Ο καθηγητής Ιωαννίδης του Στάνφορντ έγινε ο αγαπημένος των απανταχού συνωμοσιολόγων που θεωρούσαν πως ο Κορωνοϊός είναι ένα φιάσκο και που δεν πολυσκοτώνει και που δε δικαιολογεί αυστηρά μέτρα κοινωνικής αποστασιοποίησης.
Πολλοί επιστήμονες είχαν διαφωνήσει μαζί του, τονίζοντας πως ο κ. Ιωαννίδης έβγαζε την ακαδημαϊκή αντιπαράθεση εκτός ακαδημαϊκού περιβάλλοντος και προσπαθούσε να σπείρει τον σπόρο της αμφιβολίας τόσο στο ευρύ κοινό όσο και στα κέντρα λήψης αποφάσεων.
Ήδη από τότε υπήρχαν απορίες για τις υπερβολικά καθησυχαστικές δηλώσεις του και αργότερα για την έρευνά του που «άλλαξε» τα δεδομένα:
Η μελέτη επικρίθηκε σχεδόν αμέσως για την μεθοδολογία και την εγκυρότητά της, αναγκάζοντας τους συγγραφείς της να προβούν σε διορθώσεις δύο εβδομάδες αργότερα, αλλά τα αμφισβητούμενα αποτελέσματα είχαν ήδη διαδοθεί στον διεθνή τύπο, συνοδευόμενα από την εγκυρότητα του ονόματος ενός πανεπιστημίου όπως το Stanford.
Όπως είχε σχολιάσει τότε ο Σ. Τσιόδρας, τα νούμερα της μελέτης Ιωαννίδη δεν έβγαιναν με τίποτα. Αν πχ. τα εφαρμόζαμε στη Νέα Υόρκη τότε το ποσοστό όσων υποτίθεται είχαν αντισώματα ξεπερνούσε το 100%! Επρόκειτο για λανθασμένα μαθηματικά.
Σύντομα αποκαλύφθηκε πως υπήρχε απάντηση στο γιατί ο αριθμός όσων είχαν αντισώματα στην έρευνα της Καλιφόρνια ήταν τόσο ψηλός. Επειδή η έρευνα ήταν προκατειλημμένη απ’ την αρχή:
Η αποκάλυψη αυτή δεν ήταν η μόνη που έριξε σκιές στην έρευνα του θεωρούμενου -μέχρι πρόσφατα- εξαιρετικά αξιόλογου καθηγητή Ιωαννίδη. Επιστημονικά παρατηρητήρια με έκπληξη διαπίστωσαν πως η εν λόγω έρευνα ήταν γεμάτη με λάθη, αντιεπιστημονικές ανακρίβειες και μια περίεργη μεθοδολογία που γεννά ερωτήματα:
Και τώρα, χάρη σε έναν whistleblower (μάρτυρα δημοσίου συμφέροντος) αποκαλύπτεται η μυστική χρηματοδότηση της έρευνας από τον ιδρυτή των αερογραμμών JetBlue Airways, επιχειρηματία Ντέιβντ Νίλμαν. Ο Νίλμαν δεν είχε κρύψει πως είχε συμφέρον να μην σταματήσουν οι αεροπορικές πτήσεις ενώ απ’ το ξέσπασμα της πανδημίας επέμενε ότι η πανδημία του κορωνοϊού δεν δικαιολογούσε τα υπόλοιπα αυστηρά μέτρα περιορισμού των μετακινήσεων – πράγμα που κατά σύμπτωση υποστήριζε και ο καθηγητής Ιωαννίδης.
Από τα επίμαχα email προκύπτει πως οι συγγραφείς της έρευνας αγνόησαν τις ενστάσεις δύο καθηγητών του πανεπιστημίου, που επιχείρησαν να διασταυρώσουν την ακρίβεια των τεστ αντισωμάτων που χρησιμοποιήθηκαν. Τελικά, οι καθηγητές αρνήθηκαν να συμπεριληφθούν στην λίστα των συνεργατών, καθώς είπαν ότι δεν μπορούσαν να επιβεβαιώσουν επαρκώς τα αποτελέσματα. Στην αναφορά σημειώνεται πως ο Νίλμαν «είναι πιθανό να χρησιμοποίησε οικονομικά κίνητρα για να διασφαλίσει την συνεργασία ενός εκ των επιστημόνων, που αρχικά είχε γράψει στα email ότι ανησυχούσε για την ακρίβεια των τεστ».
Εννοείται πως τις έρευνες τις χρηματοδοτούν, εν μέρει, διάφορες εταιρίες, συχνά φαρμακευτικές. Αυτό δεν σημαίνει υποχρεωτικά πως τα αποτελέσματα είναι «πειραγμένα». Όμως...

































