ΣΥΡΙΖΟΣΟΥΡΓΕΛΑΡΑΔΙΚΟ: Μια πολιτική «φούσκα» που σκάει με πάταγο

Του ΑΡΙΣΤΕΡΟΥ ΨΑΛΤΗ

Και τώρα τι θα κάνει η Δεξιά χωρίς την Παπακώστα;  

Τι θα κάνει το κέντρο χωρίς την Μαριλίζα; 

Και τι θα κάνει η… Αριστερά χωρίς τον Κουρουμπλή;

Συγκλονισμένο είναι το πολιτικό σύστημα από τον ανασχηματισμό με σφραγίδα Τσίπρα. Τέτοια διεύρυνση δεν την περίμενε κανείς. Μιλάμε για κανονικό διεμβολισμό, καλύτερο κι από αυτόν του τουρκικού πλοίου στο ελληνικό που «κατάπιε» η αριστεροδέξια κυβέρνηση.

Αλλά για να μιλήσουμε σοβαρά. Μέχρι τώρα όλοι έλεγαν ότι ο πρωθυπουργός είναι μετρ των πολιτικών κινήσεων. Ότι είναι τουλάχιστον… Ανδρέας Παπανδρέου για να μην πούμε ότι τον ξεπερνά κιόλας. Έτσι δομήθηκε τα τελευταία 4 χρόνια το προφίλ του Αλέξη Τσίπρα. Ως ο νέος πολιτικός, ο άφθαρτος, που τον εμπιστεύονται όλοι και που μπορεί να «κλέβει» ψήφους και πρόσωπα από όλους τους χώρους. Τελικά αποδεικνύεται ότι πρόκειται για μια πολιτική «φούσκα» που σκάει με πάταγο , ανάλογο του ύψους στο οποίο ανέβηκε χωρίς κανένα λόγο.

Οι κινήσεις του δείχνουν απελπισία, πανικό γιατί χάνει την εξουσία, αγωνία για την επόμενη ημέρα, τη δική του και του ΣΥΡΙΖΑ. 

Καλά για το μέλλον της Αριστεράς τι να πούμε. Το έχει σαμποτάρει εδώ και καιρό. Δεν υπάρχει Αριστερά μετά τον Τσίπρα, παρά μόνο καμένη γη. Και… Καμμένος βεβαίως, διότι ο Τσίπρας αποδεικνύει ότι βρίσκεται σε πολιτική ομηρεία από τους Ανεξάρτητους Έλληνες.

Δεν μπορεί να μιλάμε για διαζύγιο στην κυβέρνηση εδώ και τόσους μήνες και στο τέλος να αυξάνονται τα στελέχη των ΑΝΕΛ που αναλαμβάνουν υπουργεία. Δεν μπορεί μια ολόκληρη χώρα να στηρίζεται στους τελειωμένους ψεκασμένους της λαϊκής δεξιάς. Κάποιο λάκκο έχει η φάβα, από κάπου τον κρατά τον Αλέξη ο Πάνος. Και δεν είναι οι ψήφοι στη Βουλή. Κάτι άλλο πιο βαθύ υπάρχει και το ξέρουν μόνον οι ίδιοι.

Το πολιτικό συμπέρασμα από το νέο κυβερνητικό σχήμα είναι ένα:  

ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΣΥΡΙΖΟΤΣΑΡΛΑΤΑΝΟΠΛΗΚΤΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: «Κοψοχερισμός»

Toυ ΑΡΙΣΤΕΡΟΥ ΨΑΛΤΗ

Τους τελευταίους μήνες στην Ελλάδα έχει ενσκήψει μια περίεργη… επιδημία. Λέγεται «κοψοχερισμός» κι έχει σχέση με το πώς βλέπουν πλέον οι «διάσημοι» Έλληνες την κυβέρνηση της Αριστεράς.  

Για το πώς την βλέπει ο απλός λαός που πίστεψε τις μπαρούφες δεν μπορούμε να το ξέρουμε, φανταζόμαστε ότι το δείχνει το ποσοστό κάτω από 20% που παίρνει ο ΣΥΡΙΖΑ στις δημοσκοπήσεις.

Όμως, όλοι αυτοί οι «διάσημοι» που βγαίνουν ο ένας μετά τον άλλον και ξορκίζουν το κακό που τους βρήκε έχουν πολύ πλάκα.  

Ψήφισαν τον Τσίπρα κι όχι μόνο. Είναι όλοι αυτοί που του έδωσαν τη δύναμη και του άνοιξαν το δρόμο για να καταλάβει την εξουσία. Που άνοιξαν πόρτες για να μπει το «παιδί των Εξαρχείων», το πρώην κνιτάκι που κανείς δεν εμπιστευόταν αλλά έπρεπε να κυβερνήσει στην Ελλάδα της κρίσης.

Λειτούργησαν, άθελά τους ή έναντι αμοιβής (υλικής και άλλης) ως πολιτικοί μάνατζερ ενός πολιτικού αστέρα που είχε ανάγκη από μανατζάρισμα για να βγει μπροστά. Όπως ο Ψινάκης πήρε πιτσιρικά τον Ρουβά και τον έκανε αστέρι, έτσι κι όλοι αυτοί ανέλαβαν να κάνουν… κοστούμι το ταγάρι.

Όλοι αυτοί βεβαίως κόλλησαν τον «κοψοχερισμό» εσχάτως αφού κατάλαβαν το μέγεθος της απάτης, όμως, είναι πολύ αργά για δάκρυα και καθόλου δεν τους λυπόμαστε. Φταίνε και οι ίδιοι για τη ζημιά που υπέστη η χώρα.

Πάρτε για παράδειγμα τη Γιάννα. Επειδή της πήραν το διπλωματικό διαβατήριο και η δύστυχη θα πρέπει να κάθεται στην ουρά για εισιτήριο αεροπλάνου, θυμήθηκε πόσο την πρόδωσαν οι αριστεροί φίλοι της. 

Τι δράμα για την μεγάλη κυρία της Ελλάδας. Θα λέγεται πλέον Dama Drama μ’ αυτό που έπαθε. 

Να την πουλήσει έτσι ο Αλέξης που τον στήριξε τόσο πολύ. Που του άνοιξε τις πόρτες της Αμερικής και του ιδρύματος Κλίντον; Που του έδωσε μέχρι και τον γιο της για υποστηρικτή του «νέου» που ήρθε στην Ελλάδα για να διώξει το «παλιό;».

Δεν λέμε βεβαίως αν υπήρξε και άλλου είδους «ενίσχυση», αυτά είναι θεωρίες συνωμοσίας. Ξαφνικά η Γιάννα είδε το φως το αληθινό. Και πόσο συγκινηθήκαμε. Να την πατήσει έτσι ολόκληρη Γιάννα, λες και είναι ο… Λάκης Λαζόπουλος; Ο οποίος έκανε μια χαρά τη δουλειά του στον καλλιτεχνικό και τηλεοπτικό χώρο. Τον Τσίπρα τον έβαλε στα σαλόνια μας, τη ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ τους έβγαλε και ο «γύφτος» έγινε το φερέφωνο της αριστερής εξουσίας. Μέχρι που και αυτός «πουλήθηκε» από τον Αλέξη κι έμεινε… με ένα χέρι. Το άλλο το έκοψε γιατί μ’ αυτό είχε ψηφίσει ΣΥΡΙΖΑ.

Αμ η Χαρούλα με τα δεξιά χέρια μέσα στα κόκκινα γάντια; Τι συγκίνηση να έχει ξεγελαστεί πλέον κι αυτή από το σύστημα που πίστεψε και υπηρέτησε. «Δεν φαντάστηκα πως θα το οικειοποιηθεί ο ΣΥΡΙΖΑ. Δεν θεωρώ λάθος που πήγα να τραγουδήσω για μια μερίδα απολυμένων γυναικών ούτε με νοιάζει η κακόβουλη κριτική, έχω μέσα μου τη δική μου φωνή δικαιοσύνης που με ησυχάζει. Αλλά, βρε παιδί μου, δεν έπρεπε να πάω στο Σύνταγμα».

Εσχάτως ο Γιάννης Ζουγανέλης, Συριζαίος κι αυτός έκανε σχεδόν δήλωση μετάνοιας. «Γοητεύομαι και απογοητεύομαι από αυτούς όλους. Δηλαδή παίρνω θάρρος, αλλά τρώω αμέσως κατραπακιές. Γενικά είμαι απέναντι στην εξουσία, δεν έχω ταυτιστεί ποτέ. Έχω ξεχωρίσει πολιτικούς από όλες τις παραστάσεις που έχουν μία ποιότητα και μία αισθητική».

Ο Δημήτρης Πιατάς είχε πει πρόσφατα: «Ούτως ή άλλως είμαστε εγκλωβισμένοι. Όχι βέβαια (δεν δικαιώθηκα από την ψήφο μου στον ΣΥΡΙΖΑ), αιχμάλωτος πολέμου είμαι, ξέρετε, Γενεύη, τα δικαιώματά μου θέλω, πρόσφυγας στη χώρα μου είμαι και τουλάχιστον οι πρόσφυγες θέλουν να φύγουν, εγώ δεν έχω πού να πάω. Δεν έχω ψευδαισθήσεις».

Στους κοψοχέρηδες και ο ηθοποιός Ντίνος Καρύδης ο οποίος δήλωσε: «Άνθρωπος είμαι κάνω λάθη … εδώ ο Ιησούς διάλεξε για μαθητή του τον Ιούδα. Και ήταν και Θεός.», ενώ η Δήμητρα Ματσούκα που είχε κάνει και λογαριασμό στο Instagram για τον Αλέξη είπε πρόσφατα: 

KOINΩΝΙΑ και ΠΟΛΙΤΙΚΗ στην ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΠΑΝΑΝΙΑ: O Βαρουφακισμός μέσα μας!!!

Toυ "ΑΡΙΣΤΕΡΟΥ ΨΑΛΤΗ"

Η φωτογραφία του Γιάνη Βαρουφάκη από την Κ.Ο. του ΣΥΡΙΖΑ να κάθεται οκλαδόν ήταν προφανώς μια από τις γνωστές επικοινωνιακές μπαρούφες. Στυλάκι άνετο, πουκαμισάκι έξω από το παντελόνι, και στάση... καφενείου ή από εκείνες τις μέρες στα αμφιθέατρα όπου όλοι κάθονταν κάτω κάνοντας... επανάσταση του ποδαριού.



Ο Βαρουφάκης είναι φανερό ότι φτιάχνει το προφίλ του. Είναι φανερό ότι χαράσσει τη δική του ατζέντα, είτε για να βγάλει λεφτά αργότερα σε διαλέξεις... αντιμνημονιακού χαρακτήρα είτε για να κάνει αντιμνημονιακό κόμμα όταν ο Τσίπρας γίνει Κομανέντσι. Όπως και να έχει κερδισμένος θα είναι ένας πολιτικός που αφού κατάφερε να αναρριχηθεί στην οικονομική επιστήμη αν και ελάχιστος, τώρα κάνει εισπήδηση και στην πολιτική.



Αν θέλουμε να είμαστε εντάξει, το παίζει το επικοινωνιακό παιχνίδια πολύ καλά και του βγαίνει. 


Ένας δημοσιογράφος της στρατευμένης Αριστεράς, από αυτούς που βγάζουν μεροκάματο από την ανοησία της κυβέρνησης, έλεγε στο Mega όταν κάποιος κατηγόρησε τον Βαρουφάκη: «Ναι αλλά στην Κρήτη είχε 2,5 χιλιάδες κόσμο». 


Πράγματι, έτσι είναι, πολύς κόσμος, selfies με τον μέγα οικονομολόγο και τη Δανάη Στράτου, τσικουδιές και μπαρούφες για να περνάει η ώρα καλοκαιριάτικα. 


Αυτός είναι ο Βαρουφάκης και θα πετύχει, αν ο ελληνικός λαός το θελήσει. Και προς το παρόν τέτοιους θέλει. Για να ακριβολογούμε, μπορεί ο Βαρουφάκης να... απέθανε (από τις διαπραγματεύσεις) αλλά ο Βαρουφακισμός είναι εδώ και έχει μπει για τα καλά στο πετσί του πολίτη.



Αν θέλετε είναι μια συνέχεια της Μεταπολίτευσης. Ένα σύμπτωμα της σαθρής κοινωνίας και του άθλιου πολιτικού συστήματος είναι οι Βαρουφάκηδες της Ελλάδας.  


Ποια είναι τα χαρακτηριστικά τους;  


Αμφιβόλου σοβαρότητας σπουδές, τζάμπα μαγκιά με τα λεφτά των άλλων, κουβέντες καφενείου, λαϊκισμός του χειρίστου είδους, κανένα πουκαμισάκι έξω, η ξανθιά γκόμενα δίπλα, ουζάκι και καλοπέραση, μια μηχανή για σούζες και μια συμπεριφορά νταβραντισμένου εφήβου που πρώτη φορά βλέπει γυναίκα. 


Πόσοι χιλιάδες Έλληνες δεν είναι έτσι; 


Πόσοι δεν έχουν ως πρότυπό τους τον Βαρουφάκη; 


 Φραπεδιά, χαρτζιλίκι από τον παππού, τεμπελχανία και στο τέλος «φταίνε οι πολιτικοί, οι επιχειρηματίες, τα λαμόγια, οι δημόσιοι υπάλληλοι» και κάθε άλλος σ' αυτή τη χώρα που μπορεί να έχει πετύχει γιατί τρύπησε το παντελόνι του στα θρανία.


Ο Βαρουφακισμός είναι ό,τι ακριβώς ήθελε η ελληνική κοινωνία του καφενέ που δεν έχει άλλη δουλειά να κάνει παρά να κατηγορεί, να βρίζει, να μουτζώνει και μετά να βγάζει το άχτι του στην κάλπη ψηφίζοντας τους ίδιους.  


«Σαρξ εκ της σαρκός» είναι ο υπουργός Οικονομικών, απλά βρήκε κι άλλους καφενόβιους στον ΣΥΡΙΖΑ και έδεσε το γλυκό.



Δυστυχώς η Ελλάδα δεν μπορεί να εκσυγχρονιστεί. 


Δεν μπορεί να «μεταρρυθμιστεί» απλά γιατί:

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΜΠΑΝΑΝΙΑ: Ξεφτιλίσατε την Αριστερά. Ντροπή σας.

Γράφει ο ΑΡΙΣΤΕΡΟΣ ΨΑΛΤΗΣ

Είμαι αριστερός, τι να κάνουμε, έχω αυτό το… κουσούρι. Εδώ κάποιοι έχουν άλλα κι άλλα κουσούρια εδώ θα κολλήσουμε.  


Μεγάλωσα, όχι στις αγκάλες του ΚΚΕ, δεν μου έμαθαν την Τρίτη Διεθνή από κούνια, δεν κόλλησα ποτέ αφίσες του Κόμματος, ούτε προσκύνησα τα ιερά τοτέμ της Σοβιετικής Ένωσης.
Είμαι από τους άλλους, τους ρομαντικούς που πίστεψαν σε μια ευρωπαϊκή αριστερά που δεν θα είχε καμιά σχέση με τον ανύπαρκτο σοσιαλισμό του Στάλιν και που θα πολεμούσε τον Θατσερισμό. Έναν ανθρωπιστικό ρεαλισμό σε μια πολιτική κατεύθυνση που θα είχε ως βασική αρχή την «κυριαρχία των άξιων». Που δεν θα είχε σχέση με λαμόγια και νταβατζήδες. Που δεν θα έκανε κωλοτούμπες ούτε θα ήταν «ανεμοδούρας» να γυρνά από εδώ κι από εκεί, όπου φυσάει ο άνεμος.


Κι εκεί κάπου αυτή η Αριστερά καταλάβαμε ότι ήταν στα όνειρά μας, μια ιδέα, ένας στόχος, μια Ιθάκη. Τουλάχιστον κι εγώ και πολλοί άλλοι μείναμε ρομαντικοί στην ιδέα της Αριστεράς όπως εμείς την φτιάξαμε στη φαντασία μας.


Και ξάφνου έρχεται ο Αλέξης και μας λέει «εγώ είμαι αριστερός, εγώ εκφράζω την αριστερή ιδεολογία στην Ελλάδα». Και όλοι εμείς οι ρομαντικοί… μείναμε κόκκαλο.  


Μα αριστερός ο αιώνιος φοιτητής, ο λουφαδόρος των Πανεπιστημίων, ο καταληψίας... χωρίς αιτία;  


Αριστερός ο πρώην Κνίτης μαζί με όλους τους άλλους του Κόμματος που κόλλαγαν αφίσες και ορκίζονταν στο όνομα του Πατερούλη που έσφαξε μερικά εκατομμύρια αντιφρονούντων; 


Αυτή είναι η έκφραση της ευρωπαϊκής αριστεράς;


Όλοι εμείς οι ιδεολόγοι κάναμε υπομονή αφού το 3% δεν έδινε και πολλά περιθώρια για όνειρα διακυβέρνησης. Και να που το μνημόνιο έκανε το θαύμα του: 


Οι άπλυτοι από άποψη όχι από έλλειψη σαπουνιού, οι αριστεροί του Ντα Κάπο και μερικοί περιφερόμενοι στα Εξάρχεια έκαναν κόμμα Αγανακτισμένων και σιγά – σιγά έφτασαν στην εξουσία.  


Πρώτη φορά Αριστερά, είπαμε κι εμείς οι ιδεολόγοι, ας δούμε τι θέλουν να κάνουν. Και τρεις μήνες μόνο χρειάστηκαν για την πλήρη κατάρρευση της φαντασίωσής μας ότι ένα «αριστερό» κόμμα μπορεί να κάνει το όνειρό μας πραγματικότητα για την κυριαρχία της Αριστεράς στην Ελλάδα.


Μα είναι δυνατόν αυτό το πράμα να είναι αριστερό; 


Που κάνει σύμπραξη με ό,τι πιο άθλιο έχει βγάλει η δεξιά, που το ψέκασμα έχει γίνει ιδεολογία και της Κουμουνδούρου;


Είναι αριστερά να ανέχεται τον αρχηγό της να φιλάει όποιο χέρι παπά βρίσκει μπροστά του αλλά παράλληλα να δηλώνει άθεος;


Που ανέχεται να πηγαίνουν βόλτα στα νοσοκομεία τα λείψανα της Αγίας Βαρβάρας και να κάνουν εμπόριο ελπίδας; Οι άθεοι που είχαν ως μόνο θεό τους τον Λένιν να έχουν φτάσει στο έσχατο αυτό σημείο του εθνολαϊκισμού και της ψευτοθρησκευτικής προσήλωσης;


Τι αριστερό έχει που έχουν βάλει τον Μπαλτά τον μαρξιστή στο υπ. Παιδείας και διαλύει τα πάντα ενώ λέει ότι μισεί τα ιδιωτικά σχολεία στην Ελλάδα και σκέφτεται να τα καταργήσει;


Είναι αριστερό να έχεις τη Ραχήλ Μακρή να κλαίει στην ΕΡΤ μαζί με τα λαμόγια της ΠΟΣΠΕΡΤ για να μαζέψει κανένα ψηφαλάκι;


Είναι αριστερό να χορεύουν, να αγκαλιάζονται και να φιλιούνται στο Σύνταγμα με τις καθαρίστριες και να τις ανακηρύσσουν σύμβολα του αντιμνημονιακού αγώνα;


Τι το αριστερό έχει να γεμίζεις μπάφους την Αθήνα και να το παίζεις προοδευτικός στηρίζοντας σύμφωνα συμβίωσης με αδερφές και παλικάρια;