ΣΥΡΙΖΟΤΣΑΡΛΑΤΑΝΑΔΙΚΟ: 28 σημαντικοί επιστήμονες και συγγραφεις κρεμάνε στα μανταλάκια τον "γουι αρ δε γουορλντ" Κοτζια και τους δικαστές που τον... "δικαίωσαν" στη διαμάχη του με την Athens Review of Books για τον χαρακτηρισμό «γκαουλάιτερ του σταλινισμού»!

28 ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΕΣ ΤΟΠΟΘΕΤΗΣΕΙΣ που αξίζει να διαβάσετε...


Tου Κ. ΜΑΡΙΟΛΗ

O Υπουργός Εξωτερικών Ν. Κοτζιάς μετά την «δικαίωσή» του από τον Άρειο Πάγο έκανε ήδη το πρώτο βήμα για την κατάσχεση της Athens Review of Books (ARB). Έτσι την προσεχή Δευτέρα αναμένεται να προχωρήσει στην κατάσχεση, καθώς η εκδότρια του περιοδικού δηλώνει ότι δεν πρόκειται να καταβάλει το ποσόν των 22.450 ευρώ που επιδίκασε το δικαστήριο για την προσβολή της τιμής του υπουργού. Θυμίζουμε ότι την αφορμή-πρόφαση αποτέλεσε η δημοσίευση μιας επιστολής αναγνώστη που περιείχε τον χαρακτηρισμό «γκαουλάιτερ του σταλινισμού», προφανώς με την έννοια του υμνητή, του προπαγανδιστή του σταλινισμού.

Το Εφετείο Αθηνών είχε καταδικάσει το περιοδικό με αποφάνσεις που ξεσήκωσαν την κατακραυγή του επιστημονικού κόσμου, όπως την παρακάτω:

«Ναι μεν απεδείχθη ότι ο ενάγων [: Ν. Κοτζιάς] υπήρξε ιδρυτικό στέλεχος (!) του ΚΚΕ» [το οποίο ιδρύθηκε το 1918/1924], όμως «ούτε και από τα κείμενά του που επικαλούνται και προσκομίζουν οι διάδικοι προκύπτει ο θαυμασμός του για το εν λόγω απολυταρχικό καθεστώς [: Χόνεκερ] και η διαφήμισή του».

Προσφάτως και ο Άρειος Πάγος υπό την ηγεσία της κυρίας Β. Θάνου εξέδωσε την 697/2017 Απόφασή του η οποία επικυρώνει την Εφετειακή. Δηλαδή ο υπουργός δεν υπήρξε σταλινικός, δεν υπήρξε υμνητής των κομμουνιστικών καθεστώτων, αλλά υπήρξε εκ των ιδρυτών του ΚΚΕ.  

Λίγα λόγια για το ιστορικό της υπόθεσης:

Την αγωγή για συκοφαντική του δυσφήμηση υπέβαλε εναντίον της ARB ο κ. Κοτζιάς (με δικηγορικούς παραστάτες τους Φαήλο Κρανιδιώτη και Ιωάννη Κ. Μαντζουράνη). 

Την Athens Review of Books εκπροσώπησαν στον Άρειο Πάγο ο καθηγητής Απόστολος Γεωργιάδης και ο νομικός της σύμβουλος Τάσος Αβραντίνης.

Όπως καταγγέλλει σε ανακοίνωσή της η ARB, «η Εισηγήτρια της υπόθεσης ενώ έκανε γραπτώς εκτενή εισήγηση, ζητώντας να γίνουν δεκτοί τρεις από τους πέντε λόγους της αναίρεσής μας (θα αρκούσε και ένας για την αναίρεση της απόφασης του εφετείου), στη “διάσκεψη”, χωρίς να προβάλει καμιά απολύτως δικαιολογία, “πειθόμενη” προφανώς από ισχυρότερα “επιχειρήματα”, καταψήφισε την γραπτή εισήγησή της. 

Τι συνέβη και αιφνιδίως άλλαξε γνώμη;  

Και γίνεται ακόμη προκλητικότερο δεδομένου ότι η Εισήγηση αποτελεί ένα κανονικό, ένα φυσιολογικό και αναμενόμενο νομικό κείμενο, σε αντίθεση προς την αυθαίρετη, διόλου αθώα και εντελώς αναιτιολόγητη, ακριβέστερα ξεκάρφωτη, απόφαση που τελικά λήφθηκε και η οποία είναι αντίθετη προς την πάγια νομολογία του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Δικαιωμάτων του Ανθρώπου. Προφανώς η απόφαση “έπρεπε” να εκδοθεί ομόφωνα, όπως αρμόζει στην ολοκληρωτική νοοτροπία του αντιδίκου μας. Η αιφνίδια μεταβολή και η ευτελιστική ψήφος της κυρίας Ζωντανού παρέχει σε κάθε πολίτη αυτής της χώρας ολοζώντανο παράδειγμα του πού μπορεί να φτάσει ο κόσμος αξιών που αντιπροσωπεύει ο αντίδικός μας και οι περί αυτόν: ένας κόσμος που συναντήθηκε επιτυχώς με το παγκοίνως γνωστό κύρος της κας Βασιλικής Θάνου, που άφησε τον Άρειο Πάγο για να προστεθεί και φανερά στην κυβερνώσα ομάδα.»

Η υπόθεση, όπως σημειώνουν, βρίσκεται ήδη στα χέρια του καθηγητή Σταύρου Τσακυράκη προκειμένου να προσφύγουν για τρίτη φορά στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, «στην πραγματική Δικαιοσύνη, η οποία όπως μας δικαίωσε και τις δύο προηγούμενες φορές, ασφαλώς θα μας δικαιώσει και τώρα».

Και η ανακοίνωση της Athens Review of Books καταλήγει: «Δηλώνουμε ότι αυτές οι ολοκληρωτικές μέθοδοι δεν θα μας φιμώσουν. Συνεπείς προς τις αρχές μας, δεν πρόκειται να συμπράξουμε στον επιχειρούμενο βιασμό μας. 

Προκαλούμε τον υμνητή και προπαγανδιστή δύο τουλάχιστον σταλινικών δικτατοριών (Χόνεκερ και Γιαρουζέλσκι), τον συνεργάτη του Επικεφαλής του Ιδεολογικού Αγώνα του καθεστώτος Χόνεκερ Μάνφρεντ Μπουρ, μαζί με τον οποίο έχουν συγγράψει το επονείδιστο προπαγανδιστικό βιβλίο Der autonome Intellekt (Ο Αυτόνομος [sic] Νους), προκαλούμε τον προπαγανδιστή της δικτατορίας Γιαρουζέλσκι (συγγραφέα του κατάπτυστου βιβλίου Η Πολωνία κι εμείς, για το οποίο αναξιοπρεπώς ομολόγησε στο Spiegel ότι: «Έγραψα κατ’ εντολή του κόμματός μου πράγματα, π.χ. για την Πολωνία, τα οποία ήταν ανοησίες».).  

Προκαλούμε αυτόν που επιχείρησε απάτη επί δικαστηρίω δηλώνοντας γραπτώς ενώπιον του Εφετείου ότι …εξελέγη Καθηγητής στην Οξφόρδη και εν συνεχεία στο Χάρβαρντ (!), αυτή τη φαιά εξοχότητα του σταλινισμού, που μας θυμίζει διαρκώς ποιος ήταν και ποιος παραμένει.  

Προκαλούμε τον, κατά δήλωσή του, ενώπιον ομοίου επιπέδου δικαστών, απόγονο του …Παλαιών Πατρών Γερμανού [Σημ.: σε όλα αυτά τα «τρελά» δεν βρήκαν τίποτε το αφύσικο οι δικαστές που ασχολήθηκαν με την υπόθεση!], να έρθει να κατάσχει την Athens Review of Books ή άλλα περιουσιακά μας στοιχεία («Κανένα σπίτι σε χέρια Σταλινίτη!»). Τώρα πλέον θα μπορεί να έχει και φανερά τη νομική συνδρομή της κυρίας Θάνου. Έτσι που ο εξευτελισμός του(ς) να γίνει τέλειος.»

Ακολουθούν κρίσεις σημαντικών επιστημόνων και συγγραφέων για την απόφαση που «δικαιώνει» τον κ. Κοτζιά:

«Και ναι μεν απεδείχθη ότι ο ενάγων [: Ν. Κοτζιάς] υπήρξε ιδρυτικό στέλεχος (!) του ΚΚΕ», όμως «ούτε και από τα κείμενά του που επικαλούνται και προσκομίζουν οι διάδικοι προκύπτει ο θαυμασμός του για το εν λόγω απολυταρχικό καθεστώς και η διαφήμισή του».

«Από την Πόλη έρχομαι και στην κορφή κανέλλα, / σε είδα στο παράθυρο με κίτρινη φανέλα». Θαυμάζω τη συλλογιστική ακρίβεια της εν λόγω δικαστικής απόφασης. Τη γλωσσική της αρτιότητα επίσης. Κοιμάμαι ήσυχος!

Θανάσης Βαλτινός
Συγγραφέας, πρώην Πρόεδρος της Ακαδημίας Αθηνών

Αριστούργημα ιστορικής αμάθειας, παραλογισμού και ακρισίας που απάδει σε δικαστές – με όλον τον σεβασμό προς τη Δικαιοσύνη που έμαθα στα θρανία της οδού Σόλωνος και δίδαξα στη Νομική Σχολή. Ο υπεραιωνόβιος κατά τη δικαστική απόφαση κ. Κοτζιάς, μολονότι «υπήρξε ιδρυτικό στέλεχος του ΚΚΕ» ούτε το «θαύμαζε» ούτε το «διαφήμιζε». Άρα, μεταξύ των «ιδρυτών» και «στελεχών» του ΚΚΕ, ήταν απλώς μία εξαίρεση.

Γ. Β. Δερτιλής
Ομότιμος Καθηγητής του Πανεπιστημίου Αθηνών, Directeur d'études, École des Hautes Études en Sciences Sociales, Paris

Τόσες ανοησίες μέσα σε τόσο λίγο χώρο. Θα έπρεπε να τιτλοφορείται «Η Οικονομία της Ανοησίας». Ο διάδικος έγινε Μαθουσάλας για να έχει υπάρξει ιδρυτής του ΚΚΕ το 1924. Χωρίς όμως ο υποτιθέμενος ιδρυτικός του ρόλος να αποδεικνύει τα πραγματικά του συναισθήματα έναντι της ιδεολογίας του κόμματος. Να ένας ήρωας του Ντοστογιέφσκι που μισεί τον εαυτό του καθώς διαπράττει τα εγκλήματά του. Ο Σταβρόγκιν των Δαιμονισμένων ίσως.

Θάνος Βερέμης
Ομότιμος Καθηγητής Ιστορίας Πανεπιστημίου Αθηνών

Πέραν από την αδιανόητη και εξόφθαλμη έλλειψη απλής λογικής που προδίδει μια απόφαση δικαστηρίου η οποία εμφανίζει άτομο που γεννήθηκε το 1950 να είναι «ιδρυτικό μέλος» ενός κόμματος του οποίου η καταστατική πράξη (ως ΚΚΕ και όχι ως ΣΕΚΕ) χρονολογείται από το 1924, δηλαδή 26 χρόνια νωρίτερα·
 

Πέρα από την παντελή έλλειψη λογικής που εκφράζει το σκεπτικό μιας απόφασης υψηλόβαθμου δικαστηρίου, η οποία ισχυρίζεται ότι ένα άτομο μπορεί μεν να είναι «ιδρυτικό μέλος» κόμματος (και δη κομμουνιστικού), χωρίς όμως να ασπάζεται και να προωθεί τις αρχές του·
 

Πέραν από την θλιβερή αμάθεια και έλλειψη στοιχειωδών γνώσεων ιστορίας αλλά και ορολογίας της πολιτικής επιστήμης που προδίδει η ανιστόρητη και αναχρονιστική χρήση του όρου «απολυταρχικό» (που παραπέμπει στην εποχή της απόλυτης μοναρχίας), αντί του ορθού «ολοκληρωτικό», προκειμένου το δικαστήριο να αναφερθεί στο καθεστώς της Λαοκρατικής Δημοκρατίας της Γερμανίας·
 

προξενεί βαθιά ανησυχία και έντονο προβληματισμό μια απόφαση δικαστηρίου κράτους-μέλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του Συμβουλίου της Ευρώπης, η οποία συγκρούεται ευθέως με θεμελιώδεις αρχές της ευρωπαϊκής έννομης τάξης που αφορούν την ελευθερία του λόγου και την ελευθεροτυπία – αρχές τις οποίες έχουν διαχρονικά υπερασπιστεί τόσο το Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης όσο και ιδίως το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου.
 

Ας ελπίσουμε ότι μια δυνητική προσφυγή στο ευρωπαϊκό επίπεδο εναντίον αυτής της απόφασης θα αποφευχθεί τελικά και ότι η ελληνική δικαιοσύνη δεν θα διασυρθεί διεθνώς για παραβίαση ενός θεμελιώδους δικαιώματος άρρηκτα ταυτισμένου με τη δημοκρατία και το κράτος δικαίου.

Νικηφόρος Διαμαντούρος
Πρώην Ευρωπαίος Διαμεσολαβητής, Μέλος της Ακαδημίας Αθηνών

Μήπως ήδη ζούμε στον κόσμο που περιγράφει ο Τζορτζ Όργουελ στο 1984 χωρίς να το έχουμε καταλάβει; 

Μόνο έτσι –σε μια κοινωνία όπου Πόλεμος = Ειρήνη, Ελευθερία = Σκλαβιά, και Αμάθεια = Ισχύς– θα μπορούσε να ληφθεί μια παρόμοια δικαστική απόφαση. Δεν υπάρχει λόγος να εξετάσω και πάλι την τερατώδη «λογική» του Εφετείου Αθηνών που καταδίκασε την Athens Review of Books για την δήθεν δυσφήμηση του υπουργού Εξωτερικών Ν. Κοτζιά: είναι ήδη γνωστή σε όλους. Το πρόβλημα είναι ότι η απόφαση του δικαστηρίου υποδηλώνει πως η σάτιρα του Όργουελ φαίνεται να έχει γίνει πραγματικότητα στην Ελληνική Δικαιοσύνη. Και αυτό είναι ένα πραγματικά απολυταρχικό καθεστώς, το οποίο διαστρεβλώνει, ακριβώς όπως το δικαστήριο έχει διαστρεβλώσει, την σημασία των λέξεων, την φύση των αξιών, και την έννοια της εντιμότητας και της συνέπειας. Ελπίζω ότι ο Άρειος Πάγος θα αντιμετωπίσει την απόφαση του Εφετείου με την περιφρόνηση που της αξίζει και θα μας διαβεβαιώσει ότι εξακολουθούμε να ζούμε σε μια κοινωνία όπου η λογική και η αξιοπρέπεια δεν έχουν ακόμα καταστραφεί εντελώς.

Αλέξανδρος Νεχαμάς
Καθηγητής Aνθρωπιστικών Σπουδών, Φιλοσοφίας και Συγκριτικής Φιλολογίας, Πανεπιστήμιο Πρίνστον

Όταν ένας άνθρωπος, ο οποιοσδήποτε άνθρωπος, ηλικίας 65 περίπου ετών, θεωρείται από κάποιους, δικαστές εν προκειμένω, ότι «απεδείχθη» πως ήταν ιδρυτικό στέλεχος του ΚΚΕ (ότι αποδεδειγμένα έλαβε μέρος δηλαδή ως, 18ετής έστω, σύνεδρος στο ιδρυτικό Συνέδριό του), και με δεδομένο ότι το ΚΚΕ υπάρχει ως κόμμα με αυτό το όνομα από το 1924 –ως ΣΕΚΕ είχε ιδρυθεί το 1918– τούτο συνιστά...

ΣΥΡΙΖΟΤΣΑΡΛΑΤΑΝΑΔΙΚΟ: Capital controls μέχρι... να σβήσει ο ήλιος

Του Κωνσταντίνου Μαριόλη

Πριν από περίπου 20 ημέρες, ο υπουργός Οικονομικών κ. Ευκλείδης Τσακαλώτος προέβλεπε ότι τα capital controls θα αποσυρθούν μέχρι το τέλος του έτους, καθώς μετά την ολοκλήρωση της αξιολόγησης, η χώρα θα έμπαινε σε τροχιά ένταξης στην ποσοτική χαλάρωση και εξόδου στις αγορές. Παράλληλα, δόθηκε στη δημοσιότητα, μετά από πεντάμηνη καθυστέρηση, ο οδικός χάρτης χαλάρωσης των κεφαλαιακών περιορισμών, μέσω του οποίου ωστόσο, δεν προβλέπεται συγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα αλλά οι παράγοντες που θα καθορίσουν τα επόμενα βήματα.

Αν προσπαθήσει κάποιος να απαριθμήσει τις πολιτικές υποσχέσεις για άρση των περιορισμών, μάλλον θα... χάσει το μέτρημα. Στις 2 Ιουλίου συμπληρώνονται δύο χρόνια από την ημέρα που άλλαξε για πολλά χρόνια, αν όχι για πάντα, τη σχέση των Ελλήνων με το τραπεζικό σύστημα. Όχι γιατί δεν θα αντιστραφεί ποτέ το κλίμα, αλλά διότι στο εξής οι πολίτες είναι «υποψιασμένοι»  και σε κάθε κρίση θα θυμούνται τα γεγονότα του καλοκαιριού του 2015 και την περίοδο των capital controls.

Τι μας δίδαξαν αυτά τα δύο χρόνια; 

 Πρώτον, ότι δεν θα πρέπει να έχουμε καμία εμπιστοσύνη στις πολιτικές υποσχέσεις, αφού αν είχαν τηρηθεί, τότε οι περιορισμοί θα είχαν αρθεί μέσα σε λίγους μήνες. 

Δεύτερον, ότι οι πολιτικές υποσχέσεις δεν έχουν καμία σχέση με την πραγματική οικονομία, όπου οι συνεχόμενες εκρήξεις αβεβαιότητας δεν αφήνουν την αγορά να «ηρεμήσει» για μεγάλο χρονικό διάστημα.

Όσο για την αποκατάσταση της εμπιστοσύνης στις τράπεζες, τι να πει κανείς; 

 Μέχρι και σύσφιξη των capital controls θα μπορούσαμε να έχουμε δει, αν συνεχιζόταν η αβεβαιότητα του πρώτου τριμήνου του 2017. Έτσι φτάνουμε στο σημείο οι κεφαλαιακοί περιορισμοί στην κίνηση κεφαλαίων, ενώ στο παρελθόν έμοιαζαν κάτι το απίστευτο, να βρίσκονται στη ζωή μας για να μείνουν.

Σε αντίθεση, βέβαια, με τις δηλώσεις κυβερνητικών στελεχών, όπως του κ. Σταθάκη, του κ. Χουλιαράκη και του κ. Δραγασάκη, αλλά και θεσμικών παραγόντων όπως της πρώην προέδρου της Ελληνικής Ένωσης Τραπεζών, κ. Κατσέλη. Χαρακτηριστικό παράδειγμα των... εύκολων ή άστοχων προβλέψεων-υποσχέσεων, ή ακόμη και της άγνοιας που υπήρχε για ένα μέτρο που δεν είχε προηγούμενο στη χώρα, όπως αυτό των capital controls, ήταν η πρόβλεψη του νυν υπουργού Ανάπτυξης. Ο κ. Σταθάκης είχε εκτιμήσει λίγο μετά την εφαρμογή τους, ότι οι περιορισμοί θα μπορούσαν να αρθούν σε διάστημα δύο μηνών!

Στη συνέχεια, οι εκτιμήσεις των πολιτικών για τα capital controls συνοδεύονταν κατά κύριο λόγο από συγκεκριμένες προϋποθέσεις, οι οποίες τις περισσότερες φορές αποτελούσαν μέρος ενός ευρύτερου αφηγήματος που εξυπηρετούσε την εκάστοτε συγκυρία. Οι προϋποθέσεις αυτές, βέβαια, σε καμία περίπτωση δεν εκπληρώθηκαν. 

Η πρώτη αξιολόγηση έκλεισε με μεγάλη καθυστέρηση, η δεύτερη ξεκίνησε με ένα χρόνο καθυστέρηση και εκτός απροόπτου θα κλείσει στις 15 Ιουνίου, 6 μήνες δηλαδή από την αρχική επιδίωξη. Η συμφωνία για το χρέος μοιάζει χαμένη και η ποσοτική χαλάρωση όνειρο θερινής νυκτός.

Συνεπώς, για να προβλέψει κανείς το πότε θα απελευθερωθούν πλήρως οι τραπεζικές συναλλαγές θα πρέπει να έχει... κληρονομικό χάρισμα. Ή να μπορεί να προβλέψει πότε θα βελτιωθεί η κατάσταση στην οικονομία σε τέτοιο βαθμό, που οι πολίτες να νιώσουν την ανάγκη να επιστρέψουν τις όποιες οικονομίες τους έχουν απομείνει στις τράπεζες. 

Όσο για τα μεγάλα ποσά που έφυγαν στο εξωτερικό, αυτά θα είναι τα τελευταία που θα γυρίσουν, εκτός και αν εγκαταλείψουμε τελικά το ευρώ. Τότε το σενάριο αλλάζει, αφού οι ευκαιρίες για αγορές σε εξευτελιστικές τιμές θα είναι πολλές.

Όπως χαρακτηριστικά επισημαίνουν τραπεζικά στελέχη, κρίση είχαμε και πριν το κλείσιμο των τραπεζών, όχι όμως και capital controls. Οι περιορισμοί επιβλήθηκαν μετά τις τεράστιες εκροές καταθέσεων που σημειώθηκαν μέσα στο πρώτο εξάμηνο του 2015, οι οποίες προκάλεσαν σοβαρά προβλήματα ρευστότητας στις ελληνικές τράπεζες. Από τη στιγμή όμως που εφαρμόστηκε το μέτρο είναι πολύ δύσκολο να αποσυρθεί, όσο δεν βελτιώνεται η ψυχολογία στην αγορά και δεν αποκαθίσταται η εμπιστοσύνη στις τράπεζες.

Την ίδια ώρα, υψηλόβαθμες τραπεζικές πηγές υπογραμμίζουν ότι τα μέτρα χαλάρωσης θα εφαρμοστούν με γνώμονα την χρηματοπιστωτική σταθερότητα. Αυτό σημαίνει ότι θα πρέπει να υπάρξει μία «στιβαρή» αλληλουχία θετικών εξελίξεων. Εκκρεμούν, επίσης, τα stress tests του 2018, τα αποτελέσματα των οποίων θα ανακοινωθούν στα μέσα του έτους. Αν οι τράπεζες διώξουν για πάντα το «φάντασμα» μίας νέας ανακεφαλαιοποίησης, τότε σίγουρα θα έχει γίνει ένα σοβαρό βήμα.

Και μόνο μία ματιά στον οδικό χάρτη αρκεί για να καταλάβει κανείς ότι σήμερα απέχουμε «έτη φωτός» από την πλήρη άρση. 

 Σύμφωνα με το πλάνο, η αποκατάσταση της ελεύθερης κίνησης κεφαλαίων στο εσωτερικό, προϋποθέτει:

ΔΙΕΘΝΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ - Μ ΒΡΕΤΑΝΙΑ: Το Brixit και τα αυξανόμενα προβλήματα του City

Του Κωνσταντίνου Μαριόλη

Ένα περίεργο και παράλληλα “επικίνδυνο” παιχνίδι εντυπώσεων αλλά και ουσίας παίζεται το τελευταίο διάστημα στη Μ .Βρετανία. Στο επίκεντρο βρίσκονται οι ευρωσκεπτικιστές που επιδιώκουν τη διεξαγωγή δημοψηφίσματος για την παραμονή της χώρας στην Ε.Ε., ενώ την ίδια ώρα οι τράπεζες της χώρας χάνουν σε αξιοπιστία καθώς εμπλέκονται σε διαδοχικά... σκάνδαλα μεγατόνων. Και όλα αυτά με το πνεύμα των Ολυμπιακών Αγώνων να μην μπορεί να δώσει ώθηση στη βρετανική οικονομία.

Παραδοσιακά, σε περιόδους Ολυμπιακών, η ανάπτυξη ενισχύεται ελαφρώς τους μήνες πριν από τους Αγώνες και αρχίζει να υποχωρεί δύο τρίμηνα μετά την τελετή λήξης, ωστόσο κάτι τέτοιο δεν φαίνεται στη Μ. Βρετανία.

Ειδικότερα, η Τράπεζα της Αγγλίας υποβάθμισε τις προβλέψεις για την ανάπτυξη, επιρρίπτοντας εμμέσως ευθύνες στην Ευρωζώνη και στην απειλή εξάπλωσης της κρίσης . Η Μ. Βρετανία είναι από τις λίγες χώρες που διοργανώνουν Ολυμπιακούς Αγώνες και βρίσκονται σε ύφεση. Παράλληλα, η στατιστική αρχή της χώρας ανακοίνωσε  ότι η Μ. Βρετανία εμφάνισε το μεγαλύτερο εμπορικό έλλειμμα από την έναρξη καταγραφής των στοιχείων πριν 15 χρόνια.

Η κρίση της Ευρωζώνης έχει ενισχύσει τις θέσεις των ευρωσκεπτικιστών με “φόντο” μία ιστορικά αμφίθυμη σχέση που σήμερα δοκιμάζεται περισσότερο από ποτέ. Στο μεταξύ, το βρετανικό τραπεζικό σύστημα προσπαθεί να “συνηθίσει” να λειτουργεί μέσα... στα απόνερα των διαδοχικών σκανδάλων που πλήττουν τη φήμη του λονδρέζικου City.

Τα σκάνδαλα επισκιάζουν τη “λάμψη” του City
Ένα δίμηνο “παθών” βιώνουν τρεις από τις μεγαλύτερες βρετανικές τράπεζες λόγω των σκανδάλων που φέρουν νέο πλήγμα στον ήδη καταπονημένο βρετανικό τραπεζικό κλάδο. Οι βρετανικοί πιστωτικοί όμιλοι, υποπίπτουν σε ηθικό παράπτωμα, καθώς την ώρα που προσπαθούν να αποφύγουν την εφαρμογή αυστηρότερου ρυθμιστικού πλαισίου, διασύρονται από τα “αμαρτωλά πάθη” του παρελθόντος.

Τον περασμένο Ιούνιο ήταν η Barclays, η οποία βρέθηκε στο επίκεντρο του σκανδάλου χειραγώγησης του επιτοκίου Libor. Παράλληλα, η HSBC δέχτηκε επίθεση από την αμερικανική Γερουσία, λόγω ισχυρισμών ότι διαχειρίζεται χρήματα που προέρχονται από καρτέλ ναρκωτικών και τρομοκράτες. Τελευταίο “θύμα” η Standard Chartered, την οποία απείλησε η τραπεζική αρχή της Νέας Υόρκης να της αναστείλει την άδεια στις ΗΠΑ, λόγω κατηγοριών για ξέπλυμα μαύρου χρήματος με “φόντο” το Ιράν.

Τα αλλεπάλληλα σκάνδαλα που ξεσπούν “ξεγυμνώνουν” το χρηματοπιστωτικό σύστημα της χώρας που διοργανώνει του Ολυμπιακούς Αγώνες και της οποίας το χρηματοοικονομικό κέντρο είναι ένας από τους τρεις κυρίαρχους των παγκόσμιων συναλλαγών, μαζί με τη Νέα Υόρκη και το Χονγκ Κονγκ.

Είναι κοινό μυστικό ότι η “χαλαρή” προσέγγιση των εποπτικών αρχών του Λονδίνου είναι αυτή που συνέβαλε τα μέγιστα ώστε να διατηρήσει και να ενισχύσει η πόλη τον χαρακτήρα της σχετικά με την προσέλκυση κεφαλαίων αλλά και να γίνει παγκόσμιο κέντρο κινητών κεφαλαίων.

Μπορεί η FSA να έλαβε αυστηρά μέτρα μετά το 2008, επιβάλλοντας πρόστιμα για λανθασμένες πρακτικές και “insider trading” ωστόσο τα μεγάλα “ψάρια” συνέχισαν να κινούνται ανενόχλητα. Αυτό αποδεικνύεται από το γεγονός ότι τα σκάνδαλα που ερευνώνται έχουν λάβει χώρα την τετραετία 2005-2009 όταν είχε υιοθετηθεί η “χαλαρή προσέγγιση”.

Η Nomura και το Brixit

ΔΙΕΘΝΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ και ΕΛΛΑΔΑ: Τα CDS, τα CACs και ο χρησμός της ISDA

Του Κωνσταντίνου Μαριόλη

Μπορεί η ISDA να απεφάνθη ότι δεν υπάρχει, μέχρι στιγμής, πιστωτικό γεγονός στην Ελλάδα, ωστόσο τα ερωτήματα για ορισμένες πολύ σημαντικές λεπτομέρειες της διαδικασίας του PSI+ παραμένουν πολλά και η έκβασή τους εξαρτάται από μία σειρά υποθέσεων και εξελίξεων.

Η απόφαση της Διεθνούς Ένωσης Συμφωνιών Ανταλλαγής και Παραγώγων (ISDA) αποφάσισε ότι δεν υπάρχει περίπτωση ενεργοποίησης των CDS με την εισαγωγή των CACs στα ελληνικά ομόλογα. Αυτό βέβαια δεν σημαίνει ότι δεν πρόκειται να υπάρξει πιστωτικό γεγονός στο άμεσο μέλλον, καθώς αν ενεργοποιηθούν οι CACs ενδέχεται να αλλάξουν τα δεδομένα.

Όλα λοιπόν εξαρτώνται από το ποσοστό συμμετοχής των ιδιωτών πιστωτών στην ανταλλαγή των ελληνικών ομολόγων. Η ελληνική πλευρά ενσωμάτωσε τις δράσεις συλλογικής δράσης στα ελληνικά ομόλογα, που σημαίνει ότι αν η συμμετοχή στο PSI φτάσει τουλάχιστον στο 75%, αλλά δεν αγγίξει το κρίσιμο επίπεδο του 90%, η ελληνική κυβέρνηση θα εξετάσει το ενδεχόμενο να τις ενεργοποιήσει, καθιστώντας τη συμμετοχή στο πρόγραμμα δεσμευτική. Και η δεσμευτική συμμετοχή οδηγεί κατά πάσα πιθανότητα σε ενεργοποίηση των CDS. 

Αυτό που ωστόσο πρέπει να γίνει κατανοητό είναι ότι το συνολικό ύψος των CDS που πιθανότατα θα πρέπει να καταβληθεί από τους εκδότες των εν λόγω συμβολαίων, στην περίπτωση που ενεργοποιηθούν οι ρήτρες συλλογικής δράσης, δεν είναι μεγάλο.

Το ποσό που διακυβεύεται διαμορφώνεται στα 3,2 δισ. δολάρια, όση και η καθαρή έκθεση των CDS που έχουν εκδοθεί για ελληνικά ομόλογα, σύμφωνα με στοιχεία της Depository Trust and Clearing Corp. Αξίζει να σημειωθεί ότι τον περασμένο Ιούνιο η αξία των CDS που θα έπρεπε να πληρωθούν σε περίπτωση credit δεν ξεπερνούσε τα 5,2 δισ. δολάρια. Όσον αφορά το συνολικό όγκο των CDS που έχουν εκδοθεί για το ελληνικό χρέος, αυτός εκτιμάται στα 70 δισ. ευρώ.