"Κόμμα = Ομάς ανθρώπων, ειδότων ν' αναγιγνώσκωσι και ν' αρθογραφώσιν εχόντων χείρας και πόδας υγιείς, αλλά μισούντων πάσαν εργασίαν, οίτινες ενούμενοι υπο ένα οιονδήποτε αρχηγόν, ζητούσι ν' αναβιβάσωσιν αυτόν δια παντός μέσου εις την έδραν πρωθυπουργού, ίνα παρέχη αυτοίς τα μέσα να ζώσι χωρίς να σκάπτωσι"
Εμμανουήλ Ροΐδης , Έλληνας πεζογράφος και κριτικός (1836-1904)


Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΠΑΠΑΘΕΜΕΛΗΣ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΠΑΠΑΘΕΜΕΛΗΣ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

ΔΙΕΘΝΗ ΝΕΟΤΑΞΙΚΑ ΣΟΥΡΓΕΛΑ - ΔΥΤΙΚΗ ΚΑΙ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΩΣ ΟΡΘΑ ΛΟΒΟΤΟΜΗΜΕΝΗ ΚΟΙΝΩΝΙΑ: Κυρίως και πρωτίστως δημογραφική η ΠΑΡΑΚΜΗ μας

Πρόεδρος Δημοκρατικής Αναγέννησης
E-mail: tpapathemelis@gmail.com


Τα ελληνικά πολιτικά κόμματα χρωστούν τα μαλλιοκέφαλά τους σε δανεικά και αγύριστα που ευκαίρως-ακαίρως έχουν λάβει από το κράτος. Σε ποια ιλιγγιώδη ύψη ανέρχονται  δεν προλάβαμε να ενημερωθούμε, αλλά πού θα πάει, κάποια στιγμή θα σπάσει ο διάβολος το ποδάρι του και θα βγουν στη φόρα όλα. Το πότε θα κριθεί από την αποφασιστικότητα του Ελληνικού Λαού.

Έργα και ημέρες της Εξουσίας: «Ο πρωθυπουργός την ώρα που ο εξοπλισμός των Ενόπλων Δυνάμεων, όπως η επιλογή των νέων φρεγατών, καθυστερεί, εγκρίνει την απόκτηση ενός ακόμη VIP αεροσκάφους, το οποίο θα προστεθεί στα τρία που ήδη διαθέτουμε! Τι χρειάζεται όμως ακόμη ένα VIP αεροσκάφος, με τόσα πολλά έξοδα συντήρησης;»

Οι αναλυτές επιμένουν ότι: «Η Ελλάς έχει ενσωματωθεί πλήρως στην στρατηγική Μπάιντεν. Μέχρι παρεξηγήσεως. Τόσο η ασυνήθιστα αιχμηρή ρητορεία που χρησιμοποίησε κατά της Κίνας ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης στις Βρυξέλλες ( έβαλε κατά του προέδρου της και την απεκάλεσε “αντίπαλο”) όσο και η άρνηση του πρωθυπουργού στην πρόταση Λαβρόφ να παράγεται στην Ελλάδα το ρωσικό εμβόλιο (άλλη ακατανόητη κίνηση) δείχνει ‘ότι η πατρίδα μας ποντάρει όλα τα χαρτιά της σε αυτήν την συμμαχία. Ελπίζουμε να μας βγει στο τέλος για το καλό του Έθνους. Πάντως η ακύρωση της συνάντησης Μητσοτάκη-Μπάιντεν, στο πλαίσιο της Συνόδου του ΝΑΤΟ, δεν είναι καλός οιωνός».

Μακάρι όλες αυτές οι κινήσεις να μας βγουν σε καλό!

Ο Μισέλ Ουελμπέκ δεν καταφεύγει στον Βολταίρο ή τον Ρουσώ για τα αίτια παρακμής της πατρίδας του, και της Δύσης γενικότερα, αλλά στις Σκέψεις του Μπλαίζ Πασκάλ (Michel Houellebecq © REX/SIPA).
 

Ο λόγος στον Ουελμπέκ ο οποίος δηλώνει: «Κοιτάζω γύρω μου και βλέπω μόνο σκοτάδι».


«Χρησιμοποιώ αυτό το απόσπασμα από τον Πασκάλ ( Σκέψεις, 229) επειδή δεν προσπαθώ να διεκδικήσω θετικές αλήθειες ή να υπερασπιστώ απόψεις. Βλέπω μια κατάσταση που – όπως γράφει πάλι ο Πασκάλ – ” προσφέρει μόνο λόγους αμφιβολίας και ανησυχίας».


«Η παρακμή στην ίδια της την ουσία – είναι φυσικά η δημογραφία. Πρόσφατα, οι πολιτικοί και οι σχολιαστές ανησύχησαν όταν έμαθαν ότι το «συνθετικό ποσοστό γονιμότητας» (δηλαδή ο αριθμός των παιδιών ανά γυναίκα) έχει μειωθεί στη Γαλλία σε 1,81».

 
«Ένας τέτοιος αριθμός θα έκανε τις χώρες της Νότιας Ευρώπης να ονειρεύονται: Ιταλία, Ισπανία, Πορτογαλία και Ελλάδα, όπου ο ρυθμός είναι 1.3 ή 1.2. Η κατάσταση είναι ακόμη χειρότερη στην Ασία, σε περιοχές του κόσμου τόσο εξελιγμένες τεχνολογικά όσο και μακρινές, αλλά γενικά θαυμάζονται. Το ποσοστό στη Σιγκαπούρη και την Ταϊβάν είναι 1,2. Στη Νότια Κορέα, είναι μόνο 1,1. Αυτή η χώρα κινδυνεύει να χάσει το ένα δέκατο του πληθυσμού της έως το 2050. Εάν συνεχιστεί, θα έχει μόνο μία πιθανότητα επιβίωσης: προσάρτηση στη Βόρεια Κορέα, η οποία είναι στο 1,9».

 
«Οι ηλικιωμένοι είναι προφανώς τόσοι πολλοί στην Ιαπωνία που αδυνατούν να βρουν κατοικία, οπότε πρέπει να βρουν έναν τρόπο να παραβιάσουν το νόμο για να βρουν στέγη στη φυλακή».
 

«Η ιαπωνική κυβέρνηση λέγεται ότι θα αναγκαστεί να μεταδίδει σε ώρες μεγάλης τηλεθέασης πορνογραφικά βίντεο στη δημόσια τηλεόραση προκειμένου να τονώσει τη σεξουαλική όρεξη των ιαπωνικών ζευγαριών. Σε τελική ανάλυση, η συνεύρεση καταλήγει να παράγει μερικά παιδιά».
 

«Στη Γαλλία, είναι σαφές ότι δεν έχουν φτάσει στο επίπεδό της, τουλάχιστον όχι εξ ολοκλήρου. Η αλήθεια είναι ότι η γαλλική εμμονή με την ιδέα της παρακμής...

 

ΔΙΕΘΝΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗ - ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ: Ευτυχώς μας έσωσε το veto της Σόφιας

Προέδρου της Δημοκρατικής Αναγέννησης
E-mail: stpapathemelis@gmail.com


Η διαβόητη συμφωνία των Πρεσπών είναι εκτός πάσης αμφιβολίας προδοτική. Την συνομολόγησε η προηγούμενη κυβέρνηση και η παρούσα έσπευσε κατά την ανάληψη των καθηκόντων της, να δηλώσει ότι την τιμά και την εφαρμόζει! Αλλά, Ω! του θαύματος!, ξεμύτησε ένα αναπάντεχο veto της Σόφιας που στραπάτσαρε τα σχέδια της Μέρκελ, που κινεί όλα τα βρώμικα βήματα αυτής της θλιβερής ιστορίας.
 

Δεν έχει σημασία «πόθεν» έχει αξία «τι». Τελικά η Βουλγαρία έπραξε αυτό που όφειλε να κάνει η Ελλάδα: μπλόκαρε την ένταξη της ψευδώνυμης Μακεδονίας στην Ευρώπη και επειδή οι «γλωσσικές και ιστορικές διαφορές» Βουλγαρίας και Σκοπίων είναι μάλλον ανυπέρβλητες, είναι απίθανο, όσο οι Βούλγαροι είναι ανένδοτοι, να υπάρξει θετική συνέχεια για τους σκοπιανούς. 

Δυστυχώς η επίσημη Ελλάς για άλλη μια φορά «ουκ ηβουλήθη συνιέναι ».
 

Αυτή τη φορά δεν χτυπά το κακό την οικονομία αλλά τον πολιτισμό, την παράδοση και το έθνος.  

Στην πατρίδα μας βέβαια όλα έχουν εξομοιωθεί και ισοπεδωθεί. Η κλασική διαίρεση δεξιά – αριστερά έχει προ πολλού εκλείψει. Αμφότερα τα σχήματα ταυτίζονται εδώ και καιρό.
 

Το ξέραμε, το είχαμε υποστεί στο μεδούλι μας, τώρα όμως με το βιβλίο του Μπαράκ Ομπάμα το επαληθεύουμε πανηγυρικά. Μέρκελ και Σαρκοζί μας διέλυσαν, μας έδεσαν χειροπόδαρα με τα περιβόητα Μνημόνια τους, μόνο και μόνο για να σώσουν της γαλλικές και γερμανικές τράπεζες. Έγραψε ο Μπαράκ Ομπάμα: «Παρατήρησα ότι Μέρκελ και Σαρκοζί σπανίως ανέφεραν το γεγονός ότι οι γερμανικές και γαλλικές τράπεζες ήταν από τους μεγαλύτερους δανειστές της Ελλάδος, μεγάλο μέρος του συσσωρευμένου χρέους των Ελλήνων είχε πάει για την αγορά γερμανικών και γαλλικών εξαγώγιμων προϊόντων – γεγονότα που θα μπορούσαν να καταστήσουν σαφές στους ψηφοφόρους τους για την διάσωση των Ελλήνων από την  χρεοκοπία, κυρίως ισοδυναμούσε με διάσωση των δικών τους τραπεζών». Τα μνημόνια υπήρξαν τελικώς μια αχρείαστη, επιπόλαιη και επικίνδυνη συνταγή. Εγκληματικά λάθη ημετέρων (κυρίως ΓΑΠ). 

Μετά και την πιστοποίηση Ομπάμα, οι μόνοι τηρούντες σιγήν ισχύος είναι  Μέρκελ και Σόιμπλε. Είναι οι αρχιτέκτονες της Ελληνικής καταστροφής. 

Ο Ομπάμα καταλήγει στο βιβλίο του: «Τα οικονομικά προβλήματα της Ελλάδος...

 

ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ - ΕΘΝΙΚΑ ΡΑΓΙΑΔΙΚΑ ΞΕΦΤΙΛΙΚΙΑ: Ως εδώ και μη παρέκει!…

stpapathemelis@gmail.com


Το κλίμα είναι βαρύ. Ο αγαρηνός έχει ξεσαλώσει. Και δεν απειλεί μόνον, αλλά πραγματοποιεί. Η επιθετικότητά του έχει υπερβεί κάθε όριο και συνεχίζει να την κλιμακώνει, ενώ οι ημέτεροι ψελλίζουν νερόβραστες παραπομπές στο … διεθνές δίκαιο!  


Ως εδώ και μη παρέκει!…
 
Ο Ανώνυμος Έλλην τής «Ελληνικής Νομαρχίας» (1806), συγκλονιστικού κειμένου, προσγείωνε τους Έλληνες καλώντας τους να στηριχτούν στις δικές τους δυνάμεις και να μην περιμένουν βοήθεια από τους όποιους ξένους. Γράφει: 


«Ίσως, τέλος πάντων, προσμένετε να μας δώσει την Ελευθερίαν κανένας από τους αλλογενείς δυνάστας; Ώ Θεέ μου! Έως πότε, ώ Έλληνες, να πλανώμεθα τόσον αστοχάστως; (…) Ποιος αγνοεί, ότι ο κύριος στοχασμός των αλλογενών δυναστών είναι εις το να προσπαθήσουν να κάμουν το ίδιόν των όφελος με την ζημία των άλλων;»
 
Ψηλαφούμε τους «τύπους των ήλων» της κοινωνίας μας. Στο αρνητικό της θυμίζει σημεία από τις εναλλασσόμενες φάσεις τού Αγώνα τού’21 όπου ωστόσο και στις πιο κρίσιμες στιγμές κυριαρχούσε η ελπίδα και η βεβαιότητα της νίκης και όχι η απόγνωση. Βιώνουμε μία φάση που θυμίζει την δραματική δυσθυμία και αθυμία που προς στιγμήν επεκράτησε στους Αγωνιστές μετά και λόγω της πτώσης τού Μεσολογγίου.
 

Στα Απομνημονεύματά του ο Γέρος τού Μοριά σχολιάζει τα “ύστερα” της πτώσεως: “Τι να κάνομεν τώρα Κολοκοτρώνη;” “Τι να κάνομεν;” τους λέγω: “Την αυγήν να κάνομεν συνέλευσιν ν’ αποφασίσουμε κυβέρνηση πέντε, έξι, οκτώ άτομα δια να μας κυβερνήσουν (…) και ημείς οι άλλοι να σκορπίσομεν εις τες επαρχίες και να πιάσομεν γενικώς τα άρματα, ως τα πρωτοπιάσαμεν εις την Επανάστασιν”(Τερτσέτη / Κολοκοτρώνη Απομνημονεύματα, τ.4, σ.167).

Πρακτέα και στη παρούσα εθνική κρίση όσα υπέδειξε στην τοτινή ο Γέρος τού Μοριά.
 
Η επίσημη Ελλάς όμως αντιπαρέρχεται σιωπώσα, ή το πολύ ψελλίζουσα αναφορές στο διεθνές δίκαιο, την αισχρή ρητορική επιθετικότητα τού εξ ανατολών ανισόρροπου.
 
Δεν έχουμε στρατηγική. Οφείλουμε αμελλητί να αποκτήσουμε. 


Μετά την προχθεσινή συνάντηση Μητσοτάκη-Ερντογάν, οι τούρκοι ανεκοίνωσαν ότι θα προχωρήσουν σε νέες γεωτρήσεις και έρευνες, και δη στις περιοχές του παράνομου μνημονίου συνεννόησης Τουρκίας-Λιβύης.
Και η εξ αρχής κενόδοξη περί «γαλάζιας πατρίδας» ρητορεία τους έχει μετατραπεί ήδη σε εμπράγματη.
 
Είναι αδιανόητο – τί άλλο πρέπει ναδουν τα μάτια των Ελλήνων για να αποφασίσει το κράτος τους να συμπεριφερθεί ως κράτος. Δηλαδή να προστατέψει τα σύνορά του;
 
Σε μία περίεργη έξαρση της λεγόμενης «διπλωματίας των προγευμάτων» ο Έλλην υπΕξ καλεί διαδοχικά τον αλβανό και σκοπιανό ομολόγους του, προφανώς για να τους «γλυκάνει» μετά το  Μακρόν. Εναντίον τού έχει αναφανδόν ταχθεί η Κυβέρνησή μας! Κάποιος πρέπει να διδάξει στους διαχειριστές της εξωτερικής μας πολιτικής ότι ο χρυσούς κανών της είναι το «do ut des».
 
Εν προκειμένω δεν μπορεί να παίρνει ο (τουρκ)αλβανός τα πάντα και να συνεχίζει να μεταχειρίζεται την ελληνική Ομογένεια ως πολίτες γ’ κατηγορίας! Δεν γίνεται!
 
Από το Montego Bay οπότε υπεγράφη (1982) η Διεθνής Σύμβαση για το δίκαιο της Θάλασσας παρήλθαν 37 χρόνια. Εμείς όμως δεν κάναμε την παραμικρή ενέργεια κατοχύρωσης των θαλασσίων ζωνών μας. Είμαστε αναπολόγητοι διότι, ενώ βαλλόμεθα πανταχόθεν (έσχατο επεισόδιο η «συμφωνία» Τουρκίας – Λιβύης) εφησυχάζουμε μακαρίως ως να μην συμβαίνει τίποτα!…
 
Δεν υπάρχουν προστάτες. Δεν υπάρχουν σταθερές συμμαχίες. 

Υπάρχουν μόνο συμφέροντα. 


Με την πρώτη κανονιά...

ΔΙΕΘΝΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗ - ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ: «Τὰς πόλεις ἀπόλλυσθαι, ὅταν μὴ δύνωνται τοὺς φαύλους ἀπὸ τῶν σπουδαίων διακρίνειν»

E-mail: stpapathemelis@gmail.com,
            danagennisi.press@gmail.com

 
Το βρώμικο στόμα του εξ ανατολών αγαρηνού δεν σταματά να παραληρεί και ξερνάει δηλητήριο εναντίον τού Ελληνισμού: «Ο στρατός μας είναι έτοιμος να κάνει το ίδιο που έκανε και πριν από 45 χρόνια στην Κύπρο»!!!
 

Αυτά εξ αφορμής της επετείου της βάρβαρης εισβολής τού Αττίλα στην ανοχύρωτη τότε Κύπρο. Η χούντα τού Παπαδόπουλου αφόπλισε την Μεγαλόνησο αποσύροντας την Μεραρχία και η  β’ χούντα τού Ιωαννίδη άνοιξε τις κερκόπορτές της για να μπει αμαχητί ο Αττίλας. Τα επόμενα είναι γνωστά: Η επίσημη Ελλάς είδε την Κύπρο «μακρυά» και δεν μπήκε στον κόπο να την υπερασπισθεί έργω ως όφειλε. Με νύχια και με δόντια. Έκτοτε και επί 45 χρόνια κοροϊδεύουμε εαυτούς και αλλήλους. 


Κολλήσαμε δυστυχώς στο:
«Καὶ ἀκαρτέρει καὶ ἀκαρτέρει
Φιλελεύθερη λαλιά,
Ένα ἐκτύπαε τ’ ἄλλο χέρι
Απὸ τὴν ἀπελπισιά
(Σολωμού, Ύμνος εις την Ελευθερίαν, 6.)
Ενώ οφείλαμε να πάμε στο άλλο εκείνο:
«Τὸ σπαθί σου ἀντισηκώνεις,
Τρία πατήματα πατᾷς,
Σὰν τὸν πύργο μεγαλώνεις,
και εἰς τὸ τέταρτο κτυπᾷς!»

(ενθ. αν, 96.)
Αυτή είναι η σωστή και επιβαλλόμενη εθνική στάση.
 

Ο υπαρκτός εκσυγχρονισμός της δεκαετίας τού ’90 και τα έκτοτε αριστεροδέξια παρακολουθήματά του έφεραν την ραγδαία απαξίωση της εθνικοαμυντικής μας βιομηχανίας μέχρι  πλήρους καταρρεύσεώς της. Κι όμως παρά την συστηματικά τα τελευταία χρόνια με συμπαραγωγές και άλλες επινοήσεις πρόσκτηση από την Άγκυρα υψηλής τεχνογνωσίας στην πολεμική της βιομηχανία ως κάποια στιγμή (φαίνεται όχι τώρα πια), η Ελλάδα διατήρησε την αναγκαία συγκριτική υπεροχή της.
 

Όπως αποφαίνονται οι ειδικοί (αντί άλλων Σάββας Καλεντερίδης, «Δημοκρατία», 19/7/19), τα πρόσφατα, έστω ήπια, αμερικανικά αντίμετρα για τους S-400 δημιουργούν προϋποθέσεις ανάκτησης της ελληνικής αμυντικής υπεροχής. Υπερεπείγει ασφαλώς νέα στρατηγική, με συνέπεια και συνέχεια. Η το γε νύν ρήξη ΗΠΑ – Τουρκίας αποτελεί στρατηγική ευκαιρία για την Ελλάδα να ανακτήσει το χαμένο χρόνο και τον χαμένο χώρο.
 

Στο γεωπολιτικό παίγνιο της νοτιοανατολικής Μεσογείου η Άγκυρα επιχειρεί εσχάτως μίαν σφήνα επισπεύδοντας συμφωνία οριοθέτησης με την Λιβύη. Πρέπει η Ελλάδα να κινήσει γη και ουρανόν προκειμένου να αποτραπεί το σχέδιο  (Α. Συρίγος, «Καθημερινή» 21/7/19).
 

«Δια χειρός» Ματέο Σαλβίνι μπλοκαρίστηκε στην άτυπη Σύνοδο τού Ελσίνκι το σχέδιο Βερολίνου – Παρισίων, που απέβλεπε στην ανάδειξη τού Ευρωπαϊκού Νότου σε «αποθήκη ψυχών». Σύμφωνα μ΄ αυτό «Οι ευρωπαϊκές χώρες της Μεσογείου θα είχαν τη βασική ευθύνη να δέχονται τους μετανάστες που διασώζονται στη θάλασσα»! Όπερ έδει δείξαι!
 

Η ελληνική Κυβέρνηση θα βρει το κουράγιο να υψώσει ανάστημα στις μεθοδεύσεις Βερολίνου – Παρισίων ή θα συρθεί, όσο το αντέχει κι αυτό, πίσω από την προτροπή του εκπροσώπου τύπου της Υπατης Αρμοστείας τού ΟΗΕ, Μπόρις Τσεσιρκοφ, που αξιώνει από την τρομακτικά βεβαρυμμένη από τις μεταναστευτικές ροές χώρα μας «να βρεθούν κατάλληλα καταλύματα, να επιταχυνθούν οι μεταφορές ατόμων στην ενδοχώρα και να βελτιωθούν οι συνθήκες διαβίωσής τους». Αυτός δεν πληρώνει , μόνο διατάζει. Σαλβίνι που μας χρειάζεται κι εδώ!
 

Προηγουμένως να πάψουμε να «καθεύδομεν υπό μανδραγόραν»(=φυτό με ναρκωτικές ιδιότητες).
 

Εύστοχα ο πανεπιστημιακός  Α. Μαρκαντωνάτος προτείνει την «Επαναφορά της αρχαίας ελληνικής γλώσσας και λογοτεχνίας ως εξεταζομένου μαθήματος στο Γυμνάσιο, με στόχο οι μαθητές να εμπεδώσουν τις ήδη αποκτηθείσες γνώσεις τους, και εκ θεμελίων απλούστευση και αναθεώρηση των διδακτικών εγχειριδίων για την εκμάθηση της αττικής διαλέκτου στις γυμνασιακές τάξεις». Μην μένει κι αυτή η φωνή, «φωνή βοώντος εν τη ερήμω»!
 

Οι αποποιήσεις κληρονομίας από 30.000 το 2013, ξεπέρασαν τις 150.000 το περασμένο χρόνο. Αιτία ο υπέρογκος και αβάσταχτος φόρος κληρονομίας και ο περιβόητος ΕΝΦΙΑ. Να δούμε ποιες θα είναι τελικά οι «καινοτόμες ρυθμίσεις» των νέων κυβερνητών μας.
 

Επώδυνη η ιστορία τού χρέους:   1993-2004 (κυβερνήσεις ΠΑΣΟΚ) 143 δισ. €  2005-2009 (κυβερνήσεις Ν.Δ.) 81 δισ. €
 
Και έπεται συνέχεια, πιο επώδυνη λόγω και των μνημονίων…
 

«Όχι σε αποπροσανατολιστικές συνομιλίες στο Κυπριακό, την ώρα που ο αγαρηνός με τον  Αττίλα II λεηλατεί την ΑΟΖ της Κυπριακής Δημοκρατίας». Είναι η αγωνιώδης κραυγή ενός καθαρού πατριώτη τού Περικλή Νεάρχου, ο οποίος τα λέει κάθε φορά έξω από τα δόντια:
«Δεν είναι δυστυχώς μόνο η τουρκική αρπακτικότητα, αυθαιρεσία και στρεψοδικία. Είναι επίσης η μυωπική και χρεωκοπημένη πολιτική που ακολουθεί η ελληνική πλευρά, με στόχο την «προσέγγιση» δήθεν με τους Τουρκοκυπρίους για την  «επανένωση» της Κύπρου, στο πλαίσιο μιας «διζωνικής ομοσπονδία»! (…) Η Κύπρος έχει άμεση ανάγκη να αναπροσαρμόσει την πολιτική και την στρατηγική της. Οποιαδήποτε νέα διολίσθηση προς διακοινοτική διαπραγμάτευση των υδρογονανθράκων τής Κυπριακής ΑΟΖ...

ΔΙΕΘΝΗΣ ΛΑΘΡΟΜΑΧΜΟΥΤΟΛΑΓΝΑ ΝΕΟΤΑΞΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ και ΣΥΡΙΖΟΠΛΗΚΤΟ ΛΑΘΡΟΜΑΧΜΟΥΤΑΡΑΔΙΚΟ: «Αι απειλαί τους άφρονας καταπλήττουσι»

Του Στέλιου Παπαθεμελή
Προέδρου της Δημοκρατικής Αναγέννησης
E-mail:stpapathemelis@gmail.com, danagennisi.press@gmail.com


Όλα  τα  κατάφερε ο ΟΗΕ, όπου γης παρενέβη. Αδρή η εμπειρία των Ελλήνων από την … απομάκρυνση τού Αττίλα από την Κύπρο, την … απόκρουση τής κλιμακούμενης τουρκικής απειλής στο Αιγαίο και άλλα συναφή κατορθώματά του επιβολής τής ειρήνης και τής δικαιοσύνης στο κόσμο.  


Ο φερετζές τού έλειπε μάλλον και το πέτυχε. Ονομάζεται «Παγκόσμιο Σύμφωνο για μια ασφαλή, συντεταγμένη και ρυθμισμένη μετανάστευση».
 

Επίκειται (10-11 Δεκεμβρίου) η Διάσκεψη τού Μαρακές όπου οι 193 χώρες – μέλη τού ΟΗΕ καλούνται να επικυρώσουν το Σύμφωνο. Ήδη όμως πολλές απ’ αυτές με εμπειρίες τού φαινομένου δηλώνουν την άρνησή τους. Πρώτες οι ΗΠΑ και ακολουθούν Ισραήλ, Αυστραλία, Αυστρία, Ελβετία, Πολωνία, Τσεχία, Ουγγαρία, Κροατία, Εσθονία και η γειτονική μας Βουλγαρία. Εικάζουμε και πολλές άλλες.

 
Το Σύμφωνο δηλώνεται «μη δεσμευτικό» (σκορδαλιά χωρίς σκόρδο). Αλλά οι χώρες που έχουν καεί στο χυλό φυσούν και το γιαούρτι, καθώς εκτιμούν ότι μεσομακροπρόθεσμα θα καταστεί δεσμευτικό. Από την πλευρά του ο Γ.Γ. των Η.Ε. το βιολί του, φλυαρεί περί «ξενοφοβίας, μισαλλοδοξίας, ρατσισμού» και άλλων ηχηρών παρομοίων.

 
‘Όμως ενός εστί χρεία: αντί να ερημώνονται χώρες και να βυθίζονται σε καταστροφικούς σπαραγμούς, εμφυλίους και μη, να επιβληθεί πραγματική ειρήνη σ’ αυτές. Να βοηθηθούν να βρουν το δρόμο της ανάπτυξης, της αξιοποίησης των εθνικών τους πόρων ικανών να θρέψουν τους πολίτες τους ώστε να μην επιλέγουν τους απέλπιδες δρόμους της μετανάστευσης. Εδώ υποχρεούται να δώσει απόλυτη προτεραιότητα ο ΟΗΕ και όχι εκεί πού … βόσκει!

 
Η ελληνική εμπειρία μετράει μεταξύ 2008 – 2018 , 1.451.374 καταγεγραμμένους παράνομους (μετά τη Σύνοδο τού Μαρακές θα μας απαγορευτεί η χρήση τού όρου “παράνομος”!) μετανάστες, συν απροσδιόριστος αριθμός μη καταγεγραμμένων. Η συντριπτική  πλειοψηφία είναι αφροασιάτες μουσουλμάνοι, ξένοι προς τις παραδόσεις, τον πολιτισμό και τα ήθη τού λαού μας. Ο αριθμός αυτός διογκώνεται καθημερινά με τις αδιάκοπες κατευθυνόμενες από Τουρκία εισροές. Αυτό συμβαίνει σε μια χώρα μόλις 10 εκατ. με ραγδαία δημογραφική συρρίκνωση, την Ελλάδα και προϊδεάζει την  εξαφάνισή μας.

 
Ήδη, αλλά οπωσδήποτε σε άμεσα ορατό χρόνο η Ελλάδα δεν θα μπορεί να διαχειρισθεί το μέγεθος και την πολυπλοκότητα τού προβλήματος. Ενόψει αυτού είναι ακατανόητο ότι δεν έσπευσε να μιμηθεί την γειτονική Βουλγαρία που αρνείται  να κυρώσει το νεοφανές Παγκόσμιο Σύμφωνο.

 
Με τα ιδεολογήματα των «ανοικτών συνόρων» που εμπνέουν την πολιτική μας ελίτ οδηγούμαστε ακάθεκτα σε οδυνηρή υπονόμευση της εθνικής μας ταυτότητος και φυσιογνωμίας. Το νέο  Σύμφωνο έρχεται να επισφραγίσει αυτό που η χώρα μας μετά το 2008 το έχει κάνει πράξη, όπου οι «μουσαφιραίοι»  μας με τα επιδόματα, τις ιατροφαρμακευτικές παροχές  κλπ περνούν προδήλως καλύτερα από τούς Έλληνες φτωχούς.

 
Αν υπάρχει κάποιος νουνεχής σ’ αυτήν την κυβέρνηση, ας  σταματήσει τον κ. Τσίπρα να υπογράψει αυτό το Σύμφωνο!

 
Βαρύ το κόστος υπεράσπισης των εθνικών μας συμφερόντων:

ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ - ΚΥΠΡΙΑΚΟ: «Ακρισία και ταραχή έτι πλείων ή πρόσθεν»



«Κύριε, βοήθα να θυμόμαστε / πώς έγινε τούτο το φονικό,
την αρπαγή, το δόλο, την ιδιοτέλεια / το στέγνωμα της αγάπης
Κύριε βόηθα να τα ξεριζώσουμε».
 
( Γ. ΣΕΦΕΡΗΣ / Σαλαμίνα της Κύπρος)

Στην Αθήνα πρυτάνευσε τις προηγούμενες μέρες μια αξιοσημείωτη ωριμότητα – ενότητα στο ζήτημα της απομάκρυνσης του κατοχικού στρατού και της κατάργησης των εγγυήσεων - θετικό δείγμα γραφής για μια συνολική εκ βαθέων επανατοποθέτηση του Κυπριακού ως προβλήματος Εισβολής - Κατοχής – Εποικισμού και στα πλαίσιά της να επαναπροσδιοριστεί το ζητούμενο που δεν μπορεί να είναι το αλλόκοτο «διζωνική, δικοινοτική» με δύο κράτη, στο οποίο συμβιβάζεται η πολιτική μας τάξη, αλλά ένα ενιαίο κράτος που θα λειτουργεί στα αυστηρά πλαίσια του ευρωπαϊκού κεκτημένου και της διεθνούς νομιμότητας. Το τουρκοειδές έκτρωμα που προσφέρθηκε ως «λύση», για να παραφράσουμε κάπως τον Γκάτσο, «βρέστε κάπου ένα Καιάδα και γκρεμοτσακίστε το»!

 
Κυβέρνηση και αντιπολίτευση χρωστούν ωστόσο να ξαναδούν de profundis  το θέμα της διακυβέρνησης της Μεγαλονήσου και να απορρίψουν a priori κάθε σχήμα εξουσίας στο οποίο δε θα ισχύει η βασική δημοκρατική αρχή της πλειοψηφίας.
 
Η επισήμανση ότι με την επιδιωκόμενη τουρκοαγγλοαμερικανικής έμπνευσης «λύση» μπαίνει η Τουρκία από την πίσω πόρτα στην Ευρώπη τους, να είναι η στερνή γνώση Βερολίνου-Βρυξελλών και η αιτία να ανακρούσουν πρύμνα.
 
Τελικά αν, ο μη γένοιτο, λειτουργήσει η Γενεύη, όλα τα κρίσιμα θέματα παραμένουν ανοικτά. Η  Κυπριακή Δημοκρατία δεν θα εκπροσωπείται και η διάσκεψη είναι 5μερής  και όχι πολυμελής. Πέρασαν δηλαδή όλα της Τουρκίας. Εμείς πως αντιδρούμε;
 
 «Στην Κύπρο την αέρινη,
στη Μακαρία τη γη,
στ΄ ωραίο πολύπαθο κορμί,
η αγνή ψυχή δεν έσβησε,
Και ζει, Και ζει, Και ζει!»

                                                     (Κ. Παλαμάς, Η Πολιτεία και η Μοναξιά)


Να αποδείξουμε επιτέλους ότι δεν είμαστε δεδομένοι, αλλά διαπραγματεύσιμοι.
Η εφτάχρονη κρίση και τα μνημόνιά της δεν επέβαλαν μόνο την βίαιη δημοσιονομική προσαρμογή και την εξαθλίωση της ελληνικής κοινωνίας, αλλά επέτειναν ταυτόχρονα την δημογραφική κατάρρευσή της. Οι αριθμοί είναι ήδη εφιαλτικοί και αμείλικτοι και δεν επιδέχονται την πολυτέλεια μιας καταστροφικής «λύσης».

Το 2015 έχουμε έτος – ρεκόρ θανάτων που υπερβαίνουν κατά 29.368 τις γεννήσεις. Η χώρα έφτασε από 150.000 γεννήσεις ετησίως τις πρώτες μεταπολεμικές δεκαετίες σε μια ακάθεκτη πτώση γονιμότητας για να συρρικνωθεί το 2015 στις μόλις 91.847 γεννήσεις αλλά 121212 θανάτους. Όταν ο δείκτης ανανέωσης των γενεών και επομένως στοιχειώδους εθνικής επιβίωσης είναι 2,1 παιδιά ανά γυναίκα αναπαραγωγικής ηλικίας, εμείς κατρακυλήσαμε στο 1,3. Είμαστε στο 1,3 με τις γεννήσεις των αλλοδαπών (=0,2). Χωρίς αυτές ο πραγματικός αριθμός είναι 1,1!
Η εικόνα επιδεινώνεται ακόμη περισσότερο με το δείκτη γήρανσης (αναλογία γερόντων από 65 ετών και άνω) με τα παιδιά  (0 έως 14 ετών). Είναι ηλικιωμένοι 147,2=για κάθε 100 παιδιά μέχρι 14 ετών.

 

Η απομάκρυνση της οικογένειας από τις παραδοσιακές αξίες του Ελληνισμού μας έφτασε στο σημείο 1.000.000 ζεύγη (αριθμός 1 εκατομμύριο) να μην έχουν κανένα παιδί. Οι Έλληνες μουσουλμάνοι της Θράκης είναι 114.000. Αλλά οι (λαθρο)μεταναστευτικές ροές της τελευταίας επταετίας έφεραν εδώ ως το 2015, 610.000 αφροασιάτες μουσουλμάνους. Είναι προφανής ο κίνδυνος πληθυσμιακής αλλοίωσής μας, πέραν του οξύτατου προβλήματος ασφαλείας μας.
 

Ελίτ και πολιτικός κόσμος δεν δείχνουν να συνειδητοποιούν την δραματική σοβαρότητα του προβλήματος. Η υπογεννητικότητα συζητείται στους ευρωπαϊκούς κύκλους για τις επιπτώσεις της στο κοινωνικοασφαλιστικό σύστημα. Σε μας πέραν αυτού είναι απειλή για την εθνική μας υπόσταση. Απαραίτητα γενναία μέτρα δημογραφικής στήριξης. Μέτρα όχι ημίμετρα. Αλλά χρειάζεται πρωτίστως αλλαγή νοοτροπίας. Εκκλησία και Πολιτεία να συνεργαστούν σε μία εργώδη προσπάθεια να πειστούν τα νέα ζεύγη να τεκνοποιήσουν. Πρόκειται ασφαλώς για ηράκλειο άθλο. Αλλά χωρίς αυτόν χανόμαστε. 
 
Ο Joseph Stiglitz  τα λέει έξω από τα δόντια για την κρίση της δημοκρατίας στις μέρες μας: 

ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ - ΚΥΠΡΙΑΚΟ: Kαμία συμφωνία, αγοράστε χρόνο!

stelios@papathemelis.gr, 
danagennisi.press@gmail.com

 
Το αισιόδοξο μήνυμα είναι ότι όπως άλλοτε «δυστυχώς επτωχεύσαμεν», αλλά δεν υποκύψαμε στην απελπισία, ανακτήσαμε τον χαμένο χρόνο και αναστηλώνοντας το πεσμένο φρόνημά μας μεγαλουργήσαμε στα πεδία των μαχών με την μεγαλειώδη προέλαση 1912-13, αυτό  μπορεί και πρέπει να επαναληφθεί.


Οι μεμψίμοιροι επικαλούνται τον όγκο του εχθρού. Αλλά πάντοτε στην ιστορία ο Ελληνισμός υπήρξε το «έλασσον». Αναμετρήθηκε με αριθμητικά υπέρτερες δυνάμεις.


Όμως, «Πολλάκις τε το έλασσον πλήθος δεδιός άμεινον ημύνατο τους πλέονας δια το καταφρονούντας απαρασκεύους γενέσθαι»(Θουκυδίδης,II,11)-και σε μετάφραση του Ελευθερίου Βενιζέλου: «Πολλάκις ολιγαριθμοτέρα δύναμις ένεκα της προνοητικότητος την οποία της επέβαλλεν η συναίσθησις της αδυναμίας της, απέκρουσε αποτελεσματικώτερον πολυαριθμοτέραν τοιαύτην, η οποία ευρέθη απαράσκευος, διότι υπετίμησε τον αντίπαλόν της».


Λαθρομετανάστευση και Ισλάμ αρχίζουν να τρομάζουν την Ευρώπη, η οποία παραταύτα δεν ξεκολλά από την έμμονη ιδέα της περί Τουρκίας ως αναντικαταστάτου γεωπολιτικού συμμάχου. 


Τι άλλο να πράξει ο Ερντογάν για να πεισθούν Ευρώπη και ΗΠΑ ότι είναι ορκισμένος ισλαμιστής που θέλει να εξαφανίσει από προσώπου της γης ό,τι δεν είναι Ισλάμ και ό,τι το αντιστρατεύεται;


«Ανήκομεν εις την Δύσιν», αλλά η Δύση δεν ανήκει σ΄ εμάς! Μας χρησιμοποιεί για τα γεωπολιτικά συμφέροντά της. Ιστορικά η Δύση δεν έπαψε να  διέπεται από το ανθελληνικό (αντιβυζαντινό)  μένος  των σταυροφόρων της Δ΄ Σταυροφορίας που πραγματοποίησε την α΄ Άλωση της Κωνσταντινουπόλεως, διαρπάζοντας τους ατίμητους θησαυρούς της Βασιλίδος των πόλεων(1204).


Η Άγκυρα παίζει ένα βρόμικο παιχνίδι υπαγωγής τής όλης Κύπρου στο στρατηγικό και γεωπολιτικό της έλεγχο και υφαρπαγής του υποθαλάσσιου πλούτου της. Όχημα η «διζωνική ομοσπονδία με πολιτική ισότητα», = «πάρε το αυγό και κούρευτο»! 


Ουδεμία απόφαση μετά την δι΄ευθανασίας έκλειψη της ελληνόκτητης Κυπριακής Δημοκρατίας πρόκειται να ληφθεί από την υποτίθεται «Ενωμένη Κύπρο» χωρίς τη συναίνεση της Άγκυρας. Ακόρεστος, Γαργαντούας ο νεοσουλτάνος ακονίζει δόντια και νύχια, έτοιμος να κατασπαράξει τους πάντες γύρω του.  Κατά κανόνα περιπτώσεις όπως η δική του έχουν απαίσιον τέλος. Αλλά ώσπου να το βρεί, θα κάνει κακό όπου δεν συναντήσει αντίσταση. Γι΄ αυτό μία απάντηση αρμόζει: Αντίσταση!


Η θεμελειώδης δημοκρατική αρχή είναι: «των πλειόνων η ψήφος κρατείτω». Αυτή κατακρεουργείται βάναυσα στο «σχέδιο λύσης». Γι΄ αυτό και το καθιστά αποκρουστέο.


Η κυπριακή ηγεσία ενόψει του αναν-ικού της παρελθόντος είναι ευάλωτη στις έξωθεν πιέσεις, ιδίως όταν αυτές προέρχονται από την Βικτώρια Νούλαντ,  επισπεύδουσα της Διάσκεψης της 12ης Ιανουαρίου. Η Κυπριακή ηγεσία είναι στο «τράβα με κι ας κλαίω». Της έχουν άλλωστε τάξη και το … βραβείο Νόμπελ!


Υπάρχει μια ελλαδική αντίσταση «όχι εγγυήσεις – όχι κατοχικός στρατός». Οι «σύμμαχοι» είναι αποφασισμένοι να σταυρώσουν τον Ελληνισμό για να κατευνάσουν τον σουλτάνο και να εδραιώσουν τα γεωπολιτικά σχέδιά τους στη Ν.Α. Μεσόγειο. Η Ελλάδα έχει κάθε λόγο να αξιώσει αναβολή Διάσκεψης που δεν εγγυάται δίκαιη και βιώσιμη λύση. Και επειδή το γε νυν έχον είναι αδύνατο να προέλθει το «όχι» από την Κύπρο η ευθύνη πέφτει σε μια Ελλάδα εθνικής βούλησης, αποφασιστικότητας και ισχυρού ενστίκτου αυτοσυντήρησης που παρακολουθεί τις εξελίξεις. Ο Ελληνισμός οφείλει να αγοράσει χρόνο.


Με το «όχι» θα αποδείξουμε ότι υπάρχουμε και πρέπει να μας υπολογίζουν. Με το «ναι» υποκύπτουμε στους εκβιασμούς τους.


«Ει ξυγχωρήσετε και άλλο τι μείζον ευθύς επιταχθήσεσθε» κατά Θουκυδίδη(I, 140). Αν δηλαδή υποχωρήσετε θα σας ζητήσουν αμέσως μετά κάτι μεγαλύτερο. «Ως φόβω και τούτο υπακούσαντες», διότι θα νομίσουν ότι από φόβο υποκύψατε. «Απισχυρισάμενοι δε σαφές αν καταστήσαιτε αυτοίς από του ίσου υμίν μάλλον προσφέρεσθαι». Ενώ αν απορρίψετε αποφασιστικά τις αξιώσεις τους θα τους δώσετε να καταλάβουν μάλλον ότι οφείλουν να σας συμπεριφέρονται ως ίσοι προς ίσους.


Όλα πάντως προυποθέτουν...

ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ: “ Ένας Έλλην δύναται / ένας άντρας γενναίος…”



 Το σύστημα επιδιώκει, κατά…σύστημα, να υποβαθμίζει τη σημασία των εθνικών επετείων και τη μέθεξη του λαού σ΄ αυτές. Γιορτάζουμε τις μέρες αυτές τη νικηφόρα προέλαση του Ελληνισμού και την απελευθέρωση της Θεσσαλονίκης μας ανήμερα του Πολιούχου της Αγίου Δημητρίου το 1912. Και επίσης το βροντερό ΟΧΙ των Ελλήνων στο ιταμό τελεσίγραφο του Μουσολίνι στις 28 Οκτωβρίου 1940 και στις 6 Απριλίου 1941 του Αδόλφου Χίτλερ.  


Τότε  μεγαλούργησε η εθνική ομοψυχία και το αρραγές του εσωτερικού μετώπου. Θυσίες, ηρωισμοί, κατορθώματα επιβεβαίωσαν τη διαχρονική συνέχεια του  Έθνους μας και την αδιάσπαστη διάρκειά του.


Ανδρέας Κάλβος, ο θείος ποιητής των Ελλήνων εγκωμιάζει τους καρπούς της ενότητάς τους – όταν αυτή επαληθεύεται στις πραγματικότητες της ζωής:
«Ώ Έλληνες, ώ θείαι / ψυχαί, ΄που εις τους μεγάλους / κινδύνους φανερώνετε / ακάμαντον ενέργειαν – και υψηλήν φύσιν!»


Για να διερωτηθεί όμως αμέσως μετά:
«Πώς, πώς της ταλαιπώρου / πατρίδος δεν πασχίζετε / ΄να σώσητε τον στέφανον / από τα χέρια ανόσια / ληστών τοσούτων;»  


Πλεονάζουν πάντοτε οι ληστές εναντίον μας. Και στη συνέχεια πάλι ξανά ζητεί να αυτοεπιβεβαιωθεί η δύναμη των Ελλήνων με λυδία λίθο την γενναιότητά τους:
«Είναι πολλά τα πλήθη των / και φοβερά εις την όψιν, / αλλ΄ ένας Έλλην δύναται, / ένας άνδρας γενναίος / ΄να τα σκορπίση.»(Ηφαίστια, Ωδή Γ΄)


Πολιτική τάξη και σύμπασα η κοινωνία προσπέρασαν και αυτή την φορά το τετελεσμένο της επαναβεβήλωσης – επανισλαμοποίησης της Αγίας Σοφίας. Προσβάλλει τα εσώψυχα της Ορθοδοξίας και οφείλαμε να έχουμε ξεσηκωθεί και ξεσηκώσει τους πάντες. Τις ανά τον κόσμον Ορθόδοξες Εκκλησίες πρωτίστως. Τα διεθνή εκκλησιαστικά κέντρα των λοιπών Ομολογιών, τις ξένες κυβερνήσεις και τούς απανταχού της γης ανθρώπους καλής θελήσεως (όχι βεβαίως τις κακόφημες ΜΚΟ). 


Ο νεοοθωμανός έχει εξοκείλει ολότελα. Παραμιλάει άλλοτε ωμά και άλλοτε με υπονοούμενα, αλλά ευκόλως εννοούμενα, όπως προχθές «ξέρετε τι και πού εννοώ»!  

Εννοεί ασφαλώς τη Θεσσαλονίκη που όμως απελευθέρωσε ο ελληνικός στρατός με την νικηφόρα προέλασή του κατατροπώνοντας τον τουρκικό στρατό παρότι τον είχε οργανώσει άριστα ο γερμανός στρατάρχης Λίμαν φον Σάντερς. Επ΄ ευκαιρία ας «ηρεμήσει» ο σουλτάνος, ο Κεμάλ δεν γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη, αλλά στη Χρυσαυγή Λαγκαδά και το λεγόμενο «σπίτι» του δεν είναι το πραγματικό, αλλά συγγενικό…Αυτά λένε οι ειδότες.  


Ο Ερντογάν κρώζει σαν κοράκι και βρυχάται ως ποντικός προσθέτοντας καθημερινά και ένα καινούργιο παραλήρημα αναθεωρητισμού, το οποίο ωστόσο δεν συνιστά τακτικόν ελιγμό όπως ορισμένοι εφησυχαστές επιχειρούν να μας πείσουν, αλλά στρατηγική επιλογή του.


Το σήριαλ με τη Λωζάννη είναι το άκρον άωτον του παραλόγου. Ο ταραχοποιός γνωρίζει πάντως άριστα ότι όταν το 1923 υπεγράφη η Συνθήκη οι πολιτικοί του πρόγονοι υπέγραψαν ως νικητές και εμείς ως ηττημένοι. Αν κάποιος επομένως δικαιούται να ζητήσει αναθεώρηση είμαστε εμείς και όχι οι τούρκοι.


Παρά ταύτα γίνεται κάθε μέρα θρασύτερος και προκλητικότερος κλιμακώνοντας την κρίση που δημιουργεί ο ίδιος. Λένε ότι μιλάει όπως σκέφτεται. Αλλά σκέφτεται όπως, όπως… Ο Ιάμβλιχος (250-326μ.Χ) προειδοποιούσε: «ομοίως επισφαλές μαινομένω δούναι μάχαιραν και μοχθηρώ, δύναμιν». Είναι δηλαδή εξίσου επικίνδυνο να δώσεις σε μανιακό μαχαίρι και σε μοχθηρό δύναμη. Στον περί ου δένουν δυστυχώς αμφότερα…


Στην Αθήνα έρχεται ο Ομπάμα. Μικρό ή κανένα καλάθι. Ο πλανητάρχης μπορούσε να είχε κλείσει το αιματηρό μέτωπο της Συρίας, μπορούσε και όφειλε να τα βρει με τον Πούτιν παρακάμπτοντας την  αρρωστημένη ρωσοφοβία του περίγυρου του. Αλλά έρχεται τώρα σε μια Ελλάδα εξαθλιωμένη από την γερμανική επιβολή λιτότητας και σε μια Ευρώπη με βαθιά κρίση συνοχής. Οργιάζει πάντως η παραφιλολογία περί διευθετήσεως χρέους. Μακάρι να γίνει κάτι.


Εκεί ωστόσο που δεν εξαρτάται από άλλους (Βερολίνο, Βρυξέλλες κ.λ.π.) και είναι αποκλειστικής και απόλυτης αρμοδιότητας του Αμερικάνου είναι ο οπλικός εκσυγχρονισμός της Ελλάδος. Έχοντας οι ΗΠΑ σύμμαχο μιαν αμφιλεγόμενη και άκρως επισφαλή σήμερα Τουρκία έχουν χίλιους λόγους να καλύψουν εθνικοαμυντικά την πιο πιστή τους σύμμαχο στην περιοχή, την Ελλάδα. Η ελληνική κυβέρνηση πρέπει να ρίξει όλο βάρος της εδώ και θα έχει αποτέλεσμα αν κινηθεί σταθερά και αποτελεσματικά. Χρειάζεται μιαν ενδοαμερικανική υποστήριξη. Παρότι αργά, οι ισχυροί της Ομογένειας μπορούν να την εξασφαλίσουν,  αν κάποια αφυπνιζόμενη Ελλάς τους κεντρίσει…


Και να αξιώσει από τον επισκέπτη να ανακρούσει πρύμνα στις αφόρητες πιέσεις που  απεργάζονται την τουρκική ομηρία της Κύπρου. Μπάιντεν , Νούλαντ και όλα τα «καλά παιδιά» να πάψουν να δουλεύουν για τους τούρκους.


Θυμίζουμε ότι το υπαρξιακό πρόβλημά μας δεν είναι το οικονομικό.  Οι οικονομίες καταρρέουν και συχνά αναγεννώνται εκ της τέφρας. 


Το υπαρξιακό πρόβλημά μας είναι η ακεραιότητα των δύο κρατικών πυλώνων μας.


Καταλυτικό όπλο μας...

ΔΕΚΑΠΕΝΤΑΥΓΟΥΣΤΟΣ: Παναγία βόηθα!…

Προέδρου της  Δημοκρατικής Αναγέννησης 

 
Οι γιορτές αποτελούν την πεμπτουσία του ελληνικού πολιτισμού «Βίος ανεόρταστος μακρά οδός απανδόκευτος» (Δημόκριτος). Ζωή δηλαδή χωρίς γιορτές και πανηγύρεις μοιάζει με μακρινό δρόμο χωρίς πανδοχείο για ξεκούραση.


Η Γιορτή της Μεγαλόχαρης, γιορτή ζωής και αφθαρσίας είναι το «δεύτερο Πάσχα» των Ελλήνων. Ο ελληνικός κόσμος λάτρεψε την Μητέρα του Χριστού. Την ύμνησε, την ζωγράφισε, της ανήγειρε επιβλητικούς ναούς και ταπεινά εξωκκλήσια. Ταυτίστηκε μαζί της.  Είναι για το λαό μας: Πάντων χαρά, (Παντοχαρά), Ρόδον το  αμάραντον, Αγνείας θησαύρισμα, Ουρανών υψηλοτέρα!


Και χίλια τόσα χρόνια επί των απορρώγων βράχων του Άθωνος, στο «Περιβόλι της Παναγίας», μονάζουν «ηγορασμένοι από της γης» πατέρες, αδιαλείπτως προσευχόμενοι.


Η Μεγαλόχαρη «εν τη Κοιμήσει τον κόσμον ου κατέλιπε». Είναι διαρκώς και πανταχού παρούσα στη ζωή του καθενός που καταφεύγει στη χάρη Της.  


Και κατ’ εξοχήν παρούσα στους υπέρ ελευθερίας και σωτηρίας αγώνες του Ελληνικού Έθνους. Εκεί στάθηκε ολοφάνερα η Υπέρμαχος Στρατηγός του. Και εκείνο της ανταπέδωσε τα νικητήρια επειδή κράτησε το κράτος απροσμάχητον.


Απ’ εκείνην «νενίκηνται (=έχουν ηττηθεί) της φύσεως οι όροι».


Να πώς απαθανάτισε την πίστη του στο πρόσωπό της Υπερμάχου ο Γιώργος Σεφέρης:
«Ω Παναγιά, που σαν παρακαλώ /συλλογιέμαι τη μάνα μου/ Ω Παναγιά  λυπήσου τον τρελό/τον βραχνό/ τον πυκνό/ τον πόνο που μου τρώει τα σπλάχνα» προσεύχεται ο Ποιητής. «Ω Παναγιά μου, είσαι καλή/ προ σε η ψυχή μου η αμαρτωλή/γυρνά και απογυρνά να ξαποστάσει ».


Το «Πάσχα του Καλοκαιριού» είναι μια όαση ανάπαυλας και αναψυχής για τους ψυχοσωματικά βασανισμένους της καθημερινότητας, «Ρεμβασμός του Δεκαπενταύγουστου».  [Ρεμβάζω = αφήνω τη σκέψη και τη φαντασία μου ελεύθερη, ονειροπολώ].


Συγκλονιστικό το ομώνυμο διήγημα του Παπαδιαμάντη (11, σ.203 επ.)
Όταν πάντως ο «φιλέρημος γέρων» της Σκιάθου υπερβαίνει το τέχνημα του λόγου και στοχάζεται πολιτικά εντοπίζει τις ρίζες και της παρούσας τραγωδίας μας η οποία χειραγωγείται από την ασύδοτη δράση της τοκογλυφίας, – τώρα της διεθνούς- τότε της εγχώριας. Ο ήρωας του διηγήματος είναι μεγαλοκτηματίας, αλλά κάποτε χρειάσθηκε να λάβει μικρό δάνειο και απευθύνθηκε σε επιτόπιο τοκογλύφο.


«Οι τοιούτοι ήσαν άνθρωποι φερτοί απ’ έξω». Οι εντόπιοι όταν χρειάσθηκαν χρήματα άρχισαν να υποθηκεύουν τα κτήματα. Μετά μια γενιά «τα χρήματα επέστρεψαν εις τους δανειστάς, συνπαραλαβόντας μεθ’ εαυτών και τα κτήματα»!


Και τα χρήματα, και τα κτήματα! Αυτό το ρεφραίν το ζούμε ως χώρα στην νιοστή! Με αδίστακτες μεθοδεύσεις της διεθνούς τοκογλυφίας και των ιθαγενών οργάνων της, μεταξύ άλλων πληρώνουμε  και την εγκληματική διόγκωση, το 2009, του ελλείμματος (Συνέργεια Eurostat – ΕΛΣΤΑΤ, Κομισιόν, ΕΚΤ). Ζημία Ελλάδος 210 δισ!

Στοχάζεται ο σοφός Σκιαθίτης:

«Εγέννα ή όχι η γη, εκαρποφόρουν ή όχι τα δένδρα, ο τόκος δεν έπαυε. Τα κεφάλαια «έτικτον». Έπαυσε να τίκτη η γόνιμος (όπως λέγει ο Άγιος Βασίλειος), αφού τα άγονα ήρχισαν κ’ εξηκολούθουν να τίκτουν… (Ενθ.αν. σ.210).


Σε ανάλογο μήκος κύματος η απάντηση του ινδιάνου φυλάρχου Σιάτλ στον αμερικανό πρόεδρο Φραγκλίνο Πήρς (1853-57) ο οποίος αξίωσε απ΄ τους ιθαγενείς να του πουλήσουν τη γη τους:
«Ο λευκός δεν καταλαβαίνει τους τρόπους μας. Τα μέρη της γης το ένα με το άλλο δεν κάνουν γι’ αυτόν διαφορά γιατί είναι ένας ξένος που φτάνει τη νύχτα  και παίρνει από τη γη όλα όσα του χρειάζονται. Η γη δεν είναι αδερφός του, αλλά εχθρός του (…..). Ο Θεός είναι ο ίδιος Θεός. Μπορεί να θαρρείτε πως Εκείνος είναι δικός σας, όπως ζητάτε να γίνει δική σας η γη μας. Αλλά δεν το δυνόσαστε»(…). Ένα ξέρουμε, ο Θεός σας είναι ο ίδιος Θεός. Η γη Του είναι ακριβή. Όμως ακόμα κι ο λευκός [όπως και οι δυνάστες μας] δεν γίνεται να απαλλαχτεί από την κοινή μοίρα».
Τους δυνάστες μας τους ξέρουμε καλά. Τον λαό μας, «τον παν, τον φέρνουν, πίσω-μπρος / του τρώνε και το λίγο βιός / κι από το στόμα τη μπουκιά / πάνω στην ώρα τη γλυκιά / του τηνε  παίρνουμε κι αυτή/. Χαρά στους πούναι δυνατοί /(…). Γι’ αυτούς δεν έχει εγώ και εσύ (…). Γι’ αυτούς δεν έχει χόρταση»(Ελύτης, ο Ήλιος, ο ηλιάτορας).


Στο γεωπολιτικό μέτωπο με γενεσιουργό αιτία όσα διαδραματίζονται στην Τουρκία κυοφορούνται στρατηγικές ανατροπές. Φοβόμαστε ότι οι ημέτεροι εφησυχάζουν με την ιδέα της (προς ώρα) αποδυνάμωσης της γείτονος. Στην πραγματικότητα...

ΔΙΕΘΝΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗ και ΙΣΛΑΜΟΛΑΘΡΟΛΑΓΝΟ ΣΥΡΙΖΟΠΛΗΚΤΟ ΕΛΛΑΔΙΣΤΑΝ: O tempora! O mores!


Όσοι είχαν την περιέργεια – και την αντοχή βέβαια – να παρακολουθήσουν την περί Διαπλοκής και  άλλων δαιμονίων συζήτηση στη Βουλή, κατέληξαν σίγουρα στην σχετλιαστική εκδοχή του επιφωνήματος του εθνικού μας Ποιητή: «Όμορφος κόσμος, ηθικός, αγγελικά πλασμένος»!


«O tempora! O mores»! (Ω καιροί, ω ήθη),  όπως ξέσπασε κάποτε ο Κικέρων (Λόγος κατά Κατιλίνα, 1, 2).


Η ελληνική κοινωνία, που βλέπει την ιστορία της φαυλότητας να επαναλαμβάνεται και ζει στο μεδούλι της την διάχυτη ανεπάρκεια των διαχειριστών της εξουσίας, τα έχει κυριολεκτικώς χαμένα.


Είναι τα βιοτικά, όπου η εξουσία τα έκανε θάλασσα, μάλιστα νεκρά… θάλασσα. Άκρον άωτον το σχεδιαζόμενο «νέο μείγμα» αιματηρών μέτρων για να καλυφθεί πρόσθετο κενό 1,8 δισ ευρώ με καινούργια θανατηφόρα πλήγματα σε μισθούς και συντάξεις. 


Είναι το φιάσκο της Ευρωτουρκικής Συμφωνίας που προωθεί αντί να αποτρέπει νέα ασυγκράτητα μεταναστευτικά κύματα.  


Σημείο των καιρών η μετανάστευση τα τελευταία 5 χρόνια 10.231 επιχειρήσεων στην Βουλγαρία. Είναι όμως και οι ανίατες ιδεοληπτικές εμμονές κυβερνητικών αξιωματούχων. Θλιβερή π.χ. η πρόσφατη εγκύκλιος του υπ. Παιδείας.


Ανιστόρητη και ανελλήνιστη η θεωρία του ότι τα «γενέθλια» όπως λέει του Έθνους μας συνέβησαν στα …1821! Δηλαδή στα 500 χρόνια της δουλείας που ο Ελληνισμός πάλευε αδυσώπητα υπέρ πίστεως και πατρίδος ενάντια στον εξισλαμισμό και τον εκτουρκισμό του, στα 1000 χρόνια που κατηύγασε τον κόσμο το ελληνικό Βυζάντιο, στους μακρούς κλασικούς, αλεξανδρινούς, ελληνιστικούς αιώνες, δηλαδή για 3000 τόσα χρόνια ο Ελληνισμός δεν ήταν Ελληνισμός;


Τι ήταν εκείνος που στεφάνωσε με τις δάφνες του ο ποιητής;


«Νικούσες; και τους κόσμους ελευθέρωνες!
Μιλούσες; και τους άγριους ημέρωνες!
Τραγουδούσες; μάγευες και τις Σειρήνες!
Φιλοσοφούσες; και το νου στους ουρανούς εφτέρωνες!»
(Γ. Στρατήγης)


Αλλά τα έκγονα μιας κοινωνίας χωρίς μνήμες και χωρίς κρίση εδώ οδηγούν.


Η νεαρή αιγύπτια που αρίστευσε στο Λύκειο αξίζει τον δημόσιο έπαινο, και είναι παράδειγμα προς μίμηση για την επίδοσή της. Οι μεταμοντέρνοι όμως που είχαν την ανόητη έμπνευση να τη παρατάξουν με την ισλαμική μαντήλα στη παρέλαση δεν γνωρίζουν τι συμβολίζει η μαντήλα που, ακόμα και ο νεοοθωμανός σουλτάνος δεν τόλμησε να την επιβάλει στα τουρκικά σχολεία;


Το περιβόητο «Στρατηγικό βάθος» Νταβούτογλου – Ερντογάν περί μηδενικών προβλημάτων με όλους τους γείτονες και άλλων ηχηρών παρομοίων απέτυχε παταγωδώς. Αντιθέτως το στρατηγικό τους… ύψος με την κατασκευή του προσφυγικού, την αναγωγή του σε ασύμμετρη απειλή για Ευρώπη και πρωτίστως Ελλάδα και την περιαγωγή Ελλάδος – Ευρώπης σε κατάσταση τουρκικής ομηρείας αποδεικνύει την δαιμονική ικανότητά τους. Αδαπάνως και αναιμάκτως γι’ αυτούς παρήγαγαν μια βόμβα μεγατόνων απροσδιόριστης διάρκειας, το προσφυγικό!


Ο Ερντογάν υπέδειξε στους Βέλγους ως ύποπτο τον μακελάρη των Βρυξελλών Ιμπραήμ Ελ Μπακράουι. Ασφαλώς είχε υποχρέωση να το πράξει. Αυτό όμως δεν τον απαλλάσσει από τις βαρύτατες ενοχές για συνέργεια στο κύριο κακούργημα της ολόψυχης στήριξης του ISIS,  φωληάς του φιδιού για την τρέχουσα προσφυγική κρίση και τα τρομοκρατικά κτυπήματα στην καρδιά της Ευρώπης.


Ερώτημα κοινής λογικής: Μέρες, για να μην πούμε ώρες, αρκούν για μια συντονισμένη στρατιωτική δράση Δύσης – Ρωσίας (δεν μιλούμε για το «χαζοχαρούμενο» ΝΑΤΟ που «χάσκει» τώρα στο Αιγαίο) για να εξαφανισθεί από προσώπου της γης το Ισλαμικό Κράτος. Γιατί καθυστερούν;


Οι Ευρωπαίοι τρέμουν το επόμενο κτύπημα, αλλά με την αποχαύνωση των ηγεσιών τους, την αδυναμία τους να χτυπήσουν το κακό στη ρίζα του, θα έχουν πιθανόν αναρίθμητα επόμενα κτυπήματα.  


Οι αναποφάσιστες κυβερνήσεις καλούν τους πολίτες τους να «συνηθίσουν» να ζουν με τον φόβο του τρομοκράτη (της διπλανής πόρτας). Οι αποφασιστικές λαμβάνουν μέτρα.


Η αγάπη είναι η πεμπτουσία  του Χριστιανισμού. Τον υπέροχο ύμνο της συνέθεσε ο Απόστολος Παύλος (προς Κορινθίους Α.13). Οι πνευματικές βεβαιότητες του Ευαγγελίου συνοψίζονται εκεί : « Η αγάπη πάντα στέγει, πάντα πιστεύει, πάντα ελπίζει, πάντα υπομένει, η αγάπη ουδέποτε εκπίπτει»(στ. 7,8).


Το Ισλάμ δεν αγαπά. Διέπεται από κατακτητική αντίληψη. Απέναντι της Ορθοδοξίας που αντιμάχεται πνευματικά, και της Δύσης που αντιμάχεται πολιτικοοικονομικά. Αλλά βρίσκει «πρόθυμους» δυτικούς, π.χ. Soros που κατά δήλωσή του διέθεσε σε ΜΚΟ 11 δισ. δολλάρια «για να πλημμυρίσουν οι μουσουλμάνοι την Ευρώπη»!


Πικρή εμπειρία του ισλαμο-χριστιανικού διαλόγου γεύτηκε ο άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς:   

ΔΙΕΘΝΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗ και ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΝΕΟΟΘΩΜΑΝΙΚΗ ΣΥΡΙΖΟΠΛΗΚΤΗ ΜΠΑΝΑΝΙΑ: «Τούρκον είδες; Γρόσια θέλει…»


Το ευρωτουρκικό ανατολίτικο παζάρι των Βρυξελλών επιβεβαίωσε για άλλη μια φορά την ελληνική παροιμία: «Τούρκον είδες ; Γρόσια θέλει. Κι άλλον είδες; .Άλλα θέλει».
 

Πακτωλός ανταλλαγμάτων από μέρους των άλλων για συμφωνίες που, όπως πάντοτε, κατά σύστημα  παραβιάζονται από την Άγκυρα. 


 Η τουρκική εξωτερική πολιτική παραμένει αναλλοίωτα επεκτατική, αναθεωρητική, επιθετική, διεκδικητική και αχόρταγη, όποιο και να είναι το καθεστώς οθωμανικό, κεμαλικό, νεοοθωμανικό. Εύγλωττο το σκίτσο των Times του Λονδίνου (8/3/16) με τον Ερντογάν να απλώνει την υπερμεγέθη χερούκλα του  για να γραπώσει το πουγκί της Μέρκελ…

 
Ο αμερικανός καθηγητής  Frank Weber στην εξόχως τεκμηριωμένη διατριβή του The Evasive Neutral (ελληνική έκδοση «Ο επιτήδειος ουδέτερος», ΘΕΤΙΛΗ, 1983) κάνει φύλλο φτερό την τουρκική πολιτική στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο και καταλήγει σε ατράνταχτα  συμπεράσματα:

 
 «Καθ’όλη τη διάρκεια του Β’Π.Π. η Τουρκία υπήρξε ένας μη εμπόλεμος, αλλ’όχι απλός θεατής.


 Με μόνη την διπλωματία της διετήρησε την εδαφική της ακεραιότητα έναντι τόσον της ναζιστικής Γερμανίας όσον και της Ε.Σ.Σ.Δ. 


Από την Βρετανία πήρε ακριβό υλικό του Προγράμματος Δανεισμού και Εκμισθώσεως και έδωσε ως αντάλλαγμα μόνον υπερτιμημένα αγαθά. Αποστέρησε την Γερμανία από μία συμμαχία με τους Άραβες [η Μέρκελ το ξέρει;] και κρατούσε τη δική της συμμαχία για όποιον έδινε υψηλότερο τίμημα»!

Και καταλήγει: «Καθ’όλην την διάρκεια του πολέμου η τουρκική διπλωματία υπήρξε ένα λαμπρό επίτευγμα με όλα τα μέτρα, εκτός εκείνων της εντιμότητας και της ηθικής ακεραιότητας» [ο Τσίπρας το ξέρει;].

 
Και η ακροτελεύτεια παρατήρηση του  Weber: «μόνο 30 χρόνια αργότερα, όταν εισέβαλαν στη Κύπρο οι Τούρκοι, αποκάλυψαν ότι δεν έμειναν ικανοποιημένοι από τα κέρδη της διπλωματίας τους» (ενθ. αν, σ.286).

 
Αχμέτ – Αλέξης, φιλαράκια κατά το κοινώς λεγόμενο όπως πριν Ισμαήλ – Γιωργάκης, με περισσά χαμόγελα μοίραζαν τριαντάφυλλα στην Σμύρνη την κατακαμμένη από τις κεμαλικές ορδές που κατακρεουργούσαν τον άγιο Μητροπολίτη της, τον μαρτυρικό Χρυσόστομο, και εκατοντάδες κατατρεγμένους που, κατά το ρεπούσειον άγος , «συνωστίζονταν» στην παραλία…

 
Οι Τούρκοι έργω και λόγω, ευκαίρως ακαίρως στις Βρυξέλλες , στη Σμύρνη ή όπου γης προωθούν , και δια της εμμονικής  επαναλήψεως, τις διεκδικήσεις τους. Εμείς  « βαρήκοοι» καθ’ έξιν δεν ακούσαμε τίποτε, δεν απαντήσαμε σε τίποτε. Κουβαληθήκαμε σε μια φιέστα που οργάνωσε αυτός  που διατηρεί casus belli εναντίον μας,  παραβιάζει καθημερινά την κυριαρχία μας και προσφάτως  στις 11/2 υπέβαλε στο ΝΑΤΟ απόρρητο 17 σημείων με τα οποία αμφισβητεί τον εναέριο χώρο μας, αξιώνει να μη κατατίθενται εκ μέρους τους σχέδια πτήσης στο FIR Αθηνών, απαιτεί να μην ελλιμενίζονται τα πλοία του ΝΑΤΟ στα Δωδεκάνησα, αμφισβητεί την ελληνικότητα νησιών μας (Καθημερινή 6/3/16).

 
Τσαβούσογλου εν μέσαις Αθήναις, Νταβούτογλου στη Σμύρνη απαγγέλλουν  ωμά και προκλητικά τις διεκδικήσεις τους. Δεν αποστομώνονται από τους δικούς μας. Η διεθνής κοινότητα εθίζεται. Το επαναλαμβανόμενο προάγεται σε πρόβλημα. το πρόβλημα ξεκινά  διμερές , γίνεται  διεθνές, και η αυθαιρεσία αναδεικνύεται σε δικαίωμα.

 
Μια δυναμική και αποφασισμένη ελληνική ηγεσία θα αρνούνταν κάθε διάλογο προ πάσης άρσεως του casus belli και διακοπής των έργω προσβολών της κυριαρχίας μας.

 
Ο Τούρκος αφού τρομοκράτησε με το προσφυγικό την ηγεμονεύουσα Γερμανία  υποχρέωσε σε ένοχη σιωπή την μεταλασσόμενη  σε ολιγαρχική Ευρώπη για τα εντός της χώρας του εγκλήματα  που συνιστούν βάναυση προσβολή των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, και των θεμελιωδων ελευθεριών, υπέρ των οποίων υποτίθεται κόπτονται οι Ευρωπαίοι. Στις Βρυξέλλες τηρήθηκε απαράδεκτη σιγή για όσα φασιστικά συμβαίνουν με την «Zaman» και το Πρακτορείο Gihan και τους άμαχους Κούρδους.

 
Ο σουλτάνος επιχειρεί, και με την πανικόβλητη  από το μεταναστευτικό Ε.Ε, καταφέρνει να ελέγξει τον πυρήνα της ευρωπαικής εξουσίας. Από κατηγορούμενο τον αποδέχονται ως κατήγορο.

 
Έδώ, κυβέρνηση και αντιπολίτευση, δεν εκπόνησαν  μια συνολική στρατηγική πρόταση για την αντιμετώπιση της κρίσης.

 
Έχουμε πρόβλημα εθνικής επιβίωσης. Η αντιμετώπισή της προυποθέτει εθνική συνεννόηση,  αλλά πώς αφού: