"Κόμμα = Ομάς ανθρώπων, ειδότων ν' αναγιγνώσκωσι και ν' αρθογραφώσιν εχόντων χείρας και πόδας υγιείς, αλλά μισούντων πάσαν εργασίαν, οίτινες ενούμενοι υπο ένα οιονδήποτε αρχηγόν, ζητούσι ν' αναβιβάσωσιν αυτόν δια παντός μέσου εις την έδραν πρωθυπουργού, ίνα παρέχη αυτοίς τα μέσα να ζώσι χωρίς να σκάπτωσι"
Εμμανουήλ Ροΐδης , Έλληνας πεζογράφος και κριτικός (1836-1904)


Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΠΑΚΙΣΤΑΝ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΠΑΚΙΣΤΑΝ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

ΙΣΛΑΜΟΦΑΣΙΣΜΟΣ - ΔΙΕΘΝΗ ΙΣΛΑΜΟΚΑΘΑΡΜΑΤΑ - ΕΛΛΗΝΟΦΩΝΟ ΛΑΘΡΟΜΑΧΜΟΥΤΑΡΟΠΛΗΚΤΟ ΚΩΛΟΧΑΝΕΙΟ: Iρανο-Ισραηλινή κρίση και Πακιστανική πρωτοβουλία


Του ΣΩΚΡΑΤΗ ΠΑΠΑΧΑΤΖΗ

Το Σάββατο, ο Υπουργός Άμυνας του Πακιστάν, Χαουάτζα Ασίφ, κάλεσε τα μουσουλμανικά έθνη να ενωθούν συλλογικά στον αγώνα κατά του Ισραήλ, μετά την προληπτική επίθεση που εξαπέλυσε το εβραϊκό κράτος εναντίον ιρανικών πυρηνικών εγκαταστάσεων την Παρασκευή. «Μετά την Υεμένη, το Ιράν και την Παλαιστίνη, αν ο μουσουλμανικός κόσμος δεν ενωθεί σήμερα και συνεχίσει να δίνει προτεραιότητα στα δικά του συμφέροντα και ατζέντες, θα έρθει η σειρά όλων μας», είπε ο Ασίφ στους Πακιστανούς βουλευτές στην εθνική συνέλευση της χώρας. 
Ο Πακιστανός αξιωματούχος δήλωσε ότι ο Οργανισμός Ισλαμικής Συνεργασίας (μια διακυβερνητική οργάνωση 57 χωρών) θα πρέπει να συνεδριάσει για να αναπτύξει μια στρατηγική αντιμετώπισης του Ισραήλ, καθώς και να διακόψει τις διπλωματικές σχέσεις με το εβραϊκό κράτος. «Όπου υπάρχουν διπλωματικές σχέσεις με το Ισραήλ στον μουσουλμανικό κόσμο, αυτές πρέπει να διακοπούν», είπε. 
Ο Ασίφ κατέστησε σαφές ότι το Πακιστάν στέκεται στο πλευρό του Ιράν στην ομιλία του, η οποία προανήγγειλε τον θρησκευτικό πόλεμο. «Στεκόμαστε πίσω από το Ιράν και θα τους υποστηρίξουμε σε κάθε διεθνές φόρουμ για την προστασία των συμφερόντων τους», δήλωσε ο Πακιστανός αξιωματούχος. Ο Ασίφ είπε επίσης ότι το Ισραήλ δεν ενήργησε μόνο του, δηλώνοντας την πεποίθησή του ότι το εβραϊκό κράτος είχε «πληροφορίες, κάλυψη και υποστήριξη». Χρησιμοποίησε αυτή την υπόθεση ως αιτιολόγηση για μια κοινή απάντηση των μουσουλμανικών κρατών, εκφράζοντας την ανησυχία του ότι τα ισλαμικά έθνη είναι «στρατιωτικά ευάλωτα». (Από InfoWars)

Διαβάζοντας κανείς τις κινδυνολογίες του Πακιστανού αξιωματούχου περί …”σειράς όλων μας” που θα έρθει, και οι οποίες δεν υστερούν σε υπερβολή, η μάλλον γελοιότητα, απ’ τα περί Ρωσίας λεγόμενα από “Ευρωπαίους” ομόλογούς του, επισημαίνει τα εξής :
 
1. Οι προτροπές αφορούν κατ’ αρχήν σε πολιτικές και όχι στρατιωτικές κινητοποήσεις.
'
2. Ο Οργανισμός Ισλαμικής Συνεργασίας στον οποίο αναφέρεται βρίσκεται πίσω από το συντονισμό της ψηφοφορίας των 57 κρατών – μελών του & μελών του ΟΗΕ, καταλυτικό για την έγκριση ψηφισμάτων που καταδικάζουν μόνιμα το Ισραήλ. Δεν χρειάζεται να είναι κανείς ο …Νετανιάχου για να επισημάνει το γεγονός, άσχετα αν, η πρώτη φορά που είχε υποπέσει στη δική μου αντίληψη ήταν από δικές του δηλώσεις : «Τα ψηφίσματα του ΟΗΕ είναι προϊόντα της αυτοματοποιημένης διαδικασίας του ΟΙΣ. Ο ΟΗΕ είναι μια ηθική φάρσα, με τον ΟΙΣ να οδηγεί μια εμμονική εκστρατεία κατά του Ισραήλ, αγνοώντας τις παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων σε άλλες χώρες, και χρησιμοποιώντας τον ΟΗΕ σαν μαριονέτα».
Το ότι ο Νετανιάχου είναι αυτός που είναι (ένας ακόμα πολιτικός – psycho, δοσμένος σε οράματα μεγαλείου, εγκληματικά αδίστακτος για την πραγματοποίησή τους) δεν σημαίνει ότι είναι αφελής, ή ότι τίποτα απ’ όσα λέει δεν έχει αξία. Άσε που η άποψη μου για την ηγεσία του Ιράν …είναι αρκετά χειρότερη.
 
3. Το Πακιστάν, χώρα αδελφική παρεμπιπτόντως της Τουρκίας, και εν πολλοίς κατευθυνόμενη από αυτήν, όταν μιλάει για “κάλυψη και υποστήριξη” που λαμβάνει το Ισραήλ, εννοεί σαφέστατα και τη δική μας χώρα, η οποία...

ΝουΔο-γαλαζαίικου λαθρομαχμουταρόπληκτου Πακιστανολάγνου Κουλο-χανείου κωμωδία

ΝουΔο-ΣΥΡΙΖΑίικο ΛΑΘΡΟΜΑΧΜΟΥΤΑΡΟΠΛΗΚΤΟ ΚΩΛΟΧΑΝΕΙΟ: Το Πακιστάν τους διώχνει! “ΠΟΙΟΣ" τους υποδέχεται

 


Toυ ΣΩΚΡΑΤΗ ΠΑΠΑΧΑΤΖΗ

Η Πακιστανική κυβέρνηση δίνει διορία μέχρι τη 1 Νοεμβρίου στους παράνομους μετανάστες να εγκαταλείψουν τη χώρα. Σε διαφορετική περίπτωση, προαναγγέλλει απέλασή τους.

Εννοεί φυσικά τους Αφγανούς, 2 εκατ. εκ των οποίων είναι εγκατεστημένοι “παράτυπα” εκεί. Η κυβέρνηση επικαλείται τις αυξανόμενες βομβιστικές επιθέσεις αυτοκτονίας μετά την επιδείνωση των σχέσεων Πακιστάν – Αφγανιστάν από πέρυσι.

 Παρόμοιο σχέδιο απέλασης επεξεργάζεται η Ιρανική κυβέρνηση.

Οι Ταλιμπάν προς το παρόν σιωπούν.
 

Τι σημαίνουν όλα αυτά για μας ; 

Μα ότι αναμένεται αύξηση “ροών” από Αφγανούς διωγμένους από τη γειτονική τους χώρα, χώρια τους επιπλέον Πακιστανούς, από ένα Ισλαμαμπάντ που χαρακτηρίζεται με αυξανόμενη ευκολία “εμπόλεμη ζώνη” .
 

Σημείωση Νο 1. Ο αριθμός των μελών της [πολυπληθούς] πακιστανικής κοινότητας στη χώρα μας, είναι άγνωστος.
 

Σημείωση Νο 2. Οι εν λόγω, σύμμαχοι παραδοσιακά των Τούρκων, αποτελούν de facto Πέμπτη Φάλαγγα της “φίλης και γείτονος” σε περίπτωση που κάτι πάει στραβά.
 

Σημείωση Νο 3. Οι μόνοι που δεν αντιλαμβάνονται τον παραπάνω κίνδυνο είναι...

 

ΔΙΕΘΝΗ ΚΑΘΑΡΜΑΤΑ - ΙΣΛΑΜΟΦΑΣΙΣΜΟΣ: Η κυβέρνηση του ισλαμοφασιστικού Πακιστάν καταστρέφει τις παραγκουπόλεις των χριστιανών αφήνοντας εκατοντάδες άστεγους πριν από τα Χριστούγεννα

 

 

Βy British Asian Christians Association

Μετάφραση : ΚΟΚΚΙΝΟΣ ΟΥΡΑΝΟΣ

 Διαβάστε την παρακάτω είδηση έχοντας στο νου ότι σε λίγες ημέρες η «γιορτινή» Πλατεία Συντάγματος θα γεμίσει, όπως και πέρσι, με τους γνωστούς «Αθηναίους» που θα ξεφαντώνουν. Έχοντας επίσης στο νου και τους διάφορους «ευαίσθητους» χριστιανούς (επώνυμους και ανώνυμους) που θα τηρήσουν ευλαβικά την γνωστή τους σιγή ιχθύος, επιδιδόμενοι από την άλλη σε "εορταστικά" κηρύγματα και λογίδρια περί του «άλλου» που είναι ο Χριστός…

Οι αρχές της πακιστιανικού κράτους CDA και ICT κατέστρεψαν με μπουλντόζες 115 σπίτια χριστιανών που ζουν σε παραγκούπολη της αποικίας Nawaz Sharif στο Ισλαμαμπάντ.

Οι αρχές άφησαν ανέγγιχτα όλα τα σπίτια των μουσουλμάνων στην ίδια παραγκούπολη, ενώ στόχευαν τα σπίτια των απόρων χριστιανών που εργάζονται στην αποχέτευση και την καθαριότητα.

Κατά τη διάρκεια της επιχείρησης, εργάτες κατεδαφίσεων έκλεψαν υφαντά σαρπάι (κρεβάτια από σχοινί), κουβέρτες, μαγειρικά σκεύη και άλλα πολύτιμα αντικείμενα.

Οι αστυνομικοί είπαν στους χριστιανούς ηγέτες ότι σχεδιάζουν να επαναλάβουν την επιχείρηση αμέσως μετά τα Χριστούγεννα.

 

 

Πάνω από 115 οικογένειες αναγκάστηκαν να ζουν σε σκηνές και σε άλλα αυτοσχέδια καταλύματα μέσα στο τσουχτερό κρύο του χειμώνα του Ισλαμαμπάντ.

Στις 18 Οκτωβρίου 2022, αξιωματικοί του CDA και ICT του Ισλαμαμπάντ ξεκίνησαν μια καταστολή σε παράνομες χριστιανικές παραγκούλες στην πρωτεύουσα του Πακιστάν, με αποτέλεσμα, χωρίς καμία προειδοποίηση, χριστιανοί που προετοιμαζόντουσαν για την δουλειά τους, να βρεθούν αντιμέτωποι με ομάδες ανδρών με αξίνες, σφυριά, μπουλντόζες και γερανούς. Όλοι αυτοί είχαν την πρόθεση να καταστρέψουν τα σπίτια που είχαν χτίσει με τα χέρια τους οι Χριστιανοί εδώ και πολλά χρόνια. Στην πραγματικότητα, κάθε χριστιανική οικογένεια είχε χτίσει τα δικά της σπίτια χρησιμοποιώντας τσιμεντόλιθους.

Τα σπίτια που κατεδαφίστηκαν βρίσκονταν στην αποικία Shahbaz Sharif στα περίχωρα της αποικίας Rimsha. Η ομάδα κατεδάφισης καθοδηγήθηκε από τον Αναπληρωτή Διευθυντή Καταπάτησης και Αστυνομικό Επιθεωρητή Dost Muhammad, ο οποίος είχε εξουσιοδοτηθεί να λάβει αυτή τη δράση κατά των Χριστιανών, αλλά φαίνεται ότι οι εντολές τους απαιτούσαν να αγνοήσουν όλα τα μουσουλμανικά σπίτια στην παραγκούπολη.

115 τέτοια σπίτια κατεδαφίστηκαν σε μια μέρα αφήνοντας αβοήθητες περισσότερες από 115 οικογένειες. Ακόμη χειρότερα, όλοι αυτοί που εμπλέκονταν στην καταστροφή των σπιτιών τους, τους αφαίρεσαν όλα τα τιμαλφή τους και τους κατέστρεψαν ό,τι άλλο είχαν.

 

 

Οι χριστιανικές οικογένειες έχουν πλέον καταφύγει σε σκηνές και σε αυτοσχέδια σπίτια φτιαγμένα από σεντόνια, κομμάτια πλαστικού και άλλο υλικό που μπόρεσαν να σώσουν. Τώρα πρέπει τώρα να αντιμετωπίσουν έναν τσουχτερό κρύο χειμώνα χωρίς κουβέρτες και κλινοσκεπάσματα.

Μια κάτοικος της περιοχής, η Sabra Saeed, μίλησε με τη Βρετανική Ασιατική Χριστιανική Ένωση και είπε:

ΔΙΕΘΝΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗ - Κασμίρ: ο σκοτεινός πόλεμος στη στέγη του κόσμου

Γράφει ο Ανδρέας Ανδριανόπουλος

Υπάρχει μια περιοχή του κόσμου όπου μαίνεται ένας ακήρυκτος πόλεμος για πάνω από 25 χρόνια. Ο υπόλοιπος κόσμος ή κάνει πως δεν γνωρίζει ή αδιαφορεί. 

Κι όμως. Η σύγκρουση στο Τζαμού και στο Κασμίρ, ανάμεσα στις υψηλότερες κορυφές του κόσμου, το Κ2 και το Εβερεστ, είναι ανάμεσα στις κυβερνητικές δυνάμεις της Ινδίας και κάποιες του Πακιστάν καθώς και ισλαμιστών τζιχαντιστών που ενισχύονται απ’ αυτό. Μια σύγκρουση που περιλαμβάνει φανατικούς του Ισλάμ δεν μπορεί να αφήνει αδιάφορο τον υπόλοιπο κόσμο.

Aπό την εποχή της ανεξαρτησίας της Ινδικής Υποχερσονήσου, το Τζαμού – Κασμίρ, που τότε βρισκόταν κάτω από την εξουσία του ινδουιστή ηγέτη Χάρι Σινγκ, αποδόθηκε στην Ινδία αντί να αποκτήσει δική του ανεξαρτησία ή να υπαχθεί στο Πακιστάν, λόγω πλειοψηφικού μουσουλμανικού πληθυσμού. Εκτοτε ξέσπασαν αιματηρές συγκρούσεις που οδήγησαν επανειλημμένα σε εμπόλεμες αντιπαραθέσεις μεταξύ Ινδίας και Πακιστάν και σε τρομοκρατικές ενέργειες εκ μέρους μουσουλμάνων τζιχαντιστών. Ενίοτε και μέσα στην ίδια την Ινδία.

Η θρυαλλίδα της σκληρής αντιπαράθεσης, ανάμεσα σε δύο χώρες με πυρηνικό οπλοστάσιο μάλιστα, είναι πάντα εκεί. Ενα εξαιρετικά ενδιαφέρον πρόσφατο βιβλίο από τη Sumantra Bose («Kashmir at the Crossroads: Inside a 21st Century Conflict» Yale University Press, 2021), που ο διάσημος συγγραφέας γεωπολιτικών αναλύσεων Dominuc Lieven αποκαλεί «μοναδικά ευφυέστατο», εξηγεί σε απόλυτη λεπτομέρεια τις πτυχές αυτής της εξαιρετικά σύνθετης αντιπαράθεσης. Επεξηγεί με απόλυτη δεξιότητα πώς μια σύγκρουση που ξεκίνησε σαν ζήτημα ανεξαρτησίας του Κασμίρ έχει εξελιχθεί σήμερα σε ζήτημα απεγκλωβισμού των κατοίκων της περιοχής από την καταπιεστική διακυβέρνηση είτε της Ινδίας είτε του Πακιστάν. Οπως και στον κίνδυνο που διατρέχουν όλοι από τις κινήσεις των ακραίων οπαδών της τζιχάντ.

Στην ανάλυση εμπεριέχεται και ο αμφιλεγόμενος ρόλος της Κίνας. Μετά την περίφημη αντίθεση Ινδίας – Κίνας για το Ακτσάι Τσιν γίνεται αναφορά και για την πρόσφατη κρίση του Γκάλουεϊ (2019).  

Η Bose δεν αφήνει ασχολίαστη και τη θέση των ΗΠΑ, μετά το φλερτ του Τραμπ με τον ινδό πρωθυπουργό Μόντι, αλλά και τις τρέχουσες πολιτικές επιλογές του Μπάιντεν.  

Κοντολογίς η σύγκρουση στο Κασμίρ αφορά ολόκληρο τον κόσμο – κι αυτό όχι επειδή αφορά δύο χώρες που διαθέτουν πυρηνικά οπλοστάσια. Αυτό που κάνει ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα την ανάλυση της Bοse για το θέμα, το οποίο κατέχει απόλυτα, είναι οι συχνές αναφορές της σε προηγούμενο βιβλίο της («Kashmir: Roots of Conflict, Paths to Peace», 2003) ώστε ο αναγνώστης να μπορεί να διακρίνει τις εξελίξεις και τη δυναμική της σύγκρουσης που μαίνεται, ουσιαστικά απαρατήρητη, για τόσα χρόνια.

Η αντιπαράθεση αυτή, στη «στέγη ουσιαστικά του κόσμου», η ελπίδα είναι πως θα οδηγηθεί σε κάποια διαδικασία διπλωματικών συνεννοήσεων που θα οδηγήσει στον κατευνασμό της. Διαφορετικά οι κίνδυνοι ενός γενικότερου ολοκαυτώματος είναι πάντοτε εκεί. Ιδιαίτερα διότι...

 

ΙΣΛΑΜΟΦΑΣΙΣΜΟΣ - ΔΙΕΘΝΗ ΚΑΘΑΡΜΑΤΑ: Σαρία και εγκλήματα τιμής στο Πακιστάν (Οι "τιμημένοι" μπολιαστές αυτής της χώρας θα αφομοιωθούν και θα μας λύσουν το δημογραφικό, κατά τα λεγόμενα του Κούλη!)

 

«Έγκλημα τιμής» χαρακτηρίστηκε επισήμως η δολοφονία των δύο αδελφών που έγινε τον περασμένο μήνα στο Γκουράτ της επαρχίας Πουντζάμπ κοντά στα σύνορα του Πακιστάν με την Ινδία. Δύο άνδρες στραγγάλισαν τις συζύγους τους, 24 και 21 ετών, αφού τις βασάνισαν. Στις δολοφονίες συνεργάστηκε ο αδελφός των θυμάτων, ένας θείος από το σόι του πατέρα τους, ένας εξάδελφος και οι δύο πεθεροί. Η αιτία ήταν ότι οι δύο γυναίκες, οι οποίες είχαν παντρευτεί με τη βία δύο ξαδέρφια τους, αρνούνταν να βοηθήσουν τους συζύγους να μεταναστεύσουν στην Ισπανία παρότι διέθεταν την ισπανική υπηκοότητα. Με λίγα λόγια, οι γυναίκες ήθελαν να χωρίσουν, πράγμα που στο Πακιστάν ισοδυναμεί με ντροπή για τους άνδρες.

Αν και για τον διπλό φόνο συνελήφθησαν έξι άτομα, είναι αμφίβολο ότι θα καταδικαστούν. Το Πακιστάν έχει τον υψηλότερο αριθμό τεκμηριωμένων και εκτιμώμενων εγκλημάτων τιμής κατά κεφαλήν από οποιαδήποτε χώρα στον κόσμο. Περίπου το ένα πέμπτο των εγκλημάτων τιμής στον κόσμο διαπράττονται στο Πακιστάν: 1.000 από τα 5.000 ετησίως συνολικά. Καθώς, ο θάνατος του θύματος θεωρείται ότι αποκαθιστά τη φήμη και την τιμή της οικογένειας, και παρά κάποιες πρόσφατες νομικές μεταρρυθμίσεις, παραμένει κοινή πρακτική με ευρεία λαϊκή συναίνεση. 

Οι συνηθέστεροι τρόποι δολοφονίας είναι ο λιθοβολισμός, ο στραγγαλισμός, το μαχαίρωμα, η ηλεκτροπληξία, η ώθηση σε γκρεμό, το μαστίγωμα μέχρι θανάτου και το σύρσιμο με άλογο.  

Σύμφωνα με το είδος της Σαρία που εφαρμόζεται στο Πακιστάν, η τιμωρία της μοιχείας ή της υποψία για μοιχεία, καθώς και η αποτυχία των κοριτσιών να συμμορφωθούν στις επιταγές της οικογένειας και της κοινότητας πρέπει να τιμωρείται με θάνατο. Μόνο ο θάνατος μπορεί να ξεπλύνει την ατιμία.

Άλλες μορφές «ανήθικης συμπεριφοράς» που υποτίθεται ότι ντροπιάζουν την οικογένεια είναι η απαίτηση διαζυγίου, η συμμετοχή σε φλερτ και ο βιασμός κατά τον οποίον τιμωρείται το θύμα, όχι ο βιαστής. 

Οι αβάσιμες κατηγορίες και τα κουτσομπολιά αρκούν πολλές φορές για να μολύνουν την τιμή μιας οικογένειας και επομένως να δικαιολογήσουν τη δολοφονία της γυναίκας. Αλλά, εκτός από την τήρηση της αγνότητας, οι δολοφονίες τιμής σχετίζονται συχνά με...

 

ΙΣΛΑΜΙΚΗ Μ@Λ@Κ1@ - ΔΙΕΘΝΕΙΣ ΗΛΙΘΙΟΙ: Πακιστανοί πυροσβέστες πήγαν στην πυρκαγιά και προσεύχονταν να σβήσει !


 

Σε περιστατικό που σημειώθηκε στις 2 Ιουνίου ξέσπασε φωτιά σε σούπερ μάρκετ στο υπόγειο πολυώροφου κτιρίου στο Καράτσι του Πακιστάν.

Καθώς σηκώθηκε καπνός από την περιοχή, οι περισσότεροι κάτοικοι πετάχτηκαν έξω. Ωστόσο, αναφέρθηκε ότι κάποιοι άρρωστοι και ηλικιωμένοι εγκλωβίστηκαν στη φωτιά. 

Ενώ οι γύρω άνθρωποι ενημέρωσαν αμέσως την πυροσβεστική, οι εικόνες που τραβήχτηκαν την ώρα που επενέβαιναν οι πυροσβέστες στο συμβάν έγιναν viral στα social media

Σε αυτές διακρίνονται πυροσβέστες μαζί με κόσμο της περιοχής να προσεύχονται να σβήσει η πυρκαγιά !

Tελικά το αποτέλεσμα ήταν...

 

ΔΙΕΘΝΗ ΚΑΘΑΡΜΑΤΑ - ΕΘΝΙΚΑ ΛΑΘΡΟΜΑΧΜΟΥΤΟΛΑΓΝΑ ΞΕΦΤΙΛΙΚΙΑ: Άρθρο-καμπανάκι από Ινδικό ΜΜΕ: «Ο άξονας Τουρκίας-Κίνας-Πακιστάν αιτία ανησυχίας για την Ελλάδα»

 

Mετάφραση-Απόδοση Ανδρέας Μουντζουρούλιας


Το Πακιστάν στηρίζει τις νεο-οθωμανικές φιλοδοξίες του Ερντογάν

”Το Πακιστάν υποστηρίζει τις τουρκικές θέσεις στο Κυπριακό. Η Ελλάδα και η Τουρκία έχουν εμπλακεί σε μία μακρά & συνεχιζόμενη σύγκρουση για το Κυπριακό.

Αν και όλα τα κράτη της Ευρωπαϊκής Ένωσης υποστηρίζουν τη στάση της Ελλάδας για την Κύπρο, υπάρχουν μερικές χώρες που υποστηρίζουν την αξίωση της Τουρκίας για την Κύπρο. Το Πακιστάν βρίσκεται στην κορυφή της λίστας τέτοιων χωρών.

Η εμβάθυνση της στρατιωτικής συμμαχίας μεταξύ Πακιστάν και Τουρκίας δείχνει ξεκάθαρα ότι το Πακιστάν θα καταβάλει κάθε προσπάθεια για να στηρίξει τον Πρόεδρο της Τουρκίας Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν στην επιδίωξη των τζιχαντιστικών φιλοδοξιών του για κατάκτηση και αναβίωση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας που θα περιλάμβανε και την Κύπρο.

Μια άλλη αιτία ανησυχίας για την Ελλάδα είναι η εμφάνιση του άξονα Κίνας-Πακιστάν-Τουρκίας για τη διάδοση των πυρηνικών όπλων. Ο Τούρκος πρόεδρος Ερντογάν έχει ήδη εκφράσει την επιθυμία του για την ανάπτυξη της «ατομικής βόμβας του Χαλιφάτου» για να εκπληρώσει τις νεο-οθωμανικές φιλοδοξίες του, σύμφωνα με όσα αναφέρει το Aninews, το μεγαλύτερο Ινδικό ΜΜΕ.”

”Η Κίνα και το Πακιστάν αντιμετωπίζουν κατηγορίες για παράνομη πώληση πυραύλων. Μετά την αποτυχημένη απόπειρα πραξικοπήματος κατά του Τούρκου προέδρου Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν το 2016, η Τουρκία εκδίωξε τους πιλότους μαχητικών αεροσκαφών, που θεωρούνταν οι κύριοι συνωμότες πίσω από το αποτυχημένο πραξικόπημα. Αργότερα, ο τουρκικός στρατός αποκάλυψε ότι χρειαζόταν πάνω από 500 νέους πιλότους, συμπεριλαμβανομένων 190 πιλότων μάχης, για να φτάσει στο κανονικό του επίπεδο και ζήτησε από την πακιστανική κυβέρνηση βοήθεια, όπως πιλότοι & μηχανικοί για να πετάνε τα τουρκικά F-16.

Οι υποψίες για Πακιστανούς πιλότους που πετούσαν τουρκικά μαχητικά αεροσκάφη...

 

ΔΙΕΘΝΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗ: Ποιά ισλαμική μπανανία θα "πατρωνάρει" τους Ταλιμπάν αυτή τη φορά? Το Πακιστάν ή το Κατάρ ?

 

Των Bobby Ghosh και Hussein Ibish / Bloomberg

Καθώς οι Ταλιμπάν εγκαθίστανται για τη δεύτερη θητεία τους ως κυβερνήτες του Αφγανιστάν, η μόνη ελπίδα να αποφευχθεί η επανάληψη της πρώτης περιόδου διακυβέρνησής τους μπορεί να βασίζεται στον ανταγωνισμό για επιρροή στην Καμπούλ μεταξύ Πακιστάν και Κατάρ.

Το αποτέλεσμά του θα καθορίσει τι ρόλο θα μπορέσει να παίξει ο ευρύτερος κόσμος - και κυρίως η Δύση - στη χώρα, μετά την αποχώρηση των αμερικανικών δυνάμεων.

Οι περισσότεροι Αφγανοί - καθώς και ξένες κυβερνήσεις, οργανισμοί βοήθειας, χορηγοί και επενδυτές - θα προτιμούσαν τη Ντόχα έναντι του Ισλαμαμπάντ. Οι αναμνήσεις για το πώς λειτουργούσε η προηγούμενη κυβέρνηση των Ταλιμπάν υπό την κηδεμονία του Πακιστάν δεν επιτρέπουν καμία αισιοδοξία για το πώς θα εξελιχθούν τα πράγματα αυτή τη φορά. Οι Καταριανοί είναι ένα σχετικά άγνωστο μέγεθος για τη Νότια Ασία, ωστόσο δύσκολα θα μπορούσαν να κάνουν τα πράγματα χειρότερα.

Το ποιος θα επικρατήσει θα καθοριστεί σε μεγάλο βαθμό από μια άλλη "μάχη”, αυτή τη φορά εντός των Ταλιμπάν. Αν και επικεφαλής του ισλαμικού αυτού κινήματος είναι ένας ανώτατος ηγέτης, ο Χαμπιτουλάχ Αχουντζάντα, το ρεύμα που εκπροσωπεί δεν είναι μονολιθικό. Το Κατάρ είναι ευθυγραμμισμένο με την φράξια που έχει ως επικεφαλής τον μουλά Αμπντούλ Γάνι Μπαραντάρ, ενώ το Πακιστάν υποστηρίζει τη στρατιωτική πτέρυγα, που έχει για ηγέτες της τους Μοχάμαντ Γιακούμπ, γιο του πρώην ανώτατου ηγέτη μουλά Ομάρ, και τον Σιρατζουντίν Χακάνι, επικεφαλής του διαβόητου δικτύου Χακάνι, το οποίο είναι επίσημα χαρακτηρισμένο ως τρομοκρατική οργάνωση από τις ΗΠΑ.

Στην "επιφάνεια", τα πράγματα φαίνονται καλά για τους Καταριανούς. Ο Μπαραντάρ, ο οποίος ζει στη Ντόχα τα τελευταία τρία χρόνια, έφτασε στην Καμπούλ και αναμένεται να ηγηθεί της νέας κυβέρνησης. Η κυβέρνηση Μπάιντεν φαίνεται να έχει αποφασίσει ότι μπορεί να συνεργαστεί μαζί του: ο διευθυντής της Κεντρικής Υπηρεσίας Πληροφοριών (CIA) των ΗΠΑ Γουίλιαμ Μπερνς πραγματοποίησε μυστικές συνομιλίες με τον Μπαραντάρ τη Δευτέρα.

Αυτό θα ανησυχήσει τους Πακιστανούς, οι οποίοι πιστεύεται ότι έχουν τεταμένες σχέσεις με τον Μπαραντάρ. Εκείνοι του έδωσαν πρώτα καταφύγιο μετά την ήττα των Ταλιμπάν υπό την ηγεσία των ΗΠΑ, στη συνέχεια ωστόσο τον συνέλαβαν το 2010. Σύμφωνα με πληροφορίες, φέρεται να βασανίστηκε κατά τη διάρκεια της κράτησής του. Οι Καταριανοί, από την άλλη πλευρά, τον αντιμετωπίζουν ως τον ηγέτη εν αναμονή του Αφγανιστάν και έχουν δημιουργήσει ισχυρούς δεσμούς και με άλλα πρόσωπα στην πολιτική του ομάδα εντός των Ταλιμπάν.

Ακόμη όμως και αν ο Μπαραντάρ ηγηθεί της κυβέρνησης, η πραγματική δύναμη εντός των Ταλιμπάν βρίσκεται στη "σούρα" ή "συμβούλιο" του οποίου ηγείται ο Αχουντζάντα, όπου ο Γιακούμπ και ο Χακάνι ασκούν σημαντική επιρροή. Από το 1996 έως το 2001, όταν οι Ταλιμπάν κυβέρνησαν για τελευταία φορά, οι αποφάσεις οι οποίες λαμβάνονταν στην Καμπούλ συναντούσαν συνήθως το βέτο του ανώτατου συμβουλίου στην Κανταχάρ, την πνευματική βάση της ομάδας και έδρα του ανώτατου ηγέτη της.

Εάν οι προστατευόμενοι του Πακιστάν εμφανιστούν ως η κυρίαρχη "κλίκα" εντός του καθεστώτος, το Ισλαμαμπάντ θα είναι πιθανότατα ο κύριος διαμεσολαβητής τους με τον υπόλοιπο κόσμο.  

Πρόκειται για έργο που το έχουμε ξαναδεί και τελείωσε άσχημα. Την τελευταία φορά, αντί να ενθαρρύνει τους Ταλιμπάν να αναπτύξουν ένα σύγχρονο κράτος χωρίς αποκλεισμούς, το Πακιστάν παραδόθηκε στην σκοταδιστική ιδεολογία τους, υπερασπίστηκε την αντιδραστική κοσμοθεωρία τους και δικαιολόγησε την αταβιστική εσωτερική τους ατζέντα.

Οι δυτικές κυβερνήσεις, ιδιαίτερα οι ΗΠΑ, πλήρωσαν ακριβά για τις υπηρεσίες του Πακιστάν ως "ψιθυριστή" στο αφτί των Ταλιμπάν, αυτό ωστόσο απλώς πλούτισε και ενδυνάμωσε τις ελίτ του στρατού και των μυστικών υπηρεσιών στο Ισλαμαμπάντ και δεν πέτυχε τίποτε ως προς την ανακούφιση της κατάστασης του αφγανικού λαού ή τον περιορισμό της τρομοκρατικής απειλής που προερχόταν από το Αφγανιστάν.

Μετά την πτώση των Ταλιμπάν το 2001, το Πακιστάν παρείχε ασφαλή καταφύγια για την ανασύνταξη, τον επανεξοπλισμό και την επιστροφή τους στη μάχη. Τα τελευταία 20 χρόνια, οι κυβερνήσεις στο Ισλαμαμπάντ έχουν καταβάλει ελάχιστες προσπάθειες για να βελτιώσουν τη συμπεριφορά των "μουσαφήριδών" τους. Τώρα που επέστρεψαν στην εξουσία, είναι δύσκολο να φανταστούμε ότι το Πακιστάν θα επιχειρήσει να μετριάσει τις έμφυτες τάσεις τους.

Μπορεί το Κατάρ να τα πάει καλύτερα; 

Την τελευταία δεκαετία, το μικροσκοπικό εμιράτο εμφανίστηκε ως ένας αποτελεσματικός μεσολαβητής μεταξύ Δύσης και Ταλιμπάν. Με τη διαμεσολάβηση τους στις ειρηνευτικές διαπραγματεύσεις στη Ντόχα, οι Καταριανοί άνοιξαν το δρόμο για την αμερικανική αποχώρηση και την επιστροφή των ανταρτών στην εξουσία.

Η προσπάθειά τους για επιρροή στην Καμπούλ θα εξαρτηθεί από το εάν ο Μπαραντάρ θα είναι ευγνώμων για τις υπηρεσίες που του παρείχαν - ή και θα θέλει ακόμη περισσότερες.  

Εάν οι Ταλιμπάν επιθυμούν τη διεθνή αναγνώριση της κυβέρνησής τους, η αιγίδα του Κατάρ θα είναι πιο αποτελεσματική από εκείνη του Πακιστάν, το οποίο αντιμετωπίζεται, ακόμη και ασχέτως με τους Ταλιμπάν, με καχυποψία από τη Δύση.

Εάν επίσης οι Ταλιμπάν θέλουν χρήματα - βοήθεια ή επενδύσεις - η Ντόχα έχει πολύ βαθύτερες τσέπες από το Ισλαμαμπάντ. Αυτό θα είναι ιδιαίτερα σημαντικό τους πρώτους μήνες της νέας κυβέρνησης, όταν οι δυτικές κυβερνήσεις και οι χορηγοί θα αναστείλουν τη χρηματοδότησή τους και θα επανεξετάζουν τη μελλοντική τους στάση. Ακόμη κι αν παραμένουν καχύποπτοι με τους Ταλιμπάν, όσοι θα τείνουν να συνεχίσουν να βοηθούν τον αφγανικό πληθυσμό θα αισθάνονται πιο άνετα να χρησιμοποιούν ως δίαυλο το Κατάρ παρά να βασίζονται στο Πακιστάν.
 

Κανείς όμως δεν μπορεί να ξεγράψει τους παλιούς πάτρωνες των Ταλιμπάν, τουλάχιστον προσώρας.  

Πρώτον, οι Πακιστανοί έχουν ένα σημαντικό πλεονέκτημα εγγύτητας. Οι δύο χώρες μοιράζονται χερσαία σύνορα 2.655 χιλιομέτρων, ενώ το Κατάρ και το Αφγανιστάν χωρίζονται από τη στεριά του Ιράν και τον Περσικό Κόλπο.  

Πακιστανοί και Αφγανοί μοιράζονται επίσης εθνοτικούς και πολιτιστικούς δεσμούς, τους οποίους οι Καταριανοί δεν μπορούν - όσο και να το επιθυμούν - να συναγωνιστούν.

Το πιο σημαντικό, το πακιστανικό κράτος έχει πίσω του μια ιστορία με τους νέους ηγεμόνες στην Καμπούλ, η οποία ανάγεται στη γέννηση των Ταλιμπάν, κηδεμονευμένη από τις υπηρεσίες Πληροφοριών του Ισλαμαμπάντ στις αρχές της δεκαετίας του 1990.

Μέρος αυτών των δεσμών είχε "ξεφτίσει" όταν η κυβέρνηση του στρατάρχη Πέρβεζ Μουσάραφ επέτρεψε την αμερικανική εισβολή στο Αφγανιστάν το 2001, ωστόσο η οργάνωση δεν θα μπορούσε να επιβιώσει χωρίς τη συνεχή, υπόγεια πακιστανική υποστήριξη. Ο Μπαραντάρ μπορεί να υπέφερε στα χέρια των Πακιστανών δεσμοφυλάκων του, ωστόσο πολλοί στη στρατιωτική πτέρυγα των Ταλιμπάν, ηγέτες και μαχητές, θα αισθάνονται σίγουρα ότι οφείλουν στους μέχρι πρότινος οικοδεσπότες τους ένα χρέος ευγνωμοσύνης.

Τέλος, το Πακιστάν διακυβεύει πολύ περισσότερα. 

Για τη Ντόχα, μια φιλική κυβέρνηση στην Καμπούλ θα ήταν ένα πολύ καλό αποτέλεσμα. 

Για το Ισλαμαμπάντ, είναι μια υπαρξιακή επιταγή, καθώς το πακιστανικό στρατιωτικό δόγμα θεωρεί εδώ και χρόνια ότι το Αφγανιστάν παρέχει στη χώρα "στρατηγικό βάθος" στον ανταγωνισμό της με την Ινδία.

Έτσι, ας είναι όλοι σίγουροι ότι...

 

ΔΙΕΘΝΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗ - ΔΙΕΘΝΕΙΣ ΗΛΙΘΙΟΙ - ΔΙΕΘΝΗ ΚΑΘΑΡΜΑΤΑ: Στρατηγικά λάθη Ισραήλ και Δύσης με Τουρκία και Ισλάμ



ΠΡΟΣΕΞΤΕ ΤΟ

Διδάκτωρ Φυσικής του Πανεπιστημίου του Manchester, UK, δ/ντής Ερευνών του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών

 "Κατασκευάσαμε ατομικές βόμβες για να τις έχουμε στο μουσείο; Δεν χρειαζόμαστε πυραύλους και έναν τεράστιο στρατό, εάν δεν μπορούμε να τα χρησιμοποιήσουμε για την απελευθέρωση της Παλαιστίνης" δήλωσε πρόσφατα ο Πακιστανός βουλευτής Μουλανά Τσιτραλί, ζητώντας αιφνιδιαστική πυραυλική επίθεση εναντίον του Ισραήλ με πυρηνικά όπλα.

  Ανάλογες απειλές είχαν εκτοξευτεί στο παρελθόν από Πακιστανούς αξιωματούχους εναντίον της Γαλλίας λόγω της τουρκογαλλικής και της πακιστανο-ινδικής διαμάχης και τη θέση της Γαλλίας υπέρ της Ελλάδος και της Ινδίας.  

Το Πακιστάν απέκτησε ατομικά όπλα τη δεκαετία του 1970, επειδή η πολιτική βούληση συναντήθηκε με τον ισλαμικό εθνικισμό τεσσάρων ιδιοφυών Πακιστανών πυρηνικών φυσικών (Abdus Salam, Abdul Kadir Khan, Ishrat Husein Usmani, S.A. Butt).

Ο συνδυασμός της επιστήμης, της πολιτικής βούλησης, καθώς και ο χρηματισμός των Γερμανών πολιτικών με ισλαμικό χρήμα και η βούληση μεγιστοποίησης του κέρδους των γερμανικών εταιριών επέτρεψαν την κατασκευή της πακιστανικής ατομικής βόμβας σε σύντομο χρονικό διάστημα.

Η καθολική γερμανική εμπλοκή στην πώληση πυρηνικής τεχνολογίας στο Πακιστάν ανάγκασε Γερμανό βουλευτή να δηλώσει «ότι το σύνθημα της εξαγωγικής καμπάνιας της Γερμανίας στο Πακιστάν είναι “κανένας να μην ακούει τίποτα, κανένας να μη βλέπει τίποτα και κανένας να μην εμποδίζει τίποτα”».

Το 1989 το γερμανικό περιοδικό «Stern» παρουσίασε ότι από το 1980 περισσότερες από 70 γερμανικές εταιρίες συμμετείχαν στην κατασκευή της πακιστανικής ατομικής βόμβας, οι υπηρεσίες των οποίων υπερτιμολογήθηκαν χιλιάδες φορές πάνω από τις κανονικές.

Οι προσωπικές φιλικές επαφές του Khan και το άφθονο χρήμα έφεραν Ευρωπαίους φυσικούς και μηχανικούς στο Πακιστάν, όπως τον Ολλανδό Henk Slebos, τoν Βρετανό Peter Griffin, τον Ελβετό Friedrich Tinder και τον Γερμανό Gotthard Lerch.  

Οι πακιστανικές πρεσβείες στις δυτικές χώρες και στους διεθνείς οργανισμούς καθώς και 93 κρατικοί οργανισμοί συνέβαλαν στην επιτυχία της πακιστανικής προσπάθειας, η οποία έγινε γνωστή με το όνομα «το δίκτυο του Khan».

Η τελευταία μέσω του δικτύου Khan και τη βοήθεια του Πακιστάν, της Κίνας, της Ρωσίας και της Γερμανίας απέκτησε σημαντική πυρηνική τεχνογνωσία, ώστε σήμερα να μην αμφισβητείται από κανέναν ότι η απόκτηση πυρηνικών όπλων από την Τουρκία θα γίνει σε σύντομο χρονικό διάστημα. Άλλωστε, ο πρόεδρος Ερντογάν έχει προετοιμάσει τη διεθνή κοινή γνώμη για τις προθέσεις του, δηλώνοντας ότι «η Τουρκία έχει δικαίωμα να αποκτήσει πυρηνικά όπλα, όπως έχουν πράξει ήδη άλλες χώρες και γι’ αυτό τον σκοπό θα διαθέσει όσα χρήματα απαιτηθούν σε εταιρίες και μεμονωμένα άτομα, ακόμα και στον διάβολο», επισημαίνοντας εμμέσως ότι η Τουρκία αντέγραψε την οργανωτική δομή του δικτύου Khan και, συνεπώς, κανένας δεν μπορεί να την εμποδίσει.

Αυτό που δεν αντιλαμβάνεται ουδείς στην Ελλάδα λόγω μειωμένου πολιτικού δείκτη ευφυΐας είναι ότι η απόκτηση πυρηνικών όπλων από την Τουρκία είναι προτεραιότητα της χώρας, η δε ταύτισή της με το Πακιστάν γίνεται λόγω της ανάγκης απόκτησης πυρηνικής τεχνογνωσίας.

Αυτή η ανάγκη έφερε τον πακιστανικό στόλο στο Αιγαίο, καθώς και τους Πακιστανούς εποίκους στην Ελλάδα. Η απόκτηση πυρηνικών όπλων από την Τουρκία με τη βοήθεια του Πακιστάν σε συνδυασμό με τη «φινλανδοποιημένη» Ελλάδα όχι μόνο θα αλλάξουν τη γεωστρατηγική δυναμική και θα διαταράξουν τις γεωπολιτικές ισορροπίες στη Μεσόγειο, στην Ασία και την Αφρική, αλλά κυρίως θα απειλήσουν την ύπαρξη του κράτους του Ισραήλ.  

Πράγματι, το Ισραήλ βρίσκεται σε πολύ δύσκολη θέση όχι μόνο λόγω της ιστορικής, ιδεολογικής και πολιτιστικής διαφοροποίησής του με το Ισλάμ, αλλά κυρίως επειδή το τεχνολογικό χάσμα μεταξύ του ισλαμικού και του εβραϊκού κόσμου όλο και μικραίνει.  

Πλέον των λεκτικών δηλώσεων, όπως αυτή του Πακιστανού βουλευτή, που ζήτησε τη ρίψη πυρηνικών όπλων στο Ισραήλ, η απόκτηση πυραυλικής τεχνολογίας από τους Παλαιστίνιους, έστω και πρωτόγονης, όχι μόνο απέδειξε την ανάμειξη του Ιράν, του Πακιστάν και της Τουρκίας στη διαμάχη, αλλά ακόμα η τεχνολογική βελτίωση της επιθετικής ισχύος των Παλαιστινίων αιφνιδίασε τους Ισραηλινούς, αντιλαμβανόμενοι στην πράξη τη γεφύρωση του τεχνολογικού χάσματος μεταξύ του Ισλάμ και του κράτους του Ισραήλ.

Επιπροσθέτως, η απόκτηση πυρηνικών όπλων από την Τουρκία θα φέρει σε πολύ δύσκολη θέση και τη Γαλλία, επειδή η σύγκρουσή τους αφορά κυρίως τον έλεγχο της Αφρικής.

Όπως η Δύση, έτσι και το Ισραήλ διέπραξαν τεράστια στρατηγικά λάθη με την Τουρκία και το Ισλάμ, επειδή...

 

ΔΙΕΘΝΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗ - ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ: Για να ξέρουμε τι ζητάει το Πακιστάν στην Κύπρο και το Αιγαίο

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΜΕ ΠΡΟΣΟΧΗ

Το τελευταίο διάστημα, εκτός της παράνομης μετανάστευσης, που είναι μακράν η σοβαρότερη απειλή όχι απλώς για την Ελλάδα αλλά για ολόκληρο τον ελληνισμό, δύο σχετικά νέα και σε πολλούς άγνωστα ζητήματα απασχολούν τους Έλληνες.

Το ένα είναι οι δηλώσεις του Αμερικανού Νίκολας Μπερνς, ο οποίος υπηρέτησε σε ανώτατα κλιμάκια του αμερικανικού ΥΠΕΞ αλλά και ως πρέσβης στην Αθήνα, όπου, σύμφωνα με Έλληνες διπλωμάτες, άφησε τις καλύτερες εντυπώσεις, αφού αφενός υπηρέτησε την πατρίδα του, αφετέρου σεβάστηκε τη χώρα που τον φιλοξένησε.

Ο Νίκολας Μπερνς, λοιπόν, απαντώντας σε ερώτηση του δημοσιογράφου Αθανάσιου Έλλις «εάν η Ελλάδα μπορεί να βασιστεί στις ΗΠΑ σε μια κρίσιμη στιγμή αντιπαράθεσης με την Τουρκία», απάντησε:

    «Λυπάμαι που το λέω, αλλά αν η Ελλάδα χρειαστεί τη στήριξη των ΗΠΑ σε θερμό επεισόδιο με την Τουρκία, δεν νομίζω ότι θα την έχει από τον πρόεδρο Τραμπ».

Το δεύτερο θέμα είναι η παρουσία του πολεμικού ναυτικού και αεροπορίας στην Α. Μεσόγειο και το Αιγαίο, και η ξεκάθαρη δήλωση του πρωθυπουργού του Πακιστάν Ίμραν Χαν, ο οποίος είπε ότι «Η Τουρκία έχει στηρίξει τη θέση του Πακιστάν στο θέμα με το Κασμίρ, και το Πακιστάν υποστήριξε τη Τουρκία στο Κυπριακό πρόβλημα».

Όπως γίνεται αντιληπτό, τα δύο ζητήματα είναι αλληλένδετα. 

Γι’ αυτό θα κάνουμε μια αναδρομή στην «Επιχείρηση βαρβαρότητας» –και όχι ειρήνης– της Τουρκίας στην Κύπρο, και την κατάσταση που επικρατούσε διεθνώς για το θέμα την πρώτη ημέρα της απόβασης:

    Ο τότε πρωθυπουργός του Πακιστάν Ζουλφικάρ Αλί Μπούτο, στο μήνυμα που έστειλε στον Ετζεβίτ για την επιχείρηση έλεγε: «Το Πακιστάν στηρίζει ανεπιφύλακτα την επιχείρηση ειρήνης που ξεκίνησε η Τουρκία, για να σταματήσει την παραβίαση». Στο μήνυμα ανέφερε επίσης ότι ο λαός και η κυβέρνηση του Πακιστάν έτρεφε πάντα αδελφικά αισθήματα για τους Τούρκους, και ότι αυτή τη δύσκολη στιγμή όλοι οι Πακιστανοί βρίσκονται ανεπιφύλακτα στο πλευρό της Τουρκίας.1

    Ο πρόεδρος της Συρίας Χαφέζ Άσαντ, με τη σειρά του, σε ανακοίνωση που έκανε για την επιχείρηση ανέφερε ότι στηρίζει τη στάση της τουρκικής κυβέρνησης και δείχνει κατανόηση στην επιχείρηση.2

    Το υπουργείο Εξωτερικών της Ολλανδίας ανακοίνωσε ότι δείχνει κατανόηση στην επιχείρηση.3

    Στη σύνοδο των υπουργών Εξωτερικών των χωρών μελών της Κοινής Αγοράς (πρόδρομος της ΕΟΚ-ΕΕ), ο υπουργός Εξωτερικών της Δυτικής Γερμανίας, Χανς-Ντίτριχ Γκένσερ, δήλωσε ότι υπεύθυνη για τα γεγονότα στην Κύπρο είναι η Ελλάδα.4

    Το ραδιόφωνο του Βερολίνου ανέφερε ότι «το σχέδιο απόβασης των Τούρκων είναι υπέροχο».

    Επίσης το Ραδιόφωνο της Μόσχας μετέδιδε ζωντανά τα εξής: «Οι Τούρκοι ήλθαν στην Κύπρο τις πρωινές ώρες. Η Τουρκία […] έκανε χρήση του πιο φυσικού της δικαιώματος, ως τελευταία λύση, και πραγματοποίησε απόβαση στο Νησί».

    Το Ραδιόφωνο των Τιράνων μετέδιδε ζωντανά ότι το κράτος και το έθνος της Αλβανίας, όπως όλα τα έθνη του κόσμου, υποστηρίζουν την Τουρκία στο θέμα της Κύπρου και αντιμετωπίζουν πολύ θετικά την επιχείρηση που ξεκίνησε, συμπληρώνοντας ότι η Αλβανία είναι στο πλευρό του αδελφού κράτους της Τουρκίας.

    Τη δεύτερη μέρα των επιχειρήσεων οι αντιδράσεις ήταν οι εξής:

    Ο πρωθυπουργός του Πακιστάν Ζουλφικάρ Αλί Μπούτο δήλωσε: «Είμαι έτοιμος να πάω στον πόλεμο και να πολεμήσω ώμο με ώμο με τους Τούρκους στρατιώτες […] δεν θα μείνουμε με σταυρωμένα τα χέρια στα προβλήματα που αντιμετωπίζει η Τουρκία».

    Την ίδια μέρα ο επιτετραμμένος της Λιβύης στην πρεσβεία στην Άγκυρα, Σουλεϊμάν Ατάικα, που υποσχέθηκε την παροχή πετρελαίου στην Τουρκία, πήγε στο ΥΠΕΞ και έκανε κάποιες συνομιλίες.

    Μια ομάδα Πακιστανών που κατοικούσε στην Άγκυρα διοργάνωσε διαδήλωση για τα δικαιώματα των Τουρκοκυπρίων, δηλώνοντας ότι στηρίζουν την επιχείρηση των Τούρκων αδελφών τους στην Κύπρο. Οι Πακιστανοί κρατούσαν στα χέρια τους πλακάτ με τα εξής συνθήματα που ήταν γραμμένα στα τουρκικά, τα ούρντου και τα αγγλικά: «Είμαστε στο πλευρό του τουρκικού έθνους», «Το αίμα μας για το τουρκικό έθνος», «Το Πακιστάν και η Τουρκία είναι αδέλφια», «Το πακιστανικό έθνος είναι δίπλα στο τουρκικό έθνος».5

    Εν τω μεταξύ ο ξένος Τύπος κάλυπτε εκτενώς την επιχείρηση. Η αγγλική The Sunday Times, σε άρθρο της με τίτλο «Μια επικίνδυνη αλλά δίκαιη επιχείρηση», έγραφε ότι «Η επιχείρηση που κάνει η Τουρκία στην Κύπρο είναι μια δίκαιη ενέργεια που πηγάζει από τα δικαιώματα που της δίνουν οι συμφωνίες και γίνεται για να διαφυλάξει τα εθνικά της συμφέροντα».6

    Η επίσης αγγλική The Observer έγραψε ότι τουρκική ενέργεια εναντίον του αιματηρού πραξικοπήματος που ανέτρεψε τον Μακάριο «είναι μια κατανοητή και αποδεκτή αντίδραση».

    Η Sunday Telegraph έγραφε ότι «όσο και αν μας λυπεί, η επιχείρηση θα πρέπει να αντιμετωπιστεί με κατανόηση», ενώ η Sunday Mirror έγραφε ότι «Η Τουρκία έκανε χρήση του δικαιώματός της, για να εγκατασταθεί στην Κύπρο μια νόμιμη κυβέρνηση».7

    Η μεγάλης κυκλοφορίας εφημερίδα του Κουβέιτ Times σε κύριο άρθρο της έγραφε ότι η επιχείρηση της Τουρκίας δεν είναι επίθεση, και ότι η ενέργεια αυτή είναι απολύτως δίκαιη, αφού δεν είχαν μείνει άλλοι δρόμοι για να προστατευτούν τα δικαιώματα των Τουρκοκυπρίων. Επιπλέον έγραφε ότι το Κουβέιτ και οι άλλες αραβικές χώρες δεν υποστηρίζουν την Τουρκία μόνο επειδή είναι μουσουλμανική χώρα, αλλά και γιατί το δίκαιο είναι με το μέρος της.8

    Η γαλλική Le Monde έγραφε ότι «Η επιδίωξη της Τουρκίας δεν είναι να πολεμήσει με την Ελλάδα, αλλά να φέρει στο νησί το δίκαιο και τη δικαιοσύνη».9

    Αμέσως μετά τη βύθιση του «Kocatepe», στις 21 Ιουλίου 1974, το Πακιστάν έστειλε ένα νοσοκομείο εκστρατείας στην Τουρκία, το ίδιο και το Ιράν, το οποίο έστειλε επιπλέον και ένα βαγόνι γεμάτο υγειονομικό υλικό.10

    Ο πρόεδρος του Επαναστατικού Συμβουλίου της Λιβύης, συνταγματάρχης Μουαμάρ Καντάφι, τηλεφώνησε στον επιτετραμμένο της Τουρκίας στην Τρίπολη και τον διαβεβαίωσε ότι είναι έτοιμος να στείλει στην Τουρκία ανταλλακτικά και κάθε άλλη βοήθεια.11 Μετά από αυτό η Λιβύη όντως προμήθευσε με τα απαραίτητα ανταλλακτικά την Τουρκία.12

    Αυτές ήταν ορισμένες από τις αντιδράσεις και τις αναφέραμε για τους εξής λόγους:

ΔΙΕΘΝΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗ - ΟΠΛΙΚΑ ΣΥΣΤΗΜΑΤΑ: Όταν πρόκειται για έναρξη πολέμου με ΠΥΡΗΝΙΚΑ, το μέγεθος ΔΕΝ μετράει

Tου Mark Fitzpatrick / IISS


Σε μια εκδήλωση των Ηνωμένων Εθνών στη Γενεύη στις αρχές του μήνα, προκάλεσα διαμάχη όταν είπα πως αν και οι περισσότερες συζητήσεις για τον αφοπλισμό εστιάζουν φυσικά στα κράτη με τα μεγαλύτερα οπλοστάσια, τα κράτη με τα μικρότερα πυρηνικά οπλοστάσια είναι αυτά που είναι τα πλέον κατάλληλα για να τα χρησιμοποιήσουν


 Επρόκειτο για ένα συμπόσιο σχετικά με τους κινδύνους των πυρηνικών όπλων που φιλοξένησε το Ινστιτούτο των Ηνωμένων Εθνών για την έρευνα αφοπλισμού.


Δεν το εννοούσα ως δήλωση υπαιτιότητας ούτε ως μια διαρκή αρχή. Ούτε υποδήλωνα ότι η προσοχή που στρέφεται προς τα ρωσικά και τα αμερικανικά πυρηνικά όπλα δεν έχει βάση. Τα οπλοστάσια των υπερδυνάμεων μπορούν να καταστρέψουν μεγάλο μέρος του πολιτισμού, και υπάρχουν άφθονοι λόγοι να ανησυχούμε για την διαχείριση τόσο των όπλων όσο και της αρχιτεκτονικής ελέγχου όπλων. Υποστήριξα ωστόσο την άποψή μου ότι τα μικρότερα οπλοστάσια είναι τα πιο ανησυχητικά, ως μια πραγματική παρατήρηση σχετικά με την τρέχουσα παγκόσμια κατάσταση.

 
Πρώτον, ας σκεφτούμε τη Βόρεια Κορέα:  
Εκτιμάται ότι έχει στην κατοχή της αρκετό σχάσιμο υλικό για 10-20 πυρηνικά όπλα, η Πιονγιάνγκ επιμένει ότι είναι έτοιμη να τα χρησιμοποιήσει αν απειληθεί. Η ρητορική της και ο επιταχυνόμενος ρυθμός των πυραύλων υποδηλώνει ότι η Βόρεια Κορέα θα είναι η πρώτη που θα χρησιμοποιήσει πυρηνικά όπλα εαν θεωρούσε ότι δέχεται επίθεση. Η πυρηνική της στάση ενσωματώνει την αρχή του "χρησιμοποιείστε τα ή χάστε τα”.


Αν και οι στρατιωτικές ενδείξεις που έρχονται από την Ουάσιγκτον θα μπορούσαν να υποδηλώνουν κάτι διαφορετικό, είναι εξαιρετικά αμφίβολο ότι οι ΗΠΑ θα επιτεθούν στη Βόρεια Κορέα εκτός και αν επίκειται πόλεμος. Ναι, οι επιθέσεις Tomahawk εναντίον της αεροπορικής βάσης στη Συρία και η βόμβα εναντίον των Ταλιμπάν, αποδεικνύουν την προθυμία του προέδρου Donald Trump να κάνει χρήση δύναμης, όπως προσφάτως προειδοποίησε ο αντιπρόεδρος Mike Pence. Αλλά οι Αμερικανοί αξιωματούχοι γνωρίζουν πως κάθε παρόμοια χρήση δύναμης στη Βόρεια Κορέα, θα προκαλούσε πιθανότατα άμεσα αντίποινα εναντίον αμερικανικών βάσεων και άλλων στόχων στη Νότια Κορέα και στην Ιαπωνία.  


Υπάρχει ένα ισχυρό στοιχείο μπλόφας στην αμερικανική θέση. Το δηλώνει και ο ισχυρισμός του Trump ότι "στέλνει μια αρμάδα” εναντίον της Βόρειας Κορέας, όταν στην πραγματικότητα το Carl Vinson έπλεε προς την αντίθετη κατεύθυνση.


Η μπλόφα μπορεί να εξυπηρετήσει ένα χρήσιμο σκοπό αποτροπής. Μέχρι στιγμής, η Βόρεια Κορέα δεν έχει διεξάγει έκτη πυρηνική δοκιμή, η οποία προβλεπόταν ότι θα συνέβαινε περίπου στις 15 Απριλίου, στην 105η επέτειο της γέννησης του Kim LL-sung. Ωστόσο η ρητορική αποτροπής είναι δίκοπο μαχαίρι εάν αυξήσει την αίσθηση της παράνοιας της Πιονγιάνγκ. Ο Kim Jong-un δεν είναι τρελός ή παράλογος, αλλά μια αυξημένη κατάσταση φόβου θα τον έκανε πιο επιρρεπή σε εσφαλμένες εκτιμήσεις και υπολογισμούς. Εάν οι ΗΠΑ για παράδειγμα καταρρίψουν ένα βορειοκορεατικό πύραυλο που εκτοξεύεται στο πλαίσιο δοκιμών, ο Kim θα μπορούσε να σκεφτεί ότι ήταν προοίμιο μιας εισβολής για την αλλαγή καθεστώτος και θα δρούσε αναλόγως.


Δεύτερον, σκεφτείτε... 

ΔΙΕΘΝΕΙΣ (ΠΑΝ)ΗΛΙΘΙΟΙ: Απίστευτο: Θυσίασαν κατσίκα στο αεροδρόμιο του Ισλαμαμπάντ για ασφαλείς πτήσεις

Απίστευτο είναι το περιστατικό που συνέβη στο αεροδρόμιο του Ισλαμαμπάντ. Συγκεκριμένα έσφαξαν μια μαύρη κατσίκα δίπλα σε ένα αεροσκάφος, πριν γίνει μια δοκιμαστική πτήση, την Κυριακή στο διεθνές αεροδρόμιο «Μπεναζίρ Μπούτο». Παρόλο που η ενέργεια αυτή έγινε για να φέρει «καλή τύχη», έχει δεχθεί δριμεία κριτική επειδή αντίκειται στους διεθνείς κανόνες για τις αεροπορικές μεταφορές.


Η θυσία της κατσίκας έγινε από την εθνική αεροπορική εταιρεία του Πακιστάν PIA πριν την δοκιμαστική πτήση ενός αεροσκάφους τύπου ATR – 42, επειδή στις 7 Δεκεμβρίου ένα αεροσκάφος του ίδιου τύπου που εκτελούσε δρομολόγιο από την πόλη Σιτράλ με προορισμό το Ισλαμαμπάντ συνετρίβη με αποτέλεσμα να σκοτωθούν 47 άτομα.


Οι διεθνείς κανόνες για τις αεροπορικές μεταφορές είναι εξαιρετικά αυστηροί και απαγορεύουν «συντρίμμια ξένου αντικειμένου» κοντά σε αεροσκάφος.  


Η Εθνική Υπηρεσία Πολιτικής Αεροπορίας των ΗΠΑ (Federal Aviation Administration), απαγορεύει «κάθε αντικείμενο ζωντανό ή όχι, το οποίο βρίσκεται σε ακατάλληλη θέση στο περιβάλλον του αεροδρομίου».


Στο διαδικτυακό φόρουμ των πιλότων «The Professional Pilots Rumour Network» αρκετοί ήταν εκείνοι που...

ΙΣΛΑΜΟΦΑΣΙΣΜΟΣ - ΔΙΕΘΝΕΙΣ (ΠΑΝ)ΗΛΙΘΙΟΙ: 15χρονος Πακιστανός «βλάσφημος» έκοψε το χέρι του για να εξιλεωθεί Υπερήφανοι οι γονείς του (!!!) και οι κάτοικοι του χωριού τον επευφήμησαν

Πακιστανός έφηβος έκοψε ηθελημένα το χέρι του για να εξιλεωθεί, καθώς πίστευε ότι είχε διαπράξει βλασφημία μέσα σε τέμενος, έγινε γνωστό από την αστυνομία.
 
Το περιστατικό με πρωταγωνιστή τον 15χρονο έγινε πριν από μερικές ημέρες σε ένα χωριό που απέχει 125 χιλιόμετρα από τη Λαχώρη, πρωτεύουσα της επαρχίας Πουντζάμπ, σύμφωνα με τον επικεφαλής της τοπικής αστυνομίας Ναουσέρ Άχμεντ.
 
Το παιδί είχε πάει σε ένα τζαμί, σε μία συγκέντρωση για να τιμηθεί ο προφήτης Μωάμεθ. Ο ιμάμης στο κήρυγμά του είπε στους πιστούς ότι αυτοί που αγαπούν τον προφήτη θα πρέπει πάντα να προσεύχονται και ρώτησε τους συμμετέχοντες ποιος από αυτούς είχε σταματήσει να το κάνει.
 
Ο 15χρονος σήκωσε κατά λάθος το χέρι του, επειδή δεν κατάλαβε καλά την ερώτηση, και αμέσως το πλήθος τον κατηγόρησε για βλασφημία.
 
Αφού επέστρεψε στο σπίτι του, ο έφηβος έκοψε το χέρι που είχε σηκώσει στη συγκέντρωση, το έβαλε σε ένα πιάτο και ξαναπήγε στο τζαμί για να το δείξει στον ιμάμη.
 
Ο Άχμεντ είπε ότι είδε ένα βίντεο στο οποίο κάτοικοι του χωριού επευφημούν το νεαρό αγόρι και οι γονείς του δηλώνουν υπερήφανοι για τον γιο τους.

ΙΣΛΑΜΟΦΑΣΙΣΜΟΣ - Πακιστάν: Λίντσαραν μέχρι θανάτου ζευγάρι χριστιανών για «βλασφημία»

Πακιστάν: Λίντσαραν μέχρι θανάτου ζευγάρι χριστιανών για «βλασφημία» Με την αιτιολογία ότι προσέβαλαν το Κοράνι, ένα ζευγάρι χριστιανών λιντσαρίστηκε  μέχρι θανάτου στο Πακιστάν από εξαγριωμένο πλήθος.

Οι σοροί του ζευγαριού, του οποίου δόθηκαν στη δημοσιότητα μόνο τα μικρά τους ονόματα, Σάμα και Σεχζάντ, κάηκαν στην υψικάμινο στην οποία εργάζονταν, στην πόλη Ράντα Κισάν της επαρχίας Πουντζάμπ.

Η βλασφημία θεωρείται πολύ σοβαρό ζήτημα στο Πακιστάν, ωστόσο πολλοί σημειώνουν ότι χρησιμοποιείται ως πρόφαση για την επίλυση προσωπικών διαφορών και για να στοχοποιούνται οι μειονότητες.
Όπως αναφέρει το BBC, αστυνομικοί προσπάθησαν να σώσουν το ζευγάρι, ωστόσο υποχώρησαν όταν δέχθηκαν επίθεση από πολυάριθμους οργισμένους διαδηλωτές.

ΙΣΛΑΜΟΦΑΣΙΣΜΟΣ - ΠΑΚΙΣΤΑΝ: Επίσημο δικαστήριο καταδίκασε Χριστιανή σε θάνατο, επειδή... ζήτησε να πιεί νερό από ποτήρι Μουσουλμάνου!

Μεσαίωνα θυμίζει η απόφαση πακιστανικού δικαστηρίου, σύμφωνα με την οποία μια Χριστιανή κάτοικος της χώρας καταδικάστηκε σε θάνατο για βλασφημία, επειδή ζήτησε να... πιει νερό από ποτήρι Μουσουλμάνων γειτόνων της και όταν εκείνοι αρνήθηκαν, προέβη σε υποτιμητικά σχόλια για το Ισλάμ


Η απόφαση αυτή επικυρώνει την αρχική ετυμηγορία που είχε επιβληθεί πριν από τέσσερα χρόνια.


Σύμφωνα με το ειδησεογραφικό πρακτορείο Reuters η Άζια Μπίμπι, μητέρα τεσσάρων παιδιών, είχε καταδικαστεί πρωτοδίκως με την ποινή του θανάτου το 2010 και δύο πολιτικοί της χώρας που παρενέβησαν υπέρ της, βρέθηκαν δολοφονημένοι, ο ένας μάλιστα εκτελέστηκε εν ψυχρώ από το σωματοφύλακά του.


Όταν εμφανίστηκε στο δικαστήριο ο δολοφόνος, το κοινό τον έρανε με λουλούδια και ο δικαστής που τον καταδίκασε σε φυλάκιση για το έγκλημα αναγκάστηκε να φυγαδευτεί εκτός Πακιστάν.


 

Πολλοί υπέρμαχοι των ατομικών δικαιωμάτων υποστηρίζουν ότι ο αμφιλεγόμενος νόμος περί βλασφημίας, έχει ανοίξει το δρόμο για πολλές υποθέσεις προσωπικής αντεκδίκησης, ενώ η ποινή είναι πάντα εις θάνατον.


 

Ακόμα και εκείνοι που ζητούν αναθεώρηση του νόμου, σύμφωνα με το Reuters, κατηγορήθηκαν για... βλασφημία.

ΤΟΥΡΚΙΑ: Πακιστανικά μαθήματα στην Αγκυρα για τους Τζιχαντιστες

Ο πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν δήλωσε ότι η Τουρκία είναι έτοιμη «για κάθε συνεργασία στον αγώνα κατά της τρομοκρατίας». Αλλά το πρόβλημα είναι πολύ σοβαρότερο απ' όσο πιστεύει η τουρκική ηγεσία.


Η παρούσα κατάσταση στην Τουρκία θυμίζει τα πρώτα χρόνια που το Πακιστάν υποστήριζε τους Ταλιμπάν. Το Ισλαμικό Κράτος στρατολογεί μαχητές στην Τουρκία. Αν η Τουρκία δεν καθαρίσει τα του οίκου της, σύντομα θα πάρει τον δρόμο της «πακιστανοποίησης» στον οποίο μια ντόπια τζιχαντιστική δομή θα κάνει τον σουνιτικό εξτρεμισμό να ριζώσει βαθιά στον ιστό της κοινωνίας.


Αν και η Τουρκία παραδέχεται πλέον την απειλή - η τουρκική κυβέρνηση έδωσε το πράσινο φως για στρατιωτική επέμβαση στο Ιράκ και στη Συρία -, πρέπει να αναγνωρίσει και τη δική της ευθύνη καθώς βοήθησε να δημιουργηθεί η απειλή αυτή.  


Η Τουρκία υποστηρίζει ότι οι ακραίες οργανώσεις ενισχύθηκαν επειδή δεν δόθηκε αρκετή βοήθεια στους μετριοπαθείς που προσπαθούσαν να ανατρέψουν τον Μπασάρ αλ Ασαντ. Αλλά, όπως τόνισε ο πρώην πρέσβης των ΗΠΑ στην Τουρκία Φράνσις Ριτσιαρντόνε, η Αγκυρα υποστήριξε ακραίες οργανώσεις, όπως το Μέτωπο Αλ Νούσρα, οι οποίες διοχέτευαν μαχητές και πόρους στη Συρία μέσω Τουρκίας.


Η ανάμειξη της Τουρκίας στον συριακό εμφύλιο παραπέμπει στην υποστήριξη του Πακιστάν προς τους Ταλιμπάν για να επηρεάσει την έκβαση του αφγανικού εμφυλίου. Αλλά ο τζιχαντισμός που υποβοήθησε το Πακιστάν δεν παρέμεινε στην άλλη πλευρά των συνόρων. Η Τουρκία βιώνει σήμερα την απαρχή ενός αντίστοιχου φαινομένου.


Στο Πακιστάν, ο στρατηγός Ζία ουλ Χακ υποστήριξε τις πολιτοφυλακές των μουτζαχεντίν για να πολεμήσουν τις σοβιετικές δυνάμεις στο Αφγανιστάν. Τα δίκτυα στρατολόγησης, που οργάνωσαν οι πακιστανικές μυστικές υπηρεσίες με τη βοήθεια των ΗΠΑ και της Σαουδικής Αραβίας, πυροδότησαν μια διαδικασία ριζοσπαστικοποίησης σε τμήματα του πακιστανικού πληθυσμού. Η πιο προφανής «ανοικτή» στην προπαγάνδα του μίσους ομάδα ήταν οι πάνω από τρία εκατομμύρια αφγανοί πρόσφυγες.


Τα παιδιά των προσφύγων άρχισαν να φοιτούν σε ιεροδιδασκαλεία (μεντρεσέδες) του πακιστανικού κινήματος των Ντεομπάντι, που είχε ως στόχο τη δημιουργία χαλιφάτου, και ένας αριθμός μαθητών και δασκάλων πήγε να πολεμήσει τους Σοβιετικούς. Οταν αυτοί αποσύρθηκαν και έπεσε η κομμουνιστική κυβέρνηση στην Καμπούλ, οι μουτζαχεντίν στράφηκαν ο ένας εναντίον του άλλου παρατείνοντας τον αφγανικό εμφύλιο και την παρουσία εκατομμυρίων προσφύγων στο Πακιστάν.


Η κυβέρνηση της Μπεναζίρ Μπούτο διευκόλυνε μια πολιτοφυλακή χιλιάδων σπουδαστών των μεντρεσέδων να περάσουν τα σύνορα και να πάρουν τον έλεγχο της επαρχίας Κανταχάρ του Αφγανιστάν. Με τη βοήθεια του Πακιστάν, η πολιτοφυλακή αυτή των «Ταλιμπάν» (που σημαίνει, ακριβώς, «σπουδαστές») κατέκτησε μεγάλο μέρος του Αφγανιστάν και ανακήρυξε χαλίφη τον πολέμαρχο μουλά Ομάρ.


Η μαχητικότητά τους σύντομα πέρασε τα σύνορα. Σ' αυτή τη δεύτερη φάση το Πακιστάν δέχθηκε ένα κύμα αντισιιτικής βίας που περιλάμβανε, για παράδειγμα, βομβιστικές επιθέσεις στα μεγαλύτερα σιιτικά τζαμιά του Καράτσι.


Ομοίως, η απόφαση της τουρκικής κυβέρνησης να κάνει τα στραβά μάτια στη δραστηριότητα του Ισλαμικού Κράτους εντός των συνόρων της οδήγησε στην αύξηση της επιρροής των εξτρεμιστών σε ορισμένες περιοχές των μεγάλων πόλεων της Τουρκίας. Οι πρόσφατοι άνευ προηγουμένου εμπρησμοί σιιτικών τζαμιών στην Κωνσταντινούπολη δείχνουν ότι και η Τουρκία μπαίνει στη δεύτερη φάση.


Η τελική και πιο επικίνδυνη φάση του εξτρεμισμού στο Πακιστάν επήλθε όταν αντιστράφηκε η ροή μαχητών. Αφού οι Ταλιμπάν κατέκτησαν το μεγαλύτερο μέρος του Αφγανιστάν, παρείχαν στρατόπεδα εκπαίδευσης και υλικοτεχνική υποστήριξη στους πακιστανούς συμμάχους τους, δυσκολεύοντας το Πακιστάν στον έλεγχο των τζιχαντιστικών οργανώσεων εντός του εδάφους του. Μετά την 11η Σεπτεμβρίου 2001, ο στρατηγός Περβέζ Μουσάραφ προσπάθησε να πατάξει τους μαχητές εντός του Πακιστάν. Οι προσπάθειές του κορυφώθηκαν το 2007 με τη μάχη του Κόκκινου Τζαμιού στην Ισλαμαμπάντ που οδήγησε στον σχηματισμό του κινήματος των Πακιστανών Ταλιμπάν.

 

Η Τουρκία δεν έχει φθάσει ακόμη σ' αυτό το στάδιο. Αλλά το Ισλαμικό Κράτος μπορεί να βρει πρόσφορο έδαφος για στρατολόγηση ανάμεσα στα 1,3 εκατ. σύρους πρόσφυγες στην Τουρκία. Και οι τούρκοι πολίτες μπορεί να παρασυρθούν στη δίνη του τζιχαντισμού, όπως συνέβη με τους Πακιστανούς.