ΔΙΕΘΝΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ και ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΤΣΑΜΠΟΥΚΑΛΕΜΕΝΗ ΜΠΑΝΑΝΙΑ: "Μόνο" €4-5 "ψωρο-δισ." λείπουν από τον Alexis για για να παρατείνει τον τσαμπουκά του μέχρι και τον Μάιο και με την προυπόθεση πως οι καταθέτες θα κάτσουν "καλά-παιδιά" και θα τον παρακαλάνε στο δρόμο να του δώσουν τους παράδες τους όπως κάποιοι παρακαλούσαν τον Γιωργάκη !!!

Του Γιάννη Αγγέλη

Οι «λογαριασμοί» που έχουν γίνει μέχρι σήμερα και με την προϋπόθεση ότι οι καταθέτες θα παραμείνουν τόσο ψύχραιμοι όσο ήταν μέχρι τώρα, βγάζουν ότι λείπει ένα ποσό της τάξης των 4-5 δισ. ευρώ για να παρατείνει η κυβέρνηση την εκκρεμότητα με το πρόγραμμα μέχρι και τον Μάιο.

 
Ακριβώς δηλαδή όσο είναι το αυξημένο περιθώριο εντόκων γραμματίων που ζήτησε η Ελλάδα την άδεια να βγάλει πάνω από το προβλεπόμενο όριο και …δεν της το επέτρεψαν, ούτε η ΕΚΤ ούτε η Κομισιόν.

 
Τι αφορά το ποσό αυτό; 

Είναι σε γενικές γραμμές το άθροισμα των υποχρεώσεων εξυπηρέτησης χρέους προς το ΔΝΤ, τις ξένες κεντρικές τράπεζες (τα ομόλογα ελληνικά που έχουν στα χαρτοφυλάκιά τους) και μερικά ομόλογα στην δευτερογενή αγορά που λήγουν στο διάστημα αυτό. Το δίλημμα που φαίνεται να αντιμετωπίζει το οικονομικό επιτελείο της κυβέρνησης -αφού απέτυχε μέχρι σήμερα η προσπάθεια για ένα μικρό δάνειο γέφυρα που ζήτησαν οι κ.κ. Βαρουφάκης και Σταθάκης- είναι το αν θα εξυπηρετήσουν στο διάστημα αυτό το χρέος ή τις εγχώριες δαπάνες του προϋπολογισμού.

 
Βέβαια συνεχίζουν να αναζητούνται κάποιες λύσεις για να βρεθούν τα χρήματα αυτά με εξοικονομήσεις, μεταθέσεις άλλων πληρωμών κ.λ.π. και έμμεσο εγχώριο δανεισμό, αλλά τα περιθώρια παραμένουν πολύ μικρά προς το παρόν.

 
Ταυτόχρονα βέβαια, ο αναπληρωτής ΥΠΟΙΚ Δ. Μάρδας, σε παρέμβαση του σήμερα το πρωί στο MEGA δήλωσε ότι δεν υπάρχει πρόβλημα ρευστότητας για το ελληνικό δημόσιο για την κάλυψη μισθών και συντάξεων, και ότι ακόμη και αν υπάρξει χρονική παράταση των διαπραγματεύσεων εως τον Απρίλιο - Μάιο «μπορούμε να τα βρούμε τα χρήματα».

Το αξιοσημείωτο είναι ότι μία σημαντική μερίδα φορολογουμένων όπως και η πλειονότητα των καταθετών, παρά την αστάθεια του περιβάλλοντος και τον καθημερινό «πυροβολισμό» του κοινού από πληροφορίες για τους εν δυνάμει κινδύνους από την ρήξη με την Ευρωζώνη, παραμένει ψύχραιμο και συνεχίζει να εξυπηρετεί τις υποχρεώσεις του συντηρώντας την ροή εσόδων στον προϋπολογισμό.

 
Τράπεζες και ΥΠΟΙΚ γνωρίζουν επίσης ότι σημαντικές ποσότητες ρευστού (υπολογίζεται ότι ξεπερνούν τα 8-10 δις. ευρώ) έχουν συσσωρευτεί από το 2012 μέχρι σήμερα έξω από τις τράπεζες και παραμένουν στο «στρώμα» εξυπηρετώντας τις καταναλωτικές κυρίως δαπάνες και τις υποχρεώσεις προς το κράτος ή τα δάνεια. Τα ποσά αυτά όμως είναι εξαιρετικά δύσκολο να «ξαναμπούν» με άλλο τρόπο στην οικονομία μέσω των τραπεζών, όσο η πολιτική και οικονομική αστάθεια παραμένουν ισχυρές.

 
Το δίλλημα κατά συνέπεια της κυβέρνησης είναι καθοριστικό για το τι στάση θα κρατήσει απέναντι στους «επίσημους» δανειστές (ΔΝΤ και ΕΚΤ) και στους μισθωτούς/συνταξιούχους και παρόχους υπηρεσιών στο δημόσιο στους επόμενους τρεις μήνες.  

Να σημειωθεί ότι η μη εξυπηρέτηση δανείων έναντι «επίσημων» δανειστών αυτομάτως ισοδυναμεί με κήρυξη χρεοστασίου και η ΕΚΤ έχει ήδη διαρρεύσει την πρόθεσή της να καταφύγει στο ευρωπαϊκό δικαστήριο (θα είναι η πρώτη φορά που συμβαίνει κάτι τέτοιο) ενώ επανειλημμένα τόσο ο κ. Βαρουφάκης όσο και οι κ.κ. Σταθάκης και Δραγασάκης ακόμα και χωρίς να ρωτηθούν (!) έχουν δηλώσει ότι η κυβέρνηση θα εξυπηρετεί τις υποχρεώσεις προς το ΔΝΤ και ΕΚΤ κανονικά.

 
Δεν έχει ακόμα ξεκαθαριστεί το κατά πόσο η ρευστότητα από την ΤτΕ μέσω του ELA – με την προϋπόθεση ότι θα ανανεώνεται κανονικά ανά δεκαπενθήμερο στο ίδιο διάστημα χωρίς προβλήματα από την ΕΚΤ – θα μπορούσε να καλύψει με έμμεσο τρόπο μέρος αυτών των αναγκών, αλλά και εδώ υπάρχει πρόβλημα γιατί η χρηματοδότηση από τον ELA προβλέπεται ότι δεν μπορεί να καλύπτει δανειακές ανάγκες του δημοσίου.  

ΔΙΕΘΝΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ και ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΠΑΝΑΝΙΑ: Ως πότε θα βγάζουν τα ΑΤΜ «ατσαλάκωτα» ευρώπουλα πατέρα? - Ψέματα και αλήθειες για τον κίνδυνο αναλήψεων από τα ATMs

Tου Γ. Αγγέλη

Ο πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, κ. Μάριο Ντράγκι, τον περασμένο Οκτώβριο, με την ολοκλήρωση των stress tests, είναι αλήθεια ότι έκανε τις 128 μεγαλύτερες ευρωπαϊκές τράπεζες πολύ περισσότερο ανθεκτικές, αλλά δεν τις έκανε και... αθάνατες.

Όσο, δε, για τις τέσσερις συστημικές ελληνικές τράπεζες, τα όρια της αντοχής τους θεμελιώνονται σε τέσσερις πυλώνες:

- Στα ομόλογα του Ευρωπαϊκού Ταμείου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας (EFSF), με τα οποία έχουν προικιστεί μέσω της ανακεφαλαιοποίησής τους.

- Στους τίτλους και τις εγγυήσεις του ελληνικού Δημοσίου, τους οποίους αγοράζουν και χρησιμοποιούν ως εγγύηση για την απορρόφηση ρευστότητας από την ΕΚΤ.

- Στα κεφάλαια από τον ELA (έκτακτη παροχή ρευστότητας), που είναι έκτακτη χρηματοδότηση από την Τράπεζα της Ελλάδος, με επιτόκιο υψηλότερο από εκείνο που παρέχει ρευστότητα η ΕΚΤ.

- Στις καταθέσεις, που αυξομειώνονται σε συνάρτηση με την αυξομείωση του ΑΕΠ και την εμπιστοσύνη των καταθετών τους.

Έτσι, το μεγάλο ερώτημα για τους καταθέτες και την... ικανότητα των ATMs να ανταποκρίνονται στις ανάγκες τους για αναλήψεις είναι σχεδόν σε απόλυτο βαθμό εξαρτημένο από την τύχη αυτών των τεσσάρων πυλώνων. 

Στην Ελλάδα, όμως, υπάρχει και ένας πέμπτος παράγοντας που επηρεάζει την «ικανότητα» αυτή.

Είναι η «ταμειακή επάρκεια», η οποία εμπλέκεται με τους τρεις πυλώνες που προαναφέρθηκαν και το δημόσιο χρέος.  

Ας δούμε, όμως, τη διαδρομή του χρήματος από τους τέσσερις πυλώνες μέχρι να φτάσει στα ATMs.

- Τα ομόλογα EFSF, που έχουν καταλήξει μέσω του Ταμείου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας στα τραπεζικά θησαυροφυλάκια, είναι το πολυτιμότερο κομμάτι τους, καθώς η βαθμολόγησή τους στις διεθνείς αγορές είναι η υψηλότερη παγκοσμίως. Που σημαίνει ότι, όταν αυτά χρησιμοποιούνται από τις τράπεζες ως εγγύηση για να πάρουν χρήματα από την ΕΚΤ, αυτά που παίρνουν είναι όσα και η ονομαστική αξία των ομολόγων.  

Πόσα διαθέτουν τώρα; Υπολογίζεται ότι οι τέσσερις συστημικές τράπεζες διαθέτουν ακόμα περί τα 10-12 δισ. ευρώ σε ομόλογα EFSF. Σ΄ αυτά θα πρέπει να προσθέσει κανείς άλλα 11,2 δισ. ευρώ σε ομόλογα EFSF που διαθέτει το ΤΧΣ και τα οποία παραμένουν δεσμευμένα για τη στήριξη του τραπεζικού συστήματος μέχρι να «μετακομίσουν» στην πιστωτική γραμμή του ECCL, όταν αυτό αποφασιστεί.

- Οι τίτλοι (ομόλογα και έντοκα γραμμάτια) και οι εγγυήσεις του ελληνικού Δημοσίου προς το παρόν και στη βάση της απόφασης της ΕΚΤ (22/3/2013) παραμένουν –όπως και όλων των άλλων κρατών της Ευρωζώνης– ως αποδεκτά ενέχυρα για την άντληση ρευστότητας με αυξημένη πραγματική αξία (μετά τη μείωση του «κουρέματος» της ονομαστικής τους αξίας τον Νοέμβριο) μέχρι την 1η Μαρτίου του 2015. Πριν από αυτή την ημερομηνία, η ΕΚΤ θα έχει βγάλει νέα απόφαση, με την οποία θα ορίζει το πώς θα δέχεται ή όχι τα κρατικά «χαρτιά» για εγγύηση παροχής ρευστότητας στις τράπεζες. Προς το παρόν, πάντως, η ΕΚΤ τα δέχεται και όσα εξ αυτών λήγουν τα πληρώνεται στο 100% της ονομαστικής τους αξίας.

- Σε όλες τις «γκρίζες» χρονικά περιόδους της τελευταίας τετραετίας, η ΤτΕ χρηματοδότησε τις ελληνικές τράπεζες μέσω του ELA, αλλά σήμερα η χρηματοδότηση αυτή έχει σχεδόν μηδενιστεί, γιατί καμία τράπεζα δεν θέλει να δανείζεται από την ΤτΕ με 3,5%, όταν μπορεί να παίρνει λεφτά από την ΕΚΤ με 0,05%. Αυτό το «εργαλείο» χρηματοδότησης είναι βραχυπρόθεσμο και ακριβό, το ύψος του, δε, συναποφασίζεται μεταξύ της ΤτΕ και της ΕΚΤ. 

- Οι καταθέσεις προς το παρόν είναι κατά τι πάνω από τα 160 δισ. ευρώ. Αλλά αυτό δεν σημαίνει και πολλά, γιατί το μεγαλύτερο μέρος αυτών των καταθέσεων έχει μετατραπεί σε δάνεια, των οποίων μεγάλο μέρος δεν εξυπηρετείται, και σε έντοκα γραμμάτια, τα οποία «ανακυκλώνονται» από το Δημόσιο χωρίς να προσθέτουν «ρευστό» στις τράπεζες πέραν των τόκων.

Με άλλα λόγια, η χρηματοδότηση των ATMs έχει δύο βασικές και ασφαλείς «πηγές», την ΕΚΤ και το EFSF, με λύση ανάγκης την ΤτΕ μέσω του ELA για τις... δύσκολες μέρες.

Το ταμειακό πρόβλημα και το... μεγάλο ΑΤΜ:

Η εικόνα, όμως, δεν ολοκληρώνεται εκεί. Το ελληνικό Δημόσιο, λόγω της κατάστασης που έχει δημιουργηθεί με το δημόσιο χρέος, για να καλύπτει τις ανάγκες του, καταφεύγει στην «απορρόφηση» ρευστότητας από κάθε διαθέσιμη «πηγή», όσο καθυστερούν οι «δόσεις» από το πρόγραμμα του EFSF και του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου.

Αυτό σημαίνει ότι, όσο τα φορολογικά έσοδα δεν μπορούν να καλύψουν τις δαπάνες του, καταφεύγει στις τράπεζες, στο «μεγάλο»... ΑΤΜ, με εκδόσεις εντόκων γραμματίων, και κάνει αναλήψεις πολλών εκατοντάδων εκατ. ευρώ.

Από αυτήν τη διαδικασία πράγματι μπορούν κάποια στιγμή να δημιουργηθούν προβλήματα στα «μικρά» ΑΤΜs, από τα οποία μισθωτοί και καταθέτες κάνουν τις δικές τους μηνιάτικες αναλήψεις.

Οι τράπεζες, όπως έγινε φανερό τις τελευταίες ημέρες, εφοδιάζουν επαρκώς τα ATMs συνεχώς με καινούργια «ατσαλάκωτα» χαρτονομίσματα των 20 και των 50 ευρώ:

ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ στην ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΠΑΝΑΝΙΑ: Τα μυστήρια ενός πλεονάσματος με τριπλάσιο... έλλειμμα

ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΟ - ΠΡΟΣΕΞΤΕ ΤΟ

Του Γιάννη Αγγέλη

Η αλήθεια σε κάθε ισολογισμό, όπως λέγεται συνήθως από τους επιχειρηματίες, βρίσκεται πάντα στο... ταμείο. Και εκεί, στο Ταμείο φαίνεται να υπάρχει πρόβλημα «ρευστότητας», σύμφωνα με τα ταμειακά στοιχεία που έδωσε χθες η Τράπεζα της Ελλάδος, επισημαίνοντας ένα έλλειμμα «κεντρικής διοίκησης» τριπλάσιο από το πλεόνασμα

της εκτέλεσης του προϋπολογισμού για το οκτάμηνο του 2013 που παρουσίασε το ΥΠΟΙΚ. 
Το παράδοξο εδώ είναι ότι και οι δύο έχουν... δίκιο. Και πρωτογενές πλεόνασμα υπάρχει και το ταμειακό έλλειμμα είναι μεγαλύτερο από πέρσι.  
Και παρ’ όλα αυτά δεν υπάρχει κανένα μυστήριο σ’ αυτό. 

Πράγματι στο οκτάμηνο Ιανουαρίου - Αυγούστου σε επίπεδο κεντρικής κυβέρνησης, δηλαδή χωρίς τις ΔΕΚΟ και τους οργανισμούς που εντάσσονται στην Γενική Κυβέρνηση, σημειώθηκε πλεόνασμα της τάξης των 3 δισ. ευρώ. Αλλά  η κρυφή αλήθεια αυτού του πλεονάσματος αποτυπώνεται με ακόμα καλύτερο τρόπο  στην αναφορά της ανακοίνωσης του ΥΠΟΙΚ που εξηγεί ότι «σε τροποποιημένη ταμειακή βάση, για το 8μηνο Ιανουαρίου - Αυγούστου, παρουσιάζεται έλλειμμα στο ισοζύγιο του κρατικού προϋπολογισμού ύψους 2,441 δισ. ευρώ έναντι ελλείμματος 12,484 δισ. ευρώ το αντίστοιχο διάστημα του 2012 και στόχου για έλλειμμα 7.833 εκατ. ευρώ...».  
Και εκεί το ΥΠΟΙΚ αρχίζει να πλησιάζει στα ταμειακά «νούμερα» της ΤτΕ που μιλάνε για ταμειακό έλλειμμα 9 δισ. ευρώ.

Το ΥΠΟΙΚ διευκρινίζει ότι η ΤτΕ δεν καταγράφει στο ταμειακό αποτέλεσμα τις αποπληρωμές των ληξιπρόθεσμων που πάνε κατά ένα μεγάλο μέρος τους και κλείνουν τρύπες (4,6 δισ. ευρώ) της Γενικής Κυβέρνησης. Πράγματι ένα μέρος των δαπανών που προκαλούν το ταμειακό έλλειμμα των 9 δισ. ευρώ μεταφέρεται με τις πληρωμές αυτές στα ταμεία του ευρύτερου δημόσιου τομέα τα οποία όμως δεν περιλαμβάνονται στον λογαριασμό της κεντρικής διοίκησης που καταγράφει το ταμείο της ΤτΕ. Γιατί η ΤτΕ έχει ένα ταμείο στο οποίο καταγράφει τα άμεσα έσοδα και δαπάνες της κεντρικής διοίκησης που έχει μικρές διαφορές από την «κεντρική κυβέρνηση». Αυτό είναι το Ταμείο και το ταμείο δεν λέει ποτέ ψέματα...
Σε λογιστικό επίπεδο βέβαια η κεντρική κυβέρνηση έχει πάρε - δώσε με τον ευρύτερο δημόσιο τομέα. Και η αλήθεια είναι ότι έχει αρχίσει να εξοφλεί προς τον τομέα αυτό ληξιπρόθεσμες οφειλές όπως και προς ιδιώτες περί τα 600 - 700 εκατ. ευρώ τον μήνα. Ο συνολικός στόχος είναι να αποπληρωθούν μέχρι το τέλος του έτους περί τα 7 - 8 δισ. ευρώ. Περισσότερα από τα μισά από αυτά πάνε από την τσέπη της κεντρικής κυβέρνησης στην τσέπη της γενικής κυβέρνησης και εκεί το ταμειακό και το λογιστικό αρχίζουν να παίρνουν αποστάσεις...
Όμως αυτό δεν αλλάζει την επικίνδυνη αλήθεια των λογαριασμών της ΤτΕ. Λογαριασμών  που δείχνουν ότι τα έσοδα στο οκτάμηνο ήταν 28,7 δισ. ευρώ όταν το 2012 την ίδια περίοδο ήταν 30,5 δισ. ευρώ.
Και αυτά τα περίπου δύο δισ. ευρώ λείπουν τώρα από το ταμείο...

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΠΑΝΑΝΙΑ: Η "επανάσταση" δεν θα γίνει ούτε σήμερα....

Του ΒΑΓΓΕΛΗ ΑΓΓΕΛΗ

Πού είναι η γνωστή επαναστατική ελληνική ιδιοσυγκρασία; Ο Έλληνας, του οποίου ο τράχηλος ζυγόν δεν υποφέρει; Ο κλέφτης, ο αρματολός, ο αντάρτης; Γιατί δεν αναβιώνει το νέο ΕΑΜ ή το νέο ’21, όπως κάποιοι επιζητούν και διακηρύσσουν;

Φυσικά, δεν έχουμε να αντιμετωπίσουμε μια ξένη εισβολή. Αλλά πάλι, θα περίμενες να δεις κάτι περισσότερο από στιγμιαία ξεσπάσματα, με δεδομένα μάλιστα τα έντονα αντιμνημονιακά αισθήματα που τρέφει η συντριπτική πλειοψηφία των πολιτών, όπως δείχνουν οι δημοσκοπήσεις. Ο αντιμνημονιακός αγώνας άλλωστε, πολλές φορές ταυτίζεται με μια εκστρατεία ενάντια σε «ξένη κατοχή». Παρ’ όλα αυτά, κανένα οργανωμένο και μαζικό κίνημα δεν έχει παραχθεί έως τώρα από τη δυσαρέσκεια αυτή. 

Ξέρετε τι λένε: μία σπίθα αρκεί. Ίσως απλά να μην έχει ανάψει αυτή η σπίθα. Ίσως να υπάρχουν όμως και δομικά αίτια που δεν ανάβουν τη φωτιά.

Για παράδειγμα, δε νομίζετε κι εσείς ότι είμαστε πιο "αστοί" σε σχέση με κάποτε; Μπορεί βέβαια να θέλουμε να είμαστε περισσότερο, να μοιάσουμε στο Γάλλο που ζει στο Quartier Latin ή στον Βρετανό που μένει στο Chelsea, να πληρώνουμε τους φόρους μας και να υπακούμε στους νόμους. Δεν έχουμε γίνει ακόμα έτσι. Από την άλλη, δε μοιάζουμε και με τον χωρικό που πολέμησε τον Τούρκο το ’21 ή με τον σκληροτράχηλο πρόγονό μας της Κατοχής που πιθανώς να είχε δουλέψει και σκληραγωγηθεί στη γη του.

Κακά τα ψέματα, όσο περισσότερο έχει αστικοποιηθεί μία κοινωνία, τόσο λιγότερο οι πολίτες της καταφεύγουν σε δυναμικές λύσεις (θυμάστε τη διαφήμιση του ΟΠΑΠ που διακωμωδούσε μια αντίστροφη εικόνα, δείχνοντας μεγαλοαστούς να διαδηλώνουν φωνάζοντας το σύνθημα «Εκάλη, Καβούρι, Πολιτεία»;). Πιο αστικοποιημένοι τώρα, ψάχνουμε τις απαντήσεις στα προβλήματά μας με βάση θεσμικές λύσεις και όχι με κουμπούρες.

Αυτό το έχει καταλάβει και η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ που εγκαταλείπει σταδιακά την υπερεπαναστατική ρητορική του παρελθόντος.  

Δεν το έχει καταλάβει η Χρυσή Αυγή που επιμένει σε μια "αντι-αστική" ρητορική μαγκιάς, ξεπερασμένου υπερφαλοκρατισμού και βίας. Και επειδή στην Ελλάδα η αστικοποίηση ήρθε αργά, υπάρχει ακόμα ακροατήριο με σχετικές αναφορές, σε αντίθεση με άλλες χώρες στις οποίες η ακροδεξιά είναι πιο "bourgeois" και "σικ" (βλ. Χάιντερ και Μαρί Λεπέν). Και στην Ελλάδα όμως, είναι πεπερασμένο αυτό το ακροατήριο και πιθανόν η αύξησή του να έχει φτάσει στα όριά της.

Με την ευκαιρία της αναφοράς στον ΣΥΡΙΖΑ, μπορούμε να επισημάνουμε σχετικά και κάτι άλλο: ένας από τους λόγους που η Αριστερά δε μπορεί να κινητοποιήσει τους πολίτες προς μια δυναμικότερη δράση, είναι ότι στο παρελθόν τους κινητοποιούσε για ψύλλου πήδημα. Η επαναστατική γυμναστική δε μας άσκησε τους μύες, μας τους έκαψε. Άντε να απεργήσουμε γιατί δε μας κάνανε αύξηση άνω του 5%, άντε να κλείσουμε τα λιμάνια γιατί θέλει το ΠΑΜΕ, άντε να βάλουμε λουκέτο στα πανεπιστήμια... Ακόμα και τώρα, κόσμος μπαίνει στα αμφιθέατρα, διακόπτει με τσαμπουκά το μάθημα και καταλύει το ακαδημαϊκό άσυλο γιατί ο καθηγητής τυχαίνει να έχει άλλη άποψη πάνω σε κάποιο θέμα. Μάλιστα. Συνέβη πριν από μία εβδομάδα στο Πολυτεχνείο της Αθήνας. Η κινηματική και πολιτική δράση έχει απαξιωθεί τόσο πολύ στη χώρα μας, που δύσκολα θα επανέλθει.

Έπειτα, το αντιμνημονιακό μπλοκ δεν είναι καθόλου συμπαγές, ούτε συμπαγής είναι και η αντίδραση στις αλλαγές που φέρνει το μνημόνιο. Αυτή η ποικιλία, εμποδίζει τη δημιουργία ενός ενιαίου κινήματος με χαρακτηριστικά ‘αντίστασης’, με αποτέλεσμα να υπερισχύει προς το παρόν απλώς μια διάχυτη πρόθεση διαμαρτυρίας . Δεν μπορεί να συνυπάρχει σε ένα τέτοιο κίνημα η Χρυσή Αυγή με τον ΣΥΡΙΖΑ: το μνημόνιο είναι ‘λίγο’, μπροστά σε όλα εκείνα που τους χωρίζουν. Θα δούμε στο μέλλον αν ισχύει το ίδιο και για τους Ανεξάρτητους Έλληνες (αν υπάρχουν στο μέλλον Ανεξάρτητοι Έλληνες). Ανάλογη εικόνα βλέπουμε και στην Ευρώπη, όσον αφορά στην αντίδραση ενάντια στις πολιτικές λιτότητας. Η πολιτική πολυχρωμία που έχει προκύψει μετά τη δεκαετία του ’90 και το επακόλουθο έλλειμμα πολιτικής εκπροσώπησης, διευκολύνει τη διάσπαση του μετώπου κατά της λιτότητας. Ειδικά αφού συνοδεύεται και από μια συγκυρία αναξιοπιστίας προσώπων: πόσο άνετα μπορείς να αισθάνεσαι, όταν εκπροσωπεί τη δυσαρέσκειά σου ο Μπερλουσκόνι και ο Μιχαλολιάκος; Η πολιτική ενάντια στη λιτότητα ψάχνει να αρθρώσει μια αξιόπιστη και εναλλακτική πρόταση εκπροσώπησης, και όχι μόνο στην Ελλάδα.

Η Ελλάδα βέβαια, έχει τις ιδιαιτερότητές της. Ανάμεσά μας βρίσκονται πολλοί που δεν αντιδρούν, γιατί ελπίζουν ακόμα πως μέσω της συντεχνιακής τους δράσης θα τη βγάλουν καθαρή. Σου λέει ο δικαστής: «θα απεργήσω, κρατώντας όμηρους κράτος και κοινωνία, και ταυτόχρονα θα συνεχίσω να πληρώνομαι». Γιατί να ξεσηκωθεί; Με μία απλή απεργιούλα ή με κάποια μορφή υπόγειας πίεσης πιστεύει ότι μπορεί να επιβάλει τα αιτήματά του, χωρίς κανένα κόστος. Ίσα-ίσα, που κάθεται και αμείβεται. Το να σηκώσεις το κόστος του αγώνα σου είναι απαραίτητη προϋπόθεση για την αίσια έκβασή του. Είναι ένα δείγμα της αποφασιστικότητάς σου. Είναι η διαφορά ανάμεσα στον πραγματικό αγώνα και στον ‘αγώνα’ για υπεράσπιση των συντεχνιακών σου προνομίων. Για να μη μιλήσουμε βέβαια για κάποιες συντεχνίες, που ούτε καν τις έχουν αγγίξει για να θίξουν τα παράλογα κεκτημένα τους, την ώρα που 3 εκατομμύρια Έλληνες ζουν κάτω από το όριο της φτώχειας.

Εγχειρίδιο εκλογών

Toυ ΒΑΓΓΕΛΗ ΑΓΓΕΛΗ

Το νερό μπήκε στο αυλάκι. Μετά τη δήλωση του πρωθυπουργού από την Κύπρο και τις δηλώσεις του Υπουργού Εσωτερικών Τάσου Γιαννίτση, φαίνεται πια πως οι εκλογές πλησιάζουν.

Η προσεχής εκλογική αναμέτρηση δε θα μοιάζει με τις προηγούμενες. Όταν έχεις να επιλέξεις ανάμεσα σε καμιά ντουζίνα κόμματα, μάλλον θα πρέπει να το σκεφτείς καλύτερα. Προς διευκόλυνση του αναγνώστη, συνοψίζονται παρακάτω οι θέσεις των κομμάτων πάνω στα βασικότερα πολιτικά θέματα.

ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΤΙΚΟ

ΝΔ: «Πρέπει να καταλάβουμε τις πόλεις μας»

ΠΑΣΟΚ: Πρέπει να καταλάβουμε τι λέει ο Χρυσοχοΐδης

ΚΚΕ: Πρέπει να ανοίξουμε τα σύνορα εξόδου και ας πάνε όλοι στις καπιταλιστικές χώρες της Ε.Ε.

ΣΥΡΙΖΑ: Πρέπει να ανοίξουμε τα σύνορα εισόδου και ας δώσουμε σε όλους άσυλο

ΔΗΜ. ΑΡ.: ….όχι, …. Ίσως… τα ανθρώπινα δικαιώματα… θα δούμε…. χμμμ

ΛΑΟΣ: Πρέπει να τους διώξουμε όλους

ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ: Πρέπει να τους σφάξουμε όλους

ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ: «Μετά το Μνημόνιο πάει πολύ να απαιτούν από την Ελλάδα να αποδεχτεί και το ρόλο της χώρας στρατοπέδου – συγκέντρωσης … Όχι στη συζήτηση με προεκλογικά χαρακτηριστικά … μόνο και μόνο για να αποσύρουμε το ενδιαφέρον των Ελλήνων από το Μνημόνιο…» (Χρήστος Ζώης, μέλος Κ.Ο. Ανεξάρτητων Ελλήνων, σε μια επανάληψη της μοναδικής θέσης που έχει προς το παρόν το κόμμα του, εκτός φυσικά της συνωμοσιολογίας του αρχηγού του)

ΟΙΚΟΛΟΓΟΙ-ΠΡΑΣΙΝΟΙ: Να σταματήσουμε την κλιματική αλλαγή που πλήττει τις αναπτυσσόμενες ή υπανάπτυκτες χώρες και έτσι όλοι θα μένουν σπίτια τους. Έως τότε, υιοθετούμε θέσεις που μοιάζουν περίπου με εκείνες του Συνασπισμού

ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ / ΑΝΕΡΓΙΑ

ΝΔ: Ανάπτυξη. Όχι στο Μνημόνιο που ψηφίζουν οι άλλοι, Ναι στο Μνημόνιο που ψηφίζουμε εμείς

ΠΑΣΟΚ: Λιτότητα, Μνημόνια και γενικώς ό,τι μας πει ο Τόμσεν και οι άλλοι δύο τύποι που είναι μαζί του

ΚΚΕ: Όχι στον καπιταλισμό, ναι στην εργατιά και γενικώς ισχύουν οι ίδιες θέσεις που έχουμε σε όλες τις εκλογές από το 1917 και μετά

ΣΥΡΙΖΑ: «100.000 νέες θέσεις εργασίας στο Δημόσιο» (Τσίπρας 2009)

ΔΗΜ. ΑΡ.: χμμμ… ζζζζζζζζζ

ΛΑΟΣ, ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ και ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ: Να διώξουμε όλους τους ξένους και σε μια βδομάδα ο μόνος άνεργος που θα υπάρχει θα είναι ο Χρυσοχοΐδης. Όσοι άνεργοι περισσέψουν, να τους κάνουμε φαντάρους

ΟΙΚΟΛΟΓΟΙ-ΠΡΑΣΙΝΟΙ: Να φτιάξουμε παντού ανεμογεννήτριες , φωτοβολταϊκά και όμορφους κηπάκους με ορτανσίες και άλλα σαξιφραγκοειδή.

ΕΥΡΩΠΗ

Τι υπερασπιζόμαστε

Toυ ΒΑΓΓΕΛΗ ΑΓΓΕΛΗ

Η ετοιμότητα της ελληνικής κοινωνίας για κινητοποιήσεις είναι πραγματικά ένα αξιοπερίεργο φαινόμενο. Η συχνότητά τους τις έχει καταστήσει πια ένα ζήτημα ρουτίνας. Ακόμα θυμάμαι την έκπληξη μιας φίλης από το εξωτερικό, όταν της έδειξα το site apergies.gr που δημοσιεύει καθημερινά δελτίο απεργιών, κινητοποιήσεων και συγκεντρώσεων – ένα πραγματικά χρήσιμο εργαλείο για την ελληνική καθημερινότητά. Πρόκειται για μια ιστοσελίδα μοναδική στο είδος της παγκόσμια, που δείχνει το πόσο πολύ έχουν γίνει μέρος της ζωής μας αυτές οι πρακτικές.

Μερικές φορές τόσο πολύ, ώστε να έχω την αίσθηση ότι έχουμε ξεχάσει πια την ουσία τους. Γιατί γίνονται όλα αυτά ; Τι υπερασπιζόμαστε και εναντίον ποιου ;

Η απάντηση θα μπορούσε να είναι απλή: