Του DANIEL GROS
Διευθυντή του Center for European Policy Studies.
Η ελληνική εµπειρία – ως τώρα τουλάχιστον – µοιάζει µε «ριπλέι» του δράµατος της Αργεντινής. Και η Ελλάδα έπασχε ιστορικά από δηµοσιονοµικά προβλήµατα και υψηλό πληθωρισµό, προβλήµατα που «λύθηκαν» υποτίθεται µε την είσοδό της στην ΟΝΕ το 2001 (όλως τυχαίως, την ίδια στιγµή που η Αργεντινή ετοιµαζόταν να χρεοκοπήσει).
Η πρώτη της δεκαετία εντός ΟΝΕ χαρακτηρίστηκε, όπως είχε συµβεί και µε την Αργεντινή µετά τη σύνδεσή της µε το δολάριο, από ταχύτατη οικονοµική ανάπτυξη, χάρη κυρίως στην είσοδο άφθονων, φθηνών πιστώσεων από έξω.
Εκείνη όµως την πρώτη δεκαετία η Ελλάδα έχασε µεγάλο µέρος της ανταγωνιστικότητάς της έναντι της Γερµανίας, µε τον ίδιο ακριβώς τρόπο που η Αργεντινή έχασε την ανταγωνιστικότητα της έναντι της Βραζιλίας.
Οπως η Αργεντινή επλήγη από τις επιπτώσεις της πιστωτικής κρίσης των αναδυόµενων αγορών, το 1997-98, η Ελλάδα πλήττεται σήµερα από τις επιπτώσεις της κρίσης του 2008.
Οπως και η Αργεντινή, έτσι και η Ελλάδα σήµερα δεν θεωρείται αξιόπιστη από τους διεθνείς επενδυτές.
