"Κόμμα = Ομάς ανθρώπων, ειδότων ν' αναγιγνώσκωσι και ν' αρθογραφώσιν εχόντων χείρας και πόδας υγιείς, αλλά μισούντων πάσαν εργασίαν, οίτινες ενούμενοι υπο ένα οιονδήποτε αρχηγόν, ζητούσι ν' αναβιβάσωσιν αυτόν δια παντός μέσου εις την έδραν πρωθυπουργού, ίνα παρέχη αυτοίς τα μέσα να ζώσι χωρίς να σκάπτωσι"
Εμμανουήλ Ροΐδης , Έλληνας πεζογράφος και κριτικός (1836-1904)


NoυΔοΡΑΓΙΑΔΟΞΕΦΤΙΛΑΡΑΔΙΚΟ - ΕΘΝΙΚΑ ΝουΔοΞΕΦΤΙΛΙΚΙΑ: «Ιδού το κράτος σας» (Ούτε ο Τσίπρας δεν ήταν τόσο υποτελής απέναντι στις ΗΠΑ όσο τα γαλάζια σούργελα του Κυριάκου!)

Γράφει το ANTINEWS

Οι δηλώσεις υποταγής της κυβέρνησης στην Αμερική μετά από το τελεσίγραφο όσον αφορά το ιρανικό τάνκερ, εξευτελίζουν πλήρως την Ελλάδα.

Χωρίς καν να γνωρίζει η κυβέρνηση αν τελικά το τάνκερ θα επιδιώξει να ελλιμενιστεί στην Καλαμάτα, σπεύδει δια του υφυπουργού Εξωτερικών να εκτελέσει τις διαταγές των Αμερικανών.

Ως άλλος Κανελλόπουλος, ο Βαρβιτσιώτης επί της ουσίας λέει στους Αμερικανούς «ιδού το κράτος σας».

Πλέον αποδεικνύεται περίτρανα αυτό που γράφαμε σε άλλο κομμάτι. Ότι η κυβέρνηση έχει προσκυνήσει εντελώς τις ΗΠΑ, λόγω του φόβου που απορρέει από τις κινήσεις της γείτονος.

Η αρχή έγινε με την αναγνώριση του Γκουαϊδό και συνεχίστηκε με το μπλόκο στο ιρανικό τάνκερ.

Και φαίνεται ότι είναι αποφασισμένη να συνεχίσει να κάνει ό, τι την προστάξει ο μπαρμπα - Σαμ ευελπιστώντας στην στήριξή του σε ενδεχόμενη θερμή εμπλοκή με τον Ερντογάν.

Στο ίδιο πλαίσιο, οι κυβερνώντες εκτιμούν ότι με το να κάνουν όλα τα χατίρια στους Αμερικανούς, η πολυαναμενόμενη ανανέωση της αμυντικής συνεργασίας των δύο χωρών θα είναι ιδιαιτέρως ενισχυμένη με πολλαπλά οφέλη για την Ελλάδα.
Κούνια που τους κούναγε λέμε εμείς.  

Διότι όταν οι Αμερικανοί σε θεωρούν δεδομένο είναι προφανές ότι στο τέλος θα χάσεις.
Αντίθετα αν η Ελλάδα κινιόταν όπως η Τουρκία, την οποία μόνο υποταγμένη δεν τη λες, θα είχε περισσότερες πιθανότητες να βγει κερδισμένη.

Έστω και στο παρά πέντε η κυβέρνηση πρέπει να αλλάξει τακτική και να υψώσει το ανάστημά της στις αμερικανικές απαιτήσεις προτού να είναι αργά.

Διαφορετικά πολύ φοβούμαστε ότι...

ΣΥΡΙΖΑΝΕΛέητο ΞΕΦΤΙΛΑΡΑΔΙΚΟ: Θαλάσσιος επιτάφιος Καμμένου

Με προσβάλλει, με κοροϊδεύει κατάμουτρα, αυτή η περιφορά του θαλάσσιου επιταφίου. Είναι ένα, ακόμα ένα, «άκρον άωτον» προκλητικότητας και απαξίωσης του λαού.  


Οταν διάβασα για το πολυτελές σκάφος του ανδρός, περίμενα αποστομωτική απάντηση του. Πάντα διέθετε την αψάδα να κατακεραυνώνει και εκείνο το έγκαυλο, αντρουά στυλ «Στα 4 εσείς!». Λογικά, με τόσους υπαινιγμούς, θα έπρεπε να ξαπλώσει κόσμο στα 8!  


«Η δήλωση εισοδήματός του, 72.000 ευρώ και άλλες 72.000 από είσπραξη ενοικίων και μετοχική συμμετοχή σε εμπορική ανώνυμη εταιρεία με κεφάλαιο εισφοράς 163.000, δεν δικαιολογεί την αγορά του μεταχειρισμένου Feretti προς 530.000 ευρώ» διαλαλούσαν εφημερίδες και σάιτ.  


Ήταν Ιούνιος όταν κυκλοφόρησαν τα νέα. Φτάσαμε να αποχαιρετάμε τον Αύγουστο.  


Άκρα του θαλάσσιου επιταφίου σιωπή; 


«Λιντσάρετε τον Πάχτα!». Οχι, δεν αρχίζει και τελειώνει η ιστορία του πολιτικού ανδρός με αυτή την προκλητική, ιστορικής σημασίας ιαχή. Υπήρξε προκλητικότερη εξέλιξη. Να τα θυμόμαστε. Απόφαση με την βούλα της ανεξάρτητης, σεβάσμιας, υπεραγίας Δικαιοσύνης, των τότε ημερών. Αθώος! Η αιτιολογία της αθώωσης; Όταν κάτι τέτοιο εκστομίζεται από πολιτικό, δεν φέρει τη βαρύτητα που δίνουμε οι κοινοί θνητοί, έχει πιο ανάλαφρη χροιά


Σας ακούγεται λογικό; Υγιές; 


Θα έπρεπε να ξεσηκωθεί όλος ο πολιτικός κόσμος. Τίποτα πιο υποτιμητικό απ΄αυτό. Όμως, άκρα του Κοινοβουλευτικού τάφου σιωπή


Πιστεύω όπως και σεις, ότι ο πολιτικός άνδρας απέκτησε το υπερπολυτελές σκάφος με τον έντιμο ιδρώτα της κοπιαστικής εργασίας του. Μάλλον, ας το διορθώσω… Του λειτουργήματός του.  


Πιστεύω, ότι η δίψα να ξεφύγει τον κάματο και τη μελαγχολία μετά την πολιτική αποστρατεία του αλλά και η χαρά του νεοαποκτηθέντος, δεν του άφησε χρονικό περιθώριο για να απαντήσει σε αισχρούς δημοσιογράφους.  


Μπορεί κάποτε να μας πει, ότι δεν είναι καν το σκάφος δικό του αλλά απαξιούσε να μας δώσει αναφορά. Έχει χρόνο για όλα. Απορώ όμως, γιατί η Δικαιοσύνη δεν ενεργεί ώστε να αναγκαστεί να μας διαφωτίσει.  


Πώς θα εμπεδώσουν οι επόμενοι, ότι είναι υπόλογοι στον λαό; 


Τίποτα δεν διδαχτήκαμε από το παρελθόν;  


Τόσα νησιά η χώρα μας και έχουμε ακόμα καλοκαίρι μπροστά μας. Περιστατικό στην Μήλο… Πλούτος εναντίον πλούτου!…  


Ο κ. Καμμένος διαμαρτυρήθηκε για τα τέλη, όπως μάθαμε. Πλάκα έχει! Να διαθέτεις χρήμα για υπερπολυτελές και να σου πέφτουν ακριβά τα λιμανιάτικα… Η φτώχεια του πλούτου!  


Χθες διάβασα για περιστατικό, νομίζω στην Ύδρα. Κρίμα να ταλαιπωρείται το καλοκαίρι του, επειδή ζηλόφθονοι έβαλαν στο μάτι την προκοπή του. Είμαι σίγουρη, ότι...

ΣΥΡΙΖΟΞΕΦΤΙΛΑΡΑΔΙΚΟ: Ο Τσίπρας, η Ιθάκη του και το ταξίδι


Βρε πώς περνάει ο χρόνος και μας αφήνει τα σημάδια του, τις θύμισες, τις επετείους, πράγματα που πρέπει να μην ξεχνάμε βρε αδερφέ.


Ενας χρόνος πριν, 21 Αυγούστου και στην Ιθάκη, στη θέση Κάστρο, με φόντο το πανέμορφο τοπίο του Ιονίου, ο Αλέξης Τσίπρας έκανε το διάγγελμά του με το οποίο μας έλεγε ότι βρήκε κι αυτός και η χώρα την Ιθάκη του.



Ηταν ένα μόλις μήνας μετά την τραγωδία στο Μάτι και φυσικά λίγα 24ωρα από τη στιγμή που ο πρώην πρωθυπουργός της αριστερής κυβέρνησης, πήρε το κότερο της συνεργάτιδάς του, κ. Παναγοπούλου, κι έκανε διακοπές.


 
Πήγε για να ηρεμήσει από τον φόρτο εργασίας, ειδικά από την… πετυχημένη διαχείριση της υπόθεση της πυρκαγιάς με τους 102 νεκρούς

Πήγε και για να γράψει τον… ιστορικό λόγο του με το οποίο μας ανακοίνωσε πόσο ιστορική είναι η μέρα για την Ελλάδα.
 

«Τέλος τα μνημόνια, τέλος η ύφεση, η λιτότητα, η κοινωνική ερήμωση», μας είχε πει ο κ. Τσίπρας, με φόντο πάντα το ειδυλλιακό τοπίο της Ιθάκης.



Ναι, είχε βρει κι αυτός την Ιθάκη του, μακριά από τους Κύκλωπες και τους Λαιστρυγόνες.



Ναι, αλλά σημασία είχε και το ταξίδι, ασχέτως αν αυτό δεν έγινε με το τσακισμένο καράβι του παλαιού Οδυσσέα. Ο σύγχρονος Οδυσσέας της Αριστεράς είχε επιλέξει την πολυτελή θαλαμηγό εφοπλιστή για να φτάσει στη φιλόξενη Ιθάκη του.

 

Μας είχε πει ότι άφησε τις Συμπληγάδες πίσω του κι ότι η Ελλάδα και οι πολυμήχανοι Ελληνες έγραψαν ιστορία.

Ας θυμηθούμε και τι άλλο μας είπε:

«Δεν θα γίνουμε λωτοφάγοι. Δεν θα ξεχάσουμε ποτέ τις αιτίες και τα πρόσωπα που οδήγησαν τη χώρα στα μνημόνια.

Τη φοροασυλία του μεγάλου πλούτου,
τη γενικευμένη διαπλοκή και διαφθορά,
την ασυδοσία μιας σειράς επιχειρηματικών και εκδοτικών ομίλων που για χρόνια θεωρούσαν ότι η χώρα τους ανήκει,
τον κυνισμό και την περιφρόνηση μιας πολιτικής ελίτ η οποία νόμισε ότι η Ελλάδα είναι φέουδο και οι Έλληνες πειθήνιοι υπήκοοι της.

– Δεν θα ξεχάσουμε ποτέ αυτούς που λοιδόρησαν και απαξίωσαν την Ελλάδα και τους Έλληνες, επειδή τόλμησαν να μη συναινέσουν στην υλοποίηση ενός νεοφιλελεύθερου πειράματος που θα κρατούσε για δεκαετίες.

– Δεν θα ξεχάσουμε όμως και αυτούς που στάθηκαν στο πλευρό των Ελλήνων και της Ελλάδας στα δύσκολα».


 

Είπε κι άλλα για να καταλήξει ότι η Ιθάκη είναι μόνον η αρχή.
 

Ο Αλέξης Τσίπρας ένα χρόνο μετά ξαναβρήκε μια άλλη Ιθάκη. Στην Ισπανία αυτή τη φορά κάνοντας πολυήμερες καλοκαιρινές διακοπές.

 

Αλίμονο, ένας πρώην πρωθυπουργός που θα πήγαινε;  


Στα κάμπινγκ του ΣΥΡΙΖΑ να μιλά για κοινωνικούς αγώνες;
 


Πήρε δυνάμεις ο πρώην πρωθυπουργός γιατί από Σεπτέμβρη θα ξαναβγεί στους δρόμους. Θα διεκδικήσει ξανά μερίδιο από την κοινωνική αποδοχή.
 


Αυτή που του στέρησαν, όπως ακόμη και σήμερα πιστεύει, τα εκδοτικά και επιχειρηματικά συμφέροντα.

Γιατί ο Τσίπρας είναι πεπεισμένος. Δεν ηττήθηκε τρεις φορές στις εκλογές. Πιστεύει ότι του πήραν κάποιοι αόρατοι εχθροί την εξουσία.

 

Οι νεοφιλελεύθεροι, τα μεγάλα συμφέροντα, το ντόπιο κεφάλαιο, τα μέσα ενημέρωσης, ίσως και ο Σόιμπλε, μπορεί και οι Νεφελίμ.



Σίγουρα ο ίδιος δεν έφταιξε σε τίποτε. Σίγουρα η Αριστερά του ΣΥΡΙΖΑ τα έκανε όλα σωστά. Όχι, δεν φταίει αυτός για την… δεξιά παλινόρθωση.

 

Όχι, δεν είναι η αιτία που η ΝΔ θα μας πει το αίμα με το μπουρί της σόμπας.



Μια παρένθεση είναι όλα αυτά, ο Τσίπρας βρήκε την Ιθάκη του και δεν θα την εγκαταλείψει ποτέ. Είτε στο νησί του Ιονίου, είτε στην Ισπανία.

Είτε με κότερο εφοπλιστή είτε με βάρκα ο πρώην πρωθυπουργός πάντα θα έχει έναν στόχο:  

ΣΥΡΙΖΟΦΑΣΙΣΤΑΡΑΔΙΚΟ: Μάο και Τσίπρας: Μη Γελάτε, Είναι Σοβαρό!

Του ΚΚ2.



Νομίζω ότι η συγκεκριμένη ανάρτηση στο Παρατηρητήριο για την πολιτισμική επανάσταση του Μάο πέρασε απαρατήρητη (και σε διακοπές και ραστώνη είμαστε, και εγώ να φανταστείτε σήμερα το διάβασα).



Ο παρατηρητικός αναγνώστης θα διακρίνει μερικές ανατριχιαστικές λεπτομέρειες ανάμεσα σε αυτό που περιγράφει το κείμενο και στην πολιτεία του ΣΥΡΙΖΑ όπως τη βιώσαμε.

 
Για διαβάστε προσεκτικά και σκεφτείτε αν είναι τυχαία ορισμένα πράγματα:



Δεν ήταν «φρουροί της επανάστασης» τα τρολς, οι τραμπούκοι των πανεπιστημίων και οι Ρουβίκωνες»;



Δεν ήταν πολιτιστική επανάσταση κατά τα επαναστατικά Μαοϊκά πρότυπα η αστεοκτονία, το βάψιμο και κάψιμο των συμβόλων της πόλης από τους γκραφιτάδες και τους «αγανακτισμένους»; 


Τα χτισίματα καθηγητών μέσα στα γραφεία τους στα πανεπιστήμια;



Δεν ήταν μίσος κατά της επιστήμης και της επιστημοσύνης επί Μάο ίδιο με το μίσος προς την «αριστεία», μια έννοια που την είχε σε υπόληψη με διαστρεβλωμένο τρόπο μέχρι και η Σοβιετική Ρωσία; Να μην ξεχωρίζει κανένας και τίποτα;



Όταν αποσβολωμένοι ακούγαμε τον Μπαλτά και τον Γαβρόγλου να ξετυλίγουν το κουβάρι της καταθλιπτικής τους οπτικής για την παιδέια σε χώρα του 21ου αιώνα που είχε από πολλές δεκαετίες (μη σας πω χιλιετίες…) κερδίσει το δικαίωμα να συγκαταλέγεται με το Δυτικό κόσμο;



Το μίσος προς την επιστήμη; Το να ιδρύονται σχολές νομικής (δηλαδή φίλα προσκείμενης επιστήμης στην κρατική γραφειοκρατία) και όχι άλλες; Το μίσος προς τους αριθμούς και την επιστημονική σκέψη αντί για τις συναισθηματικές κραυγές;



Δεν αντιστοιχούν αναλογικά οι δολοφονίες χαρακτήρων των τρολς και των κομματικών και καθεστωτικών φυλλάδων και οι εν μέση οδώ προπηλακισμοί επί «αγανακτισμένων»με τις κανονικές δολοφονίες και εκτοπίσεις που λάμβαναν χώρα επί Μάο;



Τη στιγμή που ο ίδιος ο Τσίπρας είχε δηλώσει το θαυμασμό του στη σκέψη του Μάο(!!!) σε ανύποπτο χρόνο σε συνέντευξή του στο νεολαγνικό περιοδικό «schooligans» της Ελευθεροτυπίας;

(Επαναλαμβάνω: » schooligans » και όχι «ο μικρός επιστήμων», σιγά μην… Από τον τίτλο και μόνο καταλαβαίνεις…) και όπου αν το διαβάσετε (κάντε τον κόπο) με την ύστερη εμπειρία της πρωθυπουργία του, καταλαβαίνετε ότι κάτι πολύ σκοτεινό και αποτρόπαιο πέρασε σύριζα πάνω από τη χώρα.



Όπου δεν αν δεν κάνω λάθος, εκείνες τις μέρες της άνοιξης του 2006 που είχε αρχίσει το ξήλωμα του αστικού πουλόβερ με τα χιλιάδες μειράκια που κατέβαιναν κάθε Πέμπτη στους δρόμους για καθοδηγούμενα ηλίθια αιτήματα, με μόνο σκοπό την αταξία και την «μεγάλη αναταραχή ωραία κατάσταση» που είχε πει ο Μάο και που τόσο άρεσε σαν φράση στον Τσίπρα;



Την οποία και τόλμησε να ξεστομίσει της ΤΡΑΓΙΚΕΣ μέρες του «Δεκέμβρη» 2008 ενώ όλοι οι υπόλοιποι αγωνιούσαμε όχι μόνο για αυτό που βλέπαμε αλλά ΚΥΡΙΩΣ για αυτό το Τέλος Εποχής που διαισθανόμασταν ότι ερχόταν, παντοδύναμο, ασταμάτητο, και χωρίς να ξέρουμε καλά-καλά και ποιος κινούσε τα νήματα…



Για «μαθητικά» αιτήματα που δεν καταλάβαινε κανένας και των οποίων η ουσία ήταν η ίδια με αυτή που φώναζαν τα minions της «πολιτισμικής επανάστασης του Μάο;



Είναι πολλές και ανατριχιαστικές οι ομοιότητες. Και φοβάμαι. Φοβάμαι διότι πιστευω ότι, «το έργο» δεν τελείωσε. Και λίγο να ξεμονταριστεί και να ξελασκάρουν οι αρμοί της Ευρώπης (το Brexit αν μη τι άλλο θα έχει συνέπειες), λίγο να μας αφήσει μόνους μας ο Ευρωπαϊκός και διεθνής παράγων στη μέση μιας επόμενης κρίσης, λίγο να αναδιοργανώσει το κόμμα του και να ξαναβρεί το βηματισμό του με τους εγχώριους και εξωχώριους υποστηρικτές του ο επαγρυπνών αδίστακτος, θα δούμε και τα χειρότερα.

Πάλι.



Διότι...

ΣΥΡΙΖΟΑΛΗΤΑΡΑΔΙΚΟ: Ποτέ τόσο λίγοι δεν έκαναν τόσο μεγάλη ζημιά

Αρεοπαγίτης επί τιμή.

 
Η παραπάνω  φράση έχει λεχθεί πολλές φορές  σε διάφορες περιπτώσεις  και πάντοτε δικαιολογημένα άσχετα από πιο πρίσμα  βλέπει κανείς τα γεγονότα


Όταν αρχές Μαρτίου η νομοπαρασκευαστική επιτροπή  για τη σύνταξη του νέου Ποινικού  Κώδικα παρέδωσε στον τότε Υπουργό Δικαιοσύνης κ.Καλογήρου το σχέδιο του κώδικα, που αναρτήθηκε στο διαδίκτυο για διαβούλευση, πολλοί  μεταξύ των οποίων και δικαστικές ενώσεις  πρόβαλαν αιτιολογημένες αντιρρήσεις.
 

Mε δηλώσεις, άρθρα και αναρτήσεις, ότι ο νέος Ποινικός Κώδικας  όχι μόνο δεν θα  είναι λειτουργικός, αλλά θα επιφέρει σημαντική ζημιά στην έννομη τάξη. Προφητικά μάλιστα είχα δημοσιεύσει σχετικό άρθρο. Προβλέποντας ότι ο νέος Ποινικός Κώδικας θα διαλύσει, ότι έχει απομείνει μετά τη θύελλα του νόμου Παρασκευοπούλου.

 
Παρά τη καθολική αντίδραση η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ προχώρησε  με τη διαδικασία των κωδίκων την τελευταία ημέρα λειτουργίας της προηγουμένης Βουλής  και με την αποχή ολόκληρης της αντιπολιτεύσεως. Και με τις θριαμβευτικές δηλώσεις του τότε πρωθυπουργού κ.Τσίπρα στη ψήφιση του νέου Ποινικού Κώδικα και του νέου Κώδικα Ποινικής Δικονομίας με έναρξη ισχύος από 1ης Ιουλίου ε.ε. Δηλαδή άμεση και εν μέσω θερινών διακοπών των δικαστηρίων, πριν ο νομικός κόσμος  μπορέσει να πληροφορηθεί και κατανοήσει τις νέες διατάξεις και τις αλλαγές, που επέφεραν στο ισχύον νομικό σύστημα.

 
Αποτέλεσμα λοιπόν της θέσπισης ευεργετικών διατάξεων ως προς τις επιμετρήσεις των ποινών  και τον χαρακτηρισμό διαφόρων κακουργημάτων ως πλημμελημάτων είναι  οι αθρόες - υπολογίζονται σε μερικές χιλιάδες - αποφυλακίσεις  επικινδύνων  εγκληματιών  και τρομοκρατών καταδικασμένων σε πολυετείς ποινές φυλακίσεως. Οι οποίες βεβαίως, προκάλεσαν  δυσμενέστατες εντυπώσεις  και διαμαρτυρίες κυρίως από μέρος των θυμάτων, που βλέπουν τους κακοποιούς να κυκλοφορούν ελεύθεροι  και να μην έχουν εκδηλώσει ούτε μεταμέλεια. Προς το παρόν οι διαμαρτυρίες  από τις πρόωρες αποφυλακίσεις περιορίζονταν εντός των ορίων της χώρας μας.

 
Σαν κεραυνός όμως για την έννομη τάξη και την εικόνα της χώρας μας σαν ευρωπαϊκό κράτος δικαίου και βασικός τουριστικός προορισμός για τους Βρετανούς  αποτέλεσε η προ ολίγων ωρών  αποφυλάκιση του κατά συρροή βιαστή στη Κέρκυρα  σε βάρος Βρετανίδων τουριστριών, που είχε καταδικαστεί  σε ποινή φυλακίσεως 52 ετών και αποφυλακίστηκε  με την έκτιση μόνον 9 ετών. Όλα τα βρετανικά  ΜΜΕ και ιδίως  το διαδίκτυο  είχε γεμάτα από δυσμενέστατα σχόλια  σε βάρος της χώρας μας και της ελληνικής δικαιοσύνης, που αμαυρώνουν τη διεθνή εικόνα της  με δυσμενέστατες επιπτώσεις για τον ελληνικό τουρισμό.

 
Καλείται λοιπόν η σημερινή ελληνική κυβέρνηση  να εξηγήσει στη διεθνή κοινή γνώμη  πως είναι δυνατόν τα 52 χρόνια φυλακίσεως να γίνονται 9 και πως είναι δυνατόν  να αποτραπούν οι βιασμοί με τη λειτουργία της ποινής ως αποτρεπτικού  παράγοντος, όταν  οι επιβαλλόμενες από τα δικαστήρια ποινές  δεν εκτελούνται ολοκληρωτικά χάρη στον ποινικό  κώδικα, που θέσπισε  εσπευσμένα  η προηγουμένη κυβέρνηση. Απτό παράδειγμα της μη λειτουργάς της γενικής προλήψεως και της  αναποτελεσματικότητας του νόμου είναι, ότι μόλις χθες 32χρόνος βίασε 14χρόνη βρετανίδα τουρίστρια και πολύ φοβάμαι, ότι θα έχομε  συνεχώς παρόμοια επεισόδια.

 
Κατά επανάληψη  έχω ζητήσει με άρθρα μου  να δοθούν στη δημοσιότητα τα ονόματα  των μελών των νομοπαρασκευαστικών επιτροπών, που συνέταξαν τους παραπάνω κώδικες και τα πρακτικά συνεδριάσεων των επιτροπών  αυτών.  Ώστε να λυθεί το κουίζ, που κυκλοφορεί στο νομικό κόσμο, ποια μέλη επιτροπών, που είναι και δικηγόροι εισηγήθηκαν διατάξεις, που ευνοούν τους πελάτες τους.

 
Άλλωστε  αυτό είναι προς το συμφέρον τους, γιατί ο τότε υπουργός Δικαιοσύνης  κ.Καλογήρου απεκδύθηκε κάθε ευθύνης λέγοντας, ότι οι κώδικες  είναι προϊόν των επιτροπών χωρίς καμιά δικιά του παρέμβαση δηλαδή ακόμα και οι  ευνοϊκές διατάξεις για τους πολυισοβίτες τρομοκράτες. Στα γνωστά  και αυτά που πρόκειται να συμβούν, εάν δεν ληφθούν έγκαιρα μέτρα , αποτελέσματα από την εισαγωγή των παραπάνω  κωδίκων αναφέρεται και ο τίτλος του άρθρου μου.


Ήδη η κυβέρνηση εξάγγειλε  κάποιες  νομοθετικές παρεμβάσεις  στους κώδικες, όπως με πράξη νομοθετικού περιεχομένου  αναστολή της νομοθεσίας για κοινωφελή εργασία, η  θέσπιση  αυστηρότερων διατάξεων  για πράξεις  τρομοκρατίας και τον Ρουβίκωνα κλπ.

 
Η προσωπική μου γνώμη είναι αντί να καταφεύγουμε σε περιστασιακά μερεμέτια  κάποιων διατάξεων, όταν προκύψει ανάγκη διορθώσεως κάποιων ακραίων καταστάσεων από την εφαρμογή των νέων  κωδίκων, που συνεχώς θα παρουσιάζονται και έτσι θα έχομε  διχοτόμηση του ισχύοντος ποινικού συστήματος και σύγχυση  ποιες διατάξεις ισχύουν, να καταργηθούν αμέσως  και οι δύο κώδικες. Και να ισχύσει αυτομάτως η παλαιά ποινική και δικονομική νομοθεσία με όλες τις καταργηθείσες διατάξεις  και...

ΣΥΡΙΖΟΣΟΥΡΓΕΛΟΚΑΤΣΑΠΛΙΑΔΙΚΟ: Αντι-οιδιπόδειο (διορίζοντας τον μπαμπά)

Τα σανδάλια που φορούσε στην τελετή παράδοσης του Οργανισμού Αστικών Συγκοινωνιών Θεσσαλονίκης ο Στέλιος Παππάς θα μπορούσαν να συμβολίζουν και τον βαθμό εξοικείωσής του με το αξίωμά του. Στα δύο χρόνια που τον διοίκησε, πρόλαβε να νιώσει τον ΟΑΣΘ σαν στο σπίτι του.  


Η σημειολογία της σχεδόν υπόδησης του Παππά επισκίασε το άλλο, λιγότερο χαριτωμένο, μήνυμα της επανεμφάνισής του: Σε μια στιγμή που το κόμμα του καταγγέλλει τη Ν.Δ. για παλινόρθωση του κομματικού «κράτους της Δεξιάς», ο Παππάς υπενθύμισε τη στάθμη των πελατειακών επιδόσεων της προηγούμενης κυβέρνησης. Υπενθύμισε ποια νέα κορυφή είχε κατακτηθεί, όταν ένας από τους πιο ισχυρούς υπουργούς του ΣΥΡΙΖΑ αντέστρεψε την οιδιποδιακή μας παράδοση διορίζοντας τον μπαμπά του.

 
Αυτά τα νωπά παραδείγματα συριζαϊκού «μάνατζμεντ» χρησιμεύουν τώρα ως άλλοθι για τη Ν.Δ., αλλά όχι για πολύ. Η λογική «ναι, αλλά οι άλλοι ήταν χειρότεροι» δεν βοήθησε μακροπρόθεσμα καμία κυβέρνηση.

 
Αντιθέτως, το παράδειγμα Παππά χρησιμεύει ως οιωνός στη άλλη μετεκλογική μελλοντολογία: στη διερώτηση για τον μετασχηματισμό ΣΥΡΙΖΑ.
 

Δεν χρειάζεται και πολλή φαντασία. Ο ΣΥΡΙΖΑ θα δοκιμάσει να τοκίσει τις προσδοκίες που τον κράτησαν πάνω από το 30%. Θα προσπαθήσει να εμπεδωθεί ως κόμμα εξουσίας – δηλαδή, ανακατάληψης της εξουσίας για λογαριασμό εκείνων που έχουν συνδέσει την τύχη τους με το κράτος.
 

«Προγραμματικά», ο μεταμνημονιακός ΣΥΡΙΖΑ δεν θα είναι ούτε σοσιαλδημοκρατικός ούτε αριστερός. Θα είναι κόμμα αντιδεξιό. Θα δίνει φωνή στα παλιά πασοκικά αντανακλαστικά. Η κοινότοπη κριτική προειδοποιεί τον ΣΥΡΙΖΑ ότι δεν μπορεί να μπει στα σανδάλια του ΠΑΣΟΚ, επειδή δεν έχει τα οργανωτικά ερείσματα· επειδή δεν μπορεί να βασιστεί στα παλιά συνδικάτα και στα παλιά κομματικά δίκτυα.

 
Και όμως. Μπορεί να του λείπει κάτι πολύ βασικότερο. Αυτό φάνηκε ήδη στην πρώτη μείζονα αναμέτρηση για το άσυλο: Το πρόβλημα του ΣΥΡΙΖΑ δεν είναι ότι, ας πούμε, δεν έχει πια φοιτητικές νεολαίες για να «του» κλείσουν τα πανεπιστήμια. Το πρόβλημα είναι ότι...

ΣΥΡΙΖΟΦΑΣΙΣΤΑΡΑΔΙΚΟ: Ο Γράμμος και το Βίτσι των «fake news»

Του Ανδρέα Ζαμπούκα

Τα τρία «πυρηνικά» όπλα της προπαγάνδας  του ΣΥΡΙΖΑ ήταν η φαντασίωση, το μίσος και ο κρατισμός. Σε ηθικό, ψυχολογικό και πολιτικό επίπεδο. 


M΄ αυτά συσπειρώθηκε, μ΄αυτά έφτασε στην εξουσία και μ΄αυτά διατήρησε το  ποσοστό του, προκειμένου να συνεχίσει να υφίσταται στο πολιτικό σύστημα.


Ύστερα όμως από τις εκλογές, όλοι βλέπουν ότι ως αντιπολίτευση, και το κόμμα και ο αρχηγός του – λείπει ακόμα στην Ισπανία- δεν επιδεικνύουν ιδιαίτερες επιδόσεις.  


Αντίθετα, είναι φανερή η αμηχανία τους μπροστά στον οργανωτικό οργασμό της νέας κυβέρνησης, η οποία ανεβάζει συνεχώς ταχύτητες και ρυθμούς.


Παρόλα αυτά, υπάρχει ακόμα ένα κοινό που συνεχίζει να αποτελεί την κρίσιμη μάζα του ΣΥΡΙΖΑ. Είτε γιατί είναι εντελώς απολιτικό και διατηρεί την αοριστία φοβία γύρω από τον «μπαμπούλα» Κυριάκο είτε επειδή τρέφεται από το παλιό τρίπτυχο της προπαγάνδας δια της φαντασίωσης, του μίσους και του κρατισμού.



Από όλους αυτούς, προς στιγμήν, η προσπάθεια επηρεασμού γίνεται μόνο με τους έχοντες την ευχέρεια της ηλεκτρονικής επικοινωνίας. Εκεί όπου μπορεί να λειτουργήσει η σύγχρονη προπαγάνδα των fake news.

 

Πόσοι οπαδοί του ΣΥΡΙΖΑ ενημερώνονται από τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης; Και πόσοι από αυτούς δίνουν σημασία στην «πληροφορία» που κατασκευάζεται από επίδοξους «καπετάνιους» της προπαγάνδας;


 
Αυτό είναι ένα ερώτημα που δύσκολα θα το απαντήσει κανείς αλλά το βέβαιο είναι ότι με αυτό τον σκοπό στήνεται ένα νέο «αντάρτικο πόλης». Με «ελεύθερους σκοπευτές» που είναι έτοιμοι να κάνουν τα πάντα προκειμένου να συντηρήσουν  στις συνειδήσεις και στο θυμικό των απανταχού «Ζαίων» άσβεστο το πάθος της «απελευθέρωσης» από τον ζυγό της Δεξιάς.

 

Είναι ο τρόπος που επέλεξαν να αντισταθούν. Γιατί δεν ξέρουν τι άλλο να κάνουν. Γιατί δεν μπορούν, ως διαχρονικοί μαχητές της παράνοιας να πολεμήσουν τους αντιπάλους με τα όπλα της λογικής.



Ούτε και με όρους πολιτικής ορθότητας. Τι να πουν ας πούμε για το γραφείο του πρωθυπουργού της Θεσσαλονίκης όταν το ίδρυσαν οι ίδιοι; Για την «εκκλησιολαγνεία» της νέας κυβέρνησης, όταν και οι ίδιοι- κομμουνιστές άνθρωποι- είχαν αγκαλιά τους παπάδες; Τι να πουν για τις τροπολογίες του Βρούτση, όταν στην θητεία τους ήταν καθεστώς;

 

Όσο για την ορθότητα της δημοσιονομικής διαχείρισης, τις επενδύσεις και την ανάπτυξη, είναι ζητήματα που ποτέ τους δεν ήταν στην ιδεολογική τους ατζέντα για να έχουν επιχειρήματα. Ποινή εξέτιαν άλλωστε … με τους «Τροικανούς» να ρυθμίζουν τα πράγματα.

 

Μένει μόνο το παραδοσιακό «κίνημα των πόλεων», αυτό που λένε και ξαναλένε «θα μας βρείτε στους δρόμους». 


Ε ούτε αυτό μπορούν. Τι να πουν δηλαδή στους δρόμους; Αυτοί που πριν από λίγο είχαν την εξουσία και διαχειρίζονταν τους θεσμούς;

 
Έτσι θα πορευτούν μέχρι να γίνουν τελείως ρεζίλι. Με «διαδικτυακό αντάρτικο πόλεων» και με γελοία fake news που δεν τα πιστεύει παρά μόνο ένα κοινό «ψεκασμένων» ιδεοληπτικών. Ένα κοινό που πιστεύει ακόμα ότι θα εμφανιστεί από κάποια κορυφογραμμή ο Βελουχιώτης και ο Καπετάν Γιώτης.
 

Το facebook και το twitter είναι ο νέος Γράμμος και το νέο Βίτσι. 


Αλλά «κυβέρνηση βουνού»...

ΔΙΕΘΝΗ ΣΟΥΡΓΕΛΑ και ΔΙΕΘΝΕΙΣ ΕΛΛΗΝΟΦΩΝΟΙ ΚΑΤΣΑΠΛΙΑΔΕΣ: Brexit και Grexit

Της ΔΩΡΑΣ ΑΝΤΩΝΙΟΥ


Η αποκάλυψη των Sunday Times για τις επιπτώσεις μιας μη συμφωνημένης εξόδου της Βρετανίας από την Ε.Ε. έχει ξεχωριστό ενδιαφέρον για εμάς, τους πολίτες της χώρας που έφτασε πιο κοντά από οποιαδήποτε άλλη στο ενδεχόμενο άτακτης αποχώρησης από τη Ζώνη του Ευρώ. Και είναι εξαιρετικά διαφωτιστική.

 
Η Βρετανία, σύμφωνα με το σενάριο που επεξεργάστηκαν οι αρμόδιες αρχές, παρά το γεγονός ότι το «διαζύγιο» με την Ε.Ε. είναι γνωστό –έχουν τεθεί χρονοδιαγράμματα και, θεωρητικά, υπήρξε περιθώριο προετοιμασίας– κινδυνεύει να βρεθεί αντιμέτωπη με ελλείψεις σε φρέσκα τρόφιμα, σε καύσιμα, σε φάρμακα, να προκληθούν προβλήματα σε τελωνειακούς ελέγχους, να ξεσπάσουν διαδηλώσεις. Αν μη τι άλλο, τα έγγραφα που φέρνει στο φως η βρετανική εφημερίδα δείχνουν ότι στο Λονδίνο, έχοντας πλήρη επίγνωση ότι δεν μπορεί να είναι «αναίμακτο» ένα διαζύγιο από την Ε.Ε., προνόησαν να «χαρτογραφήσουν» τις δυσκολίες που θα αντιμετωπίσουν. Ετσι, οι αρμόδιες της χώρας Αρχές γνωρίζουν. Και μετά το δημοσίευμα έχουν μια ιδέα και οι πολίτες για το τι πιθανόν θα τους ξημερώσει, εάν δεν αλλάξει κάτι δραστικά μέχρι το τέλος Οκτωβρίου.

 
Θα είχε ενδιαφέρον τώρα που θεωρούμε ότι έχουμε αφήσει οριστικά πίσω τον κίνδυνο της δικής μας εξόδου από την Ευρωζώνη και που στις εγχώριες κυρίαρχες πολιτικές δυνάμεις δεν υπάρχει κάποια που να γοητεύεται είτε από την πραγματική προοπτική εξόδου είτε από την εργαλειοποίηση της σχετικής απειλής –όπως ο ΣΥΡΙΖΑ του 2015– να μάθουμε επιτέλους εάν η τότε κυβέρνηση είχε επεξεργαστεί κάποιο αντίστοιχο σοβαρό σχέδιο.  

Σενάρια για την κατάσταση που θα καλείτο να διαχειριστεί, και, κυρίως, την κατάσταση που θα καλούμασταν να βιώσουμε όλοι εμείς

Είναι γνωστό ότι το καλοκαίρι του 2015 οι εταίροι μας στην Ε.Ε. είχαν επεξεργαστεί πιθανά σενάρια είτε για συμφωνημένη ή για συγκρουσιακή έξοδο της χώρας μας από την Ευρωζώνη

Πολλές λεπτομέρειες δημοσιεύθηκαν στο βιβλίο «Η τελευταία μπλόφα» των συναδέλφων Ελένης Βαρβιτσιώτη και Βικτώριας Δενδρινού.  

Θραύσματα πληροφοριών έχουν δημοσιοποιηθεί για την προεργασία που είχε κάνει η ελληνική κυβέρνηση και αφορούν κυρίως συζητήσεις κυβερνητικών στελεχών για προμήθεια τροφίμων, φαρμάκων και ειδών πρώτης ανάγκης από χώρες της Λατινικής Αμερικής. Πληροφορίες που παραπέμπουν περισσότερο σε καφενειακού τύπου συνομιλίες. Για να μη μιλήσουμε για τα σχέδια διπλού νομίσματος ή εισβολής στο νομισματοκοπείο. 


Το πιο πιθανό είναι ότι δεν μάθαμε κάτι για ένα πιο οργανωμένο σχέδιο, διότι...

ΔΙΕΘΝΗ ΕΥΡΩΠΑΪΚΑ ΣΟΥΡΓΕΛΑ και ΔΙΕΘΝΕΙΣ ΕΛΛΗΝΟΦΩΝΟΙ ΚΑΤΣΑΠΛΙΑΔΕΣ: Θέλαμε και … GREXIT, ας δούμε τι ετοιμάζεται στη Βρετανία


Γράφει ο Πάνος Αμυράς


Στο εξαιρετικό του βιβλίο «Brexit, Ελλάδα και Ευρώπη» (εκδόσεις Επίκεντρο), ο συγγραφέας Θύμιος Τζάλλας αναπτύσσει το πώς η χώρα μας και η Γηραιά Αλβιόνα έπεσαν θύματα του άκρατου λαϊκισμού.

 
Το συμπέρασμά του κ. Τζάλλα σαφές: Οι διαπραγματεύσεις της Ελλάδας και της Βρετανίας με την Ευρωπαϊκή Ενωση πέρασαν από τους ίδιους σταθμούς, με την ίδια σειρά και συχνά με τις ίδιες λέξεις. Πανομοιότυπες και αποτυχημένες. 

Ο Αλέξης Τσίπρας υποσχέθηκε ότι θα καταργούσε το Μνημόνιο «με ένα νόμο και ένα άρθρο». Αντίστοιχος χρόνος θα χρειαζόταν και για τον υπουργό Εμπορίου της Βρετανίας Λίαμ Φοξ, που είχε περιγράψει την εμπορική συμφωνία με την Ε.Ε. ως «την ευκολότερη συμφωνία στην ανθρώπινη ιστορία».
Ενώ η απαλλαγή από τους ευρωπαϊκούς κανόνες περιεγράφη ως γρήγορη και ανέξοδη, η συμμόρφωση με αυτούς παρουσιαζόταν με τους δραματικούς όρους μιας μη αναστρέψιμης καταστροφής. Οπως αναφέρει ο συγγραφέας, «τα Μνημόνια πριν από την εποχή ΣΥΡΙΖΑ κρατούσαν την Ελλάδα αιωνίως δέσμια των δανειστών», αντίστοιχα σύμφωνα με τους πολιτικούς καθοδηγητές του Brexit η Βρετανία ήταν «παγιδευμένη για πάντα μέσα στην Ε.Ε.».
 

Οι δυνάμεις του λαϊκισμού προεξοφλούσαν τη συνθηκολόγηση της Ευρωπαϊκής Ενωσης με συνοπτικές διαδικασίες. Είχαν επινοήσει ακόμη και κατά φαντασίαν συμμάχους που θα επιστρατεύονταν ως εφεδρείες στην απίθανη περίπτωση που οι Βρυξέλλες θα προέβαλλαν αντιρρήσεις.

«Η πολιτική αλλαγή στην Ελλάδα θα προκαλέσει ντόμινο στην Ευρώπη ξεκινώντας από τον Νότο», προέβλεπε το 2014 ο Τσίπρας. 


«Θα προκαλέσουμε ντόμινο στην Ευρώπη. Μετά από εμάς θα φύγουν και άλλες βόρειες χώρες, με πρώτη τη Δανία», έλεγε ο ακραίος υποστηρικτής του Brexit, Νάιτζελ Φάρατζ, αμέσως μετά το δημοψήφισμα.
 

Οταν τελικά ξεκίνησαν οι πραγματικές διαπραγματεύσεις Βρετανοί και Ελληνες κατέφυγαν στην αοριστολογία: 


«Η δημιουργική ασάφεια είναι απαραίτητη στις συζητήσεις με τους εταίρους», έλεγε ο Βαρουφάκης το 2015.  


«Στις διαπραγματεύσεις υπάρχει δημιουργική ασάφεια, για να δανειστώ μία ωραία φράση», δήλωνε τον Αύγουστο του 2017 ο τότε αρμόδιος για το Brexit υπουργός, Ντέιβιντ Ντέιβις.

Και ύστερα ήρθε η πραγματικότητα:  


«Τη νύχτα του δημοψηφίσματος στην Αθήνα μπήκα στο γραφείο του Τσίπρα και ήταν εντελώς αποθαρρυμένος, ήταν σε κατάθλιψη», δήλωνε ο Βαρουφάκης.  


«Ο Μπόρις Τζόνσον δεν ήθελε να κερδίσει το δημοψήφισμα. Θα προτιμούσε να το έχει χάσει οριστικά», είπε ο σερ Αλαν Ντάνκαν το 2016.
 

Η μοναδική δομική διαφορά μεταξύ Ελλάδας και Βρετανίας ήταν ότι ο Τσίπρας, λίγες μόλις ώρες μετά το δημοψήφισμα και τους χορούς στο Σύνταγμα, μετέτρεψε το «Οχι» σε «Ναι» και ζήτησε από τους δανειστές να του φέρουν ένα Μνημόνιο για να το υπογράψει.

 
Οι Βρετανοί είναι ακόμη «ξεροκέφαλοι», επιμένουν στο Brexit, αν και ήδη μετρούν τις ζημιές. Αλλωστε παροιμιώδης ήταν η παρατήρηση του Αλέξη Τσίπρα σε Σύνοδο Κορυφής μετά το δημοψήφισμα των Βρετανών τον Ιούνιο του 2016 ότι «αυτές οι ψηφοφορίες είναι δύσκολες και πρέπει να είσαι προετοιμασμένος για κάθε ενδεχόμενο», προκαλώντας το γέλιο των Ευρωπαίων πολιτικών για τα «σοφά λόγια» του ηγέτη της «κωλοτούμπας».

 
Η Ελλάδα πλήρωσε ακριβά το λαϊκισμό και τις απειλές του ΣΥΡΙΖΑ για το Grexit. Βαριά μνημονιακά μέτρα, εκχώρηση της κρατικής περιουσίας σε Υπερταμείο υπό τον έλεγχο των δανειστών, αναζωπύρωση της ύφεσης


Οι Βρετανοί...

ΔΙΕΘΝΗ ΕΥΡΩΠΑΪΚΑ ΣΟΥΡΓΕΛΑ και ΔΙΕΘΝΕΙΣ ΕΛΛΗΝΟΦΩΝΟΙ ΚΑΤΣΑΠΛΙΑΔΕΣ: Boris Johnson will be the Alexis Tsipras of 2019. Here’s why (Ο Μπόρις Τζόνσον θα είναι ο Αλέξης Τσίπρας του 2019. Δείτε το γιατί))

ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΟ


Even though Boris Johnson enjoys reciting the ancient Greek tragic poets from memory, he is increasingly sounding like the Greek prime minister in 2015, Alexis Tsipras. 


As newly elected leaders, both politicians questioned their predecessors’ deals with the European Union and resorted to populism in an attempt to avoid an unpleasant compromise and a looming ultimatum. 

For Tsipras’ Greece, the date with no tomorrow was 30 June, 2015. This was when the bailout programme for Greece would come to an end. Without the financial assistance received under the loan agreement with its creditors (European Commission, European Central Bank, International Monetary Fund), Greece would be unable to pay the pending instalment of 1.5m euros to the IMF. It would go bankrupt, as indeed happened.

 

For Boris Johnson, the scenario of irreversible disaster is a no-deal Brexit on 31 October. In reality however, though these dates are described in messianic terms, there is time for compromise even after they have come and gone. What is different is the price to be paid for whoever is ultimately forced to retreat.

Tsipras was elected in January 2015. For five months the new government in Athens tried to persuade Brussels to consent to a new financial assistance plan on the basis of terms that were blatantly favourable for Greece. These tactics led to a total, and predictable, debacle. The EU did not retreat. Even today, Greeks speak ironically of the first five months of SYRIZA as the “proud negotiation”.

 

But Tsipras was able to cultivate within the country a politically advantageous Manichaean bipolarity: uncompromising, proud Greeks versus those who are servile to Brussels. Those who opposed the prime minister’s tactics were reviled as “quislings”, the word reserved for those who collaborated with the Nazis in World War II. The comparison of modern Germany with Hitler’s Nazis was a prominent pre-election slogan of SYRIZA supporters.


Boris Johnson also resorts to Manichaeism in order to explain his own proud negotiation. In a recent Q&A session at Facebook, he called those MPs who oppose his plans “collaborators”. Just like the SYRIZA supporters, Boris has referred to the EU as a super-state.


Johnson’s rhetoric may be politically useful for him, but Brussels pays it scant attention.  


In 2015 the EU deployed the same dry and monotonous manner in ignoring Tsipras’ rhetoric. It recognised one deal only, the one already signed by the previous Greek government and the Eurozone member-states.

Tsipras thought that the only way to overcome EU resistance was an emphatic rejection of the deal by the Greek people. For SYRIZA, a new dream deal was feasible, as long as the people would tell the EU representatives that they categorically rejected the agreement. The popular demand would be binding on the “unelected bureaucrats in Brussels”. Using this rationale, the team of Tsipras and Varoufakis (finance minister) deployed the solution of the referendum. 

The Greek government announced the referendum on 27 June, three days before the deadline of June 30, 2015. Tsipras attempted to dissociate the financial assistance from the hard conditions which the EU set for granting it.  


Boris Johnson’s argument is exactly the same, promising an ideal European deal with benefits for the British, without the obligations of the previous agreement. Like Tsipras, Johnson seeks popular consent for advancing this utopian deal, so as to strengthen his negotiating position against the “unbending bureaucrats” in Brussels.   


Tsipras’ bluff blew up spectacularly in his hands. Jeroen Dijsselbloem, president of the Eurogroup, refuted the Greek prime minister’s argument about democratic legitimisation. He said that Greece did not have bureaucrats on the other side of the negotiating table, but the 18 member-states of the Eurozone, in which 18 referendums could also be held, asking the people there to approve the financial assistance to Greece.
 
The Dijsselbloem dogma applied in the Greek case and now applies as against Boris. The EU is not about to give up representing the people’s will in 27 member-states in order to indulge the whims of a populist leader. This is the most valuable lesson that the Tsipras experience can teach Johnson.


For Britain the crucial date is October 31. Boris Johnson is readying for elections, brandishing the threat of an imminent disaster. In truth, he has begun preparing the electorate for the U-turn he will have to make when confronted with an unavoidable and painful compromise. The more dramatic his narrative, the more persuasive will he appear at the time of crisis.

 
The splitting of the political world into proud negotiators and collaborators is already proving politically useful (Boris is gaining ground in the opinion polls and is defining the political agenda with his fiery rhetoric). It will not cease being useful even after a possible compromise. On the contrary, his Manichaeism...

ΔΙΕΘΝΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗ - ΔΙΕΘΝΕΙΣ ΗΛΙΘΙΟΙ: Οι συνέπειες ενός Brexit χωρίς δίχτυ ασφαλείας

Ο πρωθυπουργός της Βρετανίας Μπόρις Τζόνσον δηλώνει έτοιμος να βγάλει την χώρα του από την Ευρωπαϊκή Ενωση στις 31 Οκτωβρίου μετά ή άνευ συμφωνίας διαζυγίου

Ελλείψεις τροφίμων, βενζίνης και φαρμάκων: αυτές είναι οι συνέπειες μίας πτώσης χωρίς δίκτυ ασφαλείας.

Ελλείψεις

Το Ηνωμένο Βασίλειο θα αντιμετωπίσει έλλειψη τροφίμων, βενζίνης και φαρμάκων, αποκλεισμούς λιμανιών και την επιστροφή των συνόρων ανάμεσα στην Δημοκρατία της Ιρλανδίας, μέλος της ΕΕ, και της Βόρειας Ιρλανδίας, επαρχίας του Ηνωμένου Βασιλείου, σύμφωνα με τον κυβερνητικό φάκελο που έχουν στην διάθεσή τους οι Sunday Times.

Κωδική ονομασία: «Operation Yellowhammer». Η έκθεση συντάχθηκε μυστικά στο πλαίσιο της προετοιμασίας για την περίπτωση «no deal».

Τα έγγραφα της κυβέρνησης Τζόνσον αναφέρονται στις πιθανότερες συνέπειες ενός Brexit χωρίς αλεξίπτωτο και όχι σε σενάρια καταστροφής, σύμφωνα με την εφημερίδα. Αυτό που τονίζεται είναι η έλλειψη προετοιμασίας των επιχειρήσεων και του πληθυσμού. Η κυβέρνηση κατηγορεί τους πρώην φιλοευρωπαίους υπουργούς των Τόρις ότι παίζουν το χαρτί του τρόμου.

Τηλεφωνικές και τραπεζικές χρεώσεις

Μία από τις πρώτες ορατές συνέπειες για τους βρετανούς και ευρωπαίους καταναλωτές αφορά τα τέλη περιαγωγής. Η υπηρεσία, η οποία σήμερα είναι δωρεάν για τους καταναλωτές εντός της Ευρωπαϊκής Ενωσης, θα χρεώνεται αυτομάτως στους ταξιδιώτες που θα διασχίζουν τη Μάγχη ή τα ιρλανδικά σύνορα.

Το ίδιο θα ισχύει για την χρήση τραπεζικών καρτών, που θα επιβαρυνθούν με επιπλέον χρέωση, ενώ οι τραπεζικές διαδικασίες θα είναι περισσότερο αργές, σύμφωνα με το Λονδίνο. Εντός της Ευρωπαϊκή Ενωσης, οι πελάτες των επενδυτικών τραπεζών που έχουν την έδρα τους στο Ηνωμένο Βασίλειο δεν θα μπορούν να χρησιμοποιούν τις χρηματοπιστωτικές υπηρεσίες. Πολλές τράπεζες έχουν εγκαταστήσει θυγατρικές στην ηπειρωτική Ευρώπη για να αποφύγουν την αναταραχή.

Επιχειρήσεις

Στο τομέα των αγαθών, πολλές επιχειρήσεις παραμένουν υπό την απειλή ενός μη συντεταγμένου διαζυγίου τον Οκτώβριο. Εν όψει των Χριστουγέννων θα γίνει δύσκολη η δημιουργία στοκ, προειδοποιεί η βασική εργοδοτική οργάνωση της Βρετανίας, η CBI.

Στον τομέα των υπηρεσιών, έχουν συνομολογηθεί «ανακουφιστικές» συμφωνίες με τους Ευρωπαίους, για την προστασία, για παράδειγμα, της αγοράς παραγώγων στο Λονδίνο.

Σύμφωνα με την CBI, περί τους 3.000 δικηγόροι έχουν εγγραφεί στην Ιρλανδία, χώρα μέλος της ΕΕ, για να έχουν την δυνατότητα να συνεχίσουν να ασκούν στο επάγγελμά τους στην Ενωση.

Καθυστερήσεις

Η Ευρωπαϊκή Ενωση τονίζει ότι θα θέσει αμέσως σε εφαρμογή τελωνειακούς ελέγχους, επιθεωρήσεις για την ασφάλεια των τροφίμων και την εποπτεία της εφαρμογής των ευρωπαϊκών κανόνων στα σύνορα του Ηνωμένου Βασιλείου.

Φοβούμενο μεγάλες καθυστερήσεις στα κύρια σημεία διέλευσης, κυρίως στο Ντόβερ, το Λονδίνο έχει φροντίσει να ανοίξει νέα σημεία διέλευσης και να αυξήσει τη δραστηριότητα και άλλων λιμανιών της χώρας.

Τρένα και αεροπλάνα

Η Ευρωπαϊκή Ενωση δέχθηκε να παρατείνει το αυτόματο δικαίωμα των βρετανικών εταιρειών να πραγματοποιούν πτήσεις προς τις 27 χώρες μέλη , αλλά μόνο μέχρι τον Μάρτιο 2020.

Η υπό την Μάγχη σιδηροδρομική σύνδεση (Eurostar) θα μπορέσει να συνεχίσει να λειτουργεί χωρίς μεταβολές επί τρεις μήνες.

Φάρμακα και σπέρμα

Το Ηνωμένο Βασίλειο, το οποίο συνήθως διαθέτει στοκ φαρμάκων για τρεις μήνες, έχει αυξήσει τα αποθέματα για να κερδίσει άλλες έξι εβδομάδες.

Η χώρα θα αποχωρήσει από την Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Φαρμάκων, αλλά θα συνεχίσει προσωρινά να αναγνωρίζει τα ευρωπαϊκά τεστ και τις πιστοποιήσεις για να αποφύγει μία διπλή διαδικασία και την διάρρηξη της αλυσίδας τροφοδοσίας.

Το Λονδίνο δεν θα μπορεί ωστόσο πλέον να χρησιμοποιεί τις ευρωπαϊκές τράπεζες σπέρματος: τα βρετανικά ιδρύματα θα πρέπει να κάνουν νέες συμφωνίες και θα μπορούν να καταφύγουν σε εισαγωγές από άλλες, εκτός των ευρωπαϊκών, χώρες.


Προειδοποιήσεις προς τους καταναλωτές

Οι καταναλωτές που πραγματοποιούν on line αγορές θα...

ΣΥΡΙΖΑίων αγραμματοσουργελαράδων κωμωδία






Σαν σήμερα (21/8/ΧΧΧΧ)

1901: Ιδρύεται στο Ντιτρόιτ των ΗΠΑ η αυτοκινητοβιομηχανία Κάντιλακ. Πήρε το όνομά της από τον γάλλο εξερευνητή Αντουάν Καντιγιάκ.

1911: Ένας ιταλός σερβιτόρος αφαιρεί από το μουσείο του Λούβρου τον διάσημο πίνακα «Μόνα Λίζα» του Λεονάρντο Νταβίντσι. Θα βρεθεί δύο χρόνια αργότερα.

1959: Η Χαβάη γίνεται η 50η πολιτεία των ΗΠΑ.

1984: Η Άννα Βερούλη βρίσκεται ντοπαρισμένη στα προκριματικά του ακοντισμού στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Λος Άντζελες

ΣΥΡΙΖΑΝΕΛέητο ΣΟΥΡΓΕΛΟΞΕΦΤΙΛΑΡΑΔΙΚΟ: Έκπτωτος Πρόεδρος και Πρόεδρος εκπτώσεων - “Δεν μπορεί να με ανταγωνιστεί κανείς”

(Η φωτογραφία έρχεται από το μέλλον και πιο συγκεκριμένα από τη στιγμή που η κυρία Θάνου θα υποδέχεται στο Μαξίμου τον άμισθο σύμβουλό της επί των Οικονομικών Αλέξη Τσίπρα)


Γράφει το EMO TEAM
 

“Δεν μπορεί να με ανταγωνιστεί κανείς, είμαι αναντικατάστατη και κάθε προσπάθεια να με απομακρύνουν θα πέσει στο κενό”, δήλωσε (περίπου) η κυρία Θάνου, σχετικά με την απομάκρυνσή της από τη θέση της Προέδρου της Επιτροπής Ανταγωνισμού.


Είναι σαφές πως θα νικούσε σε όλες τις ανταγωνιστικές διαδικασίες επιλογής Προέδρου, οπότε καλό θα ήταν να την αποκαταστήσουν οι κυβερνώντες με μια δήλωση που να εκφράζει με σαφήνεια τη μεταμέλειά τους και την έμπρακτη συγγνώμη τους.

 

Μέχρι να ολοκληρωθούν οι διαδικασίες παλινόρθωσης η κυρία Θάνου θα κατέχει τον τίτλο του έκπτωτου Προέδρου και όποιος άλλος μπει στο μεσοδιάστημα μόνο ως Πρόεδρος Εκπτώσεων θα μπορούσε να εκληφθεί από την κοινή γνώμη.

 

Πρέπει να ξεκαθαρίσουν τα πράγματα άμεσα και να διορθωθεί αυτό το λάθος. Η απομάκρυνση της κυρίας Θάνου απειλεί τη δημοκρατία, την ελευθερία και ευνοεί την κλιματική αλλαγή.

 

Η αλήθεια είναι πως σε γκάλοπ που κάναμε το μεγάλο άγχος των Ελλήνων τον φετινό Αύγουστο, ήταν...

ΣΥΡΙΖΟΑΛΗΤΑΡΑΔΙΚΟ: Η Ελλάδα δίχως αυτόν δείχνει πιο πολιτισμένη, πιο σοβαρή, πιο ήρεμη - Ο Τσίπρας είναι παράγοντας μπαχαλοποίησης και κατσιαπλιαδισμού



Κατ΄αρχήν έχει δικαίωμα στις διακοπές.


Στη συνέχεια, η Ελλάδα δείχνει πιο πολιτισμένη δίχως τη παρουσία του. Πιο ήρεμη, πιο σοβαρή.


Εάν έλειπαν οι φωτιές και κάποιες ανοησίες γαλάζιων υπουργών όλο αυτό το διάστημα που απουσιάζει ο Αλέξης θα λέγαμε ότι είμαστε Δανία του Νότου.


Ο Τσίπρας είναι παράγοντας μπαχαλοποίησης και κατσιαπλιαδισμού.


Μας κούρασε με την ιδεοληπτική του υποκρισία, με τις εμμονές του κατά της επιχειρηματικότητας την ίδια ώρα που ο ίδιος σεργιάνιζε στις σάλες της μπουρζουαζίας.


Μας κούρασε ο πεζοδρομιακός τσαμπουκάς του, αυτός ο διαρκής τραμπουκισμός της αισθητικής και της πολιτικής αξιοπρέπειας.


Η Ελλάδα δείχνει σχεδόν κανονική χώρα χωρίς τον Τσίπρα. Οπότε αυτές οι ανοησίες ότι η Ελλάδα καίγεται κι αυτός κάνει διακοπές είναι σκέτη ρύπανση. Και που επέστρεψε εσπευσμένα όταν καίγονταν το Μάτι τι κατάφερε;


Σας παρακαλούμε...

ΣΥΡΙΖΟΣΟΥΡΓΕΛΟΞΕΦΤΙΛΑΡΑΔΙΚΟ: Η αντιπολίτευση της τρίχας

Του Σάκη Μουμτζή

 

Αίφνης τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ τα ενόχλησε που ο Κυρ.Μητσοτάκης και ο Κ.Μπακογιάννης εθεάθησαν αξύριστοι. Προσβλήθηκε η ...αισθητική τους.

 

Προσβλήθηκε η αισθητική όλων αυτών που ανεχόταν επί 54 μήνες την σαγιονάρα μέσα στην Βουλή, το ραχάτι στους καναπέδες του κοινοβουλίου, τις ατημέλητες εμφανίσεις κυβερνητικών στελεχών σε διεθνείς συναντήσεις.

 

Ενοχλήθηκαν με τα γένια του Μητσοτάκη, όλοι αυτοί που έτρωγαν σε λαδόκολες μέσα στα υπουργεία τους, υπό το βλέμμα του πρωτοκαπετάνιου.

 

Φυσικά, αυτή η αντιπολιτευτική κατάντια προδίδει και την απόγνωση των στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ, καθώς δεν περίμεναν αυτήν την νομοθετική ομοβροντία της κυβέρνησης.

 


Τα έχασαν και προσέφυγαν στις ...τρίχες.

 

Φυσικά, θα ήταν γελοίο να ασχοληθεί κάποιος στα σοβαρά με τέτοιου είδους αντιπολίτευση και να επιχειρήσει να ανοίξει διάλογο με αυτούς που την ασκούν.

 

Όταν εξαντλήθηκε το θέμα των τριχών του Μητσοτάκη, οι Συριζαίοι ανακάλυψαν τα προβλήματα του λιμανιού της Σαμοθράκης, που ήταν η αιτία να ταλαιπωρηθούν αφάνταστα 1500 περίπου τουρίστες.

 

Ως παρθένες κορασίδες διαρρηγνύουν τα ιμάτια τους γι΄αυτήν την ταλαιπωρία των παραθεριστών.

 

54 μήνες ήταν αυτοί στην κυβέρνηση και για τα προβλήματα του λιμανιού φταίει η κυβέρνηση των σαράντα ημερών. Αυτή ευθύνεται που δεν βρήκε, μέσα στο κατακαλόκαιρο, πλοίο που να μπορεί να μπει μέσα στο προβληματικό λιμάνι.

 

Κάποιοι ανόητοι ζήτησαν να πάει πλοίο του Πολεμικού Ναυτικού. Προφανώς δεν γνωρίζουν τι γίνεται στο ΝΑ Αιγαίο.

 

Μάλιστα, αποκρύβουν το γεγονός πως στις 6 Ιανουαρίου 2019 ο πρωθυπουργός Α. Τσίπρας πήγε με ελικόπτερο στην Σαμοθράκη, ενημερώθηκε για το πρόβλημα και υποσχέθηκε την λύση του μέσα σε έξι μήνες.

 

Φαίνεται πως ούτε αυτό πρόλαβε να κάνει.

 

Να υπενθυμίσω στον αναγνώστη πως εκείνη την ημέρα μεταφέρθηκαν στην Σαμοθράκη με πλοίο του πολεμικού ναυτικού, Συριζαίοι χειροκροτητές για να αποθεώσουν τον αρχηγό.
 


Αυτά έκαναν και εμείς πάντα θα τους τα λέμε.

 

Είναι κανόνας στην πολιτική πως ό,τι έκανες, θα το «λούζεσαι». Γι΄αυτό είναι καλό τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ να είναι πιο συγκρατημένα και να μην προκαλούν. Είναι πολύ νωπά τα «κατορθώματα» τους.
 

Αλήθεια, δεν γνωρίζουν πως με την αντιπολίτευση της τρίχας γελοιοποιούνται;

 

Κάποιοι δεν το γνωρίζουν, καθώς δεν γνωρίζουν τι είναι γελοίο. Και είναι πολλοί αυτοί. Κάποιοι άλλοι απευθύνονται σε έναν φανατισμένο κόσμο, που δεν έχει συνέλθει ακόμα από την τετραπλή ήττα. Που δεν θέλει να παραδεχτεί πως ο «άχαστος», ο «ούτε μια στο εκατομμύριο», έχασε από τον Κούλη.

 

Αυτοί βρίσκονται σε ομαδική παράκρουση, όπως φαίνεται στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Όμως...