ΔΙΕΘΝΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗ και ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΠΑΝΑΝΙΑ: Λευτεριά στη Βόρεια Μύκονο

Toυ ΓΙΩΡΓΟΥ ΚΑΙΣΣΑΡΙΟΥ

   
Η βουλή της Κριμαίας κήρυξε την ανεξαρτησία της με σκοπό να γίνει ανεξάρτητο κράτος, αν την Κυριακή η πλειοψηφία των κατοίκων ψηφίσουν υπέρ της απόσχισης της Κριμαίας και την ένωση με την Ρωσία.
 

Πολλοί λένε ότι η Κριμαία δεν έχει το δικαίωμα να κάνει ένα τέτοιο δημοψήφισμα και ότι μόνο το Κίεβο μπορεί να δώσει την άδεια για κάτι τέτοιο. 

Το ερώτημα είναι, που είναι αυτό γραμμένο;
 
Η αλήθεια είναι ότι δύσκολα μπορεί κανείς να σταματήσει έναν λαό να αυτοχαρακτηριστεί ή να ονομάσει μια γωνιά του πλανήτη κράτος του, όταν αυτός έχει την θέληση για κάτι τέτοιο.  

Μην ξεχνάμε ότι η Κριμαία έχει δική της βουλή. Αυτό αυτομάτως δίνει το δικαίωμα στην βουλή αυτή να εκφράσει άποψη και να εκφέρει γνώμη σχετικά με τις επιθυμίες των κατοίκων της.
 

Επίσης μην ξεχνάμε ότι η Κριμαία, γλωσσολογικά και εθνολογικά μιλώντας, είναι κατακερματισμένη. Δεν είναι ένας συμπαγής λαός όπως είναι η Ελλάδα. Είναι δύσκολο να φανταστούμε πως θα σκεφτόταν ο κάθε ένας από εμάς σήμερα αν στην Ελλάδα σήμερα είχαμε 3-4 διαφορετικές γλώσσες και κουλτούρες.
 

Δεν έχω καμία αμφιβολία ότι η Ρωσία βρήκε την ευκαιρία να εκμεταλλευτεί την συμπάθεα των κατοίκων της Κριμαίας με σκοπό να προσαρτήσει την Κριμαία. Αλλά αυτό είναι ένα κάπως δευτερεύον θέμα, όταν βλέπω ότι ένα τόσο μεγάλο μέρος του πληθυσμού της Κριμαίας θέλει αυτή την απόσχιση και την ένωση με την Ρωσία. Διότι αν η 

Ρωσία δεν είχε αυτές την συμπάθεια, δεν θα μπορούσε να κάνει αυτά που κάνει.
 

Το ερώτημα είναι, εμείς σαν Ελλάδα τι θα πρέπει να κάνουμε;;;  

Η απάντηση είναι... 

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΠΑΝΑΝΙΑ: Ερμηνευτικές διατάξεις καθημερινής τρέλας

Του Γιώργου Καισάριου

Άκουγα χτες στην τηλεόραση για έναν νόμο (φορολογικής φύσεως) του 2011, που είχε περίπου 250 ερμηνευτικές εγκυκλίους. Ο καλεσμένος στην τηλεόραση είπε ότι όταν τελείωσαν όλες οι ερμηνευτικές διατάξεις, είχε ουσιαστικά αλλάξει η αρχική μορφή του νόμου.
Έχω αναφερθεί πολλές φορές στο παρελθόν στα παράξενα της ελληνικής νομολογίας. Όλοι αυτοί που κάνουν αυτές τις ερμηνείες είναι οι ίδιοι που ουσιαστικά κάνουν κουμάντο στην Ελλάδα. Αυτοί δεν είναι άλλοι από τους παρατρεχάμενους της κομματικής γραφειοκρατικής ολιγαρχίας στα ελληνικά υπουργεία. Τι σημασία έχει τι λέει ένας νόμος αν με μια ερμηνευτική διάταξη μπορεί να αλλάξει το νόημα του νόμου, ή κάνει τον νόμο τόσο δύσκολο να εφαρμοστεί, που ουσιαστικά τον ακυρώνει.
Δεν είναι δυνατόν μέσα σε αυτή την κρίση να θέλει κάποιος να μειώσει κάποιο φόρο και ο νόμος να είναι τόσο πολύπλοκος, που να ανοίγει παράθυρα παρερμηνειών ή να δίνει την αφορμή στις φορολογικές αρχές να μπορούν να βάζουν πρόστιμα από την μη σωστή εφαρμογή του.
Δυστυχώς το πρόβλημα δεν είναι μόνο με το ΦΠΑ στην εστίαση. Ολόκληρη η ελληνική νομολογία αποτελείται από ερμηνευτικές διατάξεις και ασάφειες που καθιστούν αδύνατον να μπορεί να επενδύσει κάποιος σε αυτή τη χώρα και να ξέρει που πατάει. Το ότι κάθε λίγο και λιγάκι αλλάζουν οι νόμοι με μοναδικό σκοπό να παγιδεύσουν τον κόσμο (βλέπε φωτοβολταϊκά) το αφήνω παντελώς απ΄ έξω.
Δεν ξέρω πόσα άρθρα έχω γράψει τα τελευταία 3 χρόνια για αυτά τα θέματα, αλλά θα το ξαναπώ: 
Αν δεν περάσει η νομοθετική πρωτοβουλία από την κυβέρνηση στην βουλή, δεν σωζόμαστε με τίποτα. 

Αν δεν σταματήσουν οι ερμηνευτικές διατάξεις κανείς δεν θα είναι σίγουρος τι νομοί υπάρχουν, διότι ο κάθε ένας μπορεί να ερμηνεύσει όπως θέλει τον οποιονδήποτε νόμο. 

Αν δεν μπορεί το κοινοβούλιο να βγάλει έναν νόμο και αυτός ο νόμος να είναι αυτό που λέει και όχι κάτι άλλο, δεν μπορεί η χώρα να λειτουργήσει. Διότι σε ένα καθεστώς όπου κανείς δεν ξέρει τους νόμους, μην περιμένετε προκοπή.
Και το πρόβλημα δεν είναι θέμα κυβέρνησης, ή κόμματος εξουσίας. Το πρόβλημα είναι θεσμικό και πάνω από όλα συνταγματικό.  

Σε καμία χώρα τις αποφάσεις δεν τις παίρνει η κυβέρνηση και η βουλή απλά ακολουθεί χωρίς να κάνει τίποτα. Αυτό το χάλι το έχουμε μόνο εμείς.  

Σε καμία άλλη χώρα οι νομοθετικές διατάξεις δεν ερμηνεύονται από κάποιο γραφειοκράτη σε κάποιο υπουργείο ή ερμηνεύονται έτσι όπως θέλει η κεντρική εξουσία να ερμηνευτούν. 

Σε καμία άλλη χώρα, πέραν των νόμων, θα πρέπει κανείς να γνωρίζει και τις ερμηνευτικές διατάξεις, τις παρατηρήσεις και τους αστερίσκους.
Σε καμία άλλη χώρα οι νόμοι δεν πηγάζουν από κάποιο υπουργείο, με αποκλειστικό σκοπό να θέλει να εμφανιστεί αυτός ο υπουργός ότι τάχα κάτι έκανε. 

ΚΟΙΝΩΝΙΑ στην ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΠΑΝΑΝΙΑ: Η γενιά του Πολυτεχνείου πρέπει να θυσιαστεί

Του Γιώργου Καισάριου

Όσοι πιστεύουν, νομίζουν ή ελπίζουν σε ανακούφιση από αυτή την κυβέρνηση ή από κάποια άλλη μελλοντική ελληνική κυβέρνηση, καλά θα κάνουν να μην ελπίζουν.
 
Όχι διότι δεν θα ήθελε η εκάστοτε ελληνική κυβέρνηση να θεσμοθετήσει παροχές με σκοπό να ανακουφίσει ένα πολύ μεγάλο μέρος του πληθυσμού, που σήμερα έχει σοβαρό πρόβλημα επιβίωσης, άλλα διότι δεν μπορεί. Δυστυχώς πρέπει ο μέσος πολίτης να είναι προετοιμασμένος για έναν πολύ μακρύ και δύσκολο δρόμο μπροστά του.
 
Μακάρι να μπορούσα να σας πω κάτι το διαφορετικό ή να δώσω κουράγιο και ελπίδα σε όλους αυτούς που ελπίζουν σε ανακούφιση (από αυτή την κυβέρνηση ή από κάποια άλλη), αλλά θα ήταν λάθος να σας πω κάτι που δεν πιστεύω ότι θα γίνει. Ακόμα και πολιτικός να ήμουν, τα ίδια θα σας έλεγα.
 
Η τωρινή γενιά δυστυχώς θα πρέπει να θυσιαστεί στο όνομα της Ελλάδας του αύριο. Σωστά ακούσατε. Πολλοί από εσάς θα θυσιαστείτε στο βωμό της αυριανής Ελλάδος, είτε είσαστε προνομιούχοι είτε όχι, είτε τα “φάγατε μαζί” είτε όχι. Τούτο διότι δεν μπορεί να γίνει διαφορετικά. Τα λεφτά τα έχετε φάει κύριοι. Είτε έμμεσα, είτε άμεσα και είτε το γνωρίζατε είτε όχι.
 
Είτε διότι χειροκροτούσατε τον Ανδρέα Παπανδρέου τη δεκαετία του ΄80, είτε χειροκροτούσατε κάποιον άλλον, πολιτικό ή κόμμα. Είτε χειροκροτούσατε τις κοινωνικοποιήσεις της δεκαετίας του ΄80, είτε δεν χειροκροτούσατε, αλλά δεν κάνατε τίποτα προκειμένου να πειστεί ο μέσος πολίτης ότι ο δρόμος του υπαρκτού σοσιαλισμού είναι μια φαντασίωση που δεν θα έχει αίσιο τέλος.
 
Όλοι εσείς που ψηφίζατε και παίρνατε τις αποφάσεις τότε, έχετε την ευθύνη και θα πρέπει να θυσιαστείτε, για να έχουν μέλλον τα παιδιά σας, τα εγγόνια σας και η αυριανή Ελλάδα.
Και υποθέτω ότι πολλοί από εσάς αντιλαμβάνεστε την ευθύνη που έχετε και υποθέτω ότι συμφωνείτε με αυτή τη θυσία. Αυτό όμως που φαντάζομαι ότι δεν συμφωνείται, είναι να θυσιαστείτε μεν, αλλά να μην πιάσει τόπο η θυσία σας.
 
Και εδώ τώρα είναι το μεγάλο πρόβλημα. Καλές οι θυσίες και οι σπονδές στους θεούς, αλλά αν δεν ακούνε (οι θεοί), τι νόημα έχει μια θυσία;

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΠΑΝΑΝΙΑ: Η νομιμοποίηση της ανηθικότητας

Του Γιώργου Καισάριου 

Ορθώς υπάρχει αναβρασμός για τον διορισμό της κόρης του κυρίου Πολύδωρα στη βουλή, έχοντας διατελέσει μια και μόνο μέρα πρόεδρος του σώματος. Πότε πρόλαβε άραγε και διετέλεσε τις διαδικασίες διορισμού; Ή μήπως μόνο με αυτό ασχολήθηκε, την μια μέρα που ήταν πρόεδρος;

Στο ερώτημα αν το νόμιμο είναι και ηθικό, η απάντηση είναι ναι είναι, με την προϋπόθεση ο νόμος να είναι ηθικός.

Το νόμιμο όμως δεν απαιτεί την ηθική νομιμοποίηση, διότι το τι είναι ηθικό είναι διαφορετικό για τον κάθε έναν.

Για παράδειγμα, είναι ηθικό να παντρεύονται ομοφυλοφιλικά ζευγάρια; Η απάντηση εξαρτάται από την κοινωνία που αποφασίζει αν είναι ηθικό ή όχι. Στην Ολλανδία ή στην Ελλάδα μπορεί να είναι, αλλά σε άλλες χώρες δεν είναι. Ακόμα όμως και για τις χώρες που επιτρέπονται οι ομοφυλοφιλικοί γάμοι, δεν συμμεριζόταν όλοι την ηθικότητα αυτού. Το ίδιο και η πολυγαμία. Υπάρχουν κοινωνίες που επιτρέπεται, αλλά σε εμάς στη δύση είναι ανήθικο.

Είναι πολύ επικίνδυνο να προσπαθήσουμε σαν κοινωνία να πορευτούμε με την ηθική, διότι δεν θα βγάλουμε άκρη του τι είναι ηθικό και τι όχι. Για αυτό σε όλες τις δυτικές κοινωνίες, δεν υφίσταται το ηθικό, αλλά το νόμιμο.

Το πρόβλημα στην περίπτωση του κυρίου Πολύδωρα, δεν είναι η νομιμότητα, αλλά η εκμετάλλευση του νόμου και αφετέρου, η ανηθικότητα του ίδιου του νόμου.

Διότι όταν ο ίδιος ο νόμος είναι ανήθικος, σαφώς θα είναι ανήθικη και η εκτέλεση του.

Εδώ τώρα είναι το πρόβλημα. Στην Ελλάδα, έχουμε επινοήσει ανήθικους νόμους, που όλοι γνωρίζουμε ότι είναι ανήθικοι (όπως για παράδειγμα τον νόμο περί ευθύνης υπουργών), αλλά μας σηκώνεται η τρίχα, όταν γίνεται μια παραγραφή αδικημάτων, ενώ όλοι γνωρίζουμε ότι αυτό προστάζει ο ίδιος ο νόμος.

Γιατί όμως έχουμε ανήθικους νόμους; 

Διότι αυτοί που τους έχουν ψηφίσει (το νομοθετικό σώμα, πάντα με πρωτοβουλία των κομμάτων) είναι αναξιοκρατικοί (για να μην πω κάτι άλλο).

Και γιατί έχουμε ένα αναξιοκρατικό νομοθετικό σώμα; 

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΠΑΝΑΝΙΑ - Deal ΑΤΕ – ΠΕΙΡ: Βαθύ κράτος έναντι εκσυγχρονιστών, σημειώστε “1”

Του Γιώργου Καισάριου 

Πολύς ντόρος έχει γίνει τις τελευταίες μέρες σχετικά με τη μεταβίβαση ενεργητικού της ΑΤΕ στην ΠΕΙΡ. Οι περισσότεροι έχουν βγάλει το συμπέρασμα ότι το κράτος χάρισε την “καλή” ΑΤΕ στην ΠΕΙΡ και οι μέτοχοι της ΠΕΙΡ κέρδισαν το λαχείο.

Ας πάρουμε τα πράγματα με τη σειρά για να δούμε τι πραγματικά έχει γίνει.

Κατ΄ αρχάς, αυτό που μεταβιβάστηκε από την ΑΤΕ στην ΠΕΙΡ είναι ένας ισολογισμός με μια τρύπα 6,7 δισ. Σύμφωνα με αυτά που ανακοινώθηκαν, το ποσό αυτό θα το καλύψει το ΤΧΣ (Ταμείο Χρηματοπιστωτική Σταθερότητας).

Άρα εκ πρώτης όψεως, οι μέτοχοι της ΠΕΙΡ, πέραν της αύξησης κεφαλαίου που θα πρέπει να γίνει στην ΠΕΙΡ από το ΤΧΣ, τώρα οι μέτοχοι θα υποστούν μια επιπλέον αλλοίωση (dilution) κατά 6,7 δισ.

Με λίγα λόγια, οι μέτοχοι κέρδισαν το λαχείο του να αλλοιωθούν στο άπειρο και ακόμα πάρα πέρα (εμπνευσμένη φράση από την ταινία Toy Story).

Επειδή δεν βλέπω οι μέτοχοι να κέρδισαν κάτι και δεν βλέπω αξία για τους μετόχους από αυτή τη συναλλαγή, δεν τους χαρίστηκε τίποτα.

Η συναλλαγή έγινε όπως θα έπρεπε (by the book). Μηδενίστηκαν οι μέτοχοι, απομονώθηκαν τα προβληματικά πάγια (ενός θεός ξέρει μόνο πόσο είναι συνολικά) και το υπόλοιπο κομμάτι θα μεταβιβαστεί στην ΠΕΙΡ, για να συνεχίσουν της ζωή τους οι καταθέτες χωρίς να καταλάβουν τι έχει γίνει. Νομίζω τα έχουμε πει αρκετές φορές.

Αν δεν υπήρχε η τρύπα των 6,7 δισ. ευρώ, σαφώς το κράτος θα μπορούσε να ζητήσει και να αξιώσει ένα αξιοσέβαστο τίμημα. Αλλά η τράπεζα (ή τέλος πάντως τα στοιχεία του ενεργητικού) δεν μεταβιβάστηκαν χωρίς έμπρακτα βάρη.

Είναι δεδομένο ότι το κράτος πήγε και στους ανταγωνιστές για να κάνουν μια ανάλογη προσφορά και υποθέτω (από το γεγονός που δεν είδα κάποια ανακοίνωση από τον ανταγωνισμό να κάνει παράπονα) ότι δεν δέχτηκαν τους όρους του οποίους δέχτηκε η ΠΕΙΡ και άρα, η ΠΕΙΡ δικαιωματικά κέρδισε την μεταβίβαση του ενεργητικού αυτού.

Στο σύνολο, δεν βλέπω τίποτα το μεμπτό, παράνομο, πονηρό ή λάθος στην όλη διαδικασία και μετά την περίπτωση Proton Bank, είναι το δεύτερο πράγμα που η πολιτική ηγεσία έχει κάνει σωστό.

Αυτό το οποίο θα μπορούσα να χαρακτηρίσω σαν σκάνδαλο, είναι το γεγονός ότι αυτή η διαδικασία έχει αργήσει κατά τουλάχιστον μια πενταετία και αποπλανήθηκαν διάφοροι επενδυτές να βάλουν λεφτά στις αυξήσεις κεφαλαίου που έγιναν στην ΑΤΕ, που μόνο στο δημόσιο, κόστισαν περίπου 6 δισ. ευρώ. Τα οποία βέβαια 6 δισ. ευρώ σήμερα έχουν παντελώς χαθεί.

Αν δηλαδή κάποιος έχει ευθύνη, για μένα είναι η πολιτική ηγεσία, που στο όνομα του να συντηρήσει τον κομματικό του στρατό, έχει παρέμβει έτσι ώστε, η ΤτΕ (Τράπεζα της Ελλάδος), που είναι ανεξάρτητος θεσμός, να μην έχει ακολουθήσει την σημερινή διαδικασία, αφήνοντας τον φορολογούμενο να ταΐζει την ΑΤΕ, με το κόστος που είπαμε πιο πάνω για τους φορολογούμενος.

Αν δηλαδή αυτή η διαδικασία είχε γίνει πριν μερικά χρόνια, τόσο οι φορολογούμενοι όσο και πολλοί επενδυτές, θα είχαν γλιτώσει ένα βουνό από χρήματα.

Δυστυχώς οι κανόνες της αγοράς, για άλλη μια φορά δεν εφαρμόστηκαν, γεγονός που οδήγησε στα σημερινά αποτελέσματα.

Για μένα πάντως, το πιο εξωφρενικό από όλα είναι το εξής. Αν έχω καταλάβει καλά, οι εργαζόμενοι στην ΑΤΕ θα απολυθούν, θα λάβουν κατά μέσο όρο 18.000 ευρώ αποζημίωση και θα προσληφθούν ξανά από την ΠΕΙΡ, χωρίς να θιγούν οι μισθοί τους!!

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΠΑΝΑΝΙΑ: Επιβραβεύοντας την κάτω του μετρίου μετριότητα

Του Γιώργου Καισάριου

Πηγαίνω λοιπόν σε ένα καφέ και κάθομαι. Στο εξωτερικό, ο σερβιτόρος συνήθως έρχεται αμέσως για να σου δώσει έναν κατάλογο ή στον δίνουν μόλις πριν καθίσεις.

Περιμένω λοιπόν περίπου 5 λεπτά χωρίς ο σερβιτόρος να μου δίνει σημασία, παρ΄ όλο που έχει περάσει από το τραπέζι μου 3-4 φορές. Τελικά έρχεται και με ρωτάει τι θα πάρω. Έχουμε το πρώτο φλας (μου ανάβουν τα λαμπάκια).

Αντί ο σερβιτόρος να μου δώσει τον κατάλογο του μαγαζιού, με ρωτάει τι θα πάρω -λες και έχω μαντικές ικανότητες και ξέρω τι προσφέρει το κατάστημα και σε τι τιμές το προσφέρει. Λες και είμαι τακτικός πελάτης ή με ξέρει και με έχε σερβίρει πολλές φορές.

Τον κοιτάω στα μάτια χωρίς να πω τίποτα. Περνάνε μερικά δευτερόλεπτα και περιμένει να του πω τι θα πάρω, αλλά εγώ δεν λέω τίποτα. Κοιτάει δεξιά αριστερά για ένα δευτερόλεπτο, διότι έχει μπερδευτεί, περιμένει να του δώσω παραγγελία, ενώ εγώ δεν του λέω τίποτα.

Τελικά του λέω “τον κατάλογο παρακαλώ”. Ξαφνικά τον βλέπω να νοιώθει αμηχανία. Έχει κομπλάρει, δεν ξέρει τι να κάνει. “Κατάλογο έχετε” του λέω; “Βεβαίως κύριε, ένα λεπτό”, μου απαντά.

Καθώς απομακρύνεται από το τραπέζι, κοιτάει γύρω του να δει που είναι οι κατάλογοι. Ή δεν τους έχει δει ποτέ, ή κάπου είναι κρυμμένοι, ή απλά δεν υπάρχουν.
Τελικά μετά από 5 λεπτά έρχεται ο κατάλογος . Είναι ένας ερασιτεχνικός κατάλογος, με φωτογραφίες μέσα σε πλαστικά φύλα και με τις τιμές γραμμένες με μαρκαδόρο. Ερασιτεχνική δουλειά είναι το καλύτερο που θα μπορούσα να πω χωρίς να ρίξω το επίπεδό μου.

Μετά από μερικά λεπτά τον φωνάζω να έρθει να πάρει παραγγελία. Είμαστε 5 άτομα, 2 ενήλικες και 3 παιδιά. Παραγγέλνω 2 μπύρες, ένα μεγάλο μπουκάλι νερό και μια μεγάλη ποικιλία. Η ποικιλία λέει ο κατάλογος κάνει 14 ευρώ και οι μπύρες 3 ευρώ έκαστον. Τιμές λογικές και εντός των ορίων που θα ήθελα να πληρώσω. Το μαγαζί γενικά είναι πολύ κάλο, αλλά αυτό δεν είναι το θέμα μας.

Μετά από 5 λεπτά περίπου, μου φέρνει τις μπύρες. Πέρασαν άλλα 30 λεπτά μέχρι να έρθει η ποικιλία, αλλά είχα πιει τις μπύρες. Το νερό τελικά δεν ήρθε ποτέ.

Η ποικιλία ήταν αρκετά κάτω του μετρίου. Ποιος δηλαδή βάζει πατάτες φούρνου σε ποικιλία;; Έλεος. Τα υπόλοιπα στην ποικιλία επίσης ήταν κάτω του μετρίου σε ποιότητα.

Μετά από 1 ώρα περίπου, αποφασίζουμε να φύγουμε. Κατάφερα μετά από αρκετή προσπάθεια να του τραβήξω την προσοχή για να τον πληρώσω. Τελικά έρχεται ο λογαριασμούς και είναι 17,50 ευρώ. Περίμενα να πληρώσω 20 ευρώ στρογγυλά, με βάση τις τιμές του κατάλογου. Τον ρωτάω μήπως έχει γίνει λάθος και μου απαντά ότι έχουν μειώσει τις τιμές, αλλά δεν έχουν αλλάξει τους καταλόγους!!

Σε γενικές γραμμές το μαγαζί ήταν καλό (σαν κτίριο δηλαδή, διακόσμηση κτλ) αλλά σε επίπεδο service πολύ χάλια. Δεν φταίει όμως ο σερβιτόρος για αυτό, αλλά ο ιδιοκτήτης του καταστήματος που δεν έχει δώσει την δέουσα προσοχή στην εξυπηρέτηση του πελάτη, πέραν από το κομμάτι της παραγγελίας.

Το θέμα είναι όμως ότι το μαγαζί αυτό ήταν γεμάτο. Μιλάμε τίγκα. Παρ΄ όλο το κακό service, παρ΄όλο του ότι δεν έχει καταλόγους της προκοπής, παρ΄ όλο που οι κατάλογοι δεν είχαν τις σωστές τιμές, ο κόσμος ερχόταν και δεν τιμωρούσε το κατάστημα για το φτωχό επίπεδο εξυπηρέτησης.

Για κάποιο παράξενο λόγο, σαν λαός είμαστε όλοι ικανοποιημένοι με την κάτω του μετρίου εξυπηρέτηση στα πάντα. Δεν ζητάμε περισσότερο, δεν παραπονούμαστε και γενικά είμαστε ικανοποιημένοι με την φτωχή εξυπηρέτηση, έχοντας την εντύπωση ότι έτσι είναι τα πράγματα, ίσως διότι δεν έχουμε δει κάτι το διαφορετικό ή απλά μας είναι αρκετό.

Εγώ, θέλω να πάω στο φεγγάρι...

Του Γιώργου Καισάριου

Ανακοινώθηκε λοιπόν η προγραμματική συμφωνία μεταξύ των τριών εμπλεκόμενων κομμάτων της νέας κυβέρνησης και το κύριο χαρακτηριστικό είναι πάρα πολλοί φιλόδοξοι στόχοι. Πολλά από αυτά που συμφωνήθηκαν είναι σωστά, αλλά τα περισσότερα είναι διαχρονικοί στόχοι, που καταπατήθηκαν στο παρελθόν από όλους με το που ανέλαβαν την κυβέρνηση.

Επειδή έχω εκφραστεί πολλές φορές υπέρ κυβερνήσεων συνεργασίας, θα ήθελα να πιστέψω ότι αυτή τη φορά τα πράγματα θα είναι διαφορετικά. Αν και κρατώ μικρο καλάθι, θέλω να είμαι αισιόδοξος.

Έχοντας όμως πει αυτό, πολλά από αυτά που διάβασα δεν είναι τίποτα άλλο παρά προσδοκίες για επιστροφή στο παρελθόν. Για μένα πολλές από αυτές τις προσδοκίες είναι αδύνατον να επιτευχθούν, και πολλές άλλες δεν θα πρέπει να επιτευχθούν.

Ας δούμε ορισμένα από αυτά. 

Πρώτο στη λίστα, όχι απολύσεις στον στενό και ευρύτερο δημόσιο τομέα. Απολύσεις μόνο στον ιδιωτικό τομέα παρακαλώ!

Όχι περικοπές μισθών και συντάξεων. Ναι βέβαια, θα κάνουμε αφαίμαξη  και στο τελευταίο ευρώ από τον μέσο Έλληνα φορολογούμενο, προκειμένου οι της ΔΕΗ να συνεχίσουν να παίρνουν 2.500 σύνταξη τον μήνα. Δεν νομίζω να είναι κανείς υπέρ της μείωσης μισθών και συντάξεων, κανείς δεν το έχει σαν στόχο. Το ερώτημα όμως είναι που θα βρεθούν λεφτά για να διατηρηθούν πολλές από αυτές τις δαπάνες. Χωρίς μεγάλες αλλαγές στη λειτουργία του κράτους, χωρίς αλλαγές τέτοιες που να πυροδοτήσουν μια έκρηξη επιχειρηματικότητας, η απάντηση για μένα είναι ότι δεν θα βρεθούν. Το να λέμε απλά ότι δεν θέλουμε μειώσεις είναι καλό, αλλά τι κάνουμε προκειμένου να μην έχουμε μειώσεις είναι κάτι άλλο.

Αγροτική Τράπεζα: Επανακεφαλαιοποίηση και εξυγίανσή της. Διαφύλαξη του χαρτοφυλακίου υποθηκών αγροτικής γης. Οι άλλες τράπεζες δεν έχουν ψυχή; Η μήπως δίνουμε προτεραιότητα στην ΑΤΕ για να έχει λεφτά να δανείζει στα κόμματα; Αλλά πέραν αυτού, αυτή η καραμέλα περί του ότι όποιος έχει την ΑΤΕ έχει και τις υποθήκες της ελληνικής γης, είναι από τα μεγαλύτερα παραμύθια στα παγκόσμια χρονικά! Απίστευτο! Για όποιον ανησυχεί, η ΑΤΕ είναι ήδη 94% κρατικοποιημένη και πιστέψτε με, δεν υπάρχει κανένας (μα κανένας) που να έχει ενδιαφέρον να την αγοράσει.

Μείωση ΦΠΑ στην εστίαση, στα αγροτικά εφόδια, σε σπόρους, λιπάσματα, φυτοφάρμακα και ζωοτροφές. Από το τίποτα καλό είναι, αλλά χρειάζεται συνολική μείωση του ΦΠΑ.

Σταδιακή αύξηση του αφορολόγητου ορίου στους ευρωπαϊκούς μέσους όρους. Το σταδιακά δεν το καταλαβαίνω, αφού η μείωση του αφορολόγητου έγινε μαχαίρι.

Η ιστορία δυο χωριών

ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΟ και προφητικό άρθρο του 2003 απο τον 

ΓΙΩΡΓΟ ΚΑΙΣΑΡΙΟ

Ας πούμε λοιπόν ότι υπάρχουν δυο χωριά κάπου στην ορεινή Ελλάδα. Ας ονομάσουμε αυτά τα χωριά το χωριό Α και χωριό Β. Τα δυο αυτά χωριά λοιπόν είναι αποκομμένα από τον υπόλοιπο κόσμο και εξαρτώνται το ένα από το άλλο για όλες τις βασικές τους ανάγκες. 

Το χωρίο Α παράγει περισσότερα βιομηχανικά προϊόντα και το χωρίο Β ασχολείται πιο πολύ με τον τουριστικό κλάδο. Βέβαια και τα δυο χωριά παράγουν προϊόντα και υπηρεσίες όλου του φάσματος της οικονομικής δραστηριότητας, απλά έχουν εξειδικευτεί στους τομείς που προαναφέραμε.

Για πολλά χρόνια λοιπόν αυτά τα δυο χωριά έχουν μια αρμονική εμπορική σχέση μεταξύ τους. Το κάθε ένα παράγει αρκετά έτσι ώστε να έχει επάρκεια για τις ανάγκες του και ανταλλάσσει με το άλλο προϊόντα και υπηρεσίες που είτε δεν παράγει αρκετά, είτε δεν παράγει καθόλου. Η κατανομή της ανταλλαγής των προϊόντων και υπηρεσιών είναι κατανεμημένες έτσι, ώστε οι εξαγωγές και οι εισαγωγές και στα δυο χωριά να είναι ίδιες. Δηλαδή τα δυο χωριά μεταξύ τους έχουν μηδέν εμπορικό έλλειμμα ή πλεόνασμα.

Το πολιτικό-οικονομικό περιβάλλον και στα δυο χωριά είναι το ίδιο μεταξύ τους. Για χάρη της κουβέντας, το κύριο χαρακτηριστικό και στα δυο είναι ότι προστατεύονται τα επαγγέλματα, η διοικητική λειτουργία του κράτους είναι άναρχη, πυγμή του νόμου δεν υπάρχει και γενικά κανένας δεν είναι υπεύθυνος για το τίποτα. Η φορολογία είναι υψηλή και η διαφθορά πάει σύννεφο και στα δυο χωριά. Με λίγα λόγια, τα δυο χωριά είναι μια μικρογραφία της σημερινής Ελλάδας.

Επειδή όμως το κράτος είναι ανοργάνωτο και επειδή η οικονομία δεν δουλεύει σωστά, δεν σημαίνει ότι η παραγωγή δεν λειτουργεί. Λειτουργεί μεν, αλλά υπό αντίξοες συνθήκες. Αποτέλεσμα είναι ότι τα προϊόντα και υπηρεσίες που παράγονται είναι ακριβότερα από ότι θα ήταν αν η κρατική μηχανή ήταν διαφορετική. Όσο όμως τα δυο χωριά έχουν την ίδια πολιτική και οικονομική δομή, οι εμπορικές σχέσεις μεταξύ τους παραμένουν αδιατάρακτες.

Ας πούμε όμως ότι σε κάποια φάση το χωριό Β αποφασίζει να κάνει ορισμένες αλλαγές. Αποφασίζει λοιπόν να ρίξει λίγο τους φόρους, να απελευθερώσει λίγο την αγορά από τις γραφειοκρατικές διαδικασίες και γενικά να προβεί σε ενέργειες τέτοιες που απελευθερώνουν την επιχειρηματικότητα και δημιουργικότητα της οικονομίας του χωριού.

Ξαφνικά λοιπόν και από το πουθενά, το χωριό Β αρχίζει και παράγει προϊόντα και υπηρεσίες με μικρότερο κόστος από το χωριό Α. Ξαφνικά, και επειδή έπεσαν λίγο οι τιμές στο χωριό Β, το χωριό Α μπορεί και αγοράζει λίγο περισσότερα προϊόντα και υπηρεσίες από το Α. Και ξαφνικά, το χωρίο Β πουλά πιο πολλά προϊόντα και υπηρεσίες στο χωρίο Α από ότι πριν. Με λίγα λόγια, το χωρίο Β έχει εμπορικό πλεόνασμα με το χωρίο Α.

Για ένα μόνο δεν είμαι σίγουρος...

Του Γιώργου Καισάριου

Δεν έχω καμία αμφιβολία ότι αν εκλεγεί ο ΣΥΡΙΖΑ, ο κ. Τσίπρας θα κάνει κωλοτούμπες από το πρωί μέχρι το βράδυ σε ένα τραμπολίνο τελευταίας γενιάς.

Δεν έχω αμφιβολία ότι θα πάρει όλες τις υποσχέσεις πίσω, με πρόσχημα ότι κάποιοι εκβιάζουν την Ελλάδα και ότι εκβιάζεται το θέλημα του ελληνικού λαού κτλ κτλ κτλ.

Δεν έχω αμφιβολία ότι κάποιοι μέσα στο ΣΥΡΙΖΑ θα θελήσουν να τραβήξουν τα πράγματα στα άκρα, διότι τόσο τους κόβει. Είμαι όμως επίσης σίγουρος ότι δεν θα καταφέρουν τίποτα διότι άπαντες θα τους σταματήσουν πριν προλάβουν να κάνουν το οτιδήποτε.

Είμαι σίγουρος ότι η Ευρώπη θα ενδώσει σε πολλά ζητήματα και θα γίνει πιο ελαστική μαζί μας. Το αν αυτό σημαίνει αλλαγή στο μνημόνιο ή κάτι άλλο (σχέδιο Marshall για παράδειγμα) δεν το ξέρω. Είμαι βέβαιος ότι θα είναι επιεικείς μαζί μας, διότι δεν υπάρχει άλλη επιλογή. Σε κάθε περίπτωση, δεν θα είναι αποτέλεσμα της διαπραγματευτικής ικανότητας του ΣΥΡΙΖΑ.

Είμαι επίσης σίγουρος ότι ο ΣΥΡΙΖΑ θα είναι ανελέητος με τον μέσο πολίτη. Ο ΣΥΡΙΖΑ όπως και όλα τα άλλα ελληνικά κόμματα εξουσίας, αντιμετωπίζουν τη χώρα όπως οι βασιλιάδες του μεσαίωνα... σαν τσιφλίκι. Βλέπουν μόνο φόρους και πως μπορούν να τους επιβάλουν για να έχουν να ξοδέψουν και τίποτα άλλο. Και είμαι απολύτως σίγουρος ότι αυτοί που θα πληρώσουν περισσότερο τη νύφη θα είναι οι ίδιοι οι ψηφοφόροι του ΣΥΡΙΖΑ, παρά όλοι αυτοί που έχουν μερικά εκατομμύρια στους τραπεζικούς τους λογαριασμούς.

ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ: Γιατί δεν μπορεί η κεντρική τράπεζα να δανείζει το κράτος

Του Γιώργου Καισάριου

Κατ΄ αρχάς ας ξεκαθαρίσουμε τι είναι η κεντρική τράπεζα.

Η κεντρική τράπεζα είναι μια δημόσια αρχή, που έχει εξουσιοδοτηθεί από την νομοθετική εξουσία να διαχειρίζεται το νόμισμα της χώρας, την προσφορά χρήματος και τα επιτόκια. Επίσης, η κεντρική τράπεζα είναι η εποπτική αρχή του τραπεζικού συστήματος και λειτουργεί σαν κεντρικό αποθετήριο για το τραπεζικό σύστημα.

Ουσιαστικά δηλαδή, η κεντρική τράπεζα δεν είναι τίποτα άλλο από μια προέκταση του κράτους. Με λίγα λόγια, είναι μέρος της κρατικής μηχανής. Η κεντρική τράπεζα είναι επίσης ο δανειστής της τελευταίας ευκαιρίας (lender of last resort). Είναι σημαντικό να καταλάβουμε τι σημαίνει αυτό.

Σε περιόδους κρίσης, όταν δεν υπάρχουν αντισυμβαλλόμενοι, η κεντρική τράπεζα παίζει καθοριστικό ρόλο στην σταθερότητα του χρηματοπιστωτικού συστήματος. Αυτή η ιδιότητα της κεντρικής τράπεζες, έχει σκοπό να αποφεύγονται τα bank runs.

Η κεντρική τράπεζα χρησιμοποιεί το εργαλείο του discount window για να εξασκήσει αυτή του την πολιτική.

Πρακτικά και ουσιαστικά, η κεντρική τράπεζα λειτουργεί σαν ενεχυροδανειστής. Και κάνει αυτή τη δουλειά πολύ καλά και υπάρχει λόγος που λειτουργεί όπως λειτουργεί.

Για χάρη της κουβέντας, ας πούμε ότι μια τράπεζα θέλει να καλύψει reserve requirements. Πάει λοιπόν στο discount window της κεντρικής τράπεζας και ζητάει λεφτά έναντι ενεχύρου. Επίσης για χάρη της κουβέντας, ας υποθέσουμε ότι το ενέχυρο είναι ένα ακίνητο.

Η κεντρική τράπεζα ζυγίζει πόσο περίπου κάνει αυτό το ακίνητο και στη συνέχεια χορηγεί στην τράπεζα ένα δάνειο, το ήμισυ της αξίας του ακινήτου με επιτόκιο 2%. Η κεντρική τράπεζα δεν τα έχει αυτά τα λεφτά. Τα πιστώνει ηλεκτρονικά στον λογαριασμό του τραπεζικού ιδρύματος στην κεντρική τράπεζα και η τράπεζα τα έχει προς διάθεση.

Η τράπεζα όμως θέλει να πάρει πίσω αυτό το ακίνητο, διότι είναι κατά πολύ μεγαλύτερο σε αξία από τα λεφτά που πήρε από την κεντρική τράπεζα. Με λίγα λόγια, η τράπεζα έχει κίνητρο να προσέξει πως θα διαχειριστεί αυτά τα λεφτά με σκοπό να της επιστραφεί το ενέχυρο.

Αυτό το δεδομένο, το ότι η τράπεζα έχει κίνητρο να επιστρέψει αυτά τα λεφτά στην κεντρική τράπεζα, με σκοπό να αντιστρέψει αυτή η συναλλαγή, είναι η πεμπτουσία της κεντρικής τραπεζιτικής.

Αυτό επίσης σημαίνει και κάτι ακόμα. Ότι το όλο σύστημα είναι αυτορυθμιζόμενο. Δεν έχει σημασία πόσα λεφτά έδωσε η κεντρική τράπεζα σε περίοδο κρίσης, αρκεί να έχει ζυγίσει σωστά την αξία του ενεχύρου, και με μαθηματική ακρίβεια οι συναλλαγές θα αντιστρέψουν.

Αυτό επίσης σημαίνει ότι ουσιαστικά δεν θα έχει τυπωθεί χρήμα που, θα προλάβει να μπει στην κυκλοφορία και να δούμε νομισματικό πληθωρισμό σαν αποτελέσματά αυτών των συναλλαγών.

Επίσης κάτι ακόμα, τα λεφτά που τυπώνει η κεντρική τράπεζα (τα ηλεκτρονικά λεφτά αν θέλετε), βασίζονται σε κάποια αξία, δεν τυπώνει η κεντρική τράπεζα αέρα κοπανιστό.

Τώρα ο λόγος που δεν δανείζει απευθείας η κεντρική τράπεζα το κράτος, είναι διότι, όπως είπαμε στην αρχή, η κεντρική τράπεζα δεν είναι παρά μέρος της κρατικής μηχανής... είναι το ίδιο το κράτος.

Θεωρητικά, αν αρχίσει να τυπώνει λεφτά το ίδιο το κράτος με σκοπό να τα χρησιμοποιήσει για δαπάνες, τότε το κράτος δεν έχει κανένα κίνητρο να επιστρέψει αυτά τα λεφτά πίσω στην κεντρική τράπεζα (στον εαυτό του δηλαδή). Με αποτέλεσμα, ό,τι δάνειο και να δώσει η κεντρική τράπεζα στο κράτος, θα μπει απευθείας στην κυκλοφορία και θα είναι άκρα πληθωριστικό.

Εν ολίγοις, είναι πολύ επικίνδυνο να αφήσουμε το κράτος να τυπώνει λεφτά χωρίς όριο και χωρίς ενέχυρο, διότι κανένας δεν έχει εμπιστοσύνη στους πολιτικούς ότι δεν θα γίνουμε Ζιμπάμπουε.

Αυτή είναι η βασική αρχή της λειτουργίας της κεντρικής τράπεζας.

Ο λόγος λοιπόν, που το κράτος δεν πρέπει να έχει την εξουσιοδότηση από την νομοθετική εξουσία, να μπορεί να τυπώνει λεφτά αλόγιστα, είναι διότι, σε μια τέτοια περίπτωση, η αγορά δεν θα έχει εμπιστοσύνη στην αξία του χρήμα. Και όταν η αγορά δεν έχει εμπιστοσύνη στην αξία του χρήμα, δεν έχει εμπιστοσύνη να επενδύσει και να παράγει.

Βέβαια στην περίπτωση της ΕΚΤ, έχουν καταπατηθεί όλοι οι κανόνες, αλλά αυτό είναι άλλο θέμα. Και στην περίπτωση της FED, θα μπορούσε κανείς να ισχυριστεί ότι τα open market operations που κάνει, ουσιαστικά δανείζει απευθείας την Αμερικανική κυβέρνηση, αλλά αυτό επίσης είναι άλλη κουβέντα.

Σε κάθε περίπτωση, αυτό που θα πρέπει να έχετε υπόψη είναι ότι η κεντρική τράπεζα δεν είναι ιδιωτική (με εξαίρεση την Τράπεζα της Ελλάδος, που θεωρητικά είναι, διότι είναι η μοναδική στον κόσμο με free float 92%) αλλά είναι μέρος του κράτους.

Για αυτό τον λόγο, η Τράπεζα της Ελλάδος θα πρέπει να βγει από το ταμπλό το συντομότερο δυνατόών, όχι όμως για τους λόγους που ορισμένοι πολιτικοί έχουν αναφέρει αυτές τις μέρες...

Από το “λεφτά υπάρχουν”, στο “λεφτά υπάρχουν”

Του ΓΙΩΡΓΟΥ ΚΑΙΣΑΡΙΟΥ

“Να βγούμε από το ευρώ, να ανοίξει ο δρόμος για μια σοσιαλιστική Ελλάδα”, είπε  ο κύριος Λαφαζάνης. “Δεν μας ενδιαφέρει αν θα είμαστε ή όχι στο ευρώ” είπε ο κύριος Γλέζος.

Σημειώστε παρακαλώ ότι και οι δυο καλοί κύριοι είναι του ΣΥΡΙΖΑ. Ποιας συνιστώσας από τις 17, θα σας γελάσω.

Η αλήθεια είναι ότι η ευχή των προαναφερθέντων ίσως είναι πιο κοντά από ό,τι μπορούν να φανταστούν.

Η Ελλάδα είναι πιο κοντά παρά ποτέ στο να βγει από το ευρώ. Ο μόνος λόγος που ακόμα δεν έχουμε γίνει Λαϊκό Σοσιαλιστικό Προλεταριάτο (όπως ορισμένοι θα ήθελαν), είναι διότι κάποιοι στην Ευρώπη ακόμα μας λυπούνται.

Χτες λοιπόν μάθαμε ότι η ΕΚΤ δίνει ρευστότητα μόνο σε τράπεζες που θεωρεί ότι είναι βιώσιμες (solvent). Και επειδή ακόμα δεν έχει γίνει η ανακεφαλαιοποίηση των ελληνικών τραπεζών (ποιος φταίει για αυτό άραγε;), η ΕΚΤ δεν τις θεωρεί βιώσιμες. Μάλιστα, σύμφωνα με μια πηγή του Reuters, ορισμένες ελληνικές τράπεζες έχουν αρνητικά ίδια κεφάλαια!!

Βέβαια όλα αυτά τα γνωρίζουμε ήδη, δεν είναι νέα. Αν μη τι άλλο τα έχουμε πει σε αυτό το βήμα πολλές φορές. Αλλά άλλο είναι να το λες και άλλο είναι να σε αποκόψει η ΕΚΤ και να μην βγάζουν λεφτά τα τραπεζικά ATMs.

Έχω νέα για όλους αυτούς που ονειρεύονται να καταρρεύσει αυτή η χώρα για να τους γίνει η ιδεολογική χάρη και να γίνουμε προλεταριάτο.

Αν ποτέ γίνει αυτό, οι πρώτοι που θα πληρώσουν το μάρμαρο θα είναι οι ίδιοι. Διότι το βιοτικό τους επίπεδα θα πέσει τόσο χαμηλά, που θα παρακαλάνε να γυρίσουμε στην Ευρώπη γονατιστοί. Επίσης, όλους αυτούς που κατεβάζουν στους δρόμους, στο όνομα της δήθεν της ορθής ιδεολογίας, θα συνεχίσουν να κατεβαίνουν στους δρόμους, αλλά αυτή τη φορά, ο στόχος του όχλου δεν θα είναι το “κεφάλαιο” αλλά οι ίδιοι.

Διότι το “κεφάλαιο” σε περίπτωση που γίνει αυτή η χώρα προλεταριάτο θα την έχει κάνει (αν δεν την έχει ήδη κάνει) με ελαφρά πηδηματάκια από την Ελλάδα. Αυτοί δεν έχουν πρόβλημα. Πρόβλημα θα έχουμε εμείς και εσείς κύριοι, που οραματίζεστε αυτή η χώρα να γίνει Βόρεια Κορέα.

Αντιλαμβάνομαι την οργή του κόσμου. Δεν κατανοώ όμως την αντίδραση. Διότι η αντίδραση αυτή δεν είναι τίποτα άλλο παρά μια κραυγή υπέρ της στασιμότητας. Κανένας δεν θέλει αλλαγές και άπαντες θέλουν να διατηρηθεί το status quo. Το status quo όμως δεν μπορεί να διατηρηθεί, διότι ακριβώς δεν υπάρχουν λεφτά. Διότι το όποιο status quo υπήρχε, ήταν αποτέλεσμα δανεισμού και όχι παραγωγικής δυνατότητας.

Μακάρι τα πράγματα να ήταν διαφορετικά και να μπορούσε το κράτος να προσλάβει όχι 100.000, αλλά 500.000 εργαζόμενους, να κρατικοποιήσει τον ΟΤΕ, την Ολυμπιακή και το περίπτερο της γειτονιάς, στο όνομα του να γίνουν τα πράγματα καλύτερα. Αλλά λεφτά δεν υπάρχουν και κρατικοποιώντας τα πάντα δεν θα λύσει κανένα πρόβλημα. Αν μη τι άλλο, είναι ένα αποτυχημένο μοντέλο ανά τον κόσμο όλο. Αλλά ακόμα και αν δεν ήταν ένα αποτυχημένο μοντέλο, δεν υπάρχουν λεφτά!

Ένα μικρό μάθημα τραπεζικής

Του Γιώργου Καισάριου

Όταν άκουσα προχτές τις δηλώσεις του κ. Στρατούλη, δεν μπορούσα να πιστέψω ότι είναι δυνατόν να έχει γίνει μια τέτοια δήλωση. Η δε δήλωση του κ. Γλέζου, περί κατάσχεσης κεφαλαίων άνω των 20.000 ευρώ ήταν το κερασάκι στην τούρτα.

Το εντυπωσιακό είναι ότι ο ΣΥΡΙΖΑ έχει καλύψει πλήρως τον κύριο Στρατούλη και δεν είναι απλά προσωπικές του απόψεις (που θεωρητικά θα μπορούσε να μειώσει τη βαρύτητα των δηλώσεων αυτών). 

Πως είναι δυνατόν (αναρωτήθηκα) να έχουν γίνει τέτοιες δηλώσεις από το οποιοδήποτε κόμμα και ο λαός να μην έχει ξεσηκωθεί να τους πάρει με τις πέτρες;

Μου είναι δύσκολο να περιγράψω τα αισθήματα που είχα από αυτές τις δηλώσεις του κ. Στρατούλη.  Ό,τι και να πω,  δεν θα καταφέρω να αποτυπώσω σωστά τις σκέψεις μου σε γραπτό κείμενο.

Λοιπόν έχω νέα για τον κ. Στρατούλη.

Η απάντηση είναι ότι όχι, δεν θα καταφέρει να κάνει ανάπτυξη με τα 165 δισ. που νομίζει ότι υπάρχουν σε καταθέσεις στο ελληνικό τραπεζικό σύστημα.

Κατ’ αρχάς τον πρώτο λόγο τον έχουμε πει. Απλά σπαταλώντας λεφτά δεν θα καταφέρεις τίποτα, διότι κάποτε αυτά τα λεφτά θα τελειώσουν και στη συνέχεια θα σου μείνει το χρέος (όπως έχουμε κάνει τόσα χρόνια). Ο μοναδικός τρόπος να πιάσουν τόπο οι όποιες δημόσιες επενδύσεις, είναι αν αυξάνουν την παραγωγικότητα περισσότερο από το κόστος απόκτησης αυτών των κεφαλαίων.

Αλλά αυτό προϋποθέτει κανείς να πιστεύει στην ελεύθερη οικονομία, κάτι που σαφώς ο ΣΥΡΙΖΑ δεν πιστεύει.

Το αποτέλεσμα απλά θα είναι να ξοδευτούν τα λεφτά των Ελλήνων καταθετών, στο όνομα της ανάπτυξης και απλά αυτά τα χρήματα να χαθούν από προσώπου γης.

Το δεύτερο πιο σημαντικό θέμα είναι ότι αυτές οι καταθέσεις των 165 δισ. ευρώ δεν υπάρχουν.

Για πρακτικούς λόγους, αυτά τα λεφτά δεν είναι τίποτα άλλο από λεφτά που χρωστά το τραπεζικό σύστημα στους Έλληνες καταθέτες. Αυτά τα λεφτά όμως οι τράπεζες τα έχουν δανείσει, ή τα αγόρασαν ομόλογα. Αυτά τα λεφτά έχουν δοθεί σε στεγαστικά δάνεια, σε καταναλωτικά δάνεια και οι τράπεζες είναι να τα λαμβάνουν... δεν τα έχουν.

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΠΑΝΑΝΙΑ: Όταν η ανεπάρκεια είναι στο άπειρο και ακόμα παραπέρα

Του Γιώργου Καισάριου

Όπου και να κοιτάξει κανείς, βλέπει οργανισμούς που είχαν στην κατοχή τους ελληνικά ομόλογα. Ακόμα και οργανισμοί που δεν θα έπρεπε να κατέχουν καμία επενδυτική θέση σε οτιδήποτε, είχαν κατά έναν παράξενο τρόπο τις αποταμιεύσεις τους σε κρατικά ομόλογα. Άπαντες είχαν φορτωθεί με ομόλογα του δημοσίου, με τον έναν τρόπο ή τον άλλο.

Το ερώτημα που εγώ έχω είναι, για ποιο λόγο;

Θα αφήσω έξω από την συζήτηση διάφορους οργανισμούς που δηλώνουν ότι εξαπατήθηκαν από την Τράπεζα της Ελλάδος. Δεν κατέχω αρκετές γνώσεις για το θέμα και χωρίς να θέλω να αδικήσω κανέναν, απλά θα πω ότι δεν ξέρω αν έχουν δίκιο ή άδικο.

Εντύπωση όμως μου κάνουν οι αναφορές για το χαρτοφυλάκιο ομόλογων που είχαν στην κατοχή τους τα ανώτατα εκπαιδευτικά ιδρύματα της χώρας.

Σύμφωνα με διάφορες αναφορές, τα πανεπιστήμια της χώρας έχασαν περίπου 120 εκατ. ευρώ από το πρόσφατο PSI. Με το συμπάθιο, αλλά που ακριβώς βρήκαν αυτά τα ποσά τα ελληνικά πανεπιστήμια;

Βάζοντας όμως στην άκρη το που βρήκαν τα ποσά που αναφέρθηκαν (διότι ακούμε συνέχεια ότι δεν έχουν αρκετούς πόρους για τα λειτουργικά τους έξοδα), το ερώτημα είναι, για ποιο λόγο είχαν βάλει όλα τους τα λεφτά σε ομόλογα; Δηλαδή ελληνικές μετοχές, ξένες μετοχές ή ξένα ομόλογα δεν ήταν στον κατάλογο των επενδυτικών τους επιλογών;

Δηλαδή ένας ικανός διαχωριστής δεν υπάρχει σε αυτή τη χώρα; Όλοι έκαναν διακράτηση σαν τις τράπεζες; Κανένας δεν μπορούσε να πουλήσει;

Ο Γιωργος Καισάριος κατεβαίνει στην πολιτική

O AΓΡΥΠΝΟΣ ΦΡΟΥΡΟΣ ΔΕΝ έχει σε εκτίμηση ΚΑΝΕΝΑ ΚΟΜΜΑ. Συνεπως ΟΥΔΕΜΙΑΝ εκτίμηση τρέφω τόσο για το κομμα της Δημοκρατικής Συμμαχίας όσο και για την Αρχηγό του!. 

Εκτιμώ όμως τον Γιωργο Καισάριο στον βαθμό τουλάχιστον  που τον γνωρίζω μέσα απο την αρθρογραφία του. Συνεπώς αναδημοσιεύω ευχαρίστως την ανακοίνωσή του περί καθόδου στην πολιτική. 

Παρά το γεγονός οτι τόσο τα παλιά κόμματα της καταστροφής όσο και τα "νέα" κόμματα των οποίων ηγούνται παλιοί πολιτική της καταστροφής ελπίζω να με αξιώσει ο Θεός να τα δω να μια μέρα να ΔΙΑΛΥΟΝΤΑΙ , στον κύριο Καισάριο ευχομαι καλή επιτυχία

Ανακοίνωση: Ο Γιώργος Καισάριος υποψήφιος βουλευτής με την Δημοκρατική Συμμαχία

Επειδή λοιπόν πλησιάζουν οι εκλογές, θα ήθελα να σας ανακοινώσω ότι θα είμαι υποψήφιος στις επερχόμενες εκλογές στην Β περιφέρεια Αθηνών με το κόμμα της Δημοκρατικής Συμμαχίας.

Την Τετάρτη 7 Μαρτίου  είμαι καλεσμένος στην τοπική της Δημοκρατικής Συμμαχίας Νέας Σμύρνης, Αγίας Φωτεινής 24, 2ος όροφος (το κουδούνι γράφει Μιχάλης Φώλας).

Η συνάντηση αυτή θα είναι περισσότερο φιλικού χαρακτήρα και θα γίνει συζήτηση κυρίως για τα τρέχοντα οικονομικά ζητήματα και πως αυτά ενδέχεται να μας επηρεάσουν όλους.

Θα χαρώ πολύ να σας δω εκεί και να γνωριστούμε και από κοντά.

Επίσης, με την ευκαιρία την ανακοίνωσης, όποιος φίλος ή φίλη θα ήθελε να κάνουμε μια μάζωξη φίλων, με σκοπό να κάνουμε μια πολιτική συζήτηση και γνωριστούμε από κοντά, παρακαλώ μην διστάσετε να επικοινωνήσετε μαζί μου, είτε μέσω email (gkesarios@gmail.com) ή μέσω τηλεφώνου στο νούμερο 211 111 7746.

Θα ήθελα επίσης να πω ένα ευχαριστώ σε όλους αυτούς που μου έχουν συμπαρασταθεί με τον έναν τρόπο ή τον άλλο όλα αυτά τα χρόνια. Ξέρω ότι έχω την αγάπη πολλών ανθρώπων, παρόλο που δεν τους γνωρίζω.

Θα ήθελα με την ευκαιρία, να σας παρακαλέσω να βοηθήσετε την υποψηφιότητα μου με όποιον τρόπο μπορείτε και να με βοηθήσετε να αποκρούσουμε την λαίλαπα του λαϊκισμού, που οι δημοσκοπήσεις δείχνουν ότι επερχόταν στις επόμενες εκλογές.

Βοηθήστε με να βοηθήσω την Ελλάδα, βοηθήστε την εκλογική μου εκστρατεία.

(παρακαλώ κάντε μια κοινοποίηση στο Facebook ή αναμεταδώστε στο Twitter) 

http://www.market-talk.net/index.php/id/10816

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΠΑΝΑΝΙΑ: Η ελληνική πολιτική ηγεσία αντιμέτωπη με την πραγματικότητα

Του Γιώργου Καισάριου

Η καθυστέρηση που βλέπετε τόσες μέρες όσον αφορά το μνημόνιο κτλ, έχει να κάνει με το γεγονός ότι η ελληνική πολιτική ηγεσία έχει έρθει αντιμέτωπη με την πραγματικότητα.

Η πραγματικότητα είναι ότι οι διάφορες παροχές που λάμβαναν τόσα χρόνια πολλοί δημόσιο, ΔΕΚΟ και λοιποί ευγενείς κλάδοι, ήταν με δανεικά.

Και τώρα που τελείωσαν τα δανεικά, οι ελληνικές πολιτικές ηγεσίες δεν ξέρουν τι να κάνουν. Δεν ξέρουν πως θα πουν στον κόσμο ότι όλα όσα τους είχαν υποσχεθεί τόσα χρόνια ήταν ένα ψέμα.

Κυρίως όμως, δεν ξέρουν πως θα πουν στους δικαιούχος των παχουλών συντάξεων των ΔΕΚΟ (του hard core πυρήνα της κρατικίστικης ελληνικής πραγματικότητας) ότι θα πρέπει να τους πάρουν πίσω ένα μέρος των 2000-3000 ευρώ σε σύνταξη που λαμβάνουν κάθε μήνα.

Η ΓΕΝΟΠ και ο αρχιστράτηγος αυτής (ο κύριος Φωτόπουλος), προχτές έκαναν κατάληψη του υπουργείου Περιβάλλοντος, λες και με αυτό τον τρόπο θα βρεθούν λεφτά έτσι ώστε να συνεχίσει το κράτος να πληρώνει τα 700 εκατ. τον χρόνο που κοστίζουν στον κρατικό προϋπολογισμό (δηλαδή στους Έλληνες φορολογούμενους) οι παχουλές συντάξεις του κυρίου Φωτόπουλου και ΣΙΑ.

Οι Έλληνες βουλευτές επίσης δεν έχουν προετοιμαστεί για την πραγματικότητα. Δεν έχουν ιδέα τι θα πουν στους ψηφοφόρους τους. Τόσα ψέματα και τόσες υποσχέσεις, που έχουν πει στον ελληνικό λαό, δεν είναι εύκολο να αναιρεθούν σε μια νύχτα. Η Ρώμη δεν χτίστηκε σε μια μέρα λέει το ρητό. Ποσά ψέματα μπορείς να δικαιολογήσεις σε μερικές μέρες; Όχι μόνο αυτό, αλλά πλησιάζουν και οι εκλογές. Με τι μούτρα θα εμφανιστούν ορισμένοι να κάνουν και εκλογικό αγώνα;

Ορισμένοι πολιτικοί λένε ότι αυτά τα μέτρα θα φτωχύνουν την Ελλάδα. Η αλήθεια είναι ότι η Ελλάδα έχει φτωχύνει εδώ και πολλά χρόνια από την κρατικίστικη νοοτροπία και αντίληψη των πραγμάτων της πολιτικής ηγεσίας. Η διαφορά σήμερα σε σχέση με μερικά χρόνια πριν, είναι ότι τότε βρίσκαμε κάποιους να μας καλύπτουν τα ελλείμματα ενώ σήμερα δεν υπάρχουν.

Και ενώ ξαφνικά άπαντες ρίχνουν μαύρο δάκρυ για τις απολύσεις που πρέπει να γίνουν στο δημόσιο, κανένας δεν νοιάζεται για το 1 εκατ. επίσημα ανέργους που υπάρχουν στον ιδιωτικό τομέα. Ψυχή μάλλον έχουν μόνο οι του δημοσίου.

Μέσα σε όλα αυτά, ορισμένοι βουλευτές δεν θέλουν λέει να ψηφίσουν την συμφωνία. Και ποια η επιλογή κύριοι επαναστάτες της βουλής;  

Έχετε μήπως λεφτά να πληρώσετε τις δαπάνες που δεν θέλετε να κοπούν; Αν ναι, βάλτε το χέρι στην τσέπη και σταματήστε την φλυαρία και τους λαϊκισμούς. Σε διαφορετική περίπτωση, βάλτε την υπογραφή σας και μην λέτε πολλά, διότι ενδέχεται σε μερικές μέρες να πάτε στο ATM της αγαπημένης σας τράπεζας και να μην βγάζει λεφτά. Νταηλίκι και επανάσταση να κάνετε με τα δικά σας λεφτά, όχι του ελληνικού λαού.

Η φούσκα του Αγγλικού δικαίου

(Άκρως ενδιαφέρον με τον αρθρογράφο να διακινδυνεύει και σοβαρές προβλέψεις...)

Του Γιώργου Καισάριου

 

Το ότι διακόπηκαν την Παρασκευή οι συνομιλίες με το IIF το βρίσκω θετικό. Για ποιο λόγο; Υπόθεση κάνω, ότι δεν πήραν αυτό που ήθελαν οι τραπεζίτες και σήκωσαν τα χέρια. Υποθέτω ότι η Ελληνική πλευρά παίζει σκληρή μπάλα (ή έτσι θέλω να πιστεύω).

Όπως σας έχω πει σε προηγούμενη αναφορά, εκτιμώ ότι το κούρεμα θα είναι υποχρεωτικό. Οι εξελίξεις την Παρασκευή μάλλον ενισχύουν αυτή την άποψη.

Που σημαίνει ότι τελικά θα μου γίνει η χάρη και θα έχουμε ένα ωραίο πιστωτικό γεγονός (κούρεμα δια της βίας), με την πληρωμή CDS και full extra.

Που επίσης σημαίνει (ελπίζω δηλαδή) ότι το κούρεμα θα είναι πολύ μεγαλύτερο από το 50% που έχει συμφωνηθεί πρόσφατα. Για όσους παρακολουθούν αυτή τη στήλη, η ελπίδα μου είναι ότι αυτό θα διαμορφωθεί στο 80% επί των ομολόγων της αγοράς (πλην ΔΝΤ, διακρατικά και ΕΚΤ).

Τώρα βέβαια αν ορισμένοι προτιμούν να γίνει ένα κούρεμα σε εθελούσια βάση και το ποσοστό του κουρέματος να είναι μικρότερο, αλλά να συμμετάσχει και η ΕΚΤ, δεν έχω κανένα πρόβλημα. Αυτό που εγώ θέλω να δω είναι διαγραφές της τάξεως των 160 δισ. ευρώ (τουλάχιστον) με ένα επιτόκιο κοντά στο 4%. Αυτό για μένα είναι το ιδανικό σενάριο.

Αυτό το σενάριο θα μειώσει το συνολικό μας χρέος κάτω από το 100% του ΑΕΠ και θα έχουμε πιθανότητες να γίνουμε βιώσιμοι με λίγο financial engineering ακόμα και λίγη σκληρή δουλειά.

Το αν θα γίνει αυτό δεν το ξέρω. Αυτό που ξέρω είναι ότι αν δεν γίνει, δεν θα γίνουμε ταμειακά βιώσιμοι και σε 12-24 μήνες από τώρα, η διαδικασία αυτή θα επαναληφθεί και απλά θα κουρευτούν και τα υπόλοιπα ομόλογα της αγοράς, είτε είναι στο Αγγλικό δίκαιο είτε είναι στο δίκαιο του πλανήτη Άρη.

Τώρα η όλη φασαρία περί του Αγγλικού δικαίου είναι μια φούσκα, παρόμοια με αυτή της φοροδιαφυγής στην Ελλάδα. Όλος ο Τύπος μιλάει για φοροδιαφυγή, λες και αυτό έχει προκαλέσει τα προβλήματα. Άπαντες ξαφνικά έχουν γίνει ειδικοί επί πιστωτικών γεγονότων.

Για όσους δεν το ξέρουν, έχουμε ήδη εκδώσει ομόλογα στο Αγγλικό δίκαιο. Διορθώστε με αν κάνω λάθος, αλλά νομίζω ότι το ελληνικό Δημόσιο έχει ήδη εκδώσει περί τα 20 δισ. ευρώ στο Αγγλικό δίκαιο. Άρα αν γίνει κούρεμα, έχουμε ήδη ομόλογα που είναι στο Αγγλικό δίκαιο.

Το ερώτημα είναι, τί σημαίνει άραγε το Αγγλικό δίκαιο;  

ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΑΙΣΑΡΙΟΣ: Μια ολοκληρωμένη πρόταση για το ευρωπαικό αδιέξοδο

ΠΗΓΗ: http://www.market-talk.net/index.php/id/10682

Οι παρά φύσιν ιδιότητες του Ελληνικού δημοσίου

Του Γιώργου Καισάριου

Η ζωή μας μέσα στις ανθρώπινες κοινωνίες, ακόμη και στις πιο απλές πράξεις της καθημερινότητας μας, βασίζεται στο σκεπτικό του ότι αυτός που αναλαμβάνει ρίσκο ανταμείβεται. Πιο συγκεκριμένα: Μεγάλο ρίσκο, μεγάλο κέρδος. Μικρό ρίσκο, μικρό κέρδος. Κανένα ρίσκο, κανένα κέρδος.

Κάποιος που παίρνει ρίσκο και δικαιώνεται, είναι επόμενο και λογικό να απολαμβάνει τα μέγιστα της προσπάθειας του. Παρομοίως, κάποιος που δεν αναλαμβάνει ρίσκο, δεν μπορεί να έχει την απαίτηση να έχει την ίδια ανταμοιβή με κάποιον που αναλαμβάνει ρίσκο και κερδίζει.

Για ποιο λόγο κάποιος να έχει μεγαλύτερη ασφάλεια, περισσότερο εισόδημα και γενικά καλύτερες εργασιακές συνθήκες αν δεν αναλαμβάνει περισσότερο ρίσκο; Η απάντηση είναι ότι δεν θα έπρεπε. Κάτι τέτοιο είναι ενάντια στους νόμους της φύσης.

Στην άγρια φύση, η ανταμοιβή για το ρίσκο που αναλαμβάνει ο θηρευτής είναι ένα γεμάτο στομάχι. Αν ο θηρευτής δεν αναλάβει το ρίσκο για να πιάσει το θήραμα του, θα πεθάνει από ασιτία. Στη φύση η ανταμοιβή είναι η τροφή, στην ανθρώπινη κοινωνία είναι το χρηματικό έπαθλο. Παρομοίως λοιπόν, όταν μια κοινωνία δεν αναλαμβάνει ρίσκο αποτυγχάνει. Υπολείπεται των υπολοίπων σε θέματα πνευματικά, πολιτιστικά, πολιτικά, τεχνολογικά και πάνω από όλα οικονομικά.

Μια κοινωνία που δεν αναλαμβάνει ρίσκο μένει πίσω και δεν μπορεί να παρακολουθεί τις εξελίξεις. Δεν κατανοεί καινούργιες μεθόδους παραγωγής, νέες αντιλήψεις και καινούργιες κοινωνικές τάσεις. Διότι μεταξύ άλλων, ρίσκο σημαίνει και καινοτομία. Αν δε ρισκάρεις, μένεις πίσω όσον αφορά την καινοτομία. Η καινοτομία όμως είναι αυτή που καθορίζει τη διαφορά μεταξύ προϊόντων και υπηρεσιών υψηλής προστιθέμενης αξίας και προϊόντων απλής εμπορευματικής παραγωγής. Μην έχετε καμία αμφιβολία ότι ο κυριότερος λόγος για την πτώση της ανταγωνιστικότητας των τελευταίων ετών στην Ελλάδα έχει να κάνει και με την παντελή απουσία ρίσκου στην κοινωνία μας, κάτι που αντανακλάται και στις οικονομικές μας επιδόσεις.

Το βασικό πρόβλημα στη χώρα μας είναι αυτή ακριβώς η ανισορροπία. Το ότι δηλαδή, έχουν ανατραπεί οι νόμοι της φύσης που διέπουν την ανταμοιβή σε σχέση με το ρίσκο. Είναι αφύσικο και αντιπαραγωγικό κάποιος που είναι στον δημόσιο τομέα να παίρνει περισσότερα από κάποιον στον ιδιωτικό τομέα. Ανατρέπει τους φυσικούς νόμους και κάνει κακό στην κοινωνία και στο σύνολο.

Η χιονοστιβάδα του κρατισμού πρέπει να σταματήσει εδώ και τώρα

Του Γιώργου Καισάριου

Η όλη ιδέα του Σοσιαλισμού, της κεντρικής πολιτικής διοίκησης, του κοινωνικού κράτους και η γενικότερη ιδέα υπέρ της συλλογικής κοινωνικής προσπάθειας, που για πάρα πολλά χρόνια ήταν το κεντρικό πολιτικό σύνθημα ανάμεσα στους πνευματικούς διανοούμενους της Ελληνικής κοινωνίας, έχει πλέον πάψει να υφίσταται.

Αυτές οι σκέψεις και ιδέες έχουν προ πολλού ξεπεραστεί. Όχι μόνο διότι έχουν αποτύχει παγκοσμίως, αλλά δεν έχουν τίποτα να προσφέρουν στη νέα γενιά που αγωνιά να βρει κάτι να πιστέψει.

Η ιδέα της ατομικότητας, της ατομικής ελευθερίας, της οικονομικής ελευθερίας, της επιχειρηματικότητας και ίσως το ότι η κοινωνία θα ήταν καλύτερη αν ο κάθε ένας έκανε ό,τι έκανε μεμονωμένα, αντί να έχουμε εξουσιοδοτήσει μια μικρή ομάδα ανθρώπων (τα κόμματα) να κανονίσουν τους κανόνες καθώς και κάθε λεπτομέρεια στη ζωή μας μας, ολοένα και περισσότερο έχει κερδίσει έδαφος τα περασμένα χρόνια.

Δυστυχώς όμως ξαφνικά όλα αυτά τείνουν να αλλάξουν. Η αποτυχία της πολιτικής ηγεσίας και το αδιέξοδο της κατάστασης, αντί να επιτυγχάνει την ανεξαρτητοποίηση της κοινωνίας από τη δουλειά της πολιτικής ηγεσίας, έχει επιφέρει τα αντίθετα αποτελέσματα.

Ο μέσος πολίτης, φοβούμενος ανέκαθεν να απαγκιστρωθεί από τον πολιτικό ζυγό και να απαιτήσει την ελευθερία του, για άλλη μια φορά θα πέσει στην παγίδα της ελπίδας που του προσφέρει η πολιτική ηγεσία, με το πρόσχημα (για άλλη μια φορά) ότι και αυτή τη φορά, η πολιτική ηγεσία έχει τη λύση.

Η αλήθεια είναι ότι ο μέσος Έλληνας πολίτης δεν έχει εκπαιδευτεί να σκέφτεται μόνος του και να αναλαμβάνει πρωτοβουλία. Αυτές τις αρμοδιότητες τις έχει εκχωρήσει στην πολιτική ηγεσία, νομίζοντας λανθασμένα ότι θέλει το καλό του.

Η πολιτική ηγεσία προκειμένου να έχει τον μέσο Έλληνα πολίτη σε καθεστώς ομηρίας, έχει χρησιμοποιήσει έντεχνα λέξεις όπως κοινωνική δικαιοσύνη για να έχει τους πολίτες σε κλοιό. Δυνατές λέξεις μεν, αλλά χωρίς προσδιορισμό. Τi σημαίνει άραγε κοινωνική δικαιοσύνη; Για ορισμένους σημαίνει να παίρνεις 3.000 ευρώ σύνταξη, διότι κατάφερες πριν πολλά χρόνια να μπεις στη ΔΕΗ, χωρίς να έχεις τις γνώσεις και με μοναδικό βιογραφικό στοιχείο την πολιτική διασύνδεση.

Την ίδια στιγμή όμως ένας απλός οικοδόμος παίρνει 600 ευρώ σύνταξη, επειδή το συνδικάτο των οικοδόμων δεν είχε τη δυνατότητα να πιέσει την πολιτική ηγεσία όπως οι εργαζόμενοι της ΔΕΗ.  

Κοινωνική δικαιοσύνη είναι επίσης το ταμείο της ΔΕΗ να εξακολουθεί να επιδοτείται με 700 εκατ. ευρώ ετησίως, όταν την ίδια στιγμή κόβεται το ΕΚΑΣ σε συνταξιούχους των 300 ευρώ τον μήνα (τα 200 είναι το ΕΚΑΣ).

Όχι κυρία Παπαρήγα και λοιποί κύριοι και κυρίες του ΚΚΕ. ΔΕΝ θα γίνουμε Βόρεια Κορέα

Του Γιώργου Καισάριου

Δεν ξέρω αν είδατε το συλληπτήριο μήνυμα που έστειλε το ΚΚΕ στη Βόρεια Κορέα σχετικά με τον θάνατο του Κιμ Γιονγκ Ιλ.

Προφανώς το ΚΚΕ θεωρεί τη Βόρεια Κορέα ως μια χώρα όπου πρυτανεύει η δημοκρατία, το υψηλό βιοτικό επίπεδο, η αξιοκρατία και η ευημερία.

Ορισμένα ανεπίσημα στατιστικά, κυρίως από οργανώσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων για την Βόρεια Κορέα:

- Περισσότεροι από 1 εκατομμύριο Βορειοκορεάτες έχασαν τη ζωή τους στον καταστροφικό λιμό στα μέσα της δεκαετίας του 1990.

- 33% του πληθυσμού υποσιτίζεται.

- 37% των παιδιών είναι υπανάπτυκτα και 23% είναι κάτω από το κανονικό βάρος.

- Έως και 200.000 είναι πολίτικοι κρατούμενοι σε στρατόπεδα συγκεντρώσεως.

- Οι κρατούμενοι σε αυτά τα στρατόπεδα κακοποιούνται, βασανίζονται, οι γυναίκες βιάζονται και υπόκεινται σε αναγκαστικές αμβλώσεις και ακόμα και εκτελέσεις.

- Περισσότεροι από 400.000 έχουν πεθάνει σε αυτά τα πολιτικά στρατόπεδα φυλακών.