ΤΟΥΡΚΙΑ - ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ: Τι γυρεύει η τούρκικη “αλεπού” στην Αθήνα; Ο Ερντογάν αναζητά διεθνείς διεξόδους στα αδιέξοδά του

Του Κώστα Βενιζέλου 

Τι γυρεύει ο Ερντογάν στην Αθήνα; 


Ο διάλογος και η διατήρηση καναλιών επικοινωνίας με μια χώρα, όπως η Τουρκία, με την οποία υπάρχουν διαφορές και οι σχέσεις τους κινούνται διαχρονικά σε τεντωμένο σχοινί, είναι ασφαλώς χρήσιμα εργαλεία. Έχει, όμως, σημασία και η χρονική συγκυρία που πραγματοποιείται μια επίσκεψη σε αυτό το ψηλό επίπεδο. Σε μια περίοδο κατά την οποία το καθεστώς Ερντογάν βρίσκεται σε αντιπαράθεση με τη μισή υφήλιο, δημιουργεί προβλήματα στους γείτονες, έχει ξεπεράσει εαυτόν στα εσωτερικά κυνηγώντας εκτός από μάγισσες και κάθε διαφωνούντα ( ή υποψία διαφωνούντος), χρειάζεται μια ευρωπαϊκή διέξοδο. Και αυτή τη διέξοδο την αναζητεί προφανώς μέσα από την Αθήνα. 


Χρειάζεται η Άγκυρα κάλυψη αποενοχοποίησης και τη χρειάζεται επείγον. Γι’ αυτό επιδίωξε ο Ερντογάν την επίσκεψη στην Ελλάδα. Μετά το Κραν Μοντάνα και τη συμπεριφορά που επέδειξε η Άγκυρα, το επόμενο βήμα θα έπρεπε να ήταν διαφορετικό. 


Εάν η Τουρκία θέλει να συζητήσει σοβαρά στο Κυπριακό πρέπει να δηλώσει ετοιμότητα να αναθεωρήσει απόλυτες θέσεις, που η υλοποίησή τους καθιστούν την Κύπρο ως προτεκτοράτο της. Θα πρέπει η Τουρκία να σταματήσει τις κινήσεις αμφισβήτησης της κυριαρχίας τόσο της Ελλάδος όσο και της Κύπρου ( οι εκδόσεις NAVTEX είναι συχνές και επαναλαμβανόμενες). 


Μια επίσκεψη για να έχει σημασία θα πρέπει να έχει πιθανότητες επιτυχίας και όχι η πραγματοποίησή της να έχει ως αποτέλεσμα την καταγραφή των διαφωνιών. Αυτό μπορεί να διαπιστωθεί και με επαφές σε άλλο επίπεδο και εάν υπάρχει διάθεση να επιχειρηθεί γεφύρωση των διαφορών. 


Σήμερα στοιχεία διαφοροποίησης της πολιτικής της Άγκυρας δεν υπάρχουν. Διαχρονικά έχει επιβεβαιωθεί πως η πρακτική της εξημέρωσης του θηρίου, που υιοθετήθηκε στα ελλαδοτουρκικά, δεν απέδωσε. Αυτή η προσέγγιση υιοθετήθηκε τη δεκαετία του ΄90, όταν η εξωτερική πολιτική καθοριζόταν με φοβικά σύνδρομα και με κριτήρια καθαρά «εκσυγχρονιστικά» και οικονομικά. 


Υπενθυμίζεται συναφώς ότι τη δεκαετία του ΄90 διαμορφώθηκε από Αθήνα και Λευκωσία, η στρατηγική της ένταξης της Κύπρου και της Τουρκίας στην Ε.Ε. 


Ο καταλύτης, όπως είναι γνωστό, δεν λειτούργησε. 


Όντως, συνιστά μέγιστη επιτυχία η ένταξη της Κύπρου στην Ε.Ε., και αυτό οφείλεται πρωτίστως στην Αθήνα. Στην αντίπερα όχθη, όμως...

ΠΡΟΣΩΠΑ - ΕΛΛΗΝΕΣ ΗΡΩΕΣ: Το αναμμένο τσιγάρο και η φωτογραφία: Οι τελευταίες ρουφηξιές πριν το θάνατο

Του Κώστα Βενιζέλου 

Στη σειρά των φωτογραφιών που έστειλε ο καλός συνάδελφος φωτογράφος του «Φιλελεύθερου», Γιάννος Νησιώτης, από τον Τύμβο της Μακεδονίτισσας προχθες ανήμερα της επετείου της εισβολής, μια από αυτές απεικόνιζε τον τάφο του στρατιώτη Ιωάννη Παπαγιάννη, εκ Νέου Χωρίου Κυθρέας, που έπεσε στις 14 Αυγούστου 1974. 

Στη βάση του άσπρου ψυχρού σταυρού στον τάφο του, μια πρόσθετη φωτογραφία, στην οποία απεικονίζεται ο Παπαγιάννης να βρίσκεται με τα γόνατα στο έδαφος, τα χέρια πιστάγκωνα και ένας Τούρκος στρατιώτης να του ανάβει τσιγάρο. Το φιλμ με εκείνες τις φωτογραφίες έπεσε στα χέρια της Εθνικής Φρουράς αργότερα όταν συνέλαβε τον Τούρκο φωτορεπόρτερ της εφημερίδας «Γκιουναϊντίν». Αυτή η φωτογραφία είχε για χρόνια συντροφεύσει τις ελπίδες των συγγενών και των φίλων όχι μόνο του Ιωάννη αλλά και όσων βρισκόντουσαν σε εκείνη τη σκηνή, Αύγουστος 1974. Είχε διαδοθεί εκείνη η εικόνα σε ολόκληρο τον κόσμο, χρησιμοποιήθηκε στις εκστρατείες για τους αγνοούμενους, έγινε η σημαία της ελπίδας. Εκεί που ο πόνος έπνιγε και την τελευταία ελπίδα που σβήνει στον χρόνο, τα ερωτήματα αναζητούν μια παρηγοριά: «Γιατί να τους σκοτώσουν μετά που τους φωτογράφησαν;», «τους πρόσφεραν τσιγάρο και τους εκτέλεσαν;». 

Δεν μπορούν να βρεθούν λογικές απαντήσεις και αυτό κρίνεται και από τα όσα διαδραματίστηκαν εκείνο το καλοκαίρι.  

Στη φωτογραφία, στον τάφο, υπό μορφή λεζάντας, αναφέρεται πως συνελήφθη και εκτελέστηκε στο Τζιάος από τους Τούρκους στις 14.8.1974 σε ηλικία 23 ετών. 

Αυτή και η απάντηση στα ερωτήματα που κυνηγούσαν από τότε τους συγγενείς. 

Εκείνο το τελευταίο τσιγάρο, θα πρέπει να κράτησε πολύ. Πόσες σκέψεις θα πρέπει να πέρασαν από το μυαλό του Ιωάννη και των άλλων; 

 Η ζωή ολόκληρη σαν μαυρόασπρο αρνητικό φιλμ. Με μεγάλη ταχύτητα πέρασε από το μυαλό η σύντομη ζωή του καθώς η κλεψύδρα του χρόνου άδειαζε επικίνδυνα. Αναμετρήθηκε με τον θάνατο, αλλά δεν μπορούσε να τον κερδίσει. 

Νέα παιδιά, που πολέμησαν σε έναν προδομένο πόλεμο, παραδόθηκαν εν πολλοίς στους κατακτητές. Και τους εκτέλεσαν. 

Ήταν ζωντανοί όταν συνελήφθησαν. Προηγήθηκε μάχη. Μετά τη φωτογράφιση, μάλλον, εκτελέστηκαν επί τόπου και ρίχθηκαν σε πηγάδι στο Τζιάος. Δεκαοκτώ στον αριθμό.  

Ο Ιωάννης Παπαγιάννης, που έφθασε από την Αγγλία όπου σπούδαζε μέσω Ελλάδας στην Κύπρο στις 17 Ιουλίου, είχε καταταχθεί στην Εθνική Φρουρά με την εισβολή. Τα οστά του, μαζί με αυτά των συμπολεμιστών του ταυτοποιήθηκαν όταν βρέθηκαν στο πηγάδι.  

Τριάντα πέντε χρόνια μετά την εκτέλεσή του από τον τουρκικό στρατό...

TOYΡΚΙΑ - ΚΥΠΡΙΑΚΟ - ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ: Το απυρόβλητο και η επιτυχία της Άγκυρας: Χάθηκε η Τουρκία από την εικόνα

Του Κώστα Βενιζέλου

Η Τουρκία έκανε την εισβολή, κατέχει τμήμα της Κυπριακής Δημοκρατίας, έχει δημιουργήσει ένα ψευδοκράτος, το οποίο συντηρεί οικονομικά το ελέγχει πλήρως και βαθμηδόν το προωθεί στη διεθνή σκηνή, πλην όμως έχει καταφέρει να είναι εκτός της μεγάλης εικόνας του Κυπριακού.  

Το Κυπριακό έχει μετεξελιχθεί από την πρώτη στιγμή σε ένα δικοινοτικό θέμα.  Οι διαπραγματεύσεις επικεντρώνονται  στο συνταγματικό ενώ τα θέματα ουσίας, που αφορούν τον πυρήνα του προβλήματος, αφήνονται «για το τέλος». 

Ποιο τέλος;

Δεν είναι τυχαίο που χθες η επικεφαλής της ευρωπαϊκής διπλωματίας Φεντερίκα Μογκερίνι, για παράδειγμα, εξέδωσε κοινή ανακοίνωση με την τουρκική κυβέρνηση, με την οποία «χαιρετίζει την πρόοδο στις συνομιλίες» και συμφώνησαν «ότι θα συνεχίσουν να παρέχουν την απόλυτη και αποφασιστική τους στήριξη στις προσπάθειες του κ. Άιντα». 

Είναι γι αυτό που ο κ. Τσαβούσογλου δηλώνει πώς η Τουρκία στηρίζει τις προσπάθειες και πως το ίδιο πρέπει να πράξει και η Ελλάδα! 

Είναι γι αυτό που σε εκθέσεις του ΟΗΕ, της Ε.Ε., σημειώνεται η συμβολή της Τουρκίας στο Κυπριακό. 

Ποια συμβολή; Οι δημόσιες τοποθετήσεις και τα επικοινωνιακά τεχνάσματα, που επιστρατεύει η Άγκυρα;

Για δεκαετίες η Τουρκία βρίσκεται στο απυρόβλητο. Κι αυτό συνιστά μια επιτυχία της τουρκικής διπλωματίας που κατάφερε τούτο και όσο περνά ο καιρός εδραιώνεται περισσότερο ότι δεν αποτελεί μέρος του προβλήματος. Την ίδια ώρα, η Τουρκία, ανενόχλητα παγιώνει τα κατοχικά δεδομένα. Έχει καταστήσει το Κυπριακό σε θέμα διαμοιρασμού των εξουσιών και της κυριαρχίας και εσχάτως και των υδρογονανθράκων. Η Τουρκία, κι αυτό δεν είναι καινούργιο, επιδιώκει διά των σχεδιασμών της τον στρατηγικό έλεγχο ολόκληρης της Κύπρου και μέσω αυτής, της ευρύτερης Ανατολικής Μεσογείου.

Η Τουρκία δεν έχει λόγο μόνο στα θέματα των εγγυήσεων, αλλά και σε άλλα θέματα, που θεωρεί πως επηρεάζουν τους ευρύτερους σχεδιασμούς της στην Κύπρο και στην περιοχή. Αυτό έκανε πάντα, αυτό πράττει και σήμερα, παρά τις όποιες ρητορικές της εξάρσεις που παρασύρουν τόσο τους τρίτους όσο και κάποιους στην Κύπρο.

Η δική μας πεπατημένη στο Κυπριακό, αποδείχθηκε ότι...