Το 1920, τρία μόλις χρόνια μετά την Οκτωβριανή επανάσταση, o Αυστριακός οικονομολόγος Ludwig von Mises εξήγησε για ποιο λόγο το πείραμα της ΕΣΣΔ ήταν καταδικασμένο σε αποτυχία. Το επιχείρημα του είχε ως εξής:
Η αλήθεια του επιχειρήματος του von Mises φάνηκε όταν με την κατάρρευση του 1989-1991 το μεγαλύτερο μέρος της βιομηχανικής παραγωγής των τέως σοσιαλιστικών κρατών φανερώθηκε ως σπάταλο και άχρηστο, με αποτέλεσμα να κλείσουν τα περισσότερα εργοστάσια και να μείνουν άνεργα εκατομμύρια ανθρώπων.
Η απάντηση έχει κατά κύριο λόγο να κάνει με το γεγονός ότι το θεωρητικό επιχείρημα του von Mises προϋπέθετε μια απομονωμένη σοσιαλιστική οικονομία, χωρίς την παρουσία καπιταλιστικών κρατών ολόγυρα από τα οποία να μπορεί να «κλέβει» τις τιμές, τις παραγωγικές διαδικασίες, τεχνολογικές καινοτομίες κτλ, ακριβώς όπως κάνανε η ΕΣΣΔ και οι δορυφόροι της. Ταυτόχρονα ο von Mises δεν θα μπορούσε, ούτε στα πιο τρελά του όνειρα, να φανταστεί ένα σενάριο όπου η καπιταλιστική υπερδύναμη (ΗΠΑ) θα απέτρεπε όχι μόνο την κατάρρευση αλλά και τον λιμό στην υποτιθέμενη σοσιαλιστική της αντίπαλο, μέσω της χορηγίας αμέτρητων τόνων σιτηρών από τη δεκαετία του ’70 και μετά, απλά και μόνο για να στηρίξει τις εγχώριες τιμές και τα εισοδήματα των αμερικανών αγροτών.
Τι σχέση έχουν αυτά με την κυβέρνηση του Σύριζα εν έτη 2015;
Η θέση μου είναι ότι ακριβώς όπως η ΕΣΣΔ πρόσφερε, μέσω της ύπαρξής της και μόνο, ένα μοναδικό φυσικό πείραμα στους απανταχού οικονομολόγους επί 70 και πλέον χρόνια, έτσι και τώρα ο νεαρός πρωθυπουργός μας και οι υπουργοί τους έρχονται να κάνουν το ίδιο για τις επιστήμες των οικονομικών, της κοινωνιολογίας και της ψυχολογίας μέσα στις επόμενες εβδομάδες.

