ΔΙΕΘΝΕΙΣ ΗΛΙΘΙΟΙ - ΔΙΕΘΝΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗ: Κλιματική αλλαγή στην Ευρώπη

 

Toυ Τάκη Θεοδωρόπουλου

Ο κυκλώνας της ακροδεξιάς κακοκαιρίας που θα σάρωνε την ευρωπαϊκή ήπειρο μπορεί να αποδείχθηκε ασθενέστερος του αναμενομένου.

Στο Ε.Κ. το Λαϊκό Κόμμα διατηρεί την πλειοψηφία των εδρών. Πλην όμως, επειδή η μεγάλη ένωση δεν διαθέτει ούτε κοινή εξωτερική πολιτική ούτε ενιαία άμυνα, το μέλλον της, ακόμη και το παρόν της, εξαρτώνται κατά μείζονα λόγο από τον γαλλογερμανικό άξονα. Φαντασθείτε τη Γαλλία να διαφωνεί με τη Γερμανία για τη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία. Η Ευρώπη θα είχε παραλύσει.

Ως εκ τούτου τα αποτελέσματα των εκλογών στη Γαλλία και στη Γερμανία βαραίνουν περισσότερο από τα αποτελέσματα ακόμη και όλων των υπόλοιπων χωρών από κοινού.

Και οι βουλευτικές εκλογές στη Γαλλία αναδεικνύονται σε κεντρικό ζήτημα της ευρωπαϊκής πολιτικής.

Η τύχη του προέδρου Μακρόν εννοείται ότι αφορά άμεσα τη χώρα μας. Μια Γαλλία χωρίς τον Μακρόν θα στερούσε από τη χώρα μας έναν καλοπροαίρετο συνομιλητή. Θα μου πείτε, ασχέτως αποτελέσματος, θα παραμείνει πρόεδρος. Ενας αποδυναμωμένος Μακρόν, όμως, δεν θα έχει την ίδια ευχέρεια κινήσεων. Κυρίως δεν θα έχει το ίδιο κύρος και την ίδια αξιοπιστία απέναντι στους Ευρωπαίους εταίρους του.

Δεν είναι πρώτη φορά που εφαρμόζεται η συγκατοίκηση στην 5η Δημοκρατία. Ο Σιράκ ήταν πρόεδρος με πρωθυπουργό τον Ζοσπέν. Και οι δύο ήσαν ευρωπαϊστές, η δε Ευρώπη κοιμόταν ακόμη τον ύπνο του δικαίου. Καμία σχέση με τη σημερινή πολωμένη κατάσταση στην πολιτική σκηνή της Γαλλίας, ούτε με την αναταραχή στο διεθνές τοπίο.

Ο Μακρόν φιλοδοξούσε να γίνει ο ηγέτης ο οποίος, όπως έλεγε ο Κίσινγκερ, θα σήκωνε το τηλέφωνο και θα απαντούσε χωρίς να χρειάζεται να συγκαλέσει συμβούλιο αρχηγών. Τώρα κινδυνεύει να βρεθεί χωρίς συνομιλητές στο Κοινοβούλιο, τουλάχιστον ως προς την πορεία της Ευρώπης. Και από τα δεξιά του και από τα αριστερά του ανεμίζουν τα λάβαρα του αντιευρωπαϊσμού. Του μένουν μόνον οι Ρεπουμπλικανοί του Σαρκοζί και ο Γκλικσμάν που νεκρανάστησε το Σοσιαλιστικό Κόμμα. Αυτός όμως έχει ενταχθεί στο Λαϊκό Μέτωπο μαζί με τον Μελανσόν.

Οπως όλα δείχνουν μέχρι στιγμής, η Λεπέν δεν θα έχει την πλειοψηφία για να σχηματίσει αυτοδύναμη κυβέρνηση. Οπως και κανένας άλλος, όσες συμμαχίες κι αν γίνουν.

Αν η Γαλλία βυθιστεί σε μια πολιτική κρίση διαρκείας, τότε…

NoυΔο-γαλαζαίικο ΡΑΓΙΑΔΟΞΕΦΤΙΛΑΡΟΠΛΗΚΤΟ ΚΟΥΛΟ-ΧΑΝΕΙΟ: Άρχισε η αντίστροφη μέτρηση για τη ΝΔ

 

Του ΠΑΝΤΕΛΗ ΣΑΒΒΙΔΗ

Σεισμός προκλήθηκε στο πολιτικό σκηνικό από το αποτέλεσμα των εκλογών της Κυριακής αλλά, όπως γράφηκε, δεν ήταν ο κύριος σεισμός. Ήταν προσεισμός.

Μήνυμα εστάλη αλλά με όσα είπε τις επόμενες ημέρες ο κ. Μητσοτάκης, το μήνυμα έγινε αντιληπτό αλλά όχι αποδεκτό. Οπότε ο κύριος σεισμός επίκειται.

Κατά την ειδησεογραφία, ο κ. Μητσοτάκης, αντί να ακολουθήσει το παράδειγμα του Μακρόν, λόγω προφανούς δυσαρμονίας εκλογικού σώματος και κυβέρνησης, κατέφυγε στην προσφιλή, σε τέτοιες περιπτώσεις, λύση του ανασχηματισμού αλλά το σχέδιό του δεν τελεσφόρησε σε πρώτη φάση επειδή ο υπουργός Οικονομίας Κ. Χατζηδάκης αρνήθηκε να μετακινηθεί στο υπουργείο Εξωτερικών.

Αιτία;

Θεώρησε πως με τη μετάθεση, ο κ. Μητσοτάκης του επιρρίπτει ευθύνες για την εκλογική ήττα λόγω της βαριάς φορολόγησης των ελεύθερων επαγγελματιών.

Η πραγματικότητα είναι πως ο κ. Χατζηδάκης έχει ευθύνες. Οι ελεύθεροι επαγγελματίες στενάζουν από τα φορολογικά βάρη αλλά και από την ασυνέπεια του κράτους στην καταβολή των οφειλών του στους ιδιώτες ωστόσο η ευθύνη για την κυβερνητική πολιτική ανήκει στον πρωθυπουργό.

Για τους παράγοντες της αγοράς μια κρίση παραπλήσια αυτής που αντιμετώπισε η χώρα στο πρόσφατο παρελθόν δεν είναι εκτός πιθανοτήτων.

Η διαφθορά, η κατάχρηση, η εξυπηρέτηση της μικρής ομάδας των «ημετέρων» επιχειρηματιών, η περιθωριοποίηση όσων δεν υποκύπτουν, η συνειδητή διατήρηση των ανωμαλιών της αγοράς που αυξάνει και το κόστος διαβίωσης και άλλα πολλά θα δημιουργήσουν, αν δεν έχουν δημιουργήσει, εκρηκτικές καταστάσεις.

Σε πολιτικό επίπεδο αυτή η ορατή προοπτική δεν επηρέασε την κυβέρνηση (το είπε, άλλωστε, εμμέσως ο πρωθυπουργός στην τελευταία συνέντευξή του) επειδή πίστευε πως θα μπορούσε να διαχειριστεί, με τη μιντιακή υποστήριξη που απολαμβάνει, την κοινή γνώμη.

Οι ευρωεκλογές, όμως, έδειξαν πως, πλέον, αυτή η δυνατότητα έφθασε στο τέλος της. Εξού και η μη ανανέωση της σύμβασης του Αμερικανού επικοινωνιολόγου Σταν Γκρίνμπεργκ στον οποίο, προφανώς, επιρρίπτεται μέρος της ευθύνης για την εκλογική αποτυχία. Εν ολίγοις, για την κυβέρνηση το πρόβλημα δεν ήταν περιεχομένου πολιτικής αλλά διαχείρισης και χειραγώγησης της κοινής γνώμης. Αλλά, η πολιτική της είναι που απέτυχε και θα έχει επιπτώσεις στην οικονομία και την κοινωνική συνοχή.

Η κυβέρνηση Μητσοτάκη κυβερνά με το 11,5% τους εκλογικού σώματος και αυτό δημιουργεί θέμα πολιτικής νομιμοποίησης.

 

Από νομικής απόψεως δεν τίθεται θέμα να κυβερνά. Τίθεται, όμως, από πολιτικής. Και αυτό αποκαλύπτει, σε αντίθεση με τη Γαλλία, τη νοοτροπία του πολιτικού συστήματος στην Ελλάδα. Ούτε η αντιπολίτευση, χαμένη στον δικό της κυκεώνα, δεν έθεσε θέμα.

Μπορεί να εξαντλήσει το χρόνο της κυβερνητικής θητείας μια κυβέρνηση που απολαμβάνει του 11,5% του εκλογικού σώματος;

Θα ήταν σωτήρια διέξοδος για τον Έλληνα πρωθυπουργό, η πρόταση του Σαρλ Μισέλ, προέδρου του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, να αναλάβει ο Μητσοτάκης πρόεδρος της Επιτροπής αλλά το σενάριο δύσκολα να γίνει αποδεκτό. Ακόμη και οι Αμερικανοί, προς τους οποίους ο κ. Μητσοτάκης δήλωσε δεδομένος, απαιτούν πλήρη συμμόρφωση και δεν του συγχωρούν ότι δεν παραχώρησε τους S-300 και F-16 στην Ουκρανία. Οι Αμερικανοί δεν θεωρούν την Ελλάδα ούτε καν προτεκτοράτο  τους και τους Έλληνες πολιτικούς, απλώς, τους εκλαμβάνουν ως μεσαίους υπαλλήλους τους.

Ό,τι και να γίνει από εδώ και πέρα θα υπάρξει και μια εσωκομματική κινητικότητα στη Νέα Δημοκρατία χωρίς τα πρόσωπα που διεκδικούν την διαδοχή να υπόσχονται κάτι καλύτερο. Η δεξιά στην Ελλάδα έχει ορισμένα χαρακτηριστικά πολιτικής συμπεριφοράς τα οποία δεν τα απέβαλε από δημιουργίας της.

Έχει καθηλώσει, η δεξιά, τη χώρα παρόλο που με τη συμμετοχή της στην Ευρωπαϊκή Ένωση είχε τη δυνατότητα να βρίσκεται σε πολύ καλύτερη θέση. Οικονομική κρίση και, μάλιστα, βαθιά πέρασε και περνά και η Τουρκία αλλά με τις ενέργειες και τους ελιγμούς των πολιτικών της ούτε στο ΔΝΤ κατέφυγε για να παραδοθεί ούτε περιθωριοποιήθηκε παγκοσμίως. Αντιθέτως, ο πρόεδρος της χώρας Ταγίπ Ερντογάν παραβρέθηκε, ως προσκεκλημένος, στη σύνοδο που διεξήχθη στην Ιταλία, των 7 πλουσιότερων χωρών του κόσμου.

Η Τουρκία έχει ξεπεράσει την παγίδα του Θουκυδίδη. Δεν είναι, μόνο, ότι κανείς δεν θέλει να την οδηγήσει στην κατάρρευση λόγω τής, σχεδόν, παγκόσμιας έκθεσης στην οικονομία της. Είναι και το ότι έχει αυτονομηθεί σε θέματα άσκησης εξωτερικής και αμυντικής πολιτικής.

Στη χειρότερη, για την Τουρκία, περίπτωση, η τάση των διαμορφωτών της αμερικανικής πολιτικής που την προσεγγίζει κριτικά, υποστηρίζει πως «η Τουρκία δεν μπορεί να απωλεσθεί επειδή η πολιτική της καθοδηγείται από τα δικά της συμφέροντα. Όπου επικαλύπτονται τα συμφέροντα ΗΠΑ-Τουρκίας, στην Αφρική, στη Μέση Ανατολή ή στην Ευρασία, η Τουρκία θα εργαστεί προς την κατεύθυνση ικανοποίησης αυτών των συμφερόντων χωρίς να χρειάζεται αμερικανική παρότρυνση. Όπου τα συμφέροντα ΗΠΑ-Τουρκίας διαφοροποιούνται η Τουρκία θα κάνει ό,τι θέλει, ανεξάρτητα από το τι της λέει η Αμερική».

Την ευνοϊκότερη προσέγγιση την εξέφρασε ο Αμερικανός πρέσβης στην Άγκυρα Τζεφ Φλέικ, πρώην ρεπουμπλικανός γερουσιαστής, ο οποίος εργάστηκε στο κογκρέσο για την κατανόηση της Τουρκίας από τις ΗΠΑ. Κατά τον κ. Φλέικ ο οποίος μίλησε στο Reuters, η Τουρκία παραμένει σταθερά αγκυροβολημένη στη Δύση και η εταιρική της σχέση με τις Ηνωμένες Πολιτείες δεν ήταν ποτέ ισχυρότερη, παρόλο που οι πλευρές παραμένουν διχασμένες στον πόλεμο του Ισραήλ στη Γάζα. Ως επιχειρήματα επικαλέστηκε την υποστήριξη της Τουρκίας στη διεύρυνση του ΝΑΤΟ (sic) και τη συμφωνία για την πώληση αμερικανικών F-16 που σηματοδοτούν την κλίση της Άγκυρας προς τη Δύση και έθεσαν το έδαφος για μόνιμη ώθηση στο εμπόριο και τις επενδύσεις».

 

Την ανάγκην φιλοτιμίαν ποιούμενες, οι ΗΠΑ αναγκάζονται να προσαρμόσουν την πολιτική τους προς μια Τουρκία η οποία κοιτά σε όλες τις κατευθύνσεις με μόνον γνώμονα την ικανοποίηση των συμφερόντων της. Είναι στο ΝΑΤΟ με μια περίεργη συμπεριφορά, συμμετέχει στους G-20, προσκαλείται στους G-7, επιδιώκει να ενταχθεί στους BRICKS, θα συμμετάσχει στη Σύνοδο του Οργανισμού Συνεργασίας της Σαγκάης, επιδιώκει προνομιακή σχέση με την ΕΕ. Στην Αθήνα, ούτε καν διανοούνται να σκεφθούν αυτούς τους οργανισμούς.

Η αθηναϊκή εξωτερική πολιτική συμπυκνούται στην υπόκλιση Γεραπετρίτη στον Ερντογάν.

Στις ευρωεκλογές το εκλογικό σώμα έστειλε μήνυμα βαθιάς δυσαρέσκειας στην κυβερνητική πολιτική οποία κρατά τη χώρα σε στασιμότητα, επικίνδυνα εξαρτημένη στην εξωτερική και αμυντική της πολιτική, με την διαφθορά και τον κομματισμό στο αποκορύφωμά τους, επικίνδυνα συγκεντρωτική, με αποδομημένο τον κοινωνικό ιστό, με εγκατάλειψη της έννοιας του εθνικού συμφέροντος, δεδομένη, όπως δήλωσε ο πολιτικός εκφραστής του 11,5% του εκλογικού σώματος και δορυφοροποιημένη.

Η πολιτική αυτή αποτέλεσε τάση στο πολιτικό σύστημα, δεν είναι μητσοτακικής εφευρέσεως, εκφράζει και τα άλλα δύο κόμματα της αντιπολίτευσης αλλά βρίσκεται σε αντίθεση με την κοινωνική πλειοψηφία.

Υπάρχει διέξοδος;

Θα…

ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΕΘΝΟΠΑΤΕΡΟ-ΚΗΡΑΛΟΙΦΟΠΛΗΚΤΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Τρέμετε, παπικοί! H κυρα Γαλάτω έρχεται!

Η Γαλάτω, ευρωβουλευτής της ΕΛ που δεν ήξεραν ούτε οι γειτόνισσες της πως κατεβαίνει υποψήφια.
Έλαβε 51.000 σταυρούς

Φυσικά δεν ευθύνεται η γυναίκα, αλλά οι τυχάρπαστοι μαλάκες που την τοποθέτησαν στο ψηφοδέλτιο, σε μια πολύ κρίσιμη περίοδο για την Ελλάδα και την Ευρώπη. pic.twitter.com/Nz1BV2auMZ

— Σταυροφόρος (@stavroforos_) June 11, 2024

 Του ΣΤΕΦΑΝΟΥ ΚΑΣΙΜΑΤΗ

Ζήτησα από πεπειραμένο πολιτικό, του οποίου ο κυνισμός εκλαμβάνεται από τους άσχετους ως χιούμορ, να μου πει ποιος είναι κατά την εκτίμησή του ο κερδισμένος των ευρωεκλογών.

 «Οι 21 που εξελέγησαν και κανένας άλλος» ήταν η απάντηση και δεν μπορώ παρά να συμφωνήσω. Κανείς άλλος δεν κερδίζει και ιδίως δεν κερδίζουν τα κόμματα, με τα οποία εξελέγησαν οι 21 έλληνες ευρωβουλευτές. Γιατί, σκεφτείτε, τι κερδίζει ένα κόμμα αν καταλάβει 5 έδρες (τυχαίος  αριθμός), αλλά μόνο μισό ευρωβουλευτή ή και λιγότερο;

Κανένα κόμμα δεν κερδίζει όταν άσχετοι και διασημότητες εκλέγονται εις βάρος υποψηφίων με προσόντα.

Υπό το πρίσμα αυτό, λοιπόν, η κορυφαία των κερδισμένων δεν είναι άλλη από την κυρία Γαλάτω Αλεξανδράκη, που εξελέγη στην Ευρωβουλή με την Ελληνική Λύση, χωρίς η ίδια να απομακρυνθεί από το κρεοπωλείο της. Κερδίζει έναν από τους καλύτερους μισθούς στην Ευρώπη, με σωρεία προνομίων, αλλά και γερό χαρτζιλίκωμα επί δύο χρόνια για όσους δεν επανεκλέγονται. (Το λένε επίδομα προσαρμογής – προσαρμογής στην πραγματικότητα, προφανώς.) Καλύτερο κι από το Λόττο, δεν το συζητώ!

Εύγε στην κ. Γαλάτω, λοιπόν. Κάτι οι ποσοστώσεις εκ του νόμου υπέρ των γυναικών υποψηφίων, κάτι η αλφαβητική σειρά που την ευνοούσε, μα ασφαλώς και οι ικανότητές της την έφεραν στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο.

Αντιλαμβάνομαι ότι κάποιοι από εσάς δεν τα παίρνετε σοβαρά αυτά και νομίζετε ότι ειρωνεύομαι.

Μα πώς θα πάει στις Βρυξέλλες, αναρωτιέστε. Πώς θα μπει σε αεροπλάνο η κ. Γαλάτω και πώς θα αντιδράσει στο σοκ της εμπειρίας του εξωτερικού;

Πώς θα ζητήσει ένα ποτήρι νερό; Θα πρέπει να συνοδεύεται διαρκώς από διερμηνέα, διαφορετικά μπορεί να χαθεί και να μην την ξαναβρούμε ποτέ.

Αυτά και άλλα τέτοια κυκλοφορούν και προεξοφλούν ότι η εκλεγείσα μάλλον θα παραιτηθεί με κάποια εύσχημη δικαιολογία, δεν νομίζω όμως ότι οι προβλέψεις αυτές έχουν βάση στην πραγματικότητα.

Η κυρία Αλεξανδράκη Γαλάτω του Βαΐτση, αν δεν το γνωρίζετε, έβαλε υποψηφιότητα και στις εκλογές του Μαΐου 2023, που έγιναν με σταυρό, ως υποψήφια του ιδίου κόμματος, στην εκλογική περιφέρεια Ανατολικής Αττικής. Κατετάγη μάλιστα τρίτη με 2.251 σταυρούς, όταν ο εκλεγείς στην ίδια περιφέρεια συγκέντρωσε περίπου 2.800 σταυρούς. Δεν πήγε καθόλου άσχημα, δηλαδή, η κ. Γαλάτω. Είναι η δεύτερη επιλαχούσα, που σημαίνει ότι αν κάτι συμβεί και παραιτηθεί ο νυν βουλευτής του κόμματος και, συγχρόνως, πατήσει ένα αυτοκίνητο τον πρώτο επιλαχόντα, τότε η κ. Γαλάτω εκλέγεται και στη Βουλή των Ελλήνων!

Ετσι, θα είναι στην Ευρωβουλή και στη δική μας Βουλή.

Βάσει του νόμου, ωστόσο, στην ακραία αυτή περίπτωση θα πρέπει η κ. Γαλάτω να διαλέξει ποια από τις δύο έδρες θα κρατήσει.

Αν νομίζατε ότι τελειώσαμε εδώ, κάνατε λάθος. Διότι έγκυροι συνταγματολόγοι και ειδικοί του ευρωπαϊκού δικαίου, τους οποίους αναζήτησα στα σοφότερα καφενεία των Αθηνών, για να προστρέξω στα φώτα τους, μου λένε ότι η κ. Γαλάτω έχει τη δυνατότητα, εφόσον υπάρξει προσφυγή της Θείας Χάριτος υπέρ της διττής βουλευτικής ιδιότητάς της, να κρατήσει και τις δύο έδρες.

Ως απόδειξη, όπως μου επισημαίνουν, το δικαστήριο αναγνωρίζει επιστολή του Ιησού, εφόσον βέβαια είναι χειρόγραφη.

Υπάρχει ένα παρεμφερές δεδικασμένο και…

ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΚΑΤΣΑΠΛΙΑΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Απέχοντες παραπονιάρηδες…

 

Γράφουν οι Γραμματείς & Φαρισαίοι

Σας κυβερνάει το 11% , ενώ εσείς είστε το 58%

Επιτρέψατε να σας κυβερνάει το 11% επειδή θεωρείτε πως τους τιμωρείτε αν δεν ψηφίσετε (!!!)

Σας το κάνουμε διφραγκάκια:

ΟΛΑ ΜΑΖΙ τα κόμματα που είναι στη Βουλή πήραν περίπου 33%

ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ εσείς που δεν ψηφίσατε γράψατε 58%

Δηλαδή, ακόμα κι αν έκαναν συνασπισμό ΟΛΑ ΜΑΖΙ τα κόμματα, ΔΕΝ θα μπορούσαν να σας κερδίσουν (τροφή για σκέψη)

Μήπως να το αναλύσετε λίγο περισσότερο αντί να παραπονιέστε πως είναι όλοι ίδιοι και δεν μπορείτε να κάνετε τίποτα???

 

Για να δουλέψει η ριμάδα η Δημοκρατία πρέπει…

ΝουΔο-γαλαζαίοι ΕΘΝΙΚΟΙ ΚΑΤΣΑΠΛΙΑΔΕΣ: Στο «κενό» το μήνυμα των εκλογών

 Γράφει η ΕΛΕΝΗ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ

Διδάκτωρ Διδακτολογίας Γλωσσών και Πολιτισμών, Πανεπιστημίου Paris III Sorbonne Nouvelle

 

Ως φαίνεται, το μήνυμα των εκλογών δεν το έλαβαν αυτοί που έπρεπε.

Η κυβέρνηση δηλαδή και ο πρωθυπουργός.

Η αντίδραση της κυρίας Βούλτεψη το βράδυ των εκλογών, όπου δεν άφησε άνθρωπο να μιλήσει, οι δηλώσεις του κ. Γεραπετρίτη ότι θα συνεχίσουν να εφαρμόζουν το πρόγραμμά τους και ότι το πρόβλημα με τον γάμο των ομοφυλοφίλων ήταν η υπερπροβολή, και άλλα ευτράπελα καταδεικνύουν ότι δεν κατάλαβαν τίποτα.

Το βράδυ των εκλογών το μήνυμα που είχε πάρει ο κ. Μητσοτάκης ήταν ότι πρέπει να επισπεύσουν τις μεταρρυθμίσεις.

Αυτό κατάλαβε.

Ο κ. Μητσοτάκης πιστεύει ότι με έναν ανασχηματισμό θα καταφέρει τα «παραπλανημένα» πλήθη που προτίμησαν είτε να απέχουν είτε να ψηφίσουν κάτι πιο δεξιό σε απόψεις να τον αγαπήσουν.

Δεν θα συμβεί αυτό και απορώ πώς δεν το αντιλαμβάνεται. Ο ανασχηματισμός εντάσσεται στη λογική «άλλαξε ο Μανωλιός και έβαλε τα ρούχα του αλλιώς».

Ο κόσμος καταψήφισε τις πολιτικές του κ. Μητσοτάκη, όχι μόνο τα πρόσωπα. Δεν ψήφισε άλλα κόμματα για να τρέξουν γρηγορότερα ο εκφυλισμός της κοινωνίας, η καταβαράθρωση της οικονομίας, η υπερφορολόγηση και η αισχροκέρδεια.

Για να βοηθήσουμε λίγο τον κύριο πρωθυπουργό στο έργο του, θα αναφέρω μία λίστα με το τι περιμένει να δει ο κόσμος που τον εγκατέλειψε.

Κατάργηση του γάμου των ομοφυλοφίλων και ως εκ τούτου και των δικαιωμάτων τεκνοθεσίας, καταγγελία της Συμφωνίας των Πρεσπών, ισχυρή εθνική θέση απέναντι στις ορέξεις της Τουρκίας και όχι πολιτικές κατευνασμού, μη νομιμοποίηση της λαθρομετανάστευσης, παύση χρηματοδότησης πολιτικών εποικισμού, απελάσεις, πάταξη του εγκλήματος, βαριές ποινές για τους εγκληματίες, να χτιστεί καμία φυλακή ακόμα, να φύγουν τα εθνομηδενιστικά προγράμματα από τα σχολεία, να κυνηγηθεί η αισχροκέρδεια και το ξέπλυμα μαύρου χρήματος και πολλά άλλα.

Ο κ. Μητσοτάκης βέβαια είχε πέντε χρόνια να κάνει κάτι σε αυτούς τους τομείς. Δυστυχώς αυτά τα πέντε χρόνια …

ΝουΔο-γαλαζαίικα ΕΘΝΙΚΑ ΣΟΥΡΓΕΛΑ: Ο πρωθυπουργός πήρε το μήνυμα αλλά μάλλον δεν το διάβασε

 Toυ ΜΑΝΟΥ ΒΟΥΛΑΡΙΝΟΥ

Ο βιαστικός ανασχηματισμός της Παρασκευής δείχνει ότι ο πρωθυπουργός κατάλαβε την ύπαρξη μηνύματος στο αποτέλεσμα των ευρωεκλογών, δεν δείχνει όμως να μπήκε στον κόπο να το διαβάσει με προσοχή και (το σημαντικότερο) να έχει τη διάθεση να ανταποκριθεί σ’ αυτό.

Γιατί το σίγουρο είναι ότι το μήνυμα δεν αφορούσε τα πρόσωπα των υπουργείων, κι ακόμα κι αν μπορεί να σχετιζόταν κάπως με αυτά δεν μπορώ να καταλάβω πώς θα βοηθήσει η επιστροφή σε αυτή την κυβέρνηση Μητσοτάκη υπουργών που είχαν κριθεί αποτυχημένοι σε προηγούμενες κυβερνήσεις Μητσοτάκη από τον ίδιο τον πρωθυπουργό (π.χ. ο υπουργός Τσιάρας και ο υπουργός Θεοδωρικάκος ας πούμε, απέτυχαν τόσο πολύ στα υπουργεία Δικαιοσύνης και  Προστασίας του Πολίτη που όταν ο πρωθυπουργός τούς απομάκρυνε δεν τους ανέθεσε κανένα άλλο υπουργείο). Εκτός αν το κριτήριο του πρωθυπουργού δεν είναι η επάρκεια, πράγμα που είναι τόσο προβληματικό ώστε να καθιστά κάθε συζήτηση για τη στελέχωση της κυβέρνησης μάταιη.

Σε κάθε περίπτωση οι εκατοντάδες χιλιάδες ψηφοφόροι του πρωθυπουργού και της ΝΔ που δυσαρεστημένοι απείχαν από τις εκλογές δεν το έκαναν για να ξαναγίνουν  υπουργοί ο Τσιάρας, ο Θεοδωρικάκος, ο Παναγιωτόπουλος και οι υπόλοιποι νέοι υπουργοί. Η δυσαρέσκειά τους δεν αφορά τόσο τα πρόσωπα όσο τη συνολική αδιαφορία της κυβέρνησης –και άρα και του Μεγάρου Μαξίμου– για την καθημερινότητά τους.

Το έκαναν γιατί βλέπουν ότι έχει στηθεί ένα πάρτι από κείνα τα παλιά (που λέει και το τραγούδι) με απευθείας αναθέσεις και διαγωνισμούς με έναν μόνο διαγωνιζόμενο (δηλαδή διαγωνισμούς που συχνά είναι φωτογραφικοί).

Το έκαναν γιατί βλέπουν τα καρτέλ να κάνουν πάρτι και τις ελεγκτικές αρχές να κοιμούνται τον βολικό (και πιθανότατα επικερδή) ύπνο του δικαίου.

Το έκαναν γιατί είναι δυσαρεστημένοι με την υγεία, την παιδεία, την ασφάλεια, τις συγκοινωνίες και γενικώς τις υπηρεσίες που τους παρέχει το κράτος.

Και τίποτα μέχρι στιγμής δεν δείχνει ότι ο πρωθυπουργός έχει (ή θέλει) να απαντήσει κάτι στο μήνυμα τους.

Μάλλον το αντίθετο: Μόλις προχτές ο υπουργός Λιβάνιος παρενέβη προκειμένου να δοθεί στον σύζυγο και προπονητή της Κατερίνας Στεφανίδου η τιμητική ελληνική ιθαγένεια για την οποία έχει κάνει αίτηση από το 2020. Η παρέμβαση του υπουργού είτε προδίδει ένα καθεστώς ευνοιοκρατίας είτε αποκαλύπτει ένα κράτος το οποίο είναι τόσο ξεχαρβαλωμένο ώστε να χρειάζεται η παρέμβαση υπουργού για να εφαρμοστεί ο νόμος και να δικαιωθεί ο πολίτης (παρέμβαση η οποία, αφού δεν γίνεται για κάθε πολίτη, πάλι ευνοιοκρατία αποκαλύπτει).

Ό,τι από τα δύο κι να ισχύει περιλαμβάνεται στη λίστα με τα όσα έκαναν τους εκατοντάδες χιλιάδες να διαμαρτυρηθούν μην πηγαίνοντας να ψηφίσουν.

 

Πέρα από όλα αυτά η κυβέρνηση μοιάζει να έχει και ένα δομικό πρόβλημα το οποίο…

 

ΝουΔο-ΠΑΣΟΚ-ο-ΣΥΡΙΖΑίικα ΕΘΝΙΚΑ ΣΟΥΡΓΕΛΑ: Η νύχτα των νικητών

 

Του Πάσχου Μανδραβέλη

Δεν γνωρίζουμε αν ξέρουν κάτι παραπάνω στην κυβέρνηση, αλλά η «πύρρειος (όπως τη βάφτισαν) νίκη» τους σημαίνει άλλο πράγμα, από τη νίκη με κάποιες απώλειες.

 Στα λεξικά, είναι «η νίκη που επιτυγχάνεται με βαρύτατες απώλειες, ώστε να μην έχει ουσιαστικό αντίκρισμα». Κατά τον Πλούταρχο, ένας στρατιώτης πλησίασε τον Πύρρο για να τον συγχαρεί μετά τη μάχη στο Ασκλο, και ο τελευταίος σάρκασε: «Μία ακόμη νίκη επί των Ρωμαίων και θα χαθούμε εντελώς».

Δυστυχώς, το περί «πύρρειας νίκης» δεν το ξεφούρνισε κάποιος σαν τον κ. Αλέξη Τσίπρα για να έχουν να ασχολούνται επί μέρες τα τηλεοπτικά πάνελ.

Πάντως, πύρρειος ή μη, με βαριές ή ελαφρές απώλειες, οι νεοδημοκράτες είχαν την πρωτιά για να πανηγυρίζουν το βράδυ των εκλογικών μαραθωνίων. Αφού έκαναν σεμνότυφη αυτοκριτική –«οι πολίτες έστειλαν μηνύματα»– ξεδίπλωσαν τα επιχειρήματα για τη νίκη τους.

Νικητές όμως –και με ακριβώς τον ίδιο τρόπο– ήταν και τα κόμματα της αντιπολίτευσης. Εκαναν μια μικρή θρηνητική εισαγωγή για την αποχή και βρήκαν πολλά καλά να πουν για την αφεντιά τους· ο ένας γιατί έχασε μόνο τρεις μονάδες από την προηγούμενη συντριβή του κόμματός του, ο άλλος γιατί κάτι κέρδισε, ο τρίτος δήλωσε ότι «έ-ε-ε-ερχεται» κ.ο.κ. Πλην Νέας Αριστεράς, όλοι δήλωσαν νικητές.

Τροπαιούχοι δήλωσαν και οι δημοσκόποι, παρόλο που καμιά εταιρεία δεν πόνταρε στο 28,3% του κυβερνώντος κόμματος. Ολες έδειχναν τριάντα και βάλε για τη Ν.Δ. –31,9% ήταν ο μέσος όρος όλων των εταιρειών (KReport, 9.6.2024)– με κάποιες να φτάνουν μέχρι το 34%. Να εικάσουμε ότι και ο κ. Μητσοτάκης ανέβασε τον πήχυ στο 33% διότι έπαθε ό,τι και ο κ. Τσίπρας το 2019, όταν άκουγε τους δικούς του δημοσκόπους και δήλωνε πως «δεν υπάρχει μία στο εκατομμύριο…»;

Δαφνοστεφανωμένες εμφανίστηκαν και οι ομιλούσες κεφαλές της τηλεόρασης, οι οποίες «το είχαν πει» – ή, τέλος πάντων, κάτι είχαν πει. Δήλωσαν τη συνήθη δυσφορία τους διότι «δεν συζητήθηκε τίποτε για την Ευρώπη» και ακούσαμε δημοσιογράφους να εκφράζουν το παράπονό τους ότι στις συσκέψεις έψαχναν και δεν έβρισκαν θέμα για την Ευρώπη· «όλο ΤικΤοκ και “πόθεν έσχες” μας ερχόταν».

Μένει η απορία: Αφού είχαν τόσο καημό να μάθουν τη θέση των πολιτικών για τα ευρωπαϊκά θέματα, γιατί δεν τους ρωτούσαν;

Εξάλλου, υπήρχαν υποψήφιοι που έγραψαν γι’ αυτά, αλλά τους έφαγε το σκοτάδι της δημοσιότητας και τελικώς της κάλπης.

Μετά την… πύρρειο αυτοκριτική όλων, η συζήτηση στα εκλογικά πάνελ συνεχίστηκε κανονικά. «Θα έχει πρόβλημα ο Μητσοτάκης;». «Θα τεθεί θέμα Κασσελάκη;».

Ευτυχώς, δηλαδή υπάρχει και…

NoυΔο-ΠΑΣΟΚ-ο-ΣΥΡΙΖΑίικο ΣΟΥΡΓΕΛΟΚΑΤΣΑΠΛΙΑΔΙΚΟ: Σαν ο Μητσοτάκης να έχασε πορτοφόλι – και να μην το βρήκε κανείς

 

Toυ ΑΝΤΩΝΗ ΠΑΝΟΥΤΣΟΥ

Ενα από τα κλασικά ποδοσφαιρικά κλισέ είναι «η κρίσιμη αναμέτρηση». Το οποίο ενίοτε ισχύει, αλλά τις περισσότερες φορές είναι μια φράση για να ξυπνήσουν οι παίκτες και να έρθει ο κόσμος στο γήπεδο.

Οι ευρωεκλογές για την ΝΔ ήταν από αυτές τις «κρίσιμες» αναμετρήσεις. Ο προπονητής, δηλαδή ο Κυριάκος Μητσοτάκης, τις χαρακτήρισε κρίσιμες, οι βουλευτές, δηλαδή οι παίκτες, βάλανε τα καλά τους και αμολήθηκαν για την μεγάλη σύγκρουση στην επαρχία, αλλά οι φίλαθλοι από τις κάλπες προτίμησαν τα σπίτια τους.

Αλλωστε από τη σύνθεση μιας ομάδας φαίνεται και η σοβαρότητα ενός αγώνα. Και η σύνθεση τους ευρωψηφοδελτίου της ΝΔ δεν ήταν ακριβώς galacticos.

Δεν έγινε επίσης σαφές τι θα συμβεί εάν η ΝΔ δεν πιάσει το 33% που έθεσε σαν στόχο ο Κυριάκος Μητσοτάκης.

Θα βρέξει βατράχια;

Θα σκιστεί ο θόλος του ουρανού;

Εκτός από το να θυσιαστούν 12 υφυπουργοί δεν μοιάζει να γίνεται κάτι περισσότερο. Και όπως οι μανδαρίνοι στην Κίνα που αν δεν τους ξέρεις μπορούν να πεθάνουν για να γίνεις εκατομμυριούχος και οι υφυπουργοί που επίσης δεν τους ξέρεις δεν πειράζει να θυσιαστούν για ένα καλό Σαββατοκύριακο.

Το μήνυμα της ΝΔ ήταν η σταθερότητα. Καλό για το εκλογικό κοινό της δεύτερης εκλογής του Κώστα Σημίτη αλλά όχι αρκετό για το κοινό που όταν χρειάστηκε κατέβηκε σε πλατείες, ψήφισε επανειλημμένα τα καλοκαίρια ώστε ο Κυριάκος να προχωρήσει σε αλλαγές.

Αλλαγές της καθημερινής ζωής και της δημόσιας διοίκησης και όχι υφυπουργών.

Ενας ανασχηματισμός ελάχιστη σχέση θα έχει με το αποτέλεσμα των εκλογών.

Στο ποδόσφαιρο υπάρχει και ένα άλλο κλισέ. Στις ήττες οι καλύτεροι παίκτες είναι αυτοί που δεν έπαιξαν. Μόνο που για να υπάρχει ήττα πρέπει να υπάρχει και νικητής. Οι ευρωεκλογές ήταν σαν ο Κυριάκος Μητσοτάκης να έχασε το πορτοφόλι του, αλλά να μην το βρήκε κανένας.

Ξεκινώντας από τον Στέφανο Κασσελάκη που έκαψε το φύλλο της πρώτης εντύπωσης.

Οπως ξέρουμε κανείς δεν έχει δεύτερη ευκαιρία να κάνει μια πρώτη εντύπωση και ο Κασσελάκης μπορεί να επαναλαμβάνει τον εαυτό του αλλά όχι να αρθρώνει πολιτικό λόγο. Το «Προσκαλώ την κοινοβουλευτική ομάδα του ΠΑΣΟΚ να συνεργαστούμε σε προτάσεις νόμου, στις οποίες συμφωνούμε. Νομίζω ότι η ηγεσία του ΠΑΣΟΚ ξέρει πώς να επικοινωνήσει με το γραφείο μου», που είπε στα «Παραπολιτικά FM», από τη διατύπωση δεν είναι πρόσκληση συνεργασίας αλλά αφ υψηλού συμπεριφορά σε κατώτερο.

Ο Στέφανος Κασσελάκης θα μπορούσε να πουλάει ομόλογα ή σκάφη, να είναι εκδότης life style περιοδικού την δεκαετία του ’90, αλλά από πολιτική θα πρέπει να βράσει το σώμα της «Αυγής» για να πάρει μυρωδιά.

Αντίθετα ο Νίκος Ανδρουλάκης είναι πολιτικός. Παλιότερης τεχνολογίας, αλλά είναι.

Είναι ο άνθρωπος που όταν ο πατέρας του του είπε «ζήτησε μου όποια χάρη θέλεις», όταν μπήκε στο Πολυτεχνείο, του ζήτησε…

NoυΔο-ΠΑΣΟΚ-ο-ΚΚΕδο-ΣΥΡΙΖΑίικο ΚΑΤΣΑΠΛΙΑΔΟΞΕΦΤΙΛΑΡΑΔΙΚΟ: Φαααπ ηκούσθη στον αέρα!

 

Toυ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΛΙΑΚΟΥ

Οσοι πήγαν να ψηφίσουν (και μπράβο τους) σκέφτηκαν ότι πρέπει να αξιοποιούν το δικαίωμα που απολαμβάνουν, διότι κάποια στιγμή η εξουσία θα σκεφτεί να τους το αφαιρέσει – πιθανότατα όταν τα κουκιά δεν θα βγαίνουν ούτε με τις χρυσές, συστημικές εφεδρείες των επιστολικών ψήφων. Επίσης, επιδίωξαν να δηλώσουν στις κάλπες ότι δεν τους πολυαρέσει να πουλάνε μισό οικόπεδο για να πάνε σούπερ μάρκετ και δεν ενθουσιάστηκαν με τη δημιουργική λογιστική του Μητσοτάκη, στον οποίον φάνηκε πάμφθηνο το κόστος της φέτας – αρκεί να αγοράζεις μισόκιλο αντί για κιλό που έπαιρνες κάποτε.

Μισή η φέτα; (Σχεδόν) στο μισό έπεσαν και τα ψηφοδέλτια της Ν.Δ. σε σχέση με τις εθνικές εκλογές του Ιουνίου 2023. Η Ν.Δ. είχε λάβει 2.115.322 τεμάχια και τώρα την ψήφισαν 1.125.602 εκλογείς. 989.720 ψηφοφόροι απωλέσθησαν!

Ο γάμος των γκέι, η ακρίβεια, η νομιμοποίηση των λαθρομεταναστών, η εγκληματικότητα έπεισαν τους νεοδημοκράτες να γυρίσουν πλάτη στον αλαζόνα κληρονόμο της εξουσίας, που έκανε τον συμπαθητικούλη με κρυόμπλαστα βιντεάκια στο TikTok.

Κι ο Κασσελάκης έφαγε μεγαλόπρεπο σφόλι. Ο Τσίπρας, πέρυσι, στο ιστορικό χαμηλό του μάζεψε 930.013 ψήφους και ο πολύφερνος Κασσελάκης μόλις 593.133. Αυτό μας κάνει απώλεια 336.880 ψήφων. Πολλά υποσχόμενο το αποτέλεσμα, αλλά για τον Τσίπρα, όχι για τον Κασσελάκη, για τον οποίον αποτελεί κανονικότατη πανωλεθρία.

Λιγόστεψαν οι ψήφοι και της πασοκάρας. Τον Ιούνιο του 2023 είχε λάβει 617.487 ψήφους και τώρα πήρε 508.399. Εχασε 109.088 τεμάχια ο Ανδρουλάκης. Ηγετάρα ολκής…

Και το ΚΚΕ, που πανηγυρίζει για το ποσοστό του, φαίνεται να λησμονεί ότι έλαβε λιγότερες ψήφους σε σχέση με τις εκλογές του Ιουνίου 2023. Τότε ψηφίστηκε από 401.224 άτομα και τώρα το προτίμησαν 367.796 εκλογείς – μια αβαρία της τάξεως των 33.428 ψήφων.

Ασε που…

ΝουΔο-ΠΑΣΟΚ-ο-ΣΥΡΙΖΑίικο ΣΟΥΡΓΕΛΟΚΑΤΣΑΠΛΙΑΔΙΚΟ: Νικητές, ηττημένοι και αίτια

 

Γράφει ο Ανδρέας Μήλιος

Διδάκτωρ του πανεπιστημίου της Φρανκφούρτης, οικονομολόγος και συγγραφέας

 

Στις ευρωεκλογές αυτές υπήρξαν νικητές και ηττημένοι.

Στους νικητές ανήκουν η τεράστια αποχή και η άνοδος των εθνολαϊκιστικών και των ακροδεξιών κομμάτων.

Στους ηττημένους όλοι οι άλλοι: συντηρητικοί, σοσιαλιστές, σοσιαλδημοκράτες, φιλελεύθεροι,  πράσινοι και αριστεροί.

Το αποτέλεσμα ήταν αναμενόμενο και μόνο κομματικοί εθελοτυφλούντες δεν μπορούσαν να το προβλέψουν.

Τα αίτια αυτών των αποτελεσμάτων είναι πολλά και έχουν δομικό χαρακτήρα που σχετίζεται με τη λειτουργία της Ε.Ε.

Ειδικότερα, κυρίαρχο αίτιο είναι η αδυναμία της Ε.Ε. να πείσει ότι είναι ένας οργανισμός που κατανοεί τα βασικά προβλήματα της καθημερινότητας των Ευρωπαίων πολιτών και αγωνίζεται γι’ αυτά. Η αντίληψη που επικρατεί  στα μυαλά των Ευρωπαίων πολιτών είναι ότι η Ε.Ε. είναι ένα κλειστό Διευθυντήριο, χωρίς ενσυναίσθηση, που υπηρετεί μια στενόμυαλη, προσωποκεντρική και ιδιοτελή γραφειοκρατία, η οποία αμείβεται υπερβολικά γενναιόδωρα για το έργο που προσφέρει. Οι αποκαλύψεις των τεράστιων μισθών των Ευρωβουλευτών και των γραφειοκρατών των οργάνων της Ε.Ε. και της Ευρωπαϊκής Επιτροπής,  η προώθηση των συμφερόντων των πολυεθνικών επιχειρήσεων στα όργανα της Ε.Ε. μέσω του Lobbying και η ανούσια, γραφειοκρατική αντιμετώπιση των ζωτικών θεμάτων από τα όργανα της Ε.Ε. μόνον δυσφορία και οργή παράγουν στο θυμικό των απλών πολιτών.

Στα κυρίαρχα αίτια που προκαλούν δυσφορία στους Ευρωπαίους πολίτες είναι, επίσης, η ανεπαρκής αντιμετώπιση του προσφυγικού και του ενεργειακού προβλήματος και ο χαρακτήρας της αγροτικής πολιτικής που δεν ενσωματώνει τις ανησυχίες των αγροτών. Ο μέσος Γερμανός πολίτης νοιώθει ότι  η θέση εργασίας του και ο τρόπος ζωής του  απειλούνται από τα περισσότερα από δύο εκατομμύρια πρόσφυγες Σύρων, Ιρακινών και Ουκρανών, που εισέρευσαν στην αγορά εργασίας μετά από τη χορήγηση πολιτικού ασύλου και ο φόβος του τον οδήγησε στο να αναδείξει την Ακροδεξιά σε δεύτερο κόμμα. Οι Γάλλοι, που βίωσαν μερικές δεκαετίες νωρίτερα τις συνέπειες του μεταναστευτικού από τις χώρες της Β. Αφρικής και ιδίως από την Αλγερία, καταφέρονται εδώ και δύο χρόνια κατά της επιχειρούμενης συνταξιοδοτικής μεταρρύθμισης από τον Ε. Μακρόν και της Κοινής Αγροτικής Πολιτικής της Ε.Ε. Φυσικό επακόλουθο ήταν να αναδείξουν την Ακροδεξιά της Μ. Λεπέν, που υπόσχεται εθνικούς παραδείσους, σε πρώτο κόμμα και να εξωθήσουν τον Ε.  Μακρόν στα όριά του και στην προκήρυξη εθνικών εκλογών.

Ένα τρίτο, τέλος, δομικό πρόβλημα της Ε.Ε. είναι η έλλειψη εδώ και χρόνια ισχυρών ηγεσιών στις μεγάλες χώρες της. Σολτς, Μακρόν, Μελόνι και Σάντσες δεν έχουν το στιβαρό, ηγετικό εκτόπισμα του Κολ, του Σμιτ, του Μιτεράν και του Ζισκάρ Ντεστέν. Δεν έχουν την ικανότητα να συνεπάρουν, να πείσουν και να καθοδηγήσουν τους λαούς τους. Μπορεί κανείς να φανταστεί ότι θα μακροημέρευε κάποιος Όρμπαν, αν στην ηγεσία της Γαλλίας και της Γερμανίας βρισκόταν κάποιος ή κάποιοι από τους τελευταίους;

Στο ελληνικό αποτέλεσμα των ευρωεκλογών, που προσομοιάζει σε μεγάλο βαθμό με το ευρωπαϊκό, συνέβαλαν καθοριστικά οι παραπάνω λόγοι που αφορούν τη λειτουργία της Ε.Ε.

Ωστόσο ορισμένα ειδικότερα "ελληνικά" αίτια διαμόρφωσαν  επιπλέον το αποτέλεσμα και αυτά είναι η σημιτοποίηση της η Ν.Δ., η ψήφιση του νόμου για τον γάμο των ομόφυλων ζευγαριών, η ακρίβεια και …

 

ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΕΘΝΟΠΑΤΕΡΟ-ΣΟΥΡΓΕΛΑΡΟΠΛΗΚΤΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Αστέρες κι αστερίσκοι στην κάλπη

 

Toυ Πάσχου Μανδραβέλη

Σε μια χώρα όπου ένας τουρίστας από την Αμερική εκλέχτηκε αρχηγός του δεύτερου μεγαλύτερου κόμματος δεν πρέπει να μας εκπλήσσει που μια 76χρονη κτηνοτρόφος από τον Εβρο –η οποία δεν είπε ούτε μία κουβέντα προεκλογικώς– ψηφίστηκε για ευρωβουλευτή.

Πιθανότατα δε η εκλογή της κ. Γαλάτως Αλεξανδράκη με το ψηφοδέλτιο της Ελληνικής Λύσης να στέλνει και άλλα μηνύματα στις πολιτικές ηγεσίες, πέρα ​​από το μήνυμα της αποχής, που αδυνατούν να διαβάσουν.

Το πρώτο μήνυμα αφορά τα «λαμπερά ονόματα». Ολα τα κόμματα, με πρώτη και καλύτερη τη Ν.Δ., σκίστηκαν να βρουν γνωστούς (από τα ριάλιτι, τα σίριαλ, το ποδόσφαιρο και άλλα τηλεοπτικά προϊόντα) υποψηφίους. Το σκεπτικό και το επιχείρημα ήταν ότι αυτοί θα προσελκύσουν ψήφους στο κόμμα. Η «κυρά Γαλάτω», όπως την αποκαλούν στον Εβρο, έδειξε το μάταιο του πράγματος. Οι αστέρες του θεάματος δεν προσελκύουν ψήφους στο κόμμα, αλλά για τον εαυτό τους.

Οι ψηφοφόροι επιλέγουν το κόμμα που θα ψηφίσουν και μετά διατρέχουν τη λίστα με τα 42 ονόματα, μπας και ξέρουν κάποιον να σταυρώσουν.

Οι σοβαροί άνθρωποι είναι συνήθως και σεμνοί, επομένως δεν έχουν στην κάλπη μοίρα. Απομένουν οι άλλοι, οι γνωστοί ή αυτοί που μοιάζουν με γνωστούς.

Πρώτος από το ψηφοδέλτιο της Ελληνικής Λύσης με 110.348 σταυρούς εκλέχθηκε ένας κτηνίατρος ονόματι Φράγκος Εμμανουήλ και για όσους δεν κατάλαβαν και σε παρένθεση του Φραγκούλη. Αυτό εξόργισε τον γνωστό στρατηγό κ. Φράγκο Φραγκούλη: «Δέχομαι αναρίθμητα τηλέφωνα και μηνύματα (…) με τα οποία συγχέονται για τη δική μου εκλογή με το κόμμα της Ελληνικής Λύσης. Υποψήφιος με το όνομα Φράγκος Εμμανουήλ έχει βάλει σε παρένθεση το όνομα Φραγκούλης, καθότι είναι ένα πολύ συνηθισμένο όνομα (sic). Δεν είμαι υποψήφιος, δεν υπήρξα ποτέ και παρακαλώ θερμά, όλη αυτή η παρωδία να σταματήσει εδώ» (10.6.2024).Η κυρία Γαλάτω είχε επίσης την προνομία του επιθέτου της γι’ αυτό και εκλέχθηκε με 51.267 σταυρούς. Λέγεται Αλεξανδράκη και στο ψηφοδέλτιο βρέθηκε λόγω αλφαβήτου στην πρώτη θέση, κάτι που μας κάνει να φοβόμαστε ότι σε επόμενες εκλογές μπορεί να δούμε (βεβαίως) κανένα όνομα «Αααβάδιστα», όπως έγραφαν παλιά οι Μικρές Αγγελίες στις εφημερίδες.

Ολα αυτά, βεβαίως, είναι υποπροϊόντα ενός εκλογικού συστήματος με ένα ψηφοδέλτιο για μια ενιαία περιφέρεια.

Τα πράγματα θα ήταν διαφορετικά αν…

ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΕΘΝΟΠΑΤΕΡΟΞΕΦΤΙΛΑΡΟΠΛΗΚΤΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Δεξιά

 

Toυ ΓΙΑΝΝΗ ΠΡΕΤΕΝΤΕΡΗ

Nα πούμε τα πράγματα με το όνομά τους και (κυρίως) με τους αριθμούς.

Στις ευρωεκλογές όλη η Ευρωπαϊκή Ενωση έστριψε δεξιά. Αλλος περισσότερο, άλλος λιγότερο.

Το παραδοσιακό κεντροδεξιό Λαϊκό Κόμμα ή κάποια άλλη εκδοχή της Δεξιάς νίκησε σε όλες τις μεγάλες χώρες. Και στη Γερμανία και στη Γαλλία και στην Ιταλία και στην Ισπανία και στην Πολωνία.

Αν αθροιστούν μάλιστα τα διάφορα είδη «Δεξιάς» αποτελούν συνολικά και μακράν την κυρίαρχη δύναμη στο νέο Ευρωκοινοβούλιο. Αλλά δεν αθροίζονται. Οι διαφορές μεταξύ τους δεν είναι μικρές, ούτε αμελητέες.

Πάνω – κάτω, το ίδιο ισχύει και στην Ελλάδα. Το άθροισμα φτάνει στο εντυπωσιακό 50% αλλά φυσικά κανείς δεν μπορεί να αθροίσει τη ΝΔ με τη Νίκη ή τη Λύση.

Πάμε παρακάτω.

Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι πέρασαν μόλις 48 ώρες από τις εκλογές και καθένας μπορεί να λέει ό,τι του κατέβει στο κεφάλι.

Αλλος προτάσσει την αποχή, άλλος τον Κασσελάκη κι άλλος τη Λατινοπούλου.

Αλλά ένα πράγμα είναι βέβαιο: το εκλογικό σώμα κινείται συντηρητικότερα από την προηγούμενη πενταετία. Και γι’ αυτό οι φλύαρες «κεντροαριστερές» αναζητήσεις είναι άνευ σημασίας.

Πιο συντηρητικά λοιπόν αλλά και πιο κατακερματισμένα.

Στις βουλευτικές εκλογές του 2019 το πρώτο και το δεύτερο κόμμα πήραν πάνω από 70%. Λίγο νωρίτερα στις ευρωεκλογές της ίδιας χρονιάς είχαν συγκεντρώσει 57%.

Τώρα πήραν μόνο 43%. Κάτι αντίστοιχο είχε να συμβεί από το 2012!

Και φυσικά χωρίς να πάρω υπόψη την αποχή, η οποία είναι πάντα δύσκολο να ερμηνευτεί.

Ποιος είναι λοιπόν ο κοινός παρονομαστής όλων των παραπάνω;

Οτι το εκλογικό σώμα είτε έστριψε δεξιά, είτε αδιαφόρησε. Κι αυτό είναι το πραγματικό γεγονός που χρειάζεται ερμηνεία.

Στην Ελλάδα βεβαίως γλιτώσαμε πολιτικές αναταράξεις τύπου Γαλλίας ή Βελγίου όπου έπεσε η κυβέρνηση ή Γερμανίας όπου η κυβέρνηση αποδοκιμάστηκε ή Ισπανίας όπου την προσπέρασε η αντιπολίτευση.

 

Από την άλλη πλευρά μπορεί να μην τέθηκε σε δοκιμασία η πολιτική σταθερότητα, ούτε η κυβερνητική λειτουργία, αλλά η κυβέρνηση έχει να αντιμετωπίσει μια δοκιμασία.

Το «σημειωτόν» τελείωσε και η πραγματικότητα διατυπώνει απαιτήσεις διαχείρισης.

Θα δούμε τι θα κάνει ο Πρωθυπουργός αλλά αποκλείεται να συνεχίσει σαν να μη συνέβη τίποτα σε μια «γαλάζια» (ακόμη) Ελλάδα.

Κυρίως όμως αποκλείεται…

ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΕΘΝΟΠΑΤΕΡΟΣΟΥΡΓΕΛΑΡΟΠΛΗΚΤΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Νίκες μεν, συμβολικές δε

 

Toυ ΣΤΕΦΑΝΟΥ ΚΑΣΙΜΑΤΗ

Οι κερδισμένοι των ευρωεκλογών, βάσει των ποσοστών τουλάχιστον, βρίσκονται στα αντισυστημικά άκρα του πολιτικού φάσματος: είναι όλοι εκείνοι τους οποίους, για την οικονομία του λόγου, πακετάρουμε ως Ακρα Δεξιά και Ακρα Αριστερά.

Χαρακτηριστικότερο όλων το 9,25% που κατέγραψε το ΚΚΕ, από 5,35% στις ευρωεκλογές του 2019, όπως και το 9,3% του Βελόπουλου (Ελληνική Λύση) – που στέλνει στην Ευρωβουλή την κυρία Γαλάτω (η οποία είναι και κτηνοτρόφος, κατά ευτυχή σύμπτωση) – ποσοστό σχεδόν διπλάσιο από το 4,18% που είχε καταγράψει το 2019. Πρέπει να προσμετρηθούν όμως και οι επιτυχίες της Ζωής Κωνσταντοπούλου (Πλεύση Ελευθερίας) με 3,4%, καθώς επίσης της Νίκης που σημείωσε 4,37%  αλλά και την επιτυχία της Αφροδίτης Λατινοπούλου (Φωνή Λογικής), που κατάφερε επιτέλους να λύσει διά παντός το πρόβλημα του επαγγελματικού μέλλοντός της, με την εκλογή της.

Ολα αυτά παραπάνω είναι επιτυχίες, χωρίς αμφιβολία. Είναι όμως επιτυχίες συμβολικές, χωρίς πρακτική αξία.

Κανένας από αυτούς δεν έχει πιθανότητα να κυβερνήσει ή, έστω, να συμμετάσχει σε κυβέρνηση συνεργασίας. Είναι κόμματα τα οποία ουσιαστικά εγκλωβίζουν ψήφους και τις αφαιρούν από το παιχνίδι.

Για τα κόμματα που είτε έχουν κυβερνητική προοπτική είτε φιλοδοξούν να αποκτήσουν, πολύ μεγαλύτερη αξία έχουν οι συστημικές ψήφοι, που προτίμησαν να πάνε για μπάνιο. Διότι υποθέτω ότι εκείνος που θέλει σοβαρή κυβέρνηση και είναι δυσαρεστημένος τόσο με την κυβερνώσα Κεντροδεξιά όσο και με τις διαθέσιμες εκδοχές της Κεντροαριστεράς, δεν ψηφίζει Λατινοπούλου ούτε Γαλάτω. Μένει σπίτι του, αφού άλλωστε δεν απειλείται άμεσα η διακυβέρνηση της χώρας από την κάλπη των ευρωεκλογών.

Δυστυχώς δε για τον Ανδρέα, ο ψηφοφόρος για τον οποίο μιλάμε δεν ψηφίζει Loveρδο. Με μόνο 1,45% οι Δημοκράτες του Ανδρέα Loveρδου κατατάσσονται πίσω από τη Νέα Αριστερά του 2,45%, αλλά και πίσω από τον Βαρουφάκη του 2,54%.

Πώς εξηγείται η αξιοθρήνητη επίδοση;

Επειδή, νομίζω, ο συστημικός ψηφοφόρος ξέρει ότι η χώρα έχει κυβέρνηση, με Πρωθυπουργό τον καταλληλότερο, που είναι μάλιστα και ο μοναδικός στον ορίζοντα. Δεν περιμένει, λοιπόν, από κάποιον καλό άνθρωπο, π.χ. τον Ανδρέα, να ξεκινήσει μόνος του μια προσπάθεια ανάλογη με αυτήν που έχει ήδη επιτευχθεί από το 2019. Περιμένει από την κυβέρνηση αυτή, όχι από κάποια άλλη, να δουλέψει και να παραγάγει έργο.

Η τελευταία γενική παρατήρηση που έχω, για το αποτέλεσμα των δικών μας ευρωεκλογών, αφορά την ποιότητα των προσώπων που εξελέγησαν.

Είναι απαραίτητο να τροποποιηθεί το εκλογικό σύστημα, ώστε τουλάχιστον να μην κάνουμε μισές δουλειές. Στείλαμε, συγκεκριμένα, στην Ευρωβουλή τον Γιώργο Αυτιά, για να διδάξει επιτέλους στους ευρωπαϊκούς θεσμούς οικονομία. Ας στέλναμε τουλάχιστον και τον Γιώργο Παπαδάκη, να τους διδάξει κοινωνική πολιτική και ανθρωπιά! Πρέπει, θέλω να πω, να θεσπιστεί ένα εκλογικό σύστημα, που θα πριμοδοτεί  προσωπικότητες τέτοιου κύρους. Δεν είναι κρίμα, ας πούμε, που χάθηκε η ευκαιρία να αναγνωριστούν τα ελληνικά ως παγκόσμια γλώσσα και να γαλουχηθούν νέοι φιλέλληνες, επειδή πάτωσε η Βίκυ Φλέσσα;

ACHTUNG, ACHTUNG

Δεν υπάρχει κανένας λόγος ανησυχίας, σας βεβαιώ. Δεν έχετε να φοβάστε το παραμικρό. Μπορεί η κ. Κωνσταντοπούλου να είπε ότι σκοπεύει να πιάσει έναν προς έναν προσωπικά όσους δεν ψήφισαν, για να τους εμπνεύσει, όπως είπε, αλλά το είπε ως σχήμα λόγου. Δεν το εννοούσε κυριολεκτικά, ήθελε να δείξει την αποφασιστικότητά της να συνεχίσει την πολιτική πορεία που έχει ξεκινήσει. Δεν θα το κάνει, το ξαναλέω, μην ανησυχείτε.

Επίσης, πραγματικά δεν ξέρω και ούτε θέλω να φανταστώ τι σημαίνει να...