"Κόμμα = Ομάς ανθρώπων, ειδότων ν' αναγιγνώσκωσι και ν' αρθογραφώσιν εχόντων χείρας και πόδας υγιείς, αλλά μισούντων πάσαν εργασίαν, οίτινες ενούμενοι υπο ένα οιονδήποτε αρχηγόν, ζητούσι ν' αναβιβάσωσιν αυτόν δια παντός μέσου εις την έδραν πρωθυπουργού, ίνα παρέχη αυτοίς τα μέσα να ζώσι χωρίς να σκάπτωσι"
Εμμανουήλ Ροΐδης , Έλληνας πεζογράφος και κριτικός (1836-1904)


Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΔΙΒΑΝΗ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΔΙΒΑΝΗ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

ΝουΔο-γαλαζαίοι ΕΘΝΙΚΟΙ ΑΛΑΖΟΝΕΣ: Πατρίς, θρησκεία, αλλά κυρίως οικογένεια

 

Της Λένας Διβάνη

Ενα είναι σίγουρο.

Η κυβέρνηση και η ομάδα των επικοινωνιολόγων της έκανε ένα μοιραίο λάθος εκτίμησης όταν βρέθηκε ενώπιον του τραγικού δυστυχήματος στα Τέμπη: Πίστεψε ότι θα απαλλασσόταν εφαρμόζοντας ξανά την επιτυχέστατη επικοινωνιακή φόρμουλα με την οποία ξεφορτώθηκε το σκάνδαλο των παρακολουθήσεων.

Αλήθεια, θυμάται κανείς πόσο εύκολα έκαναν το άσπρο μαύρο;

Θυμάστε υπουργούς που απαντούσαν με μπλαζέ ύφος «κουράσατε, η κοινωνία δεν ενδιαφέρεται για το θέμα» σε όσους ρωτούσαν πώς είναι δυνατόν να παρακολουθούνται χωρίς λόγο δικαστικοί, βουλευτές, στρατιωτικοί, υπουργοί – δηλαδή όλοι οι υψηλόβαθμοι λειτουργοί όλων των θεσμών.

Πράγματι, η κοινωνία κατάπιε αμάσητο το απίστευτο αυτό σκάνδαλο. Μπερδεύτηκε, δεν κατάλαβε πόσο επικίνδυνο είναι να μπορεί κάποιος να εκβιάσει, αν θέλει, όλες τις Αρχές του τόπου. Επρεπε να ψάξει πολύ κανείς για να βρει την αλήθεια, η πλειονότης των μίντια προωθούσε εξοργιστικά το αφήγημα της κυβέρνησης, έβγαζε ψεκασμένο όποιον μιλούσε, ακόμη και σοβαροί, υποτίθεται, δημοσιογράφοι έπαιρναν συνεντεύξεις από υπουργούς και τους άφηναν να μονολογούν χωρίς να τους στριμώχνουν. Οπότε και ο κόσμος είπε, πού να ψάχνω να βρω τι ακριβώς έγινε, έχω κι άλλες σκοτούρες στο κεφάλι μου, δεν βαριέσαι, ούτως ή άλλως όλοι μάς παρακολουθούν, εγώ δεν έχω τίποτα να κρύψω, πάμε παρακάτω.

Πώς την πατήσατε έτσι, ω άφρονες επικοινωνιολόγοι της κυβέρνησης;

Νομίσατε πως αυτό θα ξαναγίνει;

Τι καφέ πίνει η ομάδα του πρωινού καφέ;

Ξεχάσατε τι σημαίνει η οικογένεια για τον Ελληνα;

ΤΑ ΠΑΝΤΑ! Είναι πασίγνωστο, αλλά δείτε και τη μεγάλη έρευνα της διαΝΕΟσις «Σε ποιους θεσμούς έχουν εμπιστοσύνη οι Ελληνες». Στον στρατό έχουν (πατρίδα δηλαδή), στον Θεό έχουν, αλλά το νούμερο ένα ήταν, είναι και θα είναι η οικογένεια.

Εσείς δεν το ξέρετε αυτό;

Δεν σας κυνηγάει η μάνα σας 50 χρόνων άνδρες να τρώτε πορτοκάλια γιατί έχουν βιταμίνη C;

Για να υπερασπίσει την οικογένειά του, ο Ελληνας θα ανεβεί βουνά, θα διασχίσει ορμητικά ποτάμια, θα τα βάλει με όποιο εμπόδιο βρει μπροστά του. Αλλά αν βλάψεις το παιδί του, μπορεί να σου βγάλει τα μάτια με τα ίδια του τα χέρια.

Το περίεργο είναι ότι οι πιο πολλοί είστε πολιτικοί επιστήμονες. Είναι πασίγνωστο στον κλάδο μας ότι στις χώρες που δεν έχουν ισχυρούς θεσμούς, ο κόσμος στηρίζεται κυρίως στην οικογένειά του.

Στη χώρα μας, οι θεσμοί –με τη βοήθειά σας– έχουν πιάσει πάτο, κανείς δεν τους εμπιστεύεται. Κανείς δεν πιστεύει ότι οι βουλευτές θέλουν να «προσφέρουν», ότι ο πρωθυπουργός και οι υπουργοί δρουν για το καλό της χώρας, ότι η Δικαιοσύνη θα τους προστατεύσει. Σε όλες μα όλες τις έρευνες πατώνουν. Οπότε, ποιος προστάτης απομένει;

Ο μεγαλοδύναμος και η οικογένειά τους, κανείς άλλος.

Πώς στην ευχή σάς ξέφυγε αυτό;

Πώς πιστέψατε ότι ο γονιός που έχασε τα παιδάκια του στα άθλια τρένα σας θα κλεινόταν σπίτι του θρηνώντας σιωπηλός, όπως τον συμβουλέψατε θρασύτατα;

Πώς τολμήσατε να υπαινιχθείτε ότι οι γονείς διά των δικηγόρων τους αγωνίζονται να αποδείξουν ότι έγινε έγκλημα στα Τέμπη για να πάρουν περισσότερα χρήματα;

Πόση άφρονα αλαζονεία επιδείξατε όταν –αντί να κάνετε κάτι έστω και τώρα για την ασφάλεια των σιδηροδρόμων– δώσατε όλη σας την ενέργεια για να σπιλώσετε την εικόνα της μάνας που δεν το έβαζε κάτω, επιστρατεύοντας τρολ να την αποκαλούν ναρκισσευόμενη, φιλόδοξη και άλλα που ντρέπομαι να αναφέρω.

Συμπέρασμα: Ενσυναίσθηση μηδέν. Κοινώς, δεν έχετε το απαραίτητο εργαλείο για να κυβερνήσετε.

Αποδεικνύεται ότι δεν είστε ικανοί να αντιληφθείτε ότι…

 

ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΑΡΙΣΤΕΡΟΚΑΘΑΡΜΑΤΟΠΛΗΚΤΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Δεν θα γίνεις Ελληνας ποτέ, Δανέ;

 Της Λένας Διβάνη

Λοιπόν, επειδή έχω 39 πυρετό και με ζαλίσατε με την επωνυμιάδα των τέως, θέλω να ξεκαθαρίσω μερικά πράγματα:

Δεδομένο 1: Οι τίτλοι ευγενείας στην Ευρώπη χρησιμοποιήθηκαν αρχικά στη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία, συνδέονταν με την πολιτική εξουσία και δεν ήταν κληρονομικοί. Τον Μεσαίωνα επί φεουδαρχίας έγιναν κληρονομικοί γιατί συνδέθηκαν με την κατοχή γης, που ισοδυναμούσε με εξουσία. Είχες μεγάλα τεμάχια γης τότε; Είχες εξουσία. Τώρα γίνεται το αντίστροφο, μην μπερδεύεστε. Εχεις εξουσία; Μπορείς να πουλήσεις μεγάλα τεμάχια γης (του Δημοσίου) σε άλλους που έχουν πολλά λεφτά, δηλαδή εξουσία. Γιατί του λεφτούχου η εξουσία είναι η μόνη επιζήσασα στις μέρες μας και είναι επίσης κληρονομική, όπως και του πολιτικού.

Δεδομένο 2: Το επίσημο όνομα της δανέζικης δυναστείας απ’ όπου προέρχονται οι δικοί μας είναι Schleswig-Holstein-Sonderburg-Glücksburg, σχετίζεται πάλι με το έδαφος δηλαδή. Το διαβόητο Glücksburg είναι μια μικρή παραλιακή πόλη στη γερμανική πλευρά του φιορδ που χωρίζει τη Γερμανία από τη Δανία.  

Αρχικά λοιπόν τον Κωνσταντίνο τον λέγαμε διάδοχο του θρόνου και μετά βασιλιά, μέχρι που εξαφανίστηκε ο θρόνος, αλλά δεν εξαφανίστηκε αυτός, οπότε προέκυψε πρόβλημα.  

Πώς να τον λέγαμε; 

Ο Κωνσταντίνος το σιχαινόταν το σκέτο Γλύξμπουργκ, πρώτον, γιατί του τρώγαμε έτσι ωραίες περιοχές, όπως το Schleswig-Holstein και το Sonderburg και κυρίως γιατί είχε γεννηθεί στην Ελλάδα και δεν είχε ούτε ένα εξοχικούλι στο Γλύξμπουργκ. 

Να τον λέγαμε «τέως»;  

Είναι μίζερο – άσε που χρησιμοποιείται κυρίως σε μισητούς συζύγους από τους οποίους ζητάς την επιμέλεια του παιδιού.  

Να ακολουθούσαμε το παράδειγμα του Prince, που μετονομάστηκε σε artist formerly known as Prince;  

Δηλαδή να τον λέγαμε Κωνσταντίνος Καποτεγνωστοςωσβασιλιάς; 

Δεν θα το ήθελε. 

Να τον παρηγορούσαμε μ’ έναν μικρό τίτλο ευγενείας; 

Δεν γινόταν. Οι τίτλοι ευγενείας όχι μόνον απαγορεύονται στην Ελλάδα αλλά ξεφτιλίστηκαν και διεθνώς. Για να καταλάβετε, έφτασαν να πωλούνται κάτω από 200 λίρες στο elitetitles.co.uk. Οι τίτλοι αγενείας, αντίθετα, επικρατούν παντού στην Ελλάδα και ειδικά στη Βουλή. Διαλέγεις και παίρνεις ελεύθερα: προδότη, άχρηστε, γερμανοτσολιά κ.λπ.

Δεδομένο 3: Στην Ελλάδα μπορείς να πάρεις μέσω δικαστικής απόφασης ό,τι επώνυμο τραβάει η όρεξή σου. Γιατί να μην μπορούν και οι τέως βασιλόπαιδες; Δηλαδή, καλά και σώνει να ονομαστεί Νικόλαος Γλύξμπουργκ; Δεν θέλει, όπως δεν θέλω κι εγώ να με λένε Λένα Κυψέλη (κι ας έχω ένα σπίτι στην Κυψέλη). Επίσης θα κάνεις έξαλλους τους βασιλόφρονες – εθνικόφρονες, θα χάσεις ψήφους των κατόχων επιστολών Ιησού – βλέπε σχετικό ποστ που αλίευσα: «Εδώ μπαίνει μέσα κάθε λάθρο με τιμές και συ κάνεις μπλοκ στους πρίγκηπες για να γλιτώσεις την εκτροπή του πολιτεύματος και μην χάσει η Σακελάρω την θέση της;» (συγγνώμη κυρία Πρόεδρε, δεν προσυπογράφω, απλώς αντιγράφω).

Δεδομένο 4: Σοβαρά τώρα; Το επώνυμο των βασιλοπαιδιών είναι το πρόβλημά μας; Φερθείτε χριστιανικά, άφετε τα παιδιά ελθείν εις Μύκονον και Σπέτσας. Τι φοβόμαστε δηλαδή; Οτι θα ζητήσουν να μας κυβερνήσουν; 

Εχετε παρακολουθήσει καθόλου τα διεθνή Hello να δείτε τι ζωάρα κάνουν; Θα έρθουν εδώ να παρακαλάνε τα σούπερ μάρκετ να μειώσουν τις τιμές στις πάνες βρακάκια;

ΜΙΑ ΕΠΙΦΥΛΑΞΗ ΜΟΝΟ:  

Τα παιδιά λένε ότι είναι Ελληνες. Είναι όμως;  

Αρχισα να αμφιβάλλω. Νικόλαε, εσύ δεν έκανες αυτή τη δήλωση; «Εγώ περίμενα πώς και πώς να μου έρθει το χαρτί να πάω να υπηρετήσω στον στρατό. Η μεγαλύτερη τιμή μου θα ήταν να υπηρετήσω στον ελληνικό στρατό. Δεν μου ήρθε ποτέ. Αν μπορούσα ποτέ να ζητήσω ένα ρουσφέτι από τον εκάστοτε υπουργό Αμυνας, θα ήταν: βάλε με να υπηρετήσω». 

Είναι ελληνικά αυτά τα πράγματα;  

Εδώ, αγόρι μου, ξεθάβουμε τον βαφτισιμιό του μπάρμπα του μπατζανάκη μας που είχε δόντι στον υπουργό για να ΜΗΝ πάει στρατό ο κανακάρης μας. 

Αν θέλεις ιθαγένεια θα πρέπει ...

 

ΣΥΡΙΖΑίικο ΣΟΥΡΓΕΛΟΞΕΦΤΙΛΑΡΑΔΙΚΟ: «Αγνή» και προδομένη Αριστερά

 

ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΟ

Tης Λένας Διβάνη

Ζούσε κάποτε σ’ ένα υπόγειο μια αγνή κοπέλα, η Αριστερά.

Το κορίτσι αυτό παρακολουθούσε με ηθικό αποτροπιασμό τα καμώματα της Δεξιάς, της κυρίας στο χλιδάτο ρετιρέ που ήταν έμπειρη και αδίστακτη: ποδοσφαιριστές, εργολάβοι, εφοπλιστές, μαφιόζοι – όλοι παρήλαυναν από την κρεβατοκάμαρά της και το σαλόνι της, και όλοι τσόνταραν στον τραπεζικό λογαριασμό της. Επιπλέον, ήταν τόσο υποκρίτρια που παρίστανε τη θρησκευόμενη και τη μεγαλοκυρία που θυσιάζεται, αναλαμβάνοντας εργολαβικά τη διαχείριση της πολυκατοικίας ενώ δεν πλήρωνε ούτε κοινόχρηστα η ίδια.

Το κορίτσι ζοριζόταν, καταλάβαινε ότι με τον σταυρό στο χέρι δεν προχωράς, αλλά ήταν περήφανο, γιατί είχε το ηθικό πλεονέκτημα. Στις συνελεύσεις της πολυκατοικίας κατήγγελλε με στεντόρεια φωνή ότι η Δεξιά εγκατέστησε παράνομη πισίνα στην ταράτσα διακινδυνεύοντας τα στατικά. Βέβαια, τζάμπα φώναζε. Η απογοήτευση τρύπωσε μέσα της. Τόσα χρόνια, τόσος αγώνας, μάταια όλα. Η Δεξιά όχι μόνον έκανε ό,τι γούσταρε, αλλά κατάφερε τελικά να πλακώνονται το υπόγειο με τον πρώτο όροφο για το ποιος διαμαρτύρεται πιο σωστά.

Βέβαια, έχει ο καιρός γυρίσματα. Μια μέρα εμφανίστηκε ξαφνικά ένας Γερμανός στην πολυκατοικία, δήλωσε συνιδιοκτήτης, κατήγγειλε τη διαχειρίστρια, έκανε έλεγχο κοινοχρήστων και κατάλαβε ότι κανείς δεν είχε ιδέα τι διάολο γινόταν με τα οικονομικά.

Η Δεξιά στριμώχτηκε άσχημα. Αναγκάστηκε να συμβιβαστεί με τον Γερμανό. Υποσχέθηκε πως θα κάνουν οικονομία: θα πηγαίνουν από τις σκάλες και θα ανάβουν καλοριφέρ μία ώρα το βράδυ. Διέδωσε επίσης ότι πουλάει το ρετιρέ λόγω ΕΝΦΙΑ.

Τότε η Αριστερά γνώρισε ένα παιδί που της φαινόταν πολύ ντόμπρο. Ερωτεύτηκε το χαμόγελό του, τη μαγκιά του, το θράσος του.

«Ασε τον σταυρό, κουκλίτσα μου», της είπε, «και πάμε να της πάρουμε το ρετιρέ. Θα κάνουμε γενική συνέλευση, θα δηλώσουμε ότι αν μας κάνουν διαχειριστές ξέρουμε πώς να διαολοστείλουμε τον Γερμανό, γιατί κι ο Μαρξ Γερμανός ήταν. Από πού κι ώς πού συνιδιοκτήτης ο ναζί; Οχι! Θάνατος στη Δεξιά που συμβιβάστηκε μαζί του. Το ρετιρέ θα γίνει κολεκτίβα και θα έρχονται όλοι για pool party στην πισίνα. Ενοικιαστές και ιδιοκτήτες, ενωθείτε!».

Τα έλεγε τόσο ωραία ο άτιμος, που την έψησε. Εψησε και τους υπόλοιπους, που έστειλαν τη Δεξιά στο υπόγειο, κατέλαβαν το ρετιρέ και άνοιξαν πόλεμο με τον Γερμανό. Η Αριστερά ζούσε επιτέλους το όνειρο!

Ποιο όνειρο, όμως, κρατάει πάνω από τρεις ημέρες;

Ο Γερμανός αποδείχτηκε έμπειρο σκυλί του πολέμου: απείλησε τον γοητευτικό φαφλατά ότι θα κόψει το νερό, θα στραγγίξει την πισίνα και θα κόψει το φως.

Ο νεαρός ήταν μανούλα στα λόγια, αλλά από έργα δεν είχε ιδέα.

Η Αριστερά τον είδε, πληγωμένη, να συμβιβάζεται με τον Γερμανό, να βάζει την ουρά στα σκέλια.

Ωστε μπαρούφες έλεγε; Ωστε παρέσυρε την πολυκατοικία και το μόνο που κέρδισε ήταν να βγει ξανά στον αφρό η Δεξιά;

Πόνεσε πολύ, ταπεινώθηκε, τον χώρισε. Κι επειδή ο κρεμασμένος από τα μαλλιά του πιάνεται, όταν συνάντησε έναν άλλο νεαρό, ακόμα πιο τσαχπίνη και γυμνασμένο, ήταν έτοιμη να πέσει στην αγκαλιά του.

«Αγάπη μου, θα τη φάω ζωντανή εγώ τη Δεξιά, στηρίξου πάνω μου», της είπε. «Βέβαια, δεν έχω ιδέα τι γίνεται σε αυτήν την τρελοπολυκατοικία, αλλά δεν πειράζει, είμαι Κριός. Κάτσε να βγάλουμε μια σέλφι να δεις τι ωραίοι είμαστε μαζί».

Εβγαλαν σέλφι, φιλήθηκαν, ενθουσιάστηκαν.

Σε λίγο όμως ο νεαρός άρχισε να βρίζει τον ηλικιωμένο ιδιοκτήτη του δευτέρου που τον κριτίκαρε, να κάνει έξωση στην αξιοπρεπή κυρία του πρώτου που τον θεωρούσε άσχετο, να αράζει μόνος του στην πισίνα.

«Τι συμπεριφορά είναι αυτή; Εγώ είχα καθαρό κούτελο κι εσύ με ξεφτιλίζεις. Σε χωρίζω. Εξω οι Αμερικάνοι!» είπε η Αριστερά απελπισμένη.

«Αμερικάνο ερωτεύτηκες, όμως, γλυκιά μου», γέλασε αυτός και έδειξε το κινητό του.

«Οταν έκανες σεξ χωρίς προφυλάξεις μαζί μου, δεν φανταζόσουν ότι…

 

ΤΟΥΡΚΙΑ: Σε είδα, Ερντογάν

Tης ΛΕΝΑΣ ΔΙΒΑΝΗ

Σε είδα, Ερντογάν. Το πρόσωπό σου είναι παντού. Στους τοίχους, στους στύλους, στους φράχτες, στις σημαίες που ανεμίζουν στα κρατικά κτήρια. 

Λίγο πριν ορκιστείς η τηλεόραση κατακλύζεται από το διαφημιστικό σου όπου αλά Μπεν Χουρ ανοίγεις τις χρυσές πύλες και οδηγείς τον λαό σου προς τη δόξα.

Στην καρδιά της Ανατολίας, στο Καρς και το Ερζουρούμ, δεν φτάνει ο θαλασσινός αέρας της Πόλης. 

Εδώ η Δύση είναι ύποπτη και τα περί ανθρωπίνων δικαιωμάτων, σκανδάλων, αδιαφάνειας κ.λπ. ψιλά γράμματα.

Εδώ οι άντρες αράζουν στα καφενεία δίπλα στον χωματόδρομο με βλέμμα απαντοχής και οι γυναίκες δεν κυκλοφορούν καν στον δρόμο (κι άμα κυκλοφορούν είναι αθέατες μέσα στα μαύρα).

Εδώ είσαι ο άνθρωπός τους.

Σαν λαγοί μπροστά στον προβολέα

Άρθρο ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΟ
Της ΛΕΝΑΣ ΔΙΒΑΝΗ
(Συγγραφέως, αναπληρώτριας καθηγήτριας Ιστορίας της Εξωτερικής Πολιτικής στη Νομική της Αθήνας)

Δεν έχω απάντηση στο ερώτημα «πού πάμε;». Πουθενά δεν πάμε προς το παρόν. Καθόμαστε σαν λαγοί μπροστά στον προβολέα του κυνηγού και χάσκουμε τρομαγμένοι.

Ξέρουμε πως κάναμε λάθος. Μας ρίξαν μικρά λαμπερά δολώματα (μια μικρή λούφα στο γραφείο, μια μίζα, μια επιδότηση σε 100 στρέματα παραπάνω) και ξύπνησε ο σιχαμένος αρπακτικός εαυτός μας, το τρωκτικό μέσα μας άρπαξε βιαστικά το δόλωμα, το ΄φαγε και ναρκώθηκε στον καναπέ απέναντι από την τηλεόραση. Δεν έβλεπε πια το μεγάλο φαγοπότι αυτών που μας κυβέρνησαν κι αυτών που κυβερνούν αυτούς που μας κυβέρνησαν. Τώρα τι να πούμε; Με τι μούτρα να τους κατηγορήσουμε που καθήσαμε και μας έκαναν σαν τα μούτρα τους; Σκασμός λοιπόν, όλοι!

Στα παιδιά που είναι 18 χρονών, σ΄ αυτά απαντάω, γιατί μόνο αυτά ακόμα δεν χρωστάνε σε κανέναν. Λοιπόν εσείς αδέρφια: σκέψη και ανυπακοή. Αυτό έχω να σας πω. Σκέψη, γιατί χωρίς σκέψη θα μείνετε κι εσείς ασκεπείς σαν του λόγου μας. Σκεφτείτε έξω από το κουτί που σας χώσαμε από τη γέννησή σας. Το αόρατο αυτό κουτί είναι το κόλπο γκρόσο του συστήματος.

Δεν φυλακίζει το σώμα, αλλά το μυαλό σας. Γιατί το μυαλό σας φοβούνται όλοι- μην το ξεχάσετε ποτέ αυτό. Πηδήξτε απ΄ έξω γρήγορα για να σωθείτε. Σκεφτείτε ανάποδα, μήπως και δείτε απ΄ την καλή. Ανυπακοή γιατί δεν υπάρχει κανείς που μπορείτε να υπακούσετε (υπάρχει βέβαια, ευτυχώς πάντα κάποιος υπάρχει, αλλά πού να ψάχνεις να τον βρεις μέσα στον πολτό;).

Σχεδιάστε το μέλλον σας μόνοι σας αλλά όλοι μαζί. Κινητοποιηθείτε. Ζητήστε τα ρέστα. Βάλτε όρους. Αλλά μη βάζετε φωτιές (ειδικά σε ανθρώπους και βιβλιοθήκες. Το έγκλημα δεν γεννάει ποτέ ζωή. Γενάει περισσότερο έγκλημα και καταστολή). Μην καταναλώνετε, δημιουργήστε: ζωγραφίστε, γράψτε, διαβάστε, παίξτε θέατρο, σκαλίστε τα χωράφια σας, μαγειρέψτε, δώστε το χέρι σας στον διπλανό.

Ανθήστε! Ξαναδώστε σ΄ αυτήν την χαμένη άνοιξη το νόημά της. Κι εκδικηθείτε, παρακαλώ, για τα κομματάκια μέσα μας που έμειναν ανέπαφα από το τρωκτικό.