ΠΟΤΑΜΙΣΙΟ ΣΟΥΡΓΕΛΟΞΕΦΤΙΛΑΡΑΔΙΚΟ: Εκλογική αποξήρανση Ποταμιού

Αν δεν το ξέρατε ότι η επιτομή της προόδου στην Ελλάδα είναι ο Σταύρος Θεοδωράκης, δεν πειράζει

Toυ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΛΙΑΚΟΥ

"Αγωνιζόμαστε για μια κοινωνία ελευθερίας. Να μη γράφουν τα σχολικά βιβλία* μητροπολίτες. Να έχουν δικαίωμα στην υιοθεσία τα ομόφυλα ζευγάρια".

Μόλις ο αγωνιστής της ελευθερίας Θεοδωράκης τα λέει αυτά τα «αγωνιστικά», στο επόμενο καρέ φαίνονται δύο ηλικιωμένοι και ένας ιερέας να κοιτούν αγριεμένοι και να λένε «ανώμαλοι, απατεώνες, σατανάδες, μετανοείτε». Δηλαδή, νιάτα, ελευθεροφροσύνη και ομορφιά είναι η υιοθεσία παιδιών από ζευγάρια ομοφυλοφίλων, και γηρατειά, ασχήμια, κακία και ανελευθερία είναι η τρίτη ηλικία και οι χριστιανοί ιερείς. Αναμφίβολα ρατσιστική αυτή η αντίληψη: οι γέροι και οι παπάδες είναι αναχρονιστές και… κακοί, ενώ οι ποταμίσιοι, ο Θεοδωράκης και οι γκέι είναι μοντέρνοι και καλοί.

Με αυτό το σημείο του σποτ ειρωνεύεται και επιτίθεται στην ίδια τη χριστιανική πίστη η οποία, όπως μαρτυρούν και οι Πατέρες της Εκκλησίας, θεωρεί όντως διαβολικού τύπου διαστροφή και σιχαμερό αμάρτημα την ομοφυλοφιλία.  

Στη συνέχεια ο Σταύρακας του υπό εξαΰλωση Ποταμιού λέει ότι:

ΣΥΡΙΖΟΠΟΤΑΜΙΣΙΟ ΣΟΥΡΓΕΛΟΞΕΦΤΙΛΑΡΑΔΙΚΟ: Ξεφτίλα, Σπύρο…

Του ΘΑΝΑΣΗ ΜΑΥΡΙΔΗ

 

Μεγαλύτερη ξεφτίλα από το να αποδέχεται ένας κοινοβουλευτικός άνδρας ή γυναίκα να ξεφτιλίζεται το πολίτευμα, δεν πρέπει να υπάρχει. Σαν να συλούν τον τάφο οι ίδιοι οι σκευοφύλακες. Θα θέλαμε να ξέρουμε πως νιώθει ο Σπύρος Δανέλλης μετά την ντροπολογία Κουντουρά - Δανέλλη. Ειδικά ο Σπύρος. Ο Ποταμίσιος. Ο «διαφορετικός». Ο «αναμορφωτής» της πολιτικής ζωής. Ίδιος με την Κουντουρά;
 
 

Που είναι η κοινωνία των πολιτών, η κοινωνία της δημιουργίας και άλλες τέτοιες σαχλαμάρες που αράδιαζαν στους αφελείς, όπως οι αποικιοκράτες τα καθρεφτάκια στους ιθαγενείς της Αμερικής;  

Οι τυχοδιώκτες είχαν παντού και πάντοτε τον ίδιο κώδικα συμπεριφοράς…

 

Αν αυτό είναι το καινούργιο, χίλιες φορές τότε το παλιό! Γιατί, δηλαδή, είναι καλύτερος ο Σπύρος Δανέλλης από τους παλιούς Σαμαροβενιζέλους; Έφτασαν εκείνοι σε αυτό το έσχατο σημείο; Ξεφτίλισαν με τέτοιο τρόπο το Κοινοβούλιο και τους Θεσμούς; Και να σκεφτεί κανείς ότι εκείνοι ήσαν οι «παλαιοί», δεν υποσχέθηκαν δα ότι θα έφερναν και την Άνοιξη στην πολιτική.

 

Δεν υπάρχει μεγαλύτερη πολιτική απάτη από αυτό το «νέο» που ήρθε για να αντικαταστήσει το «παλαιό». Τόσο ο ΣΥΡΙΖΑ όσο και το Ποτάμι δεν ήταν παρά ένα κομμάτι του παλαιού που μασκαρεύτηκε σε κάτι άλλο, λες και ντρεπόταν γι αυτό που πραγματικά αντιπροσώπευε.  

Τέλος πάντων, για τον ΣΥΡΙΖΑ τα είχαμε δει. Όλοι μας. Για το Ποτάμι, όμως, διατηρούσαμε κάποιες επιφυλάξεις. Επειδή δεν θέλαμε να το δούμε, επειδή είχαμε την ελπίδα ότι εκεί συνέβαινε κάτι διαφορετικό. Μέχρι που ήρθαν οι Πρέσπες και διέλυσαν κάθε αμφιβολία…

 

Στο ερώτημα αν οι άλλοι ήσαν καλύτεροι, απαντούν οι ίδιοι οι Συριζαίοι και οι πολιτικοί τους δορυφόροι με κάθε ευκαιρία: Ναι ήσαν καλύτεροι!

 

Οι άλλοι, οι παλαιοί, δεν θα άντεχαν τόση ξεφτίλα. Θα είχαν παραιτηθεί, θα είχαν πάει σπίτι τους.  

Αντίθετα, οι Δανέλληδες τα αποδέχονται και τα ψηφίζουν όλα. Ναι, ο Σπύρος Δανέλλης που...

ΠΟΤΑΜΙσιο ΣΟΥΡΓΕΛΑΡΑΔΙΚΟ: Το παραμύθι του Ποταμιού

Του ΜΑΝΟΥ ΒΟΥΛΑΡΙΝΟΥ

 

Το Ποτάμι έχει παράδοση στα διαφημιστικά σποτ που τα παρακολουθείς αμήχανος και όταν τελειώσουν σε κυριεύει αυτή η περίεργη ντροπή που νιώθεις όταν γίνεσαι μάρτυρας της μεγάλης προσπάθειας που καταβάλλουν κάποιοι συμπολίτες να κάνουν κάτι που δεν μπορούν.

 

Πρώτα ήταν εκείνη η καμπάνια με τους συμπολίτες που κοιτώντας μας στα μάτια μάς διαβεβαίωναν πως αυτοί είναι το Ποτάμι, μετά εκείνη η καμπάνια (που έμοιαζε πολύ με μια παλιότερη της wind) όπου συμπολίτες έλεγαν #θέλωτομακρυμουκαιτοκοντόμου και τώρα ήρθε η ώρα για το παραμύθι του Ποταμιού.

 

Τη λέξη «παραμύθι» δεν την χρησιμοποιώ ειρωνικά. Το σποτάκι ξεκινάει με τη φράση «Μια φορά κι έναν καιρό» και συνεχίζει με τον αφηγητή Σταύρο Θεοδωράκη να περιγράφει την μικρή ιστορία του κόμματός του. Ή, για να το πω πιο σωστά, τη μικρή ιστορία του κόμματος του σαν ένα παραμύθι χωρίς μεγάλη σχέση με την πραγματικότητα και ακόμα λιγότερη με την πολιτική, η οποία είναι εντελώς απούσα.

 

Είναι τόσο απούσα η πολιτική, που το σποτ-παραμύθι αρχίζει με τη δημιουργία του πολιτικού κόμματος-βάρκας «Το Ποτάμι» που αποδίδεται «στο μεράκι και τη σκληρή δουλειά» και τελειώνει με τον στόχο του που, σύμφωνα με τον αφηγητή-αρχηγό, είναι «το ταξίδι της αλήθειας» (μη ρωτάτε, δεν έχω ιδέα τι σημαίνει αυτό). Στο ενδιάμεσο του παραμυθιού μαθαίνουμε ότι το κόμμα «ξεπερνούσε εύκολα τις κακοκαιρίες» επειδή ήταν «γερό σκαρί» (στην πραγματικότητα η πρώτη κακοκαιρία είναι τώρα και μάλλον θα είναι και η τελευταία), ότι όσοι το εγκατέλειψαν το έκαναν επειδή «άκουσαν σινιάλα από μαούνες» (που στο βίντεο είναι κάποιο άλλο είδος πλοίου) ή επειδή φοβήθηκαν την κακοκαιρία (για την οποία προηγουμένως ο παραμυθάς Σταύρος μάς είχε πει πως η βάρκα του την ξεπερνούσε εύκολα) και πως τώρα «νέα πρόσωπα ορεξάτα και αποφασισμένα για το ταξίδι της αλήθειας» γεμίζουν ξανά τη βάρκα (είπαμε, είναι παραμύθι).


Αλλά να μην τα λέω εγώ. Δείτε τα μόνοι σας (και θαυμάστε το κείμενο σύμφωνα με το οποίο το κόμμα «Ποτάμι» συμβολίζεται με μια βάρκα που «μπήκε με ορμή στο ποτάμι», δηλαδή «το Ποτάμι στο ποτάμι»)

Καταλαβαίνω την αγωνία και τη στεναχώρια του Σταύρου του Θεοδωράκη που βλέπει το δημιούργημά του να βυθίζεται. Αλλά δεν καταλαβαίνω την άρνησή του να καταλάβει ή να παραδεχτεί τα δικά του λάθη, δεν καταλαβαίνω την επιμονή του να ρίχνει το φταίξιμο στις «μαούνες», τους δειλούς συνεργάτες και γενικά σε όλον τον κόσμο εκτός από τον εαυτό του και δεν καταλαβαίνω γιατί διαφημίζει το κόμμα του σαν να είναι μια απολιτίκ κοινωνική δράση μιας παρέας που πρωταρχικό σκοπό έχει να περάσει καλά.

 
Με λίγα λόγια, δεν μπορώ να καταλάβω γιατί ο Σταύρος ο Θεοδωράκης αρνείται να δει την πραγματικότητα και να καταλάβει πως...

ΠΟΤΑΜΙσιο ΣΟΥΡΓΕΛΟΞΕΦΤΙΛΑΡΑΔΙΚΟ: Το «Ποτάμι» γιατί κλαίγεται;

Του Σάκη Μουμτζή

 

Την Τετάρτη η Νομαρχιακή Οργάνωση Βορείου Τομέα Αττικής Β3 της Νέας Δημοκρατίας διοργάνωσε ανοικτή εκδήλωση με ομιλητές τον κ.Π.Τατσόπουλο κι εμένα. Συνεπώς, ήμουν αυτόπτης και αυτήκοος μάρτυρας των γεγονότων.

 

Παρόντες στην εκδήλωση ήταν οι κκ. Θ.Ρουσόπουλος, Πρ. Δούκας, Α. Μωραϊτάκης, ο δήμαρχος Φιλοθέης, ο δήμαρχος Σάμου, πολλοί υποψήφιοι δήμαρχοι και περίπου 120-140 άτομα που γέμισαν την αίθουσα του παλαιού δημαρχείου Φιλοθέης, παρά τις άθλιες καιρικές συνθήκες.

 

Ενώ είχαν αρχίσει οι ομιλίες, προσήλθε ο αντιπρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας Άδωνις Γεωργιάδης ο οποίος χαιρέτισε την εκδήλωση και μετά από λίγο αποχώρησε, λόγω υποχρεώσεων. Αργότερα ήρθε και ο κ.Γ.Ψαριανός. Δηλαδή, Γεωργιάδης και Ψαριανός δεν βρέθηκαν ούτε δευτερόλεπτο στην αίθουσα. Ούτε δευτερόλεπτο.
 

Στην συνέχεια, μετά το πέρας των δύο κεντρικών ομιλιών ο λόγος δόθηκε, ως είθισται, στους παρισταμένους. Έκαναν μια σύντομη τοποθέτηση οι κ.κ. Ρουσόπουλος και Ψαριανός και αρκετοί άλλοι φίλοι της Νέας Δημοκρατίας.

 

Την άλλη ημέρα η εφημερίδα «Δημοκρατία» κυκλοφόρησε με πρωτοσέλιδο τίτλο «ο Άδωνις έχρισε τον Ψαριανό». Καμία σχέση ο τίτλος με τα γεγονότα. Τα γεγονότα σας τα παρουσίασα επακριβώς.

 

Άλλωστε, τους υποψηφίους βουλευτές τους επιλέγει ο αρχηγός του κόμματος, όπως έπραξε με τους κκ. Πανούτσο και Τατσόπουλο. Αλλά και επί της ουσίας, γιατί ο κ.Ψαριανός να μην συνεργασθεί με την Νέα Δημοκρατία;

 

Γιατί αυτή η μόνιμη γκρίνια;

 

Η Νέα Δημοκρατία είναι ένα μεγάλο, μαζικό κόμμα στο οποίο έχει θέση όποιος ασπάζεται τις γενικές της αρχές και, σήμερα, όποιος θέτει ως προτεραιότητα την ήττα του ΣΥΡΙΖΑ στις επερχόμενες εκλογές. Σε αυτό το πανδημοκρατικό προσκλητήριο είναι όλοι ευπρόσδεκτοι στην Νέα Δημοκρατία.

 

Ας το εμπεδώσουν κάποιοι, η Νέα Δημοκρατία έχει ιδρυτή, δεν έχει ιδιοκτήτες. Τελεία, παύλα.

 

Το πρωτοσέλιδο της «Δημοκρατίας» το υιοθέτησε το «Ποτάμι», αποδίδοντας την πολιτική του εξαφάνιση στον Άδωνι Γεωργιάδη.

 

Το «Ποτάμι» βρίσκεται εδώ και λίγες ημέρες σε καθεστώς μόνιμης κλάψας. Κλαίει ο Καμμένος, κλαίει και ο Θεοδωράκης. Και ο Καμμένος έχει κάθε λόγο να κλαψουρίζει. Έχασε τα μεγαλεία του. Και όχι μόνον αυτό αποδείχτηκε πως τα πυρά του ήταν άσφαιρα. Ακόμα ηχούν στ΄αυτιά μας οι λεονταρισμοί του πως ο Τσίπρας δεν θα κάνει παρέλαση.

 

Ο Στ. Θεοδωράκης όμως γιατί σκούζει; 

Ποιος του έφταιξε που έμεινε χωρίς κόμμα;

 Είναι γνωστή από τις Φυσικές Επιστήμες η ύπαρξη κεντρομόλων και κεντρόφυγων δυνάμεων. Όταν υπάρχει ένας ισχυρός πόλος στο κέντρο ενός συστήματος ελκύει ό,τι κινείται προς αυτόν. Όταν οι ισχυροί πόλοι βρίσκονται εκτός του κέντρου, τότε με την δράση τους το αποδυναμώνουν, μέχρις εξαφανίσεως.

 

Προφανώς, το «Ποτάμι» για λόγους που έχουν επαρκώς αναπτυχθεί, υφίσταται την δράση των κεντρόφυγων δυνάμεων. Οι δύο πόλοι της πολιτικής μας το συνέθλιψαν. Αυτή είναι η πραγματικότητα. Κανένας Άδωνις δεν ευθύνεται για το σημερινό χάλι του «Ποταμιού».

 

Εξάλλου οι κλάψες και τα παραπονάκια δεν έχουν θέση στην πολιτική. 

 Ο Στ. Θεοδωράκης μου θυμίζει...

ΣυριζοΠΟΤΑΜΙσιων σουργελοξεφτιλαράδων κωμωδία

ΣΥΡΙΖΟΠΟΤΑΜΙΣΙΟ ΣΟΥΡΓΕΛΟΞΕΦΤΙΛΑΡΑΔΙΚΟ: Ο απολαυστικός εξευτελισμός του συντρόφου Δανέλλη (Ελπίζω ο γενναιόδωρος Αλέκσης να χαρίσει μια υπουργική καρεκλίτσα)

Του ΜΑΝΟΥ ΒΟΥΛΑΡΙΝΟΥ
 

Δεν ξέρω γιατί οι άνθρωποι που, είτε από ιδιοτέλεια, είτε από περιορισμένη δυνατότητα ορθής κρίσης, αλλάζουν συχνά κόμματα και απόψεις, επιμένουν να χρησιμοποιούν τα μέσα της κοινωνικής της δικτύωσης προκειμένου να διατυπώνουν δεσμεύσεις τις οποίες δεν έχουν τη δυνατότητα, το κουράγιο ή το ήθος να τηρήσουν. 

Στις περιπτώσεις που οι πήδοι από κόμμα σε κόμμα οφείλονται στην περιορισμένη δυνατότητα ορθής κρισης, στη βλακεία δηλαδή, η απάντηση είναι προφανής. Ένας βλαξ δεν μπορεί εύκολα να προστατεύσει τον εαυτό του και αναπόφευκτα εκτίθεται. 

Στην περίπτωση της ιδιοτέλειας υπάρχει πάντα το ενδεχόμενο της βλακείας (υπάρχουν πολλοί ιδιοτελείς βλάκες, όπως και ευφυείς ανιδιοτελείς) αλλά υπάρχει και η περίπτωση απλώς να καταλαβαίνουν ότι το ηθικό ή πνευματικό επίπεδο των ανθρώπων στους οποίους απευθύνονται (των ψηφοφόρων τους δηλαδή) δεν είναι ιδιαιτέρως υψηλό και δεν αφήνει λεπτομέρειες, όπως η αναξιοπιστία, να τους επηρεάσουν.

 

Δεν ξέρω σε ποια από τις παραπάνω περιπτώσεις ανήκει ο σύντροφος Δανέλλης, αλλά ξέρω πως είναι ένας πολιτικός ο οποίος από το 1996 μέχρι το 2000 ήταν βουλευτής του Συνασπισμού, από το 2009 μέχρι το 2014 ευρωβουλευτής του ΠΑΣΟΚ και από το 2015 μέχρι χτες βουλευτής του Ποταμιού. Ως εκ τούτου θα έπρεπε να είναι λίγο πιο προσεκτικός με τις αναρτήσεις του σε φέισμπουκ και τουίτερ. Από την άλλη, αν ήταν λίγο πιο προσεκτικός, θα μας στερούσε την ευκαιρία να διασκεδάσουμε με τον αυτοεξευτελισμό στον οποίο υποβάλει τον εαυτό του.

 

Αντιλαμβάνομαι ότι μερικοί παραπάνω μήνες βουλευτικής εξουσίας και αποζημίωσης δεν είναι μικρή υπόθεση, αλλά δεν ξέρω αν η εξουσία και τα χρήματα μπορεί να είναι ικανοποιητική αποζημίωση για έναν άνθρωπο που έσπευσε να στηρίξει την κυβέρνηση του Αλέκση και του Πάνου (φυσικά και είναι ακόμα και τώρα κυβέρνηση του Πάνου, βουλευτές του τη στηρίζουν) ενώ, όχι πολύ παλιά, έγραφε αυτό:

και αυτό:
 

Εννοείται πως ο Δανέλλης δεν είναι ο μόνος βουλευτής που εξευτελίζεται για χάρη του Αλέκση και της εξουσίας. 

 Η Παπακώστα όμως (η οποία ως καραμανλική είναι έτσι κι αλλιώς πιο κοντά στον ΣΥΡΙΖΑ παρά στη ΝΔ) που περιέγραφε τον Τσίπρα ως «θλιβερό» και «αμοραλιστή», αντάλλαξε τον εξευτελισμό με υπουργική θέση. 

Η Κουντουρά και ο Κόκκαλης, που παρίσταναν ότι έβγαζαν σπυράκια με τον όρο «Μακεδονία», το ίδιο. 

Ελπίζω ο γενναιόδωρος Αλέκσης να χαρίσει μια υπουργική καρεκλίτσα στον σύντροφο Δανέλλη και να μην τον αφήσει απλώς και μόνο με τη βουλευτική έδρα. 

Από την άλλη...

ΣΥΡΖΙΖΟΠΟΤΑΜΙΣΙΟ ΣΟΥΡΓΕΛΟΞΕΦΤΙΛΑΡΑΔΙΚΟ: It’s better than Ellis (Δανέλλης)

Γράφει το EMO.GR

Ο Δανέλλης μας ενημέρωσε  πως ο Δανέλλης αποθεώθηκε στο Μέγαρο Μουσικής.

 

Όπως πρέπει: σε τρίτο πρόσωπο, παίρνοντας απόσταση από τα τεκταινόμενα, σχολιάζοντας αντικειμενικά την επικαιρότητα

 

Στηρίζει εννοείται την Κυβέρνηση Τσίπρα: πως και γιατί βγήκε σήμερα η φήμη πως το ξανασκέφτεται, είναι απορίας άξιον.

 

Ίσως και των κλικς.

 

Και γιατί να μην τη στηρίξει;

 

Να πάει ιη χώρα σε εκλογές και αυτός μαζί με πολλούς ακόμη να πρέπει να μπουν στην “πολιτική καραντίνα της νήσου Έλλις”, μέχρι να ξαναείναι συμβατοί με τη συγκυρία;

 

Υπάρχει πλήρης συνείδηση της μοναδικότητας των στιγμών, του αξιώματος του βουλευτή που πολλοί θα χάσουν , όποτε κι αν γίνουν οι εκλογές.

 

Έχουν κάποιο λόγο να επισπεύσουν τη διαδικασία;

 

Βάσει των δημοσκοπήσεων που αφήνουν έξω από την επόμενη Βουλή τόσο το Ποτάμι όσο και τους ΑνΕλ, ο ΣΥΡΙΖΑ δείχνει το ασφαλές καταφύγιο, ειδικά όσον αφορά το Ψηφοδέλτιο Επικρατείας του.

 

Γιατί ...

ΠΟΤΑΜΙΣΙΩΝ ΣΟΥΡΓΕΛΑΡΑΔΩΝ ΚΩΜΩΔΙΑ: Το Ποτάμι στέρεψε

Γράφει ο Άλκης ο Στερεμένος
 

🔽 To Ποτάμι θα κινηθεί αυτόνομα.

🔽 Όχι, τελικά το ποτάμι θα ενταχθεί στο ΚΙΝΑΛ, θα κατέβω για υποψήφιος αρχηγός και θα ενώσουμε τις κοινοβουλευτικές μας ομάδας.

🔽 Έχασα, ρε γ@μwτο! Τώρα δεν ξέρω τι θα κάνω ... Θα μαδήσω μαργαρίτα ...

🔽 Λοιπόν, θα φύγω από το ΚΙΝΑΛ. Δεν πάει άλλο! Είμαι, άλλωστε, και υπέρ της Συνθήκης των Πρεσπών. Αυτοί είναι κατά.

🔽 Περίεργα πράγματα, ρε παιδί μου, λέει αυτός ο Ζάεφ. Μπορεί να μη την ψηφίσω τη Συμφωνία των Πρεσπών!

🔽 Το ξανασκεφτήκαμε και για να στηρίξουμε τη Συμφωνία των Πρεσπών, θέλουμε πρώτα ψηφοφορία για εμπιστοσύνη στην κυβέρνηση και προκήρυξη εκλογών.

🔽 Ναι, αυτό λένε οι περισσότεροι βουλευτές, αλλά εγώ δεν ξέρω τι θα κάνω! Το σκέφτομαι ακόμη ... Τι; Εγώ είμαι ο αρχηγός; Ναι, ρε παιδί μου, όντως, και πρέπει να αποφασίσω και να χαράξω γραμμή, ε;

🔽 Ακούστε να δείτε, το Ποτάμι δεν θα δώσει ψήφο εμπιστοσύνης, αλλά θα στηρίξει τη Συμφωνία των Πρεσπών.

🔽 Αν, όμως, ο Δανέλλης δώσει ψήφο εμπιστοσύνης, θα σκεφθώ αν θα ψηφίσω για τη Συμφωνία των Πρεσπών. Πώς συνδέονται αυτά τα δύο; Δεν ξέρω! Έτσι μου ήρθε τώρα!

🔽 Λοιπόν, Δανέλλη, αν δώσεις ψήφο εμπιστοσύνης, σε διαγράφω και μπορεί (μπορεί λέω) να μη ψηφίσω τη Συμφωνία των Πρεσπών.

🔽 Μήπως να μη τον διαγράψω, ρε παιδιά;! Είναι καλό παιδί. Εντάξει, κάνει του κεφαλιού του, αλλά δεν πειράζει ...

🔽 Ο Αμυράς και ο Ψαριανός, λένε ότι, αν δεν τον διαγράψω, θα φύγουν αυτοί, οπότε μένω χωρίς κοινοβουλευτική ομάδα. Δεν γίνεται αυτό! Θα τον διαγράψω!

🔽 Ωραία, τον διέγραψα. Τώρα τι θα κάνω με τη Συμφωνία των Πρεσπών; Δημόσια, λέω ότι το ξανασκέφτομαι. Αλλά, τώρα μεταξύ μας, όλοι ξέρουμε ότι τελικά θα την υπερψηφίσω. Και εσείς το ξέρατε ήδη, ε; Έτσι δεν είναι;

Είναι και επίσημο πλέον. Ο Θεοδωράκης είναι ένας "κλόουν", ένας κλόουν που...

ΠΟΤΑΜΙσιο ΣΟΥΡΓΕΛΑΡΑΔΙΚΟ: Η κόμη του Γραμματικάκη

Του ΤΑΚΗ ΘΕΟΔΩΡΟΠΟΥΛΟΥ


Καθηγητής πανεπιστημίου, συγγραφέας έργων εκλαϊκευμένης επιστήμης με εμπορική επιτυχία, όπως «Η κόμη της Βερενίκης», ο Γιώργος Γραμματικάκης είναι και ευρωβουλευτής του Ποταμιού. 


Στο συνέδριο αναφέρθηκε στις «ανολοκλήρωτες επιτυχίες» του ΣΥΡΙΖΑ. 


Δεν θα σταθώ στον σολοικισμό. Μια επιτυχία είτε είναι ολοκληρωμένη είτε δεν είναι. Μια «ανολοκλήρωτη επιτυχία» υπάγεται στην αρμοδιότητα της φαντασίας. Στη χειρότερη περίπτωση, αποτελεί ευχή. Θα μου πείτε, μιλάμε για «ανολοκλήρωτους έρωτες», οι οποίοι μπορεί να είναι έρωτες, όμως ως ανολοκλήρωτοι δεν είναι επιτυχημένοι. Δεν ήμουν παρών και δεν ξέρω αν ο κ. καθηγητής και ευρωβουλευτής απαρίθμησε τις ανολοκλήρωτες επιτυχίες του ΣΥΡΙΖΑ στις οποίες αναφέρθηκε. Δεν νομίζω όμως ότι ενδιαφέρει. Ενδιαφέρει όμως ότι ο κ. Γραμματικάκης απευθύνθηκε στους συνέδρους του Ποταμιού καλώντας τους να βοηθήσουν τον ΣΥΡΙΖΑ να ολοκληρώσει τις επιτυχίες του οι οποίες μένουν ανολοκλήρωτες.


Το πρόβλημα δεν είναι ούτε πολιτικό ούτε ιδεολογικό. Το πρόβλημα είναι ψυχολογικό και γι’ αυτό η λύση του είναι δύσκολη.  


Ο κομφορμισμός είναι μια κλίση της ανθρώπινης ψυχής. Ο Ρόδης Ρούφος τον έγραφε «συμμορφισμό», λέξη της ελληνικής που δεν έχει καθιερωθεί, αν και περιγράφει το φαινόμενο κυριολεκτικά. Και μάλλον γι’ αυτό παραμένει σε αχρηστία. Ας μη γελιόμαστε. Η Αριστερά μάς κάθισε στον σβέρκο, αξιοποιώντας έναν κομφορμισμό που είχε εγκατασταθεί στη συλλογική μας νοοτροπία. Οποιος δεν είναι αριστερός είναι φασίστας, όποιος είναι συντηρητικός είναι φασίστας, όποιος είναι φιλελεύθερος είναι φασίστας. 


Και γιατί είναι φασίστες όλοι αυτοί; 


 Μα γιατί δεν είναι κομφορμιστές, γιατί δεν συμμορφώνονται με το «κοινό αίσθημα», το οποίο εκπροσωπεί το καλό. Αρα ό,τι στέκει απέναντί του είναι το κακό. Ο κομφορμιστής πάντα ηθικολογεί, βλέπε το έργο του Μοράβια που το έκανε ταινία ο Μπερτολούτσι.


Ευτυχώς για εμάς και δυστυχώς για τον κ. Γραμματικάκη ο χρόνος δεν μένει στάσιμος, το γνωρίζει ο ίδιος ως φυσικός. Η Ελλάδα του 2018, έχοντας υποστεί την τυραννία του αριστερού κομφορμισμού, αναζητεί τρόπους διαφυγής. Και γι’ αυτό το Ποτάμι...

ΠΟΤΑΜΙΣΙΟ ΠΑΣΟΚοΝουΔοΣΟΥΡΓΕΛΑΡΑΔΙΚΟ: ΔΗΣΥ και Ποτάμι ξανά πολιτικοί βαστάζοι του ΣΥΡΙΖΑ

Του Γιάννη Σιδέρη

Τις ημέρες που η κυβέρνηση ξεπουλάει τη ΔΕΗ με όρους πλέον απεχθείς από εκείνους των προηγούμενων «γερμανοτσολιάδων», χρειαζόταν ένα ριζοσπαστικό αντιστάθμισμα, και το εντόπισε στην αναδοχή παιδιών από ομόφυλα ζευγάρια.

Δεν είναι πρώτη φορά. Με το που έσκυψε το… περήφανο αντιμνημονιακό κεφάλι της στους «τοκογλύφους» δανειστές, αναζήτησε σανίδα σωτηρίας στο Σύμφωνο Συμβίωσης.  

ΔHΣY, Ποτάμι και Ένωση Κεντρώων το ψήφισαν ασμένως, ενώ χείραν βοηθείας έδωσαν και βουλευτές της ΝΔ.

Δεν είχαν κατανοήσει ότι η θεσμοθέτηση του Συμφώνου ήταν ένα ακόμη εξάρτημα στην πολιτική εργαλειοθήκη του ΣΥΡΙΖΑ. Το ίδιο και η αναγνώριση της ταυτότητας φύλου.  

ΔΗΣΥ και Ποτάμι συνέτρεξαν το ριζοσπαστικό νομοσχέδιο του ΣΥΡΙΖΑ, αλλά ο πρωθυπουργός με συνέντευξή του σε ειδικού προσανατολισμού περιοδικό, αγνώμων και επιθετικός, κράτησε «όλο το χαρτί» για το κόμμα του. Επιτέθηκε σε αυτούς «που δεν το είχαν ψηφίσει τόσα χρόνια» και δεν έδειξε ελάχιστη μεγαθυμία να αναγνωρίσει ότι «αυτοί» το ψήφισαν τώρα μαζί του.

Και βέβαια η καλόβολη στάση της αντιπολίτευσης συνεχίστηκε και στο θέμα της ανέγερσης του τζαμιού. Υπερψήφισαν η ΝΔ, το Ποτάμι, το ΚΚΕ και το ΠΑΣΟΚ. Πέραν της ΧΑ δεν ψήφισαν και οι συγκυβερνήτες ΑΝΕΛ! Αλλά η κυβέρνηση ενέταξε «περήφανα» το νομοσχέδιο στον απολογισμό του κυβερνητικού της έργου, ερήμην φυσικά της συνδρομής της αντιπολίτευσης!

Όπερ, εκείνα τα νομοσχέδια που έχουν την σφραγίδα μιας ριζοσπαστικής κοινωνικής θεώρησης και για τα οποία καυχάται ο ΣΥΡΙΖΑ, τα πέρασε με την συνδρομή μέρους ή του συνόλου της αντιπολίτευσης, η οποία συναίνεσε στο όνομα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, απόντων των συγκυβερνητών ΑΝΕΛ!

Τώρα Ποτάμι και ΔΗΣΥ ετοιμάζουν το νέο θυσιαστικό αυτοχειριασμό τους στον κυβερνητικό βωμό, όντας αποφασισμένοι να ψηφίσουν την αναδοχή των παιδιών από ομόφυλα ζευγάρια.  

Έτσι ως θύματα διακατεχόμενα από το Σύνδρομο της Στοκχόλμης, προσφέρουν στην κυβέρνηση οδό διαφυγής: Τη στιγμή που θρυμματίζεται το δήθεν αρραγές της πρόσωπο και φουντώνει η εσωτερική διαμάχη μεταξύ των βουλευτών (να πάνε στα κόμματά τους, όπως έγραψε κάποιος βουλευτής). Τη στιγμή που αναδεικνύεται ο κοινωνικός συντηρητισμός τμήματος της Κοινοβουλευτικής της Ομάδας και των συγκυβερνητών της. Την στιγμή επίσης που κάποιοι αρνούνται την ψήφο, με σκοπό να υπακούσουν στην εκκλησία, η οποία θα τους ανταμείψει με πλούσια ελέη σε - εκλογικούς – σταυρούς. Την στιγμή  που έχει αποτύχει σε όλα και χρειάζεται απεγνωσμένα ένα ριζοσπαστικό ρετούς στο φθαρμένο προφίλ της, τρέχουν ΠΑΣΟΚ και Ποτάμι με τα ψιμύθια στο χέρι!

Ήδη προϊδέασε χθες η κα Εύη Χριστοφιλοπούλου του ΠΑΣΟΚ λέγοντας ότι το Σύμφωνο Συμβίωσης είναι θεσμικά κατοχυρωμένο και αφορά και ομόφυλα ζευγάρια. Διερωτήθη δε αν δεν θα κατέπιπτε και στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο οποιαδήποτε εξαίρεση με βάση το φύλο. Ο δε Σπύρος Λυκούδης από το Ποτάμι, δήλωσε ότι ο νομοθέτης πρέπει να παρεμβαίνει με την αίσθηση της ανάγκης και να προωθεί την κοινωνία. Διαβεβαίωσε ότι η  θέση του Ποταμιού θα είναι θετική!

Το πρόβλημα φυσικά δεν είναι αυτό καθ’ εαυτό το νομοσχέδιο. Το ερώτημα είναι...

ΠΑΣΟΚ-ο-ΠΟΤΑΜοΣΟΥΡΓΕΛΑΡΑΔΙΚΟ: Οι 151 γυναίκες του Σταύρου

Του ΤΑΚΗ ΘΕΟΔΩΡΟΠΟΥΛΟΥ

Η Φώφη Γεννηματά μου θυμίζει μαθήτρια που ετοιμάζεται να περάσει Πανελλαδικές. Καλή μαθήτρια, οφείλω να πω. Εχει αποστηθίσει τα θέματα SOS που της υπέδειξε ο φροντιστής της και, όταν έρθει η ώρα της προφορικής εξέτασης, αισθάνεται τέτοια αυτοπεποίθηση, που δεν μπορεί να την κρύψει. 


Γιατί φωνάζει τόσο πολύ όταν βγάζει λόγους;  


Νόμιζα ότι προσπαθεί να πείσει τον εαυτό της για αυτά που λέει. Προχθές όμως στο ΣΕΦ, ακούγοντάς την κατάλαβα ότι ισχύει το ακριβώς αντίθετο. Της αρέσουν τόσο πολύ αυτά που λέει και είναι τόσο ευχαριστημένη που τα λέει, ώστε να μην μπορεί να συγκρατήσει τον τόνο της φωνής της. Το νιώθεις ότι η ψυχή της ανατριχιάζει από συγκίνηση όταν η ίδια φωνάζει ότι θα κρατήσει ίσες αποστάσεις και από τη Ν.Δ. και από τον ΣΥΡΙΖΑ. Ας φροντίσει να επαναπατρίσει όσους το έβαλαν στα πόδια πριν από τρία χρόνια και μας έφεραν τον Τσίπρα και για τις υπόλοιπες αποστάσεις ας φωνάζει όσο θέλει.


Εκθεση ιδεών: «Τι είναι και τι θέλει η Κεντροαριστερά». Η κυρία Γεννηματά αρίστευσε. Τι ανάπτυξη θα φέρει, τι φροντίδα της νεολαίας, τι «προοδευτική και λαϊκή προοπτική» μάς έδειξε – συγκεκριμένη, παρακαλώ. Τέλος, υποσχέθηκε προάσπιση των ατομικών ελευθεριών και εξάλειψη κάθε είδους διακρίσεων. Αν προσπαθήσεις να τα μεταφράσεις αυτά τα τελευταία στον πραγματικό κόσμο, το συμπέρασμα βγαίνει αβίαστα: προάσπιση των ατομικών ελευθεριών σημαίνει μείωση της τυραννίας του Δημοσίου. Γιατί να μην εμπιστευθείς περισσότερο τη Ν.Δ. για τη μείωση του Δημοσίου; Εξάλειψη κάθε είδους διακρίσεων; Ο ΣΥΡΙΖΑ το κάνει καλύτερα. Δεν κάνει διακρίσεις ούτε απέναντι στους μπαχαλάκηδες των Εξαρχείων. Τι κάνεις τότε για να κρατήσεις τις αποστάσεις; Ομιλείς την πασοκικήν, τη γλώσσα του γενικόλογου περίπου.


Και βέβαια σε πασοκικόν περιβάλλον δεν μπορεί να μην προκύψει το μεγάλο εθνικό θέμα της ισότητος των δύο φύλων. Κάποτε πρέπει να τελειώνουμε και μ’ αυτό μπας και πάμε παρακάτω. Φεμινίστριες, γρηγορείτε μη σας πετύχει σαν τις μωρές παρθένες ο Σταύρος. Αμαζόνες σάς θέλω. 


Διότι ο φίλος Σταύρος...

"Επίγειου ΚεντροΑριστερού πόλου κωμωδία"

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΤΣΑΡΛΑΤΑΝΟΠΛΗΚΤΗ ΜΠΑΝΑΝΙΑ: Χωρισμός-βόμβα! Πασίγνωστο ζευγάρι της Κεντροαριστεράς δεν είναι πια μαζί

Toυ ΝΙΚΟΥ ΖΑΧΑΡΙΑΔΗ

Τον τελευταίο καιρό έδειχναν αχώριστοι. Μάλιστα ο ένας είχε γνωρίσει εδώ και καιρό τα στελέχη του άλλου και όλοι έκαναν λόγο για μία σχέση με μέλλον. Ομως όπως φαίνεται τα μικροκαβγαδάκια που είχαν αρχίσει να πυκνώνουν τελευταία δεν ήταν τελικά τόσο ασήμαντα.

Σύμφωνα με δημοσιεύματα της Κεντροαριστεράς το ζευγάρι αποφάσισε από κοινού να δώσει τέλος στη σχέση του. Μια σχέση που είχε απασχολήσει για πολύ καιρό τις πολιτικές στήλες της πόλης. Ο γοητευτικός αρχηγός του Ποταμιού και η εξωστρεφής πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ δεν παρέλειπαν να ανεβάζουν κοινές τους φωτογραφίες με χαρούμενες στιγμές στα φωτογραφικά πρακτορεία.

Οι δυο τους είχαν συναντηθεί για πρώτη φορά σε μια εκδήλωση για το μέλλον της Κεντροαριστεράς και από τότε έγιναν σχεδόν αχώριστοι. Μετά από μια περίοδο έντονου πολιτικού φλερτ αποφάσισαν να αποκαλύψουν τη σχέση τους και γρήγορα αναδείχθηκαν σε ένα από τα πιο hot ζευγάρια της πόλης που απασχολούσε συχνά τα μέσα ενημέρωσης.

Τα άλλοτε χαριτωμένα καβγαδάκια τους είχαν πλέον τόση ένταση που κατέληξαν σε διαπληκτισμούς και φωνές. Ασυμφωνία χαρακτήρων ή μήπως η παρουσία τρίτου προσώπου;  

Το πρώτο τονίζουν φίλοι από το στενό περιβάλλον του πρώην δημοσιογράφου!
 

Μάλιστα, η Φώφη έσβησε όλες τις κοινές τους φωτογραφίες από το προσωπικό της προφίλ στο Instagram.

Πηγή από το περιβάλλον του πρώην ζευγαριού αναφέρει: «Ηταν φιλικός χωρισμός». 

 Πάντως τώρα όπως όλα δείχνουν αναμένεται να ξεκινήσουν μαραθώνιες συζητήσεις ανάμεσα στα στελέχη τους για το ποιος από τους δύο θα αναλάβει την επιμέλεια των δεκάδων επιτροπών που σχηματίστηκαν κατά τη διάρκεια της σχέσης τους.

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΤΣΑΡΛΑΤΑΝΟΠΛΗΚΤΗ ΜΠΑΝΑΝΙΑ: Ας περιμένουν οι μπαξέδες

Γράφει η Δέσποινα Κονταράκη

 

Οσοι δεν ασχολούνται με τον θαυμαστό κόσμο του Facebook, πολύ πιθανόν να μη γνωρίζουν το γκρουπάκι «Depressed Pasok», που μέσα από χιουμοριστικές και αριστοτεχνικά καυστικές αναρτήσεις, περιγράφει τον μαρασμό και την απελπισία των πράσινων νοσταλγών. Για αυτό άλλωστε δηλώνει και «μελαγχολικό». Καταθλιπτικό θα λέγαμε. 

Αυτή η ομάδα, λοιπόν, στις 3 Σεπτεμβρίου, με εμφανώς ειρωνική διάθεση έγραψε: «Κατάμεστοι οι μπαξέδες σήμερα. Ερχόμαστε».  

Μάλλον οι μπαξέδες, όπως και οι νοσταλγοί του ΠΑΣΟΚ, θα πρέπει να περιμένουν πολύ ακόμα.

Είναι αρκετός καιρός τώρα που η υπόθεση συνεργασίας μεταξύ Δημοκρατικής Συμπαράταξης και Ποταμιού σέρνεται χωρίς να προχωράει. Προχθες, μάλιστα, είχαμε ένα ακόμα «ρήγμα», που κατά πόσον θα γίνει σχίσμα, θα το δούμε. 

Είναι πάντως πραγματικά θλιβερό να βλέπεις τα απομεινάρια του πάλαι ποτέ παντοδύναμου ΠΑΣΟΚ, που κυβέρνησε τη χώρα επί δεκαετίες, να προσπαθεί να βρει αυτό που έχασε χωρίς να ξέρει πραγματικά τι ψάχνει. Μια καινούργια πολιτική ταυτότητα; Ή μήπως ένα παλιό κεκτημένο στον κεντρώο χώρο με νέους συντρόφους;  

Και με τους παλιούς; Αυτούς που σήμερα βρίσκονται στο άρμα του ΣΥΡΙΖΑ ή απλά πήγαν σπίτια τους; Τους θέλει ή τους αποκηρύσσει τη μία εβδομάδα και τους πλησιάζει την επόμενη;

Το σίγουρο είναι ότι...

ΤΟΥΡΚΙΑ, ΘΡΑΚΗ και ΕΛΛΗΝΟΦΩΝΗ ΝΕΟΟΘΩΜΑΝΙΚΗ ΜΠΑΝΑΝΙΑ: To σχέδιο των τούρκων πρακτόρων στη Θράκοι και οι ελληνόφωνοι πατριδοκτόνονοι - Ετσι η Ελλάδα σε λίγα χρόνια θα είναι ένα πολυεθνικό μπουρδέλο

Toυ ΣΑΒΒΑ ΚΑΛΕΝΤΕΡΙΔΗ

Στις προηγούμενες εκλογές έγινε κάτι που δεν έχει συζητηθεί αρκετά, σε σχέση πάντα με το μέγεθος και την αξία του. Στη Ροδόπη, δύο κόμματα, ο ΣΥΡΙΖΑ και το Ποτάμι, έβαλαν σε εκλόγιμες θέσεις μόνο μουσουλμάνους.  

Τι σημαίνει αυτό; 

Οτι οι χριστιανοί ή οι μη μουσουλμάνοι Ελληνες ψηφοφόροι του συγκεκριμένου νομού, όταν ψήφισαν αυτά τα δύο κόμματα, γνώριζαν ότι στέλνουν στη Βουλή ως αντιπρόσωπό τους μουσουλμάνο βουλευτή!

Οφείλω να ομολογήσω ότι τέτοια αθλιότητα από πλευρά των κομμάτων και των κομματικών μηχανισμών την περίμενα, αλλά τέτοια αφέλεια ή ενσυνείδητη προδοτική ψήφο από Ελληνες μη μουσουλμάνους δεν την περίμενα. Μια ψήφο που έστειλε τρεις μουσουλμάνους βουλευτές στη Βουλή των Ελλήνων και κανέναν χριστιανό!

Σε καμία περίπτωση δεν θέλω να βάλω σε ένα τσουβάλι και τους τρεις εκλεγέντες μουσουλμάνους βουλευτές της Ροδόπης. Σύμφωνα με όσα γνωρίζω, ένας εξ αυτών είναι πραγματικός δημοκράτης και επηρεάζεται λίγο ή ελάχιστα από το τουρκικό προξενείο ή από άλλα κέντρα εξουσίας που εδρεύουν στην Τουρκία.
 

Ομως, σε κάθε περίπτωση, αυτό που συνέβη στη Ροδόπη είναι ενδεικτικό της κατάστασης όπου έχει φθάσει η Ελλάδα. Δύο κόμματα κάνουν προδοτικές επιλογές, τις οποίες ακολουθούν και εγκρίνουν με την ψήφο τους οι ψηφοφόροι τους.
 

Ομως οι προδοτικές συμπεριφορές δεν σταματούν εδώ.
Πληροφορούμεθα ότι το DEB, που έχει ιδρυθεί στη Θράκη και ακολουθεί τα βήματα ενός πουλημένου πράκτορα της Αγκυρας, ο οποίος δεν εξυπηρετούσε τα συμφέροντα της μουσουλμανικής μειονότητας αλλά τα συμφέροντα του τουρκικού κράτους, του Αχμέτ Σαδίκ, οργανώνεται σε όλη την Ελλάδα, με στόχο την εκλογική κάθοδο με συνδυασμούς σε ολόκληρη τη χώρα.
 

Για όσους αναρωτιούνται πώς είναι δυνατόν να συμβεί κάτι τέτοιο, τους πληροφορούμε ότι:  

Tο κόμμα αυτό και ο γιος Σαδίκ διακινούν αστείρευτα χρήματα του τουρκικού κράτους, με τα οποία επεκτείνουν την επιρροή της Αγκυρας σε χώρους και περιοχές πέραν της μουσουλμανικής μειονότητας και της Θράκης.

Στόχος του κόμματος αυτού είναι οι σλαβόφωνοι και βλαχόφωνοι διάφορων νομών της Μακεδονίας, ομάδες αναρχικών και αντιεθνικιστών, που μισούν οτιδήποτε είναι ελληνικό, και φυσικά οι μουσουλμάνοι και οι αλλοδαποί που αποκτούν σταδιακά κατά χιλιάδες ελληνική υπηκοότητα.

Η αβελτηρία της κυρίας Τασίας, του κ. Τσίπρα και του ΣΥΡΙΖΑ στο θέμα της προστασίας των ελληνικών συνόρων απέναντι στην εισβολή εκατοντάδων χιλιάδων αλλοδαπών στο ελληνικό έδαφος έχει δημιουργήσει ένα σοβαρότατο θέμα στην πατρίδα μας, το οποίο μπορεί να εξελιχθεί σε ατομικής ισχύος βόμβα στα θεμέλια του κράτους και του έθνους.
 

Με βάση τον ρυθμό εισβολής αλλοδαπών στην πατρίδα μας, είναι μαθηματικώς βέβαιο ότι σε λίγα χρόνια -και όχι δεκαετίες- η Ελλάδα θα είναι μια χώρα αλλοιωμένη εθνοφυλετικά και δογματικά, μια χώρα πολυεθνική, με μεγάλη μουσουλμανική κοινότητα.

Πάνω σε αυτήν την προοπτική δουλεύουν οι πράκτορες της Αγκυρας στη Θράκη και όχι μόνο, αυτήν την προοπτική δεν μπόρεσαν ή δεν θέλησαν να δουν οι εθνοκτόνοι και πατριδοκτόνοι των ΣΥΡΙΖΑ/ΑΝ.ΕΛ. που μας κυβερνούν.
 

Μακάρι όσα αναφέρονται στο άρθρο αυτό να αποδειχτεί ότι είναι υπερβολές, τις οποίες ευχαρίστως δέχομαι να φορτωθώ στην πλάτη μου, χαρακτηριζόμενος υπερβολικά ευαίσθητος ακόμα και ακραίος.
 

Ομως πραγματικά θα είμαι ευτυχής, αν το άρθρο αυτό αποτελέσει έναυσμα για εθνικό αναστοχασμό, κυρίως ανάμεσα στους πολίτες της Θράκης, χριστιανούς και μουσουλμάνους, ιδιαίτερα σε εκείνους που, χωρίς τη θέλησή τους, γίνονται εργαλεία της σοβινιστικής και ισλαμοφασιστικής πολιτικής της Αγκυρας.

Για τους δύσπιστους να αναφέρω ότι:

ΠΟΤΑΜΟΠΛΗΚΤΟ ΕΛΛΑΔΙΣΤΑΝ: «Εθνικισμός» η περιφορά του Επιταφίου σε μουσουλμανικό χωριό για τον ποταμίσιο σακιδιοφόρο επίδοξο λεβεντοσωτήρα !!!

Οσα απίθανα διαβάσετε εντός εισαγωγικών δεν εκστομίστηκαν από τον Ταγίπ Ερντογάν. Ούτε τα είπε ο Τούρκος πρόξενος στην Κομοτηνή ούτε κάποιος ψευδομουφτής ούτε ο Αχμέτ Νταβούτογλου. 

Είναι απόσπασμα από τη συνέντευξη (αναδημοσιεύτηκε στην κομματική ιστοσελίδα του Ποταμιού) του Σταύρου Θεοδωράκη στον Νίκο Χατζηνικολάου.

«Μαζεύτηκαν κάποιοι απόστρατοι αξιωματικοί, έστειλε ο κ. Καμμένος και μια μικρή δύναμη στρατιωτών του 4ου Σώματος, έστειλε και μια μπάντα, ένα τμήμα της μπάντας του 4ου Σώματος, και πήραν το επιτάφιο από την εκκλησία που είναι έξω από το μουσουλμανικό χωριό και για πρώτη φορά έκαναν μαζί με τον επιτάφιο την περιφορά σε όλο το μουσουλμανικό χωριό. Αντιλαμβάνεστε τι μπορεί να σημαίνει αυτό για τις ισορροπίες της περιοχής; [...] Ποια επίδειξη κάνεις, όταν Παρασκευή έχεις ένα ένοπλο τμήμα, έχεις μια στρατιωτική μπάντα και έχεις απόστρατους αξιωματικούς να κάνουν ουσιαστικά παρέλαση μέσα σε ένα μουσουλμανικό χωριό; Τι προσπαθείς να κάνεις; Προσπαθείς να ανάψεις ένα σπίρτο σε μια πυριτιδαποθήκη και αυτός είναι ο κίνδυνος».

Ο επικεφαλής του νεοπαγούς και πολιτικά νεφελώδους κόμματος θεωρεί πρόκληση και «εθνικισμό» την περιφορά του Επιταφίου σε μουσουλμανικό χωριό!
 

Αυτά τα επιχειρήματα οι Ελληνες της περιοχής, χριστιανοί και μουσουλμάνοι, που καταπιέζονται από τη δράση του προξενείου και των πρακτόρων της Αγκυρας, είχαν συνηθίσει να τα ακούν από όσους σχετίζονται άμεσα με την Τουρκία.  

Δυστυχώς, ο κ. Θεοδωράκης εξέπληξε τους πάντες, δυσάρεστα.

Επίσης, η οπτική του ολιγογράμματου αυτόκλητου «σωτήρα» της χώρας είναι εξαιρετικά επικίνδυνη για τον τόπο, μια και αν εφαρμοστεί, θα δημιουργήσει ακόμα περισσότερα γκέτο από τα ήδη υπάρχοντα.

Για παράδειγμα:

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΜΠΑΝΑΝΙΑ: Το Ποτάμι θέλει πολίτες χωρίς εθνική ταυτότητα - H λέξη "έθνος" ενοχλεί τον κομματικό στρατό του σακιδιοφόρου λεβεντοσωτήρα ...

Toυ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ΧΟΛΕΒΑ

Το Ποτάμι του Σταύρου Θεοδωράκη από την αρχή μού έδωσε την εντύπωση ότι προσπαθεί να συγκολλήσει ετερόκλητα στοιχεία, με κοινό παρονομαστή την άρνηση της εθνικής και θρησκευτικής ταυτότητάς μας. 

Πρώην αριστερόστροφοι ή δεξιόστροφοι, διεθνιστές και πολυπολιτισμικοί, θέλουν να κυβερνήσουν για να μας αποκόψουν ριζοσπαστικά από τις ρίζες μας. Χαρακτηριστική είναι η πρόταση του κ. Σταύρου Τσακυράκη, καθηγητή Συνταγματικού Δικαίου και υποψήφιου ευρωβουλευτή του Ποταμιού, με την οποία ζητεί -μεταξύ άλλων- τις ακόλουθες αλλαγές στο Σύνταγμα κατά την επικείμενη Αναθεώρηση.

Πρώτον. Να καταργηθεί το Προοίμιον, το οποίο επικαλείται το όνομα της Αγίας, Ομοουσίου και Αδιαιρέτου Τριάδος. 

Δεύτερον. Να καταργηθεί από το άρθρο 1, παρ. 3, η αναφορά στο έθνος. Η παράγραφος σήμερα έχει ως εξής: «Ολες οι εξουσίες πηγάζουν από τον λαό, υπάρχουν υπέρ αυτού και του έθνους και ασκούνται όπως ορίζει το Σύνταγμα». 

Τρίτον. Να καταργηθεί το άρθρο 3 του Συντάγματος περί της Ορθοδόξου Εκκλησίας ως επικρατούσης θρησκείας.

Δεν αμφισβητώ τη νομική κατάρτιση του κ. Τσακυράκη, επιτρέψτε μου όμως να αμφιβάλλω αν έχει μελετήσει και κατανοήσει την ιστορία αυτού του ταλαιπωρημένου λαού. 

Το Προοίμιο που επικαλείται την Αγία Τριάδα ετέθη από τους πρωτεργάτες της ελευθερίας μας, τους αγωνιστές του 1821, και επαναλαμβάνεται για να θυμίσει τα ιδανικά της Εθνεγερσίας. 

Οσο και αν δεν θέλουν να το δουν οι συνταγματολόγοι του θολού Ποταμιού, η Μεγάλη Ελληνική Επανάσταση είχε χαρακτήρα χριστιανικό και εθνικό. 

Ελάχιστα επηρεάστηκε από τον δυτικό Διαφωτισμό. Ας μην αντιγράφουμε, λοιπόν, ξένα πρότυπα. Η Γαλλική Επανάσταση ήταν εξέγερση του λαού εναντίον της Εκκλησίας του, της Ρωμαιοκαθολικής, η οποία είχε αποκτήσει φεουδαρχικό και απολυταρχικό χαρακτήρα. Αντιθέτως, οι Ελληνες ελευθερώθηκαν μαζί με την Εκκλησία, για την Εκκλησία, χάρις στην Εκκλησία, με τον Επίσκοπο και τον ιερέα δίπλα τους σε κάθε προσπάθεια.

Η Γ΄ Εθνοσυνέλευσις της Τροιζήνας (1827) βροντοφώναξε προς τους ελευθέρους λαούς: «Ο πόλεμός μας δεν είναι επιθετικός, είναι αμυντικός, είναι πόλεμος της Δικαιοσύνης κατά της Αδικίας, της Χριστιανικής Θρησκείας κατά του Κορανίου»! 

Η πολυσυζητημένη διάταξη περί της επικρατούσης θρησκείας υπάρχει σε όλα τα Συντάγματα από εκείνο του 1844 μέχρι το ισχύον του 1975/1986/2001 και εμφανίζεται για πρώτη φορά μαζί με τη διακήρυξη της ανεξιθρησκίας σε ένα νομοθετικό κείμενο του Αρείου Πάγου της Ανατολικής Χέρσου Ελλάδος, δηλαδή του επαναστατικού Κοινοβουλίου της Ανατολικής Στερεάς. Διαβάζουμε: «Αν και όλας τας θρησκείας δέχεται η Ελλάς, και τας τελετάς και την χρήσιν αυτών κατ’ ουδένα τρόπον εμποδίζει, την Ανατολικήν όμως του Χριστού Εκκλησίαν και την σημερινήν γλώσσαν μόνας αναγνωρίζει ως επκρατούσας θρησκείαν και γλώσσαν της Ελλάδος».

Εξάλλου, η διατήρηση του άρθρου περί επικρατούσης θρησκείας δεν βλάπτει τα ανθρώπινα δικαιώματα των αλλοδόξων ή ετεροθρήσκων. Θυμίζω ότι στη Βρετανία η σχέση Πολιτείας και Αγγλικανικής Ομολογίας είναι ακόμη πιο στενή, μιλούμε δηλαδή για κρατική θρησκεία. Και όμως, βλέπουμε μουσουλμάνους καθηγητές πανεπιστημίων, Ινδούς με παραδοσιακή φορεσιά να είναι αστυνομικοί κ.λπ. Γιατί ενοχλείται, λοιπόν, ο συνταγματολόγος του Ποταμιού;

Η αναφορά του έθνους στο άρθρο 3 του Συντάγματος κακώς ενοχλεί:  

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΜΠΑΝΑΝΙΑ: Ακόμα ένας καπάτσος

Ο Θεός είναι ο μεγαλύτερος σκηνοθέτης όλων των εποχών και γι' αυτό βλέπουμε πάνω από τις σεπτές κάρες της ομηγύρεως την επιγραφή «Πράξεις τοις μετρητοίς»...

Του ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΛΙΑΚΟΥ

Ο Σταύρος Θεοδωράκης είναι η ίδια η Μεταπολίτευση. Συμπυκνώνει τις ιδιότητες όλων των κομματαρχών της παρελθούσης 40ετίας

Πολλά σημαντικά πρόσωπα προσπάθησαν να θυσιάσουν τον εαυτό τους για να σωθεί η Ελλάδα. Δεν τα κατάφεραν. Οι περισσότεροι έγιναν δισεκατομμυριούχοι και η Ελλάς κατεστράφη οικονομικά, κοινωνικά και πολιτισμικά. Η μοίρα θέλησε να κονομήσουν οι πατριώτες δίχως να απομείνει κάτι από την πατρίδα που υπερασπίζονταν, αλλά αυτό είναι μια άλλη, μεγάλη συζήτηση. Πάντως, κάποιο κέρδος υπήρξε.

Ο λαός ήρθε σε επαφή με μεγάλες προσωπικότητες που θα μπορούσαν να έχουν τινάξει στον αέρα όχι μόνο μία χώρα αλλά τον πλανήτη ολόκληρο, το ηλιακό σύστημα, τον γαλαξία. Ο δε ΓΑΠ θα μπορούσε να προκαλέσει ταυτόχρονη κατάρρευση σε οικονομίες σε 14 παράλληλες διαστάσεις (όσες δηλαδή μπορεί να αποδείξει ότι υπάρχουν η πιο ευφάνταστη εκδοχή της επιστήμης της Φυσικής).
 

Αυτές οι σπουδαίες περσόνες ήταν δύο λογιών. 

Οι μεν ήταν κληρονόμοι μεγάλων δεξαμενών, φυτωρίων, μαντριών ψηφοφόρων. Είχαν λαμπερά επίθετα, τα οποία δεν ήταν πάντα λαμπερά. Εγιναν επειδή οι παλαιότεροι κάτοχοί τους ήταν οι ιδρυτές των μεγάλων δεξαμενών, των φυτωρίων, των μαντριών ψηφοφόρων και αυτό στην Ελλάδα θεωρείται κάτι σαν αριστοκρατία δίχως να είναι. Αλλωστε, πολλά θεωρούνται κάτι δίχως να είναι...

Οι άλλοι μισοί που στελέχωσαν τη γέφυρα του ελληνικού Τιτανικού ήταν οι καπάτσοι. Αυτοί δεν προέρχονταν από γυαλιστερές οικογένειες και δεν είχαν λαμπερά επίθετα. Απλά ήταν καπάτσοι. Οι καπάτσοι είναι σαν τα ψαράκια που κολυμπούν δίπλα στους καρχαρίες. Μόνο αυτά μπαίνουν στις στοματάρες τους και τσιμπολογάνε τα απομεινάρια που σφηνώνονται ανάμεσα στα δόντια των καρχαριών. Οι καρχαρίες συνήθως δεν τα τρώνε. Θα τα έτρωγαν, αν χρησιμοποιούσαν οδοντογλυφίδες, αλλά κι αυτό είναι άλλο θέμα. 

Οι καπάτσοι, λοιπόν, δεν είναι έξυπνα όντα. Δεν διαθέτουν ευφυΐα. Μόνο πονηριά. Οι ευφυείς αφήνουν έργο πίσω τους και βελτιώνουν τις κοινωνίες. Οι καπάτσοι κατακτούν αυτό που θέλουν (συνήθως έχει να κάνει με την ύλη ή με την ικανοποίηση του εγωισμού). 

Ο Σταύρος Θεοδωράκης, πολιτικά, μπορεί να θεωρηθεί λίαν καπάτσος: