"Κόμμα = Ομάς ανθρώπων, ειδότων ν' αναγιγνώσκωσι και ν' αρθογραφώσιν εχόντων χείρας και πόδας υγιείς, αλλά μισούντων πάσαν εργασίαν, οίτινες ενούμενοι υπο ένα οιονδήποτε αρχηγόν, ζητούσι ν' αναβιβάσωσιν αυτόν δια παντός μέσου εις την έδραν πρωθυπουργού, ίνα παρέχη αυτοίς τα μέσα να ζώσι χωρίς να σκάπτωσι"
Εμμανουήλ Ροΐδης , Έλληνας πεζογράφος και κριτικός (1836-1904)


Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΜΠΟΥΤΑΡΗΣ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΜΠΟΥΤΑΡΗΣ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

ΕΘΝΙΚΟΙ ΕΘΝΟΜΗΔΕΝΙΣΤΕΣ: Κανένα δάκρυ για τον (χυδαίο υβριστή των Ελλήνων και αρνητή της γενοκτονίας μας από τα κτήνη του Κεμάλ) Μπουτάρη

 

 

Toυ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΛΙΑΚΟΥ

«Μουσταφά Κεμάλ Ατατούρκ. Ήταν ο ιδρυτής της Τουρκικής ∆ημοκρατίας. Έφερε πάρα πολλές αλλαγές στην Τουρκική ∆ημοκρατία. ΧΕΣΤΗΚΑ ΑΝ ΣΚΟΤΩΣΕ ΕΛΛΗΝΕΣ Ή ΟΧΙ ή οτιδήποτε. Αυτό που γνωρίζω είναι ότι οι Τούρκοι αγαπούν τον Κεμάλ Ατατούρκ και λέω ότι για τον ίδιο λόγο που εμείς πάμε στην ΙΣΤΑΜΠΟΥΛ (σ.σ.: έτσι αποκάλεσε την Κωνσταντινούπολη) για να επισκεφτούμε την άγια γη των πατέρων μας, Ισταμπούλ, Τραπεζούντα, Σμύρνη, Μπούρσα, για τον ίδιο λόγο οι Τούρκοι που έφυγαν από τη Θεσσαλονίκη λόγω της ανταλλαγής πληθυσμών θέλουν να έρθουν στη Θεσσαλονίκη. Όχι μόνο για να δουν το σπίτι του ιδρυτή τους (σ.σ.: του Κεμάλ), αλλά για να δουν και πού γεννήθηκαν».

Αυτά είπε ο Γιάννης Μπουτάρης σε συνέντευξή* του στον Αναστάσιο Παπαποστόλου, ιδρυτή του ομογενειακού ιστότοπου greekreporter.com. Ημερομηνία διεξαγωγής της συνέντευξης η 15η Ιουνίου 2017.

Με αυτή την τοποθέτηση ο Μπουτάρης ήθελε να πει ότι δεν τον ένοιαζε αν σκότωσε («ή όχι» – κι εδώ έχουμε επισήμως άρνηση γενοκτονίας) ο Κεμάλ «Έλληνες ή οποιουσδήποτε». Του αρκούσε να έρχονταν Τούρκοι στη Θεσσαλονίκη και να άφηναν τον παρά τους.

Τότε που έλεγε αυτές τις αθλιότητες ήταν δήμαρχος Θεσσαλονίκης. Φαντάζεστε τι θα γινόταν αν ο δήμαρχος του Τελ Αβίβ δήλωνε ότι «χέστηκε» αν ο Χίτλερ σκότωσε Εβραίους («ή όχι»), αρκεί να πηγαίνουν οι ναζί στο Τελ Αβίβ και να αφήνουν εκεί τα λεφτά τους;

Θα πέφτανε τόσα δάκρυα από πολιτικούς, δημοσιογράφους και δημοσιολογούντες στη θανή του;

Και μόνο η σκέψη αυτή φαντάζει παράλογη, άτοπη και αποτέλεσμα χρήσης παραισθησιογόνων ουσιών.

Είναι αναμφίβολα θλιβερή είδηση το άγγελμα του θανάτου ενός ανθρώπου. Όχι, όμως, όταν …

 

Εθνικού ΤουρκοΣκοπιανολάγνου εθνομηδενιστή τραγωδία

ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΣΟΥΡΓΕΛΟΞΕΦΤΙΛΑΡΟΠΛΗΚΤΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Το «εμείς» τού Μπουτάρη είναι οι άλλοι

Τίποτα βολικότερο από το να εμφανίζεσαι ως ανθρωπιστής με τα χρήματα και τον τρόπο ζωής των άλλων



Ο Γιάννης Μπουτάρης είναι δήμαρχος που προσπαθεί να κάνει πολλά, αλλά στο τέλος μένουν τα κουφάρια των αρουραίων που επιπλέουν στον Θερμαϊκό. Η εικόνα που δίνει είναι ότι αποπειράται να «κουκουλώσει» την ηλικία του κάτω από τατουάζ, κεμαλολαγνίες, τρεντουλισμούς και βήμα σκερτσόζο, αλλά κουρασμένο σε παρελάσεις «ομοφυλόφιλης υπερηφάνειας».


Πρόσφατα δήλωσε σε συνέδριο στο Τορόντο του Καναδά: «Δεν μπορώ να καταλάβω γιατί η Ε.Ε. των 300.000.000 δεν μπορεί να απορροφήσει 5.000.000 απελπισμένους ανθρώπους από αυτές τις περιοχές. […] Εμείς στη Θεσσαλονίκη προσπαθούμε να τους πείσουμε να παραμείνουν στην Ελλάδα. Τους θέλουμε για πάρα πολλούς λόγους. Ομως δεν υπάρχει στρατηγικό σχέδιο στη χώρα για τη βελτίωση της ζωής αυτών των ανθρώπων».  


Πρώτα απ’ όλα υπάρχει μια απορία με αυτό το «εμείς τους θέλουμε». Ποιοι είναι αυτοί οι «εμείς»; Οι Θεσσαλονικείς; Τους ρώτησε αν θέλουν η πόλη τους να γίνει Θεσσαλονικιστάν;  


Και οι «πολλοί λόγοι» που οι «εμείς» θέλουν ισλαμιστές εποίκους ποιοι είναι; Γιατί δεν τους μνημονεύει τόσο καιρό, ώστε να πείσει τους ψηφοφόρους και να σαρώσει στις εκλογές; 


Επίσης, κάνοντας έναν εξαιρετικά άστοχο παραλληλισμό, ο Μπουτάρης αναφέρθηκε στη «μετανάστευση» των 50.000 Σεφαραδιτών Εβραίων από την Ισπανία στη Θεσσαλονίκη στα τέλη του 15ου αιώνα. Δηλαδή, θα έπρεπε να θεωρήσουμε ότι είναι το ίδιο οι Εβραίοι που εκδιώχθηκαν από την Ισπανία το 1492 με τους ισλαμιστές που έρχονται μαζικά στην Ευρώπη;  


Αν ο Μπουτάρης το πιστεύει το «εμείς», ας μην αρχίζει και ολοκληρώνει τον ανθρωπισμό του με έξοδα των άλλων. Ας δώσει το παράδειγμα φιλοξενώντας στην οικία του έστω μία ντουζίνα από εκείνους στους οποίους αναφέρεται (κατά προτίμηση να επιλέξει από όσους κατασκήνωσαν στην Αριστοτέλους). Επιχειρηματίας είναι, τον τρόπο του τον έχει, καθώς και γνωριμίες για να τους βρει απασχόληση. Πάνω απ’ όλα διαθέτει όλη την καλή πρόθεση για να βοηθήσει.

 
Το «εμείς τους θέλουμε να μείνουν»...

ΔΙΕΘΝΗ ΣΟΥΡΓΕΛΑ: Ραντεβού στα παλιατζίδικα!

Σπουδαία η πρωτοβουλία του Τσίπρα να συναντήσει τον Μπουτάρη. Είχαμε τη σπάνια ευκαιρία να καμαρώσουμε το γραφείο του δεύτερου...




Σήμερον το μενού περιλαμβάνει έδεσμα εξωτικό, σχεδόν άγνωστο για τους διαμορφωτές αριστερής απόψεως: την αισθητική. 


Η ελληνόφωνη Αριστερά, επειδή δεν τα καταφέρνει πολύ σε αυτό τον τομέα, επιδίδεται μετά μανίας στον μοντερνισμό. Η μοντέρνα τέχνη είναι κάργα ευρύχωρη. Οποιοσδήποτε δεν μπορεί να ζωγραφίσει ούτε πατάτα δύναται να ισχυριστεί ότι μια καλικατζούρα του είναι ισάξια με έργο του Ρούμπενς και οι άλλοι τον πιστεύουν επειδή έτσι γράφουν οι κολλητοί του καλλιτέχνη στις σάπιες εφημερίδες και το αυτό μεταδίδουν στα χρεοκοπημένα κανάλια. Ο Γιάννης Μπουτάρης, υποψήφιος δήμαρχος Θεσσαλονίκης με τον ΣΥΡΙΖΑ, απέδειξε περιτράνως, με την κατάσταση που επικρατεί στο γραφείο του, ότι ανήκει σε αυτή την τιμημένη (από τον εαυτό της, μόνο) παράταξη.

 
Ο Παναγιώτης Δούμας, αρθρογράφος στη «δημοκρατία», έγραψε για την οπτική πανώλη, που μπορεί να επιμολύνει την αισθητική όποιου αντικρίσει τη φωτογραφία από τη συνάντηση Τσίπρα - Μπουτάρη στο γραφείο του δεύτερου: «Ριχτάρι στην πολυθρόνα, βουδιστικά φυλαχτά, μάσκες καρναβαλιού, αρχαιοελληνική προτομή, κοράκι-φυλαχτό, banner “Je Suis”, χαλί τσαλακωμένο. Η εικόνα του γραφείου του “εκσυγχρονιστή” δημάρχου Θεσσαλονίκης θυμίζει τσαντίρι και δείχνει τη διανοητική του σύγχυση (έχει και μίνι ανεμόμυλο στη γλάστρα για να μη χαλάνε τα λουλούδια τα κοράκια)». 


Το εύρος της φωτογραφίας που είχε στη διάθεσή του ο κ. Δούμας δεν περιελάμβανε τον Σπάιντερμαν με τη φραπεδιά ούτε το βάζο με τα λέλουδα και το τασάκι στο τραπεζάκι ούτε την πιατουλιά στον τοίχο ούτε ένα σωρό άλλα διακοσμητικά στοιχεία που συνθέτουν την εικόνα του απόλυτου γιουσουρούμ. Αυτή η γωνιά στο γραφείο Μπουτάρη είναι...

ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ και ΜΠΟΥΤΑΡΟΣΟΥΡΓΙΕΛΑΡΑΔΙΚΑ ΞΕΦΤΙΛΙΚΙΑ: Αεροδρόμιο Γιάννη Μπουτάρη του κουβαρντά



Όχι Νίκος Γκάλης, κύριε Δήμαρχε


Να μην το πούμε έτσι το αεροδρόμιο της Θεσσαλονίκης και στεναχωριούνται όσοι τουρίστες ήσαν οπαδοί αντιπάλων του ομάδων. Να το πούμε «Αεροδρόμιο Γιάννη Μπουτάρη». Να σας θυμόμαστε! Να τα αλλάξουμε όλα, κύριε δήμαρχε. Μεσολαβήστε μόνο να μας επιτρέψουν να κρατήσουμε τον... νότιο μακεδονικό χαλβά. Να τον τρώμε και να σας θυμόμαστε.


“Προχωρημένος” ο κ. Μπουτάρης, δεν γεννάται θέμα. Δήλωσε ο δήμαρχος: “Πρέπει να δούμε κι εμείς τι θα γίνει με τα δικά μας. Θα κρατήσουμε το ''Μακεδονία'' στο αεροδρόμιο και τα ΚΤΕΛ; Κατεβαίνουν οι τουρίστες και νομίζουν κατεβαίνουν στα Σκόπια”.  


Να κατεβαίνουν, δηλαδή, οι τουρίστες στο αεροδρόμιο της Θεσσαλονίκης και να νομίζουν ότι είναι στην Μακεδονία; 


 Ιεροσυλία! 


Μόνο που το σκεφτόμαστε αυτό, ότι μπορεί να συμβαίνει κάτι τέτοιο, μας πιάνει πανικός! Εμείς είμαστε καλοί άνθρωποι. Δεν θέλουμε να υπάρχουν συγχύσεις και παρεξηγήσεις. Κι αν οι τουρίστες θέλουν νέγρο τον Αχιλλέα, να βάλουμε μερικούς έξω από το αεροδρόμιο να τους προσφέρουν σουβλάκι και τζατζίκι. Για να ξέρουν οι άνθρωποι που ακριβώς ήρθαν. Στην πόλη του κ. Μπουτάρη.


“Ποιος αμφιβάλλει ότι η Μακεδονία είναι ελληνική; Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία γι' αυτό. Το μεγαλύτερο πρόβλημα των γειτόνων είναι ότι θέλουν να αποκτήσουν μια ταυτότητα. Την ψάχνουν ως χώρα”, λέει ο μεγαλόψυχος δήμαρχος. Σωστά κ. Μπουτάρη. Κι αν θέλουν οι φίλοι μας από τα Σκόπια, μπορούμε να τους δώσουμε και μερικά αρχαιολογικά ευρήματα, μιας και δεν βρίσκουν στα μέρη τους. Έτσι για να δέσουν καλύτερα το σενάριο περί Μεγάλου Αλεξάνδρου και Πανμακεδονισμού.


Αυτό με τον Μέγα Αλέξανδρο το πρόσεξε και ο δήμαρχος: 

Και τώρα, η «γειτονιά του έρωτα»!


Μέσα σε ένα γενικότερο κλίμα ωραιοποίησης των πάντων και απόλυτης επικράτησης της προπαγάνδας, με το άσπρο να γίνεται συνεχώς μαύρο και τούμπαλιν, μοιραίο ήταν να χάσουν την έννοιά τους όλες οι λέξεις. Ανάμεσά τους, και η λέξη «έρωτας».

Ο δήμαρχος Θεσσαλονίκης Γιάννης Μπουτάρης, ο οποίος φαίνεται πως προς το παρόν έχει εγκαταλείψει τα σχέδιά του να τοποθετήσει μνημείο για την «Επανάσταση των Νεοτούρκων» στην Πλατεία Ελευθερίας της Θεσσαλονίκης και να ασχοληθεί με τους οίκους ανοχής.

Φυσικά και είναι και αυτό μέσα στα καθήκοντα ενός δημάρχου. Το θέμα είναι υπαρκτό, υπάρχουν ζητήματα δημόσιας υγείας, αλλά και άλλα ειδικά προβλήματα, τα οποία, όπως πληροφορούμεθα, του έθεσαν εκπρόσωποι ιεροδούλων και σχετίζονται με την μη ανανέωση των αδειών λειτουργίας των οίκων ανοχής.

Μάθαμε, λοιπόν, πως ο δήμαρχος σχεδιάζει να δημιουργήσει έναν ειδικό χώρο σε μη κατοικημένη περιοχή της συμπρωτεύουσας, όπου τα κόκκινα φανάρια θα κρεμιούνται χωρίς προβλήματα και χωρίς να προκαλείται ενόχληση σε περιοίκους και τις οικογένειές τους.

Καλά και ως εδώ. Ο κ. Μπουτάρης, όμως, δηλώνει ότι σκοπεύει να ονομάσει αυτό το γκέτο όπου θα προσφέρονται οι συγκεκριμένες «υπηρεσίες», «γειτονιά του έρωτα»!

Με την ίδια ευκολία που αθωώνει την γενοκτονία σε βάρος του ποντιακού και μικρασιατικού ελληνισμού, ο νεοεκλεγείς δήμαρχος ταυτίζει τον έρωτα, που συνεπάγεται την ύπαρξη συναισθήματος, με το αγοραίο σεξ.

Έτσι, πολύ σύντομα, αν το σχέδιο ευοδωθεί, οι επόμενες γενιές στη Θεσσαλονίκη θα πιστέψουν πως δεν υπάρχει καμιά διαφορά ανάμεσα στον έρωτα και στο επί πληρωμή σεξ.

Η κατάργηση του ερωτικού συναισθήματος έρχεται τώρα να προστεθεί στην κατάργηση της εθνικής μνήμης.

Ίσως και να ακούγεται κάπως ιερόσυλη αυτή η σύγκριση. Αλλά όλα παίζουν τον ρόλο τους και όλα συμβάλλουν σιγά-σιγά σε μια γενικότερη διάβρωση – είτε πρόκειται για το ερωτικό συναίσθημα, είτε για την εθνική συνείδηση.

Γιατί όποιος μάθει να κυκλοφορεί αμέριμνος ανάμεσα στα κόκκινα φανάρια πιστεύοντας ότι αυτό είναι ο έρωτας, το ίδιο αμέριμνα θα κάνει την βόλτα του μπροστά από ένα μνημείο για τους σφαγείς των προγόνων του.

Εκτός και αν ο δήμαρχος αποφασίσει να ανεγείρει το εν λόγω μνημείο στη… γειτονιά του έρωτα!