"Κόμμα = Ομάς ανθρώπων, ειδότων ν' αναγιγνώσκωσι και ν' αρθογραφώσιν εχόντων χείρας και πόδας υγιείς, αλλά μισούντων πάσαν εργασίαν, οίτινες ενούμενοι υπο ένα οιονδήποτε αρχηγόν, ζητούσι ν' αναβιβάσωσιν αυτόν δια παντός μέσου εις την έδραν πρωθυπουργού, ίνα παρέχη αυτοίς τα μέσα να ζώσι χωρίς να σκάπτωσι"
Εμμανουήλ Ροΐδης , Έλληνας πεζογράφος και κριτικός (1836-1904)


ΣΥΡΙΖΟΣΟΥΡΓΕΛΟΞΕΦΤΙΛΑΡΑΔΙΚΟ: Όνομα: Αλέξης Τσίπρας, διεύθυνση: Ηρ. Αττικού 19



Ο Αλέξης Τσίπρας προχώρησε σε μια διπλά σοκαριστική δήλωση για όσα συνέβησαν κατά τη διάρκεια του πρώτου εξαμήνου του 2015.

Από τη μια, παραδέχθηκε ότι υπάρχουν γεγονότα τα οποία δεν έχουν ειπωθεί και δεν τα γνωρίζουν οι Ελληνες πολίτες.  


Από την άλλη, «απείλησε» κάποιους με την κατάθεση της δικής του αλήθειας.


ΔΕΝ είναι για πολιτικό χαβαλέ η δήλωση του πρώην πρωθυπουργού: «Ισως κάποια στιγμή και ο βασικός πρωταγωνιστής αυτής της πολύ σημαντικής περιόδου για τη σύγχρονη ιστορία του τόπου, δηλαδή εγώ να αισθανθώ την ανάγκη να τοποθετηθώ με ονόματα και διευθύνσεις πάνω στα πραγματικά γεγονότα». Γιατί σε εκείνο το διάστημα των 160 ημερών «παίχτηκε» η παραμονή ή όχι της χώρας μας στην ευρωζώνη -πιθανότατα και στην Ευρωπαϊκή Ενωση.

 

ΤΟ πολιτικό φάουλ του Αλέξη Τσίπρα είναι σοβαρό. Δεν μπορεί να πετάει μια ατάκα και να αφήνει όλη τη συζήτηση στον αέρα. Για το 2015 έχουν γραφτεί αρκετά βιβλία και χιλιάδες δημοσιογραφικά ρεπορτάζ. Εχουν γυριστεί ντοκιμαντέρ. Το κυριότερο, όμως, το 2015 θα μείνει στη μνήμη όλων των πολιτών ως ένα «σημείο καμπής» στη σύγχρονη ελληνική ιστορία.



ΕΙΔΙΚΑ αυτή την εποχή που έχει ανάψει και η κουβέντα στο εσωτερικό του ΣΥΡΙΖΑ, δεν γίνεται ο Αλέξης Τσίπρας να παραμένει αμέτοχος. Κάποιοι λένε ότι ο ΣΥΡΙΖΑ δεν ήταν έτοιμος να κυβερνήσει. Κάποιοι πως ήταν λάθος που έριξε την κυβέρνηση Σαμαρά. Κάποιοι πως δεν ήταν δυνατόν να τερματιστούν η λιτότητα και τα Μνημόνια – και πως το γνώριζαν αυτό εκ των προτέρων. Κάποιοι ισχυρίζονται ότι έγιναν λάθος επιλογές προσώπων, εννοώντας προφανώς τον Βαρουφάκη, τον Λαφαζάνη και την Κωνσταντοπούλου.


ΑΛΗΘΕΙΑ, ποιον «απειλεί» ο Αλέξης Τσίπρας όταν λέει ότι θα μιλήσει με «ονόματα και διευθύνσεις»; 


Και τι κρατάει κρυφό;

 

ΔΕΝ ήταν ο ίδιος που δήλωνε ότι θα σκίσει τα Μνημόνια; Οτι θα τα καταργούσε με έναν νόμο και ένα άρθρο; Οτι θα διέγραφε το δημόσιο χρέος; Οτι η τρόικα δεν… υπήρχε από την ημέρα που μπήκε στο Μαξίμου;
 


ΕΝΤΑΞΕΙ, μπορεί να έκανε λάθος επιλογές προσώπων. Σε όλους συμβαίνει. Αλλά δεν είναι δυνατόν στην προσπάθεια να αποποιηθεί τις ευθύνες που του αναλογούν για το καταστροφικό εκείνο εξάμηνο να κατηγορεί τους υφισταμένους του.

Ο Βαρουφάκης μπορεί να έκανε τη διαπραγμάτευση με έναν δικό του μοναδικό τρόπο και να έκανε bullying στον Ντάισελμπλουμ. Ο Λαφαζάνης μπορεί να υποκλινόταν στον Πούτιν. Η Ζωή μπορεί να έφτιαχνε μια επιτροπή που θα διέγραφε το χρέος. Οταν συνέβαιναν όλα αυτά, πού ήταν ο Αλέξης Τσίπρας;

ΕΚΕΙΝΟΣ αποφάσισε να υιοθετήσει τον εκβιασμό του Grexit, που γύρισε μπούμερανγκ για τη χώρα. Ρώτησε τον Πούτιν αν μπορούσε η Ρωσία να τυπώσει δραχμές. Ζητούσε διάσκεψη στο Παρίσι για τη διαγραφή του χρέους. Ελεγε πως θα παρακαλάνε να μας δανείσουν.

ΗΡΩΔΟΥ Αττικού 19, είναι η διεύθυνση. 

Αλέξη Τσίπρας, είναι το όνομα. 

Ηταν ο ένοικος του Μαξίμου. Ηταν ο πρωθυπουργός. 

Εφερε τη χώρα μισό βήμα από την έξοδο από την ευρωζώνη. 

Εκλεισε τις τράπεζες. 

Εκείνος...

ΣΥΡΙΖΟΣΟΥΡΓΕΛΟΞΕΦΤΙΛΑΡΑΔΙΚΟ: Ονόματα και διευθύνσεις


Μετά την προχθεσινή αναφορά του Γιάννη Στουρνάρα στην πληροφορία (που πρωτοέδωσε ο Φρανσουά Ολάντ), ότι το καλοκαίρι του 2015 η Αθήνα είχε έρθει σε επαφή με τον Βλαντίμιρ Πούτιν για να τυπώσει δραχμές στη Ρωσία, ο Αλέξης Τσίπρας παρενέβη λέγοντας ότι ίσως κάποια στιγμή αυτός, ο βασικός πρωταγωνιστής εκείνων των γεγονότων, γράψει κι αυτός βιβλίο. Ισως, πρόσθεσε, «να αισθανθώ (κι εγώ) την ανάγκη να τοποθετηθώ με ονόματα και διευθύνσεις».

Χαιρετίζω την πρόθεση του πρώην πρωθυπουργού να τονώσει τη βιβλιαγορά. Αλλά όσοι βρεθήκαμε στη δίνη των γεγονότων, αθύρματα των επιλογών του που λίγο έλειψε να μας μετατρέψουν σε Βενεζουέλα των Βαλκανίων, έχουμε κι εμείς και μνήμη και κρίση - και μολονότι δεν ήμασταν στα κέντρα λήψης των αποφάσεων, μπορούμε να θυμόμαστε, εξίσου καλά με τον κεντρικό πρωταγωνιστή των γεγονότων, πολλά ονόματα και αρκετές διευθύνσεις.

Το υπέροχο 2015 θυμόμαστε άριστα τις πρώτες επιλογές της πρώτης κυβέρνησης Τσίπρα.

- Τον Πάνο Καμμένο - που τότε κανείς στον ΣΥΡΙΖΑ δεν εύρισκε ακροδεξιές τις παραστάσεις του στη Βουλή, όταν παρακινούσε τους αντιπάλους του να πέσουν «στα τέσσερα», ή απειλούσε τους εταίρους (όπως περίπου κι ο Νίκος Κοτζιάς) ότι αν δεν διαπραγματευτούν τη μείωση του χρέους θα έστελναν τους μετανάστες που ήσαν στην Ελλάδα στο Βερολίνο.

- Τη Ζωή Κωνσταντοπούλου και την αυταρχική εκ μέρους της προεδρία της Βουλής: πρωτίστως, την κωμωδία της λεγόμενης Επιτροπής Αλήθειας Δημοσίου Χρέους που είχε επικεφαλής έναν κύριο με σαγιονάρες. Πιο έντονο ήταν το βασανιστήριο με την επιμήκυνση της συνεδρίασης της Βουλής όταν, μετά το ηρωικό και αδόξως περαιωθέν δημοψήφισμα, προσπαθούσε κωλυσιεργώντας να περάσει η προθεσμία που έδιναν οι εταίροι για την υπογραφή του τρίτου, του συριζαϊκού Μνημονίου.

- Τον Παναγιώτη Λαφαζάνη να υποκλίνεται στο αφεντικό της Gazprom, όταν η κυβέρνηση ζητούσε δάνεια και αγωγούς πετρελαίου.

- Τον ίδιο τον Τσίπρα να κυνηγάει να κλείσει τις εφημερίδες που δεν του άρεσαν και (με τον Νίκο Παππά της «δρακογενιάς») να προσπαθούν να ελέγξουν το ραδιοτηλεοπτικό τοπίο, να επενδύει στο asset του τον Γιάνη, να προτείνει το καταστροφικό δημοψήφισμα, να κάνει πολιτική με τα ιδιαίτερα αγγλικά του, να προσπαθεί να χειραγωγήσει τη Δικαιοσύνη, να κηρύσει τον διχασμό και τον οιονεί εμφύλιο ενόσω μάθαινε σιγά σιγά τα σαλόνια και τα κότερα της εξουσίας…

Υπάρχουν...

ΣΥΡΙΖΟΣΟΥΡΓΕΛΟΚΑΤΣΑΠΛΙΑΔΙΚΟ: Στο «σύμπαν» του ΣΥΡΙΖΑ και του παραλογισμού

Του ΓΙΑΝΝΗ ΤΣΑΠΡΟΥΝΗ

Για όσους νομίζαμε πως τα έχουμε δει και ακούσει όλα από τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ, μάλλον θα πρέπει να αναθεωρήσουμε τις απόψεις μας. Κάθε μέρα μαθαίνουμε απίστευτα πράγματα για τα κυβερνητικά πεπραγμένα του Αλέξη Τσίπρα και των συντρόφων του.

Το «σύμπαν» του ΣΥΡΙΖΑ έχει αρχίσει να διαστέλλεται προκαλώντας «εκρήξεις» που προκαλούν το εξής ερώτημα: είναι παράλογα όσα ακούμε ή έχουμε αποτρελαθεί και καθόμαστε και συζητάμε έτσι χαλαρά τις διάφορες δηλώσεις των στελεχών της πρώτης φοράς αριστεράς;

ΑΝ, λοιπόν, το ακριβό πετρέλαιο θέρμανσης κάνει καλό στο περιβάλλον, γιατί τότε δεν αυξάνουμε και άλλο τον ειδικό φόρο κατανάλωσης; Ας τον δεκαπλασιάσουμε. Ετσι, θα σταματήσουν να χρησιμοποιούν καλοριφέρ και όσοι έχουν απομείνει. 

Κι αν παγώσουν πολίτες από το κρύο; Δεν πειράζει. Αν είναι για να σωθεί το περιβάλλον, μήπως αξίζει;

ΓΙΑΤΙ την πέταξε την ατάκα ο Ευκλείδης Τσακαλώτος; Για να μας πείσει ότι είναι οικολόγος; Γι’ αυτό εκτινάχθηκε ο ΕΦΚ στα καύσιμα επί υπουργίας του; Ή γιατί προβλεπόταν στο τρίτο μνημόνιο που είχαν υπογράψει; Αν ο ΣΥΡΙΖΑ το έκανε για να σώσει το περιβάλλον, τότε μήπως αύξησε και τον ΦΠΑ στα μακαρόνια για να μην παχύνουμε; Μήπως γι’ αυτό αύξησαν σχεδόν όλους τους άμεσους και έμμεσους φόρους; Για «το καλό μας» που τραγουδάει και ο Γιάννης Μηλιώκας;

ΚΑΙ ο πολιτικός παραλογισμός συνεχίζεται. 

Μετά τον Νίκο Βούτση και τον Στέλιο Κούλογλου και ο Ευκλείδης Τσακαλώτος ομολόγησε πως ο ΣΥΡΙΖΑ δεν ήταν έτοιμος να κυβερνήσει το 2015. Bad luck για τον ΣΥΡΙΖΑ. Και ακόμη χειρότερη τύχη για τη χώρα και τους πολίτες που πλήρωσαν τον λογαριασμό. Και τα λένε όλα αυτά σαν να μην τρέχει τίποτα. Οχι μόνο δεν ζητούν συγγνώμη, αλλά την αμέσως επόμενη στιγμή υποστηρίζουν πως ήταν σχεδόν αλάνθαστοι.

ΣΧΕΔΟΝ αλάνθαστοι, γιατί από την άλλη πλευρά ο Γιάννης Δραγασάκης τώρα… θυμήθηκε πως ήταν λάθος η τοποθέτηση του Γιάνη Βαρουφάκη στη θέση του υπουργού Οικονομικών. Και συνεχίζοντας ο πρώην αντιπρόεδρος της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ προσπάθησε ανεπιτυχώς να μπαλώσει τα περί αυταπατών. Τι είπε; «Υπήρξαν εκτιμήσεις που δεν επιβεβαιώθηκαν και προσδοκίες που δεν επαληθεύτηκαν. Δεν ήταν δυνατόν να αντιστραφεί η πολιτική λιτότητας αποκλειστικά και μόνο στην Ελλάδα. Ούτε μπορούσε να διαγραφεί μόνο το ελληνικό χρέος».

ΠΕΦΤΕΙΣ κάτω ή δεν πέφτεις ακούγοντας όλα αυτά; 

Ο Δραγασάκης «αγκαλιά» με τον Αλέξη Τσίπρα και τους υπόλοιπους συντρόφους της αριστεράς δεν ζάλισαν την ελληνική κοινωνία πως μόλις θα γίνονταν κυβέρνηση όλα θα άλλαζαν;  

Πως θα έσκιζαν το μνημόνιο; 

Πως θα το καταργούσαν με έναν νόμο και ένα άρθρο; 

Πως με το ψευδοδημοψήφισμα θα «σκοτώναμε» τη λιτότητα; 

Πως θα διαγράφαμε το ελληνικό χρέος; 

Πως θα βαράγαμε τα νταούλια και οι αγορές θα χόρευαν;

ΣΤΟΝ ΣΥΡΙΖΑ όχι μόνο δεν έχουν καταλάβει γιατί έχασαν σε τέσσερις εκλογικές αναμετρήσεις. Ακόμα δεν έχουν κατανοήσει τι συνέβη όσο κυβερνούσαν.

 Ή βέβαια υπάρχει και το άλλο εξαιρετικά πιθανό ενδεχόμενο. Νομίζουν ότι...

Υπαρκτού κηφηνοξεφτιλαρά ελληνισμού κωμωδία



Σαν σήμερα (19/10/ΧΧΧΧ)

1813: Ο Μέγας Ναπολέων ηττάται από τις δυνάμεις του Έκτου Συνασπισμού (Πρωσία, Ρωσία, Μ. Βρετανία, Αυστρία, Σουηδία και Γερμανικά Κράτη) στη Μάχη της Λειψίας, την αποκληθείσα και Μάχη των Εθνών.

1912: Αρχίζει η μάχη των Γιαννιτσών, από τις σημαντικότερες του Α' Βαλκανικού Πολέμου. Η λαμπρή νίκη του Ελληνικού Στρατού κατά τη μάχη αυτή την επομένη, άνοιξε τον δρόμο προς τη Θεσσαλονίκη.

1943: Ο αμερικανός μεταπτυχιακός φοιτητής Άλμπερτ Σατζ ανακαλύπτει τη στρεπτομυκίνη, το πρώτο αντιβιοτικό φάρμακο για την καταπολέμηση της φυματίωσης.

1980: Η Ελλάδα επιστρέφει στο στρατιωτικό σκέλος του ΝΑΤΟ, από το οποίο είχε αποχωρήσει το 1974, μετά την εισβολή του Αττίλα στην Κύπρο.

1987: Μαύρη Δευτέρα για τη «Wall Street». Ο δείκτης Dow Jones χάνει το 22% της αξίας του. Κάποιοι χρηματιστές αυτοκτονούν, πηδώντας από το μπαλκόνι του αμερικανικού χρηματιστηρίου.

1862: Γεννιέται ο Αύγουστος Λιμιέρ, δημιουργός της πρώτης ταινίας στην ιστορία του κινηματογράφου.

ΝουΔοΣΥΡΙΖΑίικο ΣΟΥΡΓΕΛΟΞΕΦΤΙΛΑΡΑΔΙΚΟ: Ο διαχειριστής και ο μεταρρυθμιστής


Σε κάθε στίβο διακρίνονται οι ταλαντούχοι, οι ατάλαντοι και οι μετριότητες. 


Σε καθεμιά από τις διακρίσεις αυτές υπάρχει επίσης κλιμάκωση: Ξεχωρίζουν οι σοβαροί και οι ασόβαροι, οι τυχεροί και οι άτυχοι, οι ευπρεπείς και οι αδιάντροποι.
 

Ειδικά στον στίβο της πολιτικής, προηγείται καθοριστικά η διαφορά του απλώς διαχειριστή (αναγκών, προβλημάτων, προγραμμάτων) από τον ρηξικέλευθο μεταρρυθμιστή (θεσμών, οργανωτικών σχημάτων, κοινωνικών λειτουργιών). 


Κλιμακώνεται και η διάκριση αυτή στις πιο πάνω ποιοτικές διαβαθμίσεις. Αλλά στην πολιτική (όπως και στο ποδόσφαιρο ή στον στίβο των ιδεολογιών) αυξάνεται αχαλίνωτη η αυθαιρεσία των διαβαθμίσεων - διακρίσεων διολισθαίνοντας σε τυφλές εμπάθειες και φανατισμούς.

Ας φανταστούμε, λ.χ., ποιες μανιασμένες αντιμαχίες θα προκαλούσε μια τυχόν αναγνώριση του Κωνσταντίνου Καραμανλή και του Στέφανου Μάνου ως ταλαντούχων, σοβαρών και ευπρεπών διαχειριστών, αλλά μέτριων ή και ατάλαντων κοινωνικών μεταρρυθμιστών. Η τυχόν αναγνώριση του Ανδρέα Παπανδρέου και του Αλέξη Τσίπρα ως ταλαντούχων κοινωνικών μεταρρυθμιστών, ευνοημένων από τις συγκυρίες, αλλά φορέων ολέθριου αμοραλισμού, κύριων συντελεστών δραματικής κοινωνικής αποσύνθεσης.



Δεν είναι δυνατό να συζητηθούν στην Ελλάδα αξιολογήσεις δημόσιων προσώπων, δεν διαθέτουμε νηφαλιότητα και απροκατάληπτες πηγές πληροφόρησης, έχουμε και ισχυρογνωμοσύνη, ιδίωμα των απαιδεύτων. Γι’ αυτό και παραδινόμαστε, με αυτοκαταστροφική απερισκεψία, στα παιχνίδια και τερτίπια των χρυσοπληρωμένων μαστόρων του τεχνητού εντυπωσιασμού.

 

Μας κάνουν ό,τι θέλουν, στυγνότερη απολυταρχία από αυτή των διαφημιστών και των κατασκευαστών κοινής γνώμης δεν γνώρισε ποτέ ο λαός των Ελλήνων. Συλλογική σωτηρία δεν μοιάζει να μπορεί να υπάρξει, πολιτικοί και διαφημιστές έχουν πια ενωθεί «εις σάρκα μίαν» – δεν ξεχωρίζουν ούτε τα συμφέροντα, ούτε τα μυαλά τους.


 
Μοναδική δυνατότητα αντίστασης είναι η ατομική ανταρσία: Να μάθουμε να ξεχωρίζουμε την κατασκευασμένη εντύπωση από τον ρεαλισμό της πληροφορίας. Να διακρίνουμε το ψέμα πίσω από τα ρητορικά στολίδια κάθε σκόπιμης εξαπάτησής μας.

 

Τι εννοεί ο πρωθυπουργός όταν δηλώνει (με καύχηση): «τους πολιτικούς μου αντιπάλους δεν τους στέλνω στα δικαστήρια»;


 Είναι παρτίδα ατομικής μετοχής του σε παιχνίδι η διαχείριση της εξουσίας που του εμπιστεύθηκε ο λαός, παιχνίδι με συμπαίκτη κατασφαλισμένης ατιμωρησίας;


Από πού αντλεί το δικαίωμα ο πρωθυπουργός να αμνηστεύει αδίκαστους τους πολιτικούς του αντιπάλους; Ποιος του δίδαξε αυτό το είδος της «δημοκρατίας»;
 


Απροσμέτρητο αμοραλισμό προδίδει και η δήλωσή του για την (τάχα και) «συνθήκη» των Πρεσπών: «Την καταψήφισα, αλλά τώρα τη σέβομαι, επειδή την ενέκριναν τα δύο κοινοβούλια, αποτελεί πλέον μέρος (sic) του Διεθνούς Δικαίου»! Θα μπορούσε ίσως (οι γνώμες στασιάζονται) μια συνθήκη να δημιουργεί κανόνα Δικαίου που να ρυθμίζει τις σχέσεις δύο λαών, αν με δημοψηφίσματα την αποδεχθούν αβίαστα και οι δύο λαοί. Αλλά με δυο αποφάσεις κοινοβουλίων, προκλητικά και εξόφθαλμα «μαγειρεμένες» (με αντιπαροχές υπουργοποιήσεων, ομολογημένους χρηματισμούς και ωμή τρομοκρατία), όχι, προς Θεού, δεν προσλαμβάνει το κουκλοθέατρο των Πρεσπών κύρος Διεθνούς Δικαίου.
 

Τι φιλοδοξεί να είναι ο Κυριάκος Μητσοτάκης; 


Ενας διαχειριστής της πειθήνιας αλλαξοπιστίας του ΣΥΡΙΖΑ, το δεκανίκι για τη μεταμόρφωση συνασπισμού «ριζοσπαστικής» μαρξιστικής Αριστεράς σε βολικό λακέ της πλανητικής κυριαρχίας των «Αγορών»; 


Ανέλαβε να βεβαιώσει τους δανειστές αφέντες μας ότι η εναλλαγή στην εξουσία Ν.Δ. και ΣΥΡΙΖΑ εγγυάται την υποταγή μας στους λαφυραγωγούς των ελπίδων μας;

 

Παρακολουθούμε εμβρόντητοι οι πολίτες την ψυχαναγκαστική εμμονή του Κ.Μ. στην προτεραιότητα «προσέλκυσης ξένων επενδυτών». Δηλαδή, για μυριοστή φορά, περιμένουμε την «ανάκαμψη» στην Ελλάδα από τους ξένους, που θα επενδύσουν στην εντόπια εδώ βιομηχανική έρημο. Ούτε καν διανοείται την προτεραιότητα της ανάγκης να τολμηθούν οι μεταρρυθμίσεις κρατικών δομών και λειτουργιών ικανών να υποδεχθούν τυχόν επενδυτές – όχι. Ο Κ.Μ. εκλιπαρεί τους ξένους να έρθουν να επενδύσουν σε δονκιχωτικούς ανεμόμυλους.

Η κυρίως διαφορά του διαχειριστή από τον μεταρρυθμιστή είναι ότι: 

ΝουΔοΣΥΡΙΖΑίικο ΛΑΘΡΟΜΑΧΜΟΥΤΑΡΑΔΙΚΟ - ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΑΦΕΛΛΗΝΙΣΜΕΝΟΣ ΛΑΘΡΟΜΑΧΜΟΥΤΟΛΑΓΝΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Να πως εξηγούνται όλα… πάσχουμε από «οικοφοβία»!



Αν κρίνω σωστά τη κοινωνία μας, και όπως αυτή εξελίσσεται καθημερινά τα τελευταία ιδιαίτερα περίεργα χρόνια, οι παλιές διακρίσεις μεταξύ αριστερών και δεξιών έχουν μεταλλαχθεί σε νέες διακρίσεις μεταξύ «ξενοφοβικών» και … «οικοφοβικών».


Τι σημαίνει όμως οικοφοβικός;

Οικοφοβία είναι η ακριβώς αντίθετη έννοια της ξενοφοβίας.


Ξενοφοβία σημαίνει να φοβάσαι ή να απεχθάνεσαι οτιδήποτε ξένο, οτιδήποτε διαφορετικό


Oικοφοβία σημαίνει να απεχθάνεσαι την δική σου κουλτούρα, τον δικό σου πολιτισμό, τους συμπατριώτες σου δηλαδή.


Κάτι που όλο και πιο πολύ χαρακτηρίζει τους μέχρι πρότινος «αριστερούς» της χώρας…


Εξ ου και η ισλαμολαγνεία, η προσφυγολατρεία, το πάθος για μπούργκες, και η παντελής αδιαφορία για την παραβατικότητα και την εγκληματικότητα, όταν αυτή προέρχεται από μη Έλληνες.


Ο όρος οικοφοβία, που τον βλέπουμε σήμερα να επικρατεί στην Ελλάδα, ασχέτως κυβέρνησης, «εφευρέθηκε» από τον Βρετανό φιλόσοφο Roger Scruton το 2004, στο βιβλίο του  England and the Need for Nations.


Ήταν ένας προπομπός του Brexit, το οποίο εν πολλοίς επικράτησε στην Αγγλία επειδή υπήρχε και υπάρχει έντονη ξενοφοβία, μιας και η εν λόγω χώρα έχει κυριολεκτικά καταληφθεί από όλες τις φυλές του Ισραήλ.

Στην δική μας μπανανία όμως επικρατεί και θεριεύει η οικοφοβία.


Με μπροστάρηδες τους ιδεοληπτικούς συριζαίους, ανταρσύτες, το ΠΑΜΕ, κλπ, και με εργαλεία εφαρμογής της τις εκατοντάδες ΜΚΟ που δρουν ανεξέλεγκτα, και έχουν υποκαταστήσει το κράτος στο φλέγον ζήτημα της «μετανάστευσης».


Οικοφοβία κατά τον Scruton είναι η εγγενής ανάγκη να υποβαθμίζεις τις παραδόσεις, τα ήθη και έθιμα, και τους θεσμούς της δικής σου πατρίδας, της δικής σου κοινωνίας, θαυμάζοντας τα αντίστοιχα άλλων λαών, και άλλων εθνοτήτων.


Όπως λέει ο συγγραφέας, η οικοφοβία συνήθως καλλιεργείται σε χώρες με πλούσιο παρελθόν, που όμως παρακμάζουν.


Όταν οι κοινωνίες είναι στα «ντουζένια» τους, όταν κυριαρχούν έναντι άλλων, όταν είναι συγκριτικά πλούσιες, τότε «χαλκεύουν» την εικόνα τους, και ενσωματώνουν την ισχύ τους σε έναν κώδικα κοινών αξιών, μύθων, κλπ. που όλοι ασπάζονται


Όταν μάλιστα φτάσουν στην κορυφή της επιτυχίας, και όταν μεγάλο μέρος του λαού ευδοκιμεί, ενώ υπάρχει και η πολυτέλεια για μια ανώτερη τάξη (leisure class) που ελέγχει το πολιτικό προσωπικό, ελέγχει την «παιδεία», τότε δημιουργούνται και οι ευκαιρίες ανέλιξης για μέλη των κατώτερων τάξεων που επιδιώκουν να ανέβουν οικονομικά και κοινωνικά, πατώντας όμως στις πλάτες ή στα πτώματα των συμπατριωτών τους.


Τότε είναι που αρχίζει να εμφανίζεται και να επικρατεί η οικοφοβία.


Τα ιδιοτελή συμφέροντα κυριαρχούν, και ο κάθε πολίτης αρχίζει να ανταγωνίζεται τον συμπολίτη του, και όχι κάποιον μακρινό ξένο εχθρό.


Οι ξένοι εχθροί είναι ήδη γονατισμένοι, υποταγμένοι, η κοινωνία μας βασιλεύει, και επειδή η φύση του ανθρώπου πάντα απαιτεί κάποιον «αντίπαλο», που να χρησιμεύει ως στόχος, ή ως διέξοδος στην ανάγκη μας να αισθανόμαστε ανώτεροι, αρχίζουμε και βλέπουμε εχθρούς ανάμεσά μας.


Δημιουργούμε δηλαδή τεχνητούς αντιπάλους.  


Ποιους; 


Τους συμπατριώτες μας. Τα μέλη της δικής μας κοινωνίας, που μοιραζόμαστε τον ίδιο πολιτισμό, τις ίδιες αξίες, και τις ίδιες παραδόσεις.


Όταν μια κοινωνία είναι φτωχή, και παλεύει για την επιβίωση, τότε όλοι είναι ένα, μια γροθιά απέναντι σε εξωτερικούς εχθρούς.


Όταν όμως μια κοινωνία φτάσει στο ζενίθ της ανάπτυξης, όταν δεν υπάρχουν εξωτερικοί εχθροί, τότε στην έμφυτη ανάγκη που έχει ο καθένας μας ως άτομο για να ξεχωρίσει, ανακαλύπτει νέους εχθρούς… συνήθως μέσα στην ίδια την κοινωνία του.

Αυτή η διαδικασία έχει περιγραφεί και από τον Φρόιντ, ως ο «ναρκισσισμός των μικρών διαφορών». Η ανάγκη δηλαδή να ανταγωνιζόμαστε ο ένας τον άλλον, ακόμη και σε μικροπράγματα, ακόμη και σε επίπεδο καταναλωτισμού, π.χ. ποιος έχει το πιο σύγχρονο κινητό τηλέφωνο.


Έτσι αυτοεπιβεβαιωνόμαστε, κι έτσι ανεβαίνουμε (τρομάρα μας) κοινωνικά και ηθικά.


Το να απορρίπτουν λοιπόν κάποιοι την δική τους παράδοση, ως π.χ. οπισθοδρομική,  για χάρη κάποιας ξενόφερτης, σημαίνει πως αμέσως αμέσως θέτουν τον εαυτό τους υπεράνω των «ομοίων» τους, ως ανώτεροι!


Ακόμη και ο Πλάτων είχε περιγράψει πως όσο πιο ελεύθερη, ισόνομη,  και πλούσια είναι μια κοινωνία, τόσο οι πολίτες θα βλέπουν τον εαυτό τους ως ανώτερο ακόμη κι από την ίδια την πολιτεία, από το κράτος δηλαδή.


Είναι κάτι όπως αυτό που βλέπουμε να συμβαίνει με τα παιδιά, που όταν πιάσουν εφηβεία αρχίζουν να απορρίπτουν τους γονείς τους.


Ένα μάταιο rite of passage… που όμως είναι απαραίτητο μέσα στα πλαίσια της πραγματικής ωρίμανσης.


Πάμε παρακάτω…


Ο συντηρητισμός και ο προοδευτισμός είναι αναγκαίοι σε κάθε κοινωνία.


Ο προοδευτισμός είναι χρήσιμος στα πρώιμα στάδια μιας κοινωνίας, τότε που προσπαθεί να αναπτυχθεί, υιοθετώντας ιδέες και αξίες άλλων, ενώ ο συντηρητισμός είναι απαραίτητος στην ύστερη φάση μιας κοινωνίας, έτσι ώστε να την βοηθά να εδραιώνεται, και να παραμένει σταθερή.


Δυστυχώς όμως, στις δυτικές κοινωνίες, όπως η Ελλάδα, βλέπουμε να συμβαίνει το αντίθετο.


Στην αρχή τους οι κοινωνίες είναι συντηρητικές, και όταν έρχεται η ανάπτυξη (στην περίπτωσή μας στρεβλή και επίπλαστη) γίνονται «προοδευτικές». Κι αυτό διότι η ανάπτυξη δίνει στους πολίτες την πολυτέλεια να απορρίψουν την κοινωνία τους, και να ασπαστούν τις αξίες άλλων… ακόμη και να την πολεμήσουν.  


Σας θυμίζουν κάτι όλα αυτά;


Αυτό λοιπόν το διάστημα, μετά την κρίση, η χώρα πλήττεται από έντονα φαινόμενα οικοφοβίας.


Με κόμματα, κοινοβουλευτικά και μη, κινήματα, συλλογικότητες, οργανώσεις, και γενικά τη σάρα και τη μάρα να θεωρούν εχθρούς τους Έλληνες, να τους χαρακτηρίζουν ρατσιστές, φασίστες, ξενοφοβικούς,  κλπ,  και να πίνουν νερό στο όνομα ξένων ιδεολογιών, ξένων πολιτισμών, και ξένων ανθρώπων, στην προκειμένη περίπτωση των μυριάδων «προσφύγων πολέμου» από χώρες όμως που δεν έχουν πόλεμο.

Γι’ αυτό και βλέπουμε «Έλληνες»...

ΝουΔοΣΥΡΙΖΑίικο ΛΑΘΡΟΜΑΧΜΟΥΤΑΡΑΔΙΚΟ: Αυτά που απέφυγε να πει ο Κυριάκος…


 
ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΟ
Του Θάνου Τζήμερου

Στο πλαίσιο του Athens Democracy Forum, μια μουσουλμανίς μαντηλοφορούσα  από το Αφγανιστάν, είχε διάλογο με τον πρωθυπουργό.  


Παραπονέθηκε για την εκκένωση του ξενοδοχείου City Plaza. Προφανώς έμενε εκεί αρκετό καιρό, καθώς είχε την ευκαιρία να μελετήσει τον τρόπο με τον οποίο “λειτουργούσε” η κατάληψη και τον έκρινε πολύ δημοκρατικό.  


Ρώτησε λοιπόν τον Κυριάκο ποια είναι η πολιτική της κυβέρνησής του όσον αφορά το “προσφυγικό”.

Ο Κυριάκος έσπευσε να διαβεβαιώσει ότι οι αιτήσεις ασύλου θα διεκπεραιώνονται γρήγορα, κάθε αίτηση θα κρίνεται ατομικά, κι ότι η κυβέρνηση κάνει ό,τι καλύτερο μπορεί για να είναι ανθρώπινες οι συνθήκες διαβίωσης για όσους ζητούν άσυλο. Ενδιαφέρθηκε μάλιστα να συζητήσει με την οικογένεια της κοπέλας ώστε να δει σε ποια δομή θα μπορούσαν να φιλοξενηθούν. Αλλά, για να μην κάνει 180 μοίρες στροφή από τις προεκλογικές του εξαγγελίες για κλείσιμο των συνόρων, προσέθεσε: “Αν ο στόχος σας είναι να έρθετε στην Ελλάδα σε αναζήτηση ενός καλύτερου οικονομικού μέλλοντος φοβάμαι πως δεν είμαστε σε θέση ως χώρα να σας φιλοξενήσουμε”.

Προσέξτε πόσες αντιφάσεις μαζεμένες υπάρχουν στις παραπάνω δηλώσεις. 


Εάν οι αιτήσεις κρίνονται ατομικά είναι αδύνατον να διεκπεραιώνονται γρήγορα. Μόλις ένας εισβολέας πατήσει πόδι στη χώρα, τον παραλαμβάνουν οι δικηγόροι των ΜΚΟ και μαγειρεύουν το τι θα γράψει στο αίτημα χορήγησης ασύλου. Κανένας δεν γράφει: “ήρθα ως οικονομικός μετανάστης” ή “ήρθα επειδή έμαθα ότι όλα εδώ είναι τζάμπα” ή ακόμα περισσότερο “ήρθα επειδή έχω ως πιστός μουσουλμάνος, υποχρέωση να κατακτήσω τις χώρες των απίστων”. Όλοι γράφουν ότι υφίστανται διακρίσεις στις χώρες τους και ότι απειλείται η ζωή τους.  


Υπάρχει τρόπος να εξακριβωθεί από τον Έλληνα υπάλληλο στην Λέσβο τι είδους διώξεις υφίσταται ο Αχμέτ στο Νότιο Παντζάμπ που μιλάει Σαραΐκι, μια από τις 60 γλώσσες του Πακιστάν; Όχι, βέβαια!  


Υπάρχει τρόπος να εξακριβωθεί αν ο Γκανόγκο από το Κονγκό που μιλάει Κιτούμπα είναι όντως ομοφυλόφιλος που υφίσταται διώξεις ή το έγραψε επειδή έτσι τον δασκάλεψε η ΜΚΟ; Όχι βέβαια! 


Άρα υπάρχει τρόπος να καταλάβει η χώρα, και μάλιστα γρήγορα, ποιοι ήρθαν ως οικονομικοί μετανάστες και ποιοι όχι ώστε να πει στους πρώτους “δεν σας δίνω άσυλο”; Όχι βέβαια!

Γιατί, λοιπόν, το είπε αυτό ο Κυριάκος; 


Για να πει κάτι που θα το πάρουν τα φιλικά στη ΝΔ ΜΜΕ και θα το παίξουν με τη ντουντούκα, μπας και κατευνάσουν την αγανάκτηση όσων περίμεναν από τη ΝΔ να βάλει τέλος στην εισβολή, και την βλέπουν τώρα να προετοιμάζει την παρέλαση πολυπολιτισμικής υπερηφάνειας, με τις μπουργκοφορούσες μαθήτριες – σκιάχτρα που θα κρατούν τη γαλανόλευκη.

 

Όμως ο Κυριάκος απέφυγε να πει πολλά στην εισβολέα από το Αφγανιστάν. 


Να του δώσω μερικές ιδέες


Εγώ θα τη ρωτούσα αν θεωρεί δημοκρατικό το να καταλαμβάνεις ένα κτήριο που ανήκει σε άλλον και να εγκαθίστασαι εκεί με το “έτσι θέλω”.  


Αν ένας Έλληνας πήγαινε στο σπίτι της στο Αφγανιστάν και της έλεγε “εδώ θα μείνω, με θέλετε δεν με θέλετε” θα το έβρισκε η ίδια δημοκρατικό; 


Οι αρχές της χώρας της θα του έδιναν δωρεάν και τροφή και στέγη και ρούχα και υπηρεσίες υγείας και μηνιαίο εισόδημα; 


Θα του έδιναν τη δυνατότητα να συναντήσει τον πρωθυπουργό της χώρας για να παραπονεθεί επειδή τον απομάκρυναν από το σπίτι που κατέλαβε; 


 Θα τη ρωτούσα, επίσης, αν θεωρεί δικαίωμά της να της προσφέρεται και τροφή και στέγη και ρούχα και υπηρεσίες υγείας και μηνιαίο εισόδημα από το υστέρημα των φορολογουμένων μιας χώρας στην οποία μπήκε παράνομα.  


Θα τη ρωτούσα γιατί, ως πιστή μουσουλμάνα που είναι (φορούσε μαντίλα), ήρθε στη χρεοκοπημένη Ελλάδα και στην Χριστιανική Ευρώπη και δεν πήγε στις πάμπλουτες ομόθρησκες Αραβικές χώρες. 


Θα τη ρωτούσα αν θεωρεί τη σαρία ανώτερη από τους νόμους του κράτους στο οποίο βρίσκεται κι αν πιστεύει στις εντολές του Κορανίου που διατάζει τους πιστούς του να πολεμούνε τους απίστους όπου τους συναντάνε. 


Τι λέτε να απαντούσε η μουσουλμανίς;

Και μετά, θα της έλεγα πως η Ελλάδα είναι κυρίαρχο κράτος, με σύνορα και νόμους που τα προστατεύουν και θα την ενημέρωνα πως σε ΚΑΝΕΝΑΝ από όσους μπήκαν παράνομα στη χώρα δεν πρόκειται να χορηγηθεί άσυλο. Και πως ο μόνος τρόπος για να εξεταστεί ένα αίτημα ασύλου, είναι ο αιτών να έχει παρουσιαστεί στις νόμιμες πύλες εισόδου ή στις πρεσβείες και τα προξενεία της Ελλάδας ανά την υφήλιο. Εκτός αν είναι πολίτης όμορης χώρας, διώκεται από αυτή, και η Ελλάδα είναι η πρώτη χώρα στην οποία καταφεύγει, όπως συνέβη ΜΟΝΟ στην περίπτωση των 8 Τούρκων στρατιωτικών. Για να εξετασθεί το αίτημα ασύλου, όχι υποχρεωτικά για να εγκριθεί.

Θα της εξηγούσα πως κι εγώ θέλω κάποια στιγμή ο πλανήτης να γίνει ένα αγαπημένο ευτυχισμένο χωριό χωρίς σύνορα, με κατοίκους που χορεύουν αγκαλιασμένοι στις πλατείες και κοιμούνται με την εξώπορτα ξεκλείδωτη, αλλά μέχρι να συμβεί αυτό, κάθε κράτος οφείλει να προστατεύει τους πολίτες του κι ο πρωθυπουργός της Ελλάδας έχει καθήκον να προστατεύει τους Έλληνες και να εφαρμόζει τους νόμους της χώρας που κι ο ίδιος ψήφισε. Έχει επίσης καθήκον να αξιοποιεί τους φόρους του χειμαζόμενου από την κρίση Έλληνα για να προσφέρει υπηρεσίες στους Έλληνες και όχι σε κάθε τυχοδιώκτη (ή στρατιώτη του Ισλάμ) που ξεκίνησε από κάθε γωνιά της γης για να έρθει στην Ευρώπη.

Δυστυχώς, αγαπητή μουσουλμανίς, ο νόμος για την παράνομη είσοδο στη χώρα προβλέπει σύλληψη, προφυλάκιση, δίκη, καταδίκη, έκτιση της ποινής και απέλαση.  


Θα της έλεγα πως είμαι υποχρεωμένος να δώσω εντολή να τη συλλάβουν επί τόπου, όπως και όλους όσους έχουν μπει παράνομα στη χώρα και θα της πρότεινα ως εναλλακτική για να αποφύγει τη φυλακή και τη δικαστική περιπέτεια, να αναχωρήσει αυτή και η οικογένειά της την άλλη μέρα το πρωί για το Αφγανιστάν ή για οποιαδήποτε μουσουλμανική χώρα της αρεσκείας της. Θα της έκανα και δώρα: τα αεροπορικά ειστήρια, ένα κουτί λουκούμια και ένα DVD με τη ζωή του Μπράιαν των Monty Python και θα την προέτρεπα να το παρακολουθήσει μαζί με τον ιμάμη της, μπας και καταλάβουν γιατί η Δύση προόδευσε τόσο και το Ισλάμ βρίσκεται στον 7ο αιώνα και στο πολιτισμικό πλαίσιο των νομάδων της ερήμου.

Σε σεβόμαστε ως άνθρωπο, αγαπητή μουσουλμανίς, κατανοούμε την επιθυμία σου να βρεις την τύχη σου εκτός της πατρίδας σου, αλλά δεν είμαστε εμείς αυτοί που θα την ικανοποιήσουν.  


Και γιατί δεν μπορούμε και γιατί δεν θέλουμε. 


Δεν μπορούμε διότι κάθε χώρα έχει ένα φυσικό όριο  για τους ξένους που μπορεί να δεχθεί κι η Ελλάδα το έχει ξεπεράσει προ πολλού.


 Και δεν θέλουμε διότι Ισλάμ και Δύση είναι ασύμβατες έννοιες. Διότι στην Ευρώπη οι προοδευτικοί άνθρωποι πολέμησαν τον σκοταδισμό – που κι εμείς είχαμε με τη σέσουλα κάποτε – για να κατακτήσουν όσα εσείς συνεχίζετε να τιμωρείτε ακόμα και με θάνατο: την ισότητα ανδρών και γυναικών, το δικαίωμα κάθε ανθρώπου στο να ζει τη ζωή που επιλέγει (να διαθέτει το σώμα του όπως του αρέσει, να εκφράζει την άποψή του ελεύθερα), τα δικαιώματα των παιδιών, τα δικαιώματα των ζώων, ακόμα και το δικαίωμα όσων ζώων προορίζονται για τροφή να έχουν έναν ανώδυνο ακαριαίο θάνατο και να μην σπαρταρούν επί ώρα βλέποντας το αίμα τους να χύνεται πριν να ξεψυχήσουν.  


Αν ήρθες εδώ για να αποφύγεις όλη αυτή τη βαρβαρότητα, είσαι καλοδεχούμενη, τότε όμως γιατί φοράς μαντίλα, το σύμβολο της γυναικείας υποταγής;  


Καθαρά λόγια, ήρεμα, με αξιοπρέπεια, αλλά με ανυποχώρητη προσήλωση στη νομιμότητα και στο συμφέρον της χώρας.

Αυτά όμως δεν θα είπε ο Κυριάκος. Κι ούτε θα τα πει ποτέ. Όύτε ο ίδιος, ούτε κάθε Κυριάκος αυτού του κόσμου. Διότι, όπως και ο προκάτοχός του στο τιμόνι της χώρας, έχει έναν και μοναδικό στόχο:  

ΝουΔοΣΥΡΙΖΑίικο ΛΑΘΡΟΜΑΧΜΟΥΤΑΡΑΔΙΚΟ: Eθνική ανασφάλεια και λαθρομεταναστευτικό

«Κάψτε κατασκήνωση, Σάμος». Το λιτό και ανατριχιαστικό διαδικτυακό μήνυμα που κυκλοφόρησε πριν από τον εμπρησμό του καταυλισμού των αλλοδαπών στο Βαθύ της Σάμου καθώς και η ιδιότητα του αποστολέα του, που έχει δράσει και ως τζιχαντιστής στη Συρία, είναι τα προμηνύματα των εξελίξεων που βρίσκονται προ των πυλών.

Η πολιτική του ΣΥΡΙΖΑ στο ζήτημα του εποικισμού από αλλοδαπούς συνεχίζεται. Τώρα οι ιθύνοντες χρησιμοποιούν άλλες διατυπώσεις κι έχουν διαφορετικό «στιλ».

Όμως, η ουσία της πολιτικής παραμένει ίδια. Η Ελλάδα έχει καταντήσει ξέφραγο αμπέλι και κάθε ημέρα που περνά εποικίζεται από πληθυσμούς που δεν έχουν καμία σχέση με τον πολιτισμό μας, τη γλώσσα μας, τα ήθη, τα έθιμα και τη θρησκεία μας.

Είναι περιττό να γίνεται οποιοσδήποτε λόγος για ζητήματα διαχείρισης της εξουσίας και για την καθημερινότητα των πολιτών, αν δεν αντιμετωπιστεί το φαινόμενο του εποικισμού. Πώς να βελτιωθεί το κράτος, αν σε λίγο καιρό δεν θα έχει μείνει τίποτε από αυτό, ώστε να επιδέχεται βελτιώσεως;

Πέρα από την τραγική μοίρα της πατρίδας, που προδιαγράφουν η κρίση του θεσμού της οικογένειας, η μείωση του αριθμού των γεννήσεων και ο ξενιτεμός των Ελλήνων για το μεροκάματο, υπάρχει και μείζον ζήτημα εθνικής ασφαλείας.

Οι αφίξεις στην Ελλάδα είναι πολλές. Οποιος θέλει μπαίνει και γνωρίζει ότι οι νόμοι στην Ελλάδα έχουν γραφτεί με τρόπο ώστε να εξυπηρετείται η γιγάντωση του κύματος του εποικισμού.

Είναι ηλίου φαεινότερον ότι ένας αριθμός από τους εποίκους ελέγχεται από την Αγκυρα και περιμένει το πράσινο φως για την έναρξη επιχειρήσεων αποσταθεροποίησης.

Οι εξεγέρσεις που έχουν γίνει έως τώρα στα hot spots, τα εγκλήματα, οι φθορές στα περιουσιακά στοιχεία των Ελλήνων και ο τρόπος που δείχνουν να αντιμετωπίζουν την πατρίδα μας οι έποικοι είναι μόνο η αρχή της συμφοράς.

Τα χειρότερα...

NoυΔοΣΥΡΙΖΑίικο ΛΑΘΡΟΜΑΧΜΟΥΤΑΡΑΔΙΚΟ: Ν.Καβάλα: «Δώσαμε στους πρόσφυγες ό,τι χρειάστηκαν, αλλά εκείνοι μπήκαν και μας ρήμαξαν τα σπίτια»


ΝουΔοΣΥΡΙΖΑίικο ΛΑΘΡΟΜΑΧΜΟΥΤΑΡΑΔΙΚΟ: Κούλη , το πρόβλημα με τους λαθρομαχμουταράδες είναι ΜΟΝΟ ΔΙΚΟ ΜΑΣ! - Στην παγίδα του Μεταναστευτικού η κυβέρνηση

Του Γιάννη Σιδέρη

Ο Πρωθυπουργός δηλώνει στο AFP  ότι «θα γίνουμε η ευχάριστη έκπληξη της Ευρωζώνης». Όμως και να συμβεί αυτό  θα αντισταθμιστεί από τη διαχείριση του μεταναστευτικού, που επιτείνει τη δυσαρέσκεια του λαού. Στην ίδια συνέντευξη ο κ. Μητσοτάκης εκφράζει την πεποίθηση ότι πρέπει να υπάρξουν συνέπειες για τα κράτη – μέλη της ΕΕ που επιλέγουν να μην επωμιστούν το βάρος που τους αναλογεί, ενώ ζητάει από την ΕΕ να είναι προετοιμασμένη  για το ενδεχόμενο ενός νέου κύματος προσφύγων.

Συνετό είναι που η κυβέρνηση δημιουργεί συμμαχίες και απευθύνεται στην ΕΕ, αλλά καλύτερο θα είναι να κατανοήσει ότι η Ευρώπη δεν θα το κάνει δικό της πρόβλημα παρά στο ελάχιστο, σε σημείο δηλαδή που δεν θα της γίνει πρόβλημα! 

Αντιθέτως θα μας παρέχει χρήματα για να τους κρατάμε εδώ. Κάθε δήλωση από ευρωπαίο αξιωματούχο - μηδέ των Αβραμόπουλου και Σχοινά εξαιρουμένων - διαβεβαιώνει ότι η Ευρώπη δεν θα αφήσει μόνη την Ελλάδα, αλλά θα την βοηθήσει. Απλώς θα την βοηθήσει…

Είναι τακτική των κυβερνήσεων να αναγάγουν το  προσφυγικό ως πρόβλημα της Ευρώπης.  

Στην πράξη όντως ήταν έως ότου έκλεισαν τα σύνορα. Στην αρμόδια Επιτροπή της Βουλής ο Δημ. Αβραμόπουλος ανέφερε ότι το 2016 δυο φορές πήγε στο γραφείο του ως Επιτρόπου πρόταση για επαναφορά των συνοριακών ελέγχων με την Ελλάδα. Και επειδή δεν προβλέπεται, όπως είπε, διαδικασία για να φύγει  μια χώρα από τη Ζώνη Σέγκεν, κατατέθηκαν προτάσεις αποχώρησης της Κεντρικής Ευρώπης με το επιχείρημα ότι « Η Ελλάδα δεν είναι ικανή να διαχειριστεί τα κοινά ευρωπαϊκά σύνορα». 

Παράλληλα υποστήριξε ότι μέχρι τώρα θα έπρεπε να είχαν επιστραφεί 35 χιλιάδες!

Ανακύπτει φυσικά το ερώτημα γιατί τα λέει τώρα;  

Γιατί δεν μιλούσε τότε δημοσίως ώστε να μάθαινε ο λαός τα αποτελέσματα της αφασικής  διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ που γέμισε την Ευρώπη με ενάμισι εκατομμύριο μετανάστες και πρόσφυγες, μόνο σε ένα χρόνο!

Όχι ότι ήταν λιγότερο αφασικές και οι προηγούμενες κυβερνήσεις με εξαίρεση την κυβέρνηση Σαμαρά, ούτε ήταν λιγότερο αφασική και η ελληνική κοινωνία, που βολευόταν να χρησιμοποιεί τους παράνομους μετανάστες σαν φτηνά εργατικά χέρια. Παλιότερα, όταν  δινόταν εντολή για να γίνει κάποια επιχείρηση – σκούπα, οι ντόπιοι δήμαρχοι και κοινοτάρχες «έσπαζαν» τα τηλέφωνα των αρμόδιων υπουργών να αναβληθεί έως ότου μαζευτούν οι ελιές, τα πορτοκάλια, οι φράουλες κλπ, «και μετά τους διώχνεις»! Έτσι γεμίσαμε με εθνότητες που δεν είχαν κανέναν πόλεμο, και τώρα γίνεται δυσβάστακτο να φιλοξενήσουμε τους πρόσφυγες πολέμου.
Το πρόβλημα που ενέσκηψε είναι μόνο δικό μας. Στα δικά μας νησιά έρχονται, τα δικά μας νησιά  βουλιάζουν από την υπεράριθμη παρουσία τους, των δικών μας συμπολιτών η ζωή έχει αλλάξει άρδην προ το χειρότερο.  

Οι ροές θα συνεχίσουν ενώ σταδιακά τα  ίδια προβλήματα θα παρατηρούνται με την μεταφορά τους την ηπειρωτική χώρα. Και τα νησιά θα συνεχίσουν να γεμίζουν.

Είναι άνθρωποι που έρχονται από άλλους πολιτισμούς και άλλα ήθη και έθιμα. Βγάζουν για ψύλλου πήδημα τα μαχαίρια, είναι θρησκόληπτοι, ενώ τις προάλλες 40 Πακιστανοί, που θεωρούνται  και ήπιοι σχετικώς, κατέστρεψαν δι’ ασήμαντον αφορμήν το μπαρ ενός Κούρδου. Φυσικά η αιτία βρισκόταν στα τουρκοσυριακά σύνορα (από φόβο μην υπάρξει ο εύκολος χαρακτηρισμός του ρατσιστή, ουδείς αναρωτιέται για την συμπεριφορά τόσων μουσουλμάνων  στη χώρα μας σε περίπτωση ελληνοτουρκικού επεισοδίου).

Απλή δημοσιογραφική στήλη η παρούσα, δεν δύναται και δεν υποχρεούται να καταθέσει πλήρες επιτελικό σχέδιο. Αλλοι ορίζονται και πληρώνονται γι’ αυτά.  

Ωστόσο σεμνύεται να επισημάνει - πέραν αυτού που γνωρίζει η κυβέρνηση, την ταχύτατη δηλαδή  συγκρότηση των επιτροπών ασύλου – ότι θα πρέπει: 

α) να ξεχωρίζει πάραυτα με το που πατάνε το πόδι τους σε ελληνικό έδαφος, τις οικογένειες από τους μοναχικούς άντρες 

β) να αιτηθεί για τη χώρα μας διαφοροποίηση του λεγόμενου «προσφυγικού προφίλ».

Σύμφωνα με δημοσίευμα του Reuters, βασισμένο σε ευρωπαίους αξιωματούχους και στελέχη της Frontex, ενώ η Ευρώπη ανησυχεί για νέο κύμα αιτούντων άσυλο από τη Συρία μετά την έναρξη της τουρκικής επιχείρησης,  η πολυπληθέστερη εθνοτική ομάδα που φτάνει στα ελληνικά νησιά, είναι αυτή των Αφγανών!

Το σημαντικό είναι ότι...

ΝουΔοΣΥΡΙΖΑίικο ΛΑΘΡΟΜΑΧΜΟΥΤΑΡΟΠΛΗΚΤΟ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΑΡΑΔΙΚΟ: Η ΟΝΝΕΔ δεν είναι ΚΝΕ


«Ρατσιστικός οχετός κατά μεταναστών και προσφύγων», «ακροδεξιό ύφος». Για όλα αυτά και για πολλά ακόμη κατηγορήθηκε η κ. Φαίη Νικητοπούλου. Δεν τη γνώριζα μέχρι προχθές, όπως δεν γνώριζα και την ΟΝΝΕΔ Πεντέλης, οργάνωση της οποίας προΐστατο μέχρι προχθές. Η παραίτησή της θα μπορούσε να βρει τη θέση της στο μουσείο αθεράπευτης γραφικότητας δίπλα στις καταγγελίες του ΣΥΡΙΖΑ, της ΚΝΕ, αλλά και τις επικρίσεις που δέχθηκε από τη Ν.Δ. Αφορμή για όλα αυτά, μια επιστολή που απηύθυνε η κ. Νικητοπούλου στον κ. Χρυσοχοΐδη όπου εκφράζει τους φόβους της για την εγκατάσταση μεταναστών στο νοσοκομείο «Αμαλία Φλέμινγκ».

Μπορεί μερικοί να τρίβουν τα χέρια τους με την προοπτική νέων ανεξέλεγκτων ροών. Θα τους δοθεί για ακόμη μία φορά η ευκαιρία να επιδείξουν τον ανθρωπισμό τους, κυρίως δε να ανακαλύψουν διάφορους φασίστες και ακροδεξιούς για να δικαιολογήσουν την ύπαρξή τους. Οποιος δεν ανήκει σε αυτές τις ευγενείς ομάδες του πληθυσμού είναι λογικό να αισθάνεται φόβο και ανασφάλεια. Οι μνήμες του 2015 είναι ζωντανές και τα νησιά του Ανατολικού Αιγαίου δεν βρίσκονται στην Αφρική, μέχρι νεωτέρας. Και το συμπέρασμα είναι ότι το ελληνικό κράτος άφησε τους ντόπιους πληθυσμούς αβοήθητους. 

Οσοι πιστεύουν ότι φτάνει μια πολιτική αλλαγή για να αποκατασταθεί η εμπιστοσύνη της ελληνικής κοινωνίας απέναντι στον κρατικό μηχανισμό είναι αφελείς. Η δυσπιστία χρειάστηκε δεκαετίες, για να μην πω δύο αιώνες, για να εμπεδωθεί και δεν απαλείφεται σε τρεις μήνες επειδή έγιναν μερικές επιχειρήσεις στα Εξάρχεια.  

Ποιος εξασφαλίζει ότι ο κάτοικος οποιασδήποτε περιοχής δεν θα ζήσει ό,τι έζησαν προχθές οι κάτοικοι στο Βαθύ της Σάμου με τους Σύρους και τους Αφγανούς που πάλευαν στο κέντρο της πόλης κρατώντας «αιχμηρά αντικείμενα»;

Η ΟΝΝΕΔ δεν είναι ΚΝΕ, ευτυχώς. 

Ο φιλελευθερισμός δεν είναι δόγμα, ευτυχώς. 

Ως εκ τούτου, όσοι τον επικαλούνται δεν μπορούν να μη λάβουν υπ’ όψιν τους τις συνθήκες της πραγματικότητας που πολλές φορές σε φέρνουν αντιμέτωπο με τις γενικές αρχές σου.  

Η σημερινή κυβέρνηση δεν είναι δυνατόν να θεωρεί ότι η δημιουργία κέντρων στην ενδοχώρα είναι απλό ζήτημα, τόσο απλό όσο η μετονομασία του λαθρομετανάστη σε παράτυπο μετανάστη.  

Δεν είναι δυνατόν να κλείνει τα μάτια στην ανασφάλεια μιας κοινωνίας που δεν έχει εμπιστοσύνη στον κρατικό μηχανισμό της. Και ας απαλλαγεί επιτέλους από τα ενοχικά σύνδρομα απέναντι σε όσους μονοπωλούν τον ανθρωπισμό και την πρόοδο καταπατώντας τα δικαιώματα του «λαού» που υποτίθεται ότι εκπροσωπούν.  

Θα ήταν μοιραίο λάθος αν η σημερινή κυβέρνηση...

ΝουΔοΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΑΡΑΔΙΚΟ: Άκου Κυριάκο

Γράφει ο Νίκος Γ. Σακελλαρόπουλος


Άκου Κυριάκο.  

Όλοι ξέρουμε ότι ένας λαός που στέλνει στη Βουλή ένα κόμμα που ονειρεύεται την Ανάσταση του Στάλιν, είναι άξιος της μοίρας του... Όμως, μια κυβέρνηση που ανέχεται συγκαταβατικά τα αίσχη του κόμματος αυτού, είναι καταδικασμένη ν' αποτύχει! Για τον Κνίτη-καρατέκα λέω. Παρ’ ότι όλοι ξέρουμε ποιος είναι, ΔΕΝ συνελήφθη ακόμη…
 
Κυριάκο άκου. Όλοι ξέρουμε ότι στην ΕΡΤ φωλιάζει εδώ και χρόνια η σύγχρονη συνιστώσα του ΕΑΜ και του ΕΛΑΣ. Οι οπαδοί του Στάλιν εν έτη 2019! Όμως αυτό που συνέβη προχθές σε ΕΡΤ1 και ΕΡΤ2 είναι  άλλη μια ντροπή για τον ελεύθερο κόσμο. Στις εκπομπές για την φυγή των Γερμανών από την Αθήνα το 1944.
 
Κυριάκο άκου. Στην ΕΡΤ2 είχαν μια εκπομπή με τίτλο  «οι παρτιζάνοι των Αθηνών». Ποιος ήταν ο παραγωγός; Κάποια ομάδα με τίτλο…  «συλλογική μνήμη». Δηλαδή πιάσ’ τ’ αυγό και κούρεψτο. Όσοι μιλούσαν (χωρίς αντίλογο φυσικά) δεν ήταν απλώς μέλη του ΕΑΜ αλλά με όσα έλεγαν ήταν το πιο βρόμικο ΕΑΜ.  Δεν τήρησαν ούτε καν την στοιχειώδη δεοντολογία και τα προσχήματα. Μας έλεγαν ότι τα Δεκεμβριανά ήταν μια μάχη ανάμεσα στον λαό της Αθήνας και τους Βρετανούς!!! Ενώ μια κυρία έσκουζε ότι … ««με το ΕΑΜ, το ΚΚΕ έκανε το θαύμα»!!
 
Άκου Κυριάκο. Στο άλλο κανάλι, στην ΕΡΤ1, προβλήθηκε ένα ντοκιμαντέρ  στο οποίο ο Γεώργιος Παπανδρέου αποκαλείτο …δοσίλογος, ενώ όλοι όσοι δεν ήταν ενταγμένοι στο ΕΑΜ ήταν …«ταγματασφαλίτες!! Εμετός από τη δημόσια τηλεόραση!
 
Άκου Κυριάκο. Εκεί, στην ΕΡΤ1 είχαν καλέσει (μάλλον ως ξεκάρφωμα) δυο λαμπρούς επιστήμονες. Τον Θάνο Βερέμη και τον Ευάνθη Χατζηβασιλείου. Ο πρώτος διακεκριμένος –πλην άλλων- καθηγητής Πολιτικής Ιστορίας. Ο δεύτερος είναι λαμπρός καθηγητής της Ιστορίας του Μεταπολεμικού Κόσμου. Με όσα άκουγε εξοργίστηκε. Και μάλιστα δυο φορές. Μα φωνή βοώντος εν τη ερήμω.  Απέναντι στον μετριοπαθή λόγο τους βρισκόταν η εικόνα και ο μαχητικός και στρατευμένος λόγος των αφηγητών, που όλοι βέβαια, μηδενός εξαιρουμένου, ανήκαν στην Εαμική παράταξη. Στην παράταξη που δια της βίας θέλησε να κάνει δορυφόρο της Σοβιετικής Ένωσης την Ελλάδα και να την βγάλει εκτός ελεύθερου κόσμου!
 
Άκου Κυριάκο. Έχουμε πει επανειλημμένως ότι οι ηττημένοι του εμφυλίου έγιναν μέσω της προπαγάνδας τους μα και της ανοχής των νικητών, νικητές! Έχουμε αναφέρει συχνά πυκνά ότι εδώ και σχεδόν 65 χρόνια δηλητηριάζεται το μυαλό κι η ψυχή της κοινωνίας. Το μότο «Είναι γκεσταπίτης όποιος δεν είναι εαμίτης» κυριάρχησε επί δεκαετίες…  Σαν τον χαρακτηρισμό «προοδευτική παράταξη» με τον οποίο αυτοπεριεβλήθη  η κομμουνιστική ή μη Αριστερά.
 
Άκου Κυριάκο. Η γελοιότητα με την ΕΡΤ δεν πάει άλλο. Ξεκινάει από τον περίβολο του κτιρίου με το … μνημείο των νεκρών (!!!) και φτάνει και σε χαραμάδες που αδυνατούν να μπουν ακόμη και αράχνες!  Κάποιοι εξακολουθούν να πιστεύουν ότι θα ακούμε τις κουταμάρες της Αριστεράς και θα υφιστάμεθα την ανιστόρητη προπαγάνδα της, χωρίς αντίλογο και αυστηρότατη κριτική.
 
Άκου Κυριάκο. Κάποιοι άνθρωποι δεν πρόκειται να χαϊδέψουμε ώτα. Κι αυτοί οι άνθρωποι δεν είναι ούτε ακραίοι, ούτε πολιτικά κι ιστορικά αναλφάβητοι. Το δείξαμε προσφάτως και με τις αντιδράσεις μας στους ευρωβουλευτές για το γεγονός ότι δεν καταδίκασαν τον κομμουνισμό στο ευρωκοινοβούλιο.
 
Άκου Κυριάκο. Δεν είναι θέμα αντικομμουνισμού, όπως κάποιοι ανόητοι διασπείρουν. Είναι...

ΝουΔοΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΑΡΑΔΙΚΟ: Η ΕΡΤ έγινε το χωνί του ΕΑΜ

Του Σάκη Μουμτζή

Κατανοώ πως η νέα διοίκηση μέσα σε δύο μήνες δεν μπορεί να τα αλλάξει όλα.

Κατανοώ πως υπάρχει ένας κληρονομημένος προγραμματισμός που δύσκολα ανατρέπεται ή αναθεωρείται.

Αυτό όμως που έγινε προχθές το βράδυ και στην ΕΡΤ1 και στην ΕΡΤ2, με τις επετειακές εκπομπές για την αποχώρηση των Ναζί από την Αθήνα το 1944, είναι ακατανόητο.

Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή.

Στην ΕΡΤ2 προβλήθηκε μια εκπομπή με τίτλο «οι παρτιζάνοι των Αθηνών». Ήταν παραγωγή της ομάδος «συλλογική μνήμη»

Όλοι αυτοί που κατέθεταν τις αναμνήσεις τους, δεν ανήκαν απλώς στην Εαμική παράταξη. Από αυτά που υποστήριζαν, φαίνεται πως ανήκαν στην πιο ακραία έκφραση της. Εννοείται, πως δεν υπήρχε διαφορετική φωνή στην εκπομπή.

Ένας εκ των πρωταγωνιστών, μιλούσε μπροστά από την φωτογραφία του Ν.Ζαχαριάδη, ένας άλλος υποστήριζε πως «δεν ηττηθήκαμε πολιτικά ποτέ», ενώ μια κυρία στον οίστρο της επάνω παραδέχθηκε με υπερηφάνεια πως «με το ΕΑΜ, το ΚΚΕ έκανε το θαύμα».

Ούτε τα στοιχειώδη προσχήματα δεν τήρησαν.

Σύμφωνα πάντα με τα όσα ελέχθησαν σε αυτήν την εκπομπή της ΕΡΤ2, τα Δεκεμβριανά ήταν μια σύγκρουση μεταξύ του λαού των Αθηνών και των βρετανικών δυνάμεων.

Θα πρότεινα, με πολύ σεβασμό, στον κ.Ζούλα να παρακολουθήσει την εκπομπή «οι παρτιζάνοι των Αθηνών».

Στην ΕΡΤ1 η κατάσταση ήταν κάπως καλύτερη, καθώς στο στούντιο ήταν καλεσμένοι και οι κ.κ. Βερέμης και Χατζηβασιλείου. Ενδιαμέσως των σχολίων των προσκεκλημένων, προβλήθηκε ένα ντοκιμαντέρ με το οποίο, ακόμα και ένας μετριοπαθής αριστερός, θα αγανακτούσε.

Σε αυτό η κυβέρνηση Γεωργίου Παπανδρέου αποκαλείτο «δωσιλογική», ενώ όλοι όσοι δεν ήταν ενταγμένοι στο ΕΑΜ ήταν «ταγματασφαλίτες». Ήταν τόσο προκλητικό το ντοκιμαντέρ που ο κ.Χατζηβασιλείου, ένας λαμπρός επιστήμονας και ένας μειλίχιος άνθρωπος, εξοργίσθηκε.

Και την οργή του την έδειξε δύο φορές.

Όμως ο αγώνας των κ.κ. Βερέμη και Χατζηβασιλείου ήταν άνισος. Απέναντι στον μετριοπαθή λόγο τους βρισκόταν η εικόνα και ο μαχητικός και στρατευμένος λόγος των αφηγητών, που όλοι βέβαια, μηδενός εξαιρουμένου, ανήκαν στην Εαμική παράταξη.

Ποιο ήταν το πολιτικό συμπέρασμα του τηλεθεατή;

Πως και χωρίς τον ΣΥΡΙΖΑ υπάρχει στην Δημόσια Τηλεόραση το κλίμα ΣΥΡΙΖΑ. Εξακολουθεί και επικρατεί το κλίμα που, επί σχεδόν σαράντα χρόνια, δηλητηριάζει το μυαλό και την ψυχή των πολιτών.

«Πας μη Εαμίτης, γκεσταπίτης».

Δεν γνωρίζω αν οι δύο εκπομπές προβλήθηκαν εν γνώσει της νέας διοίκησης της ΕΡΤ ή «ξέφυγαν». Ελπίζω και εύχομαι να συνέβη το δεύτερο.

Ανθρώπινο είναι...

Αν όμως προβλήθηκαν, ενώ η διοίκηση γνώριζε το περιεχόμενο των δύο εκπομπών, τότε υπάρχει πρόβλημα.

Προφανώς κάποιοι δεν κατάλαβαν τι έγινε στις 7 Ιουλίου. Πιστεύουν πως μετά την λαίλαπα ΣΥΡΙΖΑ θα εξακολουθούν και θα χαϊδεύουν την Αριστερά, χωρίς να υφίστανται αυστηρή κριτική γι΄αυτό.

Οι πρώτοι που το αντιλήφθηκαν ήταν οι ευρωβουλευτές της Νέας Δημοκρατίας, πλην της κυρίας Μισέλ Ασημακοπούλου.

Ας γίνει κατανοητό πως στον ιδεολογικό αγώνα δεν συγχωρούνται δημόσιες σχέσεις και παραχωρήσεις θέσεων και αρχών. Και ένα πεδίο της ιδεολογικής πάλης είναι και η ιστορία της περιόδου 1943-1950.

Αυτό το γνωρίζει πολύ καλά η Αριστερά και γι΄αυτό θριαμβεύει στην μάχη των ιδεών. Το ελάχιστο που μπορεί να κάνει η Δημόσια Τηλεόραση είναι...

"ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΙΑ" στο ελληνόφωνο ΝουΔοΣΟΥΡΓΕΛΑΡΑΔΙΚΟ: Παραπέμπεται στο ΕΣΡ ο Νίκος Χατζηνικολάου

(χαρακτηριστικό το βλέμμα του Πρωθυπουργού που αντιλαμβάνεται πω αναμετράται με τον τίγρη της δημοσιογραφίας, με τον σαρκοφάγο ιδρυτή του “Ενώπιος ενωπίω”(πίω-Πίου- το μαύρο πιστόλι)

Γράφει ο Μικρός Οδυσσέας   


Μετά λοιπόν από την πολυσυζητημένη συνέντευξη-πιορνοκορδέλα που πήρε από τον Πρωθυπουργό παραπέμπεται στο ΕΣΡ ο Νίκος Χαζτηνικολάου.

Όπως αναφέρει το σκεπτικό της κλήτευσης παραβιάστηκαν σε ζωντανή μετάδοση προσωπικά δεδομένα και μάλιστα ευαίσθητα.

Από τον Κανονισμό GDPR κράτησε μόνο το PR.

Ευαίσθητα δεδομένα θεωρούνται η ομάδα, το αγαπημένο φαγητό, ο ωροσκόπος, η αγαπημένη κριτής στο Voice, η αγαπημένη σειρά στο Netflix και η ταινία που μας σημάδεψε από το γαλλικό σινεμά, η προτιμητέα πλευρά στο κρεβάτι, καθώς και το after shave.

Το παραπεμπτικό είναι εύγλωττο και όσον αφορά το ύφος: “με την ορμή Τουρκομάνου έξω από το Μπανμπίζ, ο Νίκος Χαζτηνικολάου έστησε με μαεστρία παγίδες-ερωτήσεις με μοναδικό στόχο να εκθέσει τον Πρωθυπουργό”.

Κύκλοι του Μαξίμου δε θέλησαν να σχολιάσουν την απόφαση, είναι όμως προβληματισμένοι από το γεγονός πως ο Νίκος Χατζηνικολάου δε λιβάνισε με θυμιατήρι, για να φύγουν τα κακά πνεύματα.

Από την άλλη ο έμπειρος δημοσιογράφος δηλώνει ψύχραιμος και αποκάλυψε πως έχει δεχτεί ήδη πρόταση να αναλάβει ως επικεφαλής τη νέα ανακριτική υπηρεσία του FBI: enopios_enopiw

Οι Αμερικανοί ιθύνοντες έμειναν κάγκελο από τη μέθοδό του, με την οποία και θα τερματίσουν τη διεθνή τρομοκρατία.

Εξίσου εντυπωσιασμένοι είναι και από το μαλλί του, το οποίο δεν κουνιέται ούτε με τυφώνα.

Ο ίδιος ο Νίκος Χατζηνικολάου περιμένει να ξεκαθαρίσει η κατάσταση με την ψήφο των Αποδήμων για να αποφασίσει το επόμενο βήμα στην καριέρα του.

Γιατί είναι αποφασισμένος να συνεχίσει να χτυπά ανελέητα και αλύπητα την Κυβέρνηση Μητσοτάκη.

Διαβαθμισμένες πληροφορίες τέλος, κάνουν λόγο για...

"Υψηλής" Ελληνικής "Δημοσιογραφίας" κωμωδία