"Κόμμα = Ομάς ανθρώπων, ειδότων ν' αναγιγνώσκωσι και ν' αρθογραφώσιν εχόντων χείρας και πόδας υγιείς, αλλά μισούντων πάσαν εργασίαν, οίτινες ενούμενοι υπο ένα οιονδήποτε αρχηγόν, ζητούσι ν' αναβιβάσωσιν αυτόν δια παντός μέσου εις την έδραν πρωθυπουργού, ίνα παρέχη αυτοίς τα μέσα να ζώσι χωρίς να σκάπτωσι"
Εμμανουήλ Ροΐδης , Έλληνας πεζογράφος και κριτικός (1836-1904)


Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΑΡΙΣΤΕΡΑ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΑΡΙΣΤΕΡΑ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

ΕΛΑΣιτο-ΣΥΡΙΖΑίοι REBRAND-ΙΣΜΕΝΟΙ ΕΘΝΙΚΟΙ ΣΟΥΡΓΕΛΟ-ΤΣΟΓΛΑΝΟ-ΞΕΦΤΙΛΑΡΑΔΕΣ: Ή εμείς ή κανίς ή ντόμπερμαν

Ή εμείς ή κανίς ή ντόμπερμαν  

Του ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΛΙΑΚΟΥ

Μάθαμε ότι βγήκε ο Τσίπρας, που συνεχίζει να επαναλανσαρίζεται στην τιβί, και θέλει να κυβερνήσει, και μας έθεσε δίλημμα: «Ή εμείς ή κανίς». Η περδικούλα κάθε ευαισθητοποιημένου ζωόφιλου σκίρτησε από αγαλλίαση.

Νομίζαμε, οι τλήμονες, ότι η πολιτική ζωή του τόπου ετοιμαζόταν να πραγματοποιήσει ένα θεαματικό ποιοτικό άλμα προς τα εμπρός: ότι ο επόμενος πρωθυπουργός της χώρας θα γαβγίζει, θα έχει σούπερ φατσούλα, περιποιημένο τρίχωμα, γοργή κίνηση και θα είναι, γενικώς, ένα πανέξυπνο, χαριτωμένο κανισάκι.

Μιλάμε για λύτρωση! Ενας τετράποδος ηγέτης, ένα σκυλάκι με στοιχειώδη, ενστικτώδη «νοημοσύνη», δεν θα διανοούνταν ποτέ να προδώσει τη Μακεδονία με προδοτικές συμφωνίες τύπου Πρεσπών, ξεπουλώντας Ιστορία και εθνική αξιοπρέπεια για μια γραβάτα κι ένα χτύπημα στην πλάτη από τους ξένους προστάτες. 

Ενας τετράποδος πρωθυπουργός δεν θα έκλεινε ποτέ τις τράπεζες, καθηλώνοντας μια ολόκληρη οικονομία στις ουρές των ΑΤΜ, ούτε θα μετέτρεπε τη χώρα σε απέραντο γυφτομαχαλά, γεμίζοντας την Ελλάδα με λαθρομετανάστες που υποτίθεται ότι λιάζονταν στην Ομόνοια.

Ενα καθαρόαιμο, υγιές κανισάκι, ακόμα κι αν το πίεζαν οι πιο σκληροπυρηνικοί γραφειοκράτες των Βρυξελλών, δεν θα φόρτωνε στην πατρίδα 100 και 200 δισεκατομμύρια ευρώ επιπλέον φέσι με τα καταστροφικά Μνημόνια της αριστερής αυταπάτης (βλέπε μπούρδας).  

Δεν θα συνέτασσε ποινικούς κώδικες-χάδι, κομμένους και ραμμένους στα μέτρα αλλοδαπών και ημεδαπών Ντίλιγκερ, αφήνοντας την κοινωνία απροστάτευτη στο έλεος της εγκληματικότητας.  

Ούτε φυσικά θα έτρεχε σε ύποπτα, μυστικά ραντεβού σε τράπεζες των Ρότσιλντ στο Παρίσι ούτε θα φορόμπηχνε εκδικητικά και αλύπητα τους μικρομεσαίους, εξοντώνοντας όποιον τολμούσε να παράγει οτιδήποτε σε αυτόν τον τόπο.

Πάνω που χαρήκαμε, λοιπόν, εμείς οι σκυλοπαλαβιάρηδες ζωόφιλοι ότι επιτέλους θα γλιτώναμε από τη γενικευμένη αποκτήνωση που προκαλεί η ολέθρια πολιτική αυτών των αδιόρθωτων μαθητευόμενων μάγων, ήρθε η ψυχρολουσία. 

Μάθαμε τη σκληρή ορθογραφική πραγματικότητα: το «ή εμείς ή κανείς», ο Αλέξης Τσίπρας το είπε με «ει» και όχι με «ι».

Δηλαδή, δεν μας έταξε έναν αξιολάτρευτο τετράποδο φίλο στο Μαξίμου, αλλά την επιστροφή του δικού του γνωστού θιάσου. 

Πάνω που ελπίζαμε σε μια χαρωπή σκυλίσια μουσούδα, μας προέκυψε πάλι η γνώριμη ξινισμένη μουτσούνα της αριστερής κλάψας. Αντί για έναν πιστό σύντροφο, που τουλάχιστον γνωρίζει να φυλάει το σπίτι του, καλούμαστε να ξαναεμπιστευτούμε εκείνους που, αφού έκαναν την κωλοτούμπα επιστήμη και την κοστολόγηση ανέκδοτο, υπόσχονται τώρα να μας σώσουν από τα ερείπια που οι ίδιοι δημιούργησαν! Ωραίο, ε;

Κρίμα. Χίλιες φορές κρίμα. 

Γιατί, μεταξύ μας αυτό, ανάμεσα σε έναν πολιτικό που τάζει τα πάντα στους πάντες και σε ένα εκπαιδευμένο κανίς, το δεύτερο διαθέτει...

 

ΕΛΑΣιτο-ΣΥΡΙΖΑίοι REBRAND-ΙΣΜΕΝΟΙ ΕΘΝΙΚΟΙ ΣΟΥΡΓΕΛΟ-ΤΣΟΓΛΑΝΟ-ΞΕΦΤΙΛΑΡΑΔΕΣ: Ασχολείται κάποιος με την καταγγελία του Άδωνι για τον Τζοκόντο;

 Toυ ΜΑΝΟΥ ΒΟΥΛΑΡΙΝΟΥ

μπάφος (ο) 1. στριφτό τσιγάρο που περιέχει κάνναβη
«μου είπε ότι το ΠΑΣΟΚ θα είναι πρώτο έστω και με μία ψήφο στις εκλογές και τον ρώτησα αν έχει κάνει κάνα μπάφο» 2. κάτι ασήμαντο που απασχολεί δυσανάλογα «πολύ περίεργο που όλοι ασχολούνται με μπάφους και όχι με καταγγελίες για χρηματισμό του πρώην πρωθυπουργού από ξένη χώρα»

Πολύ σωστά έγινε χαμός με την ερώτηση «έχεις πάρει μπάφο;» του Αδωνι Γεωργιάδη.  

Το σωστό είναι «κάνω ή καπνίζω μπάφο» και όχι «παίρνω» και αυτό κάποιος που δηλώνει τόσο ευαίσθητος με την ελληνική γλώσσα θα έπρεπε να το ξέρει. 

Αυτό, όμως, που είναι πολύ περίεργο είναι το ότι κανείς από τους εξαιρετικά ευαίσθητους σε γλωσσικά ολισθήματα συντρόφους δεν έχει συγκινηθεί από την καταγγελία του υπουργού Υγείας ότι ο μπρόεδρος Τσίπρας έπαιρνε χρήματα από την κυβέρνηση της Βενεζουέλας. 

Η καταγγελία βασίζεται σε συνεντεύξεις με πρώην αξιωματούχους της κυβέρνησης Μαδούρο και –πλην ελαχίστων εξαιρέσεων– δεν έχει απασχολήσει καθόλου την επικαιρότητα. 

Θα μου πείτε το ίδιο είναι να καταγγέλλεται το ασήμαντο ότι ένας πρωθυπουργός χρηματίζεται από ξένη χώρα και το ίδιο είναι το σημαντικό ένας υπουργός να ειρωνεύεται με μπάφους;  

Σε κάθε περίπτωση...

 

ΕΛΑΣιτο-ΣΥΡΙΖΑίοι REBRAND-ΙΣΜΕΝΟΙ ΕΘΝΙΚΟΙ ΣΟΥΡΓΕΛΟ-ΤΣΟΓΛΑΝΟ-ΞΕΦΤΙΛΑΡΑΔΕΣ: Το «καλάμι» είναι μεγαλύτερο από το μπόι τους

Image

 

Του ΜΑΝΟΥ ΒΟΥΛΑΡΙΝΟΥ

αλαζονεία (η) 1. έκφραση αίσθησης ανωτερότητας, έπαρση, υπεροψία «ζήσαμε να δούμε πασόκους να καταγγέλλουν άλλα κόμματα για αλαζονεία» 2. αυτό που δυσαρεστεί την αντιπολίτευση «αρκετά πια με την αλαζονεία των δημοσκοπήσεων που δείχνουν την κυβέρνηση πρώτη με διαφορά» 3. κατηγορία που μπορεί να προσαρμοστεί σε οποιαδήποτε ανάγκη «δεν χρειάζεται να υπάρχει κάποιο λάθος από τη στιγμή που μπορούμε να εξαπολύσουμε όποια αλαζονεία θέλουμε»

Η αλαζονεία είναι κομμάτι της ανθρώπινης κατάστασης. Πολύ ενοχλητικό κομμάτι αλλά με συνεχή παρουσία σε κάθε ανθρώπινη δραστηριότητα. Συνεπώς θα ήταν μάλλον αδύνατον να απουσίαζε από ένα κόμμα που κυβερνά επτά χρόνια και παρ’ όλα αυτά έρχεται πρώτο με μεγάλη διαφορά στις δημοσκοπήσεις.

Και στην πραγματικότητα, για τα πρωτοφανή δεδομένα της κυριαρχίας της, η κυβερνητική αλαζονεία είναι μάλλον μικρότερη του αναμενόμενου (πράγμα που βέβαια δεν κάνει λιγότερο εκνευριστικό το κάθε κρούσμα). Αντίθετα με την τεράστια αγωνία του ΠΑΣΟΚ να καταγγέλλει ως «αλαζονικά» τα πάντα, ακόμα και όσα μιμούνται πασοκικές συμπεριφορές.

Γιατί είναι άλλο να βλέπεις την αλαζονεία στο «ή εμείς ή κανείς» του Τζοκόντου κι άλλο το να την καταγγέλλεις έχοντας λίγες μέρες πριν πει …

 

ΕΘΝΙΚΑ ΚΒΑΝΤΙΚΑ ΕΘΝΟΠΑΤΕΡΟ-ΚΑΡΥΣΤΙΑΝΙΚΑ ΣΟΥΡΓΕΛΑ: «Πολιτικοί χρωμάτισαν το τρένο»…

  

 

 

Toυ ΓΙΑΝΝΗ ΣΙΔΕΡΗ 

Οι θρηνητικές στιγμές της μοιραίας νύχτας του δυστυχήματος των Τεμπών, αναβίωσαν από τις αφηγήσεις συγγενών, κατά την προχθεσινή ημέρα της 29ης συνεδρίασης της δίκης για τα Τέμπη στη Λάρισα.

Ο Νίκος Πλακιάς (ένας από τους τραγικούς γονείς των Τεμπών που έχασε τις δίδυμες κόρες του Χρύσα και Θώμη, και την ανιψιά του Αναστασία), κατήγγειλε: «Το χρωμάτισαν το τρένο. Το βάψαν το τρένο, πολιτικοί και άλλοι». Και θυμίζοντας τις ιστορίες που συνόδευσαν το δραματικό γεγονός, είπε «Ακούγαμε για χαμένο βαγόνι μέχρι και για... εξωγήινους».

Παράλληλα αναφέρθηκε στο «βίντεο τη Λεπτοκαρυάς», ένα ιδιωτικό υλικό κάμερας καταστήματος, στο οποίο φαίνεται η διέλευση της εμπορικής αμαξοστοιχίας πριν την σύγκρουση. Το υλικό, πιστοποιημένο από τη Διεύθυνση Εγκληματολογικών Ερευνών και δικαστικούς παράγοντες, δεν δείχνει ύπαρξη δεξαμενών και παράνομου φορτίου στις ανοιχτές πλατφόρμες της εμπορικής αμαξοστοιχίας.

Σύμφωνα με ανάρτηση του δικηγόρου Δημήτρη Γαλλή, ο κ. Πλακιάς «επιβεβαίωσε καταθέτοντας ότι το βίντεο της Λεπτοκαρυάς ήταν γνωστό σε ορισμένους συγγενείς, οι οποίοι το απέκρυψαν από τον εφέτη ανακριτή γιατί όπως έλεγαν ''δεν μας συμφέρει''»!

Επίσης, αναφέρει ότι κατέθεσε και την έκθεση Jowett (Άγγλος χημικός πυρκαγιών) που θεωρεί εύλογη την εκδοχή ότι η πυρόσφαιρα προήλθε από έλαια σιλικόνης των μετασχηματιστών. Ακόμη, αποφαίνεται ότι δεν βρήκε πειστικά στοιχεία πως η φωτιά προήλθε από αδήλωτο/παράνομο φορτίο. Την έκθεση την είχαν παραγγείλει πολλές οικογένειες από κοινού, αλλά στο τέλος την κατέθεσε μόνος του ο κ. Πλακιάς (και αυτή δεν συνέφερε…).

Ο τραγικός πατέρας και θείος χρησιμοποίησε τέσσερις λέξεις για να περιγράψει την κατάσταση όπως τη βίωσε: «Ανικανότητα, αμέλεια, διαφθορά, σύγκρουση», ενώ απευθυνόμενος στους κατηγορουμένους και στο δικαστήριο είπε «Αν κάποιος από όλους εδώ τους κατηγορούμενους είχε κάνει σωστά τη δουλειά του, δεν θα ήμουν εδώ».

Τέλος, ερμηνεύοντας την παλλαϊκή συγκίνηση του λαού όπως εκδηλώθηκε στις πρωτοφανείς συγκεντρώσεις, δήλωσε «Η κοινωνία ξεσηκώθηκε για τα παιδιά μας, όχι για εμάς. Δεν βγήκε ούτε για εκμετάλλευση ούτε για να γίνουν ποσοστά στις εκλογές».

Και όμως, η… Ηγερία του κινήματος Μαρία Καρυστιανού, ενώ επρόκειτο να καταθέσει, δεν προσήλθε στο δικαστήριο, σύμφωνα με τον κ. Γαλλή.

Γιατί να πάει άλλωστε;

Σκοπός εξετελέσθη. Έγινε η αγαπημένη του ΣΥΡΙΖΑ και άλλων γκρουπούσκουλων, που εκμεταλλεύτηκαν τη φρίκη (η οποία σαφώς έχει υπευθύνους), και τη μετέτρεψαν σε πολική ατζέντα.

Όπως μετέτρεψαν και την ίδια την Καρυστιανού, με την λεκτική της ευχέρεια, την έμφυτη χαρισματική της παρουσία, αλλά και τη μηδενική της πολιτική εμπειρία. Την χρησιμοποίησαν ως ενισχυτικό πομπό των πολιτικών τους σκοπιμοτήτων. Την προόριζαν για το ψηφοδέλτιο Επικρατείας, για ένα ψηφοδέλτιο όπου έμφορτο συγκίνησης το πλήθος των συγκεντρώσεων θα προσερχόταν να ψηφίσει.

Δεν είχαν κατανοήσει τη φιλαυτία της, την οποία τροφοδοτούσαν με την ξέφρενη προβολή. Μια φιλαυτία που γύρισε μπούμερανγκ τόσο σε αυτούς όσο και στην ίδια.

Σε αυτούς γιατί έχασαν την μορφή της «καθαγιασμένης» μάνας όταν τους σόκαρε με τις παλαιολιθικές απόψεις που διετύπωσε επί κοινωνικών θεμάτων.

Και στην ίδια γιατί απεκδύθηκε το προστατευτικό κουκούλι, που της είχε πλέξει η αντιμητσοτακική σκοπιμότητα. Αρκούσε με αφορμή το δυστύχημα να πετάει πολιτικές παρ' όλες και όλοι να την δικαιολογούν, καθότι όλα επιτρέπονται σε μια χαροκαμένη μάνα.

Όταν βγήκε στο ξέφωτο, παρατώντας τους υποστηρικτές της, βρέθηκε στο ξεροβόρι της πολιτικής. Τότε φάνηκε η πολιτική της γύμνια.

Εν τω μεταξύ τα κανάλια και τα sites...

 

ΔΙΕΘΝΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗ - ΜΕΓΑΛΟΙ ΗΓΕΤΕΣ (ΜΕ ΒΑΡΒΑΤΟΥΣ ΔΙΔΥΜΟΥΣ ΑΔΕΝΕΣ) - ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ: Οι Ισραηλινοί σύμμαχοί μας και οι ελληνόφωνοι τουρκολάγνοι σταλινο-φλοτίλες

 Του ΤΑΚΗ ΘΕΟΔΩΡΟΠΟΥΛΟΥ

Πολλοί συμπολίτες μας με αγνά προοδευτικά αισθήματα υποθέτω ότι μετά τα όσα συνέβησαν στη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ θα έχουν καταληφθεί από αμηχανία. Για ποιον να διαδηλώσουν και ποιον να καταγγείλουν. 

Η απάντηση προχθές ήταν εύκολη. Θα διαδήλωναν για μία ακόμη φορά υπέρ της Παλαιστίνης για να καταγγείλουν για μία ακόμη φορά το «γενοκτόνο» Ισραήλ. Επί τη ευκαιρία, θα μπορούσαν να καταγγείλουν και την ελληνική αντιπροσωπεία η οποία δεν ακολούθησε όσους, μόλις πήρε τον λόγο να μιλήσει ο Νετανιάχου, αποχώρησαν από την αίθουσα. Υπόθεση ρουτίνας. Από την οποία δεν τους ξεβόλεψε μεν ο Ταγίπ Ερντογάν όταν απέδωσε στο Ισραήλ «γενοκτόνες» προθέσεις, κοινώς ανέλαβε τον ρόλο του πολιτικού εκπροσώπου τους στη διεθνή πολιτική. Εξάλλου, το οξύμωρο πέρασε μάλλον απαρατήρητο, παρ’ ημίν τουλάχιστον.  

Αντιθέτως, δεν πέρασε απαρατήρητη η ομιλία του Μπέντζαμιν Νετανιάχου. Αυτός, εκτός των άλλων, κατήγγειλε τον αυταρχικό αντίπαλό του για τις απειλές που απευθύνει κατά της Ελλάδας και για τη συνεχιζόμενη κατοχή της Βόρειας Κύπρου.  

Πώς να αντιδράσουν τώρα οι άνθρωποι; 

Να υπερασπιστούν τον Νετανιάχου που επιτίθεται κατά του Ερντογάν; 

Ή μήπως να διαδηλώσουν στην πρεσβεία του Ισραήλ για να βροντοφωνάξουν ότι ο Νετανιάχου θέλησε να νοθεύσει τα αγνά αντισημιτικά αισθήματα των Ελλήνων και καλά θα κάνει να σταματήσει να μας υπερασπίζεται;

Ο Νετανιάχου εκφώνησε ένα λόγο που, για πολλούς, απευθύνεται περισσότερο στο εσωτερικό του Ισραήλ και λιγότερο στη διεθνή κοινότητα. Eχει να αντιμετωπίσει εκλογές και αν τις χάσει κινδυνεύει με φυλάκιση. 

Oσο κι αν το ξεχνάμε, το Ισραήλ είναι δημοκρατία που συγκρούεται, από την ημέρα της ίδρυσής του, με απολυταρχικά καθεστώτα.  

Αυτή είναι η μία πλευρά του νομίσματος. 

Η άλλη, αυτή που μας αφορά περισσότερο, είναι ότι ο Νετανιάχου έφερε στο προσκήνιο της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ τα λεγόμενα «εθνικά μας θέματα», τις διαφορές μας με την Τουρκία και το Κυπριακό. Κι αυτό δεν έγινε από κάποιον από τους παραδοσιακούς εταίρους μας, κυρίως τους Ευρωπαίους. Και ακόμη και σήμερα, ένα σοβαρό ποσοστό των Ελλήνων θεωρεί πως το δίκαιο είναι με το μέρος των εχθρών του Ισραήλ που θέλουν να το εξαφανίσουν από τον χάρτη. 

Δεν είναι μόνον οι αργόσχολοι ακτιβιστές των λιμανιών που εμποδίζουν την αποβίβαση των Ισραηλινών τουριστών. 

Είναι και μια σιωπηρή πλειοψηφία η οποία, ανεξαρτήτως πολιτικής τοποθέτησης, διακατέχεται από υποσυνείδητο αντισημιτισμό.  

Αυτοί δεν πρόκειται να καταλάβουν ποτέ ότι...

 

ΕΛΑΣιτο-ΣΥΡΙΖΑίοι REBRAND-ΙΣΜΕΝΟΙ ΕΘΝΙΚΟΙ ΣΟΥΡΓΕΛΟ-ΤΣΟΓΛΑΝΟ-ΞΕΦΤΙΛΑΡΑΔΕΣ: Αραχνιασμένος κι απαράλλαχτος ο Τσίπρας

 Γράφει ο ΚΟΚΚΙΝΟΣ ΓΑΤΟΣ

Δεν υπάρχει καλύτερη φράση για να περιγράψει κάποιος το φιάσκο του rebranding Τσίπρα από το «σαν να μην πέρασε μια μέρα».


Τον τίτλο της στήλης για τη συνέντευξη του Αλέξη Τσίπρα στον ΣΚΑΪ χθες το πρωί τον έδωσε ο ίδιος ο πρώην πρωθυπουργός. «Σαν να μην πέρασε μια μέρα», είπε στους παρουσιαστές της εκπομπής, εννοώντας προφανώς την προηγούμενη τηλεοπτική του εμφάνιση στον σταθμό του Φαλήρου.

Τα όσα είπε, όμως, οι κινήσεις, οι μορφασμοί και οι υπεκφυγές θύμισαν σε όσους τον ξέρουν τον παλιό Αλέξη Τσίπρα. Πραγματικά σαν να μην πέρασε μια μέρα από το «θα σκίσω τα μνημόνια», τις κωλοτούμπες και όλα τα άλλα μαγικά για τα οποία έχει μείνει και ξεχωρίζει στη συλλογική μνήμη.

Πιο έμπειρος, πλέον, ίσως το κατάλαβε γρήγορα το λάθος του, γι’ αυτό και έσπευσε να προσθέσει ότι
«όποιος δεν αλλάζει στη ζωή γίνεται μνημείο του εαυτού του». Λίγο ανατριχιαστικό, αλλά έτσι ακριβώς το είπε.

Βλέπετε, τι rebranding θα είναι αυτό χωρίς αλλαγή; 

Ενα ολόκληρο πολιτικό αφήγημα να στηρίζεται στην υπόσχεση της μεταμόρφωσης και ο ίδιος να μην έχει αλλάξει ούτε τη σύνταξη των προτάσεών του. Η φράση περί «μνημείου» ακούστηκε σαν προειδοποίηση προς τον εαυτό του, όχι σαν διαπίστωση για τους άλλους. Κι όμως, όποιος παρακολούθησε την εκπομπή θα δυσκολευόταν να εντοπίσει έστω ένα ίχνος της υποσχόμενης ανανέωσης.

Το «νέο», φαίνεται, θα χτιστεί με τα παλιά υλικά και τους ίδιους αρχιτέκτονες.

Από εκεί και πέρα, τα κλασικά άλλα λόγια να αγαπιόμαστε.

«Εγώ θα σας πω ποιοι είναι τα καρτέλ;», αναφώνησε έκπληκτος όταν ρωτήθηκε για όσα καταγγέλλει. Το τέλειο σχήμα για όποιον θέλει να φανεί ότι γνωρίζει, χωρίς να αναλάβει ποτέ το κόστος του να κατονομάσει.

Είναι η ίδια τεχνική που έκανε τον κ. Τσίπρα διάσημο σε προεκλογικές συγκεντρώσεις: υπαινιγμός βαρύς σαν κατηγορία, χωρίς όμως ποτέ να φτάσει σε σημείο που θα μπορούσε να ελεγχθεί ή να διαψευστεί.

«Εγώ δεν έχω διάθεση να πω αυτός φταίει», προσέθεσε, για να μην υπάρχει καμία αμφιβολία για τις προθέσεις του.

Ως «Κόκκινος Γάτος» απλά να του θυμίσουμε πως στην πολιτική το να μην κατονομάζεις συνήθως σημαίνει είτε ότι δεν έχεις στοιχεία είτε ότι θέλεις να δημιουργήσεις μόνο εντυπώσεις.

Και οι δύο εκδοχές δεν κολακεύουν ιδιαίτερα κάποιον που φιλοδοξεί να ξαναγίνει πρωθυπουργός.

«Αν το Λογιστήριο πει ότι δεν βγαίνουν τα μέτρα που ανακοινώσατε στη ΔΕΘ, τι θα κάνετε;», τον ρώτησαν οι δημοσιογράφοι.

«Θα αναγκαστούμε να προτεραιοποιήσουμε», απάντησε.

Ωραίος! Την έκανε δηλαδή τη γυριστή. Το «θα προτεραιοποιήσουμε» είναι ίσως η πιο κομψή μετάφραση του «θα κάνουμε ό,τι κάναμε το 2015», δηλαδή… κωλοτούμπα!

Οι πολίτες που θυμούνται τα capital controls δικαιούνται τουλάχιστον ένα ελαφρύ ανατρίχιασμα σε αυτό το σημείο της συνέντευξης.

«Η ΕΛΑΣ δεν θέλει επαγγελματίες πολιτικούς», είπε με στόμφο.

Συγγνώμη, τι δουλειά κάνει; 

Θυμάται πότε εκλέχτηκε πρώτη φορά βουλευτής ή σε τι ηλικία έγινε αρχηγός κόμματος;

Η κριτική στον επαγγελματισμό της πολιτικής από έναν άνθρωπο που δεν έχει γνωρίσει ουσιαστικά άλλο επάγγελμα εκτός από αυτό είναι από τις πιο κλασικές μορφές ειρωνείας που προσφέρει η ελληνική δημόσια ζωή. Τόσο κλασική, που σχεδόν έχει πάψει να προκαλεί έκπληξη.

«Ή εμείς ή κανείς» ήταν το δίλημμά του προς τον ελληνικό λαό. Δίλημμα που, τυπικά, δεν είναι καν δίλημμα· είναι περισσότερο υπαρξιακή αναζήτηση μεταφερόμενη σε πολιτικό περιβάλλον. Και καθαρή αλαζονεία.

Σαν να λέει κανείς: αν δεν με ψηφίσετε, μείνετε με το κενό. Δεν είναι σίγουρο αν αυτό το «κενό» τρομάζει περισσότερο τους πολίτες από την επιστροφή στο πρόσφατο παρελθόν, όταν είχε τις τύχες της χώρας στα χέρια του.

Και κάτι τελευταίο, λοιπόν: το
«εμπειρία διακυβέρνησης» για καλό το λέει;

 Αλλο να τη διεκδικείς ως εχέγγυο ικανότητας και άλλο να τη διεκδικείς ως πιστοποιητικό επιβίωσης μετά την πιο θεαματική πολιτική κωλοτούμπα στα ελληνικά χρονικά.

Σαν να μην πέρασε μια μέρα πράγματι, μόνο που...

 

ΝουΔο-ΠΑΣΟΚ-ο-ΣΥΡΙΖΑίικη ΕΛΛΗΝΟΦΩΝΗ ΣΟΒΙΕΤΙΑ: Η Απόλυτη Αήθεια (=Ανηθικότητα) των Εξαγγελιών στη ΔΕΘ

















Γράφει ο  Γιάννης Νικολής

Ψυχίατρος, Ψυχαναλυτής Ομάδας, Διδάκτωρ Ψυχιατρικής στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο. Το 2019 ίδρυσε  και έκτοτε διευθύνει το "ΙΝΣΤΙΤΟΥΤΟ ΨΥΧΟΘΕΡΑΠΕΙΑΣ & ΠΡΟΣΩΠΙΚΗΣ ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ" έχοντας εγκαταλείψει την κρατική υγεία.

 

Οι εξαγγελίες είναι γνωστές, αυξήσεις στους κρατικούς γιατρούς, στους κρατικούς εκπαιδευτικούς, αύξηση στους μισθούς (που πληρώνουν οι άλλοι), υποχρεωτική "πατριωτική" εισφορά 1%, αυξήσεις στις συντάξεις, κ.α.

Δεν έχει ιδιαίτερο νόημα να δει κανείς τις υπαρκτές διαφορές στην πλειοδοσία Τσίπρα και Ανδρουλάκη ή την πιο "συγκρατημένη" παροχολογία Μητσοτάκη. Μπορεί να υπάρχουν ποσοτικές διαφορές όμως η "λογική" και η Ηθική που διέπει όλες τις εξαγγελίες είναι κοινή και συμπυκνώνεται στη φράση:

-Το κράτος θα σας φροντίσει

Αυτό σημαίνει ότι το κράτος θα σας δίνει αυξήσεις, επιδόματα, διάφορα pass, στέγη,  παιδεία, υγεία, κ.α…. κ.α. Που κι’ αυτό σημαίνει:

-Επαναπαυθείτε, το κράτος είναι εδώ, το διαφεντεύουμε εμείς, για να κάνει παροχές προς το συμφέρον των υπηκόων, που είστε εσείς. Ψηφίστε εμάς που θα δώσουμε τις μεγαλύτερες παροχές…

Άλλωστε γιατί ο μισθός να είναι 1000 Ευρώ ή 1500€ να γίνει 3000€ ή 3500€ ή και παραπάνω. Το ΚΚΕ έχει σχετική πρόταση…

Η αντιπαράθεση των κομμάτων γίνεται επί του εφικτού των παροχών. Επί της δυνατότητας της οικονομίας να αντέξει τις παροχές ή της πιθανότητας να υπάρξει δημοσιονομικός εκτροχιασμός.

Σχεδόν ποτέ στο Σοβιετικό Ελλαδιστάν η συζήτηση δεν γίνεται στη βάση της Ιδεολογίας και της Ηθικής (δηλαδή Ανηθικότητας) που περιέχουν αυτά τα μέτρα και οι παροχές.

Ας γίνουμε όμως συγκεκριμένοι.

Το κράτος κατά τον Τσίπρα θα παρέχει (= δώσει) 500€ (επιπρόσθετα) στους κρατικούς γιατρούς και νοσηλευτές και 300€ στους εκπαιδευτικούς.

Από που θα τα δώσει αυτά; Θα εκτυπώσει χρήματα που θα έχουν αντίκρισμα αξίας και θα τα προσφέρει;

Προφανώς όχι και ευτυχώς που η χώρα δεν έχει  την ευχέρεια εκτύπωσης χρήματος όπως παλαιότερα, πριν το 2001 με τον τεράστιο πληθωρισμό.

Αυτό που θα κάνει το κράτος χωρίς να το λέει και αποτελεί το μεγάλο γεγονός που αποσιωπάται εντέχνως είναι το ότι:

-Θα τα πάρει από τους πραγματικά εργαζόμενους* (απ’ αυτούς που παράγουν πλούτο) για να τα δώσει σ’ αυτούς που το κράτος εκτιμά ότι είναι σκόπιμο να τα πάρουν

Εδώ βρίσκεται μια τεράστια Αήθεια (=Ανηθικότητα).

Από που αντλεί το κράτος το δικαίωμα να πάρει τα χρήματα (τα λεφτά) απ’ αυτούς που τα παράγουν;

Από πουθενά. Ή αν θέλετε το αντλεί από την αντίληψη ότι το κράτος υπάρχει για να διαχειρίζεται τα χρήματα των πολιτών που εργάζονται για την κοινωνική του πολιτική. Για παροχές δηλαδή στους ευάλωτους (όπως τους αντιλαμβάνεται το κράτος), για μείωση των ανισοτήτων, κ.α. παρόμοια

Εδώ υπάρχει μια 2η τεράστια Αήθεια (=Ανηθικότητα).

Το κράτος θεωρεί ότι αυτό ξέρει να που είναι καλύτερο να δώσει τα χρήματα που έχει υφαρπάξει  Δηλαδή δεν ξέρουν οι πραγματικά εργαζόμενοι που είναι χρήσιμο και σκόπιμο να τοποθετήσουν ή να ξοδέψουν τα χρήματά τους. Αλλά ξέρει το κράτος των γραφειοκρατών, των μετακλητών, των άχρηστων οργανισμών, των πολλών υπουργών, των 300 βουλευτών και των αδύνατο να περιγραφούν ποικιλώνυμων δομών-οργανισμών που χρηματοδοτούνται από το κράτος.

Μια τέτοια δομή είναι αυτή της βουλευτού κ. Λινού (της πρεσβυτέρας) που με κρατική χρηματοδότηση έκανε κοινωνικό έργο προσφέροντας γεύματα (άραγε τι ποιότητας;) στα παιδιά διαφόρων σχολείων. Δηλαδή το κράτος παίρνει τα χρήματα των πραγματικά εργαζομένων και τα δίνει σε ΜΚΟ για να κάνουν φιλανθρωπίες. Εξαιρετικά…

Αν το αναλογιστεί κανένας λίγο "βαθύτερα" πρόκειται περί τρέλας.

Άνθρωποι που δεν εργάζονται (ασχολούνται με τα "κοινά" όπως λένε) δηλαδή πολιτικοί, διαφόρων επιπέδων στην εξουσία, ισχυρίζονται ότι θα διαχειριστούν καλά (ή έστω καλύτερα) τα χρήματα που παίρνουν με το έτσι θέλω αλλά νομιμότατα από τις τσέπες των πραγματικά εργαζόμενων. Και ισχυρίζονται ότι αυτοί ξέρουν καλύτερα που να πάνε τα χρήματα των άλλων για το "κοινό καλό". Και το χειρότερα ότι αυτοί που παράγουν τα χρήματα, τον πλούτο δηλαδή, αποδέχονται ότι δεν γίνεται διαφορετικά. Ότι δηλαδή είναι αναπόφευκτο το κράτος να τους τα παίρνει και να τα δίνει εκεί που αυτό νομίζει.

Και που τα δίνει;

Μα είναι γνωστό. Στους ψηφοφόρους του. Δηλαδή σ’ αυτούς που θα αναδείξουν τους ίδιους γραφειοκράτες, μετακλητούς, βουλευτές, υπαλλήλους, κ.α. δια της ψήφου των στις θέσεις τους. Θα τους εκλέξουν δηλαδή "δημοκρατικά" στην εξουσία ξανά και ξανά.

Παρακολουθώντας ελάχιστα τη ροή του συλλογισμού που αναπτύχθηκε η Αήθεια (=Ανηθικότητα) βοά ως προς την ύπαρξη της.  Ταυτόχρονα όμως αποκρύπτεται επιμελώς. 

Όμως η Αήθεια (=Ανηθικότητα) δεν σταματά εδώ. Ακολουθεί κάτι ακόμη πιο Άηθες (=Ανήθικο). Και αυτό αφορά το που θα πάνε, που θα εκχωρηθούν τα χρήματα που αρπάχτηκαν από τους πραγματικά εργαζόμενους;

Και ένα επόμενο σημείο που εμπεριέχει μεγάλο βαθμό αήθειας (=Ανηθικότητας) είναι τι θα προκαλέσουν οι παροχές με τα χρήματα των άλλων.

Που πηγαίνουν λοιπόν τα χρήματα των πραγματικά εργαζομένων όταν "εκτελούνται" οι παροχές δια των οποίων "λαμβάνονται" οι ψήφοι;

Πηγαίνουν σε άχρηστους οργανισμούς, ΜΚΟ, προγράμματα απασχόλησης, προγράμματα στέγης, pass. Προγράμματα επιμόρφωσης και ότι άλλο μπορεί να φανταστεί κανείς. Φυσικά ο έλεγχος επί όλης της σπατάλης είναι από τυπικός έως ανύπαρκτος.

Φυσικά υπάρχουν και εύλογες δαπάνες, όπως η χρηματοδότηση της Άμυνας της χώρας, η χρηματοδότηση του κόστους απονομής της δικαιοσύνης (όσο λειτουργεί κι’ αυτό στην Ελλάδα). Όμως γενικά τα χρήματα των φορολογουμένων στην ουσία σπαταλώνται σε πανάκριβες και άχρηστες εν πολλοίς κρατικές δραστηριότητες. Εννοείται ότι φτάνουν με διάφορους τρόπους στην κρατική νομενκλατούρα και τους συνδεδεμένους μ’ αυτήν "επιχειρηματίες".

Όλη η Αήθεια (=Ανηθικότητα) επί ποδός

Και τι ήθος αναδεικνύουν - ποιούν όλες αυτές οι κρατικές πρακτικές που είναι διαρκώς μπροστά μας και συνήθως δεν βλέπουμε την αήθεια που περιέχουν.

Αναδεικνύουν και ποιούν τον γνωστό μας Έλληνο – υπήκοο κολεκτιβιστή που μπορεί να είναι και ελληναράς που θέλει περισσότερες παροχές. Αυτόν που περιμένει να τον φροντίσει το κράτος διότι έχει "δικαιώματα" να φροντίζεται.

Υπάρχει άραγε χειρότερη κατάληξη  από το να "δημιουργούντα"  προσωπικότητες αυτού του τύπου. Άνθρωποι δηλαδή που δεν ξέρουν και δεν θέλουν να αγωνίζονται στη ζωή, αλλά να περιμένουν από το κράτος να τους φροντίσει.  

Αυτήν ακριβώς Απόλυτη Αήθεια (=Ανηθικότητα) των Εξαγγελιών στη ΔΕΘ (και όπου αλλού) καλείται να αναδείξει …

 

ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΕΘΝΟΠΑΤΕΡΟΚΑΤΣΑΠΛΙΑΔΟΠΛΗΚΤΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Οράματα και θάματα στη ΔΕΘ

Image 

 

Του Τάκη Θεοδωρόπουλου

Οταν άκουσα την κ. Καρυστιανού να αναφέρεται στο όραμά της για την Ελλάδα, δεν έδωσα σημασία.

Ούτως ή άλλως, η κ. Καρυστιανού δεν είναι πολιτικό φαινόμενο. Είναι μια λυρική στιγμή της ελληνικής ζωής.

Οταν άκουσα τον κ. Τσίπρα να μας διαβεβαιώνει ότι δεν έχει πρόγραμμα αλλά έχει όραμα, άρχισα κάπως να ανησυχώ. Επειδή αναγνωρίζω ότι ο κ. Τσίπρας ζυγίζει με ακρίβεια τις λέξεις που χρησιμοποιεί, αναρωτήθηκα τι απεργάζεται πάλι για τη σωτηρία της χώρας ο δαιμόνιος.

Κάποιον άλλον κόσμο που δεν είναι εφικτός, αλλά αξίζει να τον δοκιμάσουμε;

Πάντως, έως εδώ την επανάληψη της λέξης «όραμα» τη θεώρησα συμπτωματική.

Κατάλαβα πως πέφτω έξω, όταν άκουσα και τον πρωθυπουργό να μας ανακοινώνει ότι θα παρουσιάσει το όραμά του για τη χώρα. Επειδή, δε, το θεωρώ εντελώς απίθανο αυτοί οι τρεις να έχουν προσυνεννοηθεί, είμαι αναγκασμένος να υποθέσω ότι κάποια άλλη δύναμη, σκιώδης πλην όμως υπαρκτή, παρεισέφρησε στη φαιά ουσία τους και τους μετέτρεψε από πολιτικούς σε οραματιστές.

Δεν μπορώ να πω ότι η σκέψη με καθησύχασε. Οπως μας διδάσκει η Ιστορία, όταν οι οραματιστές αναλαμβάνουν τις τύχες των ανθρώπων, ξεσηκώνουν τόση φασαρία που σου ‘ρχεται να φύγεις και να πας αλλού. Οι οραματιστές έχουν την κακή συνήθεια να βλέπουν πράγματα που εσύ δεν μπορείς να δεις, άρα δεν μπορείς να ελέγξεις τις συνέπειες που έχουν στη ζωή σου. Συνήθως, δε, πρόκειται για ανθρώπους μάλλον βαρεμένους, σαν τον μακαρίτη τον Μακρυγιάννη, που συνομιλούσε με τον Θεό όταν άναβαν οι πληγές στο κεφάλι του. Υποθέτω ότι λίγοι από εσάς έχετε διαβάσει το «Οράματα και θάματα» του στρατηγού. Σας καταλαβαίνω. Προσπάθησα, αλλά δεν τα κατάφερα.

Θα σταθώ στα οράματα του πρωθυπουργού, διότι είναι ο μόνος από τους τρεις που προσπαθεί, αν μη τι άλλο, με τις πράξεις του να βρει τη σημασία των λόγων του. Και οφείλω να πω ότι κάπως ησύχασα όταν άκουσα ότι το όραμά του περιλαμβάνει κουμπαρά για τα νεογέννητα και απαλλαγή από φόρους για τους αγρότες. Είπε και διάφορα άλλα που μου διαφεύγουν, μάλλον επειδή συνειδητοποίησα ότι το όραμά του για την Ελλάδα διακρίνεται από σεμνότητα και ρεαλισμό. Κοινώς, ότι δεν πρέπει να ανησυχώ. Η ζωή μου δεν πρόκειται να ανατραπεί και η Ελλάδα θα μείνει ίδια.

Μετά έριξα μια ματιά στο πλήθος που είχε συγκεντρωθεί για να εμπνευσθεί από το όραμα του πρωθυπουργού. Ενα συνονθύλευμα από παρατρεχάμενους που κατελάμβαναν ακόμη και τους διαδρόμους της αίθουσας και μετά ξεχύθηκαν στα πέριξ για να απολαύσουν διασκεδάζοντας τα οράματά τους. Και προσγειώθηκα.

Από τα τόσα οράματα είχα ξεχάσει πως…

 

ΑΡΙΣΤΕΡΟ-ΠΑΣΟΚοι ΕΘΝΙΚΟΙ ΣΟΥΡΓΕΛΟΚΑΤΣΑΠΛΙΑΔΕΣ: Αυλωνίτης, ο γνήσιος Πασόκος

 

Toυ ΜΑΝΟΥ ΒΟΥΛΑΡΙΝΟΥ

αυλωνίτης (ο) 1. αυτός που δεν μπορείς να εμπιστευθείς «δεν έχει κανένα νόημα να ζητάς δεσμεύσεις από έναν αυλωνίτη σαν τον Γιώργο αφού ό,τι και να σου πει στο τέλος θα κάνει αυτό που τον συμφέρει» 2) αυτός που αλλάζει συνεχώς δουλειές «αν διαβάσεις το βιογραφικό του, θα δεις ότι είναι αυλωνίτης και θα καταλάβεις ότι δεν είναι καθόλου καλή ιδέα να τον τοποθετήσεις σε θέση ευθύνης»

Θα ήταν μάλλον βιαστικό να ενταχθεί η μεταγραφή του συντρόφου Αυλωνίτη στο ΠΑΣΟΚ στην προσπάθεια συριζοποίησης του κόμματος.

Ο βουλευτής Κέρκυρας μπορεί να εξελέγη το 2019 με το παλιό κόμμα του Αλέξη, αλλά το παρελθόν του είναι κάπως πιο πολύπλοκο.

Ξεκίνησε ως μέλος του ΚΚΕ (1975-1981), μετά από το 1981 μέχρι το 2014 ήταν στο ΠΑΣΟΚ, το 2019 φόρεσε τη φανέλα του ΣΥΡΙΖΑ, το 2024 ακολούθησε τον Στέφανο με τα κολλητά ρούχα στην προσωπική του περιπέτεια και από την Παρασκευή επέστρεψε στο κόμμα με τα χρώματα του οποίου αγωνίστηκε στο μεγαλύτερο μέρος της καριέρας του.

Το ότι μέχρι πριν από λίγο καιρό απέκλειε κάθε πιθανότητα να κατέβει υποψήφιος με το ΠΑΣΟΚ λέγοντας ότι δεν θα αναγνώριζε τον εαυτό του αν κατέβαινε εκεί που πολιτεύεται και ο αδελφικός του φίλος σύντροφος Μπιάγκης, είναι κάτι που…

 

ΕΛΑΣιτο-ΚΑΣΣΕΛΑΚΟ-ΣΥΡΙΖΑίων εθνικών σουργελοξεφτιλαράδων κωμωδία

ΕΛΑΣιτι-ΣΥΡΙΖΑίικα ΕΘΝΙΚΑ ΣΟΥΡΓΕΛΑ: Η ουτοπία των λαϊκιστών και των ασχέτων

 

Του Ανδρέα Δρυμιώτη

Κάθε τόσο βγαίνει κάποιος λαϊκιστής με το πιασάρικο σύνθημα «φορολογήστε τους πλουσίους».

Το ανερχόμενο «αστέρι» της ΕΛ.Α.Σ., Αντώνης Σαουλίδης, στην εκπομπή της Φαίης Μαυραγάνη στον ΣΚΑΪ (14/6/2025) είπε μεταξύ άλλων την εξής πρόταση, η οποία τον έκανε αμέσως υποψήφιο για το Nobel Οικονομικών. Υπάρχουν, λέει, 1.500 ΑΦΜ που δηλώνουν εισόδημα μεγαλύτερο από 900.000 ευρώ και ότι αν τους φορολογήσουν με επιπλέον φόρο, το κράτος θα εισπράξει περίπου 4 δισ. ευρώ!

Κανένας δεν του απάντησε και έτσι πέρασε αυτή η δήλωση χωρίς σχολιασμό.

Σας έχω επανειλημμένως δηλώσει ότι το μεγαλύτερό μου ελάττωμα είναι ότι μόλις ακούω αριθμούς πιάνω το μολύβι. Κάντε τη διαίρεση 4.000.000.000 / 1.500 = 2.666.666 ευρώ. Δηλαδή, σε κάποιον που δηλώνει εισόδημα από 900.000 μέχρι 2.666.666, θα του πάρουμε όλο το εισόδημα και θα μας χρωστάει και από πάνω. Και αυτός ο άνθρωπος μας ζητάει την ψήφο μας για να του εμπιστευθούμε τις τύχες της χώρας μας!

Ξέρετε, αυτή η μεθοδολογία δεν είναι τυχαία. Είναι σκόπιμη επιλογή. Πετάμε μια, κυριολεκτικά, «μπαρούφα» που μας βολεύει για να κάνουμε αντιπολίτευση και αν δεν βρεθεί κάποιος που με επιχειρήματα να μας διαψεύσει, τότε ο σκοπός επετεύχθη!  Ας πούμε ότι την εκπομπή της Φαίης την είδαν 400.000 τηλεθεατές. Αρκετοί από αυτούς είναι βέβαιο ότι θα πίστεψαν τον Σαουλίδη. Πόσοι από αυτούς θα διαβάσουν το σημερινό κείμενό μου για να καταλάβουν ότι ο Σαουλίδης έλεγε ανοησίες. Ελάχιστοι. Μπορεί και κανένας. Ποιος κέρδισε; Ο Σαουλίδης. Μετά λόγου γνώσεως σας πληροφορώ ότι οι περισσότερες κοτσάνες που λέγονται στα οικονομικά ζητήματα είναι σκόπιμα λανθασμένες, με μοναδικό σκοπό να περάσουν κάποιο μήνυμα ελλείψει αμφισβήτησης.

Και σε άλλη εκπομπή είπε το απίθανο: «Το 90% του ελληνικού λαού θέλει πολιτική αλλαγή». Δεν γνωρίζω τι σπουδές έχει κάνει ο εν λόγω πολιτικός, αλλά με την αριθμητική δεν τα πάει καθόλου καλά!

Θα σας δώσω άλλο ένα εξαιρετικό παράδειγμα σκόπιμης παραπληροφόρησης.

Ο Στέφανος Κασσελάκης, ως Πρόεδρος του Σύριζα, έδωσε μια συνέντευξη στη Σία Κοσιώνη στο κεντρικό Δελτίο Ειδήσεων του ΣΚΑΪ στις 2 Απριλίου 2024, όπου είπε μεταξύ άλλων: «Δεν είναι δυνατόν ένα μέρισμα του 1.000.000 ευρώ να φορολογείται λιγότερο ποσοστιαία από ένα εισόδημα ενός μισθωτού των 26.000 ευρώ». Η Σία φυσικά δεν αντέδρασε γιατί η δήλωση ακούγεται λογική και δεν περίμενε να ακούσει ανοησίες από τον Κασσελάκη. Οι λέξεις-κλειδιά στη δήλωση είναι «φορολογείται λιγότερο ποσοστιαία». Η δήλωση είναι a priori σωστή. Πράγματι τα μερίσματα φορολογούνται με μόνο 5%, αλλά πριν αποδοθεί το μέρισμα έχουν ήδη φορολογηθεί τα κέρδη της επιχείρησης με 22%. Ο κόσμος όμως έμεινε με την εντύπωση ότι κάποιος με εισοδήματα από μερίσματα 1 εκατ. ευρώ πληρώνει λιγότερο φόρο από έναν μισθωτό των 26.000 ευρώ, που είναι λάθος.

Ο δάσκαλος του Σαουλίδη είναι ο γνωστός και μη εξαιρετέος Αλέξης Τσίπρας, ο οποίος στις 3 Σεπτεμβρίου 2026, από τη Θεσσαλονίκη, μίλησε για μια «πατριωτική εισφορά 1% σε όλη την περιουσία», που μπορεί να επιβληθεί στους πολύ πλουσίους. Τι ψυχή μπορεί να έχει το 1% για τον πλούσιο; Τίποτα. Είναι χαρτζιλίκι και πρέπει να το δίνει κάθε χρόνο ο πλούσιος «για την Ελλάδα ρε γαμ…ο»!

Οπως γνωρίζετε, εμείς οι Ελληνες θεωρούμεθα ο εξυπνότερος λαός του κόσμου και γι’ αυτό όλοι μας επιβουλεύονται.

Επιπλέον, ο Τσίπρας θεωρεί τον εαυτό του πιο έξυπνο από όλους μας, αφού καταφέρνει χωρίς εισοδήματα να πληρώνει ενοίκιο για τη βίλα στο Σούνιο και τα έξοδα του κόμματός του. Ακριβώς για τον λόγο αυτό δεν έψαξε να δει τι έχει συμβεί σε άλλες χώρες που είχαν κατά καιρούς επιβάλει τον φόρο περιουσίας.

Σύμφωνα με τον ΟΟΣΑ, το 1990 φόρος περιουσίας υπήρχε σε 16 χώρες-μέλη του. Σήμερα υπάρχουν μόνο τρεις: Γαλλία, Νορβηγία και Ελβετία. Ιδού η λίστα με τις χώρες που τον κατήργησαν και το έτος κατάργησής τους: Αυστρία – 1994, Δανία και Γερμανία – 1997, Ολλανδία – 2001, Φινλανδία, Ισλανδία, Λουξεμβούργο – 2006, Σουηδία – 2007 και Γαλλία – 2018 (περιορισμός στα ακίνητα). Ο ίδιος ο ΟΟΣΑ συνοψίζει τους λόγους κατάργησης ως κινδύνους φυγής κεφαλαίων, φοροαποφυγή / φοροδιαφυγή, στενές βάσεις και εξαιρέσεις που υπονόμευαν την αναδιανομή, υψηλό διοικητικό κόστος και σχετικά περιορισμένα έσοδα.

Επειδή έχω ενοχλητική μνήμη, θέλω να σας θυμίσω ότι ο Τσίπρας μόλις έγινε πρωθυπουργός ανακοίνωσε ότι θα κάνει Περιουσιολόγιο για όλους τους πολίτες. Στις 8 Φεβρουαρίου 2015, στις προγραμματικές δηλώσεις της πρώτης κυβέρνησής του, ο ίδιος ο Αλέξης Τσίπρας είπε: «Προχωράμε στην καταγραφή των περιουσιών στην Ελλάδα και στο εξωτερικό μέσω του Περιουσιολογίου που θα δίνει σαφή εικόνα για τη φοροδοτική ικανότητα πολιτών και επιχειρήσεων». Αλήθεια, πόσοι το θυμόσαστε;

Αυτό όμως που συνέβη τότε δεν είναι και πολύ γνωστό.

Γνωρίζω αρκετούς που έγιναν φορολογικοί κάτοικοι του εξωτερικού, γιατί δεν ήθελαν να καταγράφονται τα περιουσιακά τους στοιχεία. Και μη νομίζετε ότι μιλάμε για ακίνητα και καταθέσεις. Ηθελαν να καταγράφουν τα πάντα. Ο υπουργός οικονομικών Τρύφων Αλεξιάδης, τον Αύγουστο 2015 στη Βουλή, έδωσε λεπτομέρειες για τις προθέσεις τους. «Το Περιουσιολόγιο θα περιλαμβάνει: ακίνητα στην Ελλάδα και στο εξωτερικό, τραπεζικές καταθέσεις, αυτοκίνητα, σκάφη, μετοχές, μερίδια αμοιβαίων κεφαλαίων, συμμετοχές σε εταιρείες, και γενικότερα σημαντικά κινητά περιουσιακά στοιχεία, ακόμα και τα μετρητά που είχε κάποιος στο σπίτι του!». Προσοχή στο τελευταίο. Κοσμήματα, πίνακες και μετρητά, όπως και άλλα αντικείμενα. Δηλαδή οι διαρρήκτες θα φρόντιζαν να πληροφορηθούν τα πιθανά κλοπιμαία για να είναι πιο αποτελεσματικοί στη στοχοθέτησή τους. Για να δείτε πόσο αποφασισμένοι ήταν, ο Τρύφων Αλεξιάδης είχε απειλήσει «όποιος δεν το δηλώσει, το έχασε»!

Και μετά μου λέτε ότι ο Τσίπρας έπαθε και έμαθε.

Τίποτα δεν έμαθε! Είναι ο ίδιος που τώρα προσπαθεί να μας ξεγελάσει με άλλους τρόπους.

Εχω γράψει επανειλημμένως για το θέμα αυτό. Εχουμε μανία εναντίον των πλουσίων. Και όμως, δεν θα έπρεπε να είναι έτσι τα πράγματα. Αντί να τους κυνηγάμε, θα έπρεπε να προσπαθήσουμε να τους προσελκύσουμε.

Ο Lenin όταν ρωτήθηκε γιατί ταξιδεύει πρώτη θέση με το τρένο, λέγεται ότι απάντησε: «Μετά την επανάσταση, όλοι θα ταξιδεύουν πρώτη θέση».

Ανεξάρτητα από το γεγονός ότι τίποτα τέτοιο δεν συνέβη στη «λατρεμένη» Σοβιετική Ενωση, εντούτοις η προτροπή του είναι σωστή. Αυτή είναι και η βασική αιτία της κατάρρευσης της Σοβιετίας και του κομμουνισμού. Στην Αμερική, το κίνητρο είναι «the American Dream», ενώ στη «Σοβιετία» και στους κληρονόμους της είναι να εξαλειφθούν οι ανισότητες, πράγμα αδύνατον, δηλαδή να γίνουν όλοι φτωχοί, αφού δεν μπορούν να γίνουν όλοι πλούσιοι!

Ολοι οι λαϊκιστές εξαγγέλλουν και προπαντός εφαρμόζουν μέτρα με προϋπόθεση ότι θα βρουν τα λεφτά φορολογώντας τους πλουσίους. Οταν καταλαβαίνουν ότι δεν βρίσκουν τα λεφτά από τους πλουσίους, αρχίζει η αφαίμαξη των μισθωτών και συνταξιούχων. Το πόσο δύσκολο είναι να φορολογήσεις τους πλουσίους θα σας το περιγράψω με ένα παράδειγμα.

 

Ο Elon Musk είναι ένας από τους πλουσιότερους ανθρώπους στον κόσμο. Η περιουσία του είναι κυρίως σε μετοχές της Tesla και της SpaceX. Ας πούμε ότι θέλει κάθε χρόνο 20 εκατ. δολάρια για να ζήσει.

Ολοι νομίζουν ότι πουλάει μετοχές για να εξασφαλίσει τα 20 εκατ. Κάθε άλλο. Πάει στην τράπεζα και δανείζεται 20 εκατ. δολάρια με collateral μετοχές πολλαπλάσιας αξίας, με επιτόκιο 5%. Δηλαδή, το κόστος του είναι μόλις 1 εκατ. δολάρια τον χρόνο. Διατηρεί όλες τις μετοχές του, οι οποίες μακροπρόθεσμα του αποδίδουν πολύ περισσότερα από τους τόκους που πλήρωσε.

Εφόσον δεν πουλάει τις μετοχές του, δεν πληρώνει ποτέ φόρο υπεραξίας που υπάρχει στις ΗΠΑ, αλλά ακόμα δεν έχουμε στην Ελλάδα. Οταν πεθάνει, οι μετοχές μεταβιβάζονται στους δικαιούχους, οι οποίοι τελικά μπορεί να μην πληρώσουν ποτέ φόρο υπεραξίας. Η παραπάνω μέθοδος είναι γνωστή σαν «Buy, Borrow and Die».

Προσπάθησα να απλοποιήσω τη μεθοδολογία για να διαπιστώσετε ότι πράγματι είναι πολύ δύσκολο να φορολογήσεις τον μεγάλο πλούτο και όσοι το επεδίωξαν το μόνο που κατάφεραν είναι να διώξουν τον πλούτο από τις χώρες τους και να την πληρώσουν οι φουκαράδες οι μισθωτοί και συνταξιούχοι!

Αφού, λοιπόν, είναι τόσο δύσκολο να φορολογήσεις τον πλούσιο, γιατί δεν προσπαθείς να τον κερδίσεις, όπως κάνουν ορισμένα κράτη και έτσι εξασφαλίζουν καλύτερο επίπεδο ζωής στους πολίτες τους;

Πάρτε για παράδειγμα το Μονακό. Πρακτικά δεν υπάρχει κανένας φόρος για τους κατοίκους του (εκτός από τους Γάλλους).

Θα διερωτάστε τότε πώς μαζεύει λεφτά το κράτος αφού δεν έχει φόρους.

Σας το φύλαγα για έκπληξη.

Τα σημαντικότερα έσοδα του κράτους είναι…

 

ΕΛΑΣιτο ΣΥΡΙΖΑίου rebrand-ισμένου εθνικού σουργελο-σταλινο-ξεφτιλαρά κωμωδία (η ΕΛΑΣίτικη "εντιμότητα" στα φόρτε της!!!)

 

Image 

ΚΚΕδο-ΑΡΙΣΤΕΡΟ-ΜΠΙΜΠΙΛΟ-ΕΛΑΣιτο-ΣΥΡΙΖΑίων εθνικών σουργελοξεφτιλαράδων κωμωδία


 

 

Image 

    

 

Αριστερών ελληνόφωνων ναυαγίων κωμωδία

ΕΘΝΙΚΑ ΑΡΙΣΤΕΡΟ-ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΑ ΚΑΘΑΡΜΑΤΑ: Όποιοι τάζουν «Πηγάδες», ενίοτε πέφτουν μέσα οι ίδιοι! Οι «Μελιγαλάδες» του Μπούλκες.

Image 

Γράφει η ΑΜΑΛΙΑ 

🔴«Πηγάδες» μας τάζουν διάφοροι εδώ μέσα, επειδή όμως, εκτός από κακοήθεις είναι και ανιστόρητοι, δεν γνωρίζουν πως εκτός από την Πηγάδα του Μελιγαλά, υπήρξαν και οι Πηγάδες του Μπούλκες! Στις οποίες, κομμουνιστές έριχναν άλλους κομμουνιστές. 

Ας μιλήσουμε, λοιπόν, γι’ αυτό το άγνωστο κεφάλαιο από το Ποινικό Μητρώο της αριστεράς, που στάζει αίμα.
 

🔴Το 1945, μετά την Συμφωνία της Βάρκιζας, η ηγεσία του ΚΚΕ, σε συνεννόηση με τον Τίτο, έστειλε χιλιάδες στελέχη και μέλη του στην Γιουγκοσλαβία, για να εκπαιδευθούν για τον «Τρίτο Γύρο». Έτσι, περίπου 5.000 κομμουνιστές, εγκαταστάθηκαν στην πόλη Μπούλκες, στην οποία πρωτύτερα διέμεναν άτομα γερμανικής καταγωγής, τα οποία εκδιώχθηκαν μετά την ήττα της Γερμανίας στον πόλεμο.
 

🔴Ο Τίτο είχε παραχωρήσει στο ΚΚΕ καθεστώς πλήρους αυτοδιοίκησης για το Μπούλκες και την περιξ αυτού περιοχή. Ήταν ένα «κράτος εν κράτει», με σύνορα (από τα οποία δεν μπορούσε να βγει κανείς!), δικούς του νόμους, νόμισμα, εκπαιδευτικό σύστημα, στρατιωτική ακαδημία, νοσοκομείο και τα λοιπά. Υπεύθυνοι για την διοίκηση του Μπούλκες, είχαν οριστεί από το Π.Γ. του ΚΚΕ, οι Γ. Ιωαννίδης και Π. Ρούσσος.
 

🔴Στο Μπούλκες, το ΚΚΕ είχε και δική του αστυνομία (ΥΤΟ - Υπηρεσία Τάξης Ομάδας), με επικεφαλής τον Μιχάλη Πεχτασίδη, στέλεχος της δολοφονικής ΟΠΛΑ στην κατοχή και ανιψιό της συζύγου του Γ. Ιωαννίδη, Δόμνας. Τα βασικά καθήκοντα της ΥΤΟ, ήταν να παρακολουθεί τους πάντες, με σκοπό την εφαρμογή της απαγόρευσης των συζητήσεων για τα αίτια της αποτυχίας του ΕΑΜ στα Δεκεμβριανά, αλλά και για την υπογραφή της συμφωνίας της Βάρκιζας από την ηγεσία του κόμματος.
 

🔴Μοιραία, κάποιοι δεν συμμορφώθηκαν και συζητούσαν τα απαγορευμένα θέματα. Κατέληξαν σε μια φυλακή που είχε φτιαχτεί σ’ ένα νησάκι του Δούναβη και μετά σε πηγάδια!  

Γράφει σχετικά ο Μάρκος Βαφειάδης, επικεφαλής του ΔΣΕ μέχρι το 1948:
«Η καθοδήγηση με εντολή του Ιωαννίδη άρχισε ένα μακελειό με τη δολοφονία των αγωνιστών που κάτι το διαφορετικό τολμούσαν να λένε. Τους δολοφονημένους τους ρίχνανε σε κάποιο πηγάδι, κι όπως εξακριβώθηκε πολύ αργότερα, στα πηγάδια είχαν ριχτεί πάνω από 400 αγωνιστές».
 

🔴Επιβεβαιώνει ο Αλέκος Κουτσούκαλης, στέλεχος του ΚΚΕ, καπετάνιος του ΕΛΑΣ και μετέπειτα του ΔΣΕ, ο οποίος ήταν αυτόπτης μάρτυρας των θηριωδιών στο Μπούλκες:
«Τους πιο επικίνδυνους τους εκτελούν και τους ρίχνουν στα πηγάδια. Το Μπούλκες είχε δεκάδες πηγάδια. Ύστερα από τις αιματηρές μάχες που διεξήχθησαν στην περιοχή, χάλασε η υδροδότηση και τα πηγάδια στέρεψαν. Σ’ αυτά τα πηγάδια έριχναν τους δολοφονημένους αγωνιστές. Αργότερα, από τη δυσωδία των αποσυντιθεμένων πτωμάτων, τα πηγάδια σκεπάστηκαν με τσιμεντόπλακες».
 

🔴Ρεπορτάζ στο Μπούλκες, έκανε το 2015, ο δημοσιογράφος της «Καθημερινής», Σταύρος Τζίμας. Τα αποτελέσματα δημοσιεύθηκαν στις  29/11/2015, με τον τίτλο «Πέταξαν πολύ κόσμο στα πηγάδια». Όπως του είπαν οι κάτοικοι:
«Ηρθαν κάποιοι κομμουνιστές, τους έδωσαν σπίτια και περιουσίες, μετά άρχισαν να μαλώνουν, να σφάζονται και να πετάει ο ένας τον άλλο στα πηγάδια»,
 

🔴Κι όπως συμβαίνει πάντα στον σταλινισμό, στο τέλος οι θύτες έγιναν θύματα!  

Έτσι, μόλις ο Πεχτασίδης διαφώνησε για κάποιο θέμα με τον «Έλληνα Στάλιν» Ζαχαριάδη, κατέληξε κι αυτός σε πηγάδι. Το φρικτό του τέλος, περιγράφει ο υποστράτηγος του ΔΣΕ, Βασίλης Γκανάτσιος (Χείμαρρος):
«Ενώ άρχισαν να μιλούν, πετάχτηκε ο Σεραφείμ με το τσεκούρι και...