"Κόμμα = Ομάς ανθρώπων, ειδότων ν' αναγιγνώσκωσι και ν' αρθογραφώσιν εχόντων χείρας και πόδας υγιείς, αλλά μισούντων πάσαν εργασίαν, οίτινες ενούμενοι υπο ένα οιονδήποτε αρχηγόν, ζητούσι ν' αναβιβάσωσιν αυτόν δια παντός μέσου εις την έδραν πρωθυπουργού, ίνα παρέχη αυτοίς τα μέσα να ζώσι χωρίς να σκάπτωσι"
Εμμανουήλ Ροΐδης , Έλληνας πεζογράφος και κριτικός (1836-1904)


Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΒΗΜΑ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΒΗΜΑ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Ελληνικής κομματοσκυλαρο-ξεφτιλαρόπληκτης "δημοσιογραφίας" κωμωδία

 


 


 

 
 





 





 
 

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΣΥΡΙΖΝΕΛέητα ΤΡΟΜΟΞΕΦΤΙΛΑΡΟΠΛΗΚΤΗ ΜΠΑΝΑΝΙΑ: Η (αριστερόπληκτη) Δημοκρατία και οι τρομοκράτες

Η υπόθεση της άδειας στον Δ.Κουφοντίνα, δεν αφορά μια τυπική εφαρμογή του νόμου, όπως υποστηρίζει η κυβέρνηση.  
 
 
Πρώτα από όλα γιατί το πρόσωπο αυτό συμβολίζει, με όλες του τις προεκτάσεις την τρομοκρατική βία που ταλάνισε τη χώρα για τρεις δεκαετίες και συνεχίζει να την ταλανίζει ακόμα.

 
Ίσως ακόμα χειρότερα, όπως απέδειξε η υποδοχή του κατά την έξοδο από τον Κορυδαλλό, εξακολουθεί να αποτελεί πρότυπο για μια νέα γενιά ανεγκέφαλων που δεν χάνουν ευκαιρία να υποδηλώσουν την παρουσία τους. Είναι νωπό άλλωστε ακόμα το τελευταίο περιστατικό με τη δολοφονική επίθεση στα γραφεία του ΠΑΣΟΚ.

 
Ας μην ξεχνάμε ακόμα ότι ο Δ.Κουφοντίνας, όχι απλώς δεν έχει παραδώσει το όπλο του, το περιβόητο 45αρι με το οποίο δολοφονούσε, αλλά δεν χάνει ευκαιρία να εκδηλώνει τη συμπαράσταση του σε τρομοκρατικές ομάδες που ξεπήδησαν μετά την εξάρθρωση της 17Ν.  
 
 
Επιπλέον όχι μόνο δεν εκδήλωσε ούτε για μια στιγμή μεταμέλεια για τις δολοφονίες του ,αλλά εξακολουθεί να υποστηρίζει την ένοπλη τρομοκρατία.

 
Δεν αρκεί λοιπόν να εκτιμάται μόνο η συμπεριφορά του μέσα στις φυλακές, αλλά  έπρεπε  να συνεκτιμηθούν και άλλα στοιχεία τόσο της προσωπικότητας και του χαρακτήρα του, όσο και των γενικότερων επιπτώσεων που προκαλεί η περίπτωση του. 
 
 
Είναι χαρακτηριστική αντίδραση των πρέσβεων των ΗΠΑ και της Μεγάλης  Βρετανίας, που πολίτες τους υπήρξαν θύματα του.

 
Δεν μπορεί να αγνοείται ότι δεν έχουμε να κάνουμε με έναν απλό φυλακισμένο, αλλά με κάποιον που η περίπτωση του προκάλεσε για πολλά χρόνια διπλωματικές και πολιτικές περιπλοκές στις διεθνείς σχέσεις της χώρας μας.

 
Η δημοκρατία πράγματι δεν εκδικείται αλλά οφείλει να αυτοπροστατεύεται και να μην δίνει συγχωροχάρτια στους υπονομευτές της. 
 
 
Ας το αντιληφθούν, αν μπορούν βέβαια, κυβερνητικά στελέχη και υπουργοί, όπως ο κ.Κοντονής που...

ΕΛΛΗΝΟΦΩΝΗ ΣΥΡΙΖΟΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΟΠΛΗΚΤΗ ΣΟΒΙΕΤΙΑ: Στο (αριστερό) περιθώριο της Ιστορίας

Είμαστε η μόνη ίσως χώρα στον κόσμο και σίγουρα η μοναδική στην Ευρώπη που δεν εννοούμε να παραδεχθούμε μια ιστορική πραγματικότητα που αποτελεί πλέον κοινό τόπο για όλους τους άλλους πλην ημών. Υπερηφανευόμαστε ότι εδώ γεννήθηκε η Δημοκρατία, αλλά φαίνεται ότι έχουμε αλλεργία σε κάθε είδους δημοκρατική αντιπαράθεση.

 
Η καταδίκη των ολοκληρωτικών καθεστώτων και των εγκλημάτων τους, ενώ θα έπρεπε να αποτελεί αναπόσπαστο στοιχείο της δημοκρατικής μας κουλτούρας, αποτελεί ένα ακόμα στοιχείο διχαστικής σύγκρουσης με πρωτοβουλία μάλιστα αυτών που έπρεπε να είχαν τη γενναιότητα και την ευθύνη να τα καταδικάσουν χωρίς προσχήματα, αστερίσκους και επιπόλαιες δικαιολογίες.

 
Η καταδίκη του ολοκληρωτισμού και των εγκλημάτων θα μπορούσε να ήταν μια μοναδική ευκαιρία για μια αριστερά που υποτίθεται ότι θέλει να προσαρμοστεί στα σύγχρονα ευρωπαϊκά δεδομένα. Μια ευκαιρία πολιτικής και ιδεολογικής ενηλικίωσης και εγκατάλειψης παρωχημένων κομμουνιστικών ψευδαισθήσεων. Πολύ περισσότερο που δεν υπάρχει πουθενά στον κόσμο μια κυβερνώσα, ιδιαίτερα, αριστερά που να παραμένει απολογητής εγκλημάτων ενός καθεστώτος που θέλησε να αλλάξει την κοινωνία αλλά κατάφερε να γίνει ο σκληρότερος δυνάστης.

 
Ο ΣΥΡΙΖΑ και τα στελέχη του όμως με την ίδια ευκολία που εγκατέλειψαν την αντιμνημονιακή ρητορεία εν ονόματι της εξουσίας, αναζητούν προσχήματα για να καλύψουν τη μεταστροφή τους. 
 
 
Επιστρέφουν όποτε τους βολεύει στο κομμουνιστικό παρελθόν τους, όχι τόσο γιατί εξακολουθούν να πιστεύουν σε αυτό, αλλά σε μια απέλπιδα προσπάθεια να ξανακερδίσουν ένα μέρος από το χαμένο κομματικό τους ακροατήριο.

 
Δεν κατανοούν όμως ότι...

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΙΑ στην ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΠΑΝΑΝΙΑ: Nα προσφέρουμε στους ΘΑΝΑΤΟΠΟΙΝΙΤΕΣ το Τελευταίο Δείπνο



Στους ώμους του Διευθυντή του ΒΗΜΑτος Αντώνη Καρακούση πέφτει πλέον το βάρος για την μάχη που θα ακολουθήσει.


Ο Ψυχάρης βγήκε οριστικά από το κάδρο εγκαταλείποντας 680 οικογένειες στα ανθρώπινα αισθήματα (θέλει η πουτάνα να κρυφτεί και η χαρά δεν την αφήνει) για τους εργαζόμενους που τρέφουν το Μέγαρο Μαξίμου, η ΑΥΓΗ και η Εφημερίδα των Συντακτών.


Ο Καρακούσης λοιπόν κάνει αυτές τις ώρες αγώνα δρόμου ώστε να μπορέσει να καταβληθεί το Δώρο των Χριστουγέννων στους εργαζόμενους και να μπορέσει να βγει στα περίπτερα το ΒΗΜΑ της Κυριακής.  


Ακόμη και στους θανατοποινίτες δίνεται το δικαίωμα του τελευταίου δείπνου και της εξομολόγησης. 


Ας έχουν την ευκαιρία οι δημοσιογράφοι του ΒΗΜΑτος να πουν την τελευταία λέξη. 


Θα πρέπει και οι δανείστριες τράπεζες να καταλάβουν ότι εάν πάψουν οριστικά να κυκλοφορούν το ΒΗΜΑ και ΤΑ ΝΕΑ στην πραγματικότητα θα μείνουν και οι ίδιες μόνο με τα χρέη. 


Κανείς τίτλος εφημερίδας δεν έχει καμμία αξία όταν η εφημερίδα δεν υπάρχει στα περίπτερα. 


Οι δημοσιογράφοι του ΒΗΜΑτος λοιπόν...

ΔΙΕΘΝΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗ και ΣΥΡΙΖΟΤΣΑΡΛΑΤΑΝΑΔΙΚΟ: Από τον Τσίπρα στον Τραμπ

Γράφει ο ΒΗΜΑΤΟΔΟΤΗΣ


Πολλοί είναι αυτοί που τελευταίως σχολιάζουν το τραγικό αδιέξοδο στο οποίο έχει περιέλθει ο Αλ. Τσίπρας  μετά την εκλογή του Ντόναλντ Τραμπ στην προεδρία των Ηνωμένων Πολιτειών. Και αυτό γιατί ο Πρωθυπουργός συνειδητοποιεί πλέον ότι υπήρξε ο πρώτος κήρυκας της αντισυστημικής ρητορείας εξασφαλίζοντας δι' αυτής την κατάληψη της εξουσίας στην Ελλάδα...



***

Τώρα όμως αντιλαμβάνεται πού μπορεί να οδηγήσει η κατάχρηση του δημαγωγικού αντισυστημικού λόγου. Ο Τραμπ δίνει δύναμη σε όλη την εθνικιστική Δεξιά, παντού, σε ολόκληρο τον κόσμο. Τον χειροκρότησαν η Λεπέν στη Γαλλία, ο Φάρατζ στη Βρετανία, το ακροδεξιό-ξενοφοβικό κόμμα ΑfD στη Γερμανία, ο Μιχαλολιάκος στην Ελλάδα...



***

Προφανώς δεν είναι ό,τι καλύτερο για την Αριστερά και τον Αλ. Τσίπρα. Μαύρα φίδια τον ζώνουν πια απ' όλες τις πλευρές. Στην πολιτική τίποτα δεν μένει χωρίς συνέπειες. Ολα εδώ πληρώνονται...



***

Και επειδή ορισμένοι στον ΣΥΡΙΖΑ, αλλά και στην κυβέρνηση, έβλεπαν τις διαδηλώσεις Αμερικανών εναντίον του Ντόναλντ Τραμπ με το σύνθημα «not my president» και χαριεντίζονταν, δεν έλειψαν οι προειδοποιήσεις μη συμβεί στο μέλλον κάποια διαδήλωση στην Αθήνα κατά της πολιτικής Τσίπρα με το σύνθημα «not my prime minister».



***

Είμαι βέβαιος ότι όλα αυτά τα μηνύματα ήρθαν και έρχονται στον Πρωθυπουργό, αν κρίνει κανείς πόσες συσκέψεις έγιναν στο Μέγαρο Μαξίμου μετά την εκλογή Τραμπ. Προς τα έξω ο κ. Τσίπρας δείχνει... ψύχραιμος και... αισιόδοξος και εμφανίζεται να εναποθέτει όλες του τις ελπίδες στον ερχομό του απερχόμενου προέδρου των ΗΠΑ Μπαράκ Ομπάμα.  


Και ξέρετε τι κουβεντιάζεται σε αυτές τις κλειστές συσκέψεις στο Μαξίμου; 


Οτι...

ΚΟΙΝΩΝΙΑ: Παιδιά με ηθικό IQ

EΞΑΙΡΕΤΙΚΟΥ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝΤΟΣ
ΓΟΝΕΙΣ ΠΡΟΣΕΞΤΕ ΤΟ 


«Ποιoς ενδιαφέρεται σήμερα να μεγαλώσει ηθικά παιδιά;». Το ερώτημα το λαθράκουσα από μια παρέα γονέων στην παιδική χαρά. Εμεινε εκεί να αιωρείται ανάμεσα στην αμμοδόχο και τις κούνιες. Το ίδιο απόγευμα, την ώρα που διάβαζα στα παιδιά μου την αγαπημένη (μου) σειρά παιδικών βιβλίων - «Ο μικρός φιλόσοφος» (εκδ. Μεταίχμιο) - το ερώτημα σαν να επανήλθε. Φυσικά, δεν έδωσα απάντηση. Αλλωστε, στο «ηθικός» κάθε γονιός προσδίδει το νόημα που θέλει.  




Οπως έγραφε προ καιρού στους «New York Times» o Ανταμ Γκραντ, καθηγητής μάνατζμεντ και ψυχολογίας στο Πανεπιστήμιο της Πενσιλβάνια, παρότι οι δυτικοί γονείς δείχνουμε μια κάποια εμμονή με τις επιδόσεις των παιδιών μας (θυμάμαι έναν γνωστό που ολοφυρόταν επειδή η κόρη του δεν κατόρθωσε να πάρει το Proficiency στην Α΄ Γυμνασίου), η επιτυχία δεν είναι τελικά το Νο 1 στις προτεραιότητες που έχουμε για το μεγάλωμά τους. Ανθρωποι από 50 χώρες που μετείχαν σε πρόσφατη έρευνα για το ποιες είναι οι βασικές αρχές στη ζωή τους, περιέργως δεν προέταξαν τα επιτεύγματα αλλά το ουσιαστικό ενδιαφέρον για τους άλλους, αυτό που λέμε «ενσυναίσθηση». Στο άρθρο του αυτό («Raising a Moral Child»), το οποίο προκάλεσε, είναι η αλήθεια, μεγάλο διαδικτυακό κουσκούς, ο Γκραντ υπογραμμίζει ότι η «ηθική ανάπτυξη» του παιδιού δεν είναι εύκολη υπόθεση (αρκεί μια ματιά στις στρατιές ηθικά υπανάπτυκτων ενηλίκων).  


Εδώ δεν επαρκούν τα εντατικά ιδιαίτερα μαθήματα, ούτε τα ηθικοπλαστικά γονεϊκά κηρύγματα. Ούτε καν οι μύθοι του Αισώπου. Εδώ μιλούν οι πράξεις.




Σε ένα παλαιό κλασικό πείραμα, ο διαβόητος καναδός ψυχολόγος Τζέι Φίλιπ Ράστον κάλεσε 140 παιδιά (δημοτικού και γυμνασίου) να παίξουν με ένα παιχνίδι, το οποίο στη συνέχεια καλούνταν είτε να κρατήσουν είτε να χαρίσουν σε ένα μη προνομιούχο παιδί. Στο πρώτο μέρος του πειράματος διαφορετικές ομάδες παιδιών παρακολούθησαν έναν δάσκαλο να παίζει το παιχνίδι. Σε κάποιες ομάδες παιδιών ο δάσκαλος εξήρε τη γενναιόδωρη συμπεριφορά, σε κάποιες άλλες πάλι σιωπούσε εντελώς. Μπροστά σε κάποιες ομάδες, ο δάσκαλος χάριζε το παιχνίδι στο φτωχό παιδί, μπροστά σε κάποιες άλλες κρατούσε το παιχνίδι για τον εαυτό του. Τα αποτελέσματα του πειράματος ήταν πραγματικά εντυπωσιακά:
 
Η επίδραση του ενήλικου ήταν βεβαίως καταλυτική στη συμπεριφορά των ανηλίκων. Πιο γενναιόδωρη ομάδα αποδείχθηκε όμως εκείνη με τα παιδιά που απλώς είδαν τον δάσκαλο να χαρίζει το παιχνίδι. Χωρίς συμβουλές. Πρωτίστως, χωρίς την κουραστική παρλάτα: «Είναι σημαντικό να μοιράζεσαι με τους άλλους και ιδιαίτερα με εκείνους που έχουν ανάγκη...».




Ομως τo ηθικό IQ του παιδιού δεν βρίσκεται πάντα ψηλά στη γονεϊκή ατζέντα. «Δίνοντας προτεραιότητα στην ευτυχία των παιδιών μας, συχνά αποφεύγουμε να τα "στριμώξουμε" όταν δεν πάρουν την ευθύνη που τους αναλογεί απέναντι στους συνομηλίκους τους» θα γράψει ο Ρίτσαρντ Βάισμπουρντ, παιδοψυχολόγος και ειδικός σε θέματα εκπαίδευσης στο Harvard Graduate School of Education (HGSE), στο βιβλίο του «The Parents We Mean to Βe» (2009). Είναι, π.χ., ένας αμερικανός έφηβος που έχει πια βαρεθεί την ποδοσφαιρική ομάδα στην οποία παίζει και θέλει να ξεκινήσει βόλεϊ. Η μητέρα του τον προτρέπει να κάνει αυτό που τον ευχαριστεί. Ο πατέρας του, πάλι, προσπαθεί να τον αποτρέψει, το ποδόσφαιρο είναι καλό για το CV του στο κολέγιο. Και οι δύο γονείς ενδιαφέρονται για το παιδί, αλλά κανείς δεν ασχολείται με το «ηθικά» προφανές: 

ΕΛΛΗΝΟΦΩΝΟ ΣΥΡΙΖΟΠΛΗΚΤΟ ΚΩΛΟΧΑΝΕΙΟ: Maximou... air travel - Πάρε κι εμένα μαζί σου τσάμπα Μπάρμπα

Γράφει ο ΒΗΜΑΤΟΔΟΤΗΣ


Κοιτάξτε τι συνέβη με το (κρατικό) ΑΠΕ. Διαθέτει τέσσερις πολιτικούς συντάκτες που καλύπτουν το κυβερνητικό ρεπορτάζ και κατ' επέκταση τη δραστηριότητα του Πρωθυπουργού (δηλώσεις, συναντήσεις, επισκέψεις κ.τ.λ.). Στην Κίνα όμως δεν πήγε κανείς από τους τέσσερις. Αντιθέτως πήγε ο πρόεδρος του Αθηναϊκού Πρακτορείου Ειδήσεων, διορισμένος από την κυβέρνηση, προσωπικός φίλος του Αλ. Τσίπρα. Και επειδή ως πρόεδρος του ΔΣ δεν μπορεί να υπογράφει τα ρεπορτάζ, τα στέλνει, μου λένε, στην Αθήνα υπό τη μορφή non papers. 


Τα ταξίδια στην Κίνα με τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας ή τον Πρωθυπουργό αποτελούσαν ανέκαθεν προνομιακή δημοσιογραφική αποστολή. Αλλά το να παίρνεις μαζί σου έναν πρόεδρο κρατικού ειδησεογραφικού πρακτορείου που τον διόρισες εσύ για να σε καλύπτει δημοσιογραφικά, αλλάζει κάπως το όλο θέμα. Δεν νομίζετε;

 
Maximou... air travel

 
Απίστευτο και όμως αληθινό. Η πρώτη και δεύτερη φορά αριστερή κυβέρνηση ανακάλυψε τη χλιδή με τα κρατικά αεροπλάνα και τους έδωσε να καταλάβουν. Τους τελευταίως 17 μήνες τα ταξίδια κρατικών αξιωματούχων με τα Εμπραέρ και το Gulfstream μου λένε εγκύρως ότι είναι πάμπολλα, τα διπλασίασαν σε σχέση με τις προηγούμενες κυβερνήσεις.  


Οι πάντες πλέον στην κυβέρνηση (περιλαμβανομένου και του Προέδρου της Δημοκρατίας) πετούν με τα κρατικά αεροσκάφη. 


Να σκεφτείτε ότι...

ΚΟΙΝΩΝΙΑ και ΠΟΛΙΤΙΚΗ στην ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΠΑΝΑΝΙΑ: Πόσο ακόμα θα πληρώνουμε την εθνική μας τύφλωση;



Πόσες δεκαετίες ακόμα πρέπει να περάσουν για να αντιληφθούμε ότι ο λαϊκισμός και οι τζάμπα υπερπατριωτικές μαγκιές οδηγούν σε εθνικές ταπεινώσεις;  


Οτι στο τέλος πληρώνουμε πολύ ακριβά τα μεγάλα λόγια, τις ανέξοδες και παραπλανητικές υποσχέσεις που κατά κανόνα καταλήγουν  σε κοινωνικά, οικονομικά και πολιτικά αδιέξοδα, ενώ οι πρωταγωνιστές τους βάζουν την ουρά στα σκέλια...


 
Εναν και πλέον αιώνα πριν, με αφορμή τη χρεοκοπία της χώρας, η εφημερίδα «Παλιγγενεσία» σχολίαζε την τότε κατάσταση που ελάχιστα απέχει από τη σημερινή ως εξής: «Το επάγγελμα του "πατριώτου" είναι το φθηνότερον όλων, ενίοτε και το καρποφορώτερον. [...] Σεις οι μονοπωλιακοί "πατριώται" φωνάζετε κατά της "χρεωκοπίας" διά να διατηρείτε την τιμήν σας ακεραίαν και το μέτωπον ακηλίδωτον. [...] Ουδέν ευκολώτερον του να κάμνει κανείς τον μεγαλοπρεπή και υπερήφανον και να κραυγάζει "Ανευ δανείου και άνευ χρεωκοπίας!" ή "Η Ελλάς θέλει να ζήση και θα ζήση"!».


 
Η καταγραφή είναι του Γ. Δερτιλή και παρά τις εθνικές και πολιτικές  τραγωδίες που έχουν μεσολαβήσει από τότε, δείχνει ότι επιμένουμε στα ίδια λάθη, στις ίδιες νοοτροπίες και αναπόφευκτα πληρώνουμε με το ίδιο νόμισμα, της εξάρτησης από τους δανειστές, τις αυταπάτες που μας έτρεφαν. Είναι εντυπωσιακό πώς η ίδια ιστορία επαναλαμβάνεται ανά τακτά σχεδόν χρονικά διαστήματα με ακρίβεια που εκπλήσσει.


 
Ο διεθνής οικονομικός έλεγχος που ακολούθησε τη χρεοκοπία του 1893 επέβαλε την απευθείας εποπτεία των δανειστών στα δημόσια οικονομικά και την άμεση εκχώρηση των εσόδων από τα κρατικά μονοπώλια. Σε περίπτωση μάλιστα που δεν πιάνονταν τα αναμενόμενα έσοδα, προβλεπόταν και... κόφτης, όχι δαπανών όπως σήμερα, αλλά εσόδων από συγκεκριμένες πηγές! Και βέβαια ο νόμος που είχε ψηφιστεί δεν μπορούσε να αναθεωρηθεί χωρίς τη σύμφωνη γνώμη των δανειστών.


 
Η οριστική απαλλαγή από το δάνειο αυτό έληξε  το 1978. Ογδόντα χρόνια δηλαδή μετά την εκταμίευσή του. Αν σας θυμίζει κάτι με τα 99 χρόνια που θα διέπουν τη λειτουργία του νέου υπερταμείου που αποδέχθηκε η κυβέρνηση Τσίπρα, είναι προφανώς απλή σύμπτωση...


 

Το τίμημα λοιπόν της δημαγωγίας, του λαϊκισμού αλλά και του εκμαυλισμού μιας ευεπίφορης σε άσφαιρες αγωνιστικές εξάρσεις κοινωνίας είναι βαρύ και επαναλαμβανόμενο.  


Αυτό πληρώνουμε για μια φορά ακόμα και αυτοί που έτειναν ευήκοα ώτα στις... αγωνιστικές πλειοδοσίες του κ. Τσίπρα και όσοι προσπάθησαν να προειδοποιήσουν για τα επερχόμενα δεινά. Και απ' ό,τι φαίνεται...

ΔΙΕΘΝΕΙΣ ΤΣΑΡΛΑΤΑΝΟΙ στην ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΣΥΡΙΖΑΝΕΛΟΠΛΗΚΤΗ ΜΠΑΝΑΝΙΑ: Μα πόσο Καημένος;…



Μα πόσο Καημένος πρέπει να είναι κανείς για να λέει ότι κάτι που μόλις ψήφισε ο ίδιος και το κόμμα του στη Βουλή είναι παράνομο και αντισυνταγματικό;  


Και όμως το ψήφισε! Την ίδια ώρα!
 

Πόσο Καημένος μπορεί να είναι για λέει ότι «σήμερα τελειώνουν τα μνημόνια» την ώρα που υπογράφει καινούργια!
 

Πόσο Καημένος πρέπει να είναι για να έχει πει 3-4 φορές ότι θα παραιτηθεί αν γίνει κάτι, το οποίο τελικά γίνεται, η κυβέρνησή του το κάνει, κι αυτός, φυσικά, στο τέλος, δεν παραιτείται ενώ όλα αυτά περνάνε – ειδικά μισθολόγια κοκ…
 


Πόσο Καημένος πρέπει να είναι για να φωνάζει «είμαι πατριώτης» την ώρα που ψηφίζει να μπει όλη η Ελλάδα σε ένα… ταμείο για τα επόμενα 100 χρόνια! Ολος ο εθνικός πλούτος, ότι έχει και δεν έχει αυτός ο τόπος, δόθηκε, ουσιαστικά, για πάντα… 


Αυτά και τόσα άλλα λένε ξεκάθαρα πόσο Καημένος μπορεί να είναι.

 
Λένε όμως, ακόμα περισσότερο... 

ΕΛΛΗΝΟΦΩΝΟ ΣΥΡΙΖΟΠΛΗΚΤΟ ΚΩΛΟΧΑΝΕΙΟ: «Στον εθνικό μας τσαρλατάνο-ΣΥΡΙΖΟΤΣΟΛΙΑ η Πατρίς ευγνωμονούσα!».



Οφείλω να ομολογήσω ότι η Ελλάδα πρέπει να ευγνωμονεί τον Αλέξη Τσίπρα και όσους τον περιστοιχίζουν. 


Κανείς πριν από αυτόν δεν κατάφερε να διαλύσει τόσο εκκωφαντικά τις συλλογικές αυταπάτες του ελληνικού λαού και να διακωμωδήσει τόσο αποτελεσματικά τους διαχρονικούς μύθους της παράταξης που εκπροσωπεί.


 
Την ίδια στιγμή που φροντίζει με επιμέλεια στα όρια του σαδισμού να τιμωρεί όσους τον πίστεψαν και να δικαιώνει όσους τον υποπτεύθηκαν.


 
Εχουν μεγάλη πλάκα, ας πούμε, τα μούτρα όσων επέλεξαν τον ΣΥΡΙΖΑ προκειμένου να απαλλαγούν από τα βάρη της διακυβέρνησης Σαμαρά (τους φόρους και κυρίως τον ΕΝΦΙΑ) ή για να διατηρήσουν το μαγαζάκι τους (όπως οι φαρμακοποιοί ή οι επαγγελματίες).


 
Οσων, δηλαδή, συνέπραξαν σε ένα ιστορικό ατύχημα στο όνομα μιας προσωπικής πονηριάς.




Μεγαλύτερη πλάκα όμως έχουν τα μούτρα όσων μετείχαν αυτοβούλως και αφελώς στην πολιτική ψευδαίσθηση που οδήγησε στο ατύχημα.


 
Οσοι πίστεψαν, δηλαδή, ότι υπάρχει «άλλος δρόμος» ευκολότερος, ότι θα μείνουν στο ευρώ χωρίς Μνημόνιο, ότι θα διαγράψουν το χρέος επειδή είναι παράνομο και επονείδιστο, ότι θα προσποιηθούμε όλοι μαζί πως η χώρα δεν χρεοκόπησε ή πως για τη χρεοκοπία της φταίει κάποιος άλλος ή πως θα πληρώσει κάποιος άλλος - «αυτός ο άλλος, αυτός ο άλλος, είναι ευεργέτης μου μεγάλος!».





Αυτές τις ανοησίες εμπορεύτηκαν. Αλλά ευτυχώς ο Τσίπρας κατάφερε να αποδείξει με τον πιο ωμό τρόπο ότι το όχημα που τον οδήγησε στην εξουσία δεν ήταν παρά μια παρανοϊκή μαζική αυθυποβολή. Ο ίδιος το αποκάλεσε «αυταπάτη» - το δεύτερο συνθετικό της λέξης είναι «απάτη»...


 
Ακόμη και έτσι όμως η διάλυση των μύθων που τον εκκόλαψαν αποτελεί ουσιαστική και ανεκτίμητη εθνική προσφορά.  


 
Ο μύθος της ανιδιοτελούς Αριστεράς; 
Κολοκύθια τούμπανα! Υπογράφουν ό,τι τους βάλουν στο τραπέζι και ψηφίζουν ό,τι τους ζητήσουν, αρκεί να παραμείνουν στην εξουσία. 




Ο μύθος της Αριστεράς που αντιστέκεται;
 
Αστεία πράγματα! Εφαρμόζουν τις δεξιές επιλογές που ακόμη και οι πιο δεξιές κυβερνήσεις αρνήθηκαν να εφαρμόσουν. Δεν τηρούν ούτε τα προσχήματα στην υποταγή τους.


 
Ο μύθος του «ηθικού πλεονεκτήματος» της Αριστεράς; 
Γελάνε κι οι κότες!




Οχι μόνο μας τρέλαναν στο ψέμα και στο παραμύθι, όχι μόνο υιοθέτησαν τις πιο φαύλες μεθόδους διακυβέρνησης, αλλά δεν υπερασπίστηκαν καν τις στοιχειώδεις αξίες της ανθρώπινης αξιοπρέπειας.


 
Ο πρέσβης της Βενεζουέλας χούφτωνε τα κορίτσια και ο Τσίπρας έγραφε στον Μαδούρο ότι «το προσωπικό της πρεσβείας έχει επιδείξει πολιτική ωριμότητα και δεν θα λάβει μέτρα εντός της Ελλάδας που θα δημοσιοποιούσαν το πρόβλημα, γεγονός που θα εκμεταλλεύονταν στο έπακρο τα συστημικά μέσα ενημέρωσης για να βλάψουν την Αριστερά».


 
Νομίζω ότι πιο σιχαμερή διατύπωση δεν έχω διαβάσει στη ζωή μου. Διέσυραν τα κορίτσια αλλά από «πολιτική ωριμότητα» σιωπούν για να μην το πάρουν χαμπάρι οι εφημερίδες και πάθει ζημιά η Αριστερά - αυτό κι αν είναι «ηθικό πλεονέκτημα»...


 
[Μετά μάλιστα τις απέλυσαν!]





Το «ηθικό πλεονέκτημα» αποδεικνύεται τελικά ένας χυδαίος αμοραλισμός. Δεν πειράζει αν μας πιάνουν τον κώλο, αρκεί να μην το πάρουν χαμπάρι οι εφημερίδες.


 
Προσέξτε:  

ΔΙΕΘΝΕΙΣ ΗΛΙΘΙΟΙ - ΤΟΥΡΚΙΑ: H τουρκολάγνα Μέρκελ συνεχίζει να κάνει τα γλυκά μάτια στον φασίστα Ερντογάν - Μετά το "ναι" σε δίωξη γερμανού κωμικού για σάτιρα κατά του ισλαμοφασίστα, βρέθηκε σε καταυλισμό προσφύγων στο τουρκικό Γκαζιαντέπ -

Με πρόσφυγες στον καταυλισμό της περιοχής του Γκαζιαντέπ συνομίλησε η Άνγκελα Μέρκελ κατά την επίσκεψή της στην τουρκική μεθοριακή πόλη το Σάββατο μαζί με τους Ντόναλντ Τουσκ και Φρανς Τίμερμανς. 


Η Γερμανίδα καγκελάριος βρέθηκε ξανά στην Τουρκία για συνομιλίες με τον Αχμέτ Νταβούτογλου, επιδιώκοντας να κατευνάσει το κλίμα μεταξύ Άγκυρας-ΕΕ και να προωθήσει την εφαρμογή της συμφωνίας για το προσφυγικό.
 
Κορίτσια που φορούσαν παραδοσιακές συριακές ενδυμασίες υποδέχθηκαν με λουλούδια την Γερμανίδα καγκελάριο, τον πρόεδρο της ΕΕ και τον πρώτο αντιπρόεδρο της Κομισιόν στον καταυλισμό όπου διαμένουν περίπου 5.000 πρόσφυγες.
 
Η καγκελάριος είχε γίνει νωρίτερα δεκτή από τον Αχμέτ Νταβούτογλου στο αεροδρόμιο του Γκαζιαντέπ.
 
Η επίσκεψη πραγματοποιείται κάτω από ενισχυμένα μέτρα ασφαλείας με αστυνομικούς να περιπολούν στους δρόμους της πόλης, η οποία γίνεται στόχος ρουκετών από συριακές περιοχές που ελέγχονται από το Ισλαμικό Κράτος.
 
Μέρκελ, Τουσκ και Τίμερμανς αναμένεται να εγκαινιάσουν επίσης συμβολικά ένα κέντρο στήριξης για τα παιδιά όπου μπορούν να παίξουν καθώς και να λάβουν ψυχολογική στήριξη. Το κέντρο χρηματοδοτήθηκε με ευρωπαϊκά κονδύλια.
 
Η συμφωνία έχει αρχίσει να εφαρμόζεται πλήρως εδώ και τρεις εβδομάδες, αλλά είναι πολλές οι δυσκολίες στην υλοποίησή της.
 
Όπως αναφέρει το Reuters, οι αφίξεις στην ελληνική πλευρά έχουν μειωθεί κατακόρυφα αλλά τις τελευταίες ημέρες έχουν αρχίσει να κυμαίνονται σε μερικές δεκάδες καθημερινά, ενώ η Άγκυρα βλέπει να απομακρύνεται η συμφωνία για απελευθέρωση της βίζα τον Ιούνιο -βάσει της οποίας η τουρκική κυβέρνηση είχε «πουλήσει» στο εσωτερικό τη συμφωνία με την ΕΕ.
 
Η γερμανική πλευρά, από την άλλη...

ΚΟΙΝΩΝΙΑ - ΚΟΣΜΟΣ: Γυμνισμός, μια βαθιά ριζωμένη γερμανική συνήθεια

Δεν είναι μοντέρνα τέχνη. Είναι ασπρόμαυρη φωτογραφία της πρώτης οργανωμένης πλαζ για γυμνιστές στη Γερμανία που δημιουργήθηκε το 1920 στο νησί Σιλτ της Βόρειας Θάλασσας
«Οταν ήμουν παιδί ο πατέρας μου τα Σαββατοκύριακα συνήθιζε να κάνει ηλιοθεραπεία γυμνός στον κήπο μας. Στις δημόσιες πισίνες τα παιδιά όλων των ηλικιών μπορούσαν να περιφέρονται όλη την ώρα γυμνά. Ακόμη και σήμερα, αισθάνομαι άνετα να ξεγυμνωθώ στη σάουνα ή στο αποδυτήριο ενός γυμναστηρίου. Ισως γιατί είμαι Γερμανός». Για τον Μαρσέλ Κρούεγκερ, έναν συγγραφέα από τη Γερμανία που ενδιαφέρεται κυρίως για την Ιστορία, τα ταξίδια αλλά και τις μπίρες, ο γυμνισμός αποτελεί ένα κατ' εξοχήν γερμανικό φαινόμενο.


Στη συντηρητική Γερμανία ο γυμνισμός αποκαλείται Freikoerperkultur, «κουλτούρα του ελεύθερου σώματος» στα ελληνικά. Και χιλιάδες Γερμανοί έχουν την τάση να ξεντύνονται όχι μόνο σε σάουνες, πισίνες, γυμναστήρια και παραλίες, αλλά και σε πάρκα μητροπόλεων όπως το Μόναχο και το Βερολίνο.


«Ξεχάστε τα λουκάνικα και τις μπίρες, το να ξεντύνεται κανείς δημοσίως με απολύτως μηδενική αυτο-συνείδηση είναι το χαρακτηριστικό της πραγματικής γερμανικότητας» αναφέρει ο κ. Κρούεγκερ σε άρθρο του στον ιστότοπο του αμερικανικού δικτύου CNN, παρουσιάζοντας την ιστορία του γυμνισμού στη χώρα του.


Γερμανικός ρομαντισμός και γυμνό σώμα πάνε χέρι-χέρι. Το σύγχρονο πάθος των Γερμανών για τον γυμνισμό ανάγεται στα τέλη του 19ου αιώνα όταν, μεταξύ άλλων, θεωρούνταν πως η ηλιοθεραπεία συνέβαλλε στη θεραπεία της φυματίωσης και των ρευματικών παθήσεων. Το 1920, όταν η υπόλοιπη Ευρώπη εξακολουθούσε να σκανδαλίζεται ακόμη και στη θέα ενός γυμνού αστραγάλου, οι Γερμανοί δημιούργησαν την πρώτη παραλία για γυμνιστές, στο νησί Σιλτ της Βόρειας Θάλασσας. Επειτα από περίπου μία δεκαετία, η Σχολή Γυμνισμού του Βερολίνου που ιδρύθηκε με στόχο να ενθαρρύνει τους Γερμανούς και τις Γερμανίδες να γυμνάζονται μαζί - όντας γυμνοί φυσικά - σε υπαίθριους χώρους, διοργάνωσε το πρώτο παγκόσμιο συνέδριο γυμνιστών.


Ομως φαίνεται πως ο Αδόλφος Χίτλερ σκανδαλίστηκε. Κατά τη διάρκεια του Ναζισμού τα δικαιώματα των γυμνιστών περιορίστηκαν σημαντικά. Νόμοι που ψηφίστηκαν το 1933 απαγόρευαν στις Γερμανίδες και στους Γερμανούς να κάνουν μαζί γυμνισμό, κάνοντας λόγο για «μια αντίδραση στην αυξημένη ανηθικότητα της Δημοκρατίας της Βαϊμάρης». Στη συνέχεια ακολούθησαν και άλλοι περιορισμοί καθώς τα μέρη όπου κατέφευγαν οι γυμνιστές θεωρούνταν από τους ναζιστές «εκκολαπτήρια μαρξιστών και ομοφυλοφίλων». Παρ' όλα αυτά, ο γυμνισμός εξακολουθούσε να είναι δημοφιλής καθώς μεταξύ των Γερμανών που αρέσκονταν να ξεντύνονται με την πρώτη ευκαιρία συγκαταλέγονταν και πολλά μέλη των SS.


Αλλά ούτε ο Β' Παγκόσμιος Πόλεμος ούτε η μετέπειτα διαίρεση της Γερμανίας μπόρεσε να αμβλύνει τον ενθουσιασμό των Γερμανών για τον γυμνισμό. Σε τέτοιο βαθμό που ακόμη και το 1949, όταν η Γερμανία χωρίστηκε στα δύο, κάποιοι στη Δυτική Γερμανία δεν έδωσαν ιδιαίτερη σημασία καθώς έτρεχαν για να ιδρύσουν την Ενωση για τον Γυμνισμό, οργάνωση η οποία σήμερα υπάγεται στην Ομοσπονδία Ολυμπιακών Αθλημάτων της Γερμανίας και αποτελεί το πιο πολυπληθές μέλος της Διεθνούς Ομοσπονδίας Γυμνιστών.



Γυμνό προλεταριάτο στην Ανατολική Γερμανία:

Ο γυμνισμός ήταν ιδιαίτερα δημοφιλής κυρίως στην Ανατολική Γερμανία καθώς θεωρούνταν ένας εξαιρετικός τρόπος να αποδράσει κανείς από τις στολές, τις παρελάσεις και τον κομφορμισμό του κομμουνιστικού καθεστώτος. Οι Ανατολικογερμανοί είχαν την τάση να ξεντύνονται, σε λίμνες και παραλίες αλλά και σε ειδικά κάμπινγκ.


Φυσικά υπήρχε και ο επίσημος σοσιαλιστικός θεσμός, το Προλεταριακό Κίνημα Γυμνισμού, που αριθμούσε 60.000 μέλη, ενώ γυμνές σκηνές σε κινηματογραφικές παραγωγές της Λαϊκής Δημοκρατίας της Γερμανίας έκαναν την εμφάνισή τους πολύ νωρίτερα από ό,τι στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού. Μεταξύ των συνοριοφυλάκων της Ανατολικής Γερμανίας υπήρχαν και μερικοί καθήκον των οποίων ήταν...

ΔΙΕΘΝΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗ - TOYΡΚΙΑ - Ε.Ε.: Απορρίπτει η Αξκυρα την έκθεση της Ευρωβουλής λόγω Αρμενικού - «Δεν ντρεπόμαστε για κανένα επεισόδιο της ιστορίας μας»

Η τουρκική κυβέρνηση απορρίπτει την έκθεση προόδου του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, δήλωσε ο Τούρκος υπουργός Ευρωπαϊκών Υποθέσεων Βολκάν Μποζκίρ επικαλούμενος αναφορά που εμπεριέχει το κείμενο στη γενοκτονία των Αρμενίων το 1915, διατύπωση που η Άγκυρα αρνείται να αποδεχθεί.

 
«Δυστυχώς φέτος η ίδια αναφορά περιέχεται στην έκθεση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου. Οι εκφράσεις αυτές, παρ' όλες τις προσπάθειες και τις προειδοποιήσεις μας, δεν κατέστη δυνατό να απαλειφθούν» δήλωσε ο Μποζκίρ μιλώντας στους δημοσιογράφους κατά τη διάρκεια συνέντευξης Τύπου στη Βιέννη.
 

«Γι' αυτό θεωρούμε την έκθεση αυτή χωρίς ισχύ και εγκυρότητα και ο μόνιμος αντιπρόσωπός μας θα την επιστρέψει στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο» προσέθεσε.
 

Το ίδιο είχε συμβεί «και την περασμένη χρονιά, είχαμε επιστρέψει την έκθεση στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο για παρόμοιες αναφορές, και το ίδιο πράγμα θα κάνουμε φέτος» επέμεινε ο υπουργός Ευρωπαϊκών Υποθέσεων της ισλαμοσυντηρητικής τουρκικής κυβέρνησης.
 

«Δεν ντρεπόμαστε για κανένα επεισόδιο της ιστορίας μας» συνέχισε ο ίδιος, «θεωρούμε ότι...