"Κόμμα = Ομάς ανθρώπων, ειδότων ν' αναγιγνώσκωσι και ν' αρθογραφώσιν εχόντων χείρας και πόδας υγιείς, αλλά μισούντων πάσαν εργασίαν, οίτινες ενούμενοι υπο ένα οιονδήποτε αρχηγόν, ζητούσι ν' αναβιβάσωσιν αυτόν δια παντός μέσου εις την έδραν πρωθυπουργού, ίνα παρέχη αυτοίς τα μέσα να ζώσι χωρίς να σκάπτωσι"
Εμμανουήλ Ροΐδης , Έλληνας πεζογράφος και κριτικός (1836-1904)


Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΕΘΝΙΚΗ ΔΥΣΦΗΜΙΣΗ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΕΘΝΙΚΗ ΔΥΣΦΗΜΙΣΗ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Υπαρκτού τσογλανο-ξεφτιλαρόπληκτου σουργελονταή ελληνισμού διεθνής κωμωδία

Διαβάστε περισσότερα »
Την ανάρτηση έκανε ο ΑΓΡΥΠΝΟΣ ΦΡΟΥΡΟΣ στις Κυριακή, Φεβρουαρίου 01, 2026 0 σχόλια
Ετικέτες , , , , ,

ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΕΘΝΟΠΑΤΕΡΟ-ΣΟΥΡΓΕΛΟΛΑΓΝΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Διακομματικός Σουργελο-Μαυρογιαλουρισμός. Προσόν για να γίνεις ευρωβουλευτής είναι, τουλάχιστον, να μη δέρνεις.

 Toυ ΜΙΧΑΛΗ ΤΣΙΝΤΣΙΝΗ

Δύο φορές ο Τσίπρας πήγε να διαγράψει τον Πολάκη.  

Οχι τότε που αμφισβητούσε τα εμβόλια, σέρνοντας το κόμμα του στα θολά νερά της λοιμώδους δεισιδαιμονίας. Αλλά, πρώτα, όταν προσπάθησε να επιβάλει τα πρόσωπα στο ψηφοδέλτιο των Χανίων. Και ξανά, όταν ανάρτησε στο Facebook επικήρυξη με τα πρόσωπα πολιτικών, δικαστών και δημοσιογράφων.

Η διαγραφή δεν συντελέστηκε επειδή το κόμμα, σύσσωμο, έπεσε πάνω στον Τσίπρα, προειδοποιώντας τον για τις συνέπειες που θα είχε το διαζύγιο με τον πολακισμό. Ετσι τουλάχιστον το διηγείται ο ίδιος. Το κόμμα είχε γίνει ένας μηχανισμός αξιωματούχων, εχθρικός προς την ανανέωση που ο Τσίπρας επιχειρούσε.  

Ομως, ποια μορφή πήρε εντέλει η «ανανέωση»; 

Ποιοι ενσάρκωσαν το χιλιοτραγουδισμένο «άνοιγμα» του ΣΥΡΙΖΑ;  

Ο Αντώναρος και η Ακρίτα. Ο Κασσελάκης και ο Νίκος Παππάς (που δεν πήρε τότε χρίσμα υποψηφίου, αλλά «προθερμαινόταν» στον κύκλο στρατολόγησης του κόμματος). Φιγούρες που δύσκολα μπορεί κανείς να ταξινομήσει με βάση τα ιδεολογικά τους χαρακτηριστικά. Με κοινή μήτρα όμως τα αντι-κοινωνικά δίκτυα. Εκεί είχαν δώσει όλοι τους –παλιοί και νέοι, με προηγούμενες καριέρες ή άνευ– διαπιστευτήρια της «αγωνιστικότητάς» τους. Είχαν ένσημα στη χύτρα του τοξικού βρασμού.

Αρα; Τελειώσαμε; 

 Ρίξαμε πάλι το φταίξιμο στον ρηχό λαϊκισμό του Τσίπρα, που πριμοδότησε ως κράχτες τέτοια πρόσωπα και ξεμπερδέψαμε; 

Μακάρι να ήταν τόσο απλό. Μακάρι να έφταιγε για τον Παππά ο ψηφοθηρικός κυνισμός ενός πολιτικού σπόνσορα. Τον Ιούνιο του 2024, όμως, όταν ο Τσίπρας είχε πια αποσυρθεί, 132.000 ψηφοφόροι επέλεγαν τον σταρ της καλαθόσφαιρας ως εκπρόσωπό τους στο Ευρωκοινοβούλιο. Θα μπορούσαμε και πάλι να χρεώσουμε το «δημοκρατικό ατύχημα» στην αχρήστευση των φίλτρων ενός κόμματος, που είχε ήδη αλωθεί εσωτερικά από τον απολιτίκ ναρκισσισμό – που είχε χάσει κάθε αξιακό γνώμονα για τη διαλογή των υποψηφίων του. Δεν υπήρχε κανονικό κόμμα για να προστατεύσει τους ψηφοφόρους από φωτογενείς σκοταδόμυαλους του πολιτικού χουλιγκανισμού.

Κι όμως, μένοντας στον ΣΥΡΙΖΑ, θα είχαμε αποφύγει να δούμε ότι και τα συγκροτημένα κόμματα σχημάτισαν τα ευρωψηφοδέλτιά τους σαν «κάστινγκ» αστέρων. Ο καταγγελλόμενος τραμπουκισμός του μπασκετμπολίστα είναι μια αφορμή για να σκεφτούμε ποιοι βρίσκονται στο Στρασβούργο και στις Βρυξέλλες εκ μέρους της Ελλάδας.  

Η Αθήνα φουσκώνει από κομπασμό επειδή ο πρόεδρος του Eurogroup είναι Ελληνας, επειδή δικαιώνονται οι αιματηροί της κόποι να μείνει στον πυρήνα της Ευρώπης ως υπερήφανο μέλος. Και την ίδια ώρα καταφθάνουν τα δελτία Τύπου με τις δραστηριότητες των ευρωβουλευτών, που ανταγωνίζονται σε μαυρογιαλουρισμό τους ψηφοβοσκούς της επαρχίας.

Ναι, ο αποψιλωμένος ΣΥΡΙΖΑ επέτρεψε να φτάσει, μέσα από τις σκόρπιες γραμμές του, ένας νταής στις Βρυξέλλες. Ετσι αναδεικνύεται το προσόν των προσώπων των άλλων ευρωομάδων του έθνους: 

Διαβάστε περισσότερα »
Την ανάρτηση έκανε ο ΑΓΡΥΠΝΟΣ ΦΡΟΥΡΟΣ στις Δευτέρα, Δεκεμβρίου 22, 2025 0 σχόλια
Ετικέτες , , , , , , ,

ΝουΔο-γαλαζαίικο ΚΑΤΣΑΠΛΙΑΔΙΚΟ ΚΟΥΛΟ-ΧΑΝΕΙΟ: SAFE όπως ΟΠΕΚΕΠΕ !!! -- Από φιάσκο διεθνούς ξεφτίλας σε φιάσκο διεθνούς ξεφτίλας οι γαλαζαίοι "άριστοι"

 Toυ ΣΤΕΦΑΝΟΥ ΚΑΣΙΜΑΤΗ

Είναι φυσικό και οι δύο πλευρές, Βρυξέλλες και Αθήνα, να προσπαθούν να υποβαθμίσουν τη σημασία του γεγονότος ότι η ελληνική πρόταση, για τη συμμετοχή της χώρας στο SAFE, επεστράφη στον αποστολέα από τους αρμοδίους της ως εκτός θέματος. 

Για να το συμπυκνώσω σε τίτλο και να μη σας παιδεύω: πήγαμε να παζαρέψουμε και φάγαμε πόρτα. Αυτό συνέβη εν ολίγοις. Πώς και γιατί συνέβη θα τα εξηγήσω παρακάτω.  

Προηγουμένως, όμως, να θυμίσω ότι το SAFE είναι το ευρωπαϊκό πρόγραμμα πιστώσεων με ευνοϊκούς όρους, για τη συμπαραγωγή οπλικών συστημάτων υψηλής τεχνολογίας, ένα πεδίο δηλαδή στο οποίο υστερούμε καταφανώς.

Ενώ από το σύνολο των πόρων του SAFE, που πρόκειται να διατεθούν στα κράτη-μέλη με τη μορφή δανείων, στη χώρα μας είχε αναγνωριστεί ποσόν 787 εκατομμυρίων, εμείς υποβάλαμε σχέδιο με το οποίο διεκδικούσαμε πόρους 2,8 τρισεκατομμυρίων. Το χαριτωμένο της υπόθεσης είναι ότι, στη συνοδευτική επιστολή του σχεδίου, αναγνωρίζουμε ότι αυτά που ζητάμε υπερβαίνουν εκείνα που δικαιούμαστε – είναι σχεδόν τετραπλάσια. Παρ’ όλα αυτά όμως, αιτούμεθα ευσεβώς (respectfully request, στο πρωτότυπο) να αυξηθεί η συμμετοχή μας, ώστε να καλυφθούν οι προτεινόμενες «επενδύσεις». 

Η απάντηση των Βρυξελλών ήταν απορριπτική: πάρτε το πίσω και φτιάξτε το ξανά βάσει του ποσού που σας έχει οριστεί, δηλαδή τα 787 εκατομμύρια. Εκτός θέματος, με άλλα λόγια.

Πρόκειται, φυσικά, για ρεζιλίκι και επειδή δεν κολακεύει ούτε εμάς πρωτίστως, ούτε το γενικότερο κύρος των θεσμών με τους οποίους παζαρεύουμε, αμφότερες οι πλευρές χαμηλώνουν τον τόνο των δηλώσεων. Οι Βρυξέλλες, μέσω εκπροσώπου της Επιτροπής, υποστηρίζουν ότι δεν ήταν απόρριψη, ότι είναι «φυσιολογικό να ζητάμε  διευκρινίσεις όταν έχουμε ερωτήματα». Η απάντηση όμως των Βρυξελλών δημοσιεύτηκε και δεν αφήνει κανένα περιθώριο για αμφιβολία. Μας παρακαλούν ευγενώς να σκεφτούμε την υποβολή νέου επενδυτικού σχεδίου, εναρμονισμένου με την υπάρχουσα κατανομή. Αλλη δυνατότητα δεν παρέχεται. Εκτός αν προτιμάμε να μη μετάσχουμε στο SAFE, γιατί υπάρχει και αυτή η δυνατότητα, ξέρετε! Αυτό υπονοείται στην ευγενή παράκληση να σκεφτούμε (we kindly ask you to consider) την υποβολή νέας πρότασης.  

Εξάλλου, εμείς δεν ήμασταν εκείνοι που δεν θέλαμε στην αρχή και μετά αλλάξαμε γνώμη και θέλουμε πιο πολύ από όσο μπορούμε; Ποιος ξέρει λοιπόν τι θα μας σφυρίξει αύριο, από την ώρα που έχουμε τέτοια άνεση, ώστε να ζητάμε ό,τι μας κατεβαίνει;

Ο χειρισμός της υπόθεσης αυτής εκ μέρους της ελληνικής πλευράς στερείται σοβαρότητας. Αντί για ψυχραιμία και ρεαλισμό, διαπιστώνουμε υστερία και υπερβολή σε όλα τα στάδια της υπόθεσης μέχρι τώρα. Είναι προφανές ότι, αφού αργήσαμε να καταλάβουμε την αξία της ευκαιρίας, μετά κάναμε το λεγόμενο «βουρ στον πατσά» και πήγαμε να φορτώσουμε στο SAFE ό,τι μπορούσαμε από δαπάνες, αδιακρίτως. Από τη διατύπωση της ευρωπαϊκής απάντησης στην ελληνική πρόταση, προκύπτει ότι, εκτός από την υπέρβαση του ποσού, η πρόταση περιελάμβανε και επενδυτικές δράσεις που ήταν εκτός των προδιαγραφών του προγράμματος.  

Με άλλα λόγια, όσο δυσάρεστο και αν ακούγεται, χυμήξαμε στο SAFE με τον ίδιο τρόπο που χυμήξαμε στον ΟΠΕΚΕΠΕ.

Ετσι κυρίως αντιλαμβανόμαστε τη σχέση μας με την Ευρωπαϊκή Ενωση. Δεν είναι θέμα κυβερνήσεων ή πολιτικών, τούτης ή της άλλης. Αυτό είναι το πνεύμα που διέπει διαχρονικά τη σχέση μας με την Ευρώπη και το κόστος της στενόμυαλα ωφελιμιστικής προσέγγισής μας (να αρμέξουμε τη γελάδα) το βλέπουμε τώρα στην αναρχία των αγροτικών μπλόκων.  

Τόσοι πόροι και επί τόσα χρόνια πήγαν ...

 

Διαβάστε περισσότερα »
Την ανάρτηση έκανε ο ΑΓΡΥΠΝΟΣ ΦΡΟΥΡΟΣ στις Παρασκευή, Δεκεμβρίου 12, 2025 0 σχόλια
Ετικέτες , , , , , , ,

ΝουΔο-γαλαζαίκο ΑΡΙΣΤΕΡΟΦΟΒΙΚΟ ΚΟΥΛΟ-ΧΑΝΕΙΟ: Δημιουργήθηκε ΚΟΒΑ Ενόπλων Δυνάμεων…

 

Του ΘΑΝΑΣΗ ΜΑΥΡΙΔΗ 

Ένστολοι εμφανίζονται στα μπλόκα των αγροτών, δηλώνοντας την συμπαράστασή τους στον «δίκαιο αγώνα του αγροτικού κινήματος» και ζητούν να… σταματήσουν οι πόλεμοι του… ΝΑΤΟ και της ΕΕ. Εξαιρετικά! Αυτοί οι άνθρωποι θα υπερασπιστούν την πατρίδα στoν πόλεμο.

Κι αν εκείνη την ώρα το κόμμα (ένα είναι το κόμμα) αποφασίσει ότι δεν πρέπει να συμμετάσχουμε σε έναν… ιμπεριαλιστικό πόλεμο, όπως συνέβη, στη Μικρά Ασία;

Η ηγεσία του Υπουργείου Άμυνας πρέπει να δώσει άμεσα απαντήσεις.

Μπορούμε να φανταστούμε ένα στράτευμα που για να εκτελέσει τις διαταγές της ιεραρχίας χρειάζεται να συνέλθουν και να αποφασίσουν σχετικά οι… κομματικές οργανώσεις των στρατευμένων;

Τραγικά πράγματα!

Η αριστερά επιχειρεί να δημιουργήσει την εικόνα μιας «λαϊκής πανστρατιάς» που απαιτεί να πέσει ο Μητσοτάκης, να σταματήσει η στρατηγική συνεργασία με το Ισραήλ και να πάρουμε το μέρος του Πούτιν στον πόλεμο στην Ουκρανία. Σε αυτήν την προσπάθεια δεν ενδιαφέρεται αν θα καταστρέψει επαγγελματικά τους ανθρώπους που έβγαλε στην πρώτη γραμμή για να υλοποιήσουν το project. Αλλά αυτό είναι τελικά πρόβλημα αυτών που συμμετείχαν. Ενήλικοι άνθρωποι είναι, καταλαβαίνουν τι ακριβώς έχουν κάνει. Το δικό μας πρόβλημα είναι ότι θέλουμε οι Ένοπλες Δυνάμεις να επιτελούν τον ρόλο τους.

Αλήθεια, θα μπορούσε να βγει μια ομάδα στρατιωτών του ρωσικού Στρατού και να δώσει μια συνέντευξη στα Μέσα Ενημέρωσης για να δηλώσει την αντίθεσή της στον πόλεμο στην Ουκρανία; Οποιουδήποτε στρατού! Αγγλικού, γερμανικού, κουβανέζικου; Αστεία πράγματα.

Αυτά που ευαγγελίζεται στην Ελλάδα η αριστερά δεν συμβαίνουν αλλού. Αλλά βρίσκουν και τα κάνουν. Στην Ελλάδα οι κεντροδεξιές κυβερνήσεις «τιμούν τους αγώνες της αριστεράς»!

Γι αυτούς τους αγώνες θα πρέπει να μιλούν. Για τον αγώνα που έδωσε η αριστερά με το τέλος του πολέμου για να περάσει η Ελλάδα στην σφαίρα επιρροής των Σοβιετικών.

Δεν λυπούμαστε που έχασαν τότε. Λυπούμαστε που…

 

Διαβάστε περισσότερα »
Την ανάρτηση έκανε ο ΑΓΡΥΠΝΟΣ ΦΡΟΥΡΟΣ στις Παρασκευή, Δεκεμβρίου 12, 2025 0 σχόλια
Ετικέτες , , , , , , , , , ,

ΝουΔο-γαλαζαίικα ΕΘΝΙΚΑ ΑΝΕΛΛΗΝΙΣΤΑ ΣΟΥΡΓΕΛΑ: Έχει το ελληνικό έθνος ιστορία μόνον 200 ετών όπως είπε ο Κούλης;

 Του Γεωργίου Ι. Μάτσου

"Έχουμε ξεχωριστή θέση χωρίς αυτό να συνεπάγεται μία αυτάρεσκη ελληνική ιδιαιτερότητα. Το ελληνικό έθνος έχει ιστορία 200 ετών, ο ελληνισμός και η γλώσσα μας, όμως, μία πορεία χιλιάδων ετών".

Οι φράσεις του πρωθυπουργού θέτουν το ερώτημα, μήπως οι ιστορικοί από τον Παπαρρηγόπουλο και τον Καρολίδη έως τον Βακαλόπουλο και τον Δεσποτόπουλο σφάλλουν που μας θεωρούν έθνος με διαδρομή διαρκή από τους προϊστορικούς χρόνους έως σήμερα.

Άραγε όμως έκανε λάθος κι ο Ηρόδοτος; Που από την αρχαιότητα προσδιόριζε τα στοιχεία που, παρά την ύπαρξη χωριστών επιμέρους ελληνικών κρατών, συναπάρτιζαν το ελληνικό έθνος: "Τὸ Ἑλληνικόν ἐὸν ὅμαιμόν τε καὶ ὁμόγλωσσον, καὶ θεῶν ἱδρύματά τε κοινὰ καὶ θυσίαι ἤθεά τε ὁμότροπα" (η΄, 144.3). Χωρίς να χρησιμοποιεί τη λέξη "έθνος" (που στα αρχαία σήμαινε ομάδα, αγέλη) ο Ηρόδοτος έβλεπε σε κοινή καταγωγή, γλώσσα, θρησκεία και ήθη, πολιτική αυτοσυνειδησία πανομοιότυπη με τη σημερινή έννοια "έθνος".

Ακριβώς οι περσικοί πόλεμοι που ιστοριογραφούσε ο Ηρόδοτος εμβάθυναν καταλυτικά την ελληνική εθνική συνείδηση. Χαρακτηριστικότερη έκφανσή της ήταν η δραπέτευση από το περσικό στρατόπεδο του βασιλιά Αλέξανδρου Α’ της Μακεδονίας την παραμονή της μάχης των Πλαταιών (479 π.Χ.), για να ενημερώσει τους Έλληνες για την επικείμενη αιφνιδιαστική περσική επίθεση, αιτιολογώντας τη στάση του (Ηρόδοτος θ΄, 45.2): "Αὐτός τε γὰρ Ἕλλην γένος εἰμὶ τὠρχαῖον, καὶ ἀντ᾽ ἐλευθέρης δεδουλωμένην οὐκ ἂν ἐθέλοιμι ὁρᾶν τὴν Ἑλλάδα". ("Γιατί Έλληνας είμαι κι εγώ κατά την αρχαία καταγωγή και θέλω την Ελλάδα ελεύθερη, όχι σκλαβωμένη"). Οι "Αχαιοί", "Δαναοί" ή "Αργείοι" του Ομήρου ονομάζονταν πια Έλληνες, παραμένοντας το ίδιο έθνος.

Στην ελληνιστική και ρωμαϊκή περίοδο ο ορισμός του Ηροδότου μεταβλήθηκε κατά το "όμαιμον", προς δυσαρέσκεια όσων σημερινών Ελλήνων επηρεάζονται από τον δυτικό ορισμό του έθνους. Διότι στη Δύση, η λατινική λέξη "natio", από την οποία προέρχεται η λέξη για το έθνος στις σύγχρονες δυτικοευρωπαϊκές γλώσσες, σημαίνει "γέννηση", "καταγωγή" ή "φυλή".

Αδιαμφισβήτητα πάντως ο εθνολογικός όρος "Έλληνας" διατηρήθηκε στη ρωμαϊκή περίοδο. Τούτο μαρτυρείται στην Καινή Διαθήκη, όταν Έλληνες ζήτησαν να δουν τον Χριστό (Ιω., ιβ΄ 20-23) και Αυτός αποκρίθηκε: "ἐλήλυθεν [ήλθε] ἡ ὥρα ἵνα δοξασθῇ ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου" (ως "Υιό του Ανθρώπου" εννοούσε τον Εαυτό Του). Η Εβραίων συγγραφέων Καινή Διαθήκη μαρτυρεί καθαρά, αντίθετα από την πρωθυπουργική ρήση, την εθνολογική ύπαρξη και διακεκριμένη θέση των Ελλήνων την εποχή της Pax Romana.

Η μεταφορά της ρωμαϊκής πρωτεύουσας στην Κωνσταντινούπολη και η αραβική κατάκτηση Αφρικής, Παλαιστίνης και Συρίας περιόρισαν το Ανατολικό Ρωμαϊκό κράτος σε περιοχές ελληνικές από την αρχαιότητα ή ολοσχερώς εξελληνισμένες, προσδίδοντας διαρκώς εντονότερο ελληνικό χαρακτήρα στο ρωμαϊκό κράτος. Το 800 π.Χ., η γερμανογενής Δύση ξεκίνησε να αναφέρεται υποτιμητικά στους νομότυπους Ρωμαίους ως "Έλληνες", προκειμένου να σφετεριστεί εκείνη τη ρωμαϊκότητα. Η σχεδόν παράλληλη υιοθέτηση καρολίγγειων γερμανικών αιρέσεων (filioque κλπ.) από την παλαιά Ρώμη διαχώρισε πολιτικο-θρησκευτικά Δύση και Ανατολή αναλόγως της υποταγής ή όχι στη θρησκευτική εξουσία τού υπό γερμανικό (φραγκικό κλπ.) έλεγχο του Πάπα της Ρώμης. Τούτο όμως ενίσχυε περαιτέρω την ταύτιση ρωμαϊκής και ελληνικής αυτοσυνειδησίας στους μόνους νομότυπους Ρωμαίους της Ανατολής.

Μετά την Άλωση, η οθωμανική θεοκρατική κρατική οργάνωση ενίσχυσε το θρησκευτικό περιεχόμενο της ρωμαϊκότητας-ελληνικότητας. Στο λεγόμενο "ρουμ μιλέτ" (millet-i Rûm, "έθνος των Ρωμαίων") εντασσόταν κάθε Ορθόδοξος Χριστιανός της οθωμανικής αυτοκρατορίας, δηλαδή και Βούλγαροι, Σέρβοι, Αλβανοί, Άραβες όπως και οι σημερινοί Ρουμάνοι, χωρίς οι λαοί αυτοί να έχουν, τότε, ξεχωριστή εθνική αυτοσυνειδησία. Η πολιτική και πολιτισμική κυριαρχία της ελληνικότητας στο πρώην Ανατολικό Ρωμαϊκό κράτος και στην Ορθοδοξία διατηρούσε ακέραιη την ελληνική αυτοκρατορική αυτοσυνειδησία, δια της ταύτισης ελληνικότητας και ρωμαϊκότητας. Η τελευταία αναφερόταν όμως, παράλληλα, σε κάθε Ορθόδοξο Χριστιανό του οθωμανικού κράτους.

Η ταύτιση εκείνη καταδεικνύεται π.χ. από την εκπόνηση, το 1635, λεξικού "λατινικού, ρωμαϊκού και ελληνικού" (λατινικής, νέας ελληνικής και αρχαίας ελληνικής) ή, το 1804, λεξικού "της γαλλικής και ρωμαϊκής διαλέκτου" (γαλλικής και νέας ελληνικής). Το ίδιο καταδείκνυε η βαλκανική Χάρτα του Ρήγα (1798) και η έναρξη της ελληνικής επανάστασης στις 22-2-1821 στη σημερινή Ρουμανία, που μοιάζει σήμερα υπερβολικά ακατανόητη.

Ο ταχύς περιορισμός της Επανάστασης (μετά την ήττα του Υψηλάντη, Ιούνιο 1821) στον ελλαδικό χώρο δεν μετέβαλε μεν την τότε ελληνική αυτοσυνειδησία, καθότι στο πρώτο Σύνταγμα της Επιδαύρου (Τμήμα Β΄, παρ. β΄) ως Έλληνες ορίστηκαν "ὅσοι αὐτόχθονες κάτοικοι τῆς ἐπικρατείας τῆς Ἑλλάδος πιστεύουσιν εἰς Χριστόν".  

Η φαινομενικά ‘θεοκρατική’ εκείνη προσέγγιση ήταν η μόνη νοητή, διότι αυτός ήταν ο ορισμός του Έλληνα από το 1453 (και νωρίτερα) και τουλάχιστον έως τη Μικρασιατική καταστροφή, όταν ως Έλληνες στην ανταλλαγή πληθυσμών ορίστηκαν πάλι οι Ορθόδοξοι Χριστιανοί.

Στην ίδια όμως Εθνοσυνέλευση υιοθετήθηκε η ομώνυμη Διακήρυξη, κατά την οποία κάναμε την επανάσταση "θέλοντες νὰ ἐξομοιωθῶμεν μὲ τοὺς λοιποὺς συναδέλφους μας Εὐρωπαίους Χριστιανούς". Έτσι, το τότε πολιτικό σύστημα ανήγαγε τον πιθηκισμό της γερμανογενούς Δύσης σε ιδρυτική συνθήκη του νέου ελληνικού κράτους.

Η σύγχρονη εθνογενετική διαδικασία στη Δύση ήταν βέβαια πολύ διαφορετική από την προϊστορική ελληνική εθνογένεση. 

Καθοριστικά στοιχεία στη Δύση ήταν: 

α) Ο ανταγωνισμός μεταξύ των γερμανικών φύλων. 

β) Η ενσωμάτωση των παλαιών λατινόφωνων τοπικών πληθυσμών της Δυτικής Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας στα μεσαιωνικά γερμανικά κράτη που είχαν προκύψει μετά την κατάλυση της Δυτικής Ρώμης. 

γ) Η παπική εξουσία: Όσο ο Πάπας διατηρούσε την ανώτατη πολιτική εξουσία στη Δύση, ο διαχωρισμός σε έθνη ήταν υποτυπώδης. Ο σχηματισμός κρατών-εθνών αναπτύχθηκε παράλληλα με τη μείωση της παπικής εξουσίας.

Η Δύση λοιπόν γνώρισε στους νεώτερους χρόνους εθνογενετικές διαδικασίες που δεν γνώρισε η ελληνική Ανατολή. Απλώς, ο νεοελληνικός εξοβελισμός της ρωμαϊκότητας από την ελληνικότητα εξαφάνισε την οικουμενική-αυτοκρατορική αυτοκατανόηση που είχαν οι Έλληνες έως την έναρξη της Επανάστασης. Πολλοί εγχώριοι διανοούμενοι πανηγυρίζουν την εξέλιξη αυτή ως "νεωτερική". Η αντίσταση όμως των ελλαδικών κοινωνικών δομών στην υιοθέτηση της νεωτερικότητας ("modernism"), δείχνει ότι ο δρόμος αυτός ίσως απλώς απετέλεσε τον αδιέξοδο πιθηκισμό της γερμανογενούς Δύσης που εξήγγειλε η Διακήρυξη της Επιδαύρου.

Ακόμη και η ‘Μεγάλη Ιδέα’, περιορίζοντας την ελληνικότητα στους υπό γερμανογενή-δυτική εθνολογική εκδοχή Έλληνες, αποτέλεσε συλλογική διανοητική διεργασία σμίκρυνσης του άλλοτε οικουμενικού ελληνικού έθνους.

Το ελληνικό έθνος, το "γένος τὠρχαῖον [το αρχαίον]" του βασιλιά Αλέξανδρου Α΄ της Μακεδονίας, προϋπήρχε πάντως της Επανάστασης, της Άλωσης, ακόμη και των περσικών πολέμων.  

Αυτό δεν είναι αυταρέσκεια, αλλά πραγματικότητα. 

Οτιδήποτε λιγότερο είναι...

 

Διαβάστε περισσότερα »
Την ανάρτηση έκανε ο ΑΓΡΥΠΝΟΣ ΦΡΟΥΡΟΣ στις Πέμπτη, Νοεμβρίου 20, 2025 0 σχόλια
Ετικέτες , , , , , , ,

ΝουΔο-γαλαζαίικου ξεφτιλισμένου Κουλοχανείου εθνική δυσφήμιση (Κάποτε η στρατιωτική ηγεσία αυτής της χώρας είχε ως ηθικό κανόνα να μην διακωμωδεί τραγωδίες και νεκρούς ακόμα και του χειρότερου εχθρού της ! Κάποτε ... Πρίν γίνει Κουλιστάν...)

Κάποια ελληνόφωνα σούργελα που τα κάνουν πάνω τους μπρος στις απειλές της Τουρκίας, μόλις έπεσε το τουρκικό μεταγωγικό αεροσκάφος "σήκωσαν" αυτό δείχνοντας το μέγεθος της ηθικής ξεφτίλας τους...

 

Διαβάστε περισσότερα »
Την ανάρτηση έκανε ο ΑΓΡΥΠΝΟΣ ΦΡΟΥΡΟΣ στις Σάββατο, Νοεμβρίου 15, 2025 0 σχόλια
Ετικέτες , , ,

ΕΠΟΣ ΤΟΥ '40 και ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΕΘΝΟΠΑΤΕΡΟ-ΡΑΓΙΑΔΟΠΛΗΚΤΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Το Διαρκές Μάθημα Ελευθερίας του '40 και η σημερινή κατάντια μας

 

Του Δρ. Απόστολου Ε. Παπαφωτίου

Εορτάζουμε και τιμούμε το Έπος του 1940, τη νίκη των Ελλήνων κατά των Ιταλών επιβουλέων, όχι μόνο με εξωτερικές εκδηλώσεις, αλλά με μία αδιάκοπη ενδόμυχη περισυλλογή. 

Περισυλλογή που έχει να κάνει με τη σημασία και το μήνυμα του 1940, σε σχέση με το παρελθόν και τη σύγκριση αυτού με το παρόν. Για να μας βοηθάει να μένουμε πάντα σε αυτό που αποτελεί τον πρώτο λόγο της ύπαρξης μας, με ισχυρή τη συνείδηση του «Έλληνες εσμέν», όπως έλεγε ο Πλήθων.

Την ιστορία του Έπους τη συνθέτουν δύο στοιχεία, τα ιστορικά γεγονότα που έλαβαν χώρα την περίοδο αυτή και το άρωμα της εποχής. Και ενώ είναι εύκολο να αποκαταστήσεις το πρώτο, το δεύτερο είναι πολύ δύσκολο καθόσον χάνεται μαζί με το χρόνο.

Χρέος δικό μας είναι η σύνθεση και των δύο, με σεβασμό στην ιστορίας  μας, στην Ελληνικότητά μας.

Μετά από 85 χρόνια, η Ελλάς βρίσκεται μπροστά στους ίδιους κίνδυνους, οι οποίοι εκπορεύονται σήμερα από την Ανατολή από τη θρασύτατη και ‘βουλιμική’ Τουρκία. 

Η σύγκριση των δύο εποχών, του Έπους του 1940 και της σημερινής, μας φέρνει θλίψη για τη σημερινή κατάσταση, οργή για το κατάντημα της πατρίδας μας, αγωνία για την έλλειψη αυτοπεποίθησης των Ελλήνων, επικίνδυνη απελπισία για τους σημερινούς ηγέτες, πολιτικούς και πολιτειακούς σε ένα συνδυασμό της συμφοράς, σύγχυση και αγανάκτηση για τη σήψη της χώρας και για αυτούς που μας κυβέρνησαν με ευθύνη και του λαού, ανησυχία για την ακεραιότητα της χώρας μας.

 

1) Τότε

Κινδύνευε η Ελλάς, κινδύνευε η ψυχή της Ελλάδας, κινδύνευε ο Λαός, ο οποίος είχε να παλέψει με το φασισμό, με την τρομοκρατία, με την επιβολή της ανεπιθύμητης, της καταστρεπτικής και της απάνθρωπης κοσμοθεωρίας του, για την ίδια την ύπαρξή του.

Τώρα

Κινδυνεύει η Ελλάς, κινδυνεύει η ψυχή της Ελλάδας, κινδυνεύει ο Λαός, ο οποίος παλεύει για την Ελευθερία , για την πατρίδα του, για την ύπαρξή του.

 

2) Τότε

Στη μάχη όρμησε κάθε Έλληνας, επώνυμος και ανώνυμος, με διαφορετική νοοτροπία, προσανατολισμό και προέλευση, χωρίς ταξικά και οικονομικά κριτήρια.

Τώρα

Ο Έλληνας στέκεται αδρανής, χωρίς δύναμη να αντιδρά, δηλητηριάζεται καθημερινά από την προπαγάνδα για το υπάρχον σύστημα, που έχει γίνει πολιτικό εργαλείο σε βάρος των ιερών εθνικών συμφερόντων και του λαού.

 

3) Τότε

Ο Ελληνικός Λαός αποφασισμένος και ψυχικά ενωμένος, τροφοδότησε την οικουμένη με περήφανα ιδανικά και μηνύματα νίκης και καταπληκτικά κατορθώματα.

Τώρα

Ο Ελληνικός Λαός μόνος και εξαντλημένος, χωρίς να τον εμψυχώνει και να τον εμπνέει η πολιτική και πολιτειακή ηγεσία, πρέπει να ενωθεί, να καλλιεργήσει τις αρετές και τα χαρίσματά του, να πολεμήσει τις αδυναμίες του, να ξεπεράσει την ανεπάρκεια και την ιδιοτέλεια του κρατούντος πολιτικού συστήματος, την προπαγάνδα που συστηματικά του χορηγείται  από τα μπουκωμένα και ελεγχόμενα Μ.Μ.Ε.

 

4) Τότε

Η Ελλάδα υφίστατο την πίεση της Ιταλίας, μιας μεγάλης δύναμης και μιας ραγδαία αναπτυσσόμενης οικονομίας, με στόχο να την καταστήσει ο Μουσολίνι, Επαρχία της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, υπάκουο μέλος της Αυτοκρατορίας των Καισάρων.

Τώρα

Η Ελλάδα υφίσταται την πίεση, τις απειλές, τη βία, την ταπείνωση, την καταπάτηση των κυριαρχικών της δικαιωμάτων, τις παράνομες επιθέσεις μιας επικίνδυνης χώρας, της Τουρκίας, που ευνοείται ευρέως από τη Δύση και ενός ανερμάτιστου ηγέτη, θιασώτη της διεθνούς ανομίας, τον Ερντογάν, για να καταστεί Επαρχία της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.

 

5) Τότε

Η Ελλάδα δεν παραχώρησε τίποτε από αυτά που ζήταγε ο δικτάτορας Μουσολίνι. Αντιθέτως, ο Πρωθυπουργός της χώρας Ιωάννης Μεταξάς, ο Βασιλιάς, η  Εκκλησία,  οι Ένοπλες Δυνάμεις, ο Λαός, με υψηλό ενωτικό φρόνημα είπαν από την πρώτη στιγμή το μεγάλο και ηχηρό ΟΧΙ.  Χάρις στις ένοπλες δυνάμεις, στο λαϊκό φρόνημα και τη μεγάλη προετοιμασία, κερδήθηκε ο άνισος αγώνας απέναντι στις τεθωρακισμένες μεραρχίες.

Τώρα

Η Ελλάδα οφείλει να αγωνιστεί, έστω και πληγωμένη που είναι, έστω και χρεωμένη, με το Δημόσιο Χρέος, σχεδόν στο 180% του ΑΕΠ,  το οποίο φρόντισε το διεφθαρμένο πολιτικό σύστημα να το εξασφαλίσει. Οφείλουν να ενωθούν οι Έλληνες, με άδολο πατριωτισμό και φρόνημα, για να έχουμε τα ίδια αποτελέσματα με αυτά του Έπους.

 

6) Τότε

‘Αι  ημέτεραι δυνάμεις  αμύνονται του πατρίου εδάφους’. Ήταν η τελευταία πρόταση του λιτού και πατριωτικού πολεμικού ανακοινωθέντος της 28ης Οκτωβρίου  1940, το οποίο αποτυπώνει όλο το αγωνιστικό πνεύμα, το ανώτερο φρόνημα, την προσφορά στην πατρίδα, το σεβασμό στους ήρωες και μάρτυρες του Έθνους μας.

Τώρα

Το πάτριο έδαφος αμφισβητείται από αντιφατικές δηλώσεις μελών της κυβέρνησης. Το Αιγαίο έχει γίνει ‘σουρωτήρι’ από τους Τούρκους, οι οποίοι μας εμπαίζουν και η υπάρχουσα πολιτική εξουσία, περί άλλων τυρβάζουσα και με ενδοτική πολιτική αναιρεί την επόμενη ημέρα εκείνα για τα οποία έχει δεσμευτεί την προηγούμενη.

 

7) Τότε

Όπως γράφει ο κόμης Γκράτσι, πρέσβης της Ιταλίας στην Ελλάδα, στα απομνημονεύματά του:  …υπεκλίθη με βαθύτατο σεβασμό προ του υπερηφάνου γέροντος, ο οποίος δεν εδίστασε ουδέ επί  στιγμήν να επιλέξει για την πατρίδα του την οδό της θυσίας αντί της ατιμώσεως… και ανεχώρησε.

Τώρα

Διγλωσσία, υποκρισία και σκηνοθεσία από τον κ. Μητσοτάκη, όπου άλλα συμφωνεί εκτός Ελλάδος και άλλα ανακοινώνει εντός, παραποιώντας τα γεγονότα, συνεπικουρούμενος από τα διατεταγμένα Μ.Μ.Ε., που παρουσιάζουν με τρόπο εφησυχαστικό και επιπόλαιο την κατάσταση, τους αυλικούς και ανασφαλείς καθηγητές και τα Golden Boys της διορισμένης πολιτικής.

 

8) Τότε

‘Ουδείς ¨Έλλην καθίσταται πλουσιότερος εκ του πολέμου’ Νόμος με ένα άρθρο που ψηφίστηκε αμέσως στο πρώτο Υπουργικό Συμβούλιο, στις 28 Οκτωβρίου 1940, από τον Μεταξά και τους υπουργούς.

Τώρα

Η ελληνική πολιτική πραγματικότητα τα τελευταία χρόνια καθορίζεται από αυτούς ‘που μπαίνουν πάμφτωχοι και βγαίνουν πάμπλουτοι’, αποκλείοντας εκ των προτέρων με κάθε τρόπο τους μη ελεγχόμενους και τους πατριώτες.

 

9) Τότε

Η Ελλάδα δεν διαπραγματεύτηκε σε τίποτε από αυτά που ζήταγε η Ιταλία η οποία ήταν υπερδύναμη της εποχής της.

Τώρα

Ο κ. Μητσοτάκης, Πρωθυπουργός της Ελλάδος, διαπραγματεύεται κατά τρόπο κρυφό, μυστικό και προσωπικό για το τι θα παραχωρήσει από την κυριαρχία της χώρας στην Τουρκία.

 

10) Τότε

Γενναίος ήταν αυτός που αγωνίστηκε ανιδιοτελώς για την πατρίδα του, για την προάσπιση της κυριαρχίας της, για το «πάτριο έδαφος» και για την προαγωγή των εθνικών δικαίων.

Τώρα

Γενναίος κατά τον κ. Γεραπετρίτη, Υπουργό Εξωτερικών της Ελλάδος, είναι ο υποχωρών, ο ρίπτων την ασπίδα του «ρίψασπις», ο μη αγωνιζόμενος για τα ιστορικά δίκαια της πατρίδος μας έναντι της αναθεωρητικής Τουρκίας, η οποία αλωνίζει στα ελληνικά εδάφη και στις ελληνικές θάλασσες χωρίς αντίδραση.

 

11) Τότε

Ο ελληνικό λαός ενωμένος επέλεξε την ελευθερία και όχι την υποδούλωση στον Ιταλό εχθρό και κατακτητή, επέλεξε τον πόλεμο και όχι τον ενδοτισμό, επέλεξε τη δικαιοσύνη της πατρώας γης και όχι την προσκύνηση, υπακούοντας στις προγονικές αξίες της ελευθερίας, δικαιοσύνης, ισότητας και προκοπής. Με αυτές τις αρχές επιτεύχθηκε το όχι στην υποδούλωση και η μεγάλη νίκη κατά του φασισμού

Τώρα...

Διαβάστε περισσότερα »
Την ανάρτηση έκανε ο ΑΓΡΥΠΝΟΣ ΦΡΟΥΡΟΣ στις Τρίτη, Οκτωβρίου 28, 2025 0 σχόλια
Ετικέτες , , , , ,

ΝουΔο-γαλαζαίων εθνικών ραγιαδο-ξεφτιλαράδων κωμωδία

Διαβάστε περισσότερα »
Την ανάρτηση έκανε ο ΑΓΡΥΠΝΟΣ ΦΡΟΥΡΟΣ στις Κυριακή, Οκτωβρίου 26, 2025 0 σχόλια
Ετικέτες , , , , ,

ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΑΡΙΣΤΕΡΟ-ΚΑΡΥΣΤΙΑΝΟ-ΡΟΥΤΣΟ-ΕΘΝΟΠΑΤΕΡΟ-ΞΕΦΤΙΛΑΡΟΠΛΗΚΤΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ:: Το Μνημείο του Αγνώστου Πολίτη

 Toυ ΒΑΓΓΕΛΗ ΑΚΤΣΑΛΗ

Τον Δεκέμβριο του 1944 εκεί πέσαν οι σφαίρες που απετέλεσαν τη θρυαλλίδα ενός καταστροφικού εμφυλίου πολέμου. Τον Απρίλη του 1967 εκεί μπροστά οι ερπύστριες θέσαν όλη τη χώρα «στο γύψο»- και τη μισή «στην κατάψυξη»- για μια επταετία. 

Το 2011 μπορεί η πλατεία μπροστά στο μνημείο να χωρίστηκε σε άνω και κάτω, αμφότερες όμως είχαν για κοινό τους γνώρισμα τις - ευτυχώς εικονικές - κρεμάλες.

Το 2025 σειρά είχε ένα αυτοσχέδιο «μνημείο» για τους νεκρούς των Τεμπών. 

Δεν είναι η πρώτη φορά που ένα μνημείο που θα έπρεπε να μας ενώνει, όπως αυτό του άγνωστου στρατιώτη και κατά προέκταση η ευρύτερη πλατεία Συντάγματος, αποτελεί πεδίο αντιπαράθεσης και εθνικού διχασμού.

Πριν λίγα μόλις χρόνια ένας μεσήλιξ συνδικαλιστής προκάλεσε την θυμηδία του πανελλήνιου, όταν κατά τη διάρκεια μιας «παράστασης διαμαρτυρίας» εναπόθεσε αμέριμνα και αναπαυτικά το υπόδημά του επί του μνημείου. Η εικόνα του φέροντος γυαλί ηλίου κ γιλέκο ανδρός, ο οποίος νωχελικά θώπευε το κομπολόι του αυταπατώμενος πως «αγωνίζεται για τα (όποια μικροσυντεχνιακά) δίκια του» - ενώ στην πραγματικότητα βεβήλωνε το μνημείο απάντων των πεσόντων κατά τους εθνικούς απελευθερωτικούς αγώνες - δικαίως προκάλεσε γενικευμένη μήνη, αφού αποτύπωσε εμφατικά την παντελή έλλειψη ιστορικής μνήμης, εθνικής συνέχειας και πατριωτικής ενσυναίσθησης.

Αποτελεί πλέον κοινοτυπία το κλισέ πως εντός του εθνικού μας γονιδιώματος ενυπάρχει το σπέρμα της εθνικής διχόνοιας, που μας στερεί τη δυνατότητα συνεννόησης ακόμα και για τα στοιχειώδη, όπως φερ’ ειπείν το πού αποσκοπεί και τί (θα έπρεπε να) συμβολίζει ένα μνημείο αφιερωμένο στον άγνωστο στρατιώτη, ή το ποια θα ήταν η δέουσα τιμωρία των ενόχων ενός τραγικού σιδηροδρομικού δυστυχήματος και τι θα οφείλαμε να διδαχθούμε (και να πράξουμε) εξ αυτού.

Τα Τέμπη θα κατατρέχουν το συλλογικό μας υποσυνείδητο για χρόνια, διότι τόσο οι αιτίες του δυστυχήματος, όσο και η κατοπινή του αντιμετώπιση συνοψίζουν με το δραματικότερο τρόπο νεοελληνικές παθογένειες που ούτε τα τρια μνημόνια και η δεκαετής Κρίση δεν κατάφεραν να αγγίξουν. Συγκεκριμένα, η ελληνική κοινωνία έστω υποσυνείδητα αναγνωρίζει πώς φέρει μέρος της ευθύνης επειδή επί δεκαετίες ανέχεται - αν δεν υποθάλπει - ένα πελατειακό κράτος που διορίζει στη θέση (κυριολεκτικά) κλειδί του σταθμάρχη έναν ακατάλληλο πρώην(;) αχθοφόρο, με μόνο του εχέγγυο το ότι «είναι του κόμματος».

Επιπλέον, ανέχεται ο συγκεκριμένος ακατάλληλος «σταθμάρχης» να διαχειρίζεται το πλέον - αν όχι μοναδικό, δεδομένης της απίσχνασης των ελληνικών σιδηροδρόμων - κομβικό σημείο, εκείνο του σταθμού της Λάρισας, χωρίς επίβλεψη, επειδή σε λίγο θα τελείωνε η βάρδια του έτερου (και εμπειρότερου) επόπτη-σταθμάρχη, ο οποίος «ήθελε να πάει σουβλάκια στα παιδιά του», εξ ου και απουσίαζε από τη θέση του, εκθέτοντας τις ασφαλείς μεταφορές στα χέρια ενός τραγικά ανεπαρκή, όπως απεδείχθη, «συναδέλφου» του.

Και τέλος, επειδή ανέχτηκε (ή και στήριξε) ένα πολιτικό προσωπικό που στο βωμό του αθέμιτου κέρδους καθυστέρησε για μια ολόκληρη οκταετία την υλοποίηση της σύμβασης 717 (προκειμένου αυτή να υπερκοστολογηθεί), που αφορούσε την (επιδοτούμενη από την ΕΕ) τηλεδιοίκηση των σιδηροδρόμων, που κατά γενική ομολογία θα είχε αποτρέψει τη σύγκρουση των δυο αμαξοστοιχιών.
 

Πώς τιμούμε τα θύματα;

Ο καλύτερος - και πιο έμπρακτος - τρόπος να σεβαστούμε τη μνήμη των νεκρών είναι να αποτρέψουμε την υποτροπή, την επανάληψη παρόμοιων θανάσιμων συμβάντων. Προκειμένου να συμβεί αυτό απαιτείται μια ενδελεχής ενδοσκόπηση ώστε να αντιληφθούμε με την προσήκουσα υπευθυνότητα, ψυχραιμία και νηφαλιότητα αφενός τί και αφετέρου ποιος ευθύνεται για το συγκεκριμένο περιστατικό, ώστε να διορθώσουμε τα κακώς κείμενα και να απονεμηθεί πραγματική δικαιοσύνη στους ηθικούς και φυσικούς αυτουργούς του συμβάντος.

Στην περίπτωση των Τεμπών δυστυχώς συνέβη ακριβώς το αντίθετο: επανειλημμένες έρευνες κοινής γνώμης καταδεικνύουν συντριπτικές πλειοψηφίες που θεωρούν πως από πλευράς της κυβέρνησης υπήρξε απόπειρα συγκάλυψης των ευθυνών και απόκρυψης των ενόχων του δυστυχήματος, αντί της αποκάλυψής τους.

Οι χειρισμοί που ακολούθησαν, με τις παλινωδίες (ακόμα και του ίδιου του πρωθυπουργού) σχετικά με το (πιθανό) παράνομο φορτίο και το «μπάζωμα» του τόπου του δυστυχήματος επέτειναν την αντίληψη της κοινωνίας για την παταγώδη αποτυχία του (εξαγγελμένου) «επιτελικού κράτους» εκ μέρους μιας κυβέρνησης που κόπτεται περισσότερο για την επικοινωνιακή αντιμετώπιση, παρά την πάταξη των παθογενειών που οδήγησαν στο δυστύχημα.

Από την άλλη μεριά σύσσωμη η αντιπολίτευση - ακόμα και η αξιωματική που όφειλε να λειτουργήσει πιο «θεσμικά», ενισχύοντας την αξιοπιστία της - έσπευσε σε ένα κρεσέντο δημαγωγίας, συνωμοσιολογίας και εχθροπάθειας, που όπως αποδεικνύουν και οι δημοσκοπήσεις αν δεν την έβλαψαν, πάντως σίγουρα δεν την ωφέλησαν (για να μην αναφέρουμε και το κατά πόσο ήταν ηθικά ορθή η εκμετάλλευση των Τεμπών για ιδιοτελή, μικροπολιτικά συμφέροντα).  

Αιτία αυτής της πρακτικής ήταν (και παραμένει) η έλλειψη πραγματικού εναλλακτικού αφηγήματος, σχεδίου και οράματος, αφού στην γενικευμένη και αυτονόητη λαϊκή απαίτηση για «καλύτερο Κράτος» απαξάπασα η αντιπολίτευση αντιτείνει είτε το «περισσότερο Κράτος» (τα σπαράγματα της αριστεράς), είτε «το δικό μας Κράτος» (οι παραφυάδες της «λαϊκής δεξιάς»).
Κι εμείς;

Και κάπου εκεί ανάμεσα παραμένει ηθικά μετέωρο και πολιτικά εκκρεμές το υγιές, μη κρατικοδίαιτο, πλειοψηφικό τμήμα της ελληνικής κοινωνίας, εκείνο που έχει μάθει να μοχθεί και να εργάζεται για να συντηρεί ένα Κράτος που δεν νοιάζεται να υπηρετεί την κοινωνία, αλλά αποκλειστικά να αυτοσυντηρείται εις βάρος της.

Οι αιώνια αδικημένοι «άγνωστοι πολίτες»: μήπως εκεί δίπλα στο μνημείο του αγνώστου στρατιώτη να κατασκευάζαμε και ένα αντίστοιχο για αυτόν τον πολίτη;  

Ρητορικό το ερώτημα, μιας και η επίσημη ελληνική Πολιτεία, εκπροσωπούμενη μάλιστα από τον ανώτατο πολιτειακό της άρχοντα, έκανε πρόσφατα τα αποκαλυπτήρια ενός - ανεπίδεκτου αισθητικού σχολιασμού - «μνημείου των μικρομεσαίων» (sic), απαξιώνοντας πλήρως την ίδια την έννοια της λέξης «μνημείο».

Ως ένδειξη ελάχιστης αυτογνωσίας, τουλάχιστον θα μπορούσαμε...

 

Διαβάστε περισσότερα »
Την ανάρτηση έκανε ο ΑΓΡΥΠΝΟΣ ΦΡΟΥΡΟΣ στις Πέμπτη, Οκτωβρίου 23, 2025 0 σχόλια
Ετικέτες , , , , , ,

ΝουΔο-γαλαζαίικα ΑΡΙΣΤΕΡΟ-ΦΛΟΤΙΛΟ-ΦΟΒΙΚΑ ΕΘΝΙΚΑ ΣΟΥΡΓΕΛΑ: Ειδική πτήση! Ευλύγιστε χρήσιμε "οξυδερκή" Γεραπετρίτη κάνε τη δουλειά σωστά!!!

Toυ ΣΤΕΦΑΝΟΥ ΚΑΣΙΜΑΤΗ

 Καθόλου εντύπωση δεν μου έκανε ότι μας ζητήθηκε από άλλες, φιλικές χώρες, όπως είπε ο υπουργός Εξωτερικών κ. Γεραπετρίτης σε συνέντευξή του, να μεταφέρουμε πίσω από το Ισραήλ και δικούς τους πολίτες, που συνελήφθησαν από τους Ισραηλινούς για τη συμμετοχή τους στην κρουαζιέρα των ακτιβιστών στη Γάζα.  

Φυσικό δεν είναι να μας το ζητούν; 

Ποια άλλη χώρα μισθώνει ειδική πτήση για να τους φέρει πίσω;  

Μόνον εμείς, βέβαια, γιατί μόνο στην Ελλάδα η Ακρα Αριστερά αντιμετωπίζεται με δέος από την Πολιτεία. Οπότε, μας φορτώθηκαν και οι φίλοι. Γιατί όχι; 

Θα παρακαλούσα μόνο, για λόγους συμβολισμού, να χρησιμοποιηθεί για την επιστροφή τους, ει δυνατόν, το ίδιο αεροσκάφος που χρησιμοποιείται για να φέρνει το Αγιο Φως από τα Ιεροσόλυμα. Θα είναι τόσο ταιριαστό! Εξάλλου, μια θρησκεία δεν είναι και η Αριστερά;

Και κάτι τελευταίο. 

Θα χρειαστεί μια διευκρίνιση από το υπουργείο Εξωτερικών, όσον αφορά τα όρια της εντολής που θα εκτελέσουμε για την επιστροφή πολιτών άλλων χωρών. 

Αφού θα τους έχουμε φέρει στην Αθήνα, πού θα τους πάμε μετά;  

Θα τους αφήσουμε στις πρεσβείες των χωρών τους για τα περαιτέρω;  

Προσωπικά, δεν το βρίσκω καθόλου σωστό! Μήπως το σωστό θα ήταν να τους πάμε εμείς στις χώρες τους;  

Στην περίπτωση αυτή, θα είναι σκόπιμο να γνωρίζουμε τις διευθύνσεις τους. Μήπως θα ήταν σκόπιμο κιόλας να τους παραδώσουμε στους γονείς τους;  

Κατά τη γνώμη μου θα έπρεπε. Στην Ελλάδα σεβόμαστε.  Και, βέβαια, το σημαντικότερο όλων, ελπίζω να έχουμε ζητήσει ενημέρωση από τις φίλες χώρες και τις πρεσβείες τους για...

 

Διαβάστε περισσότερα »
Την ανάρτηση έκανε ο ΑΓΡΥΠΝΟΣ ΦΡΟΥΡΟΣ στις Τετάρτη, Οκτωβρίου 08, 2025 0 σχόλια
Ετικέτες , , , , , , ,

ΝουΔο-γαλαζαίων εθνικών αριστερο-φλοτιλο-φοβικών σουργελαράδων κωμωδία

Διαβάστε περισσότερα »
Την ανάρτηση έκανε ο ΑΓΡΥΠΝΟΣ ΦΡΟΥΡΟΣ στις Τετάρτη, Οκτωβρίου 08, 2025 0 σχόλια
Ετικέτες , , , , , , , ,

Υπαρκτού εθνοπατερο-λαμογαρο-κηφηνο-ξεφτιλαρόπληκτου ελληνισμού κωμωδία

Διαβάστε περισσότερα »
Την ανάρτηση έκανε ο ΑΓΡΥΠΝΟΣ ΦΡΟΥΡΟΣ στις Κυριακή, Οκτωβρίου 05, 2025 0 σχόλια
Ετικέτες , , ,

ΔΙΕΘΝΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗ και ΝουΔο-γαλαζαίικο ΡΑΓΙΑΔΟΚΑΤΣΑΠΛΙΑΔΙΚΟ: Ο Ερντογάν, ο κόσμος και εμείς

Του ΑΛΕΞΗ ΠΑΠΑΧΕΛΑ

Είναι σημαντικό να γνωρίζεις και να καταλαβαίνεις ποιον έχεις απέναντί σου στις διεθνείς σχέσεις. Πώς σκέπτεται, πώς σε βλέπει και τι περιμένει από εσένα. Και πώς αλλάζει με το πέρασμα του χρόνου. 

Στην περίπτωση του Ερντογάν, για παράδειγμα, η αλλαγή είναι τεράστια και καθορίζει απολύτως το πώς αντιμετωπίζει και εμάς.  

Η πρώτη μου εντύπωση ήταν από έναν λαϊκό πολιτικό που άκουγε τα παράπονα της γειτονιάς πίνοντας τσάι στο σαλόνι ενός διαμερίσματος εργατικής πολυκατοικίας. Και η πιο έντονη είναι από έναν Ερντογάν καθισμένο σε μια γωνιά με τους συμβούλους του, σε ένα διεθνές φόρουμ, χωρίς να μιλάει αγγλικά και χωρίς να του δίνει κανείς ιδιαίτερη σημασία.

Από τότε πολλά άλλαξαν. Και μόνο αν μένεις και εργάζεσαι κάθε μέρα σε ένα παλάτι σαν το δικό του, σε κάνει να βλέπεις τον κόσμο πολύ διαφορετικά. Η Τουρκία έχει αλλάξει ριζικά αυτές τις δεκαετίες της κυριαρχίας του. Η οικονομία της, η αμυντική βιομηχανία της, το στρατηγικό της αποτύπωμα, ο πληθυσμός της, όλα έχουν αλλάξει.  

Το γεωπολιτικό τραπέζι στο οποίο παίζει συμπεριλαμβάνει την Αφρική και τη Μέση Ανατολή. Ο Ερντογάν βλέπει επίσης τον εαυτό του ως ίσος προς ίσον με τον Τραμπ, τον Πούτιν, τον Σι και αντιμετωπίζει με σχετική αδιαφορία τους επικεφαλής της Ευρωπαϊκής Ενωσης, ενώ έχει δει πολλούς ομολόγους του να μπαίνουν στο χρονοντούλαπο της Ιστορίας. Να προσθέσουμε σε αυτή την εικόνα που έχει για τον εαυτό του ότι ελέγχει πλήρως πλέον το κράτος του και δεν έχει καμία αντιπολίτευση.  

Ολα αυτά είναι λογικό να έχουν επηρεάσει και το πώς βλέπει την Ελλάδα. Η ασυμμετρία, δυστυχώς, είναι εμφανής σε πολλούς τομείς. Δεν ήταν έτσι πριν από 20 ή 30 χρόνια. Και το πιθανότερο είναι ότι η ασυμμετρία θα αυξάνεται με το πέρασμα του χρόνου, εκτός εάν η Τουρκία φτάσει στην ύβρι και ξεπεράσει τις δυνάμεις της ζώντας ένα κραχ.

Στο μυαλό του Ερντογάν, αλλά και της νέας τουρκικής ελίτ, έννοιες που εμείς εκτιμάμε ως εξωφρενικές και μας σηκώνουν τις τρίχες, θεωρούνται απολύτως φυσιολογικές. Παράδειγμα, η έννοια ενός «θυλάκου» ελληνικών νησιών εντός της περιοχής του Αιγαίου που θεωρούν ότι τους ανήκει. Ενός «θυλάκου», δηλαδή, που θα συμπεριλαμβάνει όλα τα ελληνικά νησιά που βρίσκονται ανατολικά της περίφημης μέσης γραμμής που θα χωρίζει το Αιγαίο στα δύο, σύμφωνα με τις τουρκικές επιθυμίες. Αυτή καθώς και άλλες έννοιες θεωρούνται απολύτως λογικές στο τουρκικό μυαλό, που δεν αντιλαμβάνεται μάλιστα γιατί δεν θεωρούνται το ίδιο αυτονόητες στο δικό μας…

Ας τα έχουμε όλα αυτά κατά νου μας, καθώς...

 

Διαβάστε περισσότερα »
Την ανάρτηση έκανε ο ΑΓΡΥΠΝΟΣ ΦΡΟΥΡΟΣ στις Σάββατο, Οκτωβρίου 04, 2025 0 σχόλια
Ετικέτες , , , , , ,

ΝουΔο-γαλαζαίικο ΡΑΓΙΑΔΟΞΕΦΤΙΛΑΡΑΔΙΚΟ: Το πάθημα που δεν έγινε μάθημα


ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΟ

Γράφει ο Μάνος Καραγιάννης 

Καθηγητής Διεθνών Σχέσεων στο Πανεπιστήμιο Μακεδονίας και Reader in International Security στο King’s College London.
 

Δεν έχει ιδιαίτερη σημασία ότι η Αγκυρα χρεώνεται τη ματαίωση της συνάντησης Μητσοτάκη – Ερντογάν. Η συγκεκριμένη εξέλιξη χάθηκε μέσα στον ορυμαγδό των διεθνών ειδήσεων, αφού τα ελληνοτουρκικά δεν προσελκύουν διεθνώς μεγάλο ενδιαφέρον. 

Παρά τα αντιθέτως λεγόμενα, η ελληνική πλευρά είχε επενδύσει σε αυτή τη συνάντηση για να κρατήσει ανοικτό ένα δίαυλο επικοινωνίας σε ανώτατο επίπεδο. Ωστόσο, φαίνεται ότι η διπλωματία των «ήρεμων νερών» έχει φτάσει στα όριά της για τέσσερις λόγους.

Πρώτον, το καθεστώς Ερντογάν συνεχίζει να αμφισβητεί με διάφορους τρόπους τα ελληνικά κυριαρχικά δικαιώματα στο Αιγαίο και στην Ανατολική Μεσόγειο. Το ενδεχόμενο μιας κοινής προσφυγής στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης είναι εξαιρετικά αμφίβολο. Από τη στιγμή που η Αγκυρα δεν εγκαταλείπει το ιδεολόγημα της «Γαλάζιας Πατρίδας», η επιστροφή στην προγενέστερη κατάσταση θα πρέπει να θεωρείται απλώς θέμα χρόνου. Το περιστατικό στην Κάσο τον Ιούλιο του 2024 και οι συνεχόμενες απειλές για το καλώδιο Ελλάδας – Κύπρου καταδεικνύουν πολύ περισσότερα από αυτά που υποστηρίζουν δημόσια οι λήπτες αποφάσεων στην Αθήνα.

Δεύτερον, η τουρκική πλευρά πασιφανώς χρησιμοποίησε τη Διακήρυξη των Αθηνών για να «αγοράσει» πολύτιμο χρόνο και να επικεντρωθεί σε φλέγοντα ζητήματα (π.χ. Συρία). Επιπρόσθετα, η ύφεση της στρατιωτικής έντασης στο Αιγαίο χρησιμοποιήθηκε από την Τουρκία (εν γνώσει της ελληνικής κυβέρνησης) ως άλλοθι για να κλείσει σημαντικές αμυντικές συμφωνίες στην Ευρώπη. Η πιθανή είσοδος της Τουρκίας, έστω μέσω εξαγοράς ευρωπαϊκών εταιρειών, στην πρωτοβουλία SAFE θα συνιστά μεγάλη διπλωματική ήττα για την Αθήνα.

Τρίτον, η διπλωματική μας στρατηγική βασίστηκε τα τελευταία χρόνια στην οικοδόμηση διμερών συμμαχιών με ισχυρές χώρες. Ηταν αρχικά μια ορθολογική επιλογή, αλλά δυστυχώς τα αντανακλαστικά της ελληνικής κυβέρνησης δεν ήταν αρκετά γρήγορα. Οι παλινωδίες της διοίκησης Τραμπ, η δομική πολιτική κρίση στη Γαλλία και η διεθνής απομόνωση του Ισραήλ υπονομεύουν την αξιοπιστία της συγκεκριμένης στρατηγικής. Από τη στιγμή που η Ελλάδα δεν δύναται πλέον να εξωτερικεύσει την προστασία των εθνικών συμφερόντων σε τρίτες χώρες, η τουρκική ηγεσία δεν έχει σοβαρό λόγο να αποφύγει μια σοβαρή κλιμάκωση.

Τέταρτον, η Αθήνα επιδίωξε να πιστωθεί το σχετικά ήρεμο κλίμα με την Αγκυρα για λόγους πολιτικής σκοπιμότητας. Η εσωτερικοποίηση της εξωτερικής πολιτικής, όμως, είναι μια τακτική που εγκυμονεί κινδύνους. Το αφήγημα της «ισχυρής Ελλάδας», που δήθεν γίνεται σεβαστή από το καθεστώς Ερντογάν, τώρα ακούγεται πολύ λιγότερο πειστικό και μοιραία θα ζημιώσει πολιτικά τους εμπνευστές του. Η σκληρή αλήθεια είναι ότι η ελληνική πλευρά δεν αντιμετωπίζεται ως ισότιμος συνομιλητής εδώ και αρκετά χρόνια.

Η ακύρωση της συνάντησης στη Νέα Υόρκη δεν συνδέεται αποκλειστικά με τις ελληνοτουρκικές σχέσεις, αλλά και με την αυτοεικόνα της γειτονικής χώρας. Η ήττα του κουρδικού αντάρτικου και η επιστροφή πολλών Σύρων προσφύγων στην πατρίδα τους έχουν ενισχύσει το θετικό κλίμα στο εσωτερικό της Τουρκίας. Η τουρκική ηγεσία έχει τα μέσα και τη βούληση να λειτουργήσει ως πάροχος ασφαλείας στη Μέση Ανατολή, στη Βόρεια Αφρική, στην περιοχή του Σαχέλ και στο Κέρας της Αφρικής. Με μια από τις είκοσι μεγαλύτερες οικονομίες στον κόσμο και έναν εύρωστο πληθυσμό, η Αγκυρα προωθεί ένα γεωπολιτικό όραμα που καθιστά τη χώρα αυτόνομο πόλο στο διεθνές σύστημα.

Από την άλλη, η Αθήνα επιμένει να επενδύει διπλωματικό κεφάλαιο σε ένα εγχείρημα που είναι καταδικασμένο να αποτύχει. Το πάθημα που διέπραξαν άλλες κυβερνήσεις δεν έχει γίνει μάθημα.  

Οι ελληνοτουρκικές διαφορές δεν είναι επιλύσιμες επειδή υπάρχει ανισορροπία ισχύος ανάμεσα στις δύο πλευρές του Αιγαίου. Αυτή η διαπίστωση εδράζεται πάνω στην ανταγωνιστική φύση των διεθνών σχέσεων, ειδικά σε αυτή τη χρονική συγκυρία.  

Η Αγκυρα δεν επιθυμεί μια έντιμη διαπραγμάτευση, αλλά την πλήρη ανατροπή του στάτους κβο στο Αιγαίο.  

Η μόνη στρατηγική επιλογή για την Ελλάδα είναι...

 

Διαβάστε περισσότερα »
Την ανάρτηση έκανε ο ΑΓΡΥΠΝΟΣ ΦΡΟΥΡΟΣ στις Παρασκευή, Οκτωβρίου 03, 2025 0 σχόλια
Ετικέτες , , , , , ,

ΝουΔο-γαλαζαίων εθνικών ραγιαδοξεφτιλαράδων κωμωδία

Διαβάστε περισσότερα »
Την ανάρτηση έκανε ο ΑΓΡΥΠΝΟΣ ΦΡΟΥΡΟΣ στις Παρασκευή, Οκτωβρίου 03, 2025 0 σχόλια
Ετικέτες , , , , , ,

Ελληνόφωνου ισλαμολάγνου αριστερού άπλυτου σουργελο-κηφηναριού κωμωδία

Διαβάστε περισσότερα »
Την ανάρτηση έκανε ο ΑΓΡΥΠΝΟΣ ΦΡΟΥΡΟΣ στις Παρασκευή, Οκτωβρίου 03, 2025 0 σχόλια
Ετικέτες , , , , , ,
Εγγραφή σε: Σχόλια (Atom)