Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΚΤΙΣΤΑΚΗΣ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΚΤΙΣΤΑΚΗΣ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
ΣΥΡΙΖΟΣΤΑΛΙΝΟΦΑΣΙΣΤΑΡΑΔΙΚΟ: Πώς να προστατευθεί πραγματικά το τεκμήριο αθωότητας
Γράφει ο Γιάννης Κτιστάκις
Επίκουρος καθηγητής της Νομικής Σχολής του ΔΠΘ.
Με αφορμή τις προ ολίγου καιρού πρωθυπουργικές δηλώσεις από το βήμα της Βουλής για την υπόθεση «Ριχάρδου», είχε τονιστεί από τον νομικό και δικαστικό κόσμο η υποχρέωση κάθε Ελληνα κρατικού αξιωματούχου, όσο υψηλόβαθμος κι αν είναι, να σέβεται το τεκμήριο αθωότητας. Η υποχρέωσή του, δηλαδή, να μην προβαίνει σε δημόσιες αξιολογικές δηλώσεις αναφορικά με εν εξελίξει ποινικές υποθέσεις, ακόμη κι αν αυτές έχουν κριθεί σε πρώτο ή δεύτερο βαθμό Δικαιοσύνης.
Η προστασία του τεκμηρίου αθωότητας έχει τις ρίζες της στη Γαλλική Επανάσταση και στόχευε αρχικώς στην προστασία του κατηγορουμένου από τη μεροληπτική δικαιοσύνη. Σήμερα, ωστόσο, με τη φοβερή άνθηση των μέσων μαζικής επικοινωνίας, οι διαρκώς αυξανόμενοι παραβάτες του είναι οι κυβερνητικοί παράγοντες (και όχι οι δικαστές), οι οποίοι επιχειρούν επικοινωνιακές παραστάσεις καταλογισμού ποινικών ευθυνών για να επηρεάσουν την ποινική δικαιοσύνη. Η σημερινή, επομένως, προσβολή του τεκμηρίου αθωότητας ισοδυναμεί με κυβερνητική απόπειρα χειραγώγησης των ποινικών δικαστών. Αυτή η διαπίστωση οδήγησε το 2016 την Ευρωπαϊκή Ενωση να υιοθετήσει την Οδηγία 2016/262/ΕΕ.
Λόγω της σημασίας του, η ελληνική έννομη τάξη κατοχυρώνει το τεκμήριο αθωότητας σε δύο υπερνομοθετικής ισχύος διατάξεις, δεδομένου ότι αποτελεί αναπόσπαστο στοιχείο της ορθής διεξαγωγής της διαδικασίας («δίκαιη δίκη»): εκείνες της Ευρωπαϊκής Σύμβασης των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και του Διεθνούς Συμφώνου Ατομικών και Πολιτικών Δικαιωμάτων. Ο Ελληνας νομοθέτης, μάλιστα, προχώρησε (ορθώς) πιο πέρα το 2010, προβλέποντας ότι τυχόν παραβίαση των διεθνών αυτών διατάξεων οδηγεί στην απόλυτη ακυρότητα της ποινικής διαδικασίας (άρθρο 11 του νόμου 3904/2010).
Επειδή όλα αυτά είναι γνωστά, έχουν δε οδηγήσει επανειλημμένως το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου στην έκδοση καταδικαστικών αποφάσεων εις βάρος της Ελλάδας, είναι αδικαιολόγητη η επιλογή του υπουργείου Δικαιοσύνης να «λειάνει» το δικαίωμα στο τεκμήριο αθωότητας και να αφήσει απροστάτευτο τον κατηγορούμενο έναντι των Ελλήνων κυβερνητικών αξιωματούχων. Γιατί τι άλλο επιχειρεί να κάνει με το νομοσχέδιο για το τεκμήριο αθωότητας που κατατέθηκε προ ημερών στη Βουλή;
Η κύρωση που προβλέπει το νομοσχέδιο είναι η επιδίκαση χρηματικής ικανοποίησης ύστερα από χρονοβόρες δικαστικές μάχες σε τρεις βαθμούς πολιτικής δικαιοσύνης.
Ωστόσο, το πρωταρχικό ζητούμενο δεν είναι η χρηματική ικανοποίηση, όπως έχει τονίσει το ίδιο το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο στις καταδικαστικές του αποφάσεις. Κάθε προσπάθεια θεραπείας της προσβολής του τεκμηρίου αθωότητας πρέπει να έχει σε πρώτο πλάνο την άμεση και αποτελεσματική απάλειψη των συνεπειών προσβολής για το θύμα. Ο ύποπτος ή ο κατηγορούμενος είναι στο κέντρο της προστασίας. Τη θέση αυτού επιχειρεί να δυσχεράνει ο αξιωματούχος, όταν αποπειράται με δημόσιες δηλώσεις να επηρεάσει τη Δικαιοσύνη. Με άλλα λόγια, ορθό είναι να τιμωρούνται οι παραβάτες, αλλά αυτό δεν είναι πρωτεύον. Πρωτεύον είναι να «επιδιορθωθεί» άμεσα η ποινική διαδικασία, την οποία σκοπίμως αποπειράθηκε να διασαλεύσει (ή τη διασάλευσε) ο κυβερνητικός αξιωματούχος.
Μόνος, λοιπόν, τρόπος θεραπείας είναι...
Ετικέτες
ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ,
ΕΦΑΡΜΟΓΗ ΝΟΜΩΝ,
ΚΑΘΑΡΜΑΤΑ,
ΚΤΙΣΤΑΚΗΣ,
ΠΑΡΑΚΜΗ,
ΣΟΥΡΓΕΛΑ,
ΣΥΡΙΖΑ,
ΦΑΣΙΣΜΟΣ
ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΚΑΤΣΑΠΛΙΑΔΟΠΛΗΚΤΗ ΜΠΑΝΑΝΙΑ: Ο δικαστικός ακτιβισμός ή αιδώς Αργείοι
Γράφει ο Γιώργος Κτιστάκης
Διδάκτωρ Νομικής, εισαγγελέας Εφετών
Διδάκτωρ Νομικής, εισαγγελέας Εφετών
Με ανακοινώσεις τους (12/12/18) δύο δικαστικές ενώσεις μας κάλεσαν να προβούμε σε δηλώσεις διακοπής παραγραφής για «α)… ενόψει προσφυγών για την αναδρομική διεκδίκηση ποσών μισθολογικών ωριμάνσεων ετών 2017-2018, β)… ενόψει προσφυγών για την αναδρομική διεκδίκηση του 13ου και 14ου μισθού». (Δηλαδή των Δώρων Χριστουγέννων, Πάσχα και άδειας). Εξ αυτών η μεν Ενωση Εισαγγελέων Ελλάδος «διατηρεί επιφυλακτική στάση σχετικά με την πιθανότητα ευδοκίμησης της υπό στοιχείο β) αξίωσης», ενώ η Ενωση Δικαστών και Εισαγγελέων προτιμάει τη διατύπωση «χωρίς να καλλιεργούμε υπερβολικές προσδοκίες για τις παραπάνω αξιώσεις μας».
Στηρίζονται βέβαια σε πρόσφατες αποφάσεις πρωτοβάθμιων κυρίως δικαστηρίων που δέχτηκαν σχετικές αγωγές και αναγνώρισαν τις σχετικές «απαιτήσεις» των δικαστικών λειτουργών.
Μένω με την εντύπωση πως οι συνάδελφοι δεν έχουν κατανοήσει τι συνέβη στην Ελλάδα το 2009-10, καθώς και ότι αυτό οφείλεται στην «πλαστή και με δανεικά ευζωία των αμέσως προηγούμενων ετών – δεκαετιών»: Δηλαδή σ" αυτό που ο, αδίκως λοιδορηθείς, κ. Θ. Πάγκαλος είπε στη λακωνικά περιεκτική φράση «όλοι μαζί τα φάγαμε».
Ολοι;
Ναι ΟΛΟΙ και ημείς ιδιαίτερα στο μέτρο που μπορούσαμε. Για τους Δικαστικούς Λειτουργούς συνίστατο στο ότι, δεν αφήσαμε τίποτα που να εισέπραξαν άλλοι υπάλληλοι στον δημόσιο τομέα και αναγόταν σε ενδεχομένως δίκαιες απαιτήσεις τους, χωρίς να το πάρουμε και εμείς (ενδεικτικό παράδειγμα οι πλασματικές εφημερίες των νοσοκομειακών γιατρών, χωρίς να κρίνω αν έπρεπε να τις παίρνουν. Το ερώτημα «συνοψίζει» κάπως την πλασματική ευζωία). Ετσι αυξήθηκαν οι αποδοχές μας προς μεγάλη μας χαρά και κανείς δεν υποπτευόταν ότι «το μέλλον προβλέπεται άνυδρο» (οι πιο οξυδερκείς το είχαν καταλάβει. Για τους Ελληνες όμως είναι ακράδαντη πεποίθηση πως «δίκιο είναι το δίκιο του εργάτη, του αγρότη, κ.λπ., κ.λπ.» και δεν κατανοούν πως το δίκαιο μπορεί να είναι μόνο ένα για όλους. Ενδεικτικό παράδειγμα που υποδηλώνει το αντίθετο είναι οι τεράστιες διαδηλώσεις κατά του σχεδίου Γιαννίτση για την ασφαλιστική μεταρρύθμιση του 2001). Και το 2010 «στέρεψε το νερό», άρχισαν οι δανειακές συμβάσεις, το δημόσιο χρέος διογκωνόταν και τελευταία καταφέραμε να το φτάσουμε στα 322,568 δισ. ευρώ (Eurostat 20/7/18), ή 180,4% του ΑΕΠ.
Κατανοώ ότι οι Δικαστικοί Λειτουργοί δεν γνωρίζουν οικονομικά και δεν ενδιαφέρονται να μάθουν. Κανείς όμως δεν πληροφορήθηκε πώς, για να εκπληρώσουμε τις δανειακές μας υποχρεώσεις, θα απαιτηθούν μερικές γενιές και εντέλει θα τις εκπληρώνουν ακόμα και τα δισέγγονά μας;
Κατά τις εκτιμήσεις των οικονομολόγων, αν ευδοκιμήσουν οι σχετικές αγωγές όλων ημών των ειδικών μισθολογίων («δικαστικοί, πανεπιστημιακοί, ένστολοι κ.λπ.»), το βάρος για τον προϋπολογισμό θα αγγίξει τα 10 δισεκατομμύρια. Δηλαδή δεν θα αρκεί το (προερχόμενο από την υπερφορολόγηση και τη μη εκπλήρωση των υποχρεώσεων του Δημοσίου, αλλά και απαιτούμενο από τις δανειακές συμβάσεις, πλασματικό κατά τα άλλα) υπερπλεόνασμα του προϋπολογισμού, άρα και αυτό θα καταβαραθρωθεί.
Αν ούτε αυτό τους λέει κάτι, τότε ίσως θα πρέπει να τους πουν τα ακόλουθα:
Ετικέτες
ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ,
ΚΤΙΣΤΑΚΗΣ,
ΞΕΦΤΙΛΙΚΙΑ,
ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ,
ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ
ΣΥΡΙΖΟΣΟΥΡΓΕΛΟΚΑΤΣΑΠΛΙΑΔΙΚΟ: Κάθε λέξη του Συντάγματος...
Γράφει ο Γιάννης Κτιστάκις
Επίκουρος καθηγητής Νομικής Σχολής ΔΠΘ
Κατά τις προγραμματικές δηλώσεις του ενώπιον του Κοινοβουλίου, την 9η Φεβρουαρίου 2015, ο κύριος Τσίπρας δήλωσε (με ιδιαίτερο στόμφο) ότι «είμαστε κάθε λέξη του Συντάγματος».
Προχθές, πάλι στο Κοινοβούλιο, μιλώντας για τον προϋπολογισμό αυτή τη φορά, μας ξαναθύμισε την «υπόσχεσή» του: «Και σήμερα, είχαμε μια ακόμη πιο σημαντική επιτυχία, την εξάρθρωση ενός δικτύου, μιας εγκληματικής οργάνωσης. Εχουμε ήδη πενήντα εννέα συλληφθέντες με χειροπέδες και φυσικά του εγκεφάλου. Και αυτό έχει μια ιδιαίτερη σημασία, διότι, ξέρετε, συνήθως για τους εγκληματίες με τα “λευκά κολάρα” δεν ασχολούνται και πολύ ούτε τα μέσα ενημέρωσης ούτε η δική σας ρητορική. Αναφέρομαι σε ένα δίκτυο ενεχυροδανειστηρίων σε όλη την Ελλάδα, το γνωστό δίκτυο “Ριχάρδος”, που είχε ξεζουμίσει τα πρώτα χρόνια της κρίσης ιδίως δεκάδες χιλιάδες, θα έλεγε κανείς, συμπολίτες μας...».
Αλήθεια, δεν γνωρίζει ο πρωθυπουργός τη διάκριση της εκτελεστικής από τη δικαστική εξουσία;
Δεν γνωρίζει το τεκμήριο αθωότητας;
Δεν γνωρίζει ότι η χώρα έχει καταδικαστεί από το Δικαστήριο του Στρασβούργου διότι υπουργοί της κυβέρνησης Καραμανλή είχαν προσβάλει εντός του Κοινοβουλίου το τεκμήριο αθωότητας πρώην πρύτανη της Παντείου, ενόσω εκείνος αντιμετώπιζε κατηγορίες ενώπιον της ελληνικής δικαιοσύνης;
Τέλος, δεν γνωρίζει ότι η Ευρωπαϊκή Ενωση εξέδωσε ειδική οδηγία, την υπ’ αριθ. 2016/343 της 9ης Μαρτίου 2016, για να σταματήσουν οι πρωθυπουργοί να σχολιάζουν την τρέχουσα αστυνομική επικαιρότητα;
Τα ερωτήματα είναι ρητορικά.
Τα ερωτήματα είναι ρητορικά.
Ασφαλώς και γνωρίζει ο πρωθυπουργός. Γι’ αυτό και έδωσε τη συγκατάθεσή του στον κύριο Κοντονή να καταθέσει τον περασμένο Ιούλιο νομοσχέδιο για την ενσωμάτωση της ανωτέρω οδηγίας. Το νομοσχέδιο αυτό αποσύρθηκε ένα μήνα αργότερα (τον Αύγουστο) από τον νέο υπουργό Δικαιοσύνης (κατόπιν εντολής του πρωθυπουργού) για επανεξέταση. Το ερώτημα, λοιπόν, είναι γιατί ο πρωθυπουργός δεν δίνει, μετά τόσους μήνες, την εντολή επανακατάθεσης και συζήτησης στο Κοινοβούλιο του αναθεωρημένου νομοσχεδίου; Η χώρα είναι υπερήμερη ως προς την ενσωμάτωση της οδηγίας. Η προθεσμία της χώρας για ενσωμάτωση της οδηγίας έχει λήξει από τον περασμένο Απρίλιο.
Αν ο πρωθυπουργός δεν δώσει άμεσα την εντολή κατάθεσης του εν λόγω νομοσχεδίου και δεν προωθήσει την άμεση συζήτησή του προς ψήφιση από το Κοινοβούλιο, τότε κάθε θύμα της προσβολής του τεκμηρίου αθωότητάς του από τον ίδιο ή τους υπουργούς του δεν θα διαθέτει αποτελεσματικό ένδικο μέσο προστασίας του ενώπιον των ελληνικών δικαστηρίων. Διότι, κατ’ επιταγήν της Ε.Ε., το εν λόγω νομοσχέδιο θα καθιέρωνε για πρώτη φορά ακριβώς αυτό: την αποτελεσματική και άμεση ένδικη προστασία του θιγόμενου από τις ενοχοποιητικές δηλώσεις των κυβερνητικών παραγόντων. Σήμερα, η μόνη προστασία που έχει ο θιγόμενος είναι η απευθείας προσφυγή στο μακρινό (τόπω και χρόνω) Στρασβούργο.
«Και όλα αυτά για τον Ριχάρδο;» θα αναρωτηθεί ο αναγνώστης.
Κατ’ αρχάς, βεβαίως, για τον Ριχάρδο και κάθε «Ριχάρδο» του οποίου ο (κάθε) πρωθυπουργός προσβάλλει τα κατοχυρωμένα από το Σύνταγμα, τις διεθνείς συμβάσεις και το δίκαιο της Ε.Ε. δικαιώματά του.
Πίσω, όμως, από τον Ριχάρδο έρχονται...
Ετικέτες
ΑΝΘΡΩΠΙΝΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ,
ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ,
ΕΘΝΙΚΗ ΔΥΣΦΗΜΙΣΗ,
ΚΑΘΑΡΜΑΤΑ,
ΚΤΙΣΤΑΚΗΣ,
ΞΕΦΤΙΛΙΚΙΑ,
ΠΑΡΑΚΜΗ,
ΣΟΥΡΓΕΛΑ,
ΣΥΡΙΖΑ
(ΣΥΡΙΖΑίικο) ΚΡΑΤΟΣ - ("Συριζώνυμη") ΕΚΚΛΗΣΙΑ: Τρία θεμελιώδη ελαττώματα της συμφωνίας Τσίπρα - Ιερώνυμου
Γράφει ο Γιάννης Κτιστάκις
Επίκουρος καθηγητής Νομικής Σχολής Δ.Π.Θ
Πρώτον, ο πρωθυπουργός πρώτος όφειλε να γνωρίζει ότι
σε μείζονα εκκλησιαστικά ζητήματα, σαν αυτά που θίγει η συμφωνία, θα
έπρεπε να διαβουλευθεί και με το Οικουμενικό Πατριαρχείο στο οποίο
ανήκουν οι Μητροπόλεις των Νέων Χωρών (Ήπειρος, Μακεδονία, Θράκη και
νησιά του Β. Αιγαίου), το Άγιο Όρος, τα Δωδεκάνησα και η Κρήτη. Ο
Κωνσταντίνος Καραμανλής έλαβε την σύμφωνη γνώμη του Φαναρίου για την
κατάρτιση και ψήφιση του Καταστατικού Χάρτη της Εκκλησίας της Ελλάδος το
1977. Αντί αυτού, ο πρωθυπουργός διαβουλεύτηκε μυστικά μόνον με τον
Αρχιεπίσκοπο, ούτε καν με την Ιερά Σύνοδο, όπως προβλέπει το άρθρο 3 του
Συντάγματος.
Πρώτο ελάττωμα, συνεπώς, ο επιλεκτικός χαρακτήρας της
διαβούλευσης, που προσκρούει στο ίδιο το Σύνταγμα.
Δεύτερον, είναι, βεβαίως, θεμιτό η Αυτοκέφαλη
Εκκλησία της Ελλάδος να νοικοκυρέψει τα του οίκου Της αλλά, αλήθεια,
ποιος πολιτειακός κανόνας επιτρέπει την εσαεί παράδοση του ετήσιου
κονδυλίου της μισθοδοσίας στα χέρια του Αρχιεπισκόπου και της Συνόδου,
χωρίς να έχει πραγματοποιηθεί ένα μέτρημα: πόσοι είναι σήμερα οι
μισθοδοτούμενοι ιερείς, πόσα είναι τα καταπατημένα ακίνητα της
Εκκλησίας, ποιες είναι οι εκκρεμείς περιουσιακές αντιδικίες μεταξύ
Εκκλησίας και κράτους;
Με άλλα λόγια, πώς μπορεί να αφαιρεί ετησίως από
τις τσέπες των φορολογουμένων δεκάδες εκατομμύρια ευρώ και να τα
παραδίδει ανεξέλεγκτα στα χέρια του Αρχιεπισκόπου;
Δεύτερο ελάττωμα,
λοιπόν, η παράνομη ετήσια οικονομική ενίσχυση, χωρίς την εγγύηση των
κρατικών δημοσιονομικών μηχανισμών.
Τρίτον...
Ετικέτες
ΕΚΚΛΗΣΙΑ,
ΚΡΑΤΟΣ-ΕΚΚΛΗΣΙΑ,
ΚΤΙΣΤΑΚΗΣ,
ΣΥΡΙΖΑ
ΔΙΕΘΝΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗ και ΚΟΙΝΩΝΙΑ: Η ηθική του πολέμου
Του ΝΙΚΟΥ ΚΤΙΣΤΑΚΗ
Πριν χρόνια παρακολούθησα ένα μιλίταρι ντοκιμαντέρ,
το οποίο παρουσίαζε ένα στιγμιότυπο από τον Β΄ Παγκόσμιο, όπου ένας
Άγγλος στρατιώτης καρφώνει με την ξιφολόγχη έναν Γερμανό. Η εικόνα
παγώνει και το πρόσωπό του κυκλώνεται με κόκκινο χρώμα. Η επόμενη σκηνή
σε ένα αστικό λονδρέζικο σπίτι, όπου εξηγείται στους θεατές πως εκείνος ο
στρατιώτης είναι ένας παππούς που τον ανακάλυψαν και δίνει συνέντευξη.
Τον ρωτούν πόσους σκότωσε με ξιφολόγχη και απαντά οχτώ στρατιώτες. Μάλιστα εξηγεί πως είχε βρει και πατέντα, γιατί όταν χώνονταν το μαχαίρι σφήνωνε στα κόκαλα και δυσκολευόταν να το αφαιρέσει, οπότε τους πυροβολούσε για να τους τινάξει μακριά. Ο παππούς χαιρόταν τη δόξα του και φωτογραφιζόταν με τα παράσημά του. Μπορεί να ήταν φονιάς, αλλά ένιωθε περήφανος και ηθικός γιατί βρισκόταν στη σωστή μεριά της ιστορίας.
Δεν υπήρξε ούτε μία στιγμή στην ανθρωπότητα που να μη διεξαγόταν πόλεμος. Από τις ορδές των Νεάτερνταλ, μέχρι τις ηλεκτρονικές κονσόλες χειρισμού των βαλλιστικών πυραύλων, η ιστορία είναι μία απαρίθμηση των πολέμων και των αποτελεσμάτων τους. «Ο άνθρωπος είναι κατ’ ουσίαν θηριώδες όν» θα διακηρύξει ο Κορνήλιος Καστοριάδης. «Homo homini lupus est» διατύπωσε ο Τόμας Χομπς. Ο Κυριάκος Σιμόπουλος στο ρεαλιστικό και πολυσέλιδο βιβλίο του «Βασανιστήρια και εξουσία» απέδειξε πως ο σύγχρονος άνθρωπος, παρά τους δύο παγκόσμιους πολέμους στον εικοστό αιώνα, είναι ο λιγότερο βίαιος άνθρωπος σε όλες τις προηγούμενες εποχές. Ο Αλέξανδρος Δουμάς μιλά για τους τρεις άνδρες που με τους πολέμους τους υπήρξαν όργανα της θείας πρόνοιας: «Ο Καίσαρας –ειδωλολάτρης– προετοίμαζε το χριστιανισμό, ο Καρλομάγνος –βάρβαρος– προετοίμαζε τον πολιτισμό, ο Ναπολέων –δεσποτικός ηγεμόνας– προετοίμαζε την ελευθερία».
Μπορεί να υπάρξει δίκαιος πόλεμος ή αυτό είναι μία λογική αντίφαση;
Είναι ηθική η «άμυνα» η «ανθρωπιστική παρέμβαση», και ο πόλεμος «κατά της τρομοκρατίας»;
Ο Κωνσταντίνος Παπαγεωργίου («Πόλεμος
και Δικαιοσύνη») εξετάζει τον πόλεμο ως νόμιμη άμυνα,σε όλες τις μορφές
που μπορεί να πάρει (αποτρεπτικός, προληπτικός, τρομοκρατία), αλλά
παρόλο που συνεχώς αναζητείται η ηθική του νομιμοποίηση, γίνεται σαφές
ότι δεν θα πρέπει ποτέ να διεξάγεται με σκοπό την επιβολή της ηθικής.
Η Βασιλική Ρούσκα στην εξαιρετική μελέτη της για το θέμα, παρατηρεί πως επειδή κατά τη διάρκεια του πολέμου του Βιετνάμ τα ΜΜΕ προέβαλαν τη σκοτεινή πλευρά του, καθιστώντας τους στρατιώτες ηθικά κατακριτέους στη συνείδηση του λαού, αυτό επιδείνωσε την ψυχική βλάβη των βετεράνων, που σε αντίθεση με προηγούμενους πολέμους επιστρέφοντας στην πατρίδα τους δεν ήταν οι ίδιοι ευπρόσδεκτοι από το λαό, αλλά αντιμετωπίζονταν με χλευασμό και εχθρότητα.
Ο Σοπενχάουερ στο «Κριτική της ελευθερίας της βουλήσεως» και ο Νίτσε στο «Πέραν του καλού και του κακού» αμφισβητούν την ίδια την ύπαρξη της ηθικής.
Πόσο τεκμηριωμένη θα ήταν μία ηθική του πολέμου όταν όλοι οι εμπλεκόμενοι θεωρούν τη ράτσα, τη θρησκεία, το έθνος τους, φορέα του δικαίου;
Η συνθήκη της Γενεύης, η συμφωνία για το διεθνή Ερυθρό Σταυρό, τα ψηφίσματα των Ηνωμένων Εθνών και το νομικό πλαίσιο που πρωτοκαθιερώθηκε στη δίκη της Νυρεμβέργης, δίνουν νομική θεμελίωση και ηθικό έλεγχο στους πολέμους;
Οι έρευνες για τα εγκλήματα πολέμου πρέπει να αφορούν όλες τις εμπόλεμες χώρες και αυτό δεν συνέβει. Διαφορετικά τότε που υπήρξε για πρώτη φορά διεξαγωγή δικών για εγκλήματα πολέμου θα έπρεπε στο ειδώλιο των κατηγορουμένων να δούμε με τον Ες, τον Καλτενμπρούνερ και τον Γκέριγκ, μαζί και τον Τρούμαν για τη Χιροσίμα, τον Στάλιν για το Κατίν, τον Τσόρτσιλ για τη Δρέσδη και τον Ντε Γκολ για τις σφαγές της Κωνσταντίνης. Αν δεν παραβλέψουμε το γεγονός πως το ηθικό πλεονέκτημα του πολέμου είναι μονοπώλιο των νικητών, καταλήγουμε σε αδιέξοδο, αφού αυτή η υπόθεση ηθικής λόγω υποκειμενικότητας αφορά περισσότερο τη φιλοσοφία παρά τη νομική.
Υπήρξαν όμως χαρακτηριστικά των στρατιωτών, της μεγάλης σύναξης στρατών που άφησαν στίγματα νοοτροπίας, κουλτούρας, ακόμη και σεξουαλικού προσανατολισμού. Να θυμηθούμε την ομοφυλοφιλία στον Ιερό λόχο, στα φουσάτα των Γενίτσαρων, στα τάγματα εφόδου του Λοχαγού Ρεμ. Ακόμη τους παπάδες πολεμιστές Ναΐτες, τους βαρβάρους του Ταμερλάνου, τους βόρειους ναυτικούς πολεμιστές Βίκινγκς, τους αλύπητους φονιάδες μαχητές του Βυζαντίου, τους σιδηρόφραχτους Ρωμαίους, μέχρι τους Γιαπωνέζους καμικάζι. Όλοι αυτοί ήταν ηθικοί γιατί πίστευαν πως έχουν δίκιο, αφού οι αντίπαλοι πάντοτε έχουν άδικο.
Πόσο απενοχοποιημένη μπορεί να είναι μία 25χρονη χειρίστρια ηλεκτρονικής κατεύθυνσης πυραύλων, που αφού κουνήσει μερικούς μοχλούς κατευθύνοντας στις συντεταγμένες, βάλλει τους στόχους σκοτώνοντας αμάχους;
Θα κάνει διάλειμμα για καφέ αμέσως μετά και πιθανόν να φρεσκάρει το κραγιόν της στον καθρέφτη.
Αυτή η αποστασιοποίηση από το αίμα, αυτή η εκ μακρών εκκαθάριση των εχθρών σαν play station στη σύγχρονη εποχή... Πόση διαφορά από την εποχή του Αχιλλέα: «...και πολεμώντας μέρες πέρασα στο γαίμα βουτηγμένες» Ι´ραψωδία (στίχ. 322).
Τη σπουδαιότερη και διαχρονικά συμπυκνωμένη άποψη για την ηθική του πολέμου προσδιόρισε στον «Ηγεμών» του ο Νικολό Μακιαβέλι δανειζόμενος από τον Τίτο Λίβιο:
Τον ρωτούν πόσους σκότωσε με ξιφολόγχη και απαντά οχτώ στρατιώτες. Μάλιστα εξηγεί πως είχε βρει και πατέντα, γιατί όταν χώνονταν το μαχαίρι σφήνωνε στα κόκαλα και δυσκολευόταν να το αφαιρέσει, οπότε τους πυροβολούσε για να τους τινάξει μακριά. Ο παππούς χαιρόταν τη δόξα του και φωτογραφιζόταν με τα παράσημά του. Μπορεί να ήταν φονιάς, αλλά ένιωθε περήφανος και ηθικός γιατί βρισκόταν στη σωστή μεριά της ιστορίας.
Δεν υπήρξε ούτε μία στιγμή στην ανθρωπότητα που να μη διεξαγόταν πόλεμος. Από τις ορδές των Νεάτερνταλ, μέχρι τις ηλεκτρονικές κονσόλες χειρισμού των βαλλιστικών πυραύλων, η ιστορία είναι μία απαρίθμηση των πολέμων και των αποτελεσμάτων τους. «Ο άνθρωπος είναι κατ’ ουσίαν θηριώδες όν» θα διακηρύξει ο Κορνήλιος Καστοριάδης. «Homo homini lupus est» διατύπωσε ο Τόμας Χομπς. Ο Κυριάκος Σιμόπουλος στο ρεαλιστικό και πολυσέλιδο βιβλίο του «Βασανιστήρια και εξουσία» απέδειξε πως ο σύγχρονος άνθρωπος, παρά τους δύο παγκόσμιους πολέμους στον εικοστό αιώνα, είναι ο λιγότερο βίαιος άνθρωπος σε όλες τις προηγούμενες εποχές. Ο Αλέξανδρος Δουμάς μιλά για τους τρεις άνδρες που με τους πολέμους τους υπήρξαν όργανα της θείας πρόνοιας: «Ο Καίσαρας –ειδωλολάτρης– προετοίμαζε το χριστιανισμό, ο Καρλομάγνος –βάρβαρος– προετοίμαζε τον πολιτισμό, ο Ναπολέων –δεσποτικός ηγεμόνας– προετοίμαζε την ελευθερία».
Μπορεί να υπάρξει δίκαιος πόλεμος ή αυτό είναι μία λογική αντίφαση;
Είναι ηθική η «άμυνα» η «ανθρωπιστική παρέμβαση», και ο πόλεμος «κατά της τρομοκρατίας»;
Ο Κωνσταντίνος Παπαγεωργίου («Πόλεμος
και Δικαιοσύνη») εξετάζει τον πόλεμο ως νόμιμη άμυνα,σε όλες τις μορφές
που μπορεί να πάρει (αποτρεπτικός, προληπτικός, τρομοκρατία), αλλά
παρόλο που συνεχώς αναζητείται η ηθική του νομιμοποίηση, γίνεται σαφές
ότι δεν θα πρέπει ποτέ να διεξάγεται με σκοπό την επιβολή της ηθικής.Η Βασιλική Ρούσκα στην εξαιρετική μελέτη της για το θέμα, παρατηρεί πως επειδή κατά τη διάρκεια του πολέμου του Βιετνάμ τα ΜΜΕ προέβαλαν τη σκοτεινή πλευρά του, καθιστώντας τους στρατιώτες ηθικά κατακριτέους στη συνείδηση του λαού, αυτό επιδείνωσε την ψυχική βλάβη των βετεράνων, που σε αντίθεση με προηγούμενους πολέμους επιστρέφοντας στην πατρίδα τους δεν ήταν οι ίδιοι ευπρόσδεκτοι από το λαό, αλλά αντιμετωπίζονταν με χλευασμό και εχθρότητα.
Ο Σοπενχάουερ στο «Κριτική της ελευθερίας της βουλήσεως» και ο Νίτσε στο «Πέραν του καλού και του κακού» αμφισβητούν την ίδια την ύπαρξη της ηθικής.
Πόσο τεκμηριωμένη θα ήταν μία ηθική του πολέμου όταν όλοι οι εμπλεκόμενοι θεωρούν τη ράτσα, τη θρησκεία, το έθνος τους, φορέα του δικαίου;
Η συνθήκη της Γενεύης, η συμφωνία για το διεθνή Ερυθρό Σταυρό, τα ψηφίσματα των Ηνωμένων Εθνών και το νομικό πλαίσιο που πρωτοκαθιερώθηκε στη δίκη της Νυρεμβέργης, δίνουν νομική θεμελίωση και ηθικό έλεγχο στους πολέμους;
Οι έρευνες για τα εγκλήματα πολέμου πρέπει να αφορούν όλες τις εμπόλεμες χώρες και αυτό δεν συνέβει. Διαφορετικά τότε που υπήρξε για πρώτη φορά διεξαγωγή δικών για εγκλήματα πολέμου θα έπρεπε στο ειδώλιο των κατηγορουμένων να δούμε με τον Ες, τον Καλτενμπρούνερ και τον Γκέριγκ, μαζί και τον Τρούμαν για τη Χιροσίμα, τον Στάλιν για το Κατίν, τον Τσόρτσιλ για τη Δρέσδη και τον Ντε Γκολ για τις σφαγές της Κωνσταντίνης. Αν δεν παραβλέψουμε το γεγονός πως το ηθικό πλεονέκτημα του πολέμου είναι μονοπώλιο των νικητών, καταλήγουμε σε αδιέξοδο, αφού αυτή η υπόθεση ηθικής λόγω υποκειμενικότητας αφορά περισσότερο τη φιλοσοφία παρά τη νομική.
Υπήρξαν όμως χαρακτηριστικά των στρατιωτών, της μεγάλης σύναξης στρατών που άφησαν στίγματα νοοτροπίας, κουλτούρας, ακόμη και σεξουαλικού προσανατολισμού. Να θυμηθούμε την ομοφυλοφιλία στον Ιερό λόχο, στα φουσάτα των Γενίτσαρων, στα τάγματα εφόδου του Λοχαγού Ρεμ. Ακόμη τους παπάδες πολεμιστές Ναΐτες, τους βαρβάρους του Ταμερλάνου, τους βόρειους ναυτικούς πολεμιστές Βίκινγκς, τους αλύπητους φονιάδες μαχητές του Βυζαντίου, τους σιδηρόφραχτους Ρωμαίους, μέχρι τους Γιαπωνέζους καμικάζι. Όλοι αυτοί ήταν ηθικοί γιατί πίστευαν πως έχουν δίκιο, αφού οι αντίπαλοι πάντοτε έχουν άδικο.
Πόσο απενοχοποιημένη μπορεί να είναι μία 25χρονη χειρίστρια ηλεκτρονικής κατεύθυνσης πυραύλων, που αφού κουνήσει μερικούς μοχλούς κατευθύνοντας στις συντεταγμένες, βάλλει τους στόχους σκοτώνοντας αμάχους;
Θα κάνει διάλειμμα για καφέ αμέσως μετά και πιθανόν να φρεσκάρει το κραγιόν της στον καθρέφτη.
Αυτή η αποστασιοποίηση από το αίμα, αυτή η εκ μακρών εκκαθάριση των εχθρών σαν play station στη σύγχρονη εποχή... Πόση διαφορά από την εποχή του Αχιλλέα: «...και πολεμώντας μέρες πέρασα στο γαίμα βουτηγμένες» Ι´ραψωδία (στίχ. 322).
Τη σπουδαιότερη και διαχρονικά συμπυκνωμένη άποψη για την ηθική του πολέμου προσδιόρισε στον «Ηγεμών» του ο Νικολό Μακιαβέλι δανειζόμενος από τον Τίτο Λίβιο:
ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΣΥΡΙΖΟΠΛΗΚΤΗ ΜΠΑΝΑΝΙΑ: Πώς θα καταγραφούν στην ιστορία οι Συριζανέλ
Του ΝΙΚΟΥ ΚΤΙΣΤΑΚΗ
Συνηθίζουν οι ιστορικοί να προσδίδουν σε γεγονότα, πολιτικές
πράξεις, στρατιωτικές αναμετρήσεις, μάχες, κυβερνήσεις, ενέργειες
πολιτικών, ακόμη και σε ιστορικές περιόδους ή εποχές, διάφορα
προσωνύμια. Μπορεί να είναι ένας χαρακτηρισμός από κάποια ιστορική πηγή,
μία έκφραση που διατύπωσε ένας ερευνητής ή απλά λέξεις του συρμού και
της καθομιλουμένης.
Έτσι έχουμε: το Κίνημα της Μπιραρίας, τον Πόλεμο των
Έξι Ημερών, το Μαύρο ’97, το Βρώμικο ’89, τη Νύχτα των Κρυστάλλων, τη
Νύχτα των Μεγάλων Μαχαιριών, τα Δεκεμβριανά, τον Σουλεϊμάν τον τρελό,
τον Σουλεϊμάν τον μεγαλοπρεπή, τον Βασιλιά Ήλιο, την Κρίση του Κόλπου
των Χοίρων, την Αραβική Άνοιξη, το Γουότεργκέιτ, το Θωρηκτό Τσέπης, τον
Στρατηγό του Καναπέ, τον Χρυσό Αιώνα, το σιδηρούν παραπέτασμα κτλ κτλ.
Συνηθίζουν οι ιστορικοί να προσδίδουν τέτοιες ταμπέλες, τέτοιους
ορισμούς και προσωνύμια, και καθόλου δεν μπορούμε να τους πούμε
προβοκάτορες ή προπαγανδιστές αφού η δουλειά τους ξεκινά αρκετά χρόνια
–ακόμη και δεκαετίες– μετά τα γεγονότα που καταγράφουν.
Άραγε ο μελλοντικός ερευνητής, που σήμερα είναι
μικρό παιδί ή ακόμη δεν γεννήθηκε, ποιο χαρακτηρισμό, ποια ετικέτα ή
ποια λέξη θα χρησιμοποιούσε για να προσδώσει (αν ήθελε μονολεκτικά) τα
τεκταινόμενα της κυβέρνησης Συριζανέλ και του Τσίπρα;
Εννοείται πως θα
λάμβανε υπόψιν του εκείνη την ιστορία με τις μαγνητοσκοπήσεις στο
Γιούρογκρουπ του Βαρουφάκη, τις δηλώσεις Βαλαβάνη για τους συγγενείς
της, το βίο και την πολιτεία της Κωνσταντοπούλου στην προεδρία της
Βουλής, τις διαδηλώσεις των συριζαίων εναντίον της κυβέρνησής τους, τις
δηλώσεις Μάρδα περί επενδυτών μεταναστών, της Τασίας Χριστοδουλοπούλου
για τους μετανάστες που λιάζονται.
Σίγουρα θα διαβάσει τις δηλώσεις του Τόσκα πως οι
χθεσινοί δαρμένοι μετανάστες θα είναι οι αυριανοί τζιχαντιστές και για
τον Δρίτσα που πρωταγωνιστεί στη φαρσοκωμωδία για την ιδιωτικοποίηση του
ΟΛΠ και ενώ την υπογράφει ως αρμόδιος υπουργός μάς λέει πως δεν έγινε!
Και αφού η εποχή μας είναι γεμάτη από πηγές και κατακλύζεται από
ειδήσεις στο διαδίκτυο, ο ιστορικός του μέλλοντος θα απασχοληθεί με το
δημοψήφισμα που μετατράπηκε σε λίγες ώρες από ΟΧΙ σε ΝΑΙ, με κόστος τις
κλειστές τράπεζες και τα κάπιταλ κοντρόλ που γονάτισαν την οικονομία,
καθώς επίσης και για την παρακολούθηση των συνομιλιών των στελεχών του
ΔΝΤ.
Κάπου εκεί θα μάθει για τον εκατομμυριούχο κομμουνιστή
Κατρούγκαλο, και για τον εκατομμυριούχο Σταθάκη που ξέχασε να δηλώσει
τα χρήματά του στο πόθεν έσχες, και για τον εκατομμυριούχο Φλαμπουράρη,
και για τον εκατομμυριούχο Μητρόπουλο, και για την εκατομμυριούχο
Βαλαβάνη, και την ταξική συνείδηση που διαθέτουν. Και για την άψογη
κυβερνητική συνεργασία του ακροδεξιού Καμμένου με την αριστερά, που
αξιώνει από τους ένθερμους διεθνιστές να αποπέμψουν τον υπουργό που
πρόσβαλε τα πατριωτικά του ιδεώδη για τη Μακεδονία.
Θα βρούνε οι ιστορικοί του μέλλοντος αρκετή ύλη, και
αυτοί μπορούν να διασκεδάσουν, να ξεραθούν στα γέλια, να το
καλαμπουρίσουν, αφού δεν θα βιώσουν αυτό που εμείς έχουμε υποστεί, και η
επιστημονική καταγραφή τους μπορεί μεταξύ άλλων να προσεγγίσει και την
αστεία πλευρά. Και κατά την πάγια πρακτική της ονοματολογίας και της
μονολεκτικής απόδοσης της ιστορικής σημασίας μιας πολιτικής εποχής,
χάριν ευκολίας και απλούστευσης μπορούν να χρησιμοποιήσουν την ίδια λέξη
που μεταχειριζόμαστε σχεδόν όλοι οι αρθρογράφοι περιγράφοντας την
κυβέρνηση Τσίπρα-Συριζανέλ ως το: «ΤΣΙΡΚΟ».
Τα βιβλία θα αναφέρουν:
Ετικέτες
ΔΙΕΘΝΕΙΣ ΗΛΙΘΙΟΙ,
ΔΙΕΘΝΗ ΚΑΘΑΡΜΑΤΑ,
ΕΛΛΑΔΑ,
ΚΤΙΣΤΑΚΗΣ,
ΞΕΦΤΙΛΙΚΙΑ,
ΠΟΛΙΤΙΚΗ,
ΣΥΡΙΖΑ
ΔΙΕΘΝΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗ - ΤΟΥΡΚΙΑ - ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΣΥΡΙΖΟΠΛΗΚΤΗ ΜΠΑΝΑΝΙΑ: Συγκρίνοντας το chicken game των Βαρουφάκηδων με "το παιχνίδι του κόκορα" των πασσάδων...
Toυ ΝΙΚΟΥ ΚΤΙΣΤΑΚΗ
Οι απανταχού Βαρουφάκηδες και αποτυχημένοι θεωρητικοί των
παιγνίων, μεταξύ άλλων και όσοι περπατούν ξυπόλυτοι στα αγκάθια και
νομίζουν ότι μπορούν να πουλούν θράσος και απαιτήσεις, καλό είναι να
διδαχτούν από τον τρόπο που η Τουρκία παίζει πολιτικά παιχνίδια.
Αρκεί
να παρατηρήσουν την άνεση με την οποία ο Αχμέτ Νταβούτογλου εγείρει
απαιτήσεις, εκπροσωπώντας το μαξιμαλισμό μιας χώρας που ενώ θα έπρεπε να
την εγκαλούν γιατί αυτή έχει μεγάλο μερίδιο δημιουργίας του
προβλήματος, και μεταξύ άλλων δεν έχει παρουσιάσει καμία ενέργεια
εναντίον των διακινητών των μεταναστών –για να μην πούμε ότι αυτή τους
ενθαρρύνει–, γίνεται και διεκδικητής υπερβολικών απαιτήσεων.
Περισσότερο
λογικό θα ήταν η ατζέντα να περιλαμβάνει τις κυρώσεις που θα έπρεπε να
επιβάλει η ΕΕ για να συνετιστεί η Τουρκία και να εφαρμόσει τα αυτονόητα.
Αλλά ποιος κυβερνά την Τουρκία;
Ο Τσίπρας και η κυβέρνησή του, που ενώ
εμείς σηκώνουμε όλο το βάρος δεν καταφέραμε να λάβουμε παρά κλάσμα
βοήθειας σε σχέση με τους γείτονες που τους χαϊδεύουν;
Η Τουρκία, λοιπόν, εκβιάζει και κοιτάζει κατα
πρόσωπο τους Ευρωπαίους ζητώντας περισσότερα προνόμια, διευκολύνσεις και
κυρίως χρήματα.
Από πού αντλεί την ισχυρογνωμοσύνη, την απαιτητικότητα,
τη μαγκιά, αν θέλετε, η Τουρκία ώστε να ψεύδεται ευθέως ότι δήθεν μέχρι
τώρα έχει ξοδέψει 10 δις για ανθρωπιστικό έργο στους Σύρους πρόσφυγες;
Και να ζητά από τη διεθνή κοινότητα και την ΕΕ για να πράξει τα
αυτονόητα, δηλαδή να μην επιτρέπει την παράνομη διέλευση των προσφύγων
και μεταναστών, να λάβει 6 δις αντί των τριών που της υποσχέθηκαν –και
καταγγέλλει ο Ερντογάν πως καθυστερούν–, και αξιώνει επιτάχυνση των
διαπραγματεύσεων για την ένταξή της στην ΕΕ και κατάργηση της βίζας από
τον Ιούνιο για τους Τούρκους που θα ταξιδέψουν σε ευρωπαϊκές χώρες;
Η απάντηση βρίσκεται...
Ετικέτες
ΓΕΩΠΟΛΙΤΙΚΑ,
ΔΙΕΘΝΕΙΣ ΗΛΙΘΙΟΙ,
ΕΛΛΑΔΑ,
ΚΤΙΣΤΑΚΗΣ,
ΞΕΦΤΙΛΙΚΙΑ,
ΠΟΛΙΤΙΚΗ,
ΣΥΡΙΖΑ,
ΤΟΥΡΚΙΑ
ΚΟΙΝΩΝΙΑ και ΠΟΛΙΤΙΚΗ στην ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΣΥΡΙΖΟΠΛΗΚΤΗ ΜΠΑΝΑΝΙΑ: Homo Synomosius - Ζούνε ανάμεσά μας
Του ΝΙΚΟΥ ΚΤΙΣΤΑΚΗ
Yπάρχει ένα κοινωνικό φαινόμενο που
ειδικά στη χώρα μας δεν έχει απασχολήσει ιδιαίτερα τους ερευνητές των
κοινωνικών επιστημών, ούτε ως καταγραφή ούτε και ως ερμηνεία. Αναφέρομαι
στη συνωμοσιολογία που ανθεί στην ελληνική κοινωνία και θα τολμήσω να
τη διαχωρίσω από την ιδεοληψία και το διαδιδόμενο αστικό μύθο.
Στις ΗΠΑ, υπάρχουν έρευνες και στατιστικές που
καταγράφουν τις συνωμοσιολογικές απόψεις των ανθρώπων, με συντριπτικά
ποσοστιαία νούμερα όσων πιστεύουν ότι ποτέ δεν πήγαμε στο φεγγάρι, ότι ο
Έλβις Πρίσλεϊ ζει, ότι δεν έπεσαν οι δίδυμοι πύργοι από την πρόσκρουση
των αεροπλάνων, ότι οι εξωγήινοι απαγάγουν ανθρώπους κτλ.
Στη χώρα μας έχουμε τεράστιο ποσοστό συνωμοσιολόγων
και δεν έχει γίνει καμία καταγραφή τους με στατιστικές. Άλλωστε οι
έρευνες της κοινής γνώμης κυρίως αφορούν πολιτικές απόψεις. Κανείς δεν
θα ξόδευε χρήματα για να καταγραφεί το φαινόμενο. Και όμως, στην
πραγματικότητα η ιδέα της συνωμοσίας στην Ελλάδα έχει άμεση σχέση με την
πολιτική. Να μην ξεχνάμε πως οι ΑΝΕΛ, που μας κυβερνούν, κατέθεσαν
κάποτε ερώτηση στη Βουλή ζητώντας εξηγήσεις γιατο αν μας ψεκάζουν εξ
αέρος με χημικά.
Ο δικός μας Homo Synomosius βρίσκεται σε μία σύγχυση
μεταξύ αρχαιολογικού παρελθόντος παντοδυναμίας, όπου ο αρχαίος
πολιτισμός μας είναι το χέρι του θεού, μαζί με την ορθοδοξία και τους
πάτερες-προφήτες που έχουν προφητεύσει πως οι Ρώσοι θα πολεμήσουν με
τους Τούρκους για να μας δώσουν πίσω την Κωνσταντινούπολη, μέχρι πως
όλοι οι λαοί μας εχθρεύονται και κυρίως εποφθαλμιούν να αγοράσουν φτηνά
τα οικόπεδά μας.
Τα τελευταία χρόνια έχει καταγραφεί μία ιδιαίτερη
στροφή συμπάθειας προς τους Ρώσους και προσδοκία βοήθειας από το ξανθό
γένος. Οι θαμώνες καφενείων είναι όλοι τους θαυμαστές του Πούτιν. Δεν
είναι υπερβολή να σημειώσουμε ότι σχεδόν όλοι είναι «Πουτινολόγοι». Και
αυτό οφείλεται στον Λιακόπουλο, στο συγγραφέα τηλεπωλητή και τηλεπερσόνα
που τις μεταμεσονύχτιες κυρίως ώρες έχει μία ιδιαίτερη σχέση με την
ανάλυση της στρατηγικής του Ρώσου προέδρου. Ο Λιακόπουλος έχει μεγάλη
μερίδα επιρροής στον Homo Synomosius με διάφορες θεωρίες, από το πώς
χτίστηκαν οι πυραμίδες από τους εξωγήινους μέχρι τα Νεφελίμ και αυτούς
που ζούνε ανάμεσά μας. Τον βλέπετε εκείνον τον ψηλό με το κοστούμι, τη
γραβάτα, το χαρτοφύλακα, που οδηγεί σπορ αμάξι και καπνίζει πούρο; Μη
σας ξεγελά, είναι ένας δαίμονας που ζει ανάμεσά μας.
Οι τελευταίες διαδόσεις συνωμοσιολογικού ενδιαφέροντος
επικεντρώνονται σε πιθανή επίθεση των Τούρκων που ετοιμάζονται να μας
πάρουν ένα νησί. Γιατί αυτό;
Διότι υπάρχει αναβρασμός με τη Συρία και
τους Κούρδους αντάρτες.
Και γιατί, επειδή υπάρχει αναβρασμός με τη Συρία
και τους Κούρδους αντάρτες οι Τούρκοι θα μας πάρουν τα νησιά;
Γιατί...
έτσι, μας το είπε και ο πάτερ προφήτης, ότι θα έχουμε πόλεμο.
Ο Έκο, σε μία από τις πιο επιτυχημένες του αναφορές, μίλησε
για τους ηλίθιους που παλαιότερα τους ακούγαμε να λένε ασυναρτησίες
στις παμπ και τους αναγκάζαμε να σωπαίνουν, αλλά πλέον έχουν βρει εύκολη
πρόσβαση στο διαδίκτυο και κατακλύζουν τη ζωή μας.
Ο Τσιπόλα είπε πως
οι ηλίθιοι έχουν υπόγειες διόδους συνεννόησης και αναγνωρίζονται μεταξύ
τους ώστε να συνασπίζονται.
Θεωρώ ότι ο Έλληνας Homo Synomosius είναι
διαφορετικός από τον αντίστοιχο Αμερικάνο ή Ευρωπαίο, ακριβώς επειδή
έχει την τάση της συμμετοχής στα κοινά και επιβολής της άποψής του.
Λατρεύει να είναι ψηφοφόρος, ενίοτε και υποψήφιος, ενώ τα νέα κόμματα
που δημιουργήθηκαν μετά την κρίση απευθύνθηκαν στο θυμικό και την
αρρωστημένη του λογική. Μπορεί το ΛΑΟΣ του Καρατζαφέρη να ήταν κυρίως
αλλοπρόσαλλο εθνικιστικό και αρκούντως λαϊκίστικο, αλλά συνωμοσιολογικά
στοιχεία περιέχει η Ένωση Κεντρώων του Λεβέντη, οι ψεκασμένοι ΑΝΕΛ που
μας κυβερνούν και φυσικά η Χρυσή Αυγή που, αν το δούμε από αυτή τη
σκοπιά, περισσότερο είναι συνωμοσιολογικό κόμμα παρά φασιστικό. Ίσως
κάποτε κάποιος γράψει μία μελέτη για τη σχέση συνωμοσιολογίας και
φασισμού, και τότε θα βρει ενδιαφέρουσες τις αναφορές της Χρυσής Αυγής
στους «ξένους τοκογλύφους», στους εχθρούς του έθνους και τα σχέδια των
Αμερικάνων και Εβραίων εναντίον μας.
Ο Homo Synomosius βρίσκεται δίπλα μας και παντού.
Μας πηγαίνει σπίτι οδηγώντας το ταξί, χτενίζει τα μαλλιά μας στο
κομμωτήριο, ανοίγει συζητήσεις στο λεωφορείο, κάθεται στο διπλανό σκαμπό
στο καφέ, και δεν έχει πρόβλημα να αναπτύξει τις θεωρίες του. Είναι
απενοχοποιημένος, έπαψε πλέον να είναι περιθωριακός, αιρετικός,
ιδιόρρυθμος, ένας παρίας, αφού οι ιδέες του βρίσκονται σε χιλιάδες site
και εγκρίνονται από όλο και περισσότερο κοινό. Στις επόμενες δεκαετίες ο
ορθολογισμός θα τείνει όλο και περισσότερο μειούμενος, ένα από τα
μεγάλα προβλήματα του 21ου αιώνα θα είναι ο μορφωμένος βλάκας
συνωμοσιολόγος.
Από κοντά και οι πολιτικοί που δεν θα αφήσουν τέτοιο
κελεπούρι ανεκμετάλλευτο, η οικονομική κρίση στην Ελλάδα και οι
πολιτικές επιλογές των ψηφοφόρων τα τελευταία επτά χρόνια έχουν να
δώσουν παγκόσμιο παράδειγμα.
Η συνωμοσιολογία είναι η νέα σύγχρονη επανάσταση που
δεν πηγάζει από καμία ιδεολογία. Ο Homo Synomosius κάνει εμετό όλες τις
κοσμοθεωρίες και αναπλάθει νέες πραγματικότητες.
Ο Νίτσε στο «Πέραν του
καλού και του κακού» λέει πως...
ΔΙΕΘΝΕΙΣ ΤΣΑΡΛΑΤΑΝΟΙ και ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΣΥΡΙΖΟΠΛΗΚΤΗ ΜΠΑΝΑΝΙΑ: Μήπως ο Αλέξης αποτελεί ζωντανό παράδειγμα στο οποίο βρίσκουν επιβεβαίωση «Οι βασικοί νόμοι της ανθρώπινης ηλιθιότητας»?
Toυ ΝΙΚΟΥ ΚΤΙΣΤΑΚΗ
Δικαιούμαστε να αναρωτηθούμε, ακόμη
και για τον πρωθυπουργό της χώρας.
Ο Κάρλο Τσιπόλα στον ορισμό του περί
βλακείας (μεταξύ άλλων) αναφέρει πως αυτή χαρακτηρίζεται από την
έλλειψη προσαρμοστικής μάθησης.
Αν θυμηθούμε την περιπέτεια που περάσαμε
εξαιτίας της καθυστέρησης στην υπογραφή της συμφωνίας με την παρέλκυση
του χρόνου, ροκανίζοντας επί έξι μήνες τα τελευταία ρευστά διαθέσιμα,
τότε που βρισκόταν σε πλήρη ανάπτυξη η δημιουργική ασάφεια του Βαρουφάκη
που μας οδήγησε στα κάπιταλ κοντρόλ, και συγκρίνουμε με τη σημερινή
κατάσταση, θα διαπιστώσουμε πως ο Τσίπρας δεν έμαθε τίποτα από τα λάθη
του.
Η αξιολόγηση έπρεπε να είχε τελειώσει τον
Νοέμβριο και μέχρι τώρα καθυστερούν 6 δισ. δόσεις, με κίνδυνο να
αρχίσουν πάλι τα προβλήματα ρευστότητας καταβολής μισθών και συντάξεων,
ενώ οι θεσμοί και οι εταίροι μας είναι εξοργισμένοι. Τον Νοέμβριο, που
ακόμη ήταν νωπό το αποτέλεσμα της εκλογικής νίκης του Σύριζα και πέρασε
αρκετά νομοσχέδια σχετικά με τη συμφωνία του τρίτου μνημονίου, είχε
ακόμη (έστω με δυσκολία) τη δυνατότητα επάνω στο μούδιασμα και το σοκ
της εποχής να περάσει το ασφαλιστικό και τη φορολογία των αγροτών και να
ξεμπερδεύει.
Αντ’ αυτού άφησε την υπόθεση να σέρνεται, να
καθυστερεί, ελπίζοντας τι;
Να περάσουν οι γιορτές, να περάσει και ο
Ιανουάριος, και μπήκαμε στον Φεβρουάριο που είναι τοις πάσι γνωστό πως
είναι η εποχή που οι αγρότες δεν έχουν επαγγελματικές εργασίες και είναι
ορεξάτοι για κλεισίματα δρόμων;
Γιατί ανέβαλε διαρκώς το χρόνο ψήφισης
του ασφαλιστικού και δεν το έκανε στη βράση με τη ζαλάδα των πολλών
νομοσχεδίων που περνούσαν αυθημερόν στη Βουλή;
Μήπως για να έχει το
χρόνο να μεταπείσει τυχόν διαφωνούντες βουλευτές του;
Δεν είναι αρκετά έξυπνος να καταλάβει πως όσο
δυναμώνουν οι αντιρρήσεις, οι κινητοποιήσεις και οι διαμαρτυρίες, τόσο
περισσότερο κινδυνεύει να χάσει ψήφους βουλευτών;
Δεν αντιλαμβάνεται πως
το κουαρτέτο δεν μπλοφάρει, και αν δεν εκπληρωθούν οι προϋποθέσεις της
συμφωνίας θα επιστρέψουμε πίσω στον Ιούλιο του 2015, τότε που
κινδυνεύσαμε να βρεθούμε εκτός Ευρωζώνης;
Δεν έχει καταλάβει πως με την καθυστέρηση δεν
ξορκίζονται αλλά φουντώνουν οι διαμαρτυρίες και όσο μετακυλίονται οι
δύσκολες αποφάσεις τόσο οι πιθανότητες να πέσει η κυβέρνησή του
αυξάνονται και στην καλύτερη περίπτωση η παρέλκυση οδηγεί σε σκληρότερα
μέτρα βλάπτοντας την οικονομία και τους πολίτες;
Οι ικανότητες ενός
πολιτικού είναι να αντιλαμβάνεται το timing όπως ακριβώς ο σκοπευτής στο
κλάσμα του πυροβολισμού, και ενός πρωθυπουργού να κατανέμει σε
ανθρώπους θέσεις και αξιώματα ώστε να είναι κατάλληλοι και
αποτελεσματικοί να διεκπεραιώσουν.
Πόσο έξυπνος μπορεί να είναι ένας πρωθυπουργός που
αναθέτει χαρτοφυλάκιο στον Χαϊκάλη;
Που εγκαταλείπει την οικονομία στον
Βαρουφάκη, που κάνει την Κωνσταντοπούλου Πρόεδρο της Βουλής, που
ανέχεται τη Χριστοδουλοπούλου να λέει τις γνωστές ανοησίες περί
ηλιοθεραπείας των μεταναστών, που μας φόρτωσε τη Θεανώ Φωτίου με τα
γεμιστά της;
Που μας πασάρει το ηθικό πλεονέκτημα της αριστεράς και
ταυτόχρονα αφήνει να προτείνουν για πρόεδρο της Αττικό μετρό τον
Μυλόπουλο, λες και χαθήκαν άλλοι άνθρωποι, στελέχη και μάνατζερ.
Να πούμε επιτέλους τα πράγματα με το όνομά τους:
Ετικέτες
ΔΙΕΘΝΕΙΣ ΗΛΙΘΙΟΙ,
ΚΤΙΣΤΑΚΗΣ,
ΞΕΦΤΙΛΙΚΙΑ,
ΠΟΛΙΤΙΚΗ,
ΣΥΡΙΖΑ
ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΣΥΡΙΖΟΠΛΗΚΤΗ ΜΠΑΝΑΝΙΑ: Σύριζα, ένα γνήσιο αριστερό κόμμα
Του ΝΙΚΟΥ ΚΤΙΣΤΑΚΗ
Ο ευφάνταστος τίτλος μιας άχρηστης, άνευ
λόγου και ουσίας δημόσιας επιχείρησης (ΔΕΠΕΝΕ ΑΕ, Δημόσια Επιχείρηση
Ενεργειακών Επενδύσεων) είναι το επίχρισμα και το πρόσχημα για να
βολευτεί στο δημόσιο ο σύζυγος της Χ. Καφαντάρη.
Αλλά και ο σύντροφος
της Ρένας Δούρου μια χαρά περνάει στη διοίκηση της ΕΥΔΑΠ, καθώς και ο
αδελφός της ως σύμβουλος στο Υπουργείο Πολιτισμού.
Και ο ξάδελφος του
Τσίπρα, γενικός γραμματέας στο Υπουργείο Εξωτερικών, και τα δύο ανίψια
της Σία Αναγνωστοπούλου σύμβουλοι στο υπουργείο.
Και καλά οι σύζυγοι, οι
σύντροφοι, τα ξαδέλφια, τα ανίψια και οι λοιποί συγγενείς, αλλά υπάρχει
και ολόκληρος στρατός από κομματικούς φίλους και κομματικούς κύνες,
καθώς και αποτυχημένους υποψήφιους δημάρχους, περιφερειάρχες, βουλευτές
που έχουν κατακλύσει τα υπουργικά γραφεία, τις θέσεις συμβούλων, τους
δημόσιους οργανισμούς και τις γενικές γραμματείες.
Τα πιο πρόσφατα παραδείγματα είναι η «Εγνατία Οδός
ΑΕ», όπου τοποθετήθηκε πρόεδρος πρώην δήμαρχος του ΣΥΡΙΖΑ και διευθύνων
σύμβουλος υποψήφια βουλευτής, και το Enterprise Greece, ένας πανάχρηστος
οργανισμός που υπάρχει μόνο για να κατατρώει τα χρήματα των
φορολογουμένων, όπου τοποθετήθηκε ως πρόεδρος ένας υποψήφιος στην Α΄
Αθήνας με τον ΣΥΡΙΖΑ. Άλλωστε φρόντισαν με διατάγματα να κατοχυρώσουν το
βασικό μισθό των στελεχών τους σε 2.150 ευρώ άνευ επιδομάτων, που στις
περισσότερες περιπτώσεις διπλασιάζουν το ποσό. (Μόνο το επίδομα θέσης
ευθύνης είναι 600 ευρώ μηνιαίως.)
Έχουμε λοιπόν να κάνουμε με μία σέχτα που βολεύει
τους δικούς της ανθρώπους ή πρόκειται για την πιο ξεδιάντροπη εκδοχή και
συνέχεια του πελατειακού κράτους που εγκαθίδρυσαν τα κόμματα που μας
κυβέρνησαν στα σαράντα χρόνια της μεταπολιτευτικής μας εποχής;
Έχω
αντίθετη άποψη σε όσους κατηγορούν την αριστερά για την υποκρισία της
όσον αφορά το ήθος της.
Αφενός γιατί συντασσόμενοι με τη νοοτροπία του
κρατισμού, που είναι κατ’ εξοχήν αριστερή λογική, μετατραπήκαμε σε χώρα
δημοσίων υπαλλήλων από δεξιά κόμματα που μας κυβέρνησαν.
Αφετέρου
γιατί η αριστερά πάντοτε μεροληπτούσε και βοηθούσε τους δικούς της
ανθρώπους εις βάρος των άλλων.
Δείτε το ιστορικά: σε ποια περίοδο αριστερής
κυβέρνησης, σε ποια χώρα που βρέθηκε σε κομμουνιστικό καθεστώς δεν
υπήρξαν φαινόμενα νομενκλατούρας, διευθυντικών ελίτ και άλωσης δημοσίων
θέσεων από συγγενείς των υψηλόβαθμων στελεχών;
Υπό αυτή την έννοια ο
ΣΥΡΙΖΑ είναι ένα γνήσιο αριστερό κόμμα, με υψηλό και ακέραιο ήθος και
φρόνημα. Γιατί αριστερά (στην πρακτική) σημαίνει επικαλούμαι την
αξιοκρατία, αλλά στην ουσία εγκαθιδρύω μία ανώτερη κοινωνική-κομματική
τάξη που λυμαίνεται την υπόλοιπη κοινωνία.
Θυμήθηκα μια παλιά ιστορία που περιγράφει ο
Μοντεφιόρε στο βιβλίο του «Στάλιν - Η αυλή του κόκκινου τσάρου», όπου...
Ετικέτες
ΑΞΙΟΚΡΑΤΙΑ,
ΑΡΙΣΤΕΡΑ,
ΓΡΑΦΙΚΟΙ,
ΗΛΙΘΙΟΙ,
ΚΑΘΑΡΜΑΤΑ,
ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΜΟΣ,
ΚΤΙΣΤΑΚΗΣ,
ΞΕΦΤΙΛΙΚΙΑ,
ΣΥΡΙΖΑ
ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΣΥΡΙΖΟΠΛΗΚΤΗ ΜΠΑΝΑΝΙΑ: Το μεγαλύτερο ψέμα της αριστεράς
Του ΝΙΚΟΥ ΚΤΙΣΤΑΚΗ
Είναι αληθινά εντυπωσιακή η ευκολία
που η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ αποδέχτηκε τη μεταβίβαση πλειοψηφικών πακέτων
μετοχών των τραπεζών σε ξένα Funds με ελάχιστες κεφαλαιακές συμμετοχές
της τάξης των 5 δις. Στα χρόνια της κρίσης δεκάδες δισεκατομμύρια, για
τα οποία το κράτος δανείστηκε, διοχετεύτηκαν στην επιβίωση των τραπεζών
και αυτό το χρέος επωμίζονται οι φορολογούμενοι.
Προσπαθώ να κατανοήσω
γιατί η πώληση του ΟΣΕ ή της ΔΕΗ είναι ξεπούλημα, ενώ για τις τράπεζες
που πέρασαν τόσο αναίμακτα και αδιάφορα σε ξένους ιδιώτες και για τις
οποίες τα προηγούμενα χρόνια πληρώσαμε 30 δις δεν υπήρξε καμία
διαμαρτυρία, ούτε μία διαδήλωση, καμία εκδήλωση πρόθεσης διαφοροποίησης
από βουλευτή του κυβερνώντος κόμματος.
Η απάντηση βρίσκεται στο γεγονός πως για την
κρατικοδίαιτη αριστερά που κυβερνάει και το συνδικαλισμό που κάνει
κουμάντο στις ακτιβιστικές δράσεις, που εξουσιάζει τα πόστα και ρυθμίζει
την ατζέντα των διαμαρτυριών, οι τράπεζες είναι χαμηλού ενδιαφέροντος.
Πέρασαν οι εποχές που οι υπουργοί και οι γενικοί γραμματείς διόριζαν τις
παλλακίδες τους στην Αγροτική και συσσωρεύονταν τα δικά μας παιδιά στην
είσοδο της Εθνικής. Θα μου πείτε: μα αυτό συνέβαινε από δεξιούς και
Πασοκτζήδες, αλλά όπως θα έλεγε ο Σακελλάρης Σκουμπουρδής (που το
διατύπωσε πρώτος με τον πιο εύστοχο τρόπο), η αριστερά είναι ΤΟ ΣΥΣΤΗΜΑ,
που όλοι τρέχουν να χωνευτούν και να εναρμονιστούν, όταν πρόκειται για
προνόμια και κεκτημένα.
Εντωμεταξύ προέκυψαν εθελούσιες αποχωρήσεις
πολλών δεκάδων χιλιάδων ευρώ, ώστε η παλιά φρουρά τραπεζικών να
συνταξιοδοτηθεί και οι νέες στρατιές προνομιούχων να επιλέγουν
αργόμισθες θέσεις σε άχρηστους οργανισμούς, άλλωστε η δουλειά στην
τράπεζα δεν είναι ακριβώς ανεύθυνη και λούφα για να την προτιμούν.
Έτσι υπάρχει χαμηλό ενδιαφέρον της αριστερής
διαμαρτυρίας για τις τράπεζες, αφού δεν έχουμε συγγενείς, δεν είναι
τοποθετημένοι ψηφοφόροι μας, η μοναδική περίπτωση που θα δικαιολογούσε
κριτική για ξεπούλημα και κατασπατάληση των χρημάτων του λαού που
πλήρωσε δεκάδες δις και τελικά με ψίχουλα οι διοικήσεις άλλαξαν σε άγρια
ξένα Funds, πέρασε αδιάφορα. Φανταστείτε το αντίστοιχο στη ΛΑΡΚΟ ή τον
ΟΣΕ, τα κορμιά που θα αλυσοδένονταν στις εισόδους των ΔΕΚΟ, τις ιαχές
πολέμου, τις κόκκινες σημαίες με τα κοντάρια, τα μεγάφωνα με τα
επαναστατικά τραγούδια.
Το μεγαλύτερο ψέμα που πούλησε η αριστερά στη
μεταπολιτευτική εποχή είναι:
ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΣΥΡΙΖΟΠΛΗΚΤΗ ΜΠΑΝΑΝΙΑ: Ο μισθός των επίορκων, αυτοπεποίθηση για τους δημοσίους υπαλλήλους
EΞΑΙΡΕΤΙΚΟ
Του ΓΙΑΝΝΗ ΚΤΙΣΤΑΚΗ
Στην ευνομούμενη δημοκρατία που ζούμε,
επί αιώνες τώρα ο νόμος αντιλαμβάνεται και προβλέπει πως για τις
εκδικάσεις υποθέσεων των πολιτών αρκούν τρεις δικαστές στα πλημμελήματα
και κακουργήματα (εκτός από βαριά πενταμελή εφετεία ή μεικτά ενόρκων για
ανθρωποκτονίες). Μήπως και τα μονομελή πλημμελειοδικεία κάθε μέρα δεν
κρίνουν σημαντικές υποθέσεις πολιτών ή τα μονομελή πρωτοδικεία σε όλη τη
χώρα δεν επιλύουν στα αστικά ζητήματα τις διαφορές δεκάδων χιλιάδων
ευρώ;
Αυτά ισχύουν για τους απλούς πολίτες, ή καλύτερα για τους πολίτες Β
κατηγορίας, γιατί οι δημόσιοι υπάλληλοι είναι στην υψηλή βαθμίδα
οντότητας, ανήκουν σε ανώτερη βαθμίδα ύπαρξης. Και αυτό φυσικά το
γνωρίζει ο Κατρούγκαλος, όντας νομικός και αριστερός και υπερασπιστής
της ανώτερης τάξης, δηλαδή των δημοσίων υπαλλήλων.
Με το νόμο του λοιπόν θεωρεί πως η σύνθεση για τα πειθαρχικά
συμβούλια, που ήταν έως πριν της υπουργίας του τρεις δικαστές και ένας
διοικητικός υπάλληλος, είναι ανεπαρκής, για αυτό και πρόσθεσε και δύο
αιρετούς.
Δικαιούμαστε να ρωτήσουμε, γιατί τόσο υπεραριθμία στα
πειθαρχικά συμβούλια;
Ο διοικητικός υπάλληλος και οι δύο αιρετοί
συνδικαλιστές τι θα κάνουν;
Τους έχουν εκεί για να ελέγχουν τους τρεις
δικαστές μήπως δεν κάνουν καλά τη δουλειά τους;
Γιατί οι τρεις δικαστές
είναι αρκετοί για να δικάσουν εμένα και να με στείλουν φυλακή αν
παρανομήσω, αλλά χρειάζονται και την αρωγή των συνδικαλιστών για να
αποφανθούν στα πειθαρχικά για τους δημοσίους υπαλλήλους;
Εξαιτίας αυτού του γελοίου νόμου, εκατοντάδες
επίορκοι δημόσιοι υπάλληλοι κοροϊδεύουν την κοινωνία και εισπράττουν
κανονικά τους μισθούς τους, ενώ επέστρεψαν κύριοι στις υπηρεσίες τους οι
γιατροί που πιάστηκαν με προσημειωμένα. Και ο λόγος είναι οι χρονοβόρες
διαδικασίες για να γίνουν εκλογές και να επιλεγούν, να διοριστούν οι
νέοι αιρετοί που θα απαρτίζουν τα πειθαρχικά συμβούλια, να εγκριθούν από
τον υπουργό, να δημοσιευτούν στα ΦΕΚ οι αποφάσεις διορισμού τους κτλ
κτλ.
Τι να κάνουμε, οι διαδικασίες είναι χρονοβόρες και εμείς είμαστε
λεπτολόγοι σε τέτοιου είδους ζητήματα καθότι αριστεροί, και εντωμεταξύ
παιδεραστές, μαστροποί, μαχαιροβγάλτες, απατεώνες, υπεξαιρετές και
λοιποί συνάδελφοι δημόσιοι υπάλληλοι μπορούν να προσέρχονται στις
υπηρεσίες τους και να εισπράττουν κανονικά τους μισθούς τους.
Θα μου πείτε, αφού τα πειθαρχικά καθυστερούν θα
μπορούσε να γίνει ρύθμιση ώστε να μην εμπαίζεται η κοινωνία και οι
επίορκοι να μην πληρώνονται και αν τελικά δικαιωθούν, εφόσον κριθούν
αθώοι, να τους αποδώσουν αναδρομικά και εντόκως τους μισθούς τους.
Αυτό δεν πέρασε από το μυαλό του Κατρούγκαλου, παρόλο που δεν είναι και
τίποτα το σπουδαίο, μια παράγραφος σε μια εγκύκλιό του ή μια υποσημείωση
στο σπουδαίο νόμο του.
Δεν πέρασε και από το μυαλό των δικαστών και δεν
έπεσε στην αντίληψή μας καμία αντίδραση της ένωσης δικαστών και
εισαγγελέων, ώστε να διαμαρτυρηθούν γιατί υποβαθμίζεται το κύρος τους
όταν για τα πειθαρχικά συμβούλια δεν θεωρούν επαρκή την τριμερή σύνθεση
δικαστών και πρέπει να συμπληρώνεται από αιρετούς συνδικαλιστές, κατά
πάσα πιθανότητα πανάσχετους νομικών. Είναι αρκετά απασχολημένοι οι
δικαστές μας με άλλες διεκδικήσεις όσον αφορά το κύρος τους, όπως επί
παράδειγματι την εναρμόνιση των μισθών τους με τις άλλες εξουσίες.
Και
δεν πέρασε και από το μυαλό των συνδικαλιστών της ΑΔΕΔΥ πως οι επίορκοι
που απολαμβάνουν αρνησιδικία, ξευτελίζουν τους θεσμούς και ολόκληρη την
κοινωνία, και τους ίδιους όταν δεν παίρνουν θέση.
Γιατί ο Κατρούγκαλος να καταρτίσει τέτοιο νόμο που
ρίχνει στις καλένδες των διαδικασιών και παρελκυστικά εξασφαλίζει
μισθούς σε εγκληματίες;
Τι σόι υπουργός και άνθρωπος είναι αυτός που
δίνει λεφτά σε παιδεραστές, σε μαστροπούς και υπεξαιρετές;
Δεν
αναλογίζεται την οργή των θυμάτων, δεν ντρέπεται την κατακραυγή;
Στην
πραγματικότητα υπάρχει λογική εξήγηση στις ενέργειές του:
Ετικέτες
ΑΞΙΟΚΡΑΤΙΑ,
ΓΡΑΦΙΚΟΙ,
ΔΗΜΟΣΙΟΣ ΤΟΜΕΑΣ,
ΕΦΑΡΜΟΓΗ ΝΟΜΩΝ,
ΗΛΙΘΙΟΙ,
ΚΑΘΑΡΜΑΤΑ,
ΚΤΙΣΤΑΚΗΣ,
ΞΕΦΤΙΛΙΚΙΑ,
ΣΥΡΙΖΑ
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)

















