ΕΛΛΗΝΟΚΥΠΡΙΑΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΜΠΑΝΑΝΙΑ: Με πορδ € ς. δεν βάφονται αβγά!

Toυ ΤΑΚΗ ΣΠΗΛΙΟΠΟΥΛΟΥ

Η Ευρώπη αποτελείται από δύο κατηγορίες χωρών. Τις χώρες που τις κυβερνούν γκάνγκστερ και τις χώρες που τις κυβερνούν φοβισμένες και παραδομένες κυβερνήσεις. Χώρες στην Ευρώπη, με κανονικές κυβερνήσεις δεν υπάρχουν!

Η κατηγοριοποίηση αυτή, χωρίς διευκρινήσεις για το ποιες ανήκουν στη μία και ποιες στην άλλη κατηγορία, έγινε από τον θυμωμένο αρχηγό της αξιωματικής αντιπολίτευσης, αμέσως μετά την πρώτη ομόφωνη απόφαση του Eurogroup για την Κύπρο.

Για καλή της τύχη η Ρωσία γλύτωσε την μήνιν του Αλέξη Τσίπρα, αφού δεν είχε γίνει ακόμη γνωστή η στάση της απέναντι στην Κύπρο. Όπως τη γλύτωσε και η Κίνα (λόγω απόστασης από την Ευρώπη). Ωστόσο με βάση τα κριτήρια του Αλέξη Τσίπρα, οι δύο αυτές χώρες είναι ή φοβισμένες, ή γκάνγκστερ, όπως άλλωστε και όλες οι χώρες της υφηλίου, που δεν έτειναν χείρα βοηθείας στην Κύπρο!

 Στη διεθνή σκηνή από καταβολής των κρατών, υπάρχει το απαράβατο αξίωμα, πως στη διπλωματία δεν υπάρχουν συμπάθειες και φιλίες, υπάρχει μόνο ταύτιση συμφερόντων. Εάν θέλεις να βελτιώσεις τη θέση σου και να δώσεις διεθνή υπόσταση στις απόψεις σου, πρέπει να φροντίσεις να δημιουργήσεις το κατάλληλο περιβάλλον, με σχεδιασμένη, επίπονη και οργανωμένη προσπάθεια. Και επειδή ποτέ δεν ξέρεις αν θα το πετύχεις, φροντίζεις να έχεις καλυμμένα τα νότα σου, με εναλλακτικές λύσεις.

Δυστυχώς στην περίπτωση της Κύπρου, δεν ίσχυσε ούτε το ένα ούτε το ένα, ούτε το άλλο. Αποδείχτηκε εκ του αποτελέσματος, πως η προηγούμενη κυβέρνηση Χριστόφια, είχε εγκαταλείψει κάθε προσπάθεια να σωθεί η παρτίδα και είχε αφήσει εγκληματικά εκτεθειμένη την Κύπρο.  

Το διεθνές ρεζιλίκι μιας χώρας, που αρχικά συμφωνεί στο Eurogroup, την επομένη απορρίπτει (με πανηγυρισμούς) τη συμφωνία, στη συνέχεια διασύρεται στη Ρωσία (και πιθανότατα και αλλού) εκλιπαρώντας για βοήθεια που κανείς δεν της δίνει και στο τέλος επιστρέφει από εκεί που ξεκίνησε, για να συμβιβαστεί με μια απόφαση πολύ χειρότερη από την αρχική, προκαλεί μεγαλύτερη ζημιά και από την κατάρρευση του τραπεζικού συστήματος!

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΠΑΝΑΝΙΑ: Μαζί επιβραβεύαμε αυτούς που τα έτρωγαν!

Του ΤΑΚΗ ΣΠΗΛΙΟΠΟΥΛΟΥ

Μέχρι πριν λίγα χρόνια το να κλέβεις το κράτος, ήταν ένα είδος “μαγκιάς”. Ήταν μια πρακτική που σιωπηλά αποδεχόταν η κοινωνία. Έμοιαζε σχεδόν φυσιολογικό να συμβαίνει τόσο στα υψηλά, όσο και στα χαμηλότερα κλιμάκια της εξουσίας. Το ότι υπήρχαν ισχυρές ενδείξεις πως κάποιοι πολιτικοί είχαν πλουτίσει υπερβολικά, χωρίς αυτό να δικαιολογείται από τα εισοδήματά τους, ήταν κοινό μυστικό.

Όμως αυτός δεν ήταν λόγος να ασχοληθεί μαζί τους η δικαιοσύνη. Έτσι συνέχιζαν να επιβραβεύονται από το εκλογικό σώμα και να επανεκλέγονται, παρά τις ενδείξεις, τους ψιθύρους, τις καταγγελίες και τα σχετικά δημοσιεύματα! Και κάπως έτσι, με τη “λαϊκή βούληση” κατοχύρωναν τα πλούτη τους! Το επιχείρημα “ο λαός μίλησε”, έχει ακουστεί πολλές φορές στο παρελθόν, από τα χείλη πρωθυπουργών, υπουργών, νομαρχών, δημάρχων κλπ.

Η αλήθεια ήταν πως την εποχή του δικομματισμού και της τυφλής πολιτικοποίησης, υπήρχε μια Θεοκρατική αντίληψη για τους “δικούς μας”. Ο τίτλος “αγωνιστής της παράταξης”, ισοδυναμούσε με αθωωτική απόφαση του λαϊκού δικαστηρίου. Δεν είναι τυχαίο πως τα αδικήματα που βαραίνουν τον Άκη, σύμφωνα με τη δικογραφία, χρονικά διατρέχουν ένα μεγάλο μέρος της πολιτικής του καριέρας, στο οποίο εκτέθηκε με επιτυχία στις εκλογές! Ήταν για κάποιους ο μάγκας που ήξερε να ζει τη ζωή του!

Αντίστοιχα ο καταδικασθείς τέως δήμαρχος της Θεσσαλονίκης, παρότι υπήρχαν σοβαρές καταγγελίες για διασπάθιση δημόσιου χρήματος, από τα πρώτα κιόλας χρόνια της καριέρας του, έκανε πάντα περίπατο στις εκλογές. 

Θυμηθείτε τη ροζ βίλα της Εκάλης, μια υπόθεση που έβγαζε μάτια (και που έμεινε στο σκοτάδι), η οποία δεν στέρησε σε κανέναν από τους πρωταγωνιστές της, τίποτα. Πρόεδροι, πρωθυπουργοί, βουλευτές, celebrities, που ενεπλάκησαν στο σκάνδαλο, όχι μόνο δεν αντιμετώπισαν πρόβλημα, αντιθέτως δοξάστηκαν!

 Οι κομματικές παρωπίδες που φορούσαμε, δεν μας άφηναν για πολλά χρόνια να δούμε την πραγματικότητα. Τα κόμματα έφτασαν να χρωστούν 250 εκατομμύρια ευρώ (!!!), γιατί πολύ απλά κανείς δεν ενοχλήθηκε από τον προκλητικό τρόπο που σπαταλούσαν το δημόσιο χρήμα.  

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΟΛΙΙΚΗ ΜΠΑΝΑΝΙΑ: Πολιτική χρεοκοπία

Tου ΤΑΚΗ ΣΠΗΛΙΟΠΟΥΛΟΥ

Είναι ενδεικτική της ολοκληρωτικής μεταστροφής του πολιτικού κλίματος στη χώρα μας, η απόλυτη και καθολική αδιαφορία της κοινής γνώμης, για το επικείμενο συνέδριο του ΠΑΣΟΚ.
Πρόσωπα και πράγματα που για “ψύλλου πήδημα” κάποιες εποχές, γίνονταν πρωτοσέλιδα, προκαλώντας μακροσκελείς αναλύσεις και ατέλειωτες ώρες τηλεοπτικής φλυαρίας, σήμερα δεν αφορούν και δεν απασχολούν κανέναν!
Αν πράγματι σε κάτι είναι χρήσιμο το συνέδριο του ΠΑΣΟΚ την άλλη βδομάδα, είναι για να συνειδητοποιήσουν επιτέλους όσοι εξακολουθούν να θεωρούν τους εαυτούς τους πρωταγωνιστές της πολιτικής ζωής και παράγοντες του τόπου, πως δεν υπάρχουν πουθενά στον πολιτικό χάρτη! Οι περισσότεροι αν δεν έχουν παντελώς λησμονηθεί, είναι γιατί αποτελούν κόκκινο πανί για την κοινωνία! Αποτελούν μέρος μιας κακής ανάμνησης και δυσάρεστη εμπειρία, που δύσκολα σβήνει από το υποσυνείδητο.
 Όμως η σημερινή τους εμμονή να συνεχίσουν να διεκδικούν (χωρίς ερείσματα ασφαλώς) κάποιο ρόλο στην πολιτική ζωή, εκτός από τον ασύλληπτο βαθμό του εθισμού τους στην εξουσία και την ογκώδη άγνοια της κοινωνικής πραγματικότητας, αποκαλύπτει πόσο αδιαπέραστοι είναι στα εξωτερικά ερεθίσματα. Κοινώς χοντρόπετσοι! Άνθρωποι που δυσκολεύονται να κυκλοφορήσουν στο δρόμο, αφού προκαλούν την αντίδραση, ή τα ειρωνικά σχόλια όσων τους αναγνωρίζουν, εμφανίζονται ως οι υποψήφιοι μελλοντικοί αναμορφωτές της χώρας.

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΠΑΝΑΝΙΑ: Ποιοί θεσμοί ποιοί νόμοι!!!

Toυ ΤΑΚΗ ΣΠΗΛΙΟΠΟΥΛΟΥ

Ένα από τα μεγαλύτερα σύγχρονα αμαρτήματα, που δείχνει πόσο λάθος δρόμο έχουμε πάρει εδώ και χρόνια, είναι η ευκολία με την οποία μια κοινωνική ή επαγγελματική ομάδα, η οποία διεκδικεί τα αιτήματα της, θέτει σε ομηρία ολόκληρη τη χώρα, προκειμένου να εκβιάσει την ικανοποίηση τους.

Ποντάρει στα αδιέξοδα και τις δυσκολίες που με τον ένα ή τον άλλο τρόπο θα δημιουργήσει στην καθημερινότητα όλων των υπολοίπων, ώστε να εξαναγκάσει την εκάστοτε κυβέρνηση να υποχωρήσει και να ικανοποιήσει τις απαιτήσεις της . Είναι περίπου αυτονόητο στη χώρα μας, πως όποιος έχει τη δύναμη και την οργανωτική δυνατότητα, θα επιχειρήσει να επιβάλει δυναμικά τις απόψεις (ή το “δίκιο” του) στις πλάτες όλης της υπόλοιπης κοινωνίας, όσες φορές χρειαστεί.

Και μάλιστα προσπαθώντας να καρπωθεί τις αντιδράσεις που θα υπάρξουν στον υπόλοιπο κόσμο, από τα προβλήματα που θα προκληθούν . Ότι δηλαδή δεν φταίνε οι απεργοί, αλλά φταίει η κυβέρνηση που δεν τους ικανοποιεί και τους εξωθεί με τον τρόπο της στα άκρα. Εδώ υπάρχει μια χρήσιμη και κρίσιμη λεπτομέρεια.

Η άρχουσα πολιτική τάξη, που υποτίθεται είναι ο αντίθετος πόλος, είναι τόσο αντιδημοφιλής, παρηκμασμένη και αναξιόπιστη, που στις περισσότερες περιπτώσεις, αν επιλέξει να ταυτιστεί με κάποιον η κοινωνία, αν όχι όλη, όμως σίγουρα ένα μεγάλο ποσοστό, αυτός είναι οι απεργοί- διαδηλωτές και όχι η υποτιθέμενη νομιμότητα. Άλλωστε την νομιμότητα ο πολιτικός κόσμος την έχει γραμμένη στα παλιά του τα παπούτσια, όπως έχει αποδειχθεί από τη σωρεία των σκανδάλων που αποκαλύπτονται και την προκλητική ατιμωρησία!

Άλλωστε το πρόβλημα είναι βαθύτερο, καθώς η νομιμότητα έχει άλλο (προκλητικά ευνοϊκό) πλαίσιο για τους πολιτικούς και άλλο για τους πολίτες . Είναι τόσο αποκρουστική σήμερα η πολιτική και ο τρόπος που ασκείται, που o κόσμος ακόμη και αν δυσανασχετεί ή ταλαιπωρείται υπερβολικά, δεν αντιδρά και δέχεται ως αυτονόητη οποιαδήποτε κινητοποίηση των εργαζομένων.  Αυτός όμως είναι ο πραγματικός λόγος που με τόση ευκολία και κόντρα στην κοινή λογική, κλείνουν εθνικοί οδοί και κόβεται στα δύο η χώρα, σταματούν τραίνα και παραλύει η πρωτεύουσα, δένουν τα καράβια και απομονώνονται τα νησιά. Ακόμη και όταν δεν υπάρχουν ρεαλιστικά αιτήματα, αλλά μαξιμαλιστικές διεκδικήσεις, πίσω από τις οποίες κρύβονται πολιτικά κόμματα.  
Όσο ο πολιτικός κόσμος δεν μπορεί ή δεν θέλει να αντιληφθεί πως στις παρούσες ακραίες συνθήκες, ο κόσμος δεν ανέχεται άλλο τα δύο μέτρα και δύο σταθμά που ίσχυαν μέχρι σήμερα, η κοινωνία θα έχει τους δικούς της κανόνες, ακόμη και αν λειτουργούν εις βάρος της.
 

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΠΑΝΑΝΙΑ: Δημιουργώντας παράδοση στην ΜΕΤΡΙΟΤΗΤΑ και την ΑΝΕΠΑΡΚΕΙΑ !

Του ΤΑΚΗ ΣΠΗΛΙΟΠΟΥΛΟΥ

Έχουμε δημιουργήσει παράδοση στη μετριότητα, καθώς οι προδιαγραφές και οι απαιτήσεις για να φτάσει κανείς ψηλά, σπάνια έχουν να κάνουν με τα πραγματικά προσόντα, αλλά συνήθως με μια σειρά από προϋποθέσεις, που ελάχιστα αφορούν την ουσία!

Για παράδειγμα η μισή κυβέρνηση Παπανδρέου, μήπως και παραπάνω, αποτελείτο από γνωστούς και φίλους του πρωθυπουργού. Αυτό ήταν το “προσόν” που τους κατηγοριοποιούσε και το κοινό χαρακτηριστικό τους! Ουδέποτε είχαν δρέψει δάφνες, ούτε είχαν τις περγαμηνές, καθώς οι περισσότεροι ήταν ανύπαρκτοι στην πολιτική ζωή και στον επαγγελματικό ή ακαδημαϊκό χώρο!

Έτσι φτάσαμε να προσδοκούμε τη σωτηρία της χώρας, από μια παρέα, κατά τεκμήριο ανεπαρκών, έως εγκληματικά αδαών ανθρώπων. Και το πρόβλημα ήταν διττό, καθώς μαζί με την ασημαντότητα τους, συνυπήρχε και η άγνοια κινδύνου. Για παράδειγμα ο Υπουργός Οικονομικών, με μηδενική εμπειρία, παντελώς άσημος και χωρίς κύρος, περιδιάβαινε στις συνόδους των υπουργών και διαπραγματευόταν με τα μεγαθήρια της Ευρώπης, με τα προφανή αποτελέσματα. Ποιος να του δώσει σημασία και γιατί;

Άλλο παράδειγμα ήταν ο περίφημος Δρούτσας στο Υπουργείο Εξωτερικών, Αληθινό κελεπούρι απέναντι στα αρπακτικά της διπλωματίας σε Ανατολή και Δύση! Βάλτε στο νου σας πόσα τέτοια παραδείγματα υπάρχουν,όχι μόνο στην κυβέρνηση Παπανδρέου αλλά στις περισσότερες κυβερνήσεις αυτού του τόπου. Είτε ήταν προσωπικά ρουσφέτια πρωθυπουργών, είτε εξυπηρετούν το κόμμα. Ποτέ όμως τη χώρα.

Άλλωστε και οι δύο πρώην πρωθυπουργοί, Παπανδρέου και Καραμανλής, ως προσόν δεν είχαν αποκλειστικά το όνομά τους; Και αν τα παραδείγματα είναι αναρίθμητα και τόσο κραυγαλέα στην κορυφή της πυραμίδας, εύκολα συμπεραίνουμε τι συμβαίνει στη βάση της, δηλαδή στον κρατικό μηχανισμό. Πρόσφατη είναι η ομολογία πως ο μέχρι πρόσφατα επικεφαλής του Σώματος Δίωξης Οικονομικού Εγκλήματος, δεν ξέρει να χειρίζεται κομπιούτερ, προαπαιτούμενο ακόμη και για να δουλέψεις υπάλληλος σε πάρκινγκ!  Θέλετε το καλύτερο; 

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΠΑΝΑΝΙΑ: Στην κόλαση του Δημοσίου

Του ΤΑΚΗ ΣΠΗΛΙΟΠΟΥΛΟΥ

Αυτό το κράτος έχει τη μοναδική ικανότητα να βασανίζει τους πολίτες του. Πως αλλιώς να εξηγήσει κανείς την οδύσσεια των ανθρώπων, που θέλησαν να πουλήσουν ένα κληρονομικό διαμέρισμα, 50 τ. μ.

Η πρώτη κατραπακιά τους ήλθε όταν ο μηχανικός που το έλεγξε, διαπίστωσε πως τα δύο μικρά μπαλκονάκια των 80 εκατοστών στον ακάλυπτο, είχαν ενωθεί (πριν από 40 χρόνια) . Ήταν ο πρώτος Γολγοθάς που έπρεπε να ανεβούν, καθώς σύμφωνα με τη συμβολαιογράφο (που επικαλέστηκε τον νομο), το τετραγωνικό μέτρο του αέρα που κατέλαβε το μπαλκόνι, ανήκει σε όλους τους ιδιοκτήτες της πολυκατοικίας, είναι δηλαδή κοινόχρηστο. Ως εκ τούτου, πρέπει να γίνει τροποποίηση της σύστασης των κοινόχρηστων χώρων της πολυκατοικίας. Που σημαίνει πως αρκούσε ένας να διαφωνήσει, ή να συμφωνήσει, αλλά να ζητήσει αναθεώρηση στα κοινόχρηστα των προηγούμενων 40 χρόνων, για να μην γίνει η πώληση! Τόσο απλά..

Η δεύτερη κατραπακιά ήλθε, όταν μπήκαν στη διαδικασία της φορολογικής και ασφαλιστικής ενημερότητας . Όσο αυτονόητο και απλό ακούγεται, τόσο παράλογο και τυραννικό αποδείχθηκε, καθώς τους ζήτησαν να γυρίσουν τον χρόνο δεκαεπτά (!) χρόνια πίσω και να προσκομίσουν βεβαίωση, πως η μητέρα τους, από την οποία κληρονόμησαν το σπίτι, είχε πληρώσει τον φόρο, όταν της έγινε εν ζωή δωρεά του διαμερίσματος. Όμως για να τους δοθεί το χαρτί αυτό, σύμφωνα με την βλοσυρή υπάλληλο της εφορίας, έπρεπε να φέρουν πιστοποιητικό θανάτου της μητέρας τους και πιστοποιητικό εγγύτερων συγγενών, προκειμένου να βεβαιωθεί... πως είναι παιδιά της μητέρας τους! Παράλογο; Εντελώς!

Δεν αρκούσε ούτε η αστυνομική ταυτότητα, που βεβαίωνε την ιδιότητά τους, ούτε το χαρτί της αποδοχής της κληρονομιάς! Δεν αρκούσε ούτε η βεβαίωση της ίδιας της εφορίας, πως όταν το ακίνητο πέρασε τους ίδιους, πριν λίγους μήνες, είχαν πληρωθεί όλοι οι αναλογούντες φόροι και δεν υπήρχε καμία οφειλή από το παρελθόν!

Το ίδιο και με το ΙΚΑ:  

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΜΠΑΝΑΝΙΑ: Αξιοκρατία "Ελληνικού Τύπου"

Του ΤΑΚΗ ΣΠΗΛΙΟΠΟΥΛΟΥ

Ένα μεσοπρόθεσμο πρόγραμμα προσαρμογής, αντίστοιχο με αυτό που μας επέβαλε η τρόικα, χάνεται κάθε χρόνο στην Ελλάδα, εξ’ αιτίας της γραφειοκρατίας. Για την ακρίβεια δεκατέσσερα δισεκατομμύρια ευρώ, είναι το ετήσιο οικονομικό βάρος που επωμίζονται οι πολίτες στη χώρα μας, λόγω της διαφθοράς, της κακοδιοίκησης και της γραφειοκρατίας, στη Δημόσια Διοίκηση.

Πρόκειται για ένα ακόμη αρνητικό ρεκόρ, καθώς το ποσό αυτό αντιστοιχεί με το 6.8% του ΑΕΠ, ποσοστό σχεδόν διπλάσιο του μέσου όρου των χωρών της Ε. Ε. που είναι 3,5%! Μάλιστα, όπως κατέδειξαν σχετικές έρευνες, οι επιχειρήσεις στην Ελλάδα υποχρεώνονται να δαπανούν ετησίως δύο δισ. ευρώ, προκειμένου να ξεπεράσουν τα εμπόδια που προκύπτουν από τη γραφειοκρατία. 

Μια από τις σημαντικότερες αιτίες που τρέφει το τέρας της Δημόσιας Διοίκησης, σύμφωνα με τους ειδικούς, είναι η πολυνομία, που στις περισσότερες περιπτώσεις δημιουργεί πολυδαίδαλες διαδρομές και ανοιγοκλείνει παραθυράκια.

Από το 1975 μέχρι σήμερα, σύμφωνα με επίσημα στοιχεία της Εθνικής Σχολής Δημόσιας Διοίκησης, καταμετρήθηκαν 153.415(!) ρυθμίσεις* και αλλαγές (ήτοι 111.905 υπουργικές αποφάσεις, 20.580 προεδρικά διατάγματα, 17.500 ρυθμίσεις και 3.430 νόμοι) . Κάθε μέρα που περνάει, αν κάνετε τις σχετικές πράξεις, θα βρείτε πως έχουμε 16 αλλαγές στη νομοθεσία! Ποιος να ξέρει άραγε, πόσες από αυτές είναι ρουσφέτια και φωτογραφικές ή χαριστικές διατάξεις!

Στη χώρα, ουσιαστικά λειτουργούν τόσα «Υπουργεία», όσοι είναι οι γενικοί και οι ειδικοί γραμματείς της κυβέρνησης. (σήμερα είναι 78!) Πίσω απ’ αυτούς, υπάρχει ένας στρατός 1200* υπουργικών (κομματικών) συμβούλων . Αυτός ο στρατός επιβεβαιώνει την ύπαρξή του, συνήθως αλλάζοντας, αυτά που είχαν αλλάξει οι προηγούμενοι. Όχι πάντα χωρίς δόλο!

  Όσοι πίστεψαν πως επιτέλους μια τρικομματική κυβέρνηση θα ανατρέψει επιτέλους τα δεδομένα, ορίζοντας κανόνες αξιοκρατίας και αντικειμενικών κριτηρίων, έχασαν.  Η Δημόσια Διοίκηση όχι μόνο εξακολουθεί να είναι κομματική υπόθεση, αλλά ακριβώς επειδή είναι τρεις οι εταίροι, θεσπίστηκαν κανόνες ποσόστωσης. Με τη γνωστή παλαιοκομμουνιστική μέθοδο (ατυχώς ισχύει ακόμη) που εφαρμόζεται στις εσωτερικές διαδικασίες των αριστερών κομμάτων, προκειμένου να τηρηθεί η περιβόητη ισότητα των φύλων. Το κάθε κόμμα διεκδικεί για λογαριασμό του και διορίζει αυτούς που του αναλογούν αριθμητικά. 

Αυτή είναι προφανώς η σύγχρονη ελληνική εκδοχή της αξιοκρατίας.

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΜΠΑΝΑΝΙΑ: Xτίζοντας το μύθο της Χρυσής Αυγής...

Toυ ΤΑΚΗ ΣΠΗΛΙΟΠΟΥΛΟΥ

Αν και αμφίβολης αποτελεσματικότητας, η πρωτοβουλία Βενιζέλου να επιχειρήσει να αναδείξει ως “αντισυνταγματικό κόμμα” τη Χρυσή Αυγή, έχει τα καλά της. Ανοίγει το δημόσιο διάλογο για το πρωτόγνωρο φαινόμενο, χωρίς όμως να έχει πρακτική αξία, αφού το Σύνταγμά δεν προβλέπει την αποβολή κόμματος από το κοινοβούλιο.

Είναι δικαιολογημένη η ανησυχία του πολιτικού κόσμου, από την αυξανόμενη απήχηση της Χρυσής Αυγής , αλλά και από τα εντεινόμενα κρούσματα αυθαιρεσίας, βίας και περιφρόνησης του πολιτεύματος. Αν όμως ειλικρινά ο κύριος Βενιζέλος θέλει να απομονώσει τη Χρυσή Αυγή και όχι απλώς να κάνει ντόρο για να καλύψει τη γύμνια και την εν εξελίξει αποσύνθεση του κόμματός του, οφείλει να ξεκινήσει από τις αιτίες που τη γιγάντωσαν.
Αυτό που δεν θέλουν ή δεν μπορούν να αντιληφθούν οι περισσότεροι, είναι πως οι πολίτες που ψήφισαν και εμφανίζονται να υποστηρίζουν τη Χρυσή Αυγή, δεν είναι κατ’ ανάγκη φασίστες, νεοναζιστές και εχθροί του πολιτεύματος. Είναι πολίτες οι οποίοι μέχρι χθες ψήφιζαν και αποθέωναν τα συμβατικά πολιτικά κόμματα! Είναι οι περισσότεροι θύματα του λαϊκισμού που εξέπεμψαν με θορυβώδη τρόπο τα κόμματα την προηγούμενη εικοσαετία! Ως γνωστόν όμως, όποιος σπέρνει ανέμους, θερίζει θύελλες!  Αν ο κύριος Βενιζέλος (πολύ σωστά) διαβλέπει έναν μεγάλο κίνδυνο για τη Δημοκρατία, πριν ενεργοποιήσει όπως λέει, όλες τις διατάξεις του Ποινικού Κώδικα εναντίον της Χρυσής Αυγής, με αμφίβολα αποτελέσματα, ας σκεφτεί μήπως υπάρχει κάτι αποτελεσματικότερο, που θα λειτουργήσει θετικά στην κοινωνία και θα ξεβαλτώσει τη Δημοκρατία μας. Στο χέρι του πολιτικού κόσμου είναι να απομονωθεί η Χρυσή Αυγή, αρκεί να συμφωνήσουν μεταξύ τους στην εξάλειψη των αιτίων.

Ας ξεκινήσουν αύριο κιόλας από την αυτοκάθαρση του πολιτικού συστήματος, από πρόσωπα και καταστάσεις που ζέχνουν από μακριά! Ας επαναπροσδιορίσουν τις προτεραιότητες της πολιτικής τους, ορίζοντας ως ύψιστη προτεραιότητα τη στήριξη των ασθενέστερων τάξεων. Ας θεσπίσουν επιτέλους κανόνες, σύμφωνα με τους οποίους κανείς δεν θα είναι υπεράνω του νόμου, όσο μεγαλόσχημος και αν είναι. Να μπει με ηχηρό τρόπο τέλος στη διαφθορά των πολιτικών.

Να πάψει η προκλητική ασυλία και ατιμωρησία, όσων έχουν τις πλάτες του νόμου, ή τις πλάτες των ισχυρών. Ας περιορίσουν τα βουλευτικά προνόμια, ώστε ο πολιτικός κόσμος να βρίσκεται σε αντιστοιχία με την κοινωνία και ας μειώσουν σε διακόσιους τον αριθμό των βουλευτών. Το Σύνταγμα το επιτρέπει, η κοινή λογική το επιβάλει στις παρούσες συνθήκες. Ας σταματήσει κάποτε ο νεποτισμός και ο κομματισμός, που σαρώνουν τη Δημόσια Διοίκηση ακόμη και σήμερα.

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΠΑΝΑΝΙΑ: Kράτος-ΔΥΝΑΣΤΗΣ. Μια αληθινή ιστορία

Toυ ΤΑΚΗ ΣΠΗΛΙΟΠΟΥΛΟΥ

Ας υποθέσουμε πως είστε ένας από τους εκατοντάδες χιλιάδες μικρομεσαίους, που συντηρούν με αγώνα μια μικρή βιοτεχνία, που απασχολεί 5-6 υπαλλήλους! Και ας υποθέσουμε πως έρχεται η κρίσιμη ώρα, που πρέπει να αποφασίσετε αν θα δώσετε και την ύστατη μάχη, προκειμένου να σώσετε την επιχείρηση, να συνεχίσετε να απασχολείτε το προσωπικό και να πληρώνετε κανονικά τους φόρους σας, ή να βάλετε οριστικά λουκέτο.

Για το λόγο αυτό αποφασίζετε να “σκοτώσετε” το μοναδικό σας περιουσιακό στοιχείο, ένα μικρό αστικό ακίνητο. Η τιμή που πετυχαίνεται είναι μεν εξευτελιστική, όμως είναι μονόδρομος προκειμένου να χρηματοδοτήσετε την επιχείρησή σας, αφού η τράπεζα αδυνατεί να σας δανείσει.

Παράλληλα αποφασίζεται να ακινητοποιήσετε ένα δεύτερο ΙΧ μεγάλο κυβισμού που έχετε στην κατοχή σας, ώστε να μην πληρώσετε τέλη κυκλοφορίας, ασφάλεια, βενζίνες, σέρβις κλπ. 

Η πρώτη ψυχρολουσία έρχεται από το συνοικιακό ΚΕΠ, όπου μαθαίνετε πως είστε οφειλέτης και δεν δικαιούστε φορολογική ενημερότητα, απαραίτητη για την πώληση του ακινήτου. Ανήσυχος, πάτε στην εφορία. Εκεί διαπιστώνετε με ανακούφιση πως ο λόγος ήταν η ρύθμιση της οφειλής σας.

Παράλογο μεν, αφού πληρώνετε κανονικά τις δόσεις, αλλά ευτυχώς εδώ, όπως σας είπαν, θα σας δώσουν. Πάλι καλά, μονολογείτε, μέχρι τη στιγμή που η υπάλληλος σας ρωτάει τον λόγο που ζητάτε φορολογική ενημερότητα. Τότε σας πέφτει ο ουρανός στο κεφάλι, γιατί μαθαίνετε πως αν πρόκειται για πώληση ακινήτου, από το τίμημα που θα εισπράξετε, θα παρακρατηθεί αυτομάτως το σύνολο της οφειλής σας προς την εφορία. Ναι αυτό που μέχρι χθες πληρώνατε σε δόσεις.

Το κράτος παύει να αναγνωρίζει τη ρύθμιση στην οποία είχε συμφωνήσει, αδιαφορεί για τις ανάγκες σας και ζητάει όλα τα χρήματα μπροστά. Στυγνή εκδίκηση, καθώς το ακίνητο που θα ξεπουλήσετε, θα πάει κυριολεκτικά “υπέρ πατρίδος”, αφού σχεδόν όλα τα χρήματα θα τα πάρει το κράτος. Στην αγανάκτησή σας, οι υπάλληλοι της εφορίας θα αναγνωρίσουν δίκιο, αλλά δεν γίνεται αλλιώς.

Οργισμένος ανεβαίνετε στο επάνω όροφο, τουλάχιστον να ξεμπλέξετε με το ΙΧ, καθώς έτσι θα εξοικονομήσετε 5-6 χιλιάδες ευρώ. Εκεί έρχεται η δεύτερη ψυχρολουσία: 

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΜΠΑΝΑΝΙΑ: To "καλό παράδειγμα" του Αλέξη Τσίπρα

Του ΤΑΚΗ ΣΠΗΛΙΟΠΟΥΛΟΥ

Όταν ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης δηλώνει επισήμως πως δεν πλήρωσε το ειδικό τέλος ακινήτων, αυτομάτως πρέπει να νιώθουν ηλίθιοι μερικά εκατομμύρια συμπολίτες μας, που ως συνεπείς φορολογούμενοι, το πλήρωσαν από το υστέρημά τους. Ο Αλέξης Τσίπρας,όπως είπε, δεν το πλήρωσε γιατί είναι παράνομος και αντισυνταγματικός φόρος.

Και για να αποδείξει πως δεν είναι θέμα τσιγκουνιάς, δεσμεύτηκε (άγνωστο αν το έκανε) να καταβάλει το ισόποσο του ειδικού τέλους, στο ΚΕΘΕΑ, που όπως είπε κινδυνεύει να κλείσει από τις περικοπές του μνημονίου . Βέβαια το αρμόδιο θεσμικό όργανο της πολιτείας, το Συμβούλιο της Επικρατείας, είχε κρίνει το ειδικό τέλος, ως νόμιμο και συνταγματικό φόρο, προσωρινού χαρακτήρα, που στηρίζεται σε αντικειμενικά κριτήρια που διασφαλίζουν την αναλογικότητα και την ισότητα στην κατανομή φορολογικών βαρών. Ωστόσο αυτά ελάχιστη σημασία έχουν, από τη στιγμή που ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης έκρινε αλλιώς, με την ισχύ και το κύρος της θεσμικής του ιδιότητας.

Καλό είναι, πριν βιαστούμε να τον επικρίνουμε, να δούμε και τα θετικά που προκύπτουν από το σκεπτικό του Αλέξη Τσίπρα, με το δεδομένο πως πιθανότατα, κάποια στιγμή θα κληθεί να αναλάβει την διακυβέρνηση της χώρας. Είναι για παράδειγμα θετικό το γεγονός, πως οι πολίτες, σύμφωνα με το παράδειγμα του μελλοντικού πρωθυπουργού, θα αποφασίζουν μόνοι τους ποιους φόρους θα πληρώσουν και ποιους όχι. Θα μπορούν να κρίνουν ποιος φόρος είναι δίκαιος και ποιος άδικος. Επίσης, θα έχουν το δικαίωμα να επιλέξουν, αν αποφασίσουν να πληρώσουν τον φόρο, υπέρ ποιου θα καταβάλουν το ποσό. Θα μπορούν για παράδειγμα αντί να πληρώνουν στο δημόσιο ταμείο, να καταβάλουν το ποσό στο ταμείο της Μη Κυβερνητικής Οργάνωσης της αρεσκείας τους!

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΠΑΝΑΝΙΑ: Blackout στη... λογική!!!

Του ΤΑΚΗ ΣΠΗΛΙΟΠΟΥΛΟΥ

Σε μια κανονική χώρα, με αυτό που έγινε χθες και προχθές, με το ηλεκτρονικό blackout τεσσάρων μεγάλων πανεπιστημιακών νοσοκομείων, θα έπρεπε φυσιολογικά να είχε χαλάσει ο κόσμος. Εκατοντάδες ασθενείς έμειναν εκτός του συστήματος της ηλεκτρονικής συνταγογράφησης, δημιουργήθηκαν προβλήματα στην αντιμετώπιση των επειγόντων περιστατικών, διεκόπη η επικοινωνία μεταξύ των κλινικών των νοσοκομείων και ήταν αδύνατη η προώθηση από τα εργαστήρια των αποτελεσμάτων των ιατρικών εξετάσεων.

Μάλιστα σε ένα από τα νοσοκομεία, που ήταν σε γενική εφημερία, το πρόβλημα ήταν οξύτατο! Και όλα αυτά από μια ομάδα μερικών δεκάδων υπαλλήλων του Πανεπιστημίου και φοιτητών, μέλη όλοι των συνδικαλιστικών παρατάξεων που υποστηρίζονται από το ΚΚΕ τον ΣΥΡΙΖΑ και την εξωκοινοβουλευτική αριστερά. Ως γνωστόν, προκειμένου να σταματήσουν την διαδικασία εκλογής οργάνων διοίκησης (κάτι που δεν κατάφεραν τελικά, αφού οι πανεπιστημιακοί συμμετείχαν μαζικά στις εκλογές), κατέλαβαν με καταδρομική επιχείρηση και έθεσαν εκτός λειτουργίας τον κεντρικό υπολογιστή του Πανεπιστημίου Αθηνών, βυθίζοντας σε ηλεκτρονική απομόνωση, όχι μόνο τα τέσσερα νοσοκομεία, αλλά ολόκληρο το Πανεπιστήμιο, στο όνομα της Δημοκρατίας και της προάσπισης των θεσμών.

Πως κατέλαβαν το Κέντρο Λειτουργίας και Διαχείρισης Δικτύων του Πανεπιστημίου; Εισβάλλοντας, αφού πρώτα με λοστούς και σφυριά, έσπασαν την πόρτα! 

 Τελικά για να μην πολυλογούμε, ούτε ο κόσμος χάλασε και ούτε πρώτη είδηση έγινε, καθώς μάλλον θεωρήθηκε ως ένα συνηθισμένο περιστατικό, από αυτά που συμβαίνουν τόσο συχνά στα ελληνικά πανεπιστήμια, ώστε να περνούν σχεδόν απαρατήρητα. Είναι χαρακτηριστικό πως ο πρύτανης, όλο αυτό το διάστημα, παρότι αναζητείτο, ήταν “άφαντος” και πως η εισαγγελία χρειάστηκε ένα ολόκληρο 24ωρο για να παρέμβει. Δυστυχώς όπως συνήθως συμβαίνει σε αντίστοιχες περιπτώσεις, αφού τελικά δεν πέθανε κανείς, δεν χάλασε και ο κόσμος!

Θα ξεχαστεί και αυτή η υπόθεση, όπως ξεχάστηκαν δεκάδες άλλες . Στην πατρίδα του “δεν βαριέσαι” και “του νόμος είναι το δίκαιο του εργάτη”, όλα χωράνε! 

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΠΑΝΑΝΙΑ: Ποιός θα προασπίσει το πολίτευμα?

Του ΤΑΚΗ ΣΠΗΛΙΟΠΟΥΛΟΥ

Το γεγονός πως η χώρα βρίσκεται σε μια συνεχή διαδικασία αποθεσμοποίησης, έχει τονιστεί κατ' επανάληψη. Ισχυροί θεσμοί, ακρογωνιαίοι λίθοι του πολιτεύματος, που δομήθηκαν με μεγάλη προσπάθεια σε αντίξοες συνθήκες, καταρρέουν, χωρίς να υπάρχει αντίδραση.

Θεσμικές διαδικασίες χρόνων, που βοήθησαν την χώρα σε δύσκολες εποχές να σταθεί στα πόδια της, φθίνουν με γρήγορους ρυθμούς . Η οικονομική κρίση φαίνεται πως επιταχύνει αυτή τη διαδικασία της φθοράς και της απαξίωσης. Οι πρακτικές της ανερμάτιστης πολιτικής εξουσίας επί σειρά ετών, η αποσάθρωση της κρατικής μηχανής, αλλά κυρίως ο άκρατος λαϊκισμός που έχει επικρατήσει επί των πάντων, έχουν αποψιλώσει επικίνδυνα τη λειτουργία του πολιτεύματος από τις βασικές δομές και τις στοιχειώδεις θεσμικές διαδικασίες!

Τα παραδείγματα άπειρα . 

Η αδυναμία του κράτους να προστατέψει τους πολίτες σε περιοχές που έχουν μεταβληθεί σε γκέτο ανομίας. Οι έλεγχοι σε μικροπωλητές από τις ομάδες της Χρυσής Αυγής και τα περιστατικά βίας κατά των μεταναστών. Τα αναρίθμητα περιστατικά τρομοκράτησης από τις καταδρομικές ομάδες του ΣΥΡΙΖΑ, με στόχο να διαλύσουν τις συνεδριάσεις των πανεπιστημιακών οργάνων, να παρεμποδίσουν τις εκλογές για τα Συμβούλια Ιδρύματος στα ΑΕΙ και να στοχοποιήσουν όσους έχουν αντίθετη άποψη.

Και εκεί που νομίζαμε πως τα είχαμε δει όλα, προχθές βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ (η ασυλία είναι ο ορισμός την νομιμοφανούς παρανομίας) και στελέχη του κόμματος, εν είδει περιπόλου, βγήκαν στους δρόμους και ζητούσαν ταυτότητες! Επιχείρησαν να ελέγξουν (σε περιοχές εκτός των χώρων των συλλαλητηρίων), αστυνομικούς της ασφάλειας, τους οποίους φωτογράφισαν και εξέθεσαν σε φιλικό ιστότοπο, παραδίδοντάς τους βορά στους αντιεξουσιαστές! Περιστατικό που δείχνει πως έχει χαθεί το μέτρο και κάθε έννοια σεβασμού στους θεσμούς.

Αυτό επισήμως έγινε σύμφωνα με τον ΣΥΡΙΖΑ, “για να προστατευτεί το συνταγματικό κατοχυρωμένο δικαίωμα στη συνάθροιση” . Ανεπισήμως ο λόγος ήταν να σταματήσουν οι προσαγωγές νεαρών, πριν τις μεγάλες διαδηλώσεις, όταν διαπιστωθεί μετά από έλεγχο, πως είναι ύποπτοι για διάπραξη αδικημάτων, εφόσον έχουν επάνω τους σφυριά, ρόπαλα, μολότοφ κλπ.

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΠΑΝΑΝΙΑ: Ενα βήμα εμπρός ΔΕΚΑ ΠΙΣΩ!

Του ΤΑΚΗ ΣΠΗΛΙΟΠΟΥΛΟΥ

Είναι ανάθεμα για τους ομογενείς που επισκέπτονται την πατρίδα, η ώρα και η στιγμή που θα πέσουν στα δίχτυα της γραφειοκρατίας. Ιδίως αν πρόκειται για την εφορία, για κληρονομικά ζητήματα, ή θέματα ακίνητης περιουσίας. Οι άνθρωποι τρελαίνονται και βλασφημούν καθώς χάνονται στον κυκεώνα των τυραννικών διαδικασιών, ανεβοκατεβαίνοντας ορόφους, μαζεύοντας χαρτιά και υπογραφές, περιμένοντας σε ουρές, χωρίς στο τέλος να κάνουν τη δουλειά τους. Ότι εξωφρενικό και παρανοϊκό βιώνουμε όλοι μας,. θεωρώντας το όμως αυτονόητο, αφού αν διαμαρτυρηθείς, κάηκες!

Όμως οι συμπατριώτες μας της αλλοδαπής είναι αμάθητοι σε καψώνια και τιμωρίες! Στην Αμερική, τη Γερμανία, την Αυστραλία, το Βέλγιο, τη Σουηδία ή οπουδήποτε αλλού ζουν, ποτέ δεν χρειάστηκε να μπουν σε μια τέτοια (εξευτελιστική) διαδικασία. Έτσι είναι ξένο το αίσθημα ενοχής που σου δημιουργείς το υποτιμητικό ύφος του υπαλλήλου, που υποτίθεται πως σε υπηρετεί. Και όλα αυτά για να πληρώσεις το κράτος! 

 Το αξιοπερίεργο είναι πως στις χώρες που προαναφέραμε, δεν χρειάζεται να ξέρεις που βρίσκεται η εφορία, αφού δεν θα πας ποτέ. Όλα γίνονται ηλεκτρονικά, είτε μέσω των ιστοσελίδων των υπηρεσιών, είτε με το ηλεκτρονικό ταχυδρομείο.

Αλλά και πριν διαδοθεί το διαδίκτυο, υπήρχε το ταχυδρομείο . Σου έστελναν επιστολή, τους απαντούσες με επιστολή, ή το ανάποδο! Πληρώνεις τα οφειλόμενα και εισπράττεις τα χρωστούμενα στην τράπεζα και στα ΑΤΜ. Και η δουλειά σου γίνεται χωρίς να χάσεις μισή μέρα, να σου σπάσουν τα νεύρα και να νιώσεις ηλίθιος. Εφοριακό δεν θα δεις κατ' όψη, παρά μόνο αν σε πιάσουν να κλέβεις το κράτος!  

Εδώ αντίθετα το γεγονός πως κλείνουν μερικές δεκάδες εφορίες είναι ζήτημα που προκαλεί κινητοποιήσεις στις τοπικές κοινωνίες. Ακόμη και αν οι εφορίες δεν έχουν λόγο ύπαρξης είτε επειδή έχουν μηδαμινά έσοδα, είτε γιατί είναι ελάχιστα παραγωγικές. Είναι γνωστό πως το 97% των φορολογικών εσόδων του κράτους, προέρχεται μόλις από 30 ΔΟΥ, σε σύνολο 270 που υπάρχουν στη χώρα.

Οι κάτοικοι θέλουν την εφορία τους, με τον τρόπο που θέλουν το κέντρο υγείας, το αστυνομικό τμήμα και την εκκλησία! Για γέλια ή για κλάματα όλο αυτό που συμβαίνει έχει στοιχεία σουρεαλισμού.  

Αντί να εξαλείψουν τις αιτίες που οι πολίτες συνωστίζονται στις εφορίες, για να χρυσώσει το χάπι, δημιουργούν εκεί που θα καταργηθούν οι εφορίες, υποκατάστατα τους. Τα Κέντρα Εξυπηρέτησης Φορολογουμένων.

Τι θα κάνουν τα ΚΕΦ;  

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΜΠΑΝΑΝΙΑ: Kαλύτερα ν' αλλάξουμε πατρίδα

Toυ ΤΑΚΗ ΣΠΗΛΙΟΠΟΥΛΟΥ

Πόσα από τα πρόσωπα που πρωταγωνίστησαν τα προηγούμενα χρόνια, κυρίως στις κυβερνήσεις Παπανδρέου, θυμάστε σήμερα;  

Υπάρχει άραγε κάποιος που να είναι αισθητή η απουσία του σήμερα από το πολιτικό προσκήνιο; 

Ποιος από τα μεγαλοστελέχη του παρελθόντος με το “μεγάλο” πολιτικό εκτόπισμα, που μιλούσαν και συμπεριφέρονταν σαν να τους χρωστάει χάρη η οικουμένη ολόκληρη, θα ήταν απαραίτητος σήμερα;

Αν θεωρήσουμε ως μέτρο την κοινή λογική και ως δείκτη τις επιδόσεις του ΠΑΣΟΚ σε όλες τις δημοσκοπήσεις του τελευταίου καιρού, κανένας!  

Κατ' αρχήν ως γεγονός είναι απογοητευτικό, καθώς από μια στρατιά στελεχών, μεταξύ τους και πολλά “τρανταχτά” ονόματα υπουργών, εξανεμίστηκε πολιτικά, όπως το ΑΕΠ της χώρας, ή ο γενικός δείκτης του χρηματιστηρίου! Άνθρωποι που είχαν τεράστια εξουσία και διαχειρίστηκαν τις τύχες της χώρας, είναι σήμερα στα αζήτητα!

Είναι αυτονόητο πως δεν ισχύουν για όλους τα ίδια, καθώς υπήρχαν και περιπτώσεις, λίγες είναι αλήθεια, σοβαρών και αξιοπρεπών στελεχών, που βγήκαν αλώβητοι και καθαροί από αυτή την θλιβερή περιπέτεια. Τόσο θλιβερή, που συνεχίζει να μας εκπλήσσει δυσάρεστα με όσα έρχονται στη δημοσιότητα, όπως για παράδειγμα η περίπτωση της λεγόμενης “λίστας Λαγκάρντ”. Το γεγονός πως σε περίοδο κοινωνικής εξαθλίωσης και καθολικής φτώχειας, οι άνθρωποι που όφειλαν να υπερασπιστούν τον λαό, έκαναν, όπως αποδεικνύεται, πλάτες σε αυτούς που προκλητικά έκλεβαν και το λαό και το κράτος, κοροϊδεύοντας την κοινωνία!

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΜΠΑΝΑΝΙΑ: Η επαναστατικη γυμναστική του παραληρηματικού τυφλού λαϊκισμού

Του ΤΑΚΗ ΣΠΗΛΙΟΠΟΥΛΟΥ

Άραγε τι πρόσημο θα είχε σήμερα ένα μεγάλο μπάχαλο, που θα έφερνε το πάνω κάτω; Που θα αναιρούσε ότι έχει κερδηθεί έως τώρα, έστω και με λάθος τρόπο! Που θα πήγαινε τη χώρα εκεί που ήταν πριν δύο χρόνια, θα επιδείνωνε την εικόνα μας προς τα έξω και θα μετέστρεφε το κλίμα στην ευρωζώνη! Σε τι θα βοηθούσε και τι θα πρόσφερε άραγε, σήμερα που η κουβέντα για μια συνολική λύση στον ευρωπαϊκό Νότο έχει ανοίξει και ευτυχώς είμαστε μέσα στο παιγνίδι;

Ποιος θα κέρδιζε και τι από μια χαοτική κατάσταση; Τι προσδοκούν όσοι το επιδιώκουν; Τι έχουν στο μυαλό τους; Η απάντηση στο τελευταίο ερώτημα είναι απλή: 

Τίποτα! Η ιδέα για παράδειγμα του Πάνου Καμμένου, να προκαλέσει εκλογές καλώντας τους βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ να παραιτηθούν μαζί με τους δικούς του βουλευτές, εκτός από πρόχειρη και ανεδαφική, είναι και δείγμα του τυφλού λαϊκισμού που έχει φωλιάσει στο πολιτικό σύστημα (και επιβραβεύεται από το εκλογικό σώμα).

Πάντως αν το εννοούσε, θα ήταν δέκα φορές χειρότερα, καθώς μαζί με τον λαϊκισμό θα συνυπήρχε η άγνοια του Συντάγματος, πράγμα θεωρητικώς αδιανόητο για πολιτικό αρχηγό μεγάλου κόμματος. Δεν συζητάμε για τις ολέθριες συνέπειες, αν η χώρα ξαναπήγαινε σε εκλογές. Μάλλον για να κερδίσει τις εντυπώσεις και να πάρει πόντους, ως αντιμνημονιακότερος του ΣΥΡΙΖΑ, το έκανε ως φαίνεται! Ο σκοπός αγιάζει τα μέσα στην Ελλάδα!

Στον ίδιο παρανομαστή είναι το παραλήρημα του συνδικαλιστή Φωτόπουλου, που καλεί σε ολοκληρωτικό πόλεμο, προκειμένου “να πέσει το σύστημα”! Προτείνει μπλοκάρισμα των νευραλγικών τομέων του κράτους και άσκηση συντονισμένης πίεσης για πολλές μέρες, ώστε να πέσει το σύστημα. Και όπως είπε: “οι απειλές της τρόικας και της κυβέρνησης δεν μας πτοούν.” Με άλλα λόγια προκειμένου ο Νίκος Φωτόπουλος να προαχθεί από πρόεδρος της ΓΕΝΟΠ σε πρόεδρο της ΓΣΕΕ και να τύχει της υποστήριξης του ΣΥΡΙΖΑ, πρέπει να διαλυθεί η χώρα!
 Ότι δεν έχει καταρρεύσει, σε μια χώρα χρεοκοπημένη που παλεύει να σταθεί στα πόδια της, να παραδοθεί στις διαθέσεις του Φωτόπουλου και των ομοίων του. Άλλωστε όπως ο ίδιος είπε: “Ή αυτοί ή εμείς!” Διαλέγουμε και παίρνουμε...

ΠΑΙΔΕΙΑ στην ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΠΑΝΑΝΙΑ: Kατάληψη στη λογική!

Του ΤΑΚΗ ΣΠΗΛΙΟΠΟΥΛΟΥ

Περισσότερα από πενήντα Γυμνάσια και Λύκεια, τελούν υπό κατάληψη στην περιοχή της Αττικής και περίπου τριάντα στη Θεσσαλονίκη! Αντίστοιχη είναι η εικόνα και στην υπόλοιπη χώρα. Στη Λέσβο, το Ρέθυμνο, την Ιεράπετρα, τα Γιάννενα, την Ηλεία, τη Λήμνο, τη Φθιώτιδα, την Αιτωλοακαρνανία και όχι μόνο, πολλές δεκάδες σχολεία παραμένουν κλειστά, με τον συνήθη τρόπο.

Είτε με καταδρομική επιχείρηση τη νύχτα, είτε με το “έτσι θέλω” κάποιας κομματικής οργάνωσης, μπαίνει μια αλυσίδα στην πόρτα και το σχολείο κλείνει! Και όλα πλέον επιφύονται στις διαθέσεις των καταληψιών. Αυτοί θα αποφασίσουν πότε και με ποιους όρους θα επαναλειτουργήσει το σχολείο, αυτοί θα αποφασίζουν ποιος θα επιτρέπεται να μπαίνει στις σχολικές εγκαταστάσεις!

Και κανείς δεν γνωρίζει τι θα αφήσουν πίσω τους όταν φύγουν, από τις καταστροφές που θα προκαλέσουν, όπως πολύ συχνά συμβαίνει. Εννοείται πως κανείς δεν τολμάει να κόψει την αλυσίδα! Θα θεωρηθεί πως πάει κόντρα στο λαϊκό κίνημα και στην καλύτερη περίπτωση θα λουστεί με κοσμητικά επίθετα! Εννοείται πως τα φροντιστήρια της περιοχής, συνεχίζουν να λειτουργούν κανονικότατα! Άλλη μια απίθανη ελληνική στρέβλωση!

Αν ανατρέξετε στα δημοσιεύματα των εφημερίδων της προηγούμενης εβδομάδας, θα συναντήσετε ασυνήθιστα πολλές περιπτώσεις, όπου ενήλικες εξωσχολικοί, επιχείρησαν βράδυ να καταλάβουν σχολεία. Φτάσαμε στο σημείο η αστυνομία να περιπολεί προκειμένου να μην καταληφθούν τα σχολεία. Για παράδειγμα στη Λαμία με εντολή του εισαγγελέα συνελήφθησαν 21 άτομα, που επιχείρησαν βράδυ να δημιουργήσουν συνθήκες κατάληψης, ώστε από το πρωί της επομένης να ανασταλεί η λειτουργία του σχολείου. Οι περισσότεροι ήταν πάνω από είκοσι χρονών και καμία σχέση δεν είχαν με το σχολείο.

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΠΑΝΑΝΙΑ: To παράλογο ρουσφέτι της "Αριάδνης"

Toυ ΤΑΚΗ ΣΠΗΛΙΟΠΟΥΛΟΥ

Είναι τελικά απίθανο να αλλάξει κάτι σ' αυτή τη χώρα, ακόμη και αν το επιβάλουν έκτακτες συνθήκες! Έξοχο παράδειγμα η υπόθεση “Αριάδνη” του Υπουργείου Εργασίας, που υποτίθεται θα λύσει το πρόβλημα των συντάξεων “μαϊμού”. Στο εξής, οι συγγενείς του θανόντος, προκειμένου να ταφεί ο άνθρωπός τους, θα πηγαίνουν υποχρεωτικά στον συμβολαιογράφο, θα του καταβάλουν ένα πενηντάρικο, ώστε να εκδοθεί η άδεια ταφής! Αυτός μετά θα ενημερώνει ηλεκτρονικά την ΗΔΙΚΑ (είναι ο φορέας του Εθνικού Μητρώου Ασφαλισμένων), ώστε να διακόπτεται η σύνταξη.

Όμως σχεδόν πριν ένα χρόνο, δημοσιεύτηκε στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως (ΦΕΚ 170 Α’, 5/8/2011) νόμος που προέβλεπε (με κοινή απόφαση των Υπουργών Εσωτερικών και Κοινωνικής Ασφάλισης) το αυτονόητο. Μόλις εκδίδεται ληξιαρχική πράξη θανάτου, η αρχή που την εκδίδει: “θα ενημερώνει αμελλητί την ΗΔΙΚΑ”. Με ένα απλό ηλεκτρονικό μήνυμα, που θα περιέχει τον ΑΜΚΑ, τον ΑΦΜ και τον φορέα συνταξιοδότησης, ώστε να διακόπτεται άμεσα η σύνταξη. Απέμενε η κοινή απόφαση των Υπουργών Εσωτερικών και Κοινωνικής Ασφάλισης, (Καστανίδης, Κουτρουμάνης). Επειδή όμως σε κάποιον δεν άρεσε, η απόφαση δεν εκδόθηκε ποτέ, παρά το γεγονός, πως ο νόμος προέβλεπε την άμεση έκδοση της.

Στο διάστημα που μεσολάβησε, προτάθηκε από τους ειδικούς του κράτους στην ηλεκτρονική διακυβέρνηση άλλη λύση, ακόμη πιο εύκολη, επίσης χωρίς πρόσθετο κόστος και περιττές διαδικασίες . Υπάρχει μια πάγια διαδικασία: Τα ληξιαρχεία των δήμων (που εκδίδουν τις πράξεις θανάτου και τις άδειες ταφής), ενημερώνουν σε καθημερινή βάση τα δημοτολόγια, απ' όπου ηλεκτρονικά, τα στοιχεία καταχωρούνται στα αρχεία του Υπουργείου Εσωτερικών (για την ανανέωση των εκλογικών καταλόγων). Στη συνέχεια είναι εύκολο, το Υπουργείο να ενημερώσει ηλεκτρονικά την ΗΔΙΚΑ και αυτομάτως να διακόπτεται η σύνταξη.

Ούτε αυτή λύση υιοθετήθηκε ποτέ, παρότι θα έλυνε άμεσα το πρόβλημα.  

Η ρύθμιση Βρούτση, απλώς φορτώνει ένα χαράτσι, που θα πάει σε κάποιες τσέπες! Ως αντάλλαγμα για το υποτιθέμενο άνοιγμα των κλειστών επαγγελμάτων! Όπως το ενεργειακό τέλος για τους μηχανικούς, η συνταγογράφηση κατόπιν ραντεβού για τους γιατρούς κλπ. Έτσι στην υπάρχουσα αλυσίδα που περιλαμβάνει το πιστοποιητικό θανάτου, τη ληξιαρχική πράξη θανάτου και την άδεια ταφής, προστίθεται ένας ακόμη κρίκος, που αποτελεί παροχή του κράτους προς τους συμβολαιογράφους. Η συμβολαιογραφική πράξη θανάτου!

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΠΑΝΑΝΙΑ: Ανίκανοι και διευθαρμένοι

Του ΤΑΚΗ ΣΠΗΛΙΟΠΟΥΛΟΥ

Ακόμη και αν υπήρχε κάποιος, που συστηματικά και μεθοδευμένα θα επιχειρούσε να ρίξει λάδι στη φωτιά, δεν θα μπορούσε να κάνει τόση ζημιά, όση έκανε από μόνος του ο πολιτικός κόσμος. Όσο πλησιάζει η ώρα να έλθει στη βουλή το πακέτο των σκληρών μέτρων, το ένα αυτογκόλ σημειώνεται μετά το άλλο. Ίσως ο φόβος της αποκάλυψης της αλήθειας στο μέλλον, με επαχθέστερους όρους, να είναι η αιτία που πολλά βγαίνουν στο φως τώρα και όχι αργότερα!

Υποθέσεις που εμπλέκουν θεσμικούς παράγοντες και αποκαλύπτονται φόρα παρτίδα, γιατί δεν μπορεί να γίνει αλλιώς, είτε που εμφανίζονται με ένα θολό περίβλημα, ώστε να βγει η μισή αλήθεια. Η πρώτη περίπτωση είναι η λίστα Λαγκάρντ, που αίφνης, μετά τη φασαρία που δημιουργήθηκε, θυμήθηκε ο Ευάγγελος Βενιζέλος πως την είχε ξεχασμένη στο σπίτι. Η δεύτερη περίπτωση είναι οι 32, ή 34, ή 36 πολιτικοί (ποιος να ξέρει αλήθεια πόσοι είναι) που ελέγχονται για αδικαιολόγητο πλουτισμό και, που κανείς δεν είναι σε θέση να επιβεβαιώσει ή να διαψεύσει με κατηγορηματικό τρόπο, όσα γράφονται και ακούγονται δεξιά και αριστερά.

Σαν να μην υπάρχει κράτος και θεσμοί που λειτουργούν, προς όφελος του πολίτη! Πάντως την ώρα που ο απλός πολίτης πληρώνει και το τελευταίο ευρώ που του έχει απομείνει στο πορτοφόλι, φαίνεται πως για κάποιους ισχυρούς του χρήματος και της πολιτικής, καταβάλλεται κάθε προσπάθεια, ώστε να παραμείνουν στο απυρόβλητο. 

Εκτός από κραυγαλέα ανήθικο, πολιτικά άθλιο και εξοργιστικά άδικο, σε μια χώρα κανονική θα έπρεπε να είναι και ποινικά κολάσιμο!

Αν οι άνθρωποι, που το περίφημο USB πέρασε (και προσπέρασε) από τα χέρια τους, είχαν μια στάλα φιλότιμο, ευπρέπεια και ευσυνειδησία, θα έπρεπε αφού ζητήσουν ταπεινά συγνώμη, να εξαφανιστούν δια παντός από το δημόσιο βίο.  

Αντ' αυτού, διαβάσαμε γελοίες δικαιολογίες, για νομικής φύσεως προβλήματα στη χρήση της λίστας, γιατί λέει είναι υλικό που αποκτήθηκε παρανόμως! Στο ΠΑΣΟΚ μάλιστα ξεπέρασαν κάθε όριο, κάνοντας (με non paper που κυκλοφόρησαν) επίκληση του Συντάγματος, που δεν επιτρέπει όπως λένε, τη χρήση αποδεικτικών μέσων που αποκτήθηκαν παράνομα!

Ενώ για παράδειγμα ήταν σύννομη η κατάργηση μέσα σε ένα βράδυ ή η καταστρατήγηση, όλων των συλλογικών συμβάσεων! Ή είναι Συνταγματική η παρακράτηση της επιστροφής του ΦΠΑ, ή η άρνηση εξόφλησης οφειλών του Δημοσίου προς τρίτους, για τις οποίες έχει καταβληθεί και ο ΦΠΑ και ο αναλογούν φόρος! Ήταν όλα νόμιμα και συνταγματικά με το κούρεμα των ομολόγων και τα αποθεματικά των ταμείων που εξαφανίστηκαν, όχι όμως η αποκάλυψη των μεγαλοφοροφυγάδων.

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΜΠΑΝΑΝΙΑ: Άλλο Πρόεδρος άλλο... "ΒΑΓΓΕΛΑΣ" !

Του ΤΑΚΗ ΣΠΗΛΙΟΠΟΥΛΟΥ

Το πολίτευμά έχει τους κανόνες του και οι θεσμοί της δημοκρατίας μας, τους κώδικές τους. Ο λόγος είναι πως με ένα σύστημα κανόνων και αρχών, που ισχύουν εδώ και πολλές δεκαετίες, τονίζεται ο θεσμικός χαρακτήρας, ενισχύεται ο συμβολισμός και διασφαλίζεται ένα ελάχιστο κύρος, σε πρόσωπα και πράγματα, που έχουν σχέση με τη λειτουργία του πολιτεύματος.

Κάτι που το υπερτονίζει η δημόσια παρουσία των θεσμικών εκπροσώπων. Πολιτικών, δικαστικών, στρατιωτικών, αρχιερέων κλπ. Αλλιώς μιλάει για παράδειγμα ο πρωθυπουργός σε μια συντροφιά φίλων ή συνεργατών και αλλιώς όταν απευθύνεται δημόσια, με τη θεσμική του ιδιότητα. Είναι εντελώς ξεχωριστά αυτά τα δύο. 

Στην πρώτη περίπτωση δικαιούται να μιλήσει όπως θέλει, να αστειευτεί και να χρησιμοποιήσει οποιαδήποτε έκφραση ή λέξη.

Από την ώρα όμως που θα μιλήσει δημόσια, ο λόγος του έχει τεράστιο ειδικό βάρος και κάθε λέξη του πρέπει να είναι προσεκτικά ζυγισμένη και διατυπωμένη . Αυτό που θα πει, ως θεσμικός εκπρόσωπος, καλό ή κακό, χρεώνεται στο πολιτικό σύστημα, χρεώνεται στην κυβέρνηση και ακόμη περισσότερο χρεώνεται στην χώρα. 

Τα ίδια ισχύουν για τον πρόεδρο της Βουλής, τον τρίτο στη σειρά πολιτειακό παράγοντα στην ιεραρχία της χώρας.

Μάλιστα ένας λόγος παραπάνω, καθώς η δική του ιδιότητα, έχει ισχυρά συμβολικό χαρακτήρα, καθώς συνδέεται με την “καρδιά” του πολιτεύματος, το κοινοβούλιο. Είναι γνωστό βέβαια, πως ο νυν πρόεδρος της Βουλής έχει εκρηκτικό χαρακτήρα και ότι πολλές φορές στο παρελθόν, έχει εκστομίσει κουβέντες, που δεν λέγονται. Κάποιες δημόσιες τοποθετήσεις του, που έχουν καταγραφεί στο μαγνητόφωνο, αποτελούν δείγμα πολιτικού λόγου, προς αποφυγή.

Ωστόσο όσο ήταν απλός βουλευτής είχε το δικαίωμα να διαχειριστεί την εικόνα του και το προφίλ του, με τον τρόπο που εκείνος επέλεγε, ζυγίζοντας τις συνέπειες. Από τη στιγμή όμως που αναρριχήθηκε στα ύπατα αξιώματα, αυτομάτως εγκλωβίστηκε στο πλαίσιο των κανόνων και των αρχών, που πηγάζουν από τη θέση που κατέχει. Είναι ο ο Πρόεδρος του Κοινοβουλίου, είναι επίσης, βάσει του Συντάγματος, ο αντικαταστάτης του προέδρου της Δημοκρατίας, σε περίπτωση κολλήματος. Δεν είναι ούτε ο Μεϊμαράκης, ούτε ο Βαγγέλης, ούτε, πολύ περισσότερο ο Βαγγέλας!

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΠΑΝΑΝΙΑ: H παρακμή της Δημοσιογραφίας

Toυ ΤΑΚΗ ΣΠΗΛΙΩΠΟΥΛΟΥ

Υπάρχουν πράγματα που είναι εντελώς ασύμβατα μεταξύ τους. Υπάρχουν ιδιότητες που δεν μπορούν να συνυπάρχουν σε ένα πρόσωπο. Δεν γίνεται για παράδειγμα εν ενεργεία ποδοσφαιριστής, να κάνει και τον διαιτητή, ειδικά όταν μια από τις δύο ομάδες που αγωνίζονται είναι η δική του ομάδα.

Όσο και αν προσπαθήσει να είναι αντικειμενικός και να κρατήσει ίσες αποστάσεις, δεν θα πείσει κανέναν ότι ήταν δίκαιος, όποιο και να είναι στο τέλος το αποτέλεσμα. Όλοι ξέρουν πως την άλλη μέρα θα είναι στα αποδυτήρια της ομάδας, με τους συμπαίκτες του και τον προπονητή και θα κάνουν κριτική του αγώνα. Αυτός είναι ο λόγος που η ιδιότητα παίκτη και διαιτητή είναι αδιανόητη και αντιδεοντολογική.

Άλλωστε στην τήρηση της δεοντολογίας, αυτό που λαμβάνεται ως μέτρο είναι οι πράξεις, οι οποίες οφείλουν να είναι σύμφωνες με την ηθική και το καθήκον , ανεξάρτητα από το ποιες μπορεί να είναι οι συνέπειες τους . Δεν έχει δηλαδή σημασία αν θα είναι καλός ή κακός διαιτητής, σημασία έχει πως η ιδιότητά του και μόνο, αντιβαίνει την ηθική, άρα παραβιάζει τη δεοντολογία. Πόσο μάλλον όταν τα πράγματα είναι περισσότερο σύνθετα! Όταν δηλαδή η τήρηση της δεοντολογίας, εκτός από αντικειμενικότητα, προϋποθέτει ανεξαρτησία, αξιοπιστία, ευσυνειδησία, ηθική και κύρος. Ότι ακριβώς (οφείλει να) ισχύει για το επάγγελμα του δημοσιογράφου!

Ειδικώς αυτή την εποχή, λόγω των σκληρών συνθηκών που επικρατούν στην κοινωνία, του ραγδαίου ρυθμού και της κρισιμότητας των γεγονότων. Τα κόμματα στις εκλογές έχουν κάθε λόγο να συμπεριλάβουν στις λίστες τους δημοσιογράφους. Ειδικώς αν πρόκειται για “λαμπερά” πρόσωπα της τηλεόρασης, καθώς υποτίθεται λειτουργούν ως κράχτες για τους ψηφοφόρους. 

 Αυτό δεν είναι κακό και μάλιστα υπάρχουν εξαιρετικά παραδείγματα συναδέλφων, που σήμερα βρίσκονται στο κοινοβούλιο.

Κακό είναι όταν δεν καταφέρουν να εκλεγούν, να επιστρέφουν στη δημοσιογραφία, σαν να μην τρέχει τίποτα. Και το ακόμη χειρότερο είναι, τα κόμματα με τα οποία συμμετείχαν στις εκλογές, να φροντίζουν με τον έναν ή τον άλλο τρόπο να τους αποκαταστήσουν και μάλιστα σε προβεβλημένες και υψηλά αμειβόμενες θέσεις, ακόμη και αν είναι αποδεδειγμένα ανεπαρκείς! Είναι κοροϊδία, οι ίδιοι που μέχρι χθες ξιφουλκούσαν με πάθος για τις θέσεις του κόμματός τους, σήμερα εμφανίζονται ως κήνσορες και θεματοφύλακες της αντικειμενικότητας.