"Κόμμα = Ομάς ανθρώπων, ειδότων ν' αναγιγνώσκωσι και ν' αρθογραφώσιν εχόντων χείρας και πόδας υγιείς, αλλά μισούντων πάσαν εργασίαν, οίτινες ενούμενοι υπο ένα οιονδήποτε αρχηγόν, ζητούσι ν' αναβιβάσωσιν αυτόν δια παντός μέσου εις την έδραν πρωθυπουργού, ίνα παρέχη αυτοίς τα μέσα να ζώσι χωρίς να σκάπτωσι"
Εμμανουήλ Ροΐδης , Έλληνας πεζογράφος και κριτικός (1836-1904)


Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΑΛΕΞΙΑΔΗΣ Π.. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΑΛΕΞΙΑΔΗΣ Π.. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

ΣΥΡΙΖΑίοι REBRAND-ΙΣΜΕΝΟΙ ΕΘΝΙΚΟΙ ΣΟΥΡΓΕΛΟ-ΤΣΟΓΛΑΝΟ-ΞΕΦΤΙΛΑΡΑΔΕΣ: Η ανατομία του «Τσιπρισμού»

 

Του Παύλου Αλεξιάδη

Ο ιστορικός του μέλλοντος θα χωρίσει την πολιτική βιογραφία του Αλέξη Τσίπρα σε δύο μέρη.

Στο πρώτο μέρος θα περιγράφει τα χρόνια του ΣΥΡΙΖΑ, την ανάδειξη του στην ηγεσία, την διχαστική πολιτική του, το καταστρεπτικό πέρασμα του από την πρωθυπουργία της χώρας και την τραγελαφική του πτώση.

Στο δεύτερο μέρος θα περιγράφει την προσπάθεια επανεισδοχής του στα πολιτικά πράγματα, την προδοσία και καταγγελία των παλιών του συντρόφων, τις ευφάνταστες εξαγγελλίες και την αποχή από την πραγματικότητα.

Στην πρώτη εποχή είχαμε να κάνουμε με την βάρβαρη αριστερά των «τρόλ», του διχασμού, του μίσους, της δημιουργικής ασάφειας και του εγκληματικού καλοκαιρού του 2015. Τότε αντιμετωπίζαμε την κανονική αριστερά, αυτό το ιδεολογικό μόρφωμα που είχε διαμορφώσει η μεταπολιτευτική Ελληνική πραγματικότητα.

Σήμερα όμως δεν έχουμε να κάνουμε με την αριστερά του τότε.

Σήμερα ο Αλέξης Τσίπρας, θέλοντας να αποβάλει το παρελθόν του, εισάγει στην πολιτική μας ιδεολογία ένα νέο φαινόμενο αυτό του «Τσιπρισμού».

Ιδεολογία καθαρά προσωποπαγής. Χωρίς αυτόν δεν θα δημιουργούνταν και μετά από αυτόν δεν θα υπάρχει. Εκπροσωπεί την ουτοπία, πλάθει μύθους του παρελθόντος που αναφέρονται και συγκινούν ένα ιδεολογικά γερασμένο κοινό.

Αλλά πάνω από όλα χρησιμοποιεί τις παλιές μεθόδους της βαρβαρότητας, την δημαγωγία, τις ψηφιακές στρατιές των  «τρόλ», την λαϊκίστική εξαχρείωση, την τοξικότητα, το μίσος για τους αντιπάλους. Ας μην αυταπατόμαστε, όπως και το 2015 έτσι και σήμερα ο «Τσιπρισμός» ποντάρει στον εκτσογλανισμό της κοινωνίας. Μόνον στον βούρκο αυτόν αισθάνεται δυνατός και ότι μπορεί να μεγαλουργήσει.

Τέλος, βλέπουμε ότι ο «Τσιπρισμός» εισάγει στην πολιτική μας ζωή νέα πρόσωπα. Αυτό εκ πρώτης όψεως φαίνεται καταπληκτικό αλλά η έως τώρα παρουσία και η έκθεση τους αποκαλύπτει…

 

ΣΥΡΙΖΑίικα REBRAND-ΙΣΜΕΝΑ ΕΘΝΙΚΑ ΞΕΦΤΙΛΙΣΜΕΝΑ ΣΟΥΡΓΕΛΑ: Ένας γέρος…

 Uploaded Image 

 

Του Παύλου Αλεξιάδη

Κουράστηκε τόσον καιρό στο περιθώριο να είναι.

Και αν εμφανίστηκαν αντικαταστάτες του, όλοι αποδειχθήκαν ψευδοπροφήτες. Κανένας τους δεν φτούρησε. Κανένας δεν είχε την φινέτσα του.

Αχ! Οι ήμερες του ’10 και του’11 με την κάτω και την πάνω πλατεία και τον λαϊκισμό τους. Ω, ναι! Μέρες του ‘15 με τους θριάμβους, τις αγωνίες και τις κωλοτούμπες. Η νοσταλγία τον βαραίνει. Το δίχως άλλο έπρεπε να δράσει.

Έκαμε ίδρυμα και τα πεπραγμένα του κατέγραψε σε βιβλίο. Μόνον που το βιβλίο εκείνο περισσότερο με απολογητικό υπόμνημα έμοιαζε παρά με αναστοχασμό αξιομνημόνευτων στιγμών. Δεν μας παραξενεύει αυτό αφού όλη η πορεία του από τον πολιτικό βίο, όλη η διακυβέρνηση της χώρας από το 2015 έως το 2019 είναι άξια μόνον ενός απολογητικού υπομνήματος.

Τώρα μες στων άθλιων πολιτικών γηρατειών την καταφρόνια σκέπτεται πόσο λίγο χάρηκε τα χρόνια που είχε και δύναμη και λόγο.

Η φιλοδοξία τον τρώει, θέλει να επανέλθει. Τον ευνοούν και οι συνθήκες, όπως και να το κάνουμε. Είναι η αντιπολίτευση ορφανή και η κυβέρνηση φέρεται να κλυδωνίζεται.

Ο γέρος λέει: « Αφού το έκανα και τότε θα το κάνω και τώρα».

Και στο προσκήνιο βγαίνει. Μανιφέστα εκδίδει και προσωπικότητες προσπαθεί να μαζέψει.

Ένας πολιτικά γέρος είναι όμως, τι νέο έχει να δώσει;

Κατεστραμμένος χώρος είναι η αριστερά, τι φταίνε και οι οπαδοί του. Ζητάνε οι ταλαίπωροι να μπαλωθούν.

Ας…

ΕΘΝΙΚΟΙ ΞΥΛΟΛΙΟΠΛΗΚΤΟΙ ΣΟΥΡΓΕΛΟΞΕΦΤΙΛΑΡΑΔΕΣ: Η εξάπλωση του Καρυστιανισμού

Του Παύλου Αλεξιάδη

Ο συνδυασμός ήταν ακαταμάχητος, ευφυέστατος και τρομακτικός
.

 Πρώτον, και πάνω από όλα, τα σύμβολα.

Το πιο αρχαίο και πιο θεοποιημένο σύμβολο διαχρονικά σε όλες τις κοινωνίες, η μάνα που θρηνεί για το παιδί της. Η Δήμητρα για την Περσεφόνη, η Ίσιδα, η Παναγία για τον Χριστό πάνω στον σταυρό. Όλα σύμβολα τρομερά που έχουν πλάσει αυτό το πανίσχυρο αρχέτυπο στο συλλογικό ασυνείδητο του λαού μας.

Δεύτερον, η αγανάκτηση της κοινωνίας, αναμενόμενη και δικαιολογημένη. Από το «θα μπορούσα να είμαι εγώ σε αυτό το τρένο» έως την υστερική εξεύρεση αποδιοπομπαίων τράγων για να καλύψουμε και να απαρνηθούμε άρον, άρον τις ευθύνες μας σαν κοινωνία γιατί επί τόσες δεκαετίες είχαμε ανεχθεί και ταυτίσει τις τύχες μας με το Ελληνικό βαθύ κράτος που μέσα στην προκλητική βολικότητα του προκάλεσε την τραγωδία των Τεμπών. «Πολλές οι αμαρτίες, που θα διαβάσουν οι γενεές όταν μας παρομοιάσουν με το πορτρέτο του Dorian Gray».

Τρίτον, ο προϋπάρχων φανατισμός του δήθεν αντισυστημικού με τις μόνιμες αντισυμβατικές απόψεις που, τάχα, πάνε κόντρα στο ρεύμα. Πολλά τα στάδια που έχουν γαλβανίσει αυτόν τον αντισυστημικό- συνομοσιολογικό- εθνολαϊκίστικό φονταμενταλισμό: Οι «Αγανακτισμένοι» και οι «Δεν πληρώνω» των ετών 2010-12, οι οπαδοί του «Όχι» το ’15, οι αρνητές του κορωνοϊού και αργότερα μαχητές κατά των εμβολίων. Τελειοποιημένος φανατισμός που έχει πλάσει συμπαγείς και συντεταγμένες κοινωνικές ομάδες έτοιμες να χυμήξουν σε κάθε περίσταση.

Και έτσι έχουμε τον συνδυασμό βόμβα: Το πανάρχαιο ιερό σύμβολο, την αγανάκτηση μπροστά στην συνειδητοποίηση των ευθυνών μας που οδήγησαν στην τραγική πραγματικότητα και τέλος ο (πανταχού παρών) αντισυστημικός φονταμεταλισμός. Με αυτά τα χαρακτηριστικά πλάστηκε το προϊόν μας, ο Καρυστιανισμός! Ένα ιδεολογικό δημιούργημα απαξίωσης των πάντων έτοιμο προς εκμετάλλευση. Πρόθυμα εμφανίστηκαν αμέσως και τα μέσα και τα συμφέροντα της εκμετάλλευσης, καναλάρχες και ομαδάρχες. Τους ξέρουμε τους προκομμένους, να τα λέμε τώρα;
 

Η εξάπλωση ήταν άμεση και ραγδαία. Κανένας δεν είχε να αντιτείνει τίποτε εμπρός στους οπαδούς του νέου δόγματος.

Τα επιχειρήματα και οι «ειδήσεις», που ήταν πολλές φορές αντιφατικές, διαδέχονταν η μία την άλλη. Ο Γκέμπελς είχε πει ότι ένα ψέμα που επαναλαμβάνεται συνέχεια στο τέλος γίνεται αλήθεια. Παντού όπου και να γυρνούσες το μάτι σου συναντούσες τα ξυλόλια, τα «απόρρητα στρατιωτικά φορτία», τις δολοφονίες που έγιναν κατά εντολή Μητσοτάκη κτλ.

Νέοι προσήλυτοι ξεφυτρώνουν από παντού. Οι οπαδοί της κυβέρνησης, πριν τοσούτον υπερφίαλοι, συνεσταλμένοι τώρα και δειλοί με βία απομακρύνονται από τις συζητήσεις και τις πλατείες.

Ο Καρυστιανισμός κυριαρχεί, τίποτα δεν μπορεί να του αντισταθεί στον διάβα του, είναι παντού. Τα κηρύγματα του μόνον σαν βίαιες και επαναλαμβανόμενες εκρήξεις ηφαιστείου μπορούν να παρομοιαστούν. Η δικαιοσύνη στο στόχαστρο, οι θεσμοί ως απαξιωμένοι στοχοποιούνται, στο τέλος έρχεται η σειρά της ελευθερίας του λόγου και της ίδιας της δημοκρατίας….

Στην παρέλαση της 25ης Μαρτίου στην Θεσσαλονίκη φοιτητές στρατιωτικής σχολής κραύγασαν συνθήματα όχι τόσο για να τιμήσουν την νεκρή συμφοιτήτρια τους στο δυστύχημα των Τεμπών (αυτό μπορούσαν να το κάνουν και πριν δύο χρόνια) αλλά για να δηλώσουν ταύτιση με την πολιτική ιδεολογία των ημερών.  

Τις τελευταίες ημέρες ιεροφάντες του νέου δόγματος μέλη της ΕΣΗΕΑ άσκησαν πειθαρχική δίωξη σε δημοσιογράφο γιατί απλώς άσκησε κριτική στον Καρυστιανισμό. Το νέο δόγμα δεν ανέχεται αμφισβητήσεις…

Και τώρα έχει κάποιες ήμερες που οι πυρσοί του Καρυστιανισμού έχουν κοπάσει τις φλόγες τους. Τα δημοσιεύματα σταμάτησαν την σφοδρή συχνότητα τους, οι αρχιερείς και τα ιερά είδωλα σιωπούν.  

Μα πως; Γιατί; 

Είναι τα πορίσματα, είναι οι αντιφάσεις, είναι τα γνήσια βίντεο, είναι οι συνήγοροι των οικογενειών που μιλάνε- για πρώτη φορά- για την εκμετάλλευση της μνήμης των αδικοχαμένων παιδιών

Τα αγιοποιημένα ινδάλματα...