ΔΙΕΘΝΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗ και ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΙΣΤΙΚΑ ΛΑΘΡΟΜΑΧΜΟΥΤΑΡΟΠΛΗΚΤΗ ΚΟΙΝΩΝΙΑ: Μαντίλα, δίκες και πολιτική ορθότητα

  

Της ΚΑΤΕΡΙΝΑΣ ΠΑΝΑΓΟΠΟΥΛΟΥ

Ηταν Μάιος του 2018 όταν η καλύτερη κατ’ εμέ συγγραφέας στην Ελλάδα είχε συρθεί στα δικαστήρια με τον αντιρατσιστικό νόμο, η ανορθολογική χρήση του οποίου έχει προκαλέσει τη γνωστή φάμπρικα αγωγών.  

Η Τριανταφύλλου κατηγορήθηκε ότι προκαλεί ισλαμοφοβία, με αφορμή ένα εκπληκτικό άρθρο που έγραψε το 2015 στην «Athens Voice», μετά την επίθεση στο Μπατακλάν. 

Στην αγόρευσή της η εισαγγελέας έλεγε πως «οι απόψεις που εξέφρασε η κατηγορούμενη εκφράζουν τις απόψεις που πέρασαν από το μυαλό όλων μας μετά την επίθεση στο Μπατακλάν».

Η Τριανταφύλλου ευτυχώς αθωώθηκε.  

Θυμήθηκα την ιστορία τις τελευταίες μέρες, όταν είδα βίντεο της δημοσιογράφου Μασίχ Αλινετζάντ που γίνε viral στα social media: «Στο Ιράν μου έλεγαν πως αν βγάλω το χιτζάμπ θα με κρεμάσει από τα μαλλιά ο Θεός, θα με διώξουν από το σχολείο, θα με φυλακίσουν, θα με μαστιγώνει η αστυνομία ηθών. Αν με βιάσουν, θα φταίω εγώ. Στη Δύση μου λένε πως αν λέω την ιστορία μου προκαλώ ισλαμοφοβία. Είμαι γυναίκα από τη Μέση Ανατολή και φοβάμαι τους ισλαμικούς νόμους και τις κτηνωδίες που έχω ζήσει. Φοβία λέει είναι ένας παράλογος φόβος. Δεν έχω φοβία. Εχω φόβο. Γι’ αυτό αφήστε μας να μιλήσουμε».  

Δεν θα μπορούσε να υπάρξει ακριβέστερη περιγραφή για το κλίμα που έχει διαμορφωθεί στην Ευρώπη και στον υπερθετικό βαθμό – ως είθισται – στη χώρα μας. Οποιος υπερασπίζεται τις κοινωνικές ελευθερίες και τα ατομικά δικαιώματα που έχει κατακτήσει η Δύση κινδυνεύει να κατηγορηθεί ως ρατσιστής και ισλαμόφοβος από την αστυνομία της πολιτικής ορθότητας. Υπό τον μανδύα ενός δήθεν προοδευτισμού ένθερμοι «δικαιωματιστές» ασκούν μια ιδιότυπη μορφή τρομοκρατίας σε όποιον επιχειρεί να πει πως η μαντίλα που υποχρεώνονται να φορούν οι γυναίκες δεν αποτελεί δικαίωμα, αλλά ούτε και αποδεκτό τρόπο έκφρασης ταυτότητας.

Η μαρτυρική δολοφονία της Αμινί και η επανάσταση της μαντίλας έφερε στο φως ανατριχιαστικές μαρτυρίες για τα δεινά των μουσουλμάνων γυναικών, τα οποία ούτε μπορούμε να διανοηθούμε από τον αναπαυτικό καναπέ της Δύσης. 

«Γι’ αυτό...

 

ΕΛΛΗΝΟΦΩΝΟ ΚΗΦΗΝΟΞΕΦΤΙΛΑΡΟΠΛΗΚΤΟ ΚΩΛΟΧΑΝΕΙΟ: Εκανε ό,τι του είπαν. Και πέθανε

 

Της ΚΑΤΕΡΙΝΑΣ ΠΑΝΑΓΟΠΟΥΛΟΥ

«Μου λέει «είμαι έξω από τον Αγιο Ανδρέα γιατί δεν με δέχτηκαν, μου είπαν εφημερεύει το Ρίο. Δεν μπορώ να πάω μόνος μου, δεν είμαι καλά, κάνε γρήγορα σε παρακαλώ»». Κάνεις εικόνα τη σκηνή. Νιώθεις την αγωνία. Τη στιγμή που ο άνθρωπος απευθύνεται στο νοσοκομείο και του λένε να φύγει. Παρά το ότι τους λέει ότι έχει αφόρητους πόνους. Παρά το ότι εκείνη την ώρα βρίσκονταν στο νοσοκομείο δεκάδες γιατροί. Φαντάζεσαι τα βασανιστικά λεπτά που περιμένει τον συγγενή του και δεν ξέρει αν θα αντέξει. «Λίγο πριν φτάσω με ξαναπαίρνει τηλέφωνο και μου λέει «γιατί αργείς; Φτάνεις;». Του λέω «έφτασα, έφτασα, ηρέμησε»».

Είναι πια σαφές ότι ο άνθρωπος ένιωθε να τον εγκαταλείπουν οι δυνάμεις του. Κι όμως. Δεν επέστρεψε στο νοσοκομείο να τους ζητήσει να κάνουν το προφανές. Να τον εξετάσουν, να του παράσχουν τις πρώτες βοήθειες, να αποτρέψουν έναν θάνατο. Από το χρονικό και τις μαρτυρίες καταλαβαίνεις ότι ο άνθρωπος δεν έκανε καβγά, δεν φώναξε, δεν έβρισε. Και αυτό πονάει πιο πολύ. 

Δεν είπε καν αυτό που σκεφτόμαστε όλοι τώρα.

Οτι πληρώνουμε φόρους για έχουμε δημόσιες και δωρεάν παροχές υγείας. Ισως το πιο σύντομο ανέκδοτο.  

Υπάκουσε ό,τι του είπαν. Κι ας πονούσε. Θανάσιμα. «Αν αργούσα τρία λεπτά, θα τον έβρισκα νεκρό στο πάρκινγκ του νοσοκομείου». Τρία λεπτά μετά ο άνθρωπος ξεψυχά στη θέση του συνοδηγού.  

Δηλώσεις του προέδρου του Σωματείου: «Η νοσηλεύτρια που ήταν σε βάρδια ήταν στη θέση της, έκανε το αυτονόητο, πήρε το ιστορικό και είχε και τη μαρτυρία ότι είχε πάει το πρωί σε ιδιώτη γιατρό να εξεταστεί».

Τον ακούς και σαστίζεις. Ενας άνθρωπος πέθανε διότι μια νοσηλεύτρια έκανε μόνη της διάγνωση και δεν φώναξε κάποιον από τους δεκάδες γιατρούς που ήταν στο κτίριο και ο συνδικαλιστής σπεύδει να σχολιάσει ότι ήταν στη θέση της. 

Τον λόγο παίρνει το μέλος της επιτροπής γιατρών του νοσοκομείου: «Δεν φταίνε οι γιατροί για αυτό που συνέβη. Οταν το νοσοκομείο είναι σε γενική εφημερία, θεωρείται ότι δεν υπάρχει και είναι κλειστό». Σαν να μιλάει για μαγαζί με ρούχα.  

Απουσία ενσυναίσθησης, ακόμα και στοιχειώδους συναίσθησης. 

Συνδικαλιστική αντιμετώπιση του θανάτου. 

«Δεν με δέχτηκαν, μου είπαν εφημερεύει το Ρίο, δεν μπορώ να πάω μόνος μου, δεν είμαι καλά, κάνε γρήγορα σε παρακαλώ». Ενας χαμηλών τόνων πολίτης που...

 

ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΣΟΥΡΓΕΛΟ-ΑΛΗΤΑΡΟ-ΨΕΥΤΟΚΟΥΛΤΟΥΡΙΑΡΟΠΛΗΚΤΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Το ροκ του μέλλοντός μας

 

Της ΚΑΤΕΡΙΝΑΣ ΠΑΝΑΓΟΠΟΥΛΟΥ


Κάποτε ήταν οι Κατσιμιχαίοι, οι Τσακνής – Μαχαιρίτσας, ο Παπακωνσταντίνου, ο Πορτοκάλογλου. Η έντεχνη σκηνή που λάτρεψε η δική μου γενιά. Τότε που το επαναστατικό δεν ήταν απλά το αντισυστημικό. Ο όρος «έντεχνος» δεν αφορούσε μόνο τα τραγούδια τους. Απέπνεε μια συνολική στάση ζωής. Ηταν χαμένοι από τα Μέσα, δεν τους βλέπαμε σε στήλες κοσμικών, δεν διαβάζαμε τις ζωές τους στα κουτσομπολίστικα, δεν βλέπαμε τους κοιλιακούς τους στο Instagram. Μια αισθητική που χάθηκε μαζί τους. 

 «Θα μείνω και εδώ και υπάρχω όπως μπορώ και για το πείσμα σας γουρούνια θα αντέχω» τραγουδούσαν οι Κατσιμιχαίοι ξεσηκώνοντας τους πιτσιρικάδες στα στάδια. «Μια ζωή δυο πόντους έξω απ’ τη ζωή. Ακόμη κι αν αυτοί που θέλαμε δεν γίναμε, ακόμη κι αν αυτοί που ήμασταν δεν μείναμε. Είμαστε ακόμα εδώ, ψάχνοντας στα τυφλά καινούργιους τρόπους». «Κουφάλες, δεν ξοφλήσαμε, αυτό έχω μόνο να σας πω, τα όνειρα των εραστών δεν σβήνουν», «γυρίζω τις πλάτες μου στο μέλλον, στο μέλλον που φτιάχνετε όπως θέλετε, αφού η ιστορία σάς ανήκει, σαρώστε το λοιπόν αν επιμένετε».

Σήμερα είναι οι τράπερ. «Εχω πάρει στην πουτάνα μου chinchilla, έχω άκρες να βουλώσω κάθε τρύπα, έχω τις σφαίρες να ψεκάσω όλο το τμήμα, έχω money, έχω drugs, είμαι dealer», τραγούδι που συγκεντρώνει αυτή τη στιγμή 12 εκατ. views στο YouTube. «Βουλγάρες, κάνω εισαγωγή τις Βουλγάρες, για να γαμάς εσύ τις μουνάρες, όλες τους με λένε boss».

«Εχω λεφτά, τρώω καλά και έχω μουνάρα γκόμενα». Τραγούδια άγνωστα σε όποιον είναι άνω των 30, συγκεντρώνουν εκατομμύρια views, δημιουργούν νέα ινδάλματα, διαμορφώνουν νέα (υπο)κουλτούρα. Μισογυνισμός, άκρατος σεξισμός, εξύμνηση της παραβατικότητας με ένα μόνιμο μοτίβο: ναρκωτικά, όπλα, λεφτά. Οι πιτσιρικάδες τους λατρεύουν. Αντιγράφουν το ντύσιμο των τράπερ, το μπλαζέ ύφος, το ντύσιμο, την κινησιολογία, τη φωνή.

Τη στιγμή που τα ΜΜΕ ασχολούνται με το mainstream, στο YouTube δημιουργούνται τεράστιες κοινότητες πιτσιρικάδων που ακούν άλλες μουσικές, παρακολουθούν άλλες εκπομπές και έχουν άλλα πρότυπα. 

Κάποτε τα κορίτσια ήθελαν να γίνουν Αλίκη Βουγιουκλάκη. Σήμερα θέλουν να γίνουν influencers. Τις βλέπουν σε φωτογραφίες, τις ακολουθούν στα social media, τις παρακολουθούν σε βιντεάκια. 

Ναι, εντάξει, κάθε γενιά έχει τα δικά της ακούσματα, τα δικά της ινδάλματα, τους δικούς της ήρωες. Αυτό είναι γνωστό. Οπως γνωστό είναι ότι και κάθε επόμενη γενιά με έναν τρόπο αμφισβητεί την προηγούμενη και τούμπαλιν. Για τον καθένα η δική του γενιά ήταν η πιο προχωρημένη, η πιο ηρωική, η πιο ταλαιπωρημένη.

Οι παλιοί ζήσανε χούντα, οι νεότεροι μνημόνια, όλοι έχουν να διηγηθούν τη συλλογική τους οδύσσεια και να αντιπαραβάλουν τα χαρακτηριστικά τους με τους απέναντι.

Το μόνο σίγουρο είναι ότι η σημερινή νέα γενιά...

 

ΣΥΡΙΖΟΞΕΦΤΙΛΑΡΑΔΙΚΟ: Το Τατόι, ο Τσακαλώτος και ο Μακρόν

 

Της ΚΑΤΕΡΙΝΑΣ ΠΑΝΑΓΟΠΟΥΛΟΥ

Το νέο επεισόδιο είχε άρωμα βασιλικό. Το σκηνικό πολέμου στήθηκε στην έδρα του Dumfries House. Σύμφωνα με την αξιωματική αντιπολίτευση ο Κυριάκος Μητσοτάκης «λειτουργεί ως αυλάρχης των Γλίξμπουργκ και το ταξίδι του στη Σκωτία προκειμένου να αποκτήσει τεχνογνωσία στην αξιοποίηση βασιλικών κτημάτων αποτελεί μέγιστη προσβολή προς τους πολίτες την ώρα που τα ελληνικά νοικοκυριά δοκιμάζονται από την ακρίβεια».  

Η ΝΔ απάντησε πως «όταν ο κ. Τσίπρας υποδεχόταν τον πρίγκιπα Κάρολο το 2018 μίλησε για επίσκεψη ορόσημο, σήμερα που ο Πρωθυπουργός αποδεχόμενος πρόσκληση τον συνάντησε στη Σκωτία, ο ΣΥΡΙΖΑ ψελλίζει διάφορα συνωμοσιολογικά».  

Και κάπως έτσι η επικαιρότητα επικεντρώθηκε σε ένα σχεδόν ανύπαρκτο θέμα, που σαφώς βολεύει την κυβέρνηση, αφού πετάει την μπάλα στην εξέδρα. Τη στιγμή που σοβαρότατα προβλήματα ταλανίζουν τους πολίτες, που περιμένουν από τα κόμματα της αντιπολίτευσης να τα αναδείξουν, η δημόσια αντιπαράθεση αναλώνεται στο αν κάνει καλά η κυβέρνηση που θέλει να αποκτήσει τεχνογνωσία για την αξιοποίηση του Τατοΐου από τον τρόπο που αξιοποίησε ο βρετανικός θρόνος το Dumfries House.

Την ίδια στιγμή το ΚΙΝΑΛ τσακώνεται με τον Ευκλείδη Τσακαλώτο, επειδή ο τελευταίος επιτέθηκε ξαφνικά στον Νίκο Ανδρουλάκη με αφορμή τον Μακρόν!: «Εσείς που πορεύεστε «με γνώμονα την πρόοδο και την κοινωνική δικαιοσύνη» καταλαβαίνετε ότι οι πολιτικές τύπου Μακρόν ανοίγουν τον δρόμο στην Ακροδεξιά;», συμπληρώνοντας «εκείνο το κόμμα που συγκυβερνούσε με τον Καρατζαφέρη και διαπόμπευε οροθετικές πώς το λέγανε;». Αμεσα ήρθε η πληρωμένη απάντηση από τη Χαριλάου Τρικούπη: «Το ΠΑΣΟΚ – ΚΙΝΑΛ δεν ενέταξε στις τάξεις του στέλεχος ακροδεξιού κόμματος όπως ο ΣΥΡΙΖΑ. Αν θέλει, δε, πληροφορίες για την τρικομματική κυβέρνηση με τη συμμετοχή του ΛΑΟΣ του κ. Καρατζαφέρη, ας ρωτήσει τους συναδέλφους του στην ΚΟ του ΣΥΡΙΖΑ Θάνο Μωραΐτη, Γιάννη Ραγκούση και Μαριλίζα Ξενογιαννακοπούλου, που διετέλεσαν υπουργοί εκείνη την περίοδο».

Καβγάδες που διαβάζονται διαγώνια, από απλή περιέργεια, χωρίς να θίγουν κανένα από τα πολλά προβλήματα που έχουν να διαχειριστούν οι πολίτες στην καθημερινότητά τους. 

Μία συντηρητική αντιπολίτευση, που φαίνεται ότι αρνείται πεισματικά να επιδιώξει να καρπωθεί οφέλη από την προφανή κυβερνητική φθορά. Ακόμα και όταν ο τίτλος της συζήτησης είναι σωστός το περιεχόμενο είναι λάθος.

Ας πούμε στον τομέα της Δικαιοσύνης. Τη στιγμή που όλοι οι διεθνείς αναλυτές ασκούν σκληρή κριτική και συγκλίνουν στο ότι η οικονομία δεν θα ανορθωθεί εάν δεν σταματήσει αυτή η άτυπη αρνησιδικία που επικρατεί στη χώρα μας και τα προβλήματα των πολιτών θα επιδεινώνονται δραματικά από τις συνεχιζόμενες ασύλληπτες καθυστερήσεις στην εκδίκαση υποθέσεων στα ελληνικά δικαστήρια, η αντιπολίτευση δια στόματος Παύλου Πολάκη προαναγγέλλει απειλητικά για το συγκεκριμένο θέμα ότι «την επόμενη φορά θα είναι αλλιώς» συμπληρώνοντας κάτι για μαλεβιζιώτη, πεντοζάλη και άλλους παραδοσιακούς χορούς.  

Στο θέμα της Παιδείας, αντί η συζήτηση να είναι για την αναμόρφωση των προγραμμάτων σπουδών, τα κόμματα ερίζουν για το εάν θα πρέπει να συνεχίσουν να υπάρχουν στα πανεπιστήμια στέκια τρομοκρατικών οργανώσεων.

Στο μεταξύ φοβάμαι ότι ισχύει αυτό που είχε γράψει κάποτε ο αμερικανός δημοσιογράφος George Will:  

ΝουΔοΞΕΦΤΙΛΑΡΑΔΙΚΟ: Η Πανεπιστημιακή Αστυνομία ως σύντομο γαλαζαίικο ανέκδοτο

 

Της ΚΑΤΕΡΙΝΑΣ ΠΑΝΑΓΟΠΟΥΛΟΥ

Η γνωστή ρήση του Μπίσμαρκ «η πολιτική είναι η τέχνη του εφικτού» έχει ιδιαίτερη εφαρμογή στη χώρα μας, όπου ακόμα και τα στοιχειώδη μάλλον είναι ανέφικτα. Εχει περάσει ένας χρόνος και δύο μήνες από τον Φεβρουάριο του 2021 που ψηφίστηκε το μέτρο της Πανεπιστημιακής Αστυνομίας. Από τότε το αστυνομικό δελτίο έχει φιλοξενήσει ουκ ολίγες φορές ειδήσεις, με πρωταγωνιστές τα ελληνικά πανεπιστήμια. Τον Σεπτέμβριο του 2022 η κυβέρνηση ανακοίνωσε ότι το μέτρο «πάει λίγο πίσω» και 7 μήνες μετά, αυτό το «λίγο» γίνεται «πολύ». Χρονικά και κυρίως ποιοτικά.

Σύμφωνα με τις τελευταίες πληροφορίες που είδαν το φως της δημοσιότητας οι Ομάδες Προστασίας Πανεπιστημιακών Ιδρυμάτων θα αναπτυχθούν μόνο σε 3 ΑΕΙ και μάλιστα στα κάμπους και όχι σε κτίρια στον αστικό ιστό. Ουσιαστικά, εξαιρούνται τα κτίρια του Πολυτεχνείου στο κέντρο της Αθήνας, το πολύπαθο Οικονομικό Πανεπιστήμιο, το Πάντειο, αλλά και η Νομική. Και τι απομένει να προστατεύεται; 

Τα κάμπους του Πανεπιστημίου και της Πολυτεχνειούπολης στου Ζωγράφου και το κάμπους του Αριστοτέλειου.  

Στο μεταξύ το μπάχαλο καλά κρατεί. Μόλις την Τρίτη σημειώθηκαν και πάλι επεισόδια στο Οικονομικό Πανεπιστήμιο, ενώ επίσης μέσα στην εβδομάδα άτομα στο Πανεπιστήμιο Πατρών προσπάθησαν να εκφοβίσουν τον πρύτανη, επειδή δήλωσε σε συνέντευξη πως θα σπάσει το άβατο της φοιτητικής εστίας.

Είναι χαρακτηριστικό ότι με το που άνοιξαν οι σχολές τον Σεπτέμβριο, μόλις τη δεύτερη ημέρα, φοιτητής της ΑΣΟΕΕ ξυλοκοπήθηκε εντός του πανεπιστημίου από αντιεξουσιασές. Είναι ο φοιτητής που περιέγραφε ότι κατά τον ξυλοδαρμό του έλεγαν πως τον χτυπούν διότι μίλησε στην τηλεόραση υπέρ της Πανεπιστημιακής Αστυνομίας και κατά της βίας. Κάλεσε την Αστυνομία, η οποία δεν επενέβη με τη δικαιολογία ότι «μέσα στη σχολή ήταν φοιτητές»! Την επομένη αντιεξουσιαστές καλούσαν σε συνέλευση εντός της ΑΣΟΕΕ για να οργανωθούν δράσεις υπέρ φυλακισμένων τρομοκρατών.  

Σχολές γιάφκες, που φιλοξενούν σέρβερ τρομοκρατικών ομάδων, ένα ανορθόδοξο σκηνικό που βαραίνει την κυβέρνηση, η οποία ολιγωρεί υπό την πίεση μαύρων και κόκκινων ομάδων, αλλά και την ακαδημαϊκή κοινότητα η οποία δείχνει προκλητική ανοχή στη βία, τελικά νομιμοποιώντας την και υπό τον μανδύα του προοδευτισμού αρνείται κάθε μέτρο που επιχειρεί να ανατρέψει αυτό το – αν μη τι άλλο – πανευρωπαϊκά πρωτότυπο σκηνικό.  

«Σοκαριστική παχυδερμία» είχε χαρακτηρίσει τη στάση αυτών των πανεπιστημιακών ο διακεκριμένος επιστήμονας Αχιλλέας Γραβάνης.

Η αντίδραση της ομάδας πανεπιστημιακών;  

Προσέφυγαν κατά της Πανεπιστημιακής Αστυνομίας, με το επιχείρημα πως μπορεί να παρέμβει η κανονική Αστυνομία εάν κληθεί από τον πρύτανη. Από ποιον πρύτανη δεν είπαν. Ας πούμε αυτόν που κρατούσαν όμηρο στο γραφείο του; Εκείνον που του πέρασαν στον λαιμό ταμπέλα με επιγραφή «αλληλεγγύη στις καταλήψεις»; 

Το πιο αμήχανο είναι ότι...

 

ΔΙΕΘΝΗ ΚΑΘΑΡΜΑΤΑ και ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΠΟΥΤΙΝΑΡΟΞΕΦΤΙΛΑΡΟΠΛΗΚΤΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Mπρελόκ

 

Της ΚΑΤΕΡΙΝΑΣ ΠΑΝΑΓΟΠΟΥΛΟΥ

Εχουν κλείσει πέντε ημέρες που η δημόσια σφαίρα κινείται σε μια παράλληλη πραγματικότητα.

 Δελτία ειδήσεων, εκπομπές, συζητήσεις, όλα μονοθεματικά: Το αποτρόπαιο έγκλημα της Πάτρας.  

Σε μία στιγμή έσβησε καθετί άλλο. Πόλεμος στην Ουκρανία, βομβαρδισμοί αμάχων, κορωνοϊός, έξαρση κρουσμάτων, θάνατοι, ακρίβεια, τιμή της βενζίνης και του ηλεκτρικού… Τίποτα από όλα αυτά δεν μπορεί να τραβήξει το βλέμμα από την Πάτρα ή να υπερνικήσει την ανάγκη πληροφόρησης και συλλογής στοιχείων για κάτι τόσο ακραίο που υπερβαίνει τη λογική. Ο καταιγισμός των εξελίξεων, η τοξικότητα του περιεχομένου των αποκαλύψεων, μαζί με εύλογες απορίες για την αποτελεσματικότητα των μηχανισμών της πολιτείας έχουν μονοπωλήσει το ενδιαφέρον.

Οχι μόνο γιατί η φερόμενη ως δολοφόνος ήταν η μάνα των παιδιών. Οχι μόνο γιατί ο θάνατος φαίνεται πως ήταν αργός και βασανιστικός. Αλλά και για το πώς γίνεται μία 33χρονη γυναίκα να κατάφερνε να ξεγελά τις αρχές, τα νοσοκομεία, τους γιατρούς, τους ιατροδικαστές.  

Πώς υποτιμήθηκε και αγνοήθηκε η καταγγελία που έγινε το 2014 στο Χαμόγελο του Παιδιού για κακοποίηση της 9 μηνών τότε Τζωρτζίνας; 

Τι θα είχε γίνει εάν ο έλεγχος ήταν επιστάμενος και αν το παιδάκι είχε απομακρυνθεί από την οικογένεια; 

Αναπάντητα ερωτήματα ζωής και θανάτου, που κάποιοι όμως πρέπει να κληθούν να απαντήσουν θεσμικά.

Και ενώ η επικαιρότητα κινείτο εμμονικά γύρω από τη δολοφονία, ξαφνικά κάποιες φωτογραφίες από την Μπούτσα της Ουκρανίας μάς έβγαλαν από το vertigo. Σε ένα υπόγειο 18 ακρωτηριασμένα πτώματα δολοφονημένων ανδρών, γυναικών και παιδιών. Εικόνες που υποδηλώνουν βασανισμό. Κομμένα αφτιά, τραβηγμένα δόντια. Γυμνές γυναίκες σε βαρέλια, νεκροί παρατημένοι στους δρόμους και σε αυλές σπιτιών, ομαδικοί τάφοι με εκατοντάδες αμάχους. Κι άλλες γυμνές γυναίκες κάτω από κουβέρτες με μισοκαμένα σώματα κείτονται στον δρόμο. Φρικαλέα εγκλήματα από τις ρωσικές δυνάμεις, που συναγωνίζονται σε αγριότητα τη ναζιστική Γερμανία. 

Ξαφνικά, οι δικές μας αντιδράσεις, οι συναυλίες ίσων αποστάσεων «με τον άνθρωπο» ή «για την ειρήνη» και οι χλιαρές καταδίκες της Ρωσίας μοιάζουν ακόμα πιο γραφικές απέναντι στις νέες εικόνες πρωτοφανών θηριωδιών.

Στο μυαλό μου γυρνάει ξανά και ξανά μία φωτογραφία. Ο φακός έχει ζουμάρει στο καμένο χέρι ενός νεκρού πολίτη που κείτεται στο έδαφος. Ακριβώς δίπλα του διακρίνονται τα κλειδιά του σπιτιού του και το βλέμμα πέφτει αμέσως στο μπρελόκ του. Απεικονίζει τη σημαία της Ευρωπαϊκής Ενωσης. 

 

Αυτός ο πόλεμος...

ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΑΡΙΣΤΕΡΟ-ΚΟΥΛΤΟΥΡΙΑΡΟ-ΞΕΦΤΙΛΑΡΟΠΛΗΚΤΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Ισες αποστάσεις μετά μουσικής

 

Της ΚΑΤΕΡΙΝΑΣ ΠΑΝΑΓΟΠΟΥΛΟΥ

Τα αποτελέσματα των δημοσκοπήσεων για τη στάση των ελλήνων πολιτών απέναντι στη ρωσική εισβολή αναδεικνύουν αυτό που πολλοί αρνούνται να δουν, επιμένοντας να προσεγγίζουν κοινωνικές συμπεριφορές και τάσεις με όρους λογικής. Οι «πάντα με το μέρος του αδικημένου» Ελληνες θα περίμενε κανείς να αναδειχθούν στους σφοδρότερους πολέμιους του ιμπεριαλιστή εισβολέα.

Κι όμως, έρευνα που δημοσιοποίησε το Politico δείχνει ότι πάνω από το ένα τρίτο των συμπολιτών μας (34%) δηλώνει ότι «μπορεί να κατανοήσει τις ενέργειες του Πούτιν». Του μεγαλοϊδεάτη ηγέτη που κυβερνά αυταρχικά, λογοκρίνει, φυλακίζει αντιφρονούντες και εισέβαλε σε κυρίαρχη χώρα, βομβαρδίζοντας νοσοκομεία και σκοτώνοντας αμάχους. Το αντίστοιχο ποσοστό βρίσκεται στο 9% στην Ολλανδία, 10% στην Ισπανία, 11% στη Γερμανία, 13% στη Γαλλία, 19% στη γειτονική μας Ιταλία. Μόλις 6 στους 10 Ελληνες απάντησαν ότι είναι απαράδεκτη (unacceptable) η ρωσική εισβολή – τη στιγμή που αυτό θεωρούν 9 στους 10 Ολλανδούς και Ισπανούς.

Την ίδια στιγμή και ενώ οι μέρες περνούν, καθίσταται πλέον σαφές ότι καθόλου τυχαία δεν ήταν η επιλογή του φλου, γενικού και αόριστου συνθήματος της πολυσυζητημένης συναυλίας.  

Παρά τις σφοδρές αντιδράσεις, η διόρθωση στην αφίσα ήταν και πάλι αμφιλεγόμενη, με την προσθήκη ενός απροσδιόριστης κατεύθυνσης αιτήματος: «Να σταματήσει ο πόλεμος στην Ουκρανία». Ετσι γενικά και αόριστα να σταματήσει, με υποχώρηση Ζελένσκι ή Πούτιν και πάλι ίσες αποστάσεις από θύμα και θύτη. 

Ετσι, ακόμα και αν στην αρχή ήταν αμέλεια η απουσία καταδίκης του εισβολέα, πλέον και μετά και τη νέα προσθήκη αποδεικνύεται για τους περισσότερους εκ των συμμετεχόντων συνειδητή επιλογή.

Ο πόλεμος που χώρισε στα δύο τον κόσμο, από την μία Ευρωπαϊκή Ενωση, ΗΠΑ, Μ. Βρετανία, Καναδάς και Αυστραλία και από την άλλη Ρωσία, Λευκορωσία, Βόρεια Κορέα, Συρία, δίχασε και το δικό μας «χωριό» πυροδοτώντας τα εγγενή αντιδυτικά μας αντανακλαστικά.

Πάνω και κάτω πλατεία ενώθηκαν ξανά σε έναν ακόμα σταθμό της παράλληλης διαδρομής τους και των κοινών πολιτικών τους αναφορών. 

Και πάλι απέναντί τους οι «Μένουμε Ευρώπη» σε μία επανάληψη σκηνικού 2015.

Με τη διαφορά ότι...

 

ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΣΥΡΙΖΟΚΑΤΣΑΠΛΙΑΣ ΑΓΡΑΜΜΑΤΟΛΑΓΝΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Η αμορφωσιά ως επίδειξη μαγκιάς

Της ΚΑΤΕΡΙΝΑΣ ΠΑΝΑΓΟΠΟΥΛΟΥ

«Έχουμε τους πολιτικούς που μας αξίζουν» ήταν η φράση που εκτοξευόταν κάποτε ως μομφή.  

Πλέον αυτό άλλαξε. Αποτελεί ένδειξη μαγκιάς. Δεν θέλουμε πολιτικούς με μόρφωση ανώτερη από τη δική μας, δεν γουστάρουμε να έχουν σπουδάσει σε καλά πανεπιστήμια, μας ενοχλεί να έχουν πτυχία ξένων γλωσσών. Η μόρφωση και η επαγγελματική καταξίωση αντιμετωπίζονται από όλο και περισσότερους, αν όχι με μίσος, με καχυποψία. Όσο περνάει ο καιρός αποδεικνύεται όλο και πιο καθαρά ότι στα χρόνια του μνημονίου η οικονομική χρεοκοπία ήταν το λιγότερο που συνέβη στην ελληνική κοινωνία.
 

Το ταξικό μίσος καλλιεργήθηκε στοχευμένα και μεθοδικά και η πυροδότηση θυμικών αντανακλαστικών έγινε εργαλείο άσκησης πολιτικής.  

Η φράση «η αριστεία είναι ρετσινιά» που θεωρήσαμε ότι ανάλαφρα εκτοξεύτηκε στην παρθενική ομιλία του τότε νέου Υπουργού Παιδείας το 2015, αποδείχθηκε εμβληματική, αφού οικοδόμησε το νέο αφήγημα. 

Όσα ακολούθησαν είναι γνωστά. Τα πειραματικά σχολεία καταργήθηκαν στον βωμό ιδεοληψιών, οι επιστήμονες του εξωτερικού εκδιώχθηκαν από τα συμβούλια διοίκησης των ΑΕΙ, ΤΕΙ μετατράπηκαν εν μία νυκτί σε ΑΕΙ, οι σημαιοφόροι βγαίνουν πλέον με κλήρωση, η αριστεία στιγματίστηκε, η «καριέρα έγινε χολέρα» και η μόρφωση πέρασε περίπου στην παρανομία.

 

Οι αρνητές της αξιολόγησης των υπαλλήλων στο Δημόσιο, οδήγησαν μεθοδικά στην εξίσωση προς τα κάτω και των μαθητών στο Δημόσιο σχολείο, χαρακτηρίζοντας «πρόοδο» την ισότητα στην αγραμματοσύνη και παραβλέποντας ότι η υποβάθμιση του δημόσιου σχολείου, ευνοεί τους οικονομικά ευκατάστατους, που έχουν τη δυνατότητα να πάνε στα ιδιωτικά. 

Είναι η πρώτη φορά στην ιστορία, που η λογική της ήσσονος προσπάθειας εκφράζεται τόσο περήφανα και ισοπεδωτικά. Καθόλου τυχαία δεν ήταν η αναφορά της Αυγής ότι η νέα υφυπουργός Μακεδονίας Θράκης «δεν πήρε μεταπτυχιακά στην Αμερική, ούτε θα τη δείτε στα κοσμικά περιοδικά. Είναι πάντα γελαστή, ανθρώπινη και σοβαρή». Σαν να αποτελεί κάτι κακό ή ασόβαρο το να έχει κάνει κανείς μεταπτυχιακά στην Αμερική.

 

Μέσα σε αυτό το κλίμα, η αντιπολίτευση αμήχανα προσπαθεί να βρει βηματισμό. Κάνει κριτική για τα γραμματικά λάθη κυβερνητικών στελεχών, αλλά στο κυβερνητικό επιτελείο μάλλον γελάνε περισσότερο ακούγοντας αυτή την κριτική, απ’ ότι τα ίδια τα λάθη. Γιατί ξέρουν καλά ότι όλα αυτά τα χρόνια έχουν καταφέρει να χτίσουν ένα ευρύ ακροατήριο που αυτά δεν τα ακούει καν. Μια μεγάλη δεξαμενή από ψηφοφόρους που αναθαρρούν βλέποντας ότι τα γραμματικά λάθη που κάνουν οι ίδιοι, τα κάνει και κάποιος που έφτασε να γίνει υπουργός. Τη στιγμή που σατιρικές εκπομπές κάνουν πάρτι με το Madame Merkel και τα social media οργιάζουν με το «we have already eaten the camel and nowthere is the queue», υπάρχει ένας μεγάλος αριθμός ανθρώπων που πείστηκε ότι όλα αυτά είναι μαγκιά. Άλλωστε, πλέον μάθαμε ότι «η αριστεία είναι ρετσινιά» όπως είπε ο Α. Μπαλτάς, αλλά και ότι «καλλιεργεί τον εγωισμό» κατά την παραλλαγή Γαβρόγλου. Αν παρατηρήσει κανείς πώς εκτυλίσσεται ο δημόσιος διάλογος, θα δει ότι καταλογίζεται σχεδόν ως μομφή στον Μητσοτάκη το ότι έχει πτυχίο από το Χάρβαρντ και μεταπτυχιακά από τον Χάρβαρντ και το Στάνφορντ.


Στην αντίπερα όχθη υπάρχουν, βέβαια, αρκετοί που έχουν ματώσει στα θρανία, τα βιβλία και τα πανεπιστημιακά έδρανα, ψάχνουν για δουλειά με τρεις και εξήντα και θεωρούν αδιανόητο πρωθυπουργικός σύμβουλος να γράφει «η δημοκρατία δεν είναι υπόθεση των ειδήμων», η πρώην υφυπουργός Μακεδονίας Θράκης και υποψήφια δήμαρχος Θεσσαλονίκης να γράφει «συνάντηση εργασίας με τον διευθύνων σύμβουλο» και η νέα υφυπουργός Μακεδονίας Θράκης παραθέτει στο βιογραφικό της ότι έχει περπατήσει. Όμως στα μάτια πολλών όλες αυτές οι ατάκες εκπέμπουν ένα ξεκάθαρο μήνυμα: «κι εσύ μπορείς να βρεθείς άκοπα από το μπαρ στο Μαξίμου». Δεν θέλουμε πολιτικούς καλύτερους από εμάς. Θέλουμε πολιτικούς σαν κι εμάς, για να νιώθουμε ίσοι ή και ανώτεροι.
 

Ίσως η καλύτερη απάντηση που δόθηκε σε όλη αυτή τη συστηματική επιχείρηση απαξίωσης της μόρφωσης ήρθε από τον καθηγητή Νομικής Γιώργο Γεραπετρίτη. 

 Ήταν Μάρτιος του 2018 όταν σε ομιλία του ο κ. Κατρούγκαλος έλεγε: «Πιστεύετε ότι αυτοί που βρίσκονται στη Βουλή όλα αυτά τα χρόνια ήταν άριστοι; Ότι είναι καλύτεροι από εσάς; Ότι είναι πιο έξυπνοι; Πιστεύετε ότι αυτοί που έβγαλαν λεφτά τα προηγούμενα χρόνια ήταν άριστοι; Η ελίτ στην Ελλάδα δεν είναι αξιόλογη». Και γυρνώντας προς τους καθηγητές είπε: «Εσείς είστε η ελίτ».

 

Τότε ο καθηγητής κ. Γεραπετρίτης σηκώθηκε και απάντησε: 

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΠΑΝΑΝΙΑ - ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Για καθεμία που πλαστογράφησε για να μπει στο Δημόσιο, κάποια άλλη έμεινε άδικα εκτός

Από την Κατερίνα Παναγοπούλου

 

Στην χώρα της υπερβολής, της δημαγωγίας, όπου το εμπόριο ευαισθησίας έχει γίνει επάγγελμα, όλα μπλέκονται, παρανοούνται και μπερδεύονται. 

Πράγματι, είναι άδικο το κράτος να εξαντλεί όλη την αυστηρότητά του σε μία καθαρίστρια που πλαστογράφησε το απολυτήριο του Δημοτικού, για να προσληφθεί στο Δημόσιο. 

Εξίσου άδικο είναι όμως ότι κάποια άλλη καθαρίστρια, που είχε την ίδια ή ακόμα μεγαλύτερη ανάγκη, δεν πλαστογράφησε και έμεινε εκτός Δημοσίου. 

Ακόμα πιο άδικο -και εξωφρενικό- είναι ότι χειρουργός στο Γενικό Νοσοκομείο Αιγίου με πλαστό πτυχίο Ιατρικής καταδικάστηκε σε ποινή με αναστολή. 

Το ένα δεν αποκλείει τα υπόλοιπα και μπορούν κάλλιστα να ισχύουν και τα τρία ταυτοχρόνως.

 

Μετά την αθώωση σε δεύτερο βαθμό της καθαρίστριας από τον Βόλο, η οποία παραποίησε το απολυτήριο της Ε' Δημοτικού για να προσληφθεί στο Δημόσιο, αφού ένας από τους όρους της προκήρυξης ήταν να είναι απόφοιτη Δημοτικού, προχθές δικάστηκε σε δεύτερο βαθμό η υπόθεση άλλης καθαρίστριας στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο Ιωαννίνων, η οποία επίσης πλαστογράφησε το απολυτήριο Δημοτικού. Μετά τον σάλο που είχε προκληθεί με την πρώτη περίπτωση, το δικαστήριο επέβαλε στην δεύτερη, ποινή με αναστολή και η γυναίκα αφέθηκε ελεύθερη. «Δεν είχα άλλη επιλογή, είχα δέκα παιδιά και ήμουν έγκυος στο ενδέκατο» υποστήριξε.

 

Ωστόσο, τα ερωτήματα παραμένουν. Το κράτος θα αποκαταστήσει την αδικία σε βάρος της επιλαχούσας, που τότε έχασε την θέση αν και πληρούσε τα κριτήρια; Θα μάθουμε ποτέ τι απέγινε και πως εκείνη μεγάλωσε τα παιδιά της; 

 Διότι είναι πολλοί οι πολίτες που σέβονται την νομιμότητα, ανεξαρτήτως των αναγκών τους και διαφωνούν με το δίκαιο-λάστιχο.

 

Στις συζητήσεις και αναλύσεις που είχαν προηγηθεί ειπώθηκαν τα πάντα. Κάποιοι πήγαν τις υποθέσεις ένα βήμα παραπέρα, κάνοντας αναφορές και παραλληλισμούς με τους Άθλιους του Βίκτωρος Ουγκό και τον Γιάννη Αγιάννη που έκλεψε ένα καρβέλι για να ζήσει. Σύμφωνοι.  Οι  ποινές ήταν δυσανάλογα αυστηρές και όλοι συμφωνούν.  

Ωστόσο, θα πρέπει να παραδεχτούμε ότι δεν ήταν αποκλειστικά θέμα επιβίωσης. Έχουν καταφέρει να ζήσουν και όσοι δεν προσελήφθησαν στο Δημόσιο. Μία μόνιμη θέση Δημοσίου δεν αποτελεί τον μοναδικό τρόπο. Γυναίκες και άντρες ματώνουν στον ιδιωτικό τομέα για να καταφέρουν να ζήσουν τα παιδιά και τις οικογένειές τους και δεν πλαστογραφούν για να επωφεληθούν της μονιμότητας του Δημοσίου. Η συντεταγμένη πολιτεία οφείλει να στέλνει ένα ξεκάθαρο μήνυμα.

 

Από την άλλη, δικαίως οι υποθέσεις άγγιξαν τις ευαίσθητες χορδές της κοινωνίας. Μία κοινωνία που τα τελευταία χρόνια βλέπει να αποφυλακίζονται με τον νόμο Παρασκευόπουλου φονιάδες, κακοποιοί, εκβιαστές, βιαστές, ληστές. Μία κοινωνία που ακούει διαρκώς υποθέσεις πλαστογραφίας που τιμωρούνται με ποινές χάδι: Χειρουργός στο Γενικό Νοσοκομείο Αιγίου με πλαστό πτυχίο Ιατρικής εργάστηκε 21 μήνες εισέπραξε 57.000 ευρώ και καταδικάστηκε σε 2μιση χρόνια με αναστολή. 55χρονη διορίστηκε στο Δημόσιο με πλαστό απολυτήριο. Εισέπραξε 176.000 ευρώ και παρόλα αυτά αφέθηκε ελεύθερη. Δικαστική υπάλληλος που είχε πλαστογραφήσει πτυχίο Νομικής κρίθηκε αθώα. Το ότι αδίκως επιβλήθηκαν ποινές χάδι σε αυτές τις υποθέσεις, όμως, δεν σημαίνει ότι παύουν να είναι παράνομες οι άλλες.

 

Και βέβαια θα πρέπει να επισημανθεί και μία άλλη διάσταση σε όλη αυτή την ιστορία. Ότι η γυναίκα αποφυλακίστηκε διότι...

ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΑΡΙΣΤΕΡΟΤΣΟΓΛΑΝΑΡΟΠΛΗΚΤΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Όλα άρχισαν από την αποθέωση του μαθητή που μούντζωσε επισήμους

Της ΚΑΤΕΡΙΝΑΣ ΠΑΝΑΓΟΠΟΥΛΟΥ

 

28 Οκτωβρίου 2011. Ένας μαθητής από τη Λάρισα μουντζώνει τους επισήμους στη μαθητική παρέλαση. Η φωτογραφία κάνει τον γύρο των τηλεοπτικών δελτίων και των σάιτ. Ο δήμαρχος Λάρισας Κ. Τζανακούλης δηλώνει ότι «δεν πρέπει να υποστεί κυρώσεις ο μαθητής για να μη στιγματιστεί για την υπόλοιπη ζωή του», οι μαθητές απειλούν με καταλήψεις σε περίπτωση τιμωρίας του, ενώ ένα κίνημα υπέρ του νεαρού, κατακλύζει τα social media. Δημοσιολόγοι και αναλυτές τον αποθεώνουν. Κάποιοι λίγοι κάτι ψελλίζουν κάτι περί αγωγής, τρόπων και ευγένειας, αλλά παραδίδονται αμέσως στη χλεύη του όχλου που θέλει «κρεμάλες στους πολιτικούς».

 

Στα χρόνια των μνημονίων ακολούθησαν πολλά. Χτισίματα καθηγητικών γραφείων, αδειάσματα κάδων σκουπιδιών σε πρυτανικά γραφεία, βίαιες διακοπές συνεδριάσεων οργάνων της διοίκησης, ξυλοδαρμοί και ομηρίες πανεπιστημιακών.  

Η επωδός πάντα ίδια. «Αντιδρούμε έτσι, γιατί μας κλέβουν το μέλλον μας». 

Η πλατεία των Αγανακτισμένων μορφοποίησε τον κυρίαρχο λόγο της νέας γενιάς.

 

Η αρχή του κακού βέβαια είχε γίνει πολύ πριν τα μνημόνια. Όταν γονείς, κόμματα, καθηγητές θεωρούσαν νορμάλ, λίγο πριν τις διακοπές των Χριστουγέννων και του Πάσχα, μαθητές και εξωσχολικοί να κάνουν κατάληψη του σχολείου, να βανδαλίζουν τις αίθουσες και κανένας να μην τιμωρείται ποτέ και για τίποτα. Όλοι το θεωρούσαν κάτι σαν έθιμο, σαν το στόλισμα του δέντρου ή το βάψιμο των πασχαλινών αυγών, παραβλέποντας ότι υποβαθμίζοντας το επίπεδο των δημόσιων σχολείων, μεροληπτείς υπέρ των πλουσίων.  

Αλλά και στα πανεπιστήμια η εικόνα ανομίας και χάους έχει βαθύ παρελθόν.

 

Οκτώβριος 2006: Ο τότε πρύτανης του Πολυτεχνείου Κρήτης, Ιωακείμ Γρυσπολάκης, δέχθηκε στο γραφείο του επίθεση από 12 κουκουλοφόρους, επειδή είχε κάνει αίτημα προς τον εισαγγελέα για εκδίωξη των εξωπανεπιστημιακών καταληψιών από το κτίριο του Πολυτεχνείου. Το 2011 δέχθηκε επίθεση από κουκουλοφόρους, ενώ την ίδια χρονιά ομάδα 30 ατόμων εισέβαλε στην αίθουσα όπου έκανε μάθημα, του πέταξε αυγά, και ένας μάλιστα τον γρονθοκόπησε.
 

Νοέμβριος 2006: Το Ελεγκτικό Συνέδριο είχε ζητήσει τη διενέργεια δημόσιου διεθνούς διαγωνισμού για τη σίτιση. Στις 29 Νοεμβρίου φοιτητές εισβάλλουν στο γραφείο του τότε αντιπρύτανη Θανάση Καραμπίνη, τον βγάζουν έξω με τη βία και χτίζουν την είσοδο, διότι είχε ταχθεί υπέρ του διαγωνισμού. Οι 6 κατηγορούμενοι για το «χτίσιμο» αθωώνονται από το δικαστήριο.

 

Ιούνιος 2008: Φοιτητές επιτέθηκαν στον τότε πρύτανη του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου, Αναστάσιο Μάνθο, διότι διαφωνούσαν με τη σύνταξη τετραετών συμβάσεων προγραμματισμού ανάμεσα στο Πανεπιστήμιο και το Υπουργείο Παιδείας. Ομάδα φοιτητών εισέβαλε στην αίθουσα όπου συνεδρίαζε η Σύγκλητος, απαιτώντας με τη βία να μη συζητηθεί το θέμα σε εκείνη ή οποιαδήποτε άλλη συνεδρίαση. Ο πρύτανης αρνήθηκε να υποσχεθεί ότι θα το κάνει, με αποτέλεσμα να βρεθεί στο νοσοκομείο μετά από βαριά χτυπήματα (και) στο κεφάλι.

 

Δεκέμβριος 2009: Ο τότε πρύτανης του Εθνικού Καποδιστριακού Πανεπιστημίου, Χρήστος Κίττας, δέχθηκε επίθεση από αντιεξουσιαστές που εισέβαλαν στην Πρυτανεία, με αποτέλεσμα να διακομισθεί με κρανιοεγκεφαλικές κακώσεις στο νοσοκομείο. Κατά τη διάρκεια μάλιστα της μεταφοράς του υπέστη εγκεφαλικό επεισόδιο. 

Απρίλιος 2011: Ο Αμερικανός νομπελίστας Ιατρικής James Watson είχε προσκληθεί από το Πανεπιστήμιο Πατρών στο πλαίσιο του 12ου Συνεδρίου Χημείας. Στην αίθουσα εισέβαλαν αντιεξουσιαστές και ο νομπελίστας σώθηκε από θαύμα, αφού φυγαδεύτηκε την τελευταία στιγμή, λίγο πριν δεχτεί χτύπημα από κοντάρι. Μάλιστα κατά τη συμπλοκή τραυματίστηκαν δύο καθηγητές. 

 
​Δεκέμβριος 2012: Ομάδα κουκουλοφόρων εισέβαλε στον χώρο της Πρυτανείας του Οικονομικού Πανεπιστημίου Αθηνών, αναζητώντας τον Πρύτανη, ο οποίος εκείνη την ώρα απουσίαζε. Αφού τρομοκράτησε το προσωπικό της Πρυτανείας, το υποχρέωσε να ανοίξει το γραφείο του Πρύτανη. Στη συνέχεια επιδόθηκε σε μεγάλης έκτασης βανδαλισμούς και καταστροφές.
 
Νοέμβριος 2013: Φοιτητές «χτίζουν» με βιβλία την πόρτα του γραφείου του Κωνσταντίνου Αρβανιτόπουλου στο Πάντειο Πανεπιστήμιο ως ένδειξη συμπαράστασης στους διοικητικούς υπαλλήλους των ΑΕΙ, που θα έμπαιναν σε διαθεσιμότητα

 

Νοέμβριος 2014: Φοιτητές αδειάζουν σακούλες με βουνά σκουπιδιών στο γραφείο του αντιπρύτανη του ΕΚΠΑ, κ. Αντώνη Καλοκαιρινό, ως αντίδραση για τις κακές συνθήκες καθαριότητας του Πανεπιστημίου.
 

Φεβρουάριος 2017: Ο καθηγητής Άγγελος Συρίγος πέφτει θύμα άγριου ξυλοδαρμού μέσα στο Πάντειο Πανεπιστήμιο. Τρία άτομα που έκαναν γκράφιτι στους τοίχους του Πανεπιστημίου γρονθοκόπησαν τον καθηγητή επειδή τους έκανε παρατήρηση.

 

Ιούνιος 2017: Ομάδα φοιτητών εισέβαλε στο γραφείο του πρύτανη του Πανεπιστημίου Μακεδονίας-Θράκης απαιτώντας να τους πει τις απόψεις του για το ΝΑΤΟ. Στη συνέχεια συγκεντρώθηκαν στην είσοδο του Πανεπιστημίου και βανδάλισαν το μαρμάρινο δάπεδο της εισόδου και τους τοίχους με συνθήματα.




Δεκέμβριος 2017: Επίθεση από κουκολοφόρους στο Πανεπιστήμιο Μακεδονίας-Θράκης. Όπως ανέφεραν σε ανακοίνωσή τους: «Στις 20/12 επισκεφτήκαμε το γραφείο της πρυτανείας του ΠΑΜΑΚ, όπου με απλά μέσα βανδαλίσαμε το γραφείο του πρύτανη στέλνοντας ένα ξεκάθαρο μήνυμα, πως τα λεγόμενα και οι πράξεις του καθενός φέρνουν και τις ανάλογες συνέπειες». Οι βανδαλισμοί έγιναν και με αφορμή συζήτηση που είχε ο πρύτανης του ΠΑΜΑΚ, Αχιλλέας Ζαπράνης, με φοιτητές στο γραφείο του κατά τη διάρκεια της οποίας, όπως υποστηρίζουν, ο κ. Ζαπράνης  είχε «ειρωνική διάθεση». Οι κουκουλοφόροι είχαν πετάξει μπογιές στα γραφεία, ενώ χρησιμοποιώντας λοστούς και σφυριά προκάλεσαν εκτεταμένες φθορές σε τζάμια και ηλεκτρονικούς υπολογιστές.


Δεκέμβριος 2017: Δεκαπέντε άτομα με κράνη και κρατούσαν στυλιάρια επιτέθηκαν σε φοιτητές κατά τη διάρκεια εκδήλωσης του Τμήματος Θεατρικών Σπουδών στο κτίριο «Κωστής Παλαμάς», που ανήκει στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Οι άγνωστοι δράστες χτύπησαν άγρια φοιτητές, με αποτέλεσμα τέσσερις εξ αυτών να διακομιστούν με ασθενοφόρα στο νοσοκομείο, ενώ προκάλεσαν σοβαρές ζημιές στο κτίριο.

 
Μάρτιος 2018: Στο Πανεπιστήμιο Πειραιά εισέβαλε ομάδα κουκουλοφόρων που διαμαρτύρονταν για τις διώξεις Ρωμανού-Ντάλιου κλπ, σε αίθουσα που έκανε μάθημα η διεθνολόγος με ειδίκευση σε θέματα διεθνούς τρομοκρατίας Μαίρη Μπόση. Οι κουκουλοφόροι περιέλουσαν την καθηγήτρια με μπογιές, ενώ πριν φύγουν την απείλησαν «για τα χειρότερα». Το μάθημα διεκόπη, καθώς η αίθουσα γέμισε με μπογιές.

 
Μια λίστα χωρίς τέλος, σε ένα κακοπαιγμένο επί χρόνια έργο, με μία ειδοποιό διαφορά. 


Πριν τα μνημόνια η κοινωνία έδειχνε (εξοργιστική έστω) ανοχή σε τέτοιου τύπου συμπεριφορές. Τα τελευταία χρόνια τις υποδαυλίζει. Έφτασε να τις αποθεώσει. Και οι φωνές όσων έλεγαν ότι όλα αυτά οδηγούν σε κοινωνία-ζούγκλα, στοχοποιούνταν ώστε να εξουδετερωθούν. 


Οι πιτσιρκικάδες που είδαν τους γονείς τους να «αγανακτούν» και να μουτζώνουν τη Βουλή ζητώντας κρεμάλες, έγιναν φερέφωνά τους. Η νέα γενιά άρχισε να συμπεριφέρεται σαν τους εργατοπατέρες, να μιλάει με κλισέ, να τσιτάρει παρωχημένα συνθήματα. Νεοσυντηρητικοί μεταμφιεσμένοι σε προοδευτικούς. 


Δεν διαδηλώνουν διότι τα πανεπιστήμια έχουν καταντήσει ορμητήρια εμπόρων ναρκωτικών ή αποθήκες μαϊμού εμπορευμάτων. 


Δεν διαμαρτύρονται που αντιδημοκρατικές και παράνομες ομάδες έχουν κάνει γραφεία εντός των πανεπιστημίων. Γιατί συνεχώς υποβαθμίζεται το επίπεδό τους. Γιατί δεν είναι συνδεδεμένα με την αγορά εργασίας. 


Διαδηλώνουν για τα ακριβώς αντίθετα: «για να μην περάσει η  εμπορευματοποίηση», «η σύνδεση της γνώσης με την αγορά», «να μην περάσει η εντατικοποίηση», «να μην καταργηθεί το άσυλο». Διαδηλώνουν, δηλαδή, οργισμένοι για να μην αλλάξει τίποτα.

 
Ενδιαφέρουσα λεπτομέρεια:  

ΣΥΡΙΖΟΞΕΦΤΙΛΑΡΑΔΙΚΟ: Όταν ο εθνικός μας τσαρλατάνος προφήτευε λέξη προς λέξη τι θα γινόταν με κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ

Tης ΚΑΤΕΡΙΝΑΣ ΠΑΝΑΓΟΠΟΥΛΟΥ


17 Ιανουαρίου 2015. Ακριβώς 3 χρόνια πριν. Ο Αλέξης Τσίπρας εκφωνεί πανηγυρικό λόγο στο Αγρίνιο. Μία εβδομάδα μετά κερδίζει τις εκλογές συγκεντρώνοντας 36,34% έναντι 28,8% της ΝΔ του Αντώνη Σαμαρά. 


Βλέποντας κανείς την απομαγνητοφώνηση εκείνης της ομιλίας διαβάζει:


«Όλοι πια γνωρίζουν τι περιμένει τον ελληνικό λαό αν ο κ. Σαμαράς επανεκλεγεί. Νέες περικοπές σε μισθούς και συντάξεις. Κατάργηση του ΕΚΑΣ για τους χαμηλοσυνταξιούχους. Αύξηση των ορίων ηλικίας συνταξιοδότησης. Κατάργηση των κατώτατων συντάξεων σε όλα τα ασφαλιστικά ταμεία. Αυξήσεις του ΦΠΑ, αυξήσεις στα φάρμακα, στα τρόφιμα, στους λογαριασμούς ρεύματος, ύδρευσης, φυσικού αερίου, στον τουρισμό. Πλειστηριασμοί πρώτης κατοικίας υπερχρεωμένων νοικοκυριών, που από  1/1/2015 είναι ανεξέλεγκτοι. Και ό,τι άλλο παράλογο ζητήσει η τρόικα, με διάφορα προσχήματα. Ο κ. Σαμαράς ζητάει την ψήφο σας για να συνεχίσει τις περικοπές, τους πλειστηριασμούς και τα Μνημόνια (…) Για παράδειγμα, οι ομαδικές απολύσεις. Όπου κυβέρνηση, γραφείο του πρωθυπουργού, τρόικα και ολιγαρχία, με κυνισμό συνωμοτούν σε βάρος εργαζομένων. Ομαδικές απολύσεις, με την κυβέρνηση Σαμαρά που λειτουργεί ως νομικός σύμβουλος των βιομηχάνων για να εγκριθούν και τυπικά (…) Και αφού υπερφορολόγησε τη μεσαία τάξη και συνέθλιψε το βιοτικό επίπεδό της, τώρα, την τελευταία προεκλογική στιγμή, τη θυμήθηκε ξανά. Αλλά για να της πει τι, ακριβώς; Ότι δήθεν θα ελαφρύνει τις δόσεις του ΕΝΦΙΑ; Πήρε άραγε την άδεια από την τρόικα που διαφωνεί; Και αν η τρόικα του πει όχι τι θα κάνει; Μονομερείς ενέργειες ; Εμείς θα καταργήσουμε τον ΕΝΦΙΑ, γιατί θα καταργήσουμε και την τρόικα και το Μνημόνιο. Δεν χρειαζόμαστε την άδεια κανενός για να πράξουμε το σωστό και το λογικό (…) Θα υποσχεθεί, μήπως, ο κ. Σαμαράς ελάφρυνση στον φόρο εισοδήματος; Ποια ελάφρυνση; Όταν έχει καταργήσει το αφορολόγητο όριο των €12000, που εμείς θα το επαναφέρουμε για όλους. Και σας λέει τόσα ψέματα «που ντράπηκαν και τα ίδια, μια και δεν ντρέπονταν τα στόματα που τα ‘λεγαν», όπως γράφει ο Μενέλαος Λουντέμης. Στις 25 Ιανουαρίου ο λαός, με την ψήφο του, κάνει τα Μνημόνια παρελθόν».


Ας ξαναδιαβάσουμε, λοιπόν, πρόταση πρόταση, τι περιέγραφε ότι θα έκανε μία κυβέρνηση ΝΔ και τι τελικά έκανε η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ.

1.«Όλοι πια γνωρίζουν τι περιμένει τον ελληνικό λαό αν ο κ. Σαμαράς επανεκλεγεί. Νέες περικοπές σε μισθούς και συντάξεις. Κατάργηση του ΕΚΑΣ για στους χαμηλοσυνταξιούχους»

Με το τρίτο μνημόνιο των ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ τον Αύγουστο του 2015 μειώθηκαν οριζόντια οι συντάξεις μέσω της αύξησης της εισφοράς υγείας σε κύριες και επικουρικές συντάξεις. Το καλοκαίρι του 2016 με τον επαναϋπολογισμό Κατρούγκαλου μειώθηκαν σε 250.000 συνταξιούχους μέχρι και 40% οι επικουρικές, όπως είχε παραδεχτεί σε συνέντευξη του στην ΕΡΤ και ο ίδιος ο κ. Κατρούγκαλος. Την ίδια χρόνια μειώθηκε το ΕΚΑΣ σε σχεδόν 160.000 χαμηλοσυνταξιούχους και κάθε χρόνο μειώνεται κι άλλο. Πλέον έχει φτάσει ανώτατο όριο 35 ευρώ, ενώ στο τρίτο μνημόνιο ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ προβλέπεται η πλήρης κατάργηση του ΕΚΑΣ για όλους το 2019. Ταυτόχρονα έγιναν μειώσεις έως και 65% στα μερίσματα των δημοσίων υπαλλήλων. Την ίδια χρονιά, το 2016, μειώθηκαν αλλά και επιβλήθηκαν αυστηρότερα κριτήρια στους συντάξεις χηρείας. Με τον νόμο Κατρούγκαλου επιβλήθηκε περικοπή κατά 60% σε συντάξεις όσων συνταξιούχων εργάζονται


2. «Αύξηση των ορίων ηλικίας συνταξιοδότησης. Κατάργηση των κατώτατων συντάξεων σε όλα τα ασφαλιστικά ταμεία»

Τα όρια ηλικίας συνταξιοδότησης αυξήθηκαν με το τρίτο μνημόνιο των ΣΥΡΖΑ- ΑΝΕΛ, το οποίο μάλιστα προβλέπει πλήρη κατάργηση των πρόωρων έως το 2022. Οι κατώτατες συντάξεις αρχικά μειώθηκαν με την εγκύκλιο Χαϊκάλη το καλοκαίρι του 2015, ενώ με τον νόμο Κατρούγκαλου αποτέλεσε οριστικά παρελθόν η κατώτατη 486 ευρώ που προέβλεπε το ΙΚΑ. Τον Μάιο η κυβέρνηση ψήφισε κατάργηση της προσωπικής διαφοράς στις συντάξεις από 1.1.2019.


3. «Αυξήσεις του ΦΠΑ, αυξήσεις στα φάρμακα, στα τρόφιμα, στους λογαριασμούς ρεύματος, ύδρευσης, φυσικού αερίου, στον τουρισμό»


Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ παρέλαβε ΦΠΑ 13% και τον εκτόξευσε στο 24% από 1 Ιουνίου 2016. Με το πολυνομοσχέδιο που ψηφίστηκε πριν λίγες μέρες καταργήθηκαν οι φοροαπαλλαγές από ιατροφαρμακευτικές δαπάνες. Όσον αφορά στον τουρισμό υπενθυμίζεται ότι αυξήθηκαν οι συντελεστές ΦΠΑ στα νησιά, ενώ τον Μάιο του 2016 ψηφίστηκε και άρχισε να ισχύει από 1.1.2018 η επιβολή σε όλα τα ξενοδοχεία τέλους διαμονής, ο οποίος επιβαρύνει τον πελάτη.


4. «Πλειστηριασμοί στους πρώτης κατοικίας υπερχρεωμένων νοικοκυριών, που από  1/1/2015 είναι ανεξέλεγκτοι. Και ό,τι άλλο παράλογο ζητήσει η τρόικα, με διάφορα προσχήματα»


Υποχρεωτικά με ηλεκτρονικό τρόπο θα γίνονται οι πλειστηριασμοί ακινήτων για χρέη προς το δημόσιο από την 1η Μαΐου 2018. Επίσης με ηλεκτρονικό τρόπο θα μπορούν να διενεργούνται και οι πλειστηριασμοί επί κινητών πραγμάτων για οφειλές προς το Δημόσιο. Αυτό προβλέπει τροπολογία που κατατέθηκε από το υπουργείο Οικονομικών και Δικαιοσύνης στο πολυνομοσχέδιο που ψηφίστηκε τη Δευτέρα.


5. «Για παράδειγμα, οι ομαδικές απολύσεις. Όπου κυβέρνηση, γραφείο του πρωθυπουργού, τρόικα και ολιγαρχία, με κυνισμό συνωμοτούν σε βάρος εργαζομένων. Ομαδικές απολύσεις, με την κυβέρνηση Σαμαρά που λειτουργεί ως νομικός σύμβουλος των βιομηχάνων για να εγκριθούν και τυπικά»

Στις σελίδες 27 και 28 του νέου μνημονίου αναφέρεται επί λέξει: «Οι αρχές θα διαβεβαιώσουν ότι δόθηκαν οι απαιτούμενες πληροφορίες από τον εργοδότη και ότι έλαβε χώρα η διαδικασία διαβούλευσης με τους εργαζόμενους, κάτι που θα επιτρέψει να τεθούν σε ισχύ οι ομαδικές απολύσεις πριν από την τυπική περίοδο των 3 μηνών. Σε αντίθετη περίπτωση, οι ομαδικές απολύσεις μπορούν να τεθούν σε ισχύ 3 μήνες μετά την κοινοποίηση». Δηλαδή, εάν υπάρξει συμφωνία εργοδότη εργαζομένων οι απολύσεις θα γίνονται και πριν το 3μηνο. Σε διαφορετική περίπτωση θα πραγματοποιούνται μετά την παρέλευση του 3μήνου. Η δυνατότητα βέτο του Υπουργού καταργήθηκε.


6. «Και αφού υπερφορολόγησε τη μεσαία τάξη και συνέθλιψε το βιοτικό επίπεδό της, τώρα, την τελευταία προεκλογική στιγμή, τη θυμήθηκε ξανά. Αλλά για να της πει τι, ακριβώς; Ότι δήθεν θα ελαφρύνει τις δόσεις του ΕΝΦΙΑ; Πήρε άραγε την άδεια από την τρόικα που διαφωνεί; Και αν η τρόικα του πει όχι τι θα κάνει; Μονομερείς ενέργειες; Εμείς θα καταργήσουμε τον ΕΝΦΙΑ, γιατί θα καταργήσουμε και την τρόικα και το Μνημόνιο»


Ο ΕΝΦΙΑ συνεχίζει να ισχύει, δεν μειώθηκε, αντίθετα επιβλήθηκε και συμπληρωματικός ΕΝΦΙΑ, ενώ οι δόσεις μειώθηκαν από 6 σε 5.


7. «Θα υποσχεθεί, μήπως, ο κ. Σαμαράς ελάφρυνση στον φόρο εισοδήματος; Ποια ελάφρυνση; Όταν έχει καταργήσει το αφορολόγητο όριο των €12000, που εμείς θα το επαναφέρουμε για όλους»


Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ παρέλαβε το αφορολόγητο στις 9.545 ευρώ και τον Μάιο του 2016 το μείωσε στα 8.636 ευρώ. Τον Μάιο του 2017 ψήφισε ότι από 1.1.2020 το αφορολόγητο θα υποχωρήσει στα 5.681 ευρώ.



Να σημειωθεί ότι η ομιλία του κ. Τσίπρα κατέληγε ως εξής:

ΣΥΡΙΖΟΤΣΟΓΛΑΝΑΡΑΔΙΚΟ: Κι όμως, αν δεν υπήρχε Καρανίκας, ο ΣΥΡΙΖΑ θα έπρεπε να τον εφεύρει

Tης ΚΑΤΕΡΙΝΑΣ ΠΑΝΑΓΟΠΟΥΛΟΥ

Πολλοί εξανέστησαν με τις διαδικτυακές δηλώσεις του πρωθυπουργικού συμβούλου. «Στα τσακίδια el dorado και μην στεριώσεις πουθενά», έγραψε ο κ. Καρανίκας ποστάροντας μάλιστα και μία άσχετη φωτογραφία με την περιβαλλοντική καταστροφή τάχα που έχει προκληθεί από την επένδυση. Το ότι όπως αποκαλύφθηκε η φωτογραφία δείχνει τον κόλπο του Στρατωνίου Χαλκιδικής μετά την μεγάλη πλημμύρα του 2010, όταν η εταιρία δεν είχε καν ξεκινήσει εργασίες εξόρυξης χρυσού, μάλλον είναι το λιγότερο. Άλλωστε γνωρίζει καλά πως «ένα επαναλαμβανόμενο ψέμα γίνεται αλήθεια».

Πολλοί ήταν εκείνοι πάντως που μετά την ανάρτηση ζήτησαν την απομάκρυνσή του από την θέση του πρωθυπουργικού συμβούλου.  

Ακόμα περισσότεροι αυτοί που είπαν ότι εκθέτει την χώρα, αλλά και την κυβέρνηση. 

Η πραγματικότητα όμως είναι άλλη. Ο κ. Καρανίκας εξυπηρετεί πολλαπλώς την κυβέρνηση. Είναι ο πιο πολύτιμος συνεργάτης της. Καθόλου τυχαίο δεν είναι ότι ενώ αρχικά κατέβασε την ανάρτηση, στην πορεία την ξανανέβασε περήφανα λαμβάνοντας συγχαρητήρια και likes. Και αυτός ακριβώς είναι ο σκοπός που εξυπηρετεί ο κ. Καρανίκας.

Όταν μία κυβέρνηση εκλέγεται με το σύνθημα «πρώτη φορά Αριστερά», έχει υποσχεθεί αύξηση του επιδόματος ανεργίας και τελικά καταργεί το επίδομα ανεργίας στους νεοεισερχόμενους έως 29 ετών, όταν έχει υποσχεθεί κατάργηση του ΕΝΦΙΑ και τον επεκτείνει, όταν έχει υποσχεθεί προστασία των χαμηλοσυνταξιούχων και τελικά μειώνει οριζόντια το ΕΚΑΣ, όταν υποσχόταν στήριξη των χαμηλών εισοδημάτων και μειώνει το αφορολόγητο και το επίδομα θέρμανσης, όταν έχει υποσχεθεί κατάργηση παρελάσεων και τελικά απλά αλλάζει τον τρόπο επιλογής του σημαιοφόρου, όταν υπόσχεται διαχωρισμό εκκλησίας- κράτους και τελικά καθαιρεί τον Υπ. Παιδείας γιατί διαφώνησε με τον Αρχιεπίσκοπο, πρέπει να έχει κάποιους να πετάνε που και που και κάτι Αριστερό. Και κάπως έτσι καθόμασταν καταμεσής του θέρους και διαπληκτιζόμασταν για τον κομμουνισμό και θέματα που για την υπόλοιπη Ευρώπη θεωρούνται λυμένα εδώ και δεκαετίες, κάπως έτσι και τώρα αγανακτούμε στα social media για το κατά πόσο είναι λογικό ή νορμάλ σύμβουλος του πρωθυπουργού να καθυβρίζει μία εταιρία που επένδυσε στην χώρα μας.

Για την συγκεκριμένη χώρα, όμως, είναι λογικό. Ποιος μπορεί να ξεχάσει όλα όσα έλεγε προεκλογικά ο ΣΥΡΙΖΑ για την εταιρία και τι υπέγραψε τελικά. Κάποιος έπρεπε να μείνει πίσω να συνεχίσει να λέει στους οπαδούς του κόμματος όσα άκουγαν και προεκλογικά. Αρωγός στην προσπάθεια και ο κ. Σπίρτζης, που έγραψε στο twitter «ας κατέβουν και υποψήφιοι οι εκπρόσωποι της Eldorado φαντάζομαι με συγκεκριμένο πολιτικό χώρο να τους ευχηθούμε καλή επιτυχία», αλλά και ο Π. Πολάκης που όταν στο επίκεντρο είναι φερ' ειπείν η κατάργηση του ΕΚΑΣ, αυτός καθυβρίζει δημοσιογράφους διαλαλώντας ότι πολεμάει τάχα τη διαπλοκή. Εννοείται ότι τοποθετήθηκε στον τόνο Καρανίκα και για το θέμα της Eldorado Gold.

Την ώρα που πολίτες αγανακτούν ή απορούν, τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ γνωρίζουν πολύ καλά σε ποιους απευθύνονται και ποιον κομματικό σκοπό εξυπηρετούν. Κακώς, λοιπόν, ζητούν κάποιοι να απομακρύνει ο πρωθυπουργός τον κ. Καρανίκα. Η δημοσκοπική πτώση δείχνει ότι σε αυτή τη φάση ο κ. Καρανίκας είναι ο πιο χρήσιμος συνεργάτης, όσο ακόμα οι ιθαγενείς θα αγοράζουν καθρεφτάκια.

  Αλλά υπάρχει και ένας ακόμα λόγος για τον οποίο ο κ. Καρανίκας είναι χρήσιμος. Ακόμα πιο σημαντικός λόγος.

Ο Νίκος Καρανίκας μπορεί...

ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Γίνε παιδί μου παίκτης «Survivor»….

Της ΜΑΡΙΑΣ ΠΑΝΑΓΟΠΟΥΛΟΥ

Συναντάω τυχαία στο δρόμο μία γνωστή μου που ο γιος της έδωσε φέτος Πανελλήνιες εξετάσεις. 

Ένα ευφυέστατο πλάσμα, εξαιρετικός μαθητής, με όνειρα που ξεκινούσαν πάντα από τον ουρανό και ταξίδευαν στο άπειρο, αφού από μικρός δήλωνε με σιγουριά ότι θα γίνει αστροφυσικός.

«Πώς πήγε το παιδί;» τη ρωτάω και το σκοτείνιασμα στο βλέμμα της με προϊδεάζει για την απάντηση.

«Πώς να πάει, ρε Μαρία; Άσε με! Να σκάσουμε είμαστε κι εγώ κι ο πατέρας του», έρχεται η επιβεβαίωση των φόβων μου.

«Μη στενοχωριέσαι. Για κανένα παιδί δεν είναι το τέλος οι Πανελλήνιες, είτε καταφέρει να πιάσει τον στόχο του είτε όχι. Βλέπεις είναι και το σύστημα των εξετάσεων που επιβραβεύει την παπαγαλία, ήταν δύσκολα και τα Μαθηματικά και η Βιολογία φέτος…», αραδιάζω όλα τα κλισέ μαζί εγώ.

«Κουραφέξαλα δύσκολα ήταν. Μακάρι να ήταν δύσκολα. Άλυτα να ήταν, μπορούσαν; Να μην ήξερε ο γιος πού πάνε τα τέσσερα. Αυτό ήθελα», την ακούω να λέει και μπερδεύομαι ελαφρώς.

«Και να πεις ότι δεν προσπαθήσαμε; Όλο το χειμώνα, του πιλατεύαμε το κεφάλι. “Άσε το διάβασμα καμάρι μου. Έλα κάτσε λίγο μαζί μας να δεις τηλεόραση να χαλαρώσεις, που όλη μέρα κοιτάς τον ουρανό κι όλη νύχτα τα άστρα”. Τίποτα! Αγύριστο κεφάλι! Ίδιος η πεθερά μου. Και να τώρα τα αποτελέσματα. Μπαίνει με τα τσαρούχια στο Φυσικό Αθήνας. Θα σκάσω Μαρία μου, θα σκάσω», καταλήγει το ξέσπασμά της, κι εγώ δεν καταλαβαίνω τίποτα!

«Συγγνώμη κιόλας, αλλά θα σκάσεις επειδή ο γιος σου μπαίνει στο Φυσικό ή επειδή δεν μπαίνει;», ρωτάω με ύφος χαμένο για να εισπράξω ένα βλέμμα-κεραυνό εκ μέρους της.

«Είναι ερώτηση αυτή; Επειδή μπαίνει θα σκάσω. Φταίμε κι εμείς βέβαια! Στερνή μου γνώση να σ’ είχα πρώτα, που λέει ο σοφός λαός. Γιατί αν ξέραμε πριν από δέκα χρόνια ποιο θα ήταν το επάγγελμα του μέλλοντος, δεν θα τον τρέχαμε στα φροντιστήρια, που να μου κοβόταν το χέρι κάθε φορά που πλήρωνα έναν σκασμό λεφτά. Θα του δείχναμε τον σωστό δρόμο. Να γίνει ποδοσφαιριστής. Μοντέλο. Δάσκαλος σκι. Πρώην μισθοφόρος. Μάνατζερ ράγκμπι στην ανάγκη. Κάτι που να του ανοίξει διάπλατα τις πόρτες για το επάγγελμα του μέλλοντος».

«Το οποίο είναι….;»

«Παίκτης ‘‘Survivor’’, καλή μου! Πού ζεις ήθελα να ’ξερα; Και αν δεν σου κάτσει το παίκτης ‘‘Survivor’’ στον ΣΚΑΪ, παίκτης Νομάδων στον ΑΝΤ1. Για να μη σου πω...

ΣΥΡΙΖΟΤΣΑΡΛΑΤΑΝΑΔΙΚΟ: H πιο κωμική χώρα του κόσμου

Της ΚΑΤΕΡΙΝΑΣ ΠΑΝΑΓΟΠΟΥΛΟΥ

Τη στιγμή που η αξιολόγηση παραμένει ανοιχτή κι ενώ πίσω από τις κλειστές πόρτες του Χίλτον οι υπουργοί των ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ αποφασίζουν για τον τρόπο που θα περικοπούν 3,6 δις από το νέο τσεκούρωμα των συντάξεων και την περαιτέρω μείωση του αφορολόγητου, η υπουργός Εργασίας έκρινε ως κρίσιμη για την εποχή που διανύουμε την κατάθεση τροπολογίας για την καθιέρωση της Πρωτομαγιάς ως αργίας αντί για απεργία.


Σύμφωνα με την αιτιολογική έκθεση της τροπολογίας, «η 1η του Μάη, ως ελάχιστος φόρος τιμής στους αγώνες και τις θυσίες της εργατικής τάξης, καθιερώνεται ημέρα υποχρεωτικής αργίας, καθώς δεν δύναται να βρίσκεται στη διακριτική ευχέρεια του/της εκάστοτε υπουργού το πότε θα κηρύσσεται ως τέτοια».


Να εξηγήσουμε ότι έως τώρα η απεργία της Πρωτομαγιάς οριζόταν ως αργία με απόφαση του εκάστοτε υπουργού Εργασίας, ώστε να πληρώνεται ως αργία και να μην χάνουν το ημερομίσθιό τους οι εργαζόμενοι, κάτι που συμβαίνει κατά τις απεργίες. Έτσι, κάθε χρόνο με υπουργική απόφαση η απεργία της πρωτομαγιάς οριζόταν ως αργία. Όσοι εργάζονταν κατά την ημέρα αυτή λάμβαναν προσαύξηση του ημερομισθίου τους κατά 75%. Για όποιον δεν το θυμάται, μάλιστα, το 2004 το θέμα είχε απασχολήσει για μέρες τα τηλεοπτικά παράθυρα αφού ο τότε υπουργός Εργασίας, Πάνος Παναγιωτόπουλος, ξέχασε να κηρύξει την ημέρα αργία με αποτέλεσμα να κινδυνεύσουν να μην πληρωθούν οι εργαζόμενοι.


Από εκείνες τις κωμικές, κατά τα άλλα, ημέρες έγιναν βέβαια πολλά: εφαρμόστηκαν (;) 3 μνημόνια, τη στιγμή που μιλάμε γράφεται το 4ο, αλλά το Υπουργείο Εργασίας φαίνεται ότι έχει άπλετο ελεύθερο χρόνο να συντάσσει τροπολογίες για τη μόνιμη μετατροπή της Πρωτομαγιάς από απεργία σε αργία.


Στο ύψος των περιστάσεων «στάθηκαν» ως συνήθως οι συνδικαλιστικές οργανώσεις που αντέδρασαν κατά τον προσφιλή τους τρόπο: 

Ποιοι τελικά οργάνωναν πορείες όλα αυτά τα χρόνια; - Τελείωσε το μνημόνιο ή τώρα πια «καταδικάζουμε τη βία απ’ όπου κι αν προέρχεται»;

Tης ΚΑΤΕΡΙΝΑΣ ΠΑΝΑΓΟΠΟΥΛΟΥ

Θα διηγηθώ δύο ιστορίες.  

Τρίτη 20/9, 6 το απόγευμα. Μέσα στο Υπουργείο Εργασίας πραγματοποιείται 3μερής συνάντηση ανάμεσα στον αρμόδιο υπουργό, τις ενώσεις του Τύπου και τους εργοδότες για το πώς θα σωθεί το ταμείο των δημοσιογράφων, μετά την κατάργηση από την κυβέρνηση –καθ’ υπόδειξη της τρόικας– του αγγελιόσημου.  

Έξω από το Υπουργείο είμαστε μόνο τρεις δημοσιογράφοι. Τρεις. Συγκεκριμένα, οι διαπιστευμένοι συντάκτες που καλύπτουμε ρεπορταζιακά το Υπουργείο από ΑΠΕ, ΕΡΤ και STAR. Καμία συγκέντρωση διαμαρτυρίας, ούτε καν σκέτη συγκέντρωση. Αυτόματος είναι ο συνειρμός με τις ημέρες εκείνες που κάναμε πορείες, απεργίες και στάσεις εργασίας επειδή «διαλύεται ο ΕΔΟΕΑΠ, αφού τον πνίγουν με την οικονομική ασφυξία και από το αγγελιόσημο που του αρπάζουν, οι άνεργοι χάνουν από το ΕΤΑΠ-ΜΜΕ το δωδεκάμηνο επίδομά τους, μένουν δίχως περίθαλψη από τον ΕΔΟΕΑΠ να ψάχνουν στα σκουπίδια, οι ασφαλισμένοι μένουν δίχως επικουρικό και με αμφίβολη περίθαλψη. Οι συνταξιούχοι χάνουν τα λεφτά τους και όλα αυτά που πλήρωσαν τόσα χρόνια» (όπως χαρακτηριστικά ανέφερε η ανακοίνωση).

Τώρα που «καταργήθηκε οριστικά το αγγελιόσημο» (όπως ξεκαθάρισε ο υπουργός Εργασίας), πού πήγαν όλα αυτά και έχει τέτοια ερημιά έξω από τα υπουργεία;

Ιστορία νούμερο δύο. Κυριακή 8 Μαΐου. Ημέρα ψήφισης του ασφαλιστικού. Έξω από τη Βουλή κάποιοι διαδηλωτές φωνάζουν συνθήματα κατά της κυβέρνησης και διαλύονται. Η Αθήνα δεν καίγεται, βιτρίνες δεν σπάνε, η πόλη δεν μπαχαλοποιείται. Την επομένη, ο υπουργός κ. Καρούγκαλος ειρωνεύεται τη μικρή συμμετοχή, λέγοντας χαρακτηριστικά στον ΑΝΤ1: «Εάν το ασφαλιστικό ήταν νόμος λαιμητόμος, θα ’τρεμε η γη έξω από τη Βουλή»… Να σημειωθεί ότι πρόκειται για το νόμο που μείωσε επικουρικές συντάξεις, μερίσματα, εφάπαξ, κύριες συντάξεις μέσω της επέκτασης της εισφοράς υγείας, πήγε την εθνική σύνταξη στα 345 ευρώ με 15 έτη εργασίας, κατάργησε το ΕΚΑΣ για χαμηλοσυνταξιούχους και μείωσε τα ανώτατα πλαφόν στις συντάξεις. 

Πού πήγαν όλοι αυτοί που φώναζαν «να καεί, να καεί, το μπουρδέλο η Βουλή» και έστηναν κρεμάλες στο Σύνταγμα για την κατάργηση του επιδόματος έγκαιρης προσέλευσης και του δικαιώματος συνταξιοδότησης στα 40 (με 3.000 ευρώ σύνταξη);  

Ποιος υποδαύλιζε αυτές τις ενέργειες; Ποιος οργάνωνε τις «αυθόρμητες αντιδράσεις των πολιτών κατά των υπουργών του μνημονίου;»  

Τελείωσε το μνημόνιο ή τώρα πια «καταδικάζουμε τη βία απ’ όπου κι αν προέρχεται»;

Ο μόνος, πάντως, που ακόμα ενθαρρύνει τον κόσμο να κάνει πορείες είναι...