ΔΙΕΘΝΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗ - ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ: Να σκεφτόμαστε πριν μιλήσουμε…

Toυ ΑΝΔΡΕΑ ΑΝΔΡΙΑΝΟΠΟΥΛΟΥ

Πρόσφατα το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου επιβεβαίωσε την καταδίκη του σέρβου πρώην στρατηγού Βλάντιτς για γενοκτονία και εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας. 

Το ίδιο είχε κάνει προ καιρού για τον πρώην σερβοβόσνιο ηγέτη Κάρατζιτς. 

Οι σφαγές που αυτοί πραγματοποίησαν κατά ανυπεράσπιστων βασικά αμάχων στη Σρεμπρένιτσα και αλλού έχουν μείνει ανεξίτηλες στη μνήμη της διεθνούς κοινότητας. Με την εξαίρεση πιθανότατα της ελληνικής. Που είχε δείξει τότε μια ανεπανάληπτη στάση ανοχής που είχε κάνει τους Ελληνες να ξεχωρίζουν με τα μελανότερα χρώματα ανάμεσα στους υπόλοιπους λαούς της πολιτισμένης Δύσης – και όχι μόνο. Τα ελληνικά ΜΜΕ φρόντιζαν να μεταδίδουν σχεδόν αμάσητες τις ειδήσεις που τότε προέβαλλε η σερβική προπαγάνδα παρουσιάζοντας τους αμάχους αντιπάλους των Σέρβων σαν εγκληματίες και αδίστακτους σφαγείς. Το ίδιο έγινε και λίγο μετά στο Κόσοβο. Η σερβική τότε εκδοχή αποτελούσε θέσφατο για την ελληνική ενημέρωση. Που έψαχνε αιτίες για να κατηγορήσει τους μουσουλμάνους. Και να εκθειάσει τον «ηρωισμό» των Σέρβων, αποσιωπώντας το γεγονός της συντριπτικής τους υπεροπλίας εφόσον αυτοί είχαν κληρονομήσει τον οπλισμό και την τεχνολογική υποδομή του αξιόμαχου στρατού της πρώην Γιουγκοσλαβίας.

Δεν είναι τυχαίο εξάλλου πως η σερβική υπεροχή στη Βοσνία κάμφθηκε κι οδηγήθηκε η κατάσταση σε συμβιβασμό και λύση όταν η μουσουλμανική πλευρά ενισχύθηκε από εμπειροπόλεμες δυνάμεις από το Αφγανιστάν, τον Καύκασο, το Πακιστάν και την Κεντρική Ασία. Και στη συνέχεια ακολούθησε ο πόλεμος στο Κόσοβο. Που όταν η Δύση αντέδρασε και ξεκίνησε τους βομβαρδισμούς, σύσσωμη η ελληνική κοινή γνώμη, κάτω από την επίδραση των φιλοσερβικών ΜΜΕ, τους καταδίκασε μιλώντας για ωμή «ιμπεριαλιστική» βία.

Οργανώθηκαν δημοσιογραφικές αποστολές και επισκέψεις πολιτικών προσωπικοτήτων, πάντοτε προσκεκλημένοι της σερβικής πλευράς, και ρεπορτάζ που πάντοτε δικαίωναν τη σερβική εκδοχή.  

Οποιες φωνές τολμούσαν να ακουστούν ασκώντας κριτική στη μονομέρεια αυτής της πληροφόρησης υφίσταντο άγρια επιθετική κριτική. Με υπαινιγμούς μάλιστα, ορισμένες φορές, για συνειδητή εξυπηρέτηση των δυτικών επιδιώξεων. Θυμάμαι σε τηλεοπτική συζήτηση, πως το «ατράνταχτο» επιχείρημα των ντόπιων απολογητών της σερβικής επιθετικότητας ήταν πως μαζί τους ήταν το «95% του ελληνικού λαού». Στην επισήμανση πως το 95% της παγκόσμιας κοινής γνώμης είχε εντελώς αντίθετη άποψη, δεν υπήρχε απάντηση. Μάλιστα γνωστή ελληνική προσωπικότητα είχε ευχηθεί να πέσει κάποια βόμβα των δυτικών αεροπορικών επιδρομών στο δικό μου σπίτι, που επέκρινα τη σερβική επιθετικότητα, για να καταλάβω το συναίσθημα!

Το περίεργο σε όλα αυτά ήταν πως τελικά οι ίδιοι οι Σέρβοι, όταν μπόρεσαν να εκφρασθούν ελεύθερα, αναγνώρισαν τις αυθαιρεσίες της δικής τους πλευράς και στράφηκαν υπέρ της Δύσης. Εγινε έτσι φανερό πως οι ίδιοι με τις πράξεις τους ενίσχυσαν τον αλβανικό εθνικισμό, προκάλεσαν τη διείσδυση στα Βαλκάνια ακραίων ισλαμιστών και τελικά οδήγησαν στον κερματισμό της χώρας τους και στην de facto ανεξαρτησία του Κοσόβου.

Το πιο αρνητικό είναι...

 

ΔΙΕΘΝΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗ: Τα Βαλκάνια και το ιδεώδες της «ολυμπιακής» Ευρώπης

Γράφει ο Γιώργος Πρεβελάκης

Καθηγητής Γεωπολιτικής στη Σορβόννη (Paris I).

Ο​​ αυτοκινητόδρομος από τη Θεσσαλονίκη ώς το Βελιγράδι έχει ολοκληρωθεί. Ο άξονας του Αξιού και του Μοράβα, ομφάλιος λώρος της Ελλάδας με τα εδάφη της Ευρωπαϊκής Ενωσης, έχει καταστεί απολύτως λειτουργικός.

Η κυκλοφορία, όμως, δεν είναι συνάρτηση μόνον υλικών συνθηκών. Από την Ελλάδα στην Κροατία, διαδρομή επτάωρη, υπάρχουν τρία κρατικά σύνορα. Οι έλεγχοι, τυπικοί ή ενδελεχείς, ανάλογα με τις πληροφορίες για παράνομες προσφυγικές ροές ή λαθρεμπόριο, ενδέχεται να καταστήσουν την αναμονή πολύ περισσότερο χρονοβόρο από την ίδια την πορεία – ιδιαιτέρως για τα φορτηγά.

Στον τέως γιουγκοσλαβικό χώρο όλα φαίνονται κοντινά, παρεμφερή, οικεία. Η διάσπασή του σε χωριστά κρατικά εδάφη μοιάζει ένας τεράστιος παραλογισμός – καθώς, μάλιστα, ακολουθεί η ευρωπαϊκή συνεχής Ζώνη Σένγκεν. Το ταξίδι αυτό αναγκαστικά ανακαλεί τον γιουγκοσλαβικό διαμελισμό, αμέσως μετά το τέλος του Ψυχρού Πολέμου. 

Γεννάται το ερώτημα τι επεδίωκαν οι ευρωπαϊκές δυνάμεις οι οποίες ενεθάρρυναν τη διάλυση της Γιουγκοσλαβίας: Αν, συνειδητά ή μη, αντιλαμβάνονταν τη Γιουγκοσλαβία ως εμπόδιο για την εδαφική ολοκλήρωση της Ευρώπης· αν αυτός ο «ογκόλιθος», ανάμεσα στην Αυστρία και την Ιταλία από τη μια, την Ελλάδα από την άλλη, έπρεπε να διαλυθεί πριν ανασυγκροτηθεί σε ευρωπαϊκό πλαίσιο· αν μια ευρύτερη επανενοποίηση προϋπέθετε τη γιουγκοσλαβική πολυδιάσπαση – με απώτερο στόχο το σύνορο μεταξύ της τέως Γιουγκοσλαβίας και της τέως Δυτικής Ευρώπης να εξομοιωθεί με το γαλλογερμανικό. Ο σχεδιασμός αυτός, αν πράγματι υπήρξε, κόστισε πολύ ακριβά στους εντόπιους πληθυσμούς.

Απέδωσε άραγε; 

Οι προοπτικές για επέκταση της Ε.Ε. στα Δυτικά Βαλκάνια έχουν παραπεμφθεί στις ελληνικές καλένδες. Οι εμπειρίες της τελευταίας δεκαετίας, η ελληνική κρίση και το προσφυγικό έχουν υπονομεύσει τις προοπτικές των δυτικοβαλκανικών χωρών. Ορισμένα από αυτά τα «Θραύσματα της Ευρώπης» (Michel Foucher, «Fragments d’Europe», Παρίσι, 1993) μοιάζουν καταδικασμένα στο μετέωρο βήμα ανάμεσα στη «γιουγκολαβο-νοσταλγία» και στην «ευρω-ψευδαίσθηση». Σταθεροποιείται, έτσι, μια μαύρη τρύπα η οποία, κατά κακή τύχη της Ελλάδας, εφάπτεται με τα σύνορά της.

Το γεωπολιτικό αυτό κενό προσελκύει βλέψεις και προβλήματα από όλες τις κατευθύνσεις του ορίζοντα. 

Οι Ηνωμένες Πολιτείες, σε μεγαλύτερη απόσταση από την Ευρώπη, φροντίζουν απλώς να διασφαλίσουν τα στρατηγικά τους συμφέροντα. 

Η Ευρωπαϊκή Ενωση, αντιθέτως, προσπαθεί να διαχειριστεί την κατάσταση, καθώς απειλείται, μεταξύ άλλων, από τη διείσδυση της τρομοκρατίας και τα προσφυγικά ρεύματα. Ομως, προσκρούει στις αντιφάσεις της δικής της αρχιτεκτονικής.

Η, όντως, δυσεφάρμοστη Ευρώπη των ισότιμων και αλληλέγγυων κρατικών οντοτήτων, στην οποία αποβλέπαμε όταν έληξε ο Ψυχρός Πόλεμος, έχει ολισθήσει προς μιαν ιεραρχική Ευρώπη.  

Οι όροι «κέντρο» και «περιφέρειες» προοδευτικά κυριαρχούν. Ολοι είναι ίσοι, αλλά ορισμένοι περισσότερο ίσοι από τους άλλους. Μερικοί, μάλιστα, δεν είναι και εντελώς ίσοι· ανήκουν στην τρίτη ή στην τέταρτη περιφέρεια. Εκεί τους οδήγησε η διάσπαση της Γιουγκοσλαβίας.

Είναι καιρός να γίνει ένας απολογισμός της πορείας η οποία έχει καταλήξει στο σημερινό σχήμα.  

Οι οικονομολόγοι έχουν έτοιμες απαντήσεις: η οικονομική ισχύς της Γερμανίας, το ευρώ και, εσχάτως, η πολιτική της απερχομένης καγκελαρίου ευθύνονται για τις ανισότητες ανάμεσα στον Βορρά και τον Νότο. Ομως, φαινόμενα σημαντικά και σύνθετα, όπως η γεωπολιτική ανασύνθεση της Ευρώπης μετά τον Ψυχρό Πόλεμο, δεν εξηγούνται από μία και μοναδική αιτία· χρειάζεται γεωπολιτική και γεωπολιτισμική ανάλυση. Εξάλλου, αν η οικονομική προσέγγιση εξηγούσε τα πάντα, θα οδηγούμασταν σε αδιέξοδο, καθώς δεν υπάρχει τρόπος να πολεμηθούν οι αδήριτοι νόμοι της οικονομίας. Η γεωπολιτική, αντιθέτως, προσφέρει κάποιες λελογισμένες ελπίδες, αν μετασχηματιστούν οι κυρίαρχες γεωπολιτικές αναπαραστάσεις. Η γεωπολιτική φαντασία πάντα επηρέασε την πολιτική, μερικές φορές καθοριστικά.

Η Γιουγκοσλαβία, αν όχι ως πολιτική και κοινωνική πραγματικότητα, τουλάχιστον ως γεωπολιτικό σχήμα, υπεδείκνυε έναν εναλλακτικό δρόμο. Θα μπορούσε να γίνει...

ΜΥΣΤΙΚΕΣ ΥΠΗΡΕΣΙΕΣ - ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ: Έγγραφα της CIA αποκαλύπτουν ότι η Σοβιετική Ένωση υποκινούσε ανεξάρτητη ενιαία Μακεδονία

Έγγραφα της πρώην Γιουγκοσλαβίας που έδωσε στη δημοσιότητα η CIA, δείχνουν ότι αρκετά χρόνια μετά το τέλος του Β' 'Παγκοσμίου Πολέμου η Σοβιετική κατέβαλε μεγάλες προσπάθειες γύρω από την άλυτη διαφωνία περί της πΓΔΜ, σε αντίθεση με την αδιαφορία των γιουγκοσλαβικών αρχών, όπως μετέδωσε ο Independent στην ηλεκτρονική του έκδοση στην πΓΔΜ.

Συγκεκριμένα, σε έκθεση του 1950, η CIA ενημέρωνε ότι μια επιτροπή που υποστηριζόταν από τους σοβιετικούς  - «Επιτροπή Ελευθερώστε τη Μακεδονία» -, δημιουργήθηκε με σκοπό να υποκινηθούν εξεγέρσεις ταυτόχρονα κατά των κυβερνήσεων και των αρχών στην ελληνική και γιουγκοσλαβική Μακεδονία, ώστε να ενοποιηθεί η περιοχή υπό το σχηματισμό «Μακεδονική Δημοκρατία».

Σύμφωνα με τη CIA, η «Μακεδονική Δημοκρατία» θα έπαιρνε τα λιμάνια της Θεσσαλονίκης, της Καβάλας και της Αλεξανδρούπολης. Επιλέον, η Επιτροπή διέθετε επίσης δυνάμεις στην περιοχή της Θεσσαλονίκης.

Η «Επιτροπή Ελευθερώστε τη Μακεδονία» βρισκόταν υπό την πολιτική καθοδήγηση του σοβιετικού πρέσβη στη Σόφια, και είχε επικεντρωθεί κυρίως κατά του Τίτο και του Κομμουνιστικού κόμματος.

Αρκετά σημαντικό είναι επίσης ότι η επιτροπή συγκροτήθηκε κατά την περίοδο της κρίσης των σχέσεων μεταξύ Γιουγκοσλαβίας και ΕΣΣΔ, και το σχηματισμό της Κομινφόρμ με επικεφαλής τον Στάλιν.

Περίπου δύο χρόνια πριν από το 1950, είχε εκδοθεί το πόρισμα της Κομινφόρμ με το οποίο η Γιουγκοσλαβία τέθηκε σε πλήρη απομόνωση από το σοσιαλιστικό μπλοκ, ενώ ο Τίτο με τους στενότερους συνεργάτες του κατονομάστηκαν ως κατάσκοποι της Δύσης.

Για τρομοκρατικές διασυνδέσεις Συρίας και Ελλάδας κάνει λόγο το πρακτορείο Anadolu

Σε ανταπόκρισή του στο πρακτορείο Anadolu με τίτλο «Τρομοκρατικές διασυνδέσεις Συρίας και Ελλάδας σε έγγραφα της CIA», ο Ουγούρ Τσιλ (Uğur Çil), αναφέρει ότι σύμφωνα με έγγραφα της CIA, τα οποία είναι προσβάσιμα στο διαδίκτυο , η Συρία και η Ελλάδα διατηρούσαν διασυνδέσεις και στήριξαν αντίστοιχα τις τρομοκρατικές οργανώσεις του ΡΚΚ και της αρμενικής ASALA.

Ειδικότερα για την Ελλάδα, αναφέρεται συγκεκριμένα, ότι...

ΔΙΕΘΝΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗ: Μια αθώωση που δεν έγινε ούτε μονόστηλο - Η μεγάλη μετά θάνατο ΔΙΚΑΙΩΣΗ του Σ. ΜΙΛΟΣΕΒΙΤΣ από το Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης

«Είναι εγκληματίας πολέμου», «προκάλεσε γενοκτονία στη Βοσνία», «είναι φονιάς, είναι ο χασάπης των Βαλκανίων».  

Αυτοί δεν είναι παρά μερικοί μόνο από τους δεκάδες χαρακτηρισμούς που χρησιμοποιήθηκαν απροκάλυπτα από τα διεθνή μέσα ενημέρωσης της Δύσης, για τη δαιμονοποίηση του Σλόμπονταν Μιλόσεβιτς· ενός απολύτως δημοκρατικά εκλεγμένου ηγέτη, μιας χώρας στην οποία περισσότερα από 20 πολιτικά κόμματα λειτουργούν απολύτως ελεύθερα σεβόμενα τους νόμους και το Σύνταγμα. Ενας ηγέτης τον οποίον όμως οι μεγάλες δυνάμεις της Δύσης με «μακρύ χέρι» το ΝΑΤΟ επιθυμούσαν και κατάφεραν τελικά να τον βγάλουν από τη μέση με απώτερο σκοπό τη διάλυση της Γιουγκοσλαβίας - που ενωμένη μάλλον δεν βόλευε τα δυτικά γεωπολιτικά σχέδια αποσταθεροποίησης των Βαλκανίων.

 

Τελικά ο «εγκληματίας πολέμου» Μιλόσεβιτς, ο οποίος σύρθηκε στα διεθνή δικαστήρια «για να πληρώσει για τη γενοκτονία στη Βοσνία», κρίθηκε αθώος από το Δικαστήριο της Χάγης, αν και ο ίδιος δεν πρόλαβε να χαρεί την απονομή δικαιοσύνης, καθώς πέθανε στο κελί της φυλακής όπου κρατούνταν πριν από 10 χρόνια. Μια είδηση που πέρασε όμως στα «ψιλά» και δεν έπαιξε στο διεθνές δελτίο ειδήσεων.

Στον Μιλόσεβιτς αναφέρθηκε ωστόσο μέσα από μια ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα ανάλυσή του το Ron Paul Institute σχολιάζοντας τον τρόπο με τον οποίον ο πρώην πρόεδρος της Σερβίας αρχικά στοχοποιήθηκε, στη συνέχεια δαιμονοποιήθηκε κι εν τέλει εξοντώθηκε από τη Δύση. «Τα τελευταία 20 τόσα χρόνια σχολιαστές νεοσυντηρητικοί και φιλελεύθεροι, αυθεντίες, έχουν να μας πουν σε κάθε δυνατή ευκαιρία ότι ο Μιλόσεβιτς ήταν ένας δικτάτορας και ευθύνεται για τη γενοκτονία στα Βαλκάνια τη δεκαετία του 1990. Η προπαγάνδα του ΝΑΤΟ είπε τα ίδια και σε μια άλλη περίπτωση στο Ιράκ το 2003, με αποτέλεσμα σήμερα στη χώρα να επικρατεί το χάος» τόνιζε η ανάλυση.

Το Ron Paul Institute υπενθύμιζε και τη σπουδή του CNN να χαρακτηρίζει τη δίκη Μιλόσεβιτς ως «πιο σημαντική... ακόμη και από τη Δίκη της Νυρεμβέργης», ενώ υπογράμμιζε ότι...

ΙΣΤΟΡΙΚΑ - ΔΙΕΘΝΗ ΚΑΘΑΡΜΑΤΑ: Παγκόσμια ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΑΠΑΤΗ της Ισλαμολάγνας Δύσης η "Σφαγή της Σρεμπρένιτσα" - Ο Αμερικανός συγγραφέας Δρ Edward Herman κρεμάει στα μανταλάκια τους ισλαμολάγνους απατεώνες της Δύσης που αιματοκύλησαν και διέλυσαν την πρώην Γιουγκοσλαβία

ΠΡΟΣΕΞΤΕ ΤΟ...

Συνέντευξη του  Αμερικανού συγγραφέα Δρ Edward Herman   στη «Φωνή της Ρωσίας» (Sputnik), στο δημοσιογράφο John Robles...

  ...σχετικά με τα γεγονότα που είναι γνωστά ως Σφαγή της Σρεμπρένιτσα, που αποτέλεσε και το πρόσχημα για την ‘ανθρωπιστική’ εισβολή στην πρώην Γιουγκοσλαβία και διαχωρίζεται από την ‘επίσημη’ εκδοχή που ανέκαθεν προωθείται από τη Δύση.

Ο Δρ Χέρμαν αποκαλύπτει ότι η δολοφονία των Βόσνιων Μουσουλμάνων στρατιωτών στη Σρεμπρένιτσα (το πρόσχημα της Δύσης) ήταν σε απάντηση στη δολοφονία των πάνω από 2.000 Σέρβων πολιτών, κυρίως γυναικών και παιδιών, στην περιοχή.

Δημοσιογράφος: Η πρώτη μου ερώτηση είναι για την «Σφαγή της Σρεμπρένιτσα» και τον τρόπο με τον οποίο χειραγωγήθηκε από ΜΜΕ. Μπορείτε να μας πείτε, ή να μας δώσετε κάποιες ιδέες, για αυτό;

Χέρμαν: Η Σφαγή της Σρεμπρένιτσα, πραγματικά  βάζω εισαγωγικά στη φράση αυτή, επειδή στην πραγματικότητα υπήρξαν πολλές σφαγές στην περιοχή της Σρεμπρένιτσα, η μία πριν από τον Ιούλιο του 1995,  όπου υπήρξε τεράστιος αριθμός Σέρβων που σκοτώθηκε από τους Μουσουλμάνους, τους Βόσνιους Μουσουλμάνους, δυνάμεις των οποίων βγήκαν από τη Σρεμπρένιτσα.

Μια εκτίμηση είναι ότι υπήρχαν περισσότεροι από 150 Σερβικά χωριά που αφανίστηκαν εντελώς και μια μελέτη δίνει πραγματικά τα ονόματα  2.383 Σέρβων πολιτών που σκοτώθηκαν μεταξύ του 1992 και του Ιουλίου του 1995. Μέχρι τότε εμείς θα αποκαλούμε αυτό «Η Πρώτη Σφαγή της Σρεμπρένιτσα».

Δημοσιογράφος: Πρέπει γίνει σαφές αυτό, αυτοί ήταν Σέρβοι, που είχαν σκοτωθεί.

Χέρμαν: Ναι! Μιλάμε για 2.383 Σέρβους πολίτες που σκοτώθηκαν πριν από τον Ιούλιο του 1995. Και ο Σερβοβόσνιος Στρατός ανέλαβε την Σρεμπρένιτσα τον Ιούλιο του 1995, και υπήρξαν  θάνατοι και εκτελέσεις μετά από αυτό. Και αυτό είναι που ονομάζει η Δύση « Η Σφαγή της Σρεμπρένιτσα», αλλά στην πραγματικότητα, αυτό είναι κυρίως ένα πολιτικό κατασκεύασμα:

Οι αριθμοί των εκτελεσμένων εκεί είναι πιθανώς της τάξεως  μεταξύ 500 και 1000. Με άλλα λόγια, λιγότερος από το ήμισυ του αριθμού των Σέρβων πολιτών που σκοτώθηκαν τον Ιούλιο του 1995.

Και οι Δυτικοί ισχυρίζονται ότι  8.000 άνδρες και αγόρια εκτελέστηκαν στη σφαγή της Σρεμπρένιτσα, αλλά σημειώστε ότι όλοι αυτοί ήταν άνδρες, όλοι άνδρες,  όλοι στρατιώτες, ενώ αυτοί που οι 2.383 Σέρβοι πολίτες που σκοτώθηκαν συμπεριλάμβανε έναν μεγάλο αριθμό γυναικών και παιδιών.

Μιλάμε για εκτελέσεις στη δεύτερη Σφαγή , ουσιαστικά ένοπλων ανδρών. Και φυσικά  δεν υπάρχουν αποδείξεις ότι ήταν 7.000 ή 8.000,  άνδρες ή έφηβοι που σκοτώθηκαν. Οι σοροί στους τάφους προσθέτουν κάτι σαν 2.500.

Πολλοί από τις σορούς ήταν θάνατοι από μάχες. Μια από τις ομορφιές  της προπαγάνδας του δυτικού συστήματος είναι ότι όλα τα σώματα που βρέθηκαν μετά τον Ιούλιο του 1995, που υπολογίζονται ότι έχουν εκτελεσθεί, ακόμη κι αν γνωρίζουμε πολύ καλά ότι ένας μεγάλος αριθμός σκοτώθηκε στις  μάχες.

Επίσης, ένα άλλο σημαντικό γεγονός για τη σφαγή  της Σρεμπρένιτσα είναι ότι...