ΣΥΡΙΖΑίικα ΕΘΝΙΚΑ ΣΟΥΡΓΕΛΑ: Ο Τσίπρας θέλει να επιστρέψει, μπορεί όμως;

To rebranding δεν αλλάζει το σκατό...

Απλά του βάζει περιτύλιγμα...

— Ιωσήφ Φουσέ (@JosephFouce) June 12, 2025

I kom because even my batzaks don't xor me. My boots are sygamen from the kathis. My pisin - not that with the ner inside the other one in my back - has become like a tapsi. Pigeon wife said that i must be prothypourg again and go to China so she can wear the panygir dress again pic.twitter.com/mbuSEtrlsd

— Thanos 🇮🇹🇬🇷 (@taurothanos) June 11, 2025

 Toυ ΑΝΔΡΕΑ ΣΤΑΣΙΝΟΥ

Η πολιτική επικαιρότητα των ημερών περιλαμβάνει ορισμένες ενδιαφέρουσες συμπτώσεις. 

Μία από αυτές: λίγο προτού συμπληρωθεί η δεκαετία από το παρ’ ολίγον ολέθριο δημοψήφισμα της ιστορικής καταδίκης της χώρας (5 Ιουλίου 2015), οι πρωταγωνιστές εκείνης της περιόδου είναι ακόμη εδώ, όμως σε μια τραγικά διαφορετική διανομή ρόλων. Ο άλλοτε κραταιός, αλαζονικός, προπετής και ανεπίγνωστος ΣΥΡΙΖΑ βασανίζεται σε ένα συνέδριο αυτοδιάλυσης, διάφορες παραφυάδες του (Πλεύση Ελευθερίας, ΝΕΑΡ) θυμίζουν σε όλους την βλαπτική επίδραση του συνδυασμού θράσους και αφέλειας και ο πάλαι ποτε ηγέτης και ελπίδα της Αριστεράς στην Ελλάδα και την Ευρώπη (sic), Αλέξης Τσίπρας, προσπαθεί να επινοήσει έστω έναν λόγο πολιτικής ύπαρξης και να «επιστρέψει». 

Και μόνο η συζήτηση περί επιστροφής περιέχει ένα μεγάλο λάθος, αφού δεν αποσύρθηκε ποτέ ο Τσίπρας. Βουλευτής είναι και μάλιστα του ΣΥΡΙΖΑ· ας μην λησμονείται η κρίσιμη αυτή λεπτομέρεια. Ας δεχθούμε όμως για την οικονομία της συζήτησης ότι πρόκειται για λεπτομέρεια. Και ας θεωρήσουμε δεδομένη την πρόθεση ή την αγωνία του Τσίπρα να επιστρέψει, να κάνει το περιβόητο comeback, αφού φαίνεται ότι και ο ίδιος και το περιβάλλον του, πολιτικό και άλλο, με τέτοιους όρους συνεννοείται πλέον. Πρώτα rebranding, μετά comeback.  

Με αυτούς τους όρους και με αυτές τις προϋποθέσεις, ας δούμε λοιπόν πώς θα συμβούν αυτά τα κοσμογονικά.  

Δεν έχει νόημα να εξετάσει κανείς τα όσα λέει σήμερα ο Τσίπρας στις ομιλίες που εκφωνεί· πρόκειται για βαρετές κενολογίες στις οποίες ακόμη και όσοι αναζητούν ουσία, δυσκολεύονται πολύ να την βρουν. 

Μπορεί λοιπόν κάποιος απλώς να δεχθεί την υπόθεση ότι είναι αναγκαίος ένας αντιπολιτευτικός πόλος για την υγεία του πολιτικού συστήματος που πάσχει από μία πρωτοφανή ασυμμετρία. Πώς θα επιστρέψει ο Τσίπρας, πρακτικά μιλώντας; 

Ως επικεφαλής του ΣΥΡΙΖΑ, (μάλλον) δεν πρέπει να συζητείται καν ως ενδεχόμενο. Οι μισοί εκεί μέσα δεν θέλουν να τον βλέπουν και να τον ακούν, οι υπόλοιποι μιλούν για αυτόν με τα χειρότερα λόγια. Θεωρούν ότι τους πούλησε και ότι παίζει πλέον σκληρά ατομικό παιχνίδι, με άλλους συνομιλητές. 

Θα επιστρέψει ως επικεφαλής κάποιου άλλου σχήματος; 

Είναι η μόνη ορατή πιθανότητα.  

Ποιοι λοιπόν θα στελεχώσουν αυτό το σχήμα; 

Ποιοι θα είναι αυτοί οι φερέλπιδες πολιτικοί, που θα έχουν πειστικές λύσεις και απαντήσεις στα όσα κατά τη γνώμη τους ταλαιπωρούν τη χώρα; 

Τους γνωρίζουμε από κάπου αλλού ή θα εμφανιστούν από το πουθενά;  

Παρεμπιπτόντως δε, οι επιλογές προσώπων με ανανεωτικά χαρακτηριστικά, όποτε επιχειρήθηκε κάτι τέτοιο από τον Τσίπρα, δεν ήταν και πολύ επιτυχημένες. Βλέπε Στέφανος Κασσελάκης – ένα ακόμη «αμάρτημα» που καταμαρτυρούν στον πρώην Πρωθυπουργό οι παλαιοί «σύντροφοι». 

Πότε θα οργανωθεί και πώς αυτός ο νέος φορέας πολιτικής ελπίδας; Πριν από τις επόμενες εκλογές ή μετά από αυτές;  

Ποιος θα αναλάβει το κόστος της λειτουργίας γραφείων, διαφημιστικής καμπάνιας, πολιτικών συγκεντρώσεων και όσων άλλων απαιτούνται για έναν πολιτικό οργανισμό που ξεκινά από το μηδέν; Κρατική επιχορήγηση δεν θα υπάρχει πριν από τις εκλογές, αν θέλει ο Τσίπρας να ηγηθεί ενός σχήματος και να διεκδικήσει την ψήφο σε αυτές. Δεν θα υπάρχει και έπειτα από αυτές, αν αποφασίσει να κινηθεί τότε.  

Και εδώ υπάρχει ένα άλλο μεγάλο δίλημμα για τον άλλοτε αρχηγό του ΣΥΡΙΖΑ, αν αποφασίσει να κάνει το μεγάλο βήμα. 

 Πότε θα παραιτηθεί από βουλευτής του κόμματος;  

Και αν το κάνει, θα παραμείνει σε αυτή τη Βουλή ως ανεξάρτητος; Ή απλώς δεν θα είναι υποψήφιος στις επόμενες εκλογές ώστε να αφοσιωθεί στο νέο του κόμμα; 

Αν πάντως αυτή είναι η προοπτική που θα επιλέξει, η ελπίδα θα απαιτήσει πολλή υπομονή έως τις μεθεπόμενες εκλογές. 

Υπάρχουν βέβαια και παραλλαγές σεναρίων. 

Όπως αυτή που προεξοφλεί τη διενέργεια τουλάχιστον δύο αναμετρήσεων μετά τη διάλυση της σημερινής Βουλής. Και υπό αυτήν την συνθήκη, ο Τσίπρας θα μπορούσε να προετοιμάζεται για μία εμφάνιση στη δεύτερη κάλπη.

 Γίνεται με όλα αυτά σχετικά εύκολα αντιληπτό ότι ...

NoυΔο-γαλαζαίικα ΕΘΝΙΚΑ ΣΟΥΡΓΕΛΑ: Οι αρουραίοι, η Στανίση, ο Πατούλης και ο Χαρδαλιάς

Δηλώνει συγκλονισμένος ο πρώην Περιφερειάρχης.
Γιώργος Πατούλης: Τι απαντά στις καταγγελίες για τα 5,5 εκατ. ευρώ σε απώθηση φιδιών και μυοκτονίες pic.twitter.com/QzVKNG7gYG

— Γκοτζίλα (@gojilleiro) February 11, 2025

Δύο αντίθετοι κόσμοι! Από τη μία ο #Περιφερειάρχης Αττικής, Γιώργος #Πατούλης να χορεύει βαρύ ζεϊμπέκικο και από την άλλη μητέρες με παιδία και ηλικιωμένοι να εγκαταλείπουν τα σπίτια τους στη Νέα Αγχίαλο από θαλάσσης #Βολος #φωτιες_2023 #Αγχιαλος #φωτια_μαγνησια pic.twitter.com/E2R4gSocvK

— Popeye (@Popeye_gr) July 28, 2023

 

Του ΑΝΔΡΕΑ ΣΤΑΣΙΝΟΥ

Tα 5,57 εκατ. ευρώ για «οφιοαπώθηση και μυοκτονίες» που ανακάλυψαν οι Ορκωτοί Λογιστές ότι ξόδεψε ο Πατούλης ως Περιφερειάρχης Αττικής ισοδυναμούν:

—Με 77 ασθενοφόρα Mercedes-Benz Sprinter για το ΕΚΑΒ

—Με 13 ηλεκτρικά λεωφορεία σαν κι αυτά που άρχισαν να κυκλοφορούν σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη

—Ή, αν θέλετε να φύγουμε από τη δημόσια και να πάμε στην ιδιωτική σφαίρα, με 18 διαμερίσματα των 300.000 ευρώ, συν δώρο μια γκαρσονιέρα.

Τις δαπάνες αυτές από τον πρώην Περιφερειάρχη (στην Περιφέρεια Αττικής και στον ΕΔΣΝΑ), έφερε στο φως ο διαχειριστικός έλεγχος που ζήτησε μόλις ανέλαβε ο νέος Περιφερειάρχης, Νίκος Χαρδαλιάς, τον Ιανουάριο του 2024.

Το ποσό αυτό, που ανάμεσα σε άλλα (πολύ μεγαλύτερα), έφερε στο φως το protothema.gr προέρχεται από το πόρισμα των Ορκωτών Λογιστών που παρήγγειλε ο Χαρδαλιάς και παραδόθηκε από τον ίδιο στη Δικαιοσύνη (3/2). Και αφορά την περίοδο 2020-2023, πριν ο ίδιος καθίσει στην καρέκλα του Περιφερειάρχη Αττικής.

Δεν θα προκαλούσε εντύπωση το ποσό για «απώθηση φιδιών και μυοκτονίες», που αντιστοιχεί όπως είπαμε σε 77 ασθενοφόρα, αν ο κ. Πατούλης ήταν Περιφερειάρχης κάπου στον Αμαζόνιο όπου όντως κυκλοφορούν ανακόντα, κόμπρες και βόες και από τρωκτικά οι περίφημοι αμαζόνιοι αρουραίοι που ξεπερνούν το μισό μέτρο μαζί με την ουρά (αν πάρει το μάτι σας, έναν τέτοιο στους Αμπελόκηπους, δεν θα ‘ναι η γάτα σας). Σε αυτή την περίπτωση θα λέγαμε «μπράβο», μας κόστισε κάτι παραπάνω, αλλά «ο Πατούλης σκότωσε το φίδι». Τώρα, το χειροκρότημα θα πρέπει αναγκαστικά να περιμένει τον έλεγχο από τη Δικαιοσύνη.

Πώς φτάσαμε όμως να ανοίξει το καπάκι της θητείας Πατούλη στην Περιφέρεια Αττικής;

Είτε το θέλουμε, είτε όχι, χρωστάμε πολλά στην Κατερίνα Στανίση, με πρώτο τον Πρωθυπουργό, Κυριάκο Μητσοτάκη, που της χρωστάει τα περισσότερα. Η δημοφιλής τραγουδίστρια που έχει τραγουδήσει μεταξύ άλλων τον προφητικό στίχο «ο κατάλληλος άνθρωπος, στην κατάλληλη ώρα» το 1993 ήταν το πρόσωπο (ο «Μαύρος Κύκνος» αν θέλετε κατά τον Νασίμ Νίκολας Ταλέμπ) που έμελλε να αλλάξει τη ροή των εξελίξεων τριάντα χρόνια αργότερα. Στις 27 Ιουλίου του 2023, σε εκδήλωση στο Ζάππειο για την 7η Παγκόσμια Συνάντηση Απόδημου Ελληνισμού, η Κατερίνα Στανίση τραγουδούσε «το μερτικό μου απ’ τη χαρά μού το ‘χουν πάρει άλλοι/ γιατί είχα χέρια καθαρά και μια καρδιά μεγάλη». Ο Πατούλης που ίσως θεώρησε ότι οι στίχοι τον φωτογράφιζαν, χόρεψε ένα μεγαλοπρεπές ζεϊμπέκικο και εκτέθηκε ανεπανόρθωτα. Είχε προηγηθεί ο θάνατος δύο χειριστών πυροσβεστικού αεροσκάφους στην Κάρυστο και —εν μέσω πολλαπλών μαχών στα πύρινα μέτωπα— είχε πάρει φωτιά η Νέα Αγχίαλος και έσκαγαν βόμβες σε εγκαταστάσεις με πυρομαχικά.

Ο Μητσοτάκης εξανάγκασε τον Πατούλη να παραιτηθεί από τη διεκδίκηση μιας δεύτερης θητείας στην Περιφέρεια Αττικής και ανέθεσε άλλη μια «καυτή πατάτα» στον Νίκο Χαρδαλιά. Ο οποίος, παρότι είχε μπροστά του μόλις ένα μήνα εκστρατείας, εξελέγη άνετα από τον πρώτο γύρο.

Καθίσταται πλέον σαφές πως αν δεν υπήρχε η Στανίση, να παρέμβει ως από μηχανής θεός στο Ζάππειο, ο Μητσοτάκης θα έπρεπε να την είχε εφεύρει.

Αν δεν υπήρχε ο Χαρδαλιάς…

 

ΣΥΡΙΖΑίικο ΑΛΗΤΑΡΟ-ΞΕΦΤΙΛΑΡΑΔΙΚΟ: Ο Τσίπρας, ο Πολάκης και τ’ άλλα παιδιά

ο Κασσελάκης νομίζει ότι ο Παύλος ανήκει στον ΣΥΡΙΖΑ, ενώ στην πραγματικότητα αυτό που έχει απομείνει από τον ΣΥΡΙΖΑ ανήκει στον Παύλο: https://t.co/h0VsAYKMYi

— τάσος (@kostasos) July 26, 2024

 Του ΑΝΔΡΕΑ ΣΤΑΣΙΝΟΥ

O Kασσελάκης έκανε με το δεύτερο απανωτό κρούσμα αλλά ομολογουμένως αυτή τη φορά ακαριαία αυτό που έσερνε, στριφογύριζε, καθυστερούσε και τελικά δεν τόλμησε ποτέ να κάνει ο Τσίπρας. Να διαγράψει τον Πολάκη.

Ναι, δεν τον έχει διαγράψει από τον ΣΥΡΙΖΑ (μετά είπε επί της ουσίας ότι παραμένει), από την Κ.Ο. τον ξεφορτώθηκε προς το παρόν, αλλά η κίνησή του προέβαλε όντως ένα προφίλ αρχηγικό.

Ξαπόστειλε (παρότι μετά είπα ότι τον «αγαπά») τον μέντορα του, αυτόν που τον έβαλε στο παιχνίδι, και τον οποίο είχε αρχικά ανταμείψει με μια θέση υπερσυντονιστή των τομεαρχών.

Γιατί ποτέ ο Τσίπρας δεν τόλμησε να ακουμπήσει τον Πολάκη; Γιατί πάντα έκανε πίσω;

Η συμβατική προσέγγιση έλεγε ότι τον φοβόταν. Oτι ζύγιζε τις συνέπειες που θα υπήρχαν για τον ΣΥΡΙΖΑ αν έφευγε και έκανε ένα δικό του μικρό, ακραίο μόρφωμα. Γιατί ήταν προφανές ότι εκπροσωπούσε και τον ΣΥΡΙΖΑ και τους ΑΝΕΛ, αλλά και λίγο από Χρυσή Αυγή. Δεν είναι τυχαίο ότι αμέσως μετά τη διαγραφή του την Πέμπτη (25/7), αυτός που βγήκε να τον υπερασπιστεί ήταν ο Κυριάκος Βελόπουλος. Αυτοί ήταν ίσως οι προβληματισμοί του Τσίπρα για τα κουκιά που θα έχανε το κόμμα, που μπορεί να έπαιξαν κάποιο ρόλο.

Ομως ο Πολάκης, αυτός που μιλούσε με υπερηφάνεια για τα διπλά βιβλία, που απειλούσε να θάψει τους άλλους τρία μέτρα κάτω από τη γη, ήταν κάτι πολύ σημαντικότερο και βαθύτερο για τον Τσίπρα και τον ΣΥΡΙΖΑ. Ηταν η ψυχή του κόμματος εκείνου που έκανε έφοδο προς την εξουσία υβρίζοντας τους πολιτικούς του αντιπάλους, ακόμη και τον ΠτΔ Κάρολο Παπούλια, χαρακτηρίζοντάς τους γερμανοτσολιάδες και προσκυνημένους.

Ο Τσίπρας έμοιαζε να είχε δημιουργήσει ένα κόμμα κατ’ εικόνα και καθ’ ομοίωσιν του Πολάκη. Και το εγχείρημα έσκιζε. Αρα ίσως και να φοβόταν μέσα του πως αν έκαιγε τον ιδεότυπο, δεν θα του έμενε τίποτα. Ι

σως και γι’ αυτό κατέστη τώρα εφικτή, από τον Κασσελάκη, η καθαίρεση του Πολάκη. Γιατί δεν έχει μείνει σχεδόν τίποτα από την εποχή του θριάμβου των ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ.

Ο Τσίπρας ήταν ουσιαστικά το alter ego του Πολάκη. Ο ένας συμπλήρωνε μαεστρικά τον άλλον. Το «τρία μέτρα κάτω από τη γη» ο Τσίπρας το έλεγε «τους τελειώνουμε ή μας τελειώνουν».

Κάποιοι λένε αναδρομικά ότι ο Τσίπρας έκανε λάθος που δεν έδιωξε τον Πολάκη και ότι τελικά το πλήρωσε στις εκλογές του 2023. Και παραπέμπουν στο μυθιστόρημα «Φρανκενστάιν» της Μαίρης Σέλεϊ, όπου το δημιούργημα εκδικείται τον δημιουργό του.

Αλλοι, παρατηρώντας την κοινή τους πορεία, υποστηρίζουν πως Τσίπρας, Πολάκης και τ’ άλλα παιδιά ήταν τελικά ένα και το αυτό. Φτιαγμένοι από το ίδιο υλικό και το ίδιο πνεύμα: Δεν υπάρχουν όρια στα εργαλεία που μπορεί να χρησιμοποιήσει κανείς για να κατακτήσει την εξουσία, και όταν την κατάκτησει δεν υπάρχουν όρια σε αυτά που μπορεί να κάνει για να εξοντώσει τους αντιπάλους του.

Αλλωστε, αυτοί που σήμερα σοκάρονται και εξεγείρονται…

 

ΣΥΡΙΖΑίικο ΣΟΥΡΓΕΛΟΚΑΤΣΑΠΛΙΑΔΙΚΟ: Τι θα γίνει στο τσίρκο αν κερδίσει ο Κασσελάκης;

 

Του ΑΝΔΡΕΑ ΣΤΑΣΙΝΟΥ

Σε λίγες μόλις ημέρες ένας άνθρωπος άγνωστος στο ευρύ κοινό, ο Στέφανος Κασσελάκης, έγινε το πιο πολυσυζητημένο πρόσωπο της πολιτικής επικαιρότητας. 

Ο πρώτος στόχος επετεύχθη. Το όνομά του όχι απλά έγινε γνωστό, αλλά μετά από λίγα εικοσιτετράωρα άρχισαν να διατυπώνονται και προβλέψεις ότι -εφόσον απαιτηθεί δεύτερος γύρος στις 16/9- θα μπορούσε και να διεκδικήσει την ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ, ως αντίπαλο δέος απέναντι στην θεωρούμενη ως φαβορί Εφη Αχτσιόγλου! 

Πρόκειται για τον ορισμό εκείνου που οι Αμερικανοί αποκαλούν «disruptor» στον κόσμο του επιχειρείν και συνήθως περιγράφει μια εταιρεία η οποία προτείνει μια νέα ιδέα/τεχνολογία που αλλάζει την αγορά. Ευρύτερα, σύμφωνα με το Λεξικό της Οξφόρδης, ο όρος περιγράφει το πρόσωπο που διαταράσσει ένα σύστημα (ή μια διαδικασία) παρεμποδίζοντάς το να συνεχίσει όπως συνήθως ή όπως αναμενόταν. Στην περίπτωση Κασσελάκη, ακόμη και όσοι αναμένουν «να καταλαγιάσει η σκόνη», διαπιστώνουν ότι στις 10 Σεπτεμβρίου που θα γίνουν οι εσωκομματικές εκλογές η σκόνη θα είναι ακόμα στον αέρα. Αρα τα στελέχη και τα μέλη του κόμματος θα περάσουν μέσα από αυτή στον δρόμο προς στις κάλπες. 

Ποιος μπορεί να διασκεδάζει με τη «μεγάλη αναταραχή» και τη «θαυμάσια κατάσταση»; 

Θα επανέλθουμε στο τέλος. 

Πέραν του βίντεο της ανακοίνωσης της υποψηφιότητάς του, και της επιγραμματικής παρουσίασης κάποιων προτάσεων (φιλικών προς τη φυσιογνωμία του ΣΥΡΙΖΑ) στην ιστοσελίδα της καμπάνιας του (anasigkrotisitora.gr), η διαδρομή και οι θέσεις που έχει εκφράσει ο Κασσελάκης είτε δείχνουν πλήρη άγνοια για την ελληνική πραγματικότητα, είτε δεν συμβαδίζουν με αυτές ενός αριστερού κόμματος: 

–Παιδεία. Ο 35χρονος επιχειρηματίας παραχώρησε στις αρχές Μαΐου συνέντευξη στη Lifo και την Βασιλική Σιούτη ως υποψήφιος στο ψηφοδέλτιο Επικρατείας του ΣΥΡΙΖΑ. Κουβεντιάζοντας μαζί του για την αριστεία, η δημοσιογράφος ανοίγει τη συζήτηση για τα σχολεία, τα πρότυπα, τα δημόσια και τα ιδιωτικά. Ο κ. Κασσελάκης τη διακόπτει και αναφέρει με ειλικρίνεια: «Θα σταματήσω εδώ γιατί δεν ξέρω πολλά, 14 χρονών έφυγα από την Ελλάδα». Οταν του ζητείται η θέση του για το αν πρέπει να υπάρχουν πρότυπα σχολεία είναι σχεδόν αφοπλιστικός: «Δεν έχω θέση επειδή δεν ξέρω τα στοιχεία. Οπως και στο επιχειρείν δεν πρέπει να παίρνεις αποφάσεις χωρίς στοιχεία, έτσι δεν μπορώ και τώρα να εκφέρω μια άποψη». Σημειώνει ωστόσο ότι η χώρα χρειάζεται «τμήματα με λιγότερους μαθητές», περιγράφοντας τη δική του εμπειρία και την «τεράστια διαφορά» που διαπίστωσε όταν από ένα τμήμα των 25 μαθητών στο Κολέγιο Αθηνών στην Αθήνα, βρέθηκε σε ένα τμήμα 10 μαθητών σε Λύκειο των ΗΠΑ. 

–Ιδεολογία. «Πιστεύω ότι πρέπει να ξεφύγουμε από τη νοοτροπία του ότι κάποιοι πιστεύουν κάτι και ότι κάποιοι άλλοι πιστεύουν κάτι (άλλο)» αναφέρει στην ίδια συνέντευξη. Υποστηρίζει ότι ο Τζο Μπάιντεν είναι ένας από τους καλύτερους προέδρους των ΗΠΑ την τελευταίο μισό αιώνα, αλλά όταν ερωτάται γιατί δεν στήριξε ως εθελοντής τον πιο αριστερό Μπέρνι Σάντερς αντί του Μπάιντεν, ο ίδιος αντιστρέφει το ερώτημα. «Λες τη λέξη αριστερός. Αυτό πώς το λέμε στα ελληνικά; Ταμπέλα;» σημειώνει. «Εγώ καμιά φορά σκέφτομαι, αυτές οι ταμπέλες, πληρώνουν τους λογαριασμούς κανενός;» προσθέτει.

 Στο ερώτημα αν αισθάνεται αριστερός ή liberal (φιλελεύθερος), απαντά: «Το ίδιο πράγμα δεν είναι;»… Για την Κουμουνδούρου μάλλον όχι. Αλλο αν στην Αμερική οι liberals των Δημοκρατικών τοποθετούνται στα αριστερά των Ρεπουμπλικανών και ο Τραμπ τους αποκαλεί ριζοσπάστες, μαρξιστές, κομμουνιστές, ακόμη και αναρχικούς. Είναι προφανές ότι η απόσταση του Κασσελάκη από την ιδεολογική φυσιογνωμία της Κουμουνδούρου είναι μεγάλη. Στα επιμελημένα κείμενα της ιστοσελίδας του και στη σκηνοθετημένη πρώτη του εμφάνιση η αίσθηση αμβλύνεται. 

Οσα έλεγε ωστόσο πριν εμφανιστεί ως υποψήφιος πρόεδρος, μάλλον δείχνουν πως αν κερδίσει θα απαιτηθούν σοβαρές προσαρμογές. Είτε ο ΣΥΡΙΖΑ θα προσαρμοστεί, κάνοντας ένα μακροβούτι ρεφορμισμού και αποδεχόμενος -ως πρώτη παραχώρηση- ακόμη και τους εφοπλιστές ως βιοπαλαιστές, είτε...

 

ΝουΔο-γαλαζαίικο ΣΟΥΡΓΕΛΟΚΑΤΣΑΠΛΙΑΔΙΚΟ: Τα άλογα του Χάιντ Παρκ και το επιτελικό κράτος

 Του ΑΝΔΡΕΑ ΣΤΑΣΙΝΟΥ

Λένε πως όταν κάποιος αναβαθμίζεται και νιώθει ότι αποκτά μεγαλύτερη εξουσία (την οποία αξίζει βεβαίως!) αισθάνεται ότι του δίνεται επιτέλους ο χώρος (που του χρωστούσε ο Θεός βεβαίως) να ξεδιπλώσει την αισθητική και τον χαρακτήρα του.  

Είναι παλιά ιστορία, τόσο παλιά όσο η ανθρώπινη φύση θα έλεγε κανείς, αλλά χάρη στους αρχαίους μας τραγωδούς γνωρίζουμε ότι αυτά συνέβαιναν εν Αθήναις εδώ και δυόμισι χιλιετίες. Δεν μιλάμε βέβαια για σκάνδαλα και οικονομικές ατασθαλίες, μιλάμε για τη largesse που νομίζει ότι δικαιούται να ζήσει αλλά και να προτείνει ο παράγων που αγωνίστηκε και δικαιώθηκε. 

Ας θυμηθούμε… Τη δεκαετία του 2000, υπουργός της ΝΔ θεώρησε ότι οι κουρτίνες, τα κουρτινόξυλα και τα είδη υγιεινής στο γραφείο του δεν συμβάδιζαν με την αισθητική του. Αποφάσισε λοιπόν να τα ανανεώσει με καλόγουστες και ακριβές επιλογές που χρεώθηκαν στους φορολογούμενους. Την επόμενη δεκαετία, υφυπουργός του ίδιου κόμματος που ανέλαβε οικονομικό πόστο στην Οδό Νίκης (επί μνημονίου, παρακαλώ), έχτισε δική του τουαλέτα με κλειδί που το κρατούσε στο συρτάρι. Ενώ ένας άλλος έκανε το Πειραιάς-Μύκονος, Κολιάτσου-Παγκράτι. 

Για διαφορετικά προνόμια και απολαύσεις «κλαίει η ψυχή» του κάθε ανθρώπου. Επί ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ λ.χ. ο ένας κάπνιζε πούρο μέσα στο μουσείο, ο άλλος τσιγάρο στο υπουργείο Υγείας. Ο τρίτος γύριζε τον κόσμο και παραλάμβανε ακόμη και χαυλιόδοντες από φυλάρχους της Υποσαχάριας Αφρικής.  

Ακόμη πιο μπρουτάλ ήταν τα πράγματα τα προηγούμενα χρόνια. Τις καλές εποχές της ΔΕΘ, ο επικεφαλής της κρατικής ΔΕΗ χρειάστηκε να βρει δύο δωμάτια στο «Μακεδονία Παλλάς» της Θεσσαλονίκης για να κρατήσει χαρούμενο τον μεγαλοσυνδικαλιστή που του το ζήτησε. Ενα για τη σύζυγο και ένα για την ερωμένη. Σε άλλο όροφο φυσικά.  

Ακόμη νωρίτερα, στην ημι-τριτοκοσμική Ελλάδα της δεκαετίας του 1980, μεγαλοϋπουργός του ΠΑΣΟΚ, εκ Πελοποννήσου ορμώμενος, λεγόταν ότι είχε εκμυστηρευθεί σε στενό κύκλο όσα λαχταρούσε η ψυχή του: «Πρώτα θα γ…..ε και μετά θα κονομήσουμε!». 

Αυτές τις ημέρες, η φαεινή ιδέα για έφιππη αστυνομία στα χαλάσματα της Πανεπιστημίου με 45 βαθμούς, όταν μόλις την περασμένη βδομάδα όλη η Ελλάδα συζητούσε για το καημένο το άλογο που κατέρρευσε και πέθανε στην Κέρκυρα, κάπως ακούγεται.  

Σύμφωνοι, μπορεί να μην είναι το χειρότερο που έχουμε δει και ακούσει. Πιο πολύ μοιάζει με ένα προσωπικό «Ι have a dream» όπου ο αρμόδιος υπουργός νιώθει ότι ήρθε η ώρα το «dream» να το κάνει εικόνα. Και να μας «ξεβλαχέψει». 

Είναι όμως ενδεικτικό μιας νοοτροπίας που...

ΣΥΡΙΖΑίικο ΑΝΘΕΛΛΗΝΙΚΟ ΡΑΓΙΑΔΟΜΕΜΕΤΑΡΑΔΙΚΟ: Είναι «εγκληματικό» ό,τι δεν συμφέρει τον τουρκολάγνο ΣΥΡΙΖΑ;

 

Του ΑΝΔΡΕΑ ΣΤΑΣΙΝΟΥ

Ο μανιχαϊσμός του ΣΥΡΙΖΑ οδηγεί μερικές φορές σε τύφλωση και σε εντυπωσιακά αυτογκόλ. Τελευταίο παράδειγμα οι δύο υποψήφιοι του κόμματος στη Θράκη. Στελέχη του ίδιου του ΣΥΡΙΖΑ κατήγγειλαν την ωμή παρέμβαση του τουρκικού προξενείου. Ολως τυχαίως, οι υποψήφιοι συμπλέουν με την αναθεωρητική γραμμή του Ερντογάν και αντί για μουσουλμανική μειονότητα, όπως ορίζει η Συνθήκη της Λωζάνης, λένε ότι εκπροσωπούν «τουρκική μειονότητα». 

Προφανώς, ο ιστορικός αναθεωρητισμός που de facto υπηρετούν οι δύο υποψήφιοι του ΣΥΡΙΖΑ, οι οποίοι –σύμφωνα με τα καταγγελόμενα– στηρίχθηκαν στο τουρκικό προξενείο, βολεύει τις επιδιώξεις του Ερντογάν και του καθεστώτος του. Δεν εξυπηρετεί, προφανώς, τα συμφέροντα της Ελλάδας και δεν συνάδει με τη διεθνή νομιμότητα όπως αυτή ορίζεται από τις διεθνείς συνθήκες. Το γεγονός αυτό είναι τόσο ξεκάθαρο που μόνο κάποιος που υποφέρει από κομματική τύφλωση μπορεί να μην το βλέπει. 

Κι όμως, στην Κουμουνδούρου δεν το βλέπουν, κάνοντας ένα ακόμη δώρο στον Μητσοτάκη, που τον βοηθάει να σφραγίσει τις (όποιες) απώλειες προς τους σχηματισμούς που βρίσκονται στα δεξιά της ΝΔ, χωρίς παράλληλα να χάνει τίποτε από το κέντρο. 

Η αιτία της πολιτικής τύφλωσης είναι προφανής. Λέγεται μανιχαϊσμός της Αριστεράς: ό,τι δεν μας αρέσει ή δεν μας συμφέρει είναι ακροδεξιό, εγκληματικό ή εγείρει «μείζον θεσμικό και εθνικό ζήτημα». Ο κόσμος χωρίζεται στους καλούς, που διαθέτουν το «ηθικό πλεονέκτημα», δηλαδή σε «εμάς», και στους «άλλους», που επειδή δεν είναι μαζί μας επιτρέπεται να χρησιμοποιούμε εναντίον τους οποιονδήποτε χαρακτηρισμό.  

Τη συνταγή αυτή εφάρμοσε το κόμμα και όταν πιέστηκε από τη ΝΔ να αποσύρει από τις λίστες τα δύο στελέχη που λειτούργησαν –σύμφωνα και με τις εντός ΣΥΡΙΖΑ καταγγελίες– με βάση τις επιταγές του τουρκικού προξενείου, δηλαδή του Ερντογάν. Η Κουμουνδούρου αναζήτησε σανίδα σωτηρίας στην έμμεση αναφορά του Μητσοτάκη ότι η ΕΥΠ γνώριζε και είχε ενημερώσει για τη δράση του προξενείου τον ΣΥΡΙΖΑ. Θεωρώντας προφανώς ότι η αναφορά στην ΕΥΠ –που είναι η δουλειά της να ερευνά τουρκικές παρεμβάσεις, πόσο μάλλον σε περίοδο εκλογών– προσέφερε μια ευκαιρία να θυμίσουν τις υποκλοπές, τα έκαναν ένα πακέτο για να υπονομεύσουν την εγκυρότητα των στοιχείων. Τη  

Δευτέρα ο Τσίπρας φόρεσε το αυστηρό του ύφος και επισκέφθηκε στο Μαξίμου τον υπηρεσιακό Πρωθυπουργό Ιωάννη Σαρμά. Αμέσως μετά κατήγγειλε μπροστά στις κάμερες ότι ο Μητσοτάκης «έχει αποφασίσει να αξιοποιήσει στην προεκλογική αρένα το ευαίσθητο ζήτημα της μουσουλμανικής μειονότητας στη Θράκη» και ότι «εγείρεται πια μείζον ζήτημα θεσμικό αλλά και εθνικό». 

Με τις βαρύγδουπες αυτές εκφράσεις θέλησε να αντιστρέψει την πραγματικότητα. Να πείσει δηλαδή ότι το ζήτημα δεν είναι οι υποψήφιοι βουλευτές του και οι παρεμβάσεις του προξενείου, αλλά η ΝΔ που τις κατήγγειλε.  

Με αυτή τη λογική όμως δεν εγείρεται κι ένα «μείζον θεσμικό και εθνικό ζήτημα» με τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ που έκαναν ακριβώς τις ίδιες καταγγελίες;  

Παράλληλα με τις δηλώσεις του αρχηγού του κόμματος, άρχισε μια προσπάθεια συνολικής απαξίωσης της ΕΥΠ και του ρόλου της, με όπλο την υπόθεση των παρακολουθήσεων. Την Τρίτη, ο εξάδελφος του προέδρου του ΣΥΡΙΖΑ, Γιώργος Τσίπρας, εξαπέλυσε βαριές κατηγορίες κατά της Εθνικής Υπηρεσίας Πληροφοριών χαρακτηρίζοντάς την «εγκληματική οργάνωση».  

Η γραμμή άμυνας της Κουμουνδούρου για τη Ροδόπη ήταν ότι τάχα η ΕΥΠ –όπως στις υποκλοπές– δεν λειτούργησε σωστά και ότι ήταν λανθασμένες οι πληροφορίες της για την παρέμβαση του προξενείου.  

Εστω, λοιπόν, ότι η ΕΥΠ έκανε λάθος. Τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ και των άλλων κομμάτων που διαπίστωσαν τα ίδια δεν βρίσκονταν στη Ροδόπη;

 Το συμπέρασμα που προκύπτει από τη γραμμή του ΣΥΡΙΖΑ είναι πως οι μυστικές υπηρεσίες δεν πρέπει να επισημαίνουν (αν την εντοπίσουν) τουρκική ανάμειξη στις εκλογές σε περίπτωση που αυτή συμφέρει τον ΣΥΡΙΖΑ. 

Ενας συλλογισμός...

 

ΣΥΡΙΖΑίικο ΡΑΓΙΑΔΟΜΕΜΕΤΑΡΑΔΙΚΟ: O Φίλης, οι Τούρκοι και ο τουρκολάγνος ΣΥΡΙΖΑ

 

Του ΑΝΔΡΕΑ ΣΤΑΣΙΝΟΥ

Ο ΣΥΡΙΖΑ αξιοποίησε –με τον γνωστό του πολιτικό οπορτουνισμό– την τακτική της Τουρκίας να παρεμβαίνει και να χειραγωγεί τη μουσουλμανική μειονότητα για να πετύχει ένα καλό εκλογικό αποτέλεσμα. Και το πέτυχε: η Ροδόπη βάφτηκε με τα χρώματα του κόμματος –η μόνη στις εκλογές της 21ης Μαΐου. Οk, μπράβο. Αλλά ήταν ανάγκη να το πανηγυρίσει κιόλας; 

Εκεί την πάτησαν στην Κουμουνδούρου –όταν άρχισαν να επιχαίρουν και να κομπάζουν που κέρδισαν τη Ροδόπη χάρη στην προπαγάνδα του Ερντογάν και του τουρκικού Προξενείου. Κι ενώ η επιθυμία όλων (πρωτίστως της ελληνικής Πολιτείας) είναι να υπάρχει στη Ροδόπη ένα μοντέλο ανοικτής δημοκρατικής κοινωνίας που σέβεται απόλυτα την ελευθερία συνείδησης όλων των πολιτών, έρχεται η Κουμουνδούρου και καβαλάει το άρμα του Ερντογάν. Το αποτέλεσμα ήταν να μην επικρατήσει «ο ΣΥΡΙΖΑ ΠΣ επί της Νέας Δημοκρατίας στο νομό Ροδόπης, αλλά το Τουρκικό Προξενείο Κομοτηνής».  

Το τελευταίο δεν το είπε ο Αδωνις Γεωργιάδης, αλλά πρώην στέλεχος του ΣΥΡΙΖΑ στη Ροδόπη: ο Θανάσης Καλογιαντσίδης. 

Ο Νίκος Φίλης, το επίπεδο του οποίου είναι σκάλες ανώτερο από τον μέσο Συριζαίο της Κουμουνδούρου, επέλεξε λάθος τάιμινγκ. Δήλωσε στο κανάλι Attica ότι δεν πιστεύει ότι υπάρχει «τουρκική μειονότητα», αλλά «μουσουλμανική μειονότητα με τρεις εκδοχές: Τουρκογενείς που δηλώνουν Τούρκοι, Πομάκοι και Τσιγγάνοι».  

Το θέμα ανέκυψε όταν σε ερώτημα αν στον ΣΥΡΙΖΑ «μπορείτε να έχετε έναν υποψήφιο (εν προκειμένω τον Οζγκιούρ Φερχάτ) ο οποίος δηλώνει κάτι άλλο (μιλά για «τουρκική μειονότητα» κόντρα στις Συνθήκες)» ο κ. Φίλης απάντησε: «Βεβαίως, πώς δεν μπορούμε να έχουμε;».  

Το πρόβλημα είναι προφανές.  

Οι διεθνείς συνθήκες (Συνθήκη της Λωζάνης) προβλέπουν «μουσουλμανική μειονότητα». Το έχουν αναγνωρίσει με τον πλέον επίσημο τρόπο και οι δύο χώρες, Ελλάδα και Τουρκία, παρά την αναθεωρητική επιδίωξη της Αγκυρας αντί για θρησκευτική-μουσουλμανική, να αναγνωριστεί «τουρκική μειονότητα» στην Ελλάδα. 

Στο σημείο αυτό δεν μιλάμε για τον σεβασμό του ατομικού αυτοπροσδιορισμού. Ο καθένας μπορεί να δηλώνει ό,τι θέλει, ακόμη και εξωγήινος. Το πρόβλημα είναι ότι για καθαρά ψηφοθηρικούς λόγους ο ΣΥΡΙΖΑ θεωρεί ΟΚ να υπάρχει στη Βουλή εκπρόσωπος του ελληνικού λαού που θα λέει ότι εκπροσωπεί την «τουρκική μειονότητα».  

Ο Φίλης, πέρα από την αντίδραση της ΝΔ, δέχθηκε και φίλια πυρά. Το μέλος της Κεντρικής Επιτροπής Ανασυγκρότησης του ΣΥΡΙΖΑ, Αγης Τάτσης, αξιοποίησε την ευκαιρία να του επιτεθεί μιλώντας για «5η φάλαγγα». Και ζήτησε από τον Τσίπρα να τον διαγράψει γιατί υπηρετεί, λέει, την εσωκομματική ομάδα που θέλει «διεύρυνση της διαφοράς» για να πάψει (ο Τσίπρας) να είναι αρχηγός. Ετσι, ο Φίλης βρέθηκε στη θέση να αμφισβητείται η αφοσίωσή του στον αρχηγό του κόμματος και -ίσως το χειρότερο- να τον σχολιάζει εμμέσως ο Τσίπρας, ο οποίος ενέκρινε και φέρει την ευθύνη για το καιροσκοπικό κόλπο με το Προξενείο! 

Χρειαζόταν, άραγε, βοήθεια ο Τσίπρας για να ρίξει το κόμμα του στο 20%, όταν επί τέσσερα χρόνια έκανε αντιπολίτευση με το «Μητσοτάκη γ@μιέσ@ι» και τον πιο ακραίο μηχανισμό στοχοποίησης;  

Αυτό που δεν αντιλήφθηκαν στην Κουμουνδούρου και τώρα το πληρώνουν με τη μοναδική τους εκλογική επιτυχία, πέραν εκείνης της ψήφου των φυλακών, είναι το εξής: 

 

ΣΥΡΙΖΑίικο ΣΟΥΡΓΕΛΟΞΕΦΤΙΛΑΡΑΔΙΚΟ: «Θα το συζητήσουμε στα κομματικά όργανα» (Ποιά όργανα ρε μπαγλαμάδες ?)

 

Toυ ΑΝΔΡΕΑ ΣΤΑΣΙΝΟΥ

Είχε ένα ξεχωριστό ενδιαφέρον να ακούς και να βλέπεις τους εκπροσώπους του ΣΥΡΙΖΑ στα κανάλια το βράδυ της Κυριακής –όσους τουλάχιστον είχαν το κουράγιο να εμφανιστούν, άλλοι απλώς πέρασαν τη βραδιά ψάχνοντας να βρουν την ψήφο τους. Δεν ήταν χαιρέκακο το ενδιαφέρον, ούτε σαδιστικό βέβαια. Ηταν καθαρά πολιτικό, καθώς σε εκείνες τις ώρες της αποδόμησης αποκαλύπτονταν όλες οι στρεβλώσεις που υπάρχουν σε ένα κόμμα, που κυριάρχησε στη δημόσια σφαίρα την τελευταία δεκαετία. Και δεν μιλώ μόνο για τον Χρήστο Σπίρτζη, ο οποίος σε όσα πλατό εμφανιστηκε, επαναλάμβανε νωχελικά ότι για τη συντριβή του ΣΥΡΙΖΑ φταίνε τα άλλα κόμματα που δεν ανταποκρίθηκαν στο κάλεσμα του προέδρου Αλέξη Τσίπρα για προοδευτική κυβέρνηση –καλό και αυτό, πάντα φταίνε οι άλλοι και όχι ο περιούσιος λαός της Κουμουνδούρου. 

Το πιο αποκαλυπτικό ότι όλα τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ, κάθε φορά που κάποιος δημοσιογράφους τους υπενθύμιζε ότι ο ίδιος ο κ. Τσίπρας, μόλις στις αρχές της περασμένης εβδομάδας, είχε θέσει προσωπικά τον πήχη για μια αποχώρησή του από την ηγεσία, κάπου λίγο από το 6% διαφορά και αυτές τελικά είναι 20%, αντιδρούσαν σπασμωδικά και με μια φωνή: σαν τη γάτα που της πατάνε την ουρά, πρώτα ούρλιαζαν ότι ο κ. Τσίπρας δεν πρέπει να παραιτηθεί και μετά έσπευδαν στο ασφαλές καταφύγιο της συζήτησης για το τι έφταιξε στα «κομματικά όργανα».  

Αλλά τι διάολο χρειάζονται τα κομματικά όργανα, η Πολιτική Γραμματεία ή όπως αλλιώς τα λένε, δεν καταλαβαίνω –κοινώς, ποια κομματικά όργανα, ρε παιδιά;  

Πότε τα άκουσε τα κομματικά όργανα ο κ. Τσίπρας;  

Τα κομματικά όργανα αποφάσισαν να προσληφθεί ως πορτ παρόλ –και να εκλεγεί ως βουλευτής Επικρατείας βεβαίως-βεβαίως– η Πόπη Τσαπανίδου, που τον μόνο πολιτικό λόγο που διατύπωσε εδώ και δύο μήνες ήταν εκείνο το οιστρηλατούμενο «πρόεδρε, έλα, έλα με φόρα»; Ο κ. Τσίπρας το αποφάσισε και το ανακοίνωσε.  

Τα κομματικά όργανα επέλεξαν και την πρωθιέρεια της φεισμπουκικής υστερίας Ελενα Ακρίτα στο Επικρατείας; 

Τα κομματικά όργανα έκαναν πίσω δεκτό τον Παύλο Πολάκη υιοθετώντας και εξαγνίζοντας την τοξική και εκδικητική ρητορική του, η οποία, μεταξύ άλλων, τόσο υπέσκαπτε το βασικό προεκλογικό σύνθημα «Δικαιοσύνη για όλους»; 

Τα κομματικά όργανα είπαν στον κ. Τσίπρα να πάει στην Σταματίνα Τσιμτσιλή και εκεί που αγκάλιαζε ένα σκυλάκι να πει για «κυβέρνηση ανοχής»; Να πει μετα και για «κυβέρνηση ειδικού σκοπού»;  

Τα κομματικά όργανα είπαν στον κ. Τσίπρα να αμφισβητεί με τόσο φαιδρό τρόπο τις δημοσκοπήσεις ώστε να έχει πιστέψει και ο ίδιος το ψέμα του; 

Αν διάβαζαν τις δημοσκοπήσεις θα είχαν έστω ανησυχήσει –τώρα το άφησαν να εξελιχθεί και ήρθε το πολιτικό implosion, κάτι σαν τον καρκίνο που δεν τον προλαβαίνεις στην αρχή και μετά είναι πολύ αργά.  

Τα κομματικά όργανα του είπαν να αντιγράφει τον Ανδρέα Παπανδρέου και να μιλά για «Αλλαγή» σε μια χώρα που μετά από 12 χρόνια κρίσεων, το μόνο που δεν άντεχε ήταν μία ακόμα αλλαγή;  

Αλλά έτσι είναι στον ΣΥΡΙΖΑ. Η νίκη είναι πάντα του Αλέξη, του χρυσού αγοριού που μας πήγε από το 3% στο Μαξίμου και χωράει στην αγκαλιά του ακόμα και έναν Πάνο Καμμένο ή παραπλανημένους χρυσαυγίτες· η ήττα όμως...

 

ΣΥΡΙΖΑίικο ΦΑΣΙΣΤΟΞΕΦΤΙΛΑΡΑΔΙΚΟ: Ευπρόσδεκτοι και αντισυστημικοί οι χρυσαυγίτες!

 

Του ΑΝΔΡΕΑ ΣΤΑΣΙΝΟΥ

Απίστευτο και όμως αληθινό! Ο Αλέξης Τσίπρας διεκδικεί τις ψήφους του Ηλία Κασιδιάρη! Μετά τους εναγκαλισμούς του –του ιδίου αλλά και της Μπέτυς του– με τη χαροκαμμένη Μάγδα Φύσσα και παρά τις εκκλήσεις του για τον σχηματισμό μιας «προοδευτικής κυβέρνησης», μόλις τρεις ημέρες πριν από τις εκλογές, ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ αποφάσισε να κάνει άνοιγμα στην εκλογική βάση του ναζιστικού μορφώματος, με το επιχείρημα, μάλιστα, ότι απευθύνεται σε «αντισυστημικούς ψηφοφόρους», οι οποίοι μπορούν ωραιότατα να περάσουν από τον ναζισμό στην Αριστερά – έτσι όπως την αντιλαμβάνεται ο ίδιος.  

Αυτολεξεί η δήλωσή του στο Μega: «Στόχος μας είναι αυτούς τους ανθρώπους που θα ψήφιζαν Χρυσή Αυγή να τους πάρουμε, να τους κερδίσουμε και να τους εξηγήσουμε ότι δεν είναι αντισυστημικό πράγμα να ψηφίζεις Χρυσή Αυγή. Δεν είναι καθόλου αντισυστημικοί αυτοί που συναγελάζονται με δικαστές ξαφνικά. Aρα, λοιπόν, τους απλούς ανθρώπους, οι οποίοι πείστηκαν το προηγούμενο διάστημα από τη Χρυσή Αυγή και υιοθέτησαν ένα κομμάτι της πρακτικής και της ιδεολογίας της, δίνουμε καθημερινό αγώνα να τους κερδίσουμε. Δεν τους βάζουμε απέναντι, απέναντι βάζουμε τους δολοφόνους, τις πρακτικές τους». 

 Πριν προβεί σε αυτό το πολιτικό άνοιγμα στον χώρο της Χρυσής Αυγής, ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ έχει κάνει και άλλα… ανοίγματα: Δήλωνε ότι θεωρεί «διάτρητη» τη διάταξη που έλυνε τα χέρια στους Αρεοπαγίτες να απαγορεύσουν το κόμμα Κασιδιάρη, δεν έστειλε ούτε καν ένα υπόμνημα για να ενισχύσει μια πιθανή απαγόρευση και γενικώς… «έκλεινε το μάτι» στους ψηφοφόρους που αγωνιούσαν μήπως δεν επιτραπεί η κάθοδος Κασιδιάρη στις εκλογές. Διότι –κατά τον Αλέξη Τσίπρα– με «συνταγματικά διάτρητη» ρύθμιση της κυβέρνησης κόπηκαν οι «Ελληνες για την Πατρίδα» από τις εκλογές.  

Αν οι δηλώσεις του προέδρου του ΣΥΡΙΖΑ δεν αρκούν, ας δούμε τι λένε και οι ίδιοι οι Χρυσαυγίτες.  

Ο Κασιδιάρης μίλησε από τη φυλακή –μετά το «άνοιγμα» Τσίπρα– και είπε τι δεν πρέπει με τίποτα να ψηφίσουν οι ψηφοφόροι του: «Στις 21 Μαΐου ούτε ένας Ελληνας ΔΕΝ πρέπει να απέχει από την εκλογική διαδικασία. Η συμμορία που απέκλεισε το κόμμα μας από τις εκλογές έχει ένα ξεκάθαρο σχέδιο: Να μας απογοητεύσει και να μας σύρει στο λευκό, το άκυρο και την αποχή, γιατί έτσι ευνοούνται τα υπόγεια σχέδιά της. Δεν θα τους κάνουμε τη χάρη, δεν θα μείνουμε σπίτι και δεν θα βρεθούμε στο περιθώριο της πολιτικής ζωής. Δεν θεωρώ τους συμπολίτες μου αμνοερίφια για να τους δώσω “γραμμή” και να τους κατευθύνω σε οποιοδήποτε κόμμα. Ζητώ όμως από όλους να συμμετέχουν στις εκλογές και να ψηφίσουν κατά συνείδηση ενάντια στο καθεστώς Μητσοτάκη, που καταδιώκει με μίσος τις εθνικές ιδέες και πάνω από μισό εκατομμύριο ΕΛΛΗΝΕΣ! 

ΥΓ. 1: Επειδή δεχόμαστε άπειρες ερωτήσεις και υπάρχει εύλογο ενδιαφέρον για τα μικρά κόμματα, συνιστώ να είστε ιδιαιτέρως καχύποπτοι με όσους πέρασε εκπρόθεσμα ο ελεγχόμενος Αρειος Πάγος (Εάν, Πλεύση) και με όσους προβάλλει η λίστα Πέτσα (Τζήμερο, Νίκη). 

ΥΓ. 2: Ο Μητσοτάκης κλαιγόταν στον Χατζηνικολάου ότι φοβάται μια κυβέρνηση ειδικού σκοπού που θα τον κλείσει φυλακή για τις υποκλοπές. Η τραγική ειρωνεία είναι πως αν δεν συνωμοτούσε για να μας αποκλείσει παράνομα από τις εκλογές, αυτό το σενάριο θα καιγόταν λόγω επτακομματικής Βουλής. Μιλάμε για τον ορισμό του ηλιθίου που σκάβει τον λάκκο του άλλου και τελικά κινδυνεύει να πέσει ο ίδιος μέσα». 

Εχουν ειπωθεί κι έχουν γραφτεί πολλά για την –ευκαιριακή ή μεθοδευμένη– συμπόρευση «προοδευτικών» δυνάμεων με τους χρυσαυγίτες. Από την Πάνω και την Κάτω Πλατεία των Αγανακτισμένων, μέχρι την καταψήφιση του Σταύρου Δήμα ως υποψήφιου Προέδρου της Δημοκρατίας και την πρόωρη προσφυγή στις κάλπες του 2015, ο ΣΥΡΙΖΑ «κατηγορήθηκε» ότι δεν διστάζει να εκμεταλλευτεί πολιτικά τη συγκυρία, συμπορευόμενος ακόμη και με το ναζιστικό μόρφωμα.  

Εχει μείνει χαραγμένη στη μνήμη η δήλωση του πρώην Προέδρου της Βουλής Νίκου Βούτση στην ψήφιση του εκλογικού νόμου της απλής αναλογικής: «Δεν υπάρχουν ευπρόσδεκτες και μη ευπρόσδεκτες ψήφοι»!  

Κάτι ανάλογο λέει σήμερα ο κ. Τσίπρας: ευπρόσδεκτοι και...

 

ΣΥΡΙΖΑίικο ΑΓΡΑΜΜΑΤΟΞΕΦΤΙΛΑΡΑΔΙΚΟ: Να διαβάσω για τις Πανελλήνιες ή να ψηφίσω ΣΥΡΙΖΑ?

 

Του ΑΝΔΡΕΑ ΣΤΑΣΙΝΟΥ

Ο εμβληματικός λαϊκιστής Θεόδωρος Δηλιγιάννης, ο αλλαντοπώλης στους «Ιππής» του Αριστοφάνη και ο Γκρούεζας στο «Υπάρχει και Φιλότιμο», δεν θα μπορούσαν ποτέ να σκεφτούν αυτό που σκαρφίστηκαν ο Αλέξης Τσίπρας και οι σύμβουλοί του για να καμακώσουν τις ψήφους των νέων που δίνουν σε ένα μήνα Πανελλήνιες. 

Πρόκειται ίσως για την πιο σατανική, την πιο χυδαία και συνάμα την πιο απροκάλυπτη απόπειρα εξαγοράς ψήφου που έχουμε δει εδώ και δεκαετίες. Στέκει εκεί ψηλά, μόνη στο βάθρο, όχι γιατί μας είναι ξένο το πνεύμα του… «και θάλασσα θα σας φέρω». Το αντίθετο. Ομως αυτό που επιχειρεί ο ΣΥΡΙΖΑ αφορά παιδιά. Νέους, που σε ένα μήνα δίνουν Πανελλαδικές εξετάσεις και αγωνιούν για το μέλλον τους -όπως και οι γονείς τους. Βεβαίως για τον κ. Τσίπρα, σημασία δεν έχει η προσπάθεια που θα κάνουν τον Ιούνιο οι 100.000 υποψήφιοι των εισαγωγικών εξετάσεων. Τον ενδιαφέρουν όμως πολύ οι ψήφοι των νέων, ιδίως όταν δέκα ημέρες πριν από τις Πανελλαδικές, στις 21 Μαΐου, έχουμε εθνικές εκλογές. 

 Η επικοινωνιακή προσπάθεια του ΣΥΡΙΖΑ για το θέμα ξεκίνησε νωρίς, ίσως για να πιάσουν από μόνα τους τα παιδιά το νόημα.  

Ποιο είναι το νόημα;  

Οτι σε όλα υπάρχει μια πολιτική λύση. Επομένως, δεν χρειάζεται να διαβάσεις και να προσπαθήσεις. Χρειάζεται να ψηφίσεις. ΣΥΡΙΖΑ προφανώς, για να καταργήσει την ελάχιστη βάση εισαγωγής, να μετακινήσει τα γκολπόστ (κουρελιάζοντας μια από τις πιο αδιάβλητες διαδικασίες στη χώρα) και έτσι να μπορείς να μπεις στο πανεπιστήμιο και με μηδέν. Τώρα, όχι του χρόνου. Τώρα είναι η ευκαιρία!  

Αρχισε λοιπόν να το χτίζει σταδιακά ο κ. Τσίπρας. 

Στις 2 Απριλίου στην Ελευσίνα, δύο μήνες πριν αρχίσουν οι Πανελλαδικές, ο αρχηγός του ΣΥΡΙΖΑ είπε σε έναν νέο που έγραψε πέρυσι κάτω από τη βάση -και δεν πέρασε σε καμία σχολή- το εξής πολύ απλό: «Δεν κόπηκες, σε έκοψε η Κεραμέως». 

Ανέβασε στη συνέχεια στον λογαριασμό του στο TikΤok τον σχετικό διάλογο για να λάβουν το μήνυμα οι νέοι: Στο τέλος του ίδιου μήνα (28/4), ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ είπε ότι ο Μητσοτάκης και η Κεραμέως «κόβουν 20.000 παιδιά από την τριτοβάθμια εκπαίδευση» με «στόχο» να απευθυνθούν σε ιδιωτικά κολλέγια. Και πρόσθεσε: «Το θεωρούμε παράλογο, το θεωρούμε ανήθικο. Θέλω λοιπόν να δεσμευτώ ότι η κατάργηση της ελάχιστης βάσης εισαγωγής θα είναι μια από τις πρώτες πράξεις της επόμενης προοδευτικής κυβέρνησης και θα ισχύσει από τις εξετάσεις που θα δώσουν οι μαθητές και οι μαθήτριες αυτόν τον Ιούνη»… 

Στη συνέχεια, είτε επειδή οι νέοι δεν κατάλαβαν τον αρχικό υπαινιγμό του κ. Τσίπρα στο TikTok, είτε επειδή δεν παρακολουθούν προσεκτικά όσα εξαγγέλλει, χρειάστηκε να μεσολαβήσει η Νεολαία ΣΥΡΙΖΑ με τη γνωστή της ευαισθησία (συνήθως υπέρ του Πούτιν) για να το κάνει λιανά. Κι έτσι κυκλοφόρησε το παρακάτω μπάνερ. 

 

Και για όσους δεν κατάλαβαν, ιδού η κομματικοποίηση των Πανελλαδικών στο μπάνερ που κυκλοφόρησε η Νεολαία ΣΥΡΙΖΑ. Ψηφίζεις και μπήκες. Με «πολιτική λύση»…  

Για όσους λοιπόν δεν είχαν αντιληφθεί τι συνέβη και συνέχισαν να διαβάζουν (αντί να ετοιμάζονται να ψηφίσουν) νομίζοντας ότι αυτός είναι ο μόνος τρόπος για να μπουν στο πανεπιστήμιο ΣΥΡΙΖΑ και Τσίπρας έδωσαν τη λύση: φέτος μπορείς και με την κάλπη. 

Επομένως, για πρώτη φορά θα έχουμε δύο Πανελλαδικές εξετάσεις. Αυτές του υπουργείου Παιδείας και αυτές που υπόσχεται ο κ. Τσίπρας: Με χαμηλωμένες βάσεις και πόρτες ανοικτές. 

Ενας παλαιότερος υπουργός του ΠΑΣΟΚ, άνθρωπος μορφωμένος και διόλου «καριερίστας», αναφέρει ενίοτε στους συνομιλητές του την παρακάτω φράση, συνοψίζοντας την εμπειρία του για τη λειτουργία του κράτους και των θεσμών στη χώρα μας: «Στην Ελλάδα δύο πράγματα είναι στάνταρ. Η ανατολή και η δύση του ηλίου, και οι Πανελλαδικές εξετάσεις. Ολα τα υπόλοιπα παίζονται».  

Χάρη στον κ. Τσίπρα...

 

ΣΥΡΙΖΑίικο ΞΕΦΤΙΛΑΡΑΔΙΚΟ: Πού να είναι άραγε σήμερα ο καθηγητής Σωτήρης Τσιόδρας που θα εξαργύρωνε τη στάση του με μία θέση στο ψηφοδέλτιο Επικρατείας της ΝΔ και ΠΟΥ Η ΑΦΕΝΤΙΑ ΣΑΣ ΣΥΝΤΡΟΦΟΙ ? Ρε ουυυρτ ρεεε....

 

Toυ ΑΝΔΡΕΑ ΣΤΑΣΙΝΟΥ

Ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ, Αλέξης Τσίπρας, ανακοίνωσε την υποψηφιότητα της καθηγήτριας Επιδημιολογίας, Αθηνάς Λινού και την κάθοδό της στις εκλογές της 21ης Μαΐου με το κόμμα του. Λίγες εβδομάδες πριν, ο ΣΥΡΙΖΑ πάλι, είχε ανακοινώσει ότι τον σταυρό προτίμησης στη Θεσσαλονίκη θα κυνηγήσει ο καθηγητής της Σορβόνης Γρηγόρης Γεροτζιάφας. Και βεβαίως ήρθε –για να κορυφώσει αίφνης τη λατρεία του ΣΥΡΙΖΑ στον κλάδο των επιστημόνων– η ανακοίνωση του αναπληρωτή καθηγητή Ιατρικής στο Χάρβαρντ, Οθωνα Ηλιόπουλου, στην πρώτη θέση του ψηφοδελτίου Επικρατείας.  

Σε πρώτη ανάγνωση, τι πιο ενθαρρυντικό για την πολιτική. Να μπορεί να προσελκύει επιστήμονες και άλλους άξιους ανθρώπους, αντί για κάποιους του κομματικού σωλήνα που δεν ξέρουν τίποτα περισσότερο από τους θυρωρούς των κεντρικών γραφείων του κόμματος. 

Από την άλλη, όμως, δεν μπορεί να μην επισημάνει κανείς ότι τα τρία αυτά πρόσωπα έχουν ένα κοινό χαρακτηριστικό. Οπως δεκάδες ακόμη, έγιναν ευρύτερα γνωστά –κυρίως λόγω της τηλεόρασης– τα δυόμιση χρόνια της πανδημίας και της μάχης με τον κορονοϊό.   

Απέκτησαν αναγνωρισιμότητα, προφανώς λόγω της επιστημονικής τους επάρκειας, αλλά κυρίως λόγω του σκεπτικισμού που επιμελώς εξέφραζαν για κυβερνητικές πολιτικές και για τις αποφάσεις της τότε Επιτροπής των Εμπειρογνωμόνων. 

Και όταν μιλάμε για την Επιτροπή των Εμπειρογνωμόνων, μιλάμε ουσιαστικά για κριτική στάση απέναντι στο πρόσωπο-θρύλο εκείνων των πρώτων –κυρίως– μηνών, τον καθηγητή Σωτήρη Τσιόδρα. Τον κ Τσιόδρα, που στην ενημέρωση των 18:00, από τις λέξεις του, τη σεμνότητά του, τα κομπιάσματά του, τη χροιά της φωνής του, κρέμονταν από τα χείλη του εκατομμύρια πολίτες, σπάζοντας κάθε μέρα νέο ρεκόρ τηλεθέασης. Ακόμη και όταν ανακοίνωνε τα πιο επώδυνα μέτρα, την καραντίνα, είχε τον τρόπο του.  

Η δημοφιλία του καθηγητή, μετά τους πρώτους μήνες, άρχισε να υποπτεύεται ο ΣΥΡΙΖΑ ότι αποτελεί το κατάλληλο όχημα της κυβέρνησης προκειμένου να περνά τις επιλογές και την πολιτική της με τον πιο κατάλληλο τρόπο. Αλλωστε, η αποδοχή των μέτρων της κυβέρνησης ήταν συντριπτική.  

Ετσι, ο ΣΥΡΙΖΑ επιχείρησε κάτι που ξέρει καλά. Με ένα ανελέητο κυνήγι αμφισβητήθηκε η επιστημονική ανεξαρτησία, η ευθικρισία και η ακεραιότητα του κ. Τσιόδρα. Στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ και διαδικτυακοί δίαυλοι τον στοχοποίησαν. Τη μία ότι άργησε να επιβάλει τη μάσκα παντού, την άλλη ότι δεν υποχρέωσε την κυβέρνηση σε μαζικά τεστ (όταν δεν υπήρχαν) ή ότι έκρυψε τις ελλείψεις στα επαρχιακά νοσοκομεία.  

Από αυτή την κριτική στάση, Γεροτζιάφας, Λινού και Ηλιόπουλος ουδέποτε έλλειψαν. Ενώ ο πολύς Πολάκης προχώρησε στον πυρήνα της αμφισβήτησης, δηλώνοντας ότι τα εμβόλια δεν είναι δοκιμασμένα, ικανοποιώντας έτσι ένα διόλου ευκαταφρόνητο αντισυστημικό ακροατήριο του ΣΥΡΙΖΑ.

  Γιατί, πολύ πριν τα fake news για τη νεκρή μικρή Μαρία στον Εβρο, το τσιμέντωμα της Ακρόπολης, την ιδιωτικοποίηση του νερού, την υποβάθμιση των θεατρικών σπουδών ή οτιδήποτε άλλο, τα εργαστήρια δημιουργίας ψευδών ειδήσεων εμφάνισαν τον καθηγητή κ. Τσιόδρα να έχει προχωρήσει σε συμφωνίες με το Μαξίμου, εξαργυρώνοντας τη στάση του, τουλάχιστον με μία θέση στο ψηφοδέλτιο Επικρατείας της ΝΔ.  

Πού είναι, λοιπόν, σήμερα ο καθηγητής; 

 Μάλλον σε κάποιον διάδρομο του Αττικού Νοσοκομείου, να λύνει απορίες φοιτητών του ή να μελετά τα στοιχεία για τις πανδημίες του μέλλοντος.  

Πού είναι εκείνοι που έκαναν καριέρα ως επικριτές του; 

Εκεί που τον κατηγορούσαν ότι θα βρεθεί. 

Ουδείς αμφισβητεί ότι ο κ. Γεροτζιάφας ή η Αθηνά Λινού (υποψήφια στον Βόρειο Τομέα της Αθήνας με τον ΣΥΡΙΖΑ φυσικά) έχουν πολιτικό υπόβαθρο. Με τον ΑΝΤΑΡΣΥΑ ήταν υποψήφιος ο μεν, το βάπτισμα του πυρός το 2007 με το ΠΑΣΟΚ είχε πάρει η δε. 

Συγγνώμη, όμως, στον κ. Τσιόδρα θα ζητήσει κανείς; 

Κρίμα, γιατί...

 

ΣΥΡΙΖΑίικο ΣΟΥΡΓΕΛΟΚΑΤΣΑΠΛΙΑΔΙΚΟ: Προεκλογική κρίση ηττοπάθειας στην Κουμουνδούρου

 

Του ΑΝΔΡΕΑ ΣΤΑΣΙΝΟΥ

Παρακολουθώντας την προεκλογική τακτική του ΣΥΡΙΖΑ, δυσκολεύεται να αντιληφθεί κανείς πώς αυτή η τακτική αποτελεί επιλογή ενός κόμματος που υποστηρίζει ότι μπορεί να κερδίσει τις εκλογές. Δηλαδή την ώρα που τα γκάλοπ καταγράφουν την «παράσταση νίκης» της ΝΔ, στην Κουμουνδούρου κάνουν διαρκώς δηλώσεις που ισοδυναμούν με «παράσταση ήττας» του ΣΥΡΙΖΑ. Και δεν τις κάνει το lower staff της κομματικής γραφειοκρατίας, αλλά η ηγεσία, ο αρχηγός και η κατά τα άλλα ενθουσιώδης πορτ παρόλ του. 

Δήλωνε προ ημερών η εκπρόσωπος Τύπου Πόπη Τσαπανίδου: «Αν ο ΣΥΡΙΖΑ χάσει τις εκλογές, σημαίνει ότι ο κόσμος έχει παραπλανηθεί από την προπαγάνδα». Μια πολύ ενδιαφέρουσα προσέγγιση, που θυμίζει και εκείνο το αμίμητο του Αλέκου Φλαμπουράρη ότι το 2019 ο κόσμος δεν είχε καταλάβει τι ψήφισε. 

 Ομως είναι γνωστό ότι όταν ψάχνεις να βρεις προκαταβολικά τι φταίει σε περίπτωση που χάσεις, είναι προφανές ότι… ετοιμάζεσαι να χάσεις.  

Δήλωνε μετά την προκήρυξη των εκλογών ο ίδιος ο Αλέξης Τσίπρας: «Το καθεστώς θα κάνει το παν για να γαντζωθεί στις καρέκλες της εξουσίας, για να αποτρέψει την πολιτική αλλαγή που έρχεται… Οι προβοκάτσιες, οι εκβιασμοί, οι δωροδοκίες, τα fake news, οι fake δημοσκοπήσεις, οι αποστασίες θα επιστρατευθούν το επόμενο διάστημα από το καθεστώς Μητσοτάκη». Αλλη μια δήλωση που προετοιμάζει για την πιθανή ήττα και επιχειρεί να την εξηγήσει προκαταβολικά. Προφανώς, αν χάσει ο ΣΥΡΙΖΑ, δεν θα φταίει ο ίδιος, αλλά «το καθεστώς». 

Θα ήταν άδικο να μη σταθούμε ειδικά στις δημοσκοπήσεις, τις οποίες ο ΣΥΡΙΖΑ αντιμετωπίζει με ένα μείγμα καχυποψίας και απαξίωσης, που προδίδει όσο τίποτε άλλο την ηττοπάθειά του. Σύμφωνα με την Κουμουνδούρου, οι εταιρείες δημοσκοπήσεων είτε δεν ξέρουν να κάνουν καλά τη δουλειά τους –γιατί δεν μπορούν να πιάσουν τα… «υπόγεια ρεύματα»– είτε «παίζουν παιχνίδια», εξυπηρετώντας κυβερνητικά συμφέροντα. Αυτά, βέβαια, συμβαίνουν όταν ο ΣΥΡΙΖΑ πέφτει και ανεβαίνει η ΝΔ, γιατί όταν συμβαίνει το αντίθετο, τότε τα γκάλοπ «αρχίζουν να καταγράφουν τη μεγάλη ανατροπή που θα έρθει στην κάλπη». 

Στο μεταξύ, η κυρία Τσαπανίδου ζητάει από τις εταιρείες δημοσκοπήσεων να δημοσιεύουν τα αστάθμητα στοιχεία, αδυνατώντας βέβαια να απαντήσει στο εύλογο ερώτημα των δημοσκόπων σε ποια χώρα του κόσμου έχει δει να δημοσιεύονται τέτοια στοιχεία. Ή σε ποιο πανεπιστήμιο διδάσκεται τέτοια μέθοδος στατιστικής με… αστάθμητα στοιχεία!  

Τελευταία αλλά όχι εσχάτη ένδειξη ηττοπάθειας του ΣΥΡΙΖΑ είναι το νέο σενάριο που έφερε στην προεκλογική σκηνή, μέσα μάλιστα από τη συνέντευξη με τη Σταματίνα Τσιμτσιλή, πάλι ο κ. Τσίπρας: η κυβέρνηση με ψήφο ανοχής! Ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ υποστηρίζει ότι εάν είναι πρώτος στις εκλογές, δεν είναι απαραίτητο να βρει κυβερνητικούς εταίρους για να αθροίσει μαζί τους 151 βουλευτές, αλλά θα μπορούσε να κυβερνήσει και με λιγότερους, παίρνοντας ψήφο ανοχής.  

Πρόκειται για...

 

ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΒΑΡΟΥΦΑΚΟ-ΑΡΙΣΤΕΡΟ-ΣΟΥΡΓΕΛΟ-ΞΕΦΤΙΛΑΡΟΠΛΗΚΤΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Πώς η «Δήμητρα» «καίει» την τρικομματική Τσίπρα

 

Του ΑΝΔΡΕΑ ΣΤΑΣΙΝΟΥ

Το Καλλίχορον Φρέαρ, το ιερό πηγάδι της θεάς Δήμητρας, αποτελεί ένα από τα παλαιότερα τοπόσημα της Ελευσίνας. Η αγλαόκαρπος θεά των αρχαίων Ελλήνων, όπως έχει ονομαστεί, συνδεόταν πάντοτε με τη γεωργία και τη γονιμότητα της γης. Στην πολιτική, ο Γιάνης Βαρουφάκης επέλεξε προ τριετίας το όνομα «Δήμητρα» για να ονομάσει το δικό του σχέδιο για ένα μεταβατικό σύστημα πληρωμών προς ένα εθνικό νόμισμα το οποίο θα μπορούσε να αντικαταστήσει το ευρώ —όλες οι σοβαρές χώρες, λέει, έχουν κάτι τέτοιο…  

Με τον τρόπο του -υπερασπιζόμενος ενθουσιωδώς το σχέδιό του- έριξε το Σαββατοκύριακο που μας πέρασε στο πηγάδι όλοκληρο το σκεπτικό Τσίπρα για μια τρικομματική κυβέρνηση νικητών ή ηττημένων (ανάλογα ποιον θα ρωτήσεις), μεταξύ ΣΥΡΙΖΑ, ΠΑΣΟΚ και ΜέΡΑ25. 

 Διότι, χάρη στον Βαρουφάκη, ένα μήνα πριν από τις εκλογές οι πολίτες που θα ψηφίσουν την 21η Μαΐου γνωρίζουν πλέον ότι έχουν μπροστά τους δύο κυβερνητικές επιλογές:  

Από τη μια πλευρά, έχουν την επιλογή της ΝΔ και του Μητσοτάκη η οποία είναι συνυφασμένη με την ευρωπαϊκή πορεία της χώρας και το ευρώ.  

Από την άλλη πλευρά, έχουν την επιλογή μιας τρικομματικής συνεργασίας όπου το μικρότερο –πλην όμως απαραίτητο- κόμμα, το ΜέΡΑ25, λέει ανοιχτά πώς αν αντιδράσουν οι Ευρωπαίοι στο σχέδιό του για την οικονομία, η πρώτη εναλλακτική λύση αντί για το ευρώ είναι οι «Δήμητρες»: σε άυλη μορφή για τους νέους στα κινητά αλλά και χάρτινες, τυπωμένες, από τα εκτυπωτικά μηχανήματα του Εθνικού Λαχείου.

  Με άλλα λόγια, ο κ. Βαρουφάκης πήγε και κόλλησε πάνω στην επιγραφή «προοδευτική διακυβέρνηση» που προτείνει ο κ. Τσίπρας ένα «στίκερ» με τη λέξη «Δήμητρα». Και μετέτρεψε με μια κίνηση την κυβερνητική πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ για τις κάλπες της απλής αναλογικής στο απόλυτο σκιάχτρο. 

Περίπου σαν να το έκανε επίτηδες.  

Διότι το «έλα μωρέ, σιγά μην τα κάνει», για την πιθανότητα π.χ. να κλείσουν οι τράπεζες… στην περίπτωση του κ. Βαρουφάκη δεν ισχύει. Αλλωστε ο ίδιος μιλάει ανοικτά και με λεπτομέρειες για το σχέδιό του από το 2020, προσθέτοντας πάντοτε -όπως έκανε και το 2015- ότι ο πρώτος στόχος είναι να μείνουμε στο ευρώ αλλάζοντας την Ευρώπη. Μοιραία όμως θυμάται κανείς τι μπορεί να συμβεί αν οι Ευρωπαίοι δεν δεχτούν αυτά που τους προτείνει ο κ. Βαρουφάκης. Είτε γιατί δεν τα καταλαβαίνουν, είτε γιατί δεν θέλουν.  

Οσοι έζησαν το 2015 θυμούνται επίσης ότι την αδυναμία εκείνη των Ευρωπαίων να κατανοήσουν τον Βαρουφάκη (για το πώς θα αυξάνονταν π.χ. τα έσοδα του κράτους με καλωδιωμένες νοικοκυρές – μυστικούς πράκτορες της εφορίας) την πλήρωσαν τελικά οι ίδιοι: με το κλείσιμο των τραπεζών και ένα τριετές σκληρό μνημόνιο, όπως αυτό που ζήσαμε επί κυβέρνησης Τσίπρα-Καμμένου. 

Tο σχέδιο «Δήμητρα», λοιπόν, ο κ. Βαρουφάκης το έχει παρουσιάσει εδώ και τρία σχεδόν χρόνια. Ωστόσο το ζήτημα πήρε διαστάσεις το περασμένο Σαββατοκύριακο. Ο αρχηγός του ΜέΡΑ25 δήλωσε στην τηλεόραση του OPEN ότι το να αναβαθμιστεί η Ελλάδα στη λεγόμενη «επενδυτική βαθμίδα» θα ήταν κάτι «τραγικό» για τη χώρα. Και πως αν δεν δεχτούν οι «τροϊκανοί» την κοινωνική οικονομία που προτείνει ο ίδιος (και η Ελλάδα βρεθεί ξανά ενώπιον τελεσιγράφου), πρέπει να υπάρχει ως εναλλακτική λύση το σχέδιο «Δήμητρα» για την ομαλή μετάβαση σε εθνικό νόμισμα. 

Πώς θα τυπώνονται Εξηγώντας τον Απρίλιο του 2022 το σχέδιο «Δήμητρα», ο κ. Βαρουφάκης περιέγραψε ως αρχικό βήμα σε περίπτωση χρεοκοπίας και Grexit το κλείσιμο της Τράπεζας της Ελλάδας -«την πτωχεύεις» σημείωσε. Στη συνέχεια (εδώ στο 37:30) ανέφερε: «Την ίδια στιγμή εμείς ιδρύουμε την ΕΝΑ, την Ελληνική Νομισματική Αρχή. Εχουμε φροντίσει βεβαίως, ό,τι λίγο χρυσό έχει η Τράπεζα της Ελλάδος να έχει μεταφερθεί ήδη -(σ.σ.: χαμηλόφωνα) αυτό δεν το λέμε παραέξω όμως. Και άμεσα, όσο γίνεται πιο γρήγορα, εντός μίας εβδομάδας – δέκα ημερών εκτυπώνουμε σε μία πρόχειρη μεταβατική μορφή, σε λεγόμενο scrip, για να υπάρχουν, και χάρτινες εκδόσεις αυτών των μονάδων Δήμητρας. Για τη γιαγιά που δεν έχει Ιντερνετ, δεν έχει Google Pay, δεν θέλει να πληρώσει με πλαστική κάρτα» Η πρακτική λύση που προτείνει για την εκτύπωση των μονάδων «Δήμητρας» είναι η εξής: «Δημεύουμε το Εθνικό Λαχείο. Εχετε δει λαχεία; Εχουν και κωδικούς επάνω, μια χαρά είναι. Σε πρώτη φάση. Αυτόματα, οι τράπεζες κλείνουν ένα τριήμερο, Σάββατο – Κυριακή – Δευτέρα και μετατρέπουν τα συστήματά τους σε μονάδες Δήμητρα από ευρώ». 

Η ύπαρξη και η παθιασμένη προεκλογικά υπεράσπιση αυτού του λεπτομερούς σχεδίου από τον κ. Βαρουφάκη αποτελεί προφανώς το καλύτερο δώρο για τον κ. Μητσοτάκη ενόψει του ντιμπέιτ.  

Και μόνο η λέξη «Δήμητρα» είναι ικανή να φέρει τον Τσίπρα σε δύσκολη θέση (αν τέλος πάντων μπορεί να υποτεθεί ότι κάτι τέτοιο είναι γενικά δυνατό). Γιατί, πρώτον, η συγκυβέρνηση που προτείνει δεν βγαίνει αριθμητικά χωρίς τη συμμετοχή Βαρουφάκη και, δεύτερον, ο ίδιος τον έκανε υπουργό Οικονομικών και λίγο έλειψε να εφαρμόσει στην πράξη το ίδιο ακριβώς σχέδιο. Αλλωστε στο βιβλίο του «Ανίκητοι Ηττημένοι» (Πατάκης, 2019), ο κ. Βαρουφάκης ανέφερε ότι ο κ. Τσίπρας γνώριζε το σχέδιό του για ένα παράλληλο σύστημα πληρωμών σε περίπτωση που έκλειναν οι τράπεζες και ότι η δική του τουλάχιστον εντύπωση ήταν πώς αυτό ήταν το από κοινού συμφωνημένο σχέδιο.  

Το 2015, η πορεία σταμάτησε στο κλείσιμο των τραπεζών. Το φρένο για να μην πέσουμε στο γκρεμό ήταν πανάκριβο και λεγόταν τρίτο μνημόνιο.  

Τώρα το σχέδιο λέγεται «Δήμητρα». Δεν υπάρχει περίπτωση να εφαρμοστεί. Ευτυχώς. Ούτε το μισό. Και μόνο που υπάρχει όμως και διαφημίζεται προεκλογικά δημιουργεί προβλήματα στην αξιοπιστία της κυβερνητικής πρότασης του ΣΥΡΙΖΑ. Και είναι...

 

ΣΥΡΙΖΑίικο ΚΑΘΑΡΜΑΤΟΞΕΦΤΙΛΑΡΑΔΙΚΟ: ΣΥΡΙΖΑ stories: To κάρμα και οι «ευαίσθητοι»

 

Του ΑΝΔΡΕΑ ΣΤΑΣΙΝΟΥ

«Κι αν σπάσει ο διάολος το ποδάρι του;». Δεν κατάφερε ως φαίνεται κάποιος από τους παλαιότερους συμβούλους του Τσίπρα, λ.χ. ο πολύπειρος Αλέκος Φλαμπουράρης, να θέσει και αυτή τη διάσταση όταν έστηναν το «#ΝΔ Παιδεραστές», την «5χρονη Μαρία» ή το «τσιμέντωμα της Ακρόπολης». 

Κάποιος από τους νεότερους γιατί δεν είπε μια κουβέντα; 

Με πιο άμεση γλώσσα: «Μήπως δεν πρέπει να το τραβήξουμε τόσο πολύ; Γιατί αν, λέμε αν, τότε θα γ…εί ο Δίας».  

Ο διάολος τελικά το «έσπασε». Και η συγκυρία, η ίδια η ζωή δηλαδή, απέδειξε ότι η παραμορφωτική υστερία και ο ασυγκράτητος λαϊκισμός, ως μοναδική πολιτική πυξίδα, αποτελούν μεν μια εύκολη αλλά όχι μια εντελώς απαλλαγμένη από κινδύνους λύση. Γιατί κάπου, κάποτε, κάτω από τα στρώματα της λάσπης (έστω κι αν δεν φαίνεται αρχικά στο μάτι ή το Twitter) η αλήθεια μπορεί να αποκαλυφθεί.  

Η αλήθεια, λοιπόν, έχει έναν τρόπο να εκδικείται ακόμη και όταν την έχεις ξεγράψει. 

Ας δούμε εν συντομία πέντε stories που κατασκεύασε ο ΣΥΡΙΖΑ αγνοώντας αυτόν τον βασικό κανόνα, πριν περάσουμε στους πρόθυμους και «ευαίσθητους» οι οποίοι συντάχθηκαν μαζί του και τώρα σιωπούν (ή αφήνουν υπονοούμενα εναντίον της καταγγέλλουσας στην υπόθεση Γεωργούλη).  

Ουσιαστικά πρόκειται για ένα απίστευτο σερί κακοτυχίας. Εν συντομία: 

♦ «#ΝΔ Παιδεραστές». Προφανώς γνώριζε ο Τσίπρας ότι ο Μητσοτάκης και η Μενδώνη δεν κάλυπταν βιαστές και ότι το Μαξίμου δεν είχε μετατραπεί σε κέντρο τράφικινγκ για ανήλικα προσφυγόπουλα. Βόλευε όμως (και φαινόταν ακίνδυνη η συνταγή) να αφήνει υπονοούμενα ο ίδιος ο αρχηγός του κόμματος με αφορμή τον Λιγνάδη και να επενδύει επί εβδομάδες στο εν λόγω σύνθημα μέσω των βουλευτών του. Βασικός εκφραστής της γραμμής Τσίπρα υπήρξε ο Παύλος Πολάκης. Η υπόθεση Γεωργούλη ήταν η άτυχη στιγμή που όλο γύρισε ανάποδα. Η ανάρτηση που έκανε το 2021 η βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ Τάνια Ελευθεριάδου αναπαρήγαγε τη γραμμή της Κουμουνδούρου για την υπόθεση Λιγνάδη 

♦ Η «πώληση του νερού». Προφανώς γνώριζε ο Τσίπρας ότι είχε υπογράψει ο ίδιος το 2015 τη μεταβίβαση των μετοχών της ΕΥΔΑΠ και της ΕΥΑΘ στο Υπερταμείο των δανειστών, υπό την απειλή βεβαίως του Σόιμπλε. Βόλευε όμως να μαζευτεί κόσμος πολύς στη Θεσσαλονίκη σε μια καλλιτεχνική (αλλά περισσότερο κομματική-συνδικαλιστική) συναυλία κατά της πώλησης του νερού. Η εξαγγελία του Μητσοτάκη ότι θα βγάλει τις δύο εταιρείες από το Υπερταμείο ήταν απλώς μια ατυχία. Διότι ο ΣΥΡΙΖΑ αναγκάστηκε να κατεβάσει δική του τροπολογία «για επαναφορά ΕΥΔΑΠ και ΕΥΑΘ στο Δημόσιο», επιβεβαιώνοντας όσα είχε κάνει το 2015! Ελενα Ακρίτα και Φοίβος Δεληβοριάς στη Θεσσαλονίκη για το νερό (Facebook/ Elena Akrita) 

♦ Ο «πλασιέ της Siemens». Μικρό διάλειμμα με ένα ξεχασμένο εμβόλιμο χιτ, εποχής πανδημίας. «Πιστός πλασιέ της Siemens ο Μητσοτάκης – Αντί για συνταγογράφηση των τεστ δίνει δεκάδες εκατομμύρια στη Siemens για self test» έλεγε ανακοίνωση του ΣΥΡΙΖΑ τον Μάρτιο του 2021. Η αντιξοότητα που προέκυψε σε αυτή την περίπτωση ήταν ότι λίγες ώρες μετά έγινε γνωστό ότι στον διαγωνισμό για την προμήθεια self test δεν συμμετείχε καν η Siemens! Δοκάρι και άουτ. Ατυχία. 

♦ Η «τσιμεντωμένη Ακρόπολη». Προφανώς γνώριζε ο Τσίπρας ότι η Μενδώνη δεν «τσιμεντώνει» την Ακρόπολη. Ομως η δημιουργία διαδρομών προσβασιμότητας για άτομα με κινητικά προβλήματα (μαζί με το σύγχρονο ασανσέρ που αντικατέστησε το αρχαίο αναβατόριο που κόλλαγε) ήταν μια καλή αφορμή. Για να κατασκευαστεί και να πουληθεί και στα ξένα μέσα ότι η ελληνική κυβέρνηση είναι κάτι ανάμεσα στους Ταλιμπάν και το ISIS, που καταστρέφουν τα μνημεία. Η ατυχής εξέλιξη ήταν ότι η UNESCO έκρινε αυτές τις μέρες, μετά τις εργασίες από τη Μενδώνη και τον Μανόλη Κορρέ, ότι αυτό που έγινε αποτελεί «πρότυπο συντήρησης κληρονομιάς σε παγκόσμιο επίπεδο». Κρίμα η αυτοψία που έκανε η Ραλλία Χρηστίδου. Η περίφημη «αυτοψία» της Ραλλίας Χρηστίδου του ΣΥΡΙΖΑ στην Ακρόπολη |Credit: Facebook/ Rallia Christidou 

♦ Η «μικρή Μαρία». Προφανώς γνώριζε ο Τσίπρας ότι ο Μητσοτάκης δεν έδωσε εντολή από την Τήνο στις ελληνικές συνοριακές δυνάμεις στον Εβρο να αφήσουν να πεθάνει αβοήθητο ένα κοριτσάκι πέντε χρόνων που το έλεγαν «Μαρία» και μάλιστα παραμονές Δεκαπενταύγουστου του 2022. Βόλευε όμως να κάνει μια ανάρτηση ο ίδιος που μιλούσε για «καμία τύψη, καμιά νύξη ανθρωπιάς» με αφορμή ένα… «νεκρό 5χρονο παιδί». Επίσης βόλευε να ζητάει ο ΣΥΡΙΖΑ από την κυβέρνηση να μπει σε τουρκικό έδαφος όπου (όπως αποδείχτηκε) βρίσκονταν οι πρόσφυγες. Η ατυχία εδώ είναι πολλαπλή. Μεταξύ άλλων η εμπλεκόμενη ΜΚΟ παραδέχτηκε πώς οι πρόσφυγες βρίσκονταν στην Τουρκία ενώ το Spiegel κατέβασε όλα τα σχετικά άρθρα γιατί δεν κατάφερε να επιβεβαιώσει αν όντως υπήρξε ποτέ «μικρή Μαρία» ή αν επρόκειτο (όπως όλα δείχνουν) για μια στημένη ιστορία. (Βεβαίως ακόμη περιμένουμε από την αργοκίνητη ελληνική Δικαιοσύνη να μας πει ποιοι πράκτορες το οργάνωσαν, αλλά αυτό είναι μια άλλη πληγή για την οποία δεν ευθύνεται προφανώς ο ΣΥΡΙΖΑ) Η ανάρτηση Τσίπρα για τη «μικρή Μαρία» η οποία υποτίθεται ότι πέθανε από τσίμπημα σκορπιού και την έθαψαν οι γονείς της σε νησίδα στον Εβρο, επί ελληνικού εδάφους | Credit: Twitter/ Alexis Tsipras 

Πού πήγαν οι «ευαίσθητοι»; 

Πίσω στο θέμα μας και στους «ευαίσθητους». Αν, λέμε αν, ο Γεωργούλης ήταν ευρωβουλευτής της ΝΔ, στο Σύνταγμα θα είχαμε ή δεν θα είχαμε σήμερα συναυλίες που θα είχαν οργανώσει λχ. ο Σπύρος Μπιμπίλας και ο Φοίβος Δεληβοριάς κατά της κυβέρνησης για την υπόθεση των βιασμών, την πώληση του νερού, τα πτυχία των ηθοποιών και όλα τα υπόλοιπα;  

Εύλογα απορεί κανείς γιατί τέτοια σιωπή από τους «ευαίσθητους» ανθρώπους της Τέχνης για τον Γεωργούλη, όταν μόλις πέρυσι είχαν ευαισθητοποιηθεί και τραγουδούσαν ενωμένοι ακόμη και για να μη χάσει το δίκιο του ο Πούτιν στην Ουκρανία…  

Ψέματα. Η αλήθεια είναι ότι ...