήταν ηγούμενος τον 6ο αιώνα ο Ιωάννης της Κλίμακος, που συνέταξε την περίφημη Κλίμακα (τη διαδικασία της ανόδου προς τον Παράδεισο), ένα από τα σπουδαιότερα κείμενα της ανατολικής πνευματικότητας. Δεν ήταν για πλάκα, λοιπόν, που ο Ιουστινιανός, γύρω στο 550, έβαλε να χτίσουν το μοναστήρι-φρούριο που βλέπουμε και σήμερα.  

Δεν είναι υπερβολή, επομένως, να χαρακτηρίζουμε τη μονή πολιτιστικό θησαυρό. Είναι από τα σημαντικότερα μνημεία του χριστιανικού ρωμαϊκού κόσμου παγκοσμίως, πολύ περισσότερο επειδή έχει αδιάκοπη λειτουργία 15 αιώνων.

Αυτόν τον θησαυρό ήθελε να βάλει στο χέρι το βαθύ κράτος της Αιγύπτου και, όπως φαίνεται, το πέτυχε. Το ζητούμενο δεν ήταν μόνο η ευθύνη της διαχείρισης – σημειώστε ότι διατηρείται μεν η ανεξαρτησία της μονής, αλλά η επιβίωσή της πλέον εξαρτάται από το αιγυπτιακό κράτος, αφού η περιουσία της έχει δημευθεί.  

Εξίσου σημαντική, πιστεύω, ήταν και η σκοπιμότητα της τουριστικής εκμετάλλευσης. Η κατασκευή του οικολογικού μεγαθηρίου παραπλεύρως μιλάει από μόνη της. Με τη μονή εξαρτημένη πλέον από την καλοσύνη του αιγυπτιακού κράτους (που είμαι βέβαιος ότι είναι αστείρευτη), η Αίγυπτος έχει φτιάξει στο Σινά το τέλειο θεματικό πάρκο για θρησκευόμενους!

Είναι προφανές λοιπόν το...

 

Διαβάστε περισσότερα »
Την ανάρτηση έκανε ο ΑΓΡΥΠΝΟΣ ΦΡΟΥΡΟΣ στις Παρασκευή, Ιουνίου 06, 2025 0 σχόλια
Ετικέτες , , , , , , ,

ΔΙΕΘΝΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗ - ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ - ΕΘΝΙΚΑ ΞΕΦΤΙΛΙΚΙΑ: Δούναι και ου λαβείν και με την Αλβανία;


Του Σάββα Καλεντερίδη

Σε μέρος του κόσμου της πανεπιστημιακής κοινότητας, του διπλωματικού σώματος αλλά και του πολιτικού κόσμου στην Ελλάδα, όσον αφορά τα δικαιώματα της Ελλάδας στις θαλάσσιες ζώνες, επικρατούν οι εξής απόψεις:

Πρώτον, η Ελλάδα ευνοείται από τη γεωγραφία και με βάση τις πρόνοιες του Διεθνούς Δικαίου διεκδικεί θαλάσσιες περιοχές τετραπλάσιες της χερσαίας έκτασής της. Αυτή η επισήμανση που κάνουν όταν επιχειρηματολογούν για το θέμα της οριοθέτησης των θαλάσσιων ζωνών έχει ενοχική χροιά και τονίζεται περίπου ως υποχρέωση της Ελλάδας να υποχωρεί και να διεκδικεί μικρότερο εύρος από αυτό της μέσης γραμμής έναντι των χωρών που αντίκεινται στις θάλασσές της, όταν τίθεται το ζήτημα της μεταξύ τους οριοθέτησης.

Δεύτερον, παρουσιάζεται η θεωρία της διαπραγμάτευσης με τέτοιον τρόπο, που δικαιολογείται όποια υποχώρηση κάνει η Ελλάδα στις συμφωνίες οριοθέτησης με τις γειτονικές της χώρες. Συγκεκριμένα, τίθεται ως θεωρητικό υπόβαθρο της διαπραγμάτευσης το δούναι και λαβείν, με το σκεπτικό ότι, όταν διαπραγματεύεσαι με κάποιον, κάτι δίνεις και κάτι παίρνεις.

Με βάση αυτό το σκεπτικό, η Ελλάδα, όταν οριοθέτησε με την Ιταλία, με βάση στοιχεία του Αγγελου Συρίγου, δέχτηκε μειωμένη επήρεια σε περιοχές της οριοθετικής γραμμής.

  Συγκεκριμένα, μειωμένη επήρεια έχουμε: 

Πρώτον, στην περιοχή των Στροφάδων (σημείο 16), όπου το όριο έχει μετατοπισθεί εις βάρος της Ελλάδος κατά 2,75 ναυτικά μίλια (3,7 χλμ). 

Δεύτερον, στην περιοχή των Οθωνών (σημείο 1), όπου το όριο βρίσκεται κατά 1,4 ν. μίλια (2.600 μέτρα) πιο κοντά στους Οθωνούς.

Ομως μειωμένη επήρεια δέχτηκε και η Ιταλία στα σημεία 7 και 8, όπου το όριο έχει μετατοπισθεί εις βάρος της στην Καλαβρία από 0,5 ν. μίλια (900 μέτρα) έως 2,8 ν. μίλια (5.200 μέτρα) και υπέρ της Κεφαλλονιάς. Δηλαδή ένα νησί (η Κεφαλλονιά) εμφανίζεται να έχει περισσότερη θαλάσσια έκταση εν συγκρίσει προς μία ηπειρωτική ακτή! Κατ’ ουσίαν, οι εκατέρωθεν απώλειες Ελλάδας και Ιταλίας σχεδόν ισοφαρίζονται στο σύνολο της οριοθετικής γραμμής.

Οσον αφορά την περίπτωση της οριοθέτησης, όντως, εδώ υπάρχει δούναι και λαβείν.

Οσον αφορά την αλιεία, στην ΑΟΖ δεν έχει δικαιώματα αλιείας καμία άλλη χώρα. Η Ιταλία επικαλέστηκε εθιμικά δικαιώματα και κατάφερε όχι μόνο να διατηρήσουν οι Ιταλοί αλιείς το δικαίωμα να ψαρεύουν στην ελληνική ΑΟΖ, αλλά να ψαρεύουν και μέσα στα χωρικά ύδατα της Ελλάδας μεταξύ 6 και 12 ναυτικών μιλίων, όταν η Ελλάδα θα αποφάσιζε την επέκτασή τους.

Με βάση αυτό είχαμε γνωστοποίηση προς την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, με την οποία τα δύο κράτη ζητούν τη μελλοντική τροποποίηση του κανονισμού περί κοινής αλιευτικής πολιτικής ώστε, όταν η Ελλάδα αποφασίσει να επεκτείνει την αιγιαλίτιδα ζώνη της έως τα 12 ν.μ., να διατηρηθεί η υπάρχουσα αλιευτική δραστηριότητα των Ιταλών αλιέων στην περιοχή μεταξύ 6-12 ν.μ., η οποία τότε ήταν διεθνή ύδατα. Επισημαίνεται ιδιαίτερα η αυτονόητη σημασία της αναφοράς στην Κοινή Γνωστοποίηση του δικαιώματος επέκτασης παντού της αιγιαλίτιδας ζώνης μας.

Σημειώνεται ότι τα υπάρχοντα δικαιώματα των Ιταλών αλιέων περιγράφονται με σαφήνεια αλλά πλέον περιοριστικά τόσο ως προς τον αριθμό των σκαφών όσο και ως προς τα είδη που δύνανται να αλιεύσουν, ενώ εξαιρούνται τα είδη που αλιεύουν οι Ελληνες αλιείς.

Στην προκειμένη περίπτωση, για να πούμε ότι τηρήθηκε το δούναι και λαβείν, θα έπρεπε η Ιταλία να αναγνωρίσει αντιστοίχως τα ίδια δικαιώματα στους Ελληνες αλιείς. Αντ’ αυτού, υπήρχε η αναφορά στο δικαίωμα της Ελλάδας να επεκτείνει τα χωρικά της ύδατα παντού στα 12 ν.μ., κάτι που είναι και αυτονόητο και αποκλειστικό – αναφαίρετο δικαίωμα της Ελλάδας.

Πάντως, γενικώς πρέπει να τονιστεί ότι η αναγνώριση από πλευράς της Ιταλίας πλήρους δικαιώματος των νησιών σε ΑΟΖ, παρότι αυτό προβλέπεται από το Διεθνές Δίκαιο, είναι ένα λαβείν για την Ελλάδα.

Επίσης, η γραμμή αναμονής της οριοθέτησης στο βόρειο σημείο, έστω και με ελαφρώς μειωμένη επήρεια των Οθωνών, αποτελεί προηγούμενο για την οριοθέτηση με την Αλβανία και πάντως κονιορτοποιεί το επιχείρημα της Τουρκίας ότι τα νησιά δεν δικαιούνται καθόλου ΑΟΖ.

Οσον αφορά τη γραμμή αναμονής στο νότιο σημείο, αυτό σε μεγάλο βαθμό υποχρεώνει τη Λιβύη να αποδεχτεί την επήρεια που έχει αποδεχτεί και η Ιταλία.

Αυτά για τη συμφωνία οριοθέτησης με την Ιταλία, όπου κυρίως το δούναι μεταξύ 6 και 12 ν.μ. είναι κάτι που παραβιάζει σκληρή εθνική κυριαρχία και πρέπει να τονιστεί.

Στη συμφωνία με την Αίγυπτο τα πράγματα είναι πιο δυσάρεστα: 

Η αιγυπτιακή πλευρά, εκμεταλλευόμενη την εξαιρετικά δυσχερή θέση στην οποία περιέπεσε η Ελλάδα με την υπογραφή του παράνομου τουρκολιβυκού μνημονίου, το οποίο θα μπορούσε να αποτρέψει αν οριοθετούσε πρώτη ΑΟΖ με την Κύπρο, έχουμε μόνο δούναι και ου λαβείν.

Η Αίγυπτος μας «έκανε τη χάρη» να υπογράψει συμφωνία μερικής οριοθέτησης, κόβοντας τη Ρόδο στη μέση, ενώ αναγνώρισε μειωμένη επήρεια στην Κρήτη, το μεγαλύτερο νησί της Ελλάδος.

Οσον αφορά τη μερική οριοθέτηση, έδωσε ξεκάθαρο μήνυμα στην Τουρκία ότι δεν αναγνωρίζει πλήρη επήρεια στο σύμπλεγμα Καστελορίζου, άρα δεν αναγνωρίζει το δικαίωμα στην Κύπρο και την Ελλάδα να οριοθετήσουν μεταξύ τους ΑΟΖ.

Οσον αφορά την επήρεια 55-45 στην Κρήτη υπέρ της Αιγύπτου, ενέγραψαν ένα προηγούμενο που θα επικαλεστεί η Τουρκία για την επήρεια μικρότερων νησιών.

Εδώ λοιπόν έχουμε μόνο δούναι προς την Αίγυπτο και ου λαβείν. 

Η επιχειρηματολογία ότι η Ελλάδα με τη συμφωνία αυτή κατάφερε ένα πλήγμα στο τουρκολιβυκό μνημόνιο, άρα είναι λαβείν, εξουδετερώνεται ως εξής: 

 

Διαβάστε περισσότερα »
Την ανάρτηση έκανε ο ΑΓΡΥΠΝΟΣ ΦΡΟΥΡΟΣ στις Τετάρτη, Δεκεμβρίου 28, 2022 0 σχόλια
Ετικέτες , , , , , , ,

ΔΙΕΘΝΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗ - ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ: Μία αναγκαία συμφωνία

Αν. καθηγητής Διεθνούς Δικαίου και Εξωτερικής Πολιτικής, βουλευτής της Ν.Δ. στην Α΄ Αθηνών.


Από τη στιγμή της υπογραφής του τουρκολιβυκού μνημονίου ήταν αντιληπτό ότι έπρεπε να υπάρξει μία έμπρακτη απάντηση από πλευράς μας.  

Είναι γεγονός ότι το μνημόνιο είναι εντελώς παράνομο. Το διεθνές δίκαιο της θάλασσας ορίζει ότι για να υπάρξει συμφωνία οριοθετήσεως πρέπει τα κράτη να έχουν γειτονικές ακτές που να είναι είτε αντικριστές είτε παρακείμενες. Στην περίπτωση Τουρκίας και Λιβύης οι ακτές των δύο χωρών απέχουν τουλάχιστον 620 χλμ., τη στιγμή κατά την οποία οι ακτές Ελλάδος-Λιβύης απέχουν λιγότερο από 300 χλμ.  

Το τουρκολιβυκό μνημόνιο δεν είναι μόνον αντίθετο προς το διεθνές δίκαιο. Είναι αντίθετο και προς τη γεωγραφία και προς τη λογική. Από τυπικής πλευράς, όμως, αποτελεί διεθνή συμφωνία, γεγονός που επικαλούνται οι Τούρκοι από την πρώτη στιγμή της υπογραφής. Αυτό το εμπόδιο έπρεπε να αντιμετωπισθεί.

Η καλύτερη απάντηση ήταν μέσω Αιγύπτου. 

Θεωρητικώς τα ενδεχόμενα ήσαν δύο: 

(α) συμφωνημένη οριοθέτηση ή 

(β) προσφυγή στο Διεθνές Δικαστήριο σε περίπτωση που δεν μπορούσαμε να συμφωνήσουμε. 

 Οι συζητήσεις είχαν ξεκινήσει το 2005 και δεν είχαν καταλήξει πουθενά επί τόσα χρόνια. Οι Αιγύπτιοι είχαν αποδειχθεί εξαιρετικά σκληροί διαπραγματευτές ως προς τις οριοθετήσεις. Επιπλέον δεν ήθελαν με τίποτα να εμπλακούν στην ελληνοτουρκική διαμάχη. Η θέση τους ήταν απλή: βρείτε τα με την Τουρκία και μετά πείτε μας με ποιον από τους δύο θα υπογράψουμε. Επειτα από τόσα χρόνια άγονων διαπραγματεύσεων η καλύτερη λύση θα ήταν η προσφυγή στο Διεθνές Δικαστήριο. Αυτό όμως απαιτούσε σύμφωνη γνώμη των Αιγυπτίων, που δεν ήταν δεδομένη. 

Πιο σημαντικός κρίθηκε ότι ήταν ο παράγοντας χρόνος. Η Τουρκία μπορούσε να εφαρμόσει το τουρκολιβυκό μνημόνιο ανά πάσα στιγμή. Αντιθέτως, η διαδικασία ενώπιον του Διεθνούς Δικαστηρίου ήταν χρονοβόρα. Θα κρατούσε τουλάχιστον 4-5 χρόνια.

Αυτές ήταν οι συνθήκες μέσα στις οποίες υπεγράφη η συμφωνία με την Αίγυπτο. Το πολύ σημαντικό θετικό σημείο είναι ότι πλέον έχουμε μία διεθνή συμφωνία που υπερκαλύπτει την περιοχή του τουρκολιβυκού μνημονίου. Αυτό σημαίνει ότι υπάρχει πλέον διεθνής διαφορά, στοιχείο που –θεωρητικώς– περιορίζει την ευχέρεια της Τουρκίας να δράσει. Παράλληλα προσφέρει τη δυνατότητα στη διεθνή διπλωματία να ασκήσει πιέσεις.  

Θα πρέπει να περιμένουμε το αμέσως επόμενο χρονικό διάστημα την Τουρκία να αντιδράσει ίσως και με την ισχύ. Η αντίδραση που είχαμε μετά την έκδοση της NAVTEX στις 21 Ιουλίου αποτελεί πυξίδα των ενεργειών μας.

Ως κριτική για τη συμφωνία έχουν ακουσθεί δύο σημεία. 

Το πρώτο αφορά την μερική οριοθέτηση και το δεύτερο την περιορισμένη επήρεια κάποιων ελληνικών νησιών. 

 Λόγω της αδήριτης ανάγκης για ανατροπή του τουρκολιβυκού μνημονίου, κάποιες θέσεις που είχαμε παλαιότερα, έπρεπε να αναπροσαρμοσθούν.  

Αυτό αφορούσε πρωτίστως τη μερική (ή τμηματική) οριοθέτηση. Το μείζον τώρα ήταν να αντιμετωπισθεί το όριο του τουρκολιβυκού μνημονίου που μετέφερε τις τουρκικές διεκδικήσεις από το Καστελλόριζο στα νοτιοανατολικά της Κρήτης.  

Η μερική οριοθέτηση δεν απαγορεύεται στο Διεθνές Δίκαιο της Θάλασσας. Τα διεθνή παραδείγματα είναι πολλά (βλ. ενδεικτικά Περού-Χιλή το 1954, στοιχείο που αναγνωρίσθηκε και από το Διεθνές Δικαστήριο το 2014· Αυστραλία-Ινδονησία το 1971· Νιγηρία-Ισημερινή Γουινέα το 2000· και αναφορά στην περίπτωση Νικαράγουας-Ονδούρας πάλι από το Διεθνές Δικαστήριο το 1992). Εξάλλου το ίδιο το Διεθνές Δικαστήριο στην υπόθεση του Κόλπου του Μέιν μεταξύ ΗΠΑ και Καναδά το 1982 προχώρησε σε μερική οριοθέτηση.  

Επιπλέον, είναι σημαντικό ότι κατορθώσαμε να πείσουμε τους Αιγυπτίους να προχωρήσουν ανατολικώς της Καρπάθου. Επί χρόνια ήθελαν να περιορίσουν την οριοθέτηση με την Ελλάδα στο ύψος του συγκεκριμένου νησιού. Θεωρούσαν ότι ανατολικότερα της Καρπάθου μπορεί να υπάρχουν τουρκικές διεκδικήσεις και ήθελαν εκεί να καταλήγει το όριο.

Ως προς την επήρεια κάποιων ελληνικών νησιών επί της οριοθετικής γραμμής δεν έχουν ακόμη δημοσιευθεί ακριβή στοιχεία. Κατά συνέπεια οποιαδήποτε εξειδικευμένη κρίση παρέλκει. Παραμένει η αρχή ότι στη διεθνή πολιτική δεν ισχύει εκείνο που θέλεις αλλά εκείνο που μπορεί να επιτευχθεί στις δεδομένες συνθήκες.

Τέλος, πρέπει να επισημανθεί ότι η συμφωνία με την Αίγυπτο αποτελεί θετικό στάδιο στην αντιμετώπιση του τουρκολιβυκού μνημονίου. Μας προσφέρει ένα ισχυρό χαρτί που σε συνδυασμό με τη διπλωματία, τις συμμαχίες και κυρίως την αποτρεπτική ισχύ των Ενόπλων Δυνάμεων μας βοηθά να ισορροπήσουμε την κατάσταση στην περιοχή. Δεν λύνει όμως, ούτε το πρόβλημα των οριοθετήσεων στην ανατολική Μεσόγειο και, βεβαίως, ούτε το πρόβλημα με την Τουρκία.  

Η λύση θα προέλθει μόνον...

Διαβάστε περισσότερα »
Την ανάρτηση έκανε ο ΑΓΡΥΠΝΟΣ ΦΡΟΥΡΟΣ στις Τρίτη, Αυγούστου 11, 2020 0 σχόλια
Ετικέτες , , , , , ,

ΔΙΕΘΝΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗ - ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ: Τί θα ακολουθήσει τη συμφωνία με το Κάιρο;

Tου Δημήτρη Μακροδημόπουλου.

Το χαρακτηριστικό των δύο ΑΟΖ, της τμηματικής ΑΟΖ που οριοθετήθηκε μεταξύ Ελλάδας και Αιγύπτου και αυτής του μνημονίου μεταξύ της Τουρκίας και της αναγνωρισμένης από τον ΟΗΕ κυβέρνησης τη Λιβύης, είναι ότι τέμνονται αναιρώντας έτσι η μία την άλλη και αναδεικνύοντας τον συγκρουσιακό χαρακτήρα των συμφερόντων των εμπλεκόμενων χωρών. 

Η άποψη αυτή ενισχύεται από το γεγονός ότι η Αίγυπτος, η οποία απέφευγε επί χρόνια να συνάψει συμφωνία με τη χώρα μας για να μη δυσαρεστήσει την Τουρκία, προέβη τώρα σε αυτή την ενέργεια για να προκαλέσει την Άγκυρα λόγω της συγκρουσιακής σχέσης των δύο χωρών στη Λιβύη, όπου η Τουρκία υποστηρίζει την κυβέρνηση Σάρατζ και η Αίγυπτος τον πολέμαρχο Χαφταρ, γεγονός που αξιοποίησε η Αθήνα. 

Όμως, η υπογραφή της συμφωνίας με την Αίγυπτο στερεί από τη χώρα μας το ηθικό πλεονέκτημα έναντι της Τουρκίας που της επέτρεπε να καταγγέλλει τη γείτονα στην ευρωπαϊκή και τη διεθνή κοινότητα, με αφορμή το σύμφωνο Ερντογάν –Σάρατζ, για καταπάτηση του διεθνούς δικαίου.  

Έτσι σήμερα οι μεν κατηγορούν τους δε και άπαντες επικαλούνται το διεθνές δίκαιο το οποίο μόνον η Χάγη μπορεί να απονέμει. 

Από τη στιγμή λοιπόν που τα συγκρουσιακά συμφέροντα των εμπλεκόμενων κρατών απεικονίζονται στις δύο επικαλυπτόμενες σε τμήμα τους ΑΟΖ, δύο διέξοδοι υπάρχουν για την επίλυση του προβλήματος επιμερισμού της Ανατολικής Μεσογείου σε ΑΟΖ ανάμεσά τους: Η πολεμική σύγκρουση ή η συμφωνία μεταξύ τους με απώτερη δυνατότητα, σε περίπτωση διαφωνίας, την από κοινού προσφυγή τους στη Χάγη. Μάλιστα, ενώ η προσφυγή στη Χάγη θα οδηγήσει σε μια μόνιμη λύση αποδεκτή από τη διεθνή κοινότητα που δεν θα επιδέχεται πλέον αμφισβήτηση, τυχόν πολεμική εμπλοκή θα οδηγεί σε προσωρινές διευθετήσεις, ανάλογα με τους εκάστοτε συσχετισμούς των εμπλεκομένων, αφού χώρες με βλέψεις στην περιοχή θα φροντίζουν να αναπαράγουν τις διαφορές τους για να παρεμβαίνουν διαμορφώνοντας τις εξελίξεις.

Βέβαια η περίπτωση συμφωνίας μεταξύ των εμπλεκομένων κρατών ή η από κοινού προσφυγή τους στη Χάγη θα πρέπει να αποκλείεται. 

Διότι η Γαλλία έχει αναλάβει τον ρόλο του υποβολέα των εξελίξεων στην περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου προκειμένου να προωθήσει τα συμφέροντά της στην ευρύτερη περιοχή. Αυτό σημαίνει ότι οι εξελίξεις που θα δρομολογηθούν δεν θα οριοθετούνται εκεί όπου οριοθετούν τα συμφέροντα τους η Ελλάδα και η Κυπριακή Δημοκρατία αλλά θα τα υπερβαίνουν, διότι τα συμφέροντα της Γαλλίας ως ιμπεριαλιστικής δύναμης υπερβαίνουν τα επί μέρους εθνικά συμφέροντα των χωρών της περιοχής και θα τις συμπαρασύρουν στις δικές της επιδιώξεις μέχρι την εκπλήρωσή τους. Η Γαλλία δεν είναι κράτος της Ανατολικής Μεσογείου και αξιοποιεί και υποδαυλίζει τις διαφορές των κρατών της ώστε να νομιμοποιεί μέσω αυτών την παρουσία της στην περιοχή. Γιαυτό τα γαλλικά συμφέροντα δεν ευνοούνται από την επίλυση των ελληνοτουρκικών διαφορών αλλά από τη συνεχή όξυνσή τους, που θα επιτρέπει στο Παρίσι να τις αξιοποιεί παρεμβαίνοντας συνεχώς στις εξελίξεις. Στην απευκταία μάλιστα περίπτωση που τα γαλλικά συμφέροντα θα συγκλίνουν μελλοντικά με τα τουρκικά, όπως συνέβη δηλαδή στη Μικρασιατική Καταστροφή, καίτοι η Γαλλία ήταν σύμμαχός μας στον Α’ Παγκόσμιο πόλεμο και μεταξύ των συμβαλλομένων μερών της Συνθήκης των Σεβρών που μας έστειλαν στη Σμύρνη, τότε οι συνέπειες θα είναι απρόβλεπτες.

Η επίσκεψη του Γάλλου προέδρου στη Βηρυττό λίγες μόλις ώρες μετά την τραγωδία είχε συμβολική σημασία. Διότι η επάνοδος της γαλλικής επιρροής στην Εγγύς Ανατολή συμπεριλαμβάνεται στις γαλλικές προτεραιότητες με αποτέλεσμα η περιοχή να αποτελεί πεδίο αντιπαράθεσης με την Τουρκία. Εμφανίστηκε μάλιστα ο πρόεδρος Μακρόν ως πάτρωνας εκεί, λόγω του αποικιακού παρελθόντος της Γαλλίας, αλλά και ευεργέτης καίτοι η Γαλλία είχε καταληστεύσει τη χώρα, είτε με τις Εντολές της Κοινωνίας των Εθνών ως αποικιοκρατική δύναμη, είτε με τις διομολογήσεις επί Οθωμανικής αυτοκρατορίας που ισοπέδωσαν την ακμάζουσα υφαντουργική βιοτεχνία της περιοχής χάριν των γαλλικών εξαγωγών.  

Ανταγωνιστής στις επιδιώξεις της Γαλλίας στην Εγγύς Ανατολή και στην Ανατολική Μεσόγειο είναι η Άγκυρα με αποτέλεσμα την γαλλοτουρκική σύγκρουση που συμπαρασύρει και την Ελλάδα.

Θα πρέπει να γίνει κάποτε κατανοητό από τις ηγεσίες της χώρας μας και της γείτονος πως...

Διαβάστε περισσότερα »
Την ανάρτηση έκανε ο ΑΓΡΥΠΝΟΣ ΦΡΟΥΡΟΣ στις Τρίτη, Αυγούστου 11, 2020 0 σχόλια
Ετικέτες , , , ,

ΔΙΕΘΝΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗ - ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ: Πέραν του καλού και του κακού

Για να πει κανείς αν η συμφωνία με την Αίγυπτο ήταν επιτυχημένη ή όχι πρέπει να προσδιορίσει το στόχο της χώρας.

1.-Αν στόχος ήταν η αμφισβήτηση σε επίπεδο διεθνοδικαιϊκό της συμφωνίας Άγκυρας-Τρίπολης (αυτού που κακώς λέγεται τουρκολιβυκό σύμφωνο), η συμφωνία ήταν καλή. Υπάρχει και η διάσταση του πεδίου που λέει ο Ερντογαν, δηλαδή οι προκλήσεις τις οποίες θα αρχίσει για να την αμφισβητήσει στην πράξη. Εκεί τα πράγματα είναι πιο περίπλοκα. Πιστεύω πως δεν θα κλιμακώσει στρατιωτικά διότι φοβάται οικονομική κατάρρευση. Αλλά θα συνεχίσει να προκαλεί.

2.-Η συνέχεια της ελληνοαιγυπτιακής παρεμβολής στην πολιτική της Άγκυρας με την Τρίπολη δεν είναι, επίσης, γραμμική. Το πρόβλημα καθίσταται πολυπαραγοντικό. Εμπλέκονται Τουρκία, Κυβέρνηση Τρίπολης, Αίγυπτος, Ελλάδα, Γαλλία και ΗΠΑ.

Το σημαντικό με τη συμφωνία είναι πως μπήκαμε στο παιχνίδι, εκεί που δεν υπήρχαμε. Και το παιχνίδι παίζεται. Θα είναι μακρύ και δύσκολο αλλά αν δεν είμαστε παρόντες, απλώς θα χάσουμε. Και να μην θέλαμε θα μας ενέπλεκαν. Γι αυτό καλόν είναι να μάθουμε να παίζουμε.

Το παιχνίδι είναι γεωπολιτικό. Έχει να κάνει με τον επαναπροσδιορισμό των ισορροπιών στην Ανατολική Μεσόγειο και με τα οφέλη που θα προκύψουν από αυτόν. Και τα οφέλη αυτά είναι και ενεργειακά, και επιρροής και εξάρτησης. Η Τουρκία εκτός από τη συμμετοχή σε ενεργειακά κοιτάσματα στη θάλασσα θέλει να ελέγχει και τη διάθεσή τους στη Δύση. Τους αγωγούς, δηλαδή.  


Είναι δυνατόν οι δυτικές δυνάμεις να δεχθούν μια τέτοια εξάρτηση από μια δύναμη που διακηρύσσει την αναθεωρητισμό της και τον επαναπροσανατολισμό, προς ανατολάς, της εξωτερικής της πολιτικής;

3.- Η νομική αμφισβήτηση του Συμφώνου Αγκυρας- Τρίπολης μπορεί να ήταν- και να είναι- τακτικός στόχος. Δεν μπορεί να είναι στρατηγικός. Στρατηγικός στόχος της χώρας είναι να προσδιορίσει τα συμφέροντά της στην Ανατολική Μεσόγειο και τις κινήσεις να τα πετύχει. Και για την επιτυχία αυτή, κεντρική επιλογή είναι η σύγκλιση με την Κύπρο.

Στην επιδίωξη αυτή η Συμφωνία αφήνει ένα μεγάλο κενό. Το οποίο μπορεί να καλυφθεί θετικά για την Ελλάδα αν η Αίγυπτος αποφασίσει να οριοθετήσεις ΑΟΖ με Ελλάδα και Κύπρο. Μπορεί, όμως, να ενέχει και σοβαρούς κινδύνους. Να μην αναγνωρίσει, δηλαδή, το Κάϊρο, επήρεια στο Καστελόριζο. Πιστεύω πως η θέση αυτή της Αιγύπτου είναι που άφησε το κενό. Αν η Αίγυπτος αναγνώριζε στο σύμπλεγμα της Μεγίστης την επήρεια που θα ήθελε η Ελλάδα η συμφωνία από διμερής ευκόλως θα γινόταν τριμερής.  (Ελλάδα, Αίγυπτος, Κύπρος).   


Οι δυνάμεις που μπορούν να επηρεάσουν τις εξελίξεις δεν έχουν αποφασίσει ποιο ρόλο θα έχει το Καστελλόριζο.  Αν επιλέξουν μια γεωπολιτική παρουσία Ελλάδας- Κύπρου με τις συνεργασίες τους στην περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου, η τριμερής οριοθέτηση Ελλάδας- Αιγύπτου- Κύπρου θα είναι γεγονός. Αν όχι, η προσχηματική εξέλιξη θα είναι το Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης. Τα πράγματα είναι έτοιμα.  Χρειάζεται, βεβαίως, και η Τουρκία η οποία είναι  σημαντική δύναμη στην περιοχή αλλά δεν μπορεί να αντιδράσει στον συνδυασμό οικονομικής πίεσης και προβολής ισχύος από τη Δύση (ΗΠΑ, Ε.Ε.).

4.-Με δεδομένη, προς το παρόν, την αιγυπτιακή θέση περί μειωμένης επήρειας της Μεγίστης, καλώς δεν αφέθηκε εκτός ρύθμισης μόνο το Καστελλόριζο (μισή Ρόδος, μέρος της Κρήτης), όπως, καλώς, αφέθηκε και μια περιοχή για οριοθέτηση με Λιβύη και Αίγυπτο αργότερα.

5.-Η Λιβύη χρειάζεται προσοχή στην διαχείρισή της και πολλά θα εξαρτηθούν από την τελική κατάληξη της εσωτερικής σύγκρουσης της.

6.-Το αρνητικό είναι ότι για δεύτερη φορά η Αθήνα δέχεται κατά τις διαπραγματεύσεις, μειωμένη επήρεια ελληνικού νησιού, στην προκειμένη περίπτωση του μεγαλύτερου νησιού της χώρας. Στο εύλογο ερώτημα γιατί, η απάντηση είναι αυτή που έδωσε, με άρθρο του ο επίτιμος αρχηγός ΓΕΕΘΑ Μιχαήλ Κωσταράκος: αυτό μπορούσαμε αυτήν τη στιγμή. Κατανοητό. Αλλά αυτό, δεν δικαιολογεί πανηγυρισμούς.

7.-Γενικώς η άσκηση εξωτερικής πολιτικής δεν είναι ποδοσφαιρικός αγώνας με τον κόσμο να χειροκροτεί. Χρειάζεται ψυχραιμία, σχέδιο, ικανές ομάδες διαμόρφωσης πολιτικής και μεθόδευση για την επιτυχία των στόχων.

8.-Σ αυτό το τελευταίο η κυβέρνηση τα κατάφερε. Τους “έπιασε” όλους στον ύπνο. Αν και πληροφορίες λένε πως στο παρασκήνιο βοήθησαν και άλλες δυνάμεις. Και φωτογραφίζουν τη Γαλλία η οποία ταπεινώθηκε στη Λιβύη από την Τουρκία. Η Γαλλία διαδραματίζει σημαντικό ρόλο στην Ανατολική Μεσόγειο από την εποχή των αρχών του 20ου αιώνα και δεν είναι διατεθειμένη να εγκαταλείψει τον χώρο επιρροής της. Αυτό την φέρνει σε αντιπαράθεση με την Τουρκία. Αποτελεί, δυνάμει, σύμμαχο της Ελλάδας αλλά επειδή τα συμφέροντα είναι ευμετάβλητα, χρειάζεται προσοχή. Μην βιώσουμε ξανά την προδοσία της Μικράς Ασίας. Πέραν τούτου, όμως, η Ελλάδα θα πρέπει να ισορροπήσει και μεταξύ της γερμανικής πολιτικής και των ΗΠΑ. Ευρωπαϊκή πολιτική ακόμη δεν υπάρχει. Υπάρχει μια κατευθυντήρια γραμμή που θέλει την Ε.Ε. να προσπαθεί να εξημερώσει τον Ερντογάν και να τον κρατήσει στη σφαίρα επιρροής της.

Αλλά αυτό δεν θα καταστεί δυνατό. Η ηγέτιδα τάξη της Τουρκίας, ανεξαρτήτως κομματικής τοποθέτησης, έχει αποφασίσει την πλήρη απεξάρτησή της από τη Δύση. 


Η Δύση δεν θέλει να το συνειδητοποιήσει επαναπροσδιορίζοντας την πολιτικής της χωρίς βασικό ρόλο στην Τουρκία. Ιδιαιτέρως μια τέτοια πολιτική δεν είναι αρεστή στο Βερολίνο που έχει παραδοσιακά φιλοτουρκικές θέσεις.

Αυτήν την σύγχυση και αυτήν την αδυναμία εκμεταλλεύεται ο Ερντογάν αλλά οι δυνατότητες του έχουν φθάσει σε οριακό σημείο.  Η Δύση θα τον σώσει οικονομικά αφού τον «δέσει» στα συμφέροντά της αλλά αυτό το κρίσιμο σημείο δεν έχει φθάσει ακόμη. Δεν είναι, όμως, και μακρυά.

9.-Γενικώς το τελευταίο διάστημα βλέπουμε...
Διαβάστε περισσότερα »
Την ανάρτηση έκανε ο ΑΓΡΥΠΝΟΣ ΦΡΟΥΡΟΣ στις Σάββατο, Αυγούστου 08, 2020 0 σχόλια
Ετικέτες , , , , ,

ΔΙΕΘΝΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗ - ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ: Η Τραγωδία της Τμηματικής Οριοθέτησης της ΑΟΖ με την Αίγυπτο: Και αν κατέβουν οι Τούρκοι ψαράδες;

Του ΘΕΟΔΩΡΟΥ ΚΑΡΥΩΤΗ

Θέλαμε να εμβολίσουμε το παράνομο τουρκολιβυκό μνημόνιο και καταλήξαμε σε ένα οδυνηρό συμβιβασμό με την ελληνοαιγυπτιακή συμφωνία οριοθέτησης ΑΟΖ, που εύχομαι  να μη μας κοστίσει μακροπρόθεσμα.

Ο επόμενος χάρτης είναι ο επίσημος χάρτης, που δόθηκε στην δημοσιότητα από τις δύο κυβερνήσεις, και δείχνει την οριοθέτηση ΑΟΖ ανάμεσα στην Ελλάδα και την Αίγυπτο.

O ΧΑΡΤΗΣ ΤΗΣ ΟΡΙΟΘΕΤΗΣΗΣ ΑΟΖ ΕΛΛΑΔΑΣ-ΑΙΓΥΠΤΟΥ


Αναμένοντας το επίσημο κείμενο της συμφωνίας, μπορούμε να βγάλουμε μερικά προκαταρκτικά συμπεράσματα μελετώντας  αυτόν τον χάρτη.

Η ανατολική κάθετος κόκκινη γραμμή, που δεν περιλαμβάνει μέρος της Ρόδου, δεν βρίσκεται στο 28ο μεσημβρινό, αλλά δυτικά από τον 27:59′ μεσημβρινό. Δηλαδή δεν δίνουμε πλήρη επήρεια στη Ρόδο!

Επιπλέον, όπως έγραψε ο Σταύρος Λυγερός, στο τελευταίο άρθρο του:

“H συμφωνία –σύμφωνα με διπλωματικές πηγές– πιθανότατα θα προβλέπει αντί για τη μέση γραμμή (50% για τις δύο πλευρές) 55% για την Αίγυπτο και 45% για την Ελλάδα! Ας σημειωθεί ότι η αρχική απαίτηση του Καΐρου ήταν η αναλογία να είναι 60% προς 40% και το 55% προς 45% είναι η ελληνική αντιπρόταση! Μένει να δούμε πως ακριβώς θα κατανεμηθεί στον χάρτη η θαλάσσια περιοχή που θα χαριστεί στην Αίγυπτο, ώστε να μειωθούν οι αντιδράσεις στην Ελλάδα.”

Κάτι πάει πολύ στραβά όταν κάνεις μια τμηματική οριοθέτηση, που δεν προβλέπεται  στην UNCLOS, και συγχρόνως κάνεις οριοθέτηση όχι με βάση την μέση γραμμή, που αποτελούσε την θεμελιώδη  και μόνιμη θέση μας απέναντι στην Τουρκία και εξαφανίζεις το σύμπλεγμα του Καστελλόριζου!

Ίσως το πιο επικίνδυνο σημείο αυτής της συμφωνίας είναι η δυτική κάθετος κόκκινη γραμμή, που υποδηλώνει μηδενική επήρεια στο δυτικό μέρος της Κρήτης. Αυτή η κάθετη γραμμή έπρεπε να χαραχθεί δυτικότερα και να αγγίζει στο σημείο που συνορεύει η Αίγυπτος με την Λιβύη.

Τέλος, να μη ξεχνάμε ότι σβήσαμε την ΑΟΖ της Κύπρου από τον χάρτη, διότι οι Αιγύπτιοι θέλουν να δείχνουν ότι διαθέτουν  θαλάσσια σύνορα με την Τουρκία.

Ο  Κυριάκος Μητσοτάκης, επισκεπτόμενος  την  Χάλκη, δήλωσε για την ελληνοαιγυπτιακή  συμφωνία:

    «Χρειάστηκαν 15 χρόνια διαπραγματεύσεων για να καταλήξουμε σε μία συμφωνία σύμφωνη με το Διεθνές Δίκαιο, με την οποία αναγνωρίζονται όλα τα δικαιώματα των νησιών μας στις Θαλάσσιες Ζώνες τους».

Δυστυχώς με τη συμφωνία αναγνωρίζονται όλα τα δικαιώματα μερικών νησιών μας στις Θαλάσσιες Ζώνες τους.

Φοβάμαι ότι κάποιοι δεν γνωρίζουν τι ακριβώς σημαίνει οριοθέτηση ΑΟΖ.  

Οριοθέτηση ΑΟΖ δεν σημαίνει να προστατεύεις μόνο τους υδρογονάνθρακες αλλά και τα ψάρια σου.

Τι θα πράξει η Ελλάδα όταν λιβυκά ή τουρκικά αλιευτικά πλοία αρχίζουν να ψαρεύουν στην ΑΟΖ μας;

    Επίλογος:

Υπάρχει και κάτι που μπορεί να μας εκπλήξει. Έτσι που έχουν μπερδευτεί οι ΑΟΖ τεσσάρων κρατών θα μπορούσαν όλες να πάνε στην Χάγη που θα αποφασίσει, ταυτόχρονα, για τα θαλάσσια σύνορα όλων των κρατών.

Υποψιάζομαι, ότι σε μια τέτοια περίπτωση η Ελλάδα θα είναι η χαμένη διότι...

Διαβάστε περισσότερα »
Την ανάρτηση έκανε ο ΑΓΡΥΠΝΟΣ ΦΡΟΥΡΟΣ στις Σάββατο, Αυγούστου 08, 2020 0 σχόλια
Ετικέτες , , , , , ,

ΔΙΕΘΝΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗ - ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ: Μερική οριοθέτηση με Αίγυπτο – Μειωμένη επήρεια της Κρήτης! Ανοίγουν σαμπάνιες στην Άγκυρα

Toυ ΣΤΑΥΡΟΥ ΛΥΓΕΡΟΥ

    . Όπως είχαμε αποκαλύψει προ εβδομάδων από αυτές εδώ τις στήλες, η οριοθέτηση όχι μόνο είναι μερική, αλλά και  προβλέπει μειωμένη επήρεια για τα νησιά Ρόδος, Κάρπαθος, Κάσος και Κρήτη!

Πιο συγκεκριμένα, η συμφωνία προβλέπει αντί για τη μέση γραμμή (50% για τις δύο πλευρές) 55% για την Αίγυπτο και 45% για την Ελλάδα! 


Ας σημειωθεί ότι η αρχική απαίτηση του Καΐρου ήταν η αναλογία να είναι 60% προς 40% και το 55% προς 45% είναι η ελληνική αντιπρόταση! Μένει να δούμε πως ακριβώς θα κατανεμηθεί στον χάρτη η θαλάσσια περιοχή που θα χαριστεί στην Αίγυπτο, ώστε να μειωθούν οι αντιδράσεις στην Ελλάδα.

Ένα δεύτερο στοιχείο της προς υπογραφή συμφωνίας είναι ότι η οριοθέτηση δεν περιλαμβάνει όχι μόνο το Καστελλόριζο, αλλά ούτε και ολόκληρη την Ρόδο! Η Αθήνα φρόντισε δια παραλείψεως να νομιμοποιήσει την εδώ και χρόνια τουρκική επεκτατική στρατηγική ιδιοποίησης της Ανατολικής Μεσογείου ανατολικά του 28 μεσημβρινού, ο οποίος τέμνει στη μέση την Ρόδο.

Μέχρι την υπογραφή του μνημονίου Άγκυρας-Τρίπολης (Νοέμβριος 2019), με το οποίο οι Τούρκοι ενέγραψαν υποθήκες και δυτικά του 28ου μεσημβρινού, το όριο που οι ίδιοι είχαν θέσει προς δυσμάς ήταν ο 28ος μεσημβρινός. Εμείς, λοιπόν, φροντίσαμε να οριοθετήσουμε με την Αίγυπτο τη θαλάσσια περιοχή δυτικά από τον 27:59' μεσημβρινό. Με τον τρόπο αυτό εμμέσως πλην σαφώς αναγνωρίζουμε δικαιώματα στους Τούρκους στο νοητό όριο του 28ου μεσημβρινού και ανατολικότερα.

Η σπουδή της Αθήνας για την οριοθέτηση ΑΟΖ με την Αίγυπτο με εξαιρετικά δυσμενείς όρους για την Ελλάδα, θα δικαιολογηθεί από την κυβέρνηση Μητσοτάκη με το επιχείρημα ότι η υπογραφή συμφωνίας είναι ο μόνος τρόπος να αμφισβητήσουμε το εκτός διεθνούς δικαίου μνημόνιο Άγκυρας-Τρίπολης. Το επιχείρημα δεν είναι αβάσιμο, αλλά επουδενί δεν δικαιολογεί ούτε τη μερική οριοθέτηση, αλλά κυρίως τη μειωμένη επήρεια.

Εάν η Κρήτη, ένα από τα μεγαλύτερα νησιά της Μεσογείου, έχει με την ελληνική υπογραφή μειωμένη επήρεια τότε όλη η πάγια επιχειρηματολογία της Αθήνας για τα νησιά του Αιγαίου καταρρέει με ό,τι αυτό συνεπάγεται. Η δε εξαίρεση όχι μόνο του Καστελλορίζου, αλλά και της ανατολικής Ρόδου από την οριοθέτηση είναι ένας πρόσθετος λόγος για να ανοίγουν σαμπάνιες στην Άγκυρα.

Στο σημείο αυτό, είναι χρήσιμο να υπενθυμίζουμε την επίσημη αντίδραση του Καΐρου στην πρόσφατη τουρκική Navtex (21-7-2020) για έρευνες στη θαλάσσια περιοχή αρκετά νοτίως του Καστελλορίζου, εκεί που –με βάση την αρχή της μέσης γραμμής– ενώνονται οι δυνάμει ΑΟΖ Ελλάδας, Κύπρου και Αιγύπτου. Με ανακοίνωσή του,το αιγυπτιακό υπουργείο Εξωτερικών είχε διαμαρτυρηθεί ότι η τουρκική Navtex παραβίασε την αιγυπτιακή ΑΟΖ. Με εκείνη την ανακοίνωση, το Κάιρο ουσιαστικά διακήρυξε ότι δεν αναγνωρίζει πλήρη επήρεια στα ελληνικά νησιά.
 
Η εν λόγω ανακοίνωση δεν ήταν κεραυνός εν αιθρία. Αναγνωρίζοντας εμμέσως πλην σαφώς το παλαιότερο τουρκικό όριο (28ος μεσημβρινός) η Αίγυπτος είχε επιχειρήσει και στο παρελθόν να οικειοποιηθεί δυνάμει ελληνική ΑΟΖ (λόγω Καστελλορίζου) στην περιοχή που είχε δεσμεύσει η τουρκική Navtex για έρευνες με αποτέλεσμα οι διαπραγματεύσεις για την οριοθέτηση να έχουν περιέλθει σε αδιέξοδο.  


Για να το άρουν τόσο η προηγούμενη όσο και η σημερινή ελληνική κυβέρνηση προσανατολίστηκαν...

Διαβάστε περισσότερα »
Την ανάρτηση έκανε ο ΑΓΡΥΠΝΟΣ ΦΡΟΥΡΟΣ στις Σάββατο, Αυγούστου 08, 2020 0 σχόλια
Ετικέτες , , , , , ,

ΔΙΕΘΝΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗ - ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ: Η ΑΟΖ που συμφωνήθηκε με την Αίγυπτο - «Σβήνει» τουρκολιβυκή ΑΟΖ αλλά «ξεχνά» Ρόδο και Μεγίστη - Χάρτες-ντοκουμένα

Γράφει το PRONEWS

Αυτοί είναι οι χάρτες που αποτυπώνουν την ξεκάθαρη κατάσταση, αναφορικά με την περιοχή που κερδίζει η Ελλάδα από την υπογραφή της μερικής οριοθέτησης της ΑΟΖ με την Αίγυπτο, αλλά και της περιοχής που μένει έξω και που είναι όλη η περιοχή ανατολικά του 28ου Μεσημβρινού.

Είναι αλήθεια ότι η περιοχή που αποδίδεται στην Ελλάδα από την υπογραφή με την Αίγυπτο, τέμνει το «λοξό» τουρκολυβικό σύμφωνο, με το οποίο συμπίπτουν σε συγκεκριμένη περιοχή, αλλά αφήνει έξω το κρίσιμο και στρατηγικό Καστελόριζο.
Όπως φαίνεται στον χάρτη Νο1 η διαγραμμισμένη περιοχή ανατολικά του 28ου Μεσημβρινού (κόκκινη γραμμή) είναι η ΑΟΖ που διεκδικεί η Τουρκία και που θεωρεί ότι της ανήκει.


Στον χάρτη Νο2 φαίνεται η τουρκική ΑΟΖ που διεκδικεί η Τουρκία σε συνάρτηση με το λοξό τουρκολυβικό σύμφωνο, το οποίο όμως τώρα «κόβεται» από την Ελληνική ΑΟΖ μετά την υπογραφή της με την Αίγυπτο.


Στον χάρτη Νο 3 φαίνεται η ελληνική ΑΟΖ (με κίτρινη διαγράμμιση), η οποία όμως έχει απωλεσθεί σήμερα, η ΑΟΖ της Κύπρου και η ΑΟΖ που διεκδικεί η Τουρκία και το τουρκολιβυλικό σύμφωνο.


Στον χάρτη Νο4 φαίνεται η περιοχή της ΑΟΖ που αποδίδεται στην Ελλάδα (μεταξύ των δύο κόκκινων γραμμών) και με την μπλε γραμμή το όριο μεταξύ της μερικής οριοθέτησης Ελλάδας-Αιγύπτου.


Στον χάρτη Νο 5 φαίνεται η οριστική  απώλεια της ΑΟΖ για την Ελλάδα λόγω μειωμένης επήρειας της Κρήτης που συμφωνήθηκε με την Αίγυπτο και πρόκειται για μια διαδικασία η οποία δεν μπορεί να αναστραφεί πλέον.

Με το ανοικτό κόκκινο φαίνεται όλη η ελληνική ΑΟΖ που κανονικά θα έπρεπε να είχε ανακηρύξει η Ελλάδα.

Ανάμεσα στις δύο κάθετες γραμμές είναι η ΑΟΖ που συμφωνήθηκε με την Αίγυπτο.

Η οριζόντια γραμμή είναι το όριο ανάμεσα στις δύο ΑΟΖ Ελλάδας και Αιγύπτου.

Δυτικά όμως (αριστερά στον χάρτη) όλη αυτή η περιοχή νότια της Κρήτης με το ροζ χρώμα που ανήκει στην Ελλάδα ως νόμιμη χάραξη ΑΟΖ χάνεται εξαιτίας της μειωμένης επήρειας της Κρήτης.

Το ίδιο συμβαίνει και ανατολικά του 28ου Μεσημβρινού. Όλη αυτή μεγάλη περιοχή...

Διαβάστε περισσότερα »
Την ανάρτηση έκανε ο ΑΓΡΥΠΝΟΣ ΦΡΟΥΡΟΣ στις Σάββατο, Αυγούστου 08, 2020 0 σχόλια
Ετικέτες , , , , ,

ΔΙΕΘΝΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗ - ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ: Η συμφωνία για την ΑΟΖ και το… ποτήρι

Η κυβέρνηση θριαμβολογεί, η αντιπολίτευση προβάλλει ενστάσεις -τις οποίες, πάντως, επί των δικών της ημερών μάλλον δεν είχε δείξει ότι τις αντιλαμβανόταν κατά τον ίδιο τρόπο-, η Τουρκία ενοχλείται και βρυχάται και η κοινή γνώμη περιμένει να ενημερωθεί αναλυτικά για το περιεχόμενο της  συμφωνίας που υπεγράφη με την Αίγυπτο σχετικά με την ΑΟΖ.
 
Εν αναμονή αυτής της ενημέρωσης, καθώς πολλά είναι λεπτά και κρίσιμα σημεία που πρέπει να διευκρινιστούν, δεν θα πρέπει να εξαχθούν βιαστικά συμπεράσματα.  

Σίγουρα, πάντως, είναι μια συμφωνία που εκ πρώτης όψεως μπορεί κανείς να την προσεγγίσει με τη λογική του ποτηριού που είτε είναι μισογεμάτο είτε μισοάδειο. Ανάλογα με την οπτική που το βλέπει κανείς, παίρνει και την ανάλογη θέση.

Είναι φανερό ότι η συμφωνία αυτή έχει τόσο θετικά όσο και αρνητικά σημεία. Όπως είχε και αυτή που προηγήθηκε με την Ιταλία πριν από μερικούς μήνες, η οποία περιελάμβανε και μειωμένη επήρεια για τις θαλάσσιες ζώνες στα Διαπόντια Νησιά και στις Στροφάδες. Κάτι ανάλογο φαίνεται ότι συμβαίνει και τώρα σε ό,τι αφορά την Κρήτη και -με βάση τις πρώτες διαρροές- όχι μόνο. Μπορεί το συντριπτικό ποσοστό της επήρειας να κατοχυρώνεται υπέρ της χώρας μας, αλλά δεν παύει να είναι μια υποχώρηση.

Το μεγάλο γκρίζο σημείο δεν είναι άλλο ασφαλώς από την εξαίρεση της περιοχής του Καστελόριζου από τη συμφωνία όχι μόνο λόγω αδυναμίας συμφωνίας, αλλά κι επειδή η Αίγυπτος δεν επιθυμεί τη μετωπική σύγκρουση με την Τουρκία.

Αν αυτά είναι τα -μέχρι στιγμής- αδύναμα σημεία, δεν πρέπει ασφαλώς να παραγνωρίζουμε ότι στο σύνολό της η  συμφωνία είναι μια συγκεκριμένη και σαφής απάντηση προς την Άγκυρα. 

Είναι ουσιαστικά η πρώτη φορά που η χώρα μας περνάει από τα λόγια σε έργα.
Έστω και με καθυστέρηση, έστω και με ατέλειες. 

Πρόκειται για κινήσεις που έπρεπε να έχουν γίνει προ πολλού και όχι τώρα υπό την πίεση των εξελίξεων και των τετελεσμένων που δημιουργεί ο «σουλτάνος». Η επιτυχία ως προς αυτό φαίνεται, άλλωστε, και από την ταραχή που προκλήθηκε στην Τουρκία, η οποία έσπευσε να ακυρώσει τις διερευνητικές επαφές που είχαν ήδη δρομολογηθεί μεταξύ των δύο πλευρών.

Είναι φανερό ότι ο δρόμος είναι μακρύς και σίγουρα δύσβατος. Όποιοι ελιγμοί και αν γίνουν πάντως, η κόκκινη γραμμή δεν μπορεί παρά να είναι μία: 

Διαβάστε περισσότερα »
Την ανάρτηση έκανε ο ΑΓΡΥΠΝΟΣ ΦΡΟΥΡΟΣ στις Σάββατο, Αυγούστου 08, 2020 0 σχόλια
Ετικέτες , , , ,

ΔΙΕΘΝΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗ - ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ: Η Ελλάδα μοιράζει χαρτιά και ταυτοχρόνως παίζει με βάση τους κανόνες του παιχνιδιού. Eίναι όμως έτοιμη αν εμφανιστούν τα πιστόλια πάνω στο τραπέζι?

Toυ ΚΩΣΤΑ ΓΙΑΝΝΑΚΙΔΗ

Ο διάβολος κρύβεται πάντα στις λεπτομέρειες και στα ψιλά γράμματα. Συνεπώς, όταν εξεταστούν οι τεχνικές και νομικές λεπτομέρειες της συμφωνίας με την Αίγυπτο, τότε θα υπάρξει και η δυνατότητα για πλήρη αξιολόγηση, αν και σε αυτά τα θέματα μπορείς να φορέσεις τα τσαρούχια σου και να στέκεσαι αμετακίνητος σε θέσεις που θεωρείς εθνικά αδιαπραγμάτευτες.  

Το υπουργείο Εξωτερικών λέει ότι η συμφωνία κατοχυρώνει την επήρεια των ελληνικών νησιών και είναι συμβατή με το Διεθνές Δίκαιο που αναγνωρίζει νησιωτική υφαλοκρηπίδα και ΑΟΖ.  

Το βασικό ερώτημα είναι αν οι υποχωρήσεις που έκανε, όπως ήταν λογικό, η Ελλάδα μπορούν να αξιοποιηθούν από την Τουρκία σε μία μελλοντική συζήτηση, διμερή ή υπό δικαστική επιδιαιτησία, με επίκεντρο το Καστελόριζο. 

Αυτά θα φανούν στις λεπτομέρειες. Η γενική εικόνα δείχνει θετική.  Αλλά προς το παρόν η Τουρκία έχει δύο νέα προβλήματα. 

Πρώτον, το μνημόνιο με τη Λιβύη πηγαίνει, πράγματι, στο καλάθι των αχρήστων, καθώς βρίσκεται ανάμεσα σε δύο καθ’ όλα νόμιμες οριοθετήσεις που έκανε η Ελλάδα με την Αίγυπτο και την Ιταλία. Ωστόσο η Τουρκία είναι βέβαιο ότι θα αμφισβητήσει τη νομιμότητα της συμφωνίας. Οπως προσπαθεί να επιβάλει μία παράνομη συμφωνία, έτσι θα αμφισβητήσει και μία νόμιμη. 

Δεύτερον, η Αίγυπτος, η μεγαλύτερη αραβική χώρα του κόσμου, που βλέπει να απειλούνται ζωτικά της συμφέροντα από τις κινήσεις της Τουρκίας στη Λιβύη, συγκροτεί μέτωπο με την Ελλάδα, απορρίπτοντας μάλιστα την τουρκική πρόταση για ανακήρυξη ΑΟΖ. 

Ελλάδα και Αίγυπτος προχώρησαν σε μερική οριοθέτηση ΑΟΖ. Το Καστελόριζο έμεινε εκτός συμφωνίας.

 Αυτό δύναται να θεωρηθεί ως ελληνική παραδοχή για την ύπαρξη γκρίζας ζώνης που δεν επιτρέπει και την οριοθέτηση ΑΟΖ ανάμεσα στην Ελλάδα και την Κύπρο.  

Πρόκειται όμως για περιοχή που με βάση το Διεθνές Δίκαιο ανήκει στην Ελλάδα, γι’ αυτό και ο Μητσοτάκης λέει στην Τουρκία ότι μπορούμε να λύσουμε το θέμα και στη Χάγη.  

Με το Καστελόριζο εκτός της συμφωνίας με την Αίγυπτο, η Ελλάδα δεν εμφανίζεται αδιάλλακτη, αλλά πρόθυμη να συζητήσει τη συγκεκριμένη διαφορά. Αλλωστε τώρα, στην κουβέντα για το Καστελόριζο, έχει λόγο και η Αίγυπτος, αλλά και η Κύπρος. Σημειώστε ότι παρά τα όσα ισχυρίζονται διάφοροι ένθερμοι πατριώτες, το Διεθνές Δίκαιο επιβάλλει τον διάλογο και τη διαπραγμάτευση για την οριοθέτηση ΑΟΖ, αποδοκιμάζοντας τις μονομερείς ενέργειες.  

Μονομερώς καθορίζεται η υφαλοκρηπίδα, κάτι στο οποίο θα μπορούσε να προβεί η Ελλάδα με τη σύμπραξη της Κύπρου, αρκεί να υπάρχει και συναίνεση της Αιγύπτου.  

Αυτό όμως θα οδηγούσε άμεσα σε κρίση με την Τουρκία, η οποία ήδη απάντησε με NAVTEX για άσκηση με πραγματικά πυρά ανάμεσα στη Ρόδο και στο Καστελόριζο. 

To πιθανότερο είναι ότι...

Διαβάστε περισσότερα »
Την ανάρτηση έκανε ο ΑΓΡΥΠΝΟΣ ΦΡΟΥΡΟΣ στις Σάββατο, Αυγούστου 08, 2020 0 σχόλια
Ετικέτες , , , , , ,

ΔΙΕΘΝΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗ - ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ: Με τη συμφωνία AOZ Ελλάδας-Αιγύπτου «ΚΟΠΗΚΕ» όση επήρεια χρειαζόταν για να μείνει η Ελλάδα εκτός της λεκάνης του Ηροδότου

Του ΑΡΗ ΔΗΜΗΤΡΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Μετά την προχθεσινή συμφωνία με την Αίγυπτο, η Ελλάδα μένει σχεδόν ολοκληρωτικά εκτός της «λεκάνης του Ηροδότου», όπου υπολογίζονται ότι υπάρχουν τεράστια κοιτάσματα υδρογονανθράκων.
Αν και πράγματι η επήρεια που «κόπηκε» από Κρήτη, (μίση) Ρόδο ήταν μικρότερη από αυτή που αναμένονταν αρχικά, ήταν αρκετή για να μειώσει σε ελάχιστο βαθμό τα δικαιώματα της χώρας μας σε υδρογονάθρακες αξίας, εκατοντάδων δισεκατομμυρίων έως και τρισεκατομμυρίων δολαρίων, σύμφωνα με εκτιμήσεις ξένων εταιρειών και πανεπιστημιακών.
Η ακριβής αξία των υπολογιζόμενων κοιτασμάτων στη «λεκάνη του Ηροδότου» όπως αυτές υπολογίστηκαν με σεισμικές έρευνες τη δεκαετία του '70 δεν έχουν αποκαλυφθεί στους Έλληνες πολίτες καθώς θεωρούνται κρατικό μυστικό.

Να μείνει η Ελλάδα εντελώς εκτός της «λεκάνης του Ηροδότου», ήταν και ο αρχικός στόχος της Αιγύπτου στις διαπραγματεύσεις γι' αυτό ακριβώς και η επήρεια που πρότεινε αρχικά το Κάιρο στην Αθήνα ήταν 60-40 αντί για τη μέση γραμμή (50-50), παρ' όλα αυτά με το 55-45 που φαίνεται να συμφωνήθηκε ίσως μένουν κάποια «ψίχουλα» για τη χώρα μας, ανάλογα το πόσο βόρεια θα φτάνει το κοίτασμα.

Βέβαια τα δικαιώματα της Ελλάδας στη λεκάνη αναμένεται να μειωθούν κι' άλλο αφού...

Διαβάστε περισσότερα »
Την ανάρτηση έκανε ο ΑΓΡΥΠΝΟΣ ΦΡΟΥΡΟΣ στις Σάββατο, Αυγούστου 08, 2020 0 σχόλια
Ετικέτες , , ,

ΔΙΕΘΝΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗ - ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ: Τι σημαίνει η συμφωνία για οριοθέτηση ΑΟΖ μεταξύ Ελλάδας και Αιγύπτου


Του ΝΙΚΟΥ ΜΕΛΕΤΗ

Με μια κίνηση ματ που επιτεύχθηκε με μεγάλο κόπο και κόστος για την Ελλάδα, η χώρα μας θέτει εμπράκτως υπό ευθεία αμφισβήτηση το Τουρκολυβικό Μνημόνιο επιτυγχάνοντας, όπως όλα δείχνουν, μετά από περισσότερα από 15 χρόνια δύσκολων διαπραγματεύσεων, την υπογραφή της -έστω και μερικής- οριοθέτησης Θαλασσίων Ζωνών με την Αίγυπτο.

Ο Ν. Δένδιας μετέβη αιφνιδιαστικά και με μυστικότητα στο Κάιρο με στόχο την τυπική ολοκλήρωση των διαπραγματεύσεων και την υπογραφή της πολυπόθητης συμφωνίας ,η οποία θα αποτελέσει ένα σημαντικό διαπραγματευτικό όπλο της Ελλάδας έναντι της Τουρκίας και ένα ισχυρό ισοδύναμο τετελεσμένο απέναντι σε αυτό που επιχείρησε η Τουρκία με το τουρκολυβικό Μνημόνιο.

Ο Ν. Δένδιας, ο οποίος στο τελευταίο ταξίδι του στο Κάιρο στις 18 Ιουνίου, κατά το οποίο συναντήθηκε με τον Πρόεδρο Σίσι και κατά το οποίο είχε πραγματοποιηθεί συνάντηση των ομάδων εμπειρογνωμόνων, είχε παρουσιάσει μια προωθημένη πρόταση, η οποία ικανοποιούσε πολλές από τις απαιτήσεις της αιγυπτιακής πλευράς. Από εκείνη την στιγμή υπήρξε ανταλλαγή παρατηρήσεων και αντιπροτάσεων μέχρις ότου υπάρξει σύγκληση αργά χθες το βράδυ, οπότε φάνηκε ότι η Συμφωνία είναι κοντά και άναψε έτσι το πράσινο φως για την μετάβαση του Ν. Δένδια στην Αίγυπτο.

Είχε προηγηθεί τις προηγούμενες ημέρες και η τηλεφωνική επικοινωνία του πρωθυπουργού Κ.Μητσοτάκη με τον Πρόεδρο Σίσι, καθώς ήταν πλέον προφανές ότι τεχνικά οι διαπραγματεύσεις είχαν εξαντληθεί και απέμενε η πολιτική απόφαση του Αιγύπτιου προέδρου που θα παράκαμπτε τις ανησυχίες, ενστάσεις και προβληματισμούς της γραφειοκρατίας του ΥΠΕΞ.

Αν και δεν έχει γίνει γνωστό ακόμη το πλήρες κείμενο της Συμφωνίας σύμφωνα με πρώτες πληροφορίες η οριοθέτηση έγινε προς ανατολικά μέχρι λίγο πριν τον 27ο Μεσημβρινό (59’ 02. 00’’), καλύπτοντας μόνο την μισή Ρόδο, καθώς θεωρήθηκε ότι δεν θα έπρεπε να αφεθεί εκτός αυτής της πρώτης φάσης οριοθέτησης μόνο το σύμπλεγμα του Καστελόριζου, ενώ προς δυτικά η οριοθετημένη περιοχή φθάνει στον 26ο μεσημβρινό. Έτσι αποφεύγεται η «απομόνωση» του Καστελόριζου στην επόμενη φάση της διαπραγμάτευσης αλλά και δεν δίνεται η εντύπωση ότι το Καστελόριζο εξαιρείται λόγω των αντιδράσεων της Τουρκίας.

Επίσης φαίνεται ότι η γραμμή οριοθέτησης στην πρώτη αυτή φάση διαμορφώθηκε αφού έγινε αρχική χάραξη της μέσης γραμμής με πλήρη επήρεια των νησιών κατόπιν η τελική οριοθέτηση έγινε με διαμοιρασμό της συνολικής θαλάσσιας ζώνης σε ποσοστό 56% για την Αίγυπτο και 44% για την Ελλάδα, με την μετακίνηση δηλαδή της γραμμής οριοθέτησης προς βορρά.

Η Συμφωνία προβλέπει ότι τα δυο μέρη θα συνεχίσουν τις διαπραγματεύσεις για την οριοθέτηση ανατολικά του σημείου (27ο 90’’) που σταμάτησε η πρώτη φάση και για οποιαδήποτε αλλαγή θα πρέπει να υπάρξει συμφωνία και των δυο πλευρών, ενώ γίνεται μετά από απαίτηση των Αιγυπτίων αναφορά και στο ενδεχόμενο συμφωνίας με τρίτο μέρος 

Η γραμμή οριοθέτησης είναι σε απόσταση σχεδόν 52 ν.μ. νότια της οριοθετικής γραμμής του τουρκολυβικού Μνημονίου και επικαλύπτει πλήρως τις περιοχές που η Τουρκία έχει ήδη σπεύσει να συμπεριλάβει στην τουρκική υφαλοκρηπίδα και να τις προσφέρει για αδειοδότηση ερευνών στην τουρκική εταιρία ΤΡΑΟ.

Εκ των πραγμάτων πάντως σε αυτή την διαπραγμάτευση με την Αίγυπτο, όπου η ιδέα της μερικής οριοθέτησης ανήκει στην προηγούμενη κυβέρνηση η οποία δια του Ν. Κοτζιά είχε υποβάλει και συγκεκριμένους χάρτες, έχει διαμορφωθεί τελικά μια νέα ελαστική γραμμή που απέχει από την αφετηριακή διαπραγματευτική γραμμή καθώς εκτιμήθηκε και ορθά ότι το ισοζύγιο κόστους - οφέλους από μια τέτοια συμφωνία με την Αίγυπτο έγερνε σαφώς υπέρ της άμεσης σύναψης αυτής της Συμφωνίας.

Η Ελλάδα με την Συμφωνία αυτή η οποία μόλις επικυρωθεί και κατατεθεί στα Ηνωμένα Έθνη θα είναι απολύτως ισχυρή στο διεθνές σύστημα ,σε αντίθεση με το τουρκολυβικό Μνημόνιο του οποίου αμφισβητείται η νομιμότητα σε ότι αφορά όχι μόνο το περιεχόμενο αλλά και την διαδικασία σύναψης και επικύρωσης του από την Λιβυκή πλευρά, θα μπορεί να ξεκινήσει σαφώς πιο ενισχυμένη τις διερευνητικές επαφές με την Τουρκία, η οποία πάντως αναμένεται να αντιδράσει έντονα στην Συμφωνία αυτή.

Η Αίγυπτος χωρίς να χάσει αλλά αντίθετα έχοντας συγκεκριμένα κέρδη από την Συμφωνία αυτή, κάνει μια επιλογή η οποία έχει έντονα πολιτικά χαρακτηριστικά, καθώς αποτελεί μια ισχυρή απάντηση στην επιθετική ρητορική της Τουρκίας εναντίον της Αιγύπτου και του προέδρου Σίσι αλλά και της ευθείας απειλής του τουρκικού καθεστώτος για την ανατροπή του καθεστώτος Σίσι με όχημα του Αδελφούς Μουσουλμάνους. Και είναι φυσικά σημαντικός παράγοντας και ο τρόπος με τον οποίο η Αθήνα και όλες σχεδόν οι κυβερνήσεις από το 2010 και μετά χειρίστηκαν με σοβαρότητα και επιμονή το ζήτημα των ελληνοαιγυπτιακών διαπραγματεύσεων για την οριοθέτηση των θαλασσίων ζωνών.

Η αντίδραση της Τουρκίας όποια μορφή κι αν λάβει δεν θα μπορεί να είναι πειστική στην διεθνή κοινότητα καθώς ουδείς φυσικά, που έχει στοιχειώδη εικόνα του χάρτη, μπορεί να αμφιβάλει ότι η Ελλάδα και η Αίγυπτος έχουν κοινά θαλάσσια σύνορα, όπως επιχείρησε να... αποδείξει το τουρκολυβικό Μνημόνιο.

Πάντως η Τουρκία θα επιχειρήσει να εκμεταλλευθεί το γεγονός, εφόσον τελικά επιβεβαιωθούν οι πληροφορίες που υπάρχουν, ότι σε μια δεύτερη συνεχόμενη Συμφωνία οριοθέτησης η Ελλάδα πρώτα με την Ιταλία και τώρα με την Αίγυπτο αποδέχεται το σπάσιμο της αφετηριακής διαπραγματευτικής θέσης περί πλήρους επήρειας των νησιών ανεξαρτήτως θέσης η μεγέθους. Και αυτό είναι ένα ζήτημα το οποίο...

Διαβάστε περισσότερα »
Την ανάρτηση έκανε ο ΑΓΡΥΠΝΟΣ ΦΡΟΥΡΟΣ στις Σάββατο, Αυγούστου 08, 2020 0 σχόλια
Ετικέτες , , , , , ,
Εγγραφή σε: Αναρτήσεις (Atom)