ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΣΥΡΙΖΟΡΑΓΙΑΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Ραγιάδες κλαρινογαμπροί που παίρνουμε γιά προίκα τούς έρωτες κάθε Πασά καί σαπισμένα σύκα.

Του ΜΙΧΑΛΗ ΦΙΟΡΑΝΤΕ

 

Τό πανηγύρι άρχισε
 είναι γιορτή μεγάλη
 παίζουν τά όργανα βαριά
– ίδια τά ίδια πάλι.
•••
Ο Νοικοκύρης γελαστός
 καί ο «γαμπρός» χαζεύει
 ήρθε νά πάρει τήν ευχή
 καί ψίχουλα μαζεύει.
•••
Ψίχουλα όπως πάντοτε
 σέ χρόνους περασμένους
 όταν μάς σφάζαν πεθεροί
 εμάς τούς πάντα ξένους.
•••
Συνέχεια εμείς «γαμπροί»
καί παίρναμε γιά προίκα
 τούς έρωτες κάθε Πασά
 καί σαπισμένα σύκα.
•••
Τώρα τό συνοικέσιο
 γίνεται σέ σαλόνι
 μά δέν ακούγεται φωνή
 καί η καρδιά ματώνει.
•••
Παπαδαριό αόρατο
 τό θέλει ο Σουλτάνος
 ο δέ γαμπρός ο δυστυχής
 ώς άλλος Ινδιάνος.
•••
Ώς Ινδιάνος τού West
πού ’χασε τήν Πατρίδα
 καί τρώει χόρτα ακριβά
– τό άκουσα, τό είδα.
 (…)
Στήν Χάλκη επιστρέφουμε
 έτσι γιά ταξιδάκι
 σέ Εκκλησιές τού άλλοτε
 καί μ’ αδειανό παγκάκι.
•••
Τώρα θά ψάλλει
 ο «γαμπρός»
–όπως συνήθως κάνει–
τό «Κύριε Ελέησον»
μέ ψέμα καί λιβάνι.
•••
Σημαδεμένη Τράπουλα
 κι οι Άσσοι στό τσεπάκι
 μόνο ο Φάντες
 στόν «γαμπρό»
κι ο «Πεθερός» φαρμάκι.
 (…)
Η ιστορία συνεχώς
 ίδιο φορά φουστάνι
 πάντα τό έργο παίζεται
 μέ τούμπες καί χαρμάνι.
•••
Ελάτε τώρα Έλληνες
 νά πιούμε καί κρασάκι
 έτσι συνήθως κάνουμε
 νά σβήσει τό φαρμάκι.
•••
(Θεέ καί Κύριε αυτών
 πού φτιάχνουν μιάν
 Ελλάδα
 νά παίζει σ’ ένα γήπεδο...

ΣΥΡΙΖΟΞΕΦΤΙΛΑΡΑΔΙΚΟ: Αυτές τις ημέρες κάποιοι γιορτάζουν και κάποιοι απουσιάζουν...

Του ΜΙΧΑΛΗ ΦΙΟΡΑΝΤΕ
 

Οι λιμουζίνες έφταναν
 μαζί κι οι επιβάτες
 λιμοκοντόροι πλούσιοι
 τού όχλου αναβάτες.
•••
Βαρύ φορτίο δυνατό
 όμως οι πλουτοκράτες
 ήταν οι παίδες τής χαράς
-γράψτε αριστοκράτες.
•••
Είχαν τό βλέμμα βλοσυρό
 τά χέρια τους λεπίδες
 ενώ τό πλήθος έψαχνε
 μήπως καί βρει ελπίδες.
•••
Έβρεχε, Σαββατόβραδο
 η φάτνη μουσκεμένη
 φορούσε γούνα ακριβή
 η κάθε ορκισμένη.
•••
Ο όρκος τους βασίλευε
 σέ κάθε Σύναξή τους
 όρκος βουβός,
θρησκευτικός
-ξέχνα τήν σύνταξή τους,
•••
τήν σύνταξη τήν λάβανε
 απ’ τίς υπερωρίες
 όμως είς τό διπλάσιο
 τά τσέπωναν κυρίες.
•••
Τίς λιμουζίνες σκούπιζαν
 αδέκαροι παλιάτσοι
 αυτό ήταν τό έθιμο
-τό είχαν κι οι Απάτσι.
•••
Τήν Τελετή τιμούσανε
 άρχοντες, Τραπεζίτες
 πολιτικοί εξέχοντες
 μέ υψηλά τίς μύτες.
•••
Όμως οι κακομοίρηδες
 μέ ρούχα ξεσχισμένα
 καθάριζαν τά δάπεδα
 μέ χέρια παγωμένα.
•••
Κανείς δέν τούς λυπότανε
 τούς δίναν κερματάκια
 πού πάγωναν αλύπητα
 ψυχή τε καί χεράκια.
•••
Απέναντί τους ο Ναός
 αρκούντως φωτισμένος
 έτοιμος γιά Ανάσταση
 καί πάντα δοξασμένος.
•••
Καί νά σταυροκοπήματα
 τά χέρια τών αρχόντων
 ευχές πού ανταλλάσανε
 οι δούλοι τών λεόντων.
•••
Ο ήχος τού καμπαναριού
 οι φάλτσες ψαλμωδίες
 οι δίσκοι πού γεμίζανε
 μέ «μαύρες» αηδίες.
•••
 «μαύρες» τών καταθέσεων
 κάπου στήν Ελβετία
-ψαλμό πού θά τόν έβριζε
 κι η δόλια Υπατία.
•••
Καί ήρθε η Ανάσταση
 καί όλοι δακρυσμένοι
 φιλούσαν τά Εικονίσματα
 πάντες «ευλογημένοι».
 (…)
Τό πλήθος απροστάτευτο
 μές στήν θηριωδία...

ΣΥΡΙΖΟΣΟΥΡΓΕΛΑΡΑΔΙΚΟ: Ενας έφτασε πρώτος, μετά ο καμαρότος!

Toυ ΜΙΧΑΛΗ ΦΙΟΡΑΝΤΕ

Τον άντρα τον πολύπραγο τραγούδησέ μου, ω Μούσα, που περισσά πλανήθηκε, σαν κούρσεψε της Τροίας το ιερό κάστρο, και πολλών ανθρώπων είδε χώρες κι έμαθε γνώμες, και πολλά στα πέλαα βρήκε πάθια, για μια ζωή παλεύοντας και γυρισμό συντρόφων.

Μα πάλε δεν τους γλύτωσε, κι αν το ποθούσε, εκείνους, τι από δική τους χάθηκαν οι κούφιοι αμυαλωσύνη, του Ήλιου του Υπερίονα σαν έφαγαν τα βόδια, κι αυτός τους πήρε τη γλυκιά του γυρισμού τους μέρα.

Απ’ όπου αν τα ‘χεις, πες μας τα, ω θεά, του Δία κόρη.

Όλοι που τότες τον πολύ το χαλασμό ξεφύγαν γυρίσανε, από πόλεμο και θάλασσα σωσμένοι, και μόνο εκειόνε, σπιτικό και ταίρι στερημένο, η Καλυψώ η τρισέμορφη θεά τόνε κρατούσε, γιατί άντρα της τον ήθελε στις βαθουλές σπηλιές της.

Μα ο γύρος σαν τελέστηκε των χρόνων, κι ήρθε η ώρα, που το ‘χανε οι θεοί γραφτό στο Θιάκι να ξανάρθει στο σπιτικό του, μήτ’ εκεί δεν του ‘λειψαν οι αγώνες, και σε δικούς κοντά. Κι οι θεοί τον συμπονούσαν όλοι, εξόν τον Ποσειδώνα• αυτός βαριά ήταν χολωμένος με το Δυσσέα το θεϊκό, στον τόπο του πριν φτάσει.

Βρισκόταν στους Αιθίοπες ο Ποσειδώνας τότες...

ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΣΥΡΙΖΟΞΕΦΤΙΛΑΡΟΠΛΗΚΤΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Ναι θα μας πυρώσουν και...ΟΣΟΙ ΓΛΙΤΩΣΟΥΝ

Του ΜΙΧΑΛΗ ΦΙΟΡΑΝΤΕ


Όσοι γλιτώσουν έξ ημών
στής φλόγας τήν μανία
θά μάς καλούνε ήρωες
καί από τά θρανία.
•••
Διότι βλάκες κατηχούν
τήν Δόξα τών Ελλήνων,
καί Δόξα ονομάζουνε
τήν πίκρα τών κινίνων.
•••
Όμορφες πόλεις Ιερές
φιλοξενούν αρπάχτρες
καί κομπολόι παίζουνε
οι ψεύτες καί οι κράχτες.
•••
Φυσά αγέρας καυτερός
κι η παγωνιά πεθαίνει,
τά δάση αλωνίζουνε
οι πράκτορες, έν γένει.
•••
Είναι μιά χώρα τού βυθού
τού Περικλή η Χώρα
καί όλοι προσευχόμαστε
νά πέσει μία μπόρα,
•••
νά βγούνε τά ξερόφυλλα
λίγο νά ανασάνουν,
στίς γλάστρες
νά φυτρώσουνε
κι άλλοι νά μήν πεθάνουν.
 

•••
Πες μου γιατί δέν κάηκε
η μάσκα τού διαβόλου
η μάσκα τών υποκριτών,
τών «βολευτών»
τού κώλου;
•••
Τυπώνουν «διαβατήρια»
καί σέ νεκροταφεία
βυθίζουνε αγνώριστους
τά τής βουλής νυμφία.
•••
Τά σπίτια ερημώνουνε,
οι ποντικοί τό σκάνε,
πάνε γιά πόλεις ιλαρές
κάτι νά βρουν νά φάνε.
•••
Η στάχτη έγινε χρυσός
καί αλλαχού πωλείται,
κέρδος αναμφισβήτητο
-Γραικοί μήν απορείτε.
•••
Ποίος μάς καταράστηκε
καί μές στήν βασκανία
όλοι μας χασμουριόμαστε
ώς σίριαλ ταινία.
 

•••
Ποιοί τάχα χρόνια
κυβερνούν
έναν Λαό κοπάδι
καί τόνε στέλνουν ομαδόν
αδιάβαστον στόν Άδη;
•••
Υπάρχει μιά απάντηση
λιγάκι τρελαμένη: 

ΣΥΡΙΖΟΞΕΦΤΙΛΑΡΑΔΙΚΟ - ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΣΥΡΙΖΟΚΑΤΣΑΠΛΙΑΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Οι χτεσινοί ανάλγητοι μπάσταρδοι καί Αγάδες τι διάβολο συνέβαινε καί γίναν’ βασιλιάδες;

Toυ ΜΙΧΑΛΗ ΦΙΟΡΑΝΤΕ


Μετρούσα χρόνια
λησμονιάς
καί τό παρόν ξεχνούσα,
στό θολωμένο τό νερό
τίς νύχτες περπατούσα.
•••
Σέ μία Χώρα βάσανο
χωρίς χαρά κι ελπίδα
οι άγγελοι δραπέτευσαν
πάνω σέ μιά σανίδα.
•••
Ανέβηκα στά σύννεφα
μά η Γή ήταν πιό πάνω,
δέν ήξερα γιατί πονώ
δέν ήξερα τι κάνω.
•••
Οι προσευχές ξεχάστηκαν
κάηκαν κι οι εικόνες,
κάτι βρικόλακες φορούν
μόνο χρυσές κορώνες.
•••
Οι χτεσινοί ανάλγητοι
μπάσταρδοι καί Αγάδες
τι διάβολο συνέβαινε
καί γίναν’ βασιλιάδες;
•••
Ποίος τούς εφοδίασε
μέ ψέματα, καί δόλο
μέ λόγια ασυγκράτητα
όμοια μέ πολυβόλο.
•••
Άγγελο δέν συνάντησα
-προάγγελο τυχαίως-
έμοιαζε όμως Σατανάς
πού έφτανε ταχέως.
•••
Τόν κοίταξα ώς άνθρωπος
μέ τόση καλοσύνη
όπως μιά νύχτα πρίν πνιγεί
στήν λίμνη η Ευφροσύνη.
•••
Ήμουν αθώος Έλληνας
επίσης, δέ, καί βλάκας
ο Αρχιμήδης εύρηκε
τό πιό σωστό: Μαλάκας.
•••
Ώς βλάκας, ναί, πετάχτηκα
κι ώς βλάκας θά πεθάνω
στήν Χώρα πού γεννήθηκα
καί ό,τι βρώ τό χάνω.
(…)
«Είναι η ζωή παράσταση
κι εμείς οι θεατρίνοι,
μοιάζουμε με φαντάσματα
στη Κασταλία Κρήνη.
•••
»Πάμε γι΄αθάνατο νερό
μα έχει σκουριάσει
από καιρό.
Ο Χρόνος και ο Έρωτας
στάχτες ο καθείς αφήνει».
{…}
«Τέσσερις στρατιώτες
πάνε
να χαρούν την άδειά τους
κι όποιον βρίσκουν
τον ρωτάνε
πόσο δρόμο έχουν
μπροστά τους,
κι απάντηση είναι μία:

ΔΙΕΘΝΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗ και ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΣΥΡΙΖΟΞΕΠΟΥΛΗΜΕΝΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Στη διάλυση των Βαλκανίων χαίρε κόσμε των... πορνείων

Toυ ΜΙΧΑΛΗ ΦΙΟΡΑΝΤΕ

Ο Κόσμος
απ’ τήν φύση του
πουλιέται ή σαπίζει
καί διαλύει τόν θνητό
πού άσκοπα ελπίζει.
•••
Χιλιάδες αμελέτητους
χρόνους περιπλανάται
τό άγριο νομοθέτημα
πού νόμους δέν φοβάται.
•••
Η φύση είναι δίκαιη
μά δέν θά τήν γλιτώσει
τό όποιο ανθρωπόμορφο
τέρας θά τήν πληγώσει.
•••
Καί τέρατα υπάρχουνε
πληθαίνουν κάθε μέρα
όπως πληθαίνει
η αμμουδιά
στό κύμα, στόν αγέρα.
•••
Κουμπάρος είναι
ο Διάολος
καί Νύφη η βλακεία
όπου γεννάει συνεχώς
τήν Μαύρη Συνοικία.
•••
Εκεί πού λημεριάζουνε
τής Εξουσίας γόνοι
καί διατάζουνε εμάς
νά κλείνουμε τό γόνυ.
•••
Είς τό μηδέν περιπατεί
πάσα η οικουμένη
μέ ξόανα «θρησκευτικά»
κι εμείς εδώ βλαμμένοι.
•••
Είτε τήν λένε Ανατολή
Δύση κι άν τήν φωνάζουν
είς τό «κρεβάτι» τό αυτό
δονούνται καί κραυγάζουν.
•••
Κι ήρθε η ώρα η σαθρή
νά κόψουνε τήν Πίτα
όπου τήν λέν Βαλκάνια
μέ Άρχοντες τά βλίτα.
•••
Σκεφτείτε μέ υπομονή
γιατί φονιάδες, φίδια
μάς θεωρούνε πρόβατα
κοτόπουλα καί γίδια.
•••
Βαλαν τά Σκόπια μπροστά
τώρα τήν Αλβανία
καί τόν Πασά παράπλευρα
πού σκούζει μέ μανία.
•••
Κηδέψτε ό,τι έμεινε
καί κάτι άν απομείνει
θά τό πετάξουν καί αυτό
στής τρέλας τό καμίνι.
(…)

ΣΥΡΙΖΑΝΕΛέητο ΞΕΠΟΥΛΗΤΑΡΑΔΙΚΟ - ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΣΥΡΙΖΟΑΛΗΤΑΡΟΠΛΗΚΤΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Μας κλέψαν την ταυτότητα, ντυμένοι νταβαντζήδες, κάποιοι αλαφροΐσκιωτοι όχι γραβατωμένοι

Του ΜΙΧΑΛΗ ΦΙΟΡΑΝΤΕ

Απελπισμένος περπατώ
σέ κήπους μέ αγκάθια
σέ ένα πάρκο εθνικό
γεμάτο κατακάθια.
•••
 

Νύχτα καί μέρα περπατώ
μέ ξύλινα ποδάρια
ενώ η Μοίρα πάνω μου
μού σβήνει τά αχνάρια.
•••
 

Δέντρα και πόλεις χάνονται
σέ ερημιάς σκοτάδι
κι εγώ στήν πολιτεία μου
ένα σαχλό ρημάδι.
•••
 

Περνούνε λυγερόκορμες
αγόρια καί μπαμπάδες
καί χάνονται στήν άβυσσο
σβησμένες πιά λαμπάδες.
•••
 

Κι η ερημιά στό συνεχές
ούτε πουλιά λαλούνε
μόνο λαχεία κι όνειρα
οι υψηλοί πουλούνε.
•••
 

Η ζέστη μέ χαντάκωσε
άς φτάσει ο χειμώνας
νά φύγει από πάνω μου
ο στυγερός αιώνας.
•••
 

Πάω στήν άκρη γιά δροσιά
τά δέντρα ξεραμένα
καί μύρια αποτσίγαρα
καπνίζουν πεταμένα.
•••
 

Μού κλέψαν τήν ταυτότητα
ντυμένοι νταβαντζήδες
από ψηλά κρατούμενοι
μέ δίχως αλυσίδες,
•••
 

κάποιοι αλαφροΐσκιωτοι
όχι γραβατωμένοι
μέ πορφυρά πουκάμισα
τώρα καί πάντα ξένοι.
•••
 

Καί συνεχίζω ο Αυνάν
πάντοτε μοναχός μου
βρίζοντας απερίσκεπτα
τήν ερημιά τού Κόσμου.
•••
 

Ζητώ μία διέξοδο
ένα παραθυράκι
ζητώντας απερίσκεπτα
τής ζήσης αεράκι.
•••
 

Μά μέσα στόν Λαβύρινθο
αέρας δέν φυσάει
η φύση τής Πατρίδας μου
ελπίδες δέν μασάει.
•••
 

Βουλιάζω μές στήν μοναξιά
μέσα στήν ασφυξία
ζητώντας ο κακόμοιρος
μιάν άκρη, μιάν αξία.
•••
 

Ανάγωγο καί βλάσφημο
μέ βλέπουν καί γελάνε
εκείνοι πού στόν Διάολο
θά έπρεπε να πάνε.
•••
 

Μά συνεχίζω τήν φορά
τήν όμοια κατηφόρα
στών λιμουζίνων τήν τροχιά
στήν Έρημή μου Χώρα.
•••
 

Καί μέ χτυπά κατάφατσα
η βρώμα κι η αλητεία
καί ερωτώ αλλά...

ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΣΥΡΙΖΑΝΕΛέητα ΞΕΠΟΥΛΗΜΕΝΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Πάνω Σκόπια κάτω...σκόρπια!

Του ΜΙΧΑΛΗ ΦΙΟΡΑΝΤΕ

Δαιμονισμένοι οι καιροί
δέν ξέρω τί νά κάνω
νά ζήσω μικροέλληνας
ή Ήλιε νά πεθάνω.
•••
Απάντηση δέν έλαβα
ακόμα περιμένω,
ή μήπως στέλνουν
οι Θεοί
τά δέοντα μέ τρένο.
•••
Όταν μιλάς μέ τούς εκεί
στά ύψη στεγασμένους
δέν είσαι πλέον
άνθρωπος
μά βουλευτής
βλαμμένος.
•••
Ποτέ μου τί κατάλαβα
τό τί θά πει Ελλάδα,
φονιάς και δηλητήριο
ή σάπια μαρμελάδα;
•••
Χρόνια καί χρόνια
πάλευα
νά δώ τό τί σημαίνει:
Πολιτισμού κατάλοιπο
ή χώρα τρελαμένη;
•••
Θαύμαζα τά ερείπια
καί σήκωνα τήν μύτη
καί κάποιοι μέ ονόμαζαν
μπούφο ή καί κοπρίτη.
•••
«Τό θέατρο τού λογισμού
ήταν στό δώσε-πάρε»
-κατάλαβες, μού λέγανε
ηλίθιε κουμπάρε;
•••
Οι μήνες ταξιδεύανε
καί φεύγανε τά χρόνια
κι άρχισε τό ψιλόβροχο
κι ήρθαν μετά τά χιόνια.
•••
Σκαλίζαμε οι Έλληνες
τό παρελθόν νά βρούμε
καί βρήκαμε κατακραυγή
καί ΑΛΛΑ, μήν τά πούμε.
•••
Η σιχασιά ανέβαινε
υπό μορφήν μαρμάρων
καί έφτυνε κατάφατσα
τήν χώρα τών
κουμπάρων.
•••
Κάτι παιδάκια παίζανε
-μήν μέ ρωτήσεις
μπάρμπα-
απάντηση δέν θά σού πώ
έχει ο νούς μου κράμπα.
•••
Μέ πιάσαν ασυλλόγιστο
χρόνια καί χρόνια
σκούρα
καί βρήκα μία έξοδο
πέφτοντας
στήν Μαστούρα.
•••
Τά λόγια τους ναρκωτικά
«Μαστούρα»
τά προφέρω,
τούς όρχεις μού ζαλίσανε
κι είπα τήν Γή νά φέρω,
•••
ανάποδα, γιά μόρφωση,
μά είχα κάνει λάθος,
ίδια τά ίδια φίλε μου
κι ο νους τους δίχως
βάθος.
•••
Τώρα πηγαίνω εκδρομή
πάνω στά «σύνορά» μας.
Μά λάθος υπολόγιζα:
ΣΚΟΠΙΑ καί δίπλα Ράμας.
(…)
Τρακόσοι σφάζονταν Γραικοί
πάνω στό κάθισμά τους
καί πέρδονταν
στό συνεχές,
γι’ άρωμα
στά λεφτά τους.
•••
Ξεχαρβαλώνω
τήν Ντροπή
στόν διάολο τούς στέλνω...

ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Οι γόνοι σαθρών βλημάτων πάντα επί καθισμάτων...

Του ΜΙΧΑΛΗ ΦΙΟΡΑΝΤΕ

Ήταν γερός καί ικανός
καί λάτρευε τ’ αστέρια,
άνοιγε πάντα τά φτερά
νύχτες καί μεσημέρια.
•••
Τραβούσε πάνω στά βουνά
μέ χιόνι ή λιακάδα,
ήτανε όμως άγνωστος
σέ όλη τήν Ελλάδα.
•••
Ανωνυμίας οπαδός
δέν λάτρευε τίς δόξες,
μιάς κοινωνίας βλαβερής
μέ βίτσια καί μέ λόξες.
•••
Πίστευε στήν αφάνεια
καί κλείδωνε τίς πόρτες
γιά νά γλιτώσει τό κακό
όταν φανούν οι μόρτες.
•••
Οι μόρτες οι αόρατοι.
Από τήν εξουσία
τόν λυτρωμό δέν πρόσμενε
ούτε καί σημασία.
•••
Τήν σημασία εξ αυτών
επί τών καθισμάτων
όπου χαίρονταν όνομα
ώς γόνοι φαντασμάτων.
•••
Διάβαζε τά βιβλία του
μέ τά γυαλιά στά μάτια
καθότι υπερήλικας
-όχι λακές μέ γάντια.
•••
Μέ τόν ξεγέλασε η ζωή
-σύζυγος τού θανάτου-
καί μία «μέρα πυρκαγιάς»
σέρνει τά γόνατά του,
•••
νά δεί τήν πόλη που παλιά,
τόσο τήν αγαπούσε
καί στά γραφτά του νεαρός
μέ στίχους τήν υμνούσε.
•••
Η πόλη όμως χάθηκε
τήν πήραν εργολάβοι,
η Ιστορία μούχλιασε
χωρίς νά καταλάβει,
•••
πώς συμμορίες λήσταρχων
τήν είχανε πουλήσει
καί πόρνη πιά κατάντησε
ΜΕ ΝΤΑΒΑΝΤΖΗ ΤΗΝ ΚΡΙΣΗ.
(…)
«Ζούμε σε...

ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ - ΕΘΝΙΚΑ ΞΕΦΤΙΛΙΚΙΑ: Ω, Ελλάδα μας, ερημωμένη ιδια του Χαλεπά η Κοιμωμένη...

Του ΜΙΧΑΛΗ ΦΙΟΡΑΝΤΕ

Ακόμα καί τ’ αγάλματα
έχουν ψυχή καί λένε
τί βλέπουνε τριγύρω τους
-λοστρόμε, δένε, δένε.
•••
Δένε πρίν νά φουντάρουμε
γιατί φυσά Λεβάντες.
Ανατολή λοστρόμε μου
καί Δυτικά οι τσάντες.
•••
Δένε κακόμοιρε Γραικέ
μέ σιδερένιους γάντζους
μήν φοβηθείς τίς Τράπεζες
καί πίσω σου τούς μπάτσους.
(…)
Νεκροταφείο η ζωή
μήν λιβανίζεις τώρα
εάν αργήσεις έρχεται
τού θανατά η ώρα.
•••
Χτυπά τίς πόρτες δυνατά
η ώρα τού θανάτου
πάρε οργή καί πονηριά,
γίνε παιδί τού γάτου.
•••
Τούς κοιμωμένους Έλληνες
βρόντα τους νά ξυπνήσουν
τίς πόρτες, τά παράθυρα
αλλιώς θά σέ λιανίσουν,
•••
θά σέ λιανίσουν τά θεριά
καί πέτρα θά σέ κάνουν
άγαλμα νά σέ φτύνουνε
όταν περνούν νά κλάνουν.
•••
Τό πτύειν επιτρέπεται
αλλά δέν είναι όπλο,
αυτοί καταλαβαίνουνε
μέ μυστικά καί κόλπο.
•••
Καί όταν λέω «μυστικά»
ρέ σκέψου τόν Νταβέλη
νά περπατάς «μεσάνυχτα»
καί νά χτυπάς, εντέλει.
•••
Διαδηλώσεις; Ξέχνα τες
μοιάζουν μέ παρελάσεις
πού τό μυαλό σου θά χαθεί
κι ύστερα θά ξεράσεις.
(…)
Τράβα μιά βόλτα χάραμα
είς τό Νεκροταφείο
εκεί έχει ο Χάροντας
τσιφλίκι καί Γραφείο.
•••
Εκεί θά μάθεις δύστυχε
τό τί ζωή θά ζούσες.
Όταν εσύ γεννήθηκες
ο Χάρος ξεκινούσε.
(…)
Απέναντι, Ανατολή
καί Βόρεια η Δύση,
είσαι στήν μέση δύστυχε
ένας τους θά σέ σχίσει.
•••
Όσο υπάρχει Σουλτανιά
Ελλάδα δέν υπάρχει,
γιατί...

ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΣΥΡΙΖΟΞΕΦΤΙΛΑΡΟΠΛΗΚΤΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Ταλαίπωρε ραγιά λαέ, σου παίζουνε παιχνίδι, σε παίζει η Αριστερά μέ τό Δεξί @ρχ1δ1

Toυ ΜΙΧΑΛΗ ΦΙΟΡΑΝΤΕ

Ο Καραγκιόζης σύμβολο
φτώχειας καί πονηρίας
πήρε μεγάλη απόφαση
καί είπε μιάς Κυρίας:
•••
«Εσείς πού ζείτε Βόρεια
θέλετε υπηρέτες
μόνο σανδάλια νά φορούν
καί νά γυαλίζουν γκέτες,
•••
»προσλάβετε τόν έρημο
φτωχό τής Μεσογείου
όπου δέν έχει όνομα
Μεσσία καί Αγίου.
•••
»Ορκίζομαι στό παρελθόν
καί τού πολιτισμού μου
νά είμαι πάντα έτοιμος
κι έξω τού λογισμού μου,
•••
»νά είμαι πάντα συνεπής
όπως ο Χατζηαβάτης
πάντα υποκλινόμενος
κι ουδόλως παραβάτης,
•••
»έχω καί κάτι ηλίθιους
νά σάς υπηρετούνε
σέ κάθε σας διαταγή
πάντα νά υπακούνε,
•••
»στόν Τόπο μου τόν Ιερό
πεθάνανε οι μάγκες
καί όσοι επιζήσανε
κοιμούνται σέ παράγκες,
•••
»καί κάτι υπολείμματα
κάτι ζουλάπια σκόρπια
πού σείς τά επιλέξατε
κι εμείς τά λέμε Σκόπια,
•••
»είναι κι αυτοί στό πλάι σας
καί παίζουνε παιχνίδι
όπως τό παίζει η Αριστερά
μέ τό Δεξί αρχίδι,
•••
»στό γράψιμο κατάργησα
κάθε λερή τελεία
κι ετίμησα τά Κόμματα
ώς βυθισμένα πλοία,
•••
»είς τό Λευκό τό Πέλαγος
πού τόσο σάς αρέσει
καθότι κλάνει αέρια
στά άκρα καί στήν Μέση,
•••
»δέν έχω έτερα νά πώ
καθότι σχοινοβάτης
πού πάνω βλέπω θάλασσα
καί κάτω τά νερά της,
•••
»έχω καί έναν μάρτυρα
γιά τήν πιστότητά μου,
τό Χατζηαβάτη, τ’ άκουσες
σύ Βόρεια ‘‘Κυρά μου’’,
•••
»τελειώνω μέ τά Κόμματα
καί κλείνω μέ τελείες,
στό Κοινοβούλιο καυγάς
καί έξω Συναυλίες».
•••
Ο Χατζηαβάτης έντιμος
έσκυψε τό κεφάλι
κλαίγοντας τήν Ελλάδα του
τήν άλλοτε Μεγάλη.
•••
Γιατί ορθώς κατάλαβε
τό ποιοί τόν Κυβερνάνε
είτε τούς λένε Βόρειους
είτε «χαλβά» μασάνε,
•••
είτε οι υπηρέτες τους
Φάρμακα ανακαλύπτουν
γιατί έτσι διατάχτηκαν:
ΤΗΝ ΚΕΦΑΛΗΝ
ΝΑ ΚΥΠΤΟΥΝ.
……………………………………………….
 

Στήν Παράγκα τού Καραγκιόζη οι Καραγκιόζηδες περνάνε μιά χαρά.
Άν θέλετε είστε προσκεκλημένοι, μόνο μήν ξεχάσετε νά πάρετε μαζί σας...

ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Των ουρανών και της γής Δικαιοσύνη πόσο μας μοιάζουνε Κυρά Φροσύνη

Του ΜΙΧΑΛΗ ΦΙΟΡΑΝΤΕ

Άκρα τών πάντων σιωπή
λόγω τής αληθείας
φοβίζει πάντες τούς λαούς
χάριν τής αμαθείας.
•••
Τό δίκαιο τών ουρανών
βρήκε τό γήπεδό του
πότε είς τό αλλόκοτο
καί πότε στ’ όνειρό του.
•••
Πάνω η Λίμνη πάλλεται
λόγω τής αδικίας
καί τό κορμί αχολογά
τό μήκος τής κακίας.
•••
Αλή μου, τρισαλίμονο
στήν αδικία χαίρεις
μά πόσο μοιάζεις είς τά νύν
ποτέ σου δέν θά ξέρεις.
•••
Πολλοί, τρανοί τού σήμερα
λάμνουν στό «άντε μάγκα»
ενώ οι αδικούμενοι
ζούν μιά ζωή… ΠΑΡΑΓΚΑ.
•••
Πότε τούς βρίσκουν
κρεμαστούς
άλλοτε στά σκουπίδια
ενώ τρανοί μου κόλακες
μάς δείχνετε τ’ αρχίδια.
•••
Αχ! Ευφροσύνη μου Κυρά
μήν ψάχνεις τήν αλήθεια
σέ έναν κόσμο πού χτυπά
πάντα από συνήθεια.
•••
Ρώτα τόν Καποδίστρια
ή τόν Καραϊσκάκη
εκεί θά βρείς απάντηση
τί είναι τό κοράκι.
•••
Κοιτάζω τά αγάλματα
καί ντρέπομαι Κυρά μου.
Μέσα στήν άκρα σιωπή
στρέφω τά μάτια χάμου.
•••
Καί ντρέπομαι ώς Έλληνας
μέσα στίς πατσαβούρες
πού τήν αλήθεια ανακαλούν
στρεφόμενοι σάν σβούρες.
•••
Ποίον τό δίκαιο Αλή
δίδαξες στούς παρόντες
πού ενώ δικάζουν τό σωστό
μετά...

ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Γιδοβοσκών μοίρα...

Του ΜΙΧΑΛΗ ΦΙΟΡΑΝΤΕ

Η μοίρα τών γιδοβοσκών
είναι ψηλά στά όρη
μέ τίς κατσίκες συντροφιά
καί μέ τήν Τερψιχόρη.
•••
Κοιτούν τήν πόλη ψύχραιμοι
τρίζοντας τούς οδόντας
καπνίζουν τά τσιγάρα τους
μέ γέλιο τραγουδώντας.
•••
Έχουνε φτώχεια οι αγροί
εκείνοι δέν δειλιάζουν
είναι ποιμένες, αρχηγοί
-οι λύκοι τούς θαυμάζουν.
•••
Τσάμπα πίνουν τό γάλα τους
καί μέσα η χωριάτα
απλώνει τά σεντόνια τους
όμοια, παρόμοια γάτα.
•••
Τό σούρουπο τό φωτεινό
είναι Θεού μαγεία
καί είς τό υπογάστριο
θεριεύει τήν υγεία.
•••
Οι ώρες οι ποιμενικές
είναι αγγέλων γένους
μοιάζουνε μέ χρυσαφικά
λαλούν, ζητούν επαίνους.
•••
Κάτω στά κρεματόρια
κι επί πεζοδρομίων
θρηνούν οι αλιγάτορες
τήν δόξα τών Ιμίων.
•••
Καί ο φονιάς απέναντι
στούς όρχεις του μάς γράφει
πότε στής Σμύρνης τίς λιθιές
κι άλλοτε στήν Ανάφη.
•••
Μά ο ποιμένας «αγνοεί»
βεβαίως εσκεμμένως
τών ανοήτων τ’ άσματα
καί τών σαχλών τό «μένος».
•••
Κάθεται στό Αχούρι του
καί σιγοτραγουδάει
τών δέ προβάτων νουνεχής
τίς τρίχες τους μαδάει.
•••
Ντύνεται καί φουστανελάς
μέ γκλίτσα γιά κοντάρι
κι άς είναι κάτω οι αστοί
στάσιμοι στό φανάρι.
•••
Δέν ξέρει τ’ είναι κόκκινο
καί ούτε σταματάει,
στού φεγγαριού τήν έκλειψη
εκείνος περπατάει.
•••
Νόμοι παράνομοι, Βουλή
δέν ξέρει τί σημαίνουν,
οι Νόμοι πού υπηρετεί
είναι αυτοί πού μένουν,
•••
είναι τό απυρόβλητο
τής Φύσης μεγαλείο
κι ουχί μεγάρων τό σαχλό
καί ξένων εργαλείο.
•••
Βράδιασε κι η βροχούλα του
ποτίζει τά λιοστάσια
ενώ η Πόλη κάτω του
τρώει απ’ τά καφάσια.
•••
Θά ‘θελα...

ΣΥΡΙΖΟΞΕΦΤΙΛΑΡΑΔΙΚΟ: Μια πένθιμη συναυλία από την ορχήστρα "άφαντα πλοία"

Του ΜΙΧΑΛΗ ΦΙΟΡΑΝΤΕ

Μητέρα μου η θάλασσα
καί ο βυθός πατέρας
καίο ψάρια ολοζώντανα
πρίν νά φανεί τό τέρας.
•••
Παρέα όλοι κάναμε
δίκην υποβρυχίων
ακούγοντας τά κύματα
καί άνεμων ηχείων.
•••
Οι μέρες περπατούσανε
μέσα στήν ησυχία
ώρες πάντα πανέμορφες
νύχτες μέ ευτυχία.
•••
Ψαράδες φίλους είχαμε
καί κάποιες βαρκαρόλες
μέ θρυλικά κοράσια
καί λίγες κουτσομπόλες.
•••
Κάποια χταπόδια ανήσυχα
μάς έβαζαν σέ σκέψεις
ότι σέ λίγο θά ‘χουμε
φονιάδων επισκέψεις.
•••
Οι πάντες τραγουδούσαμε
αθόρυβα μέ ντάμα
τήν ησυχία όμως τάραζε
ενός καβούρου κλάμα.
•••
Κάβουρας ο καρκινικός
-έκπαλαι βαφτισμένος-
θυσίες προοιώνιζε
ο τρισκαταραμένος.
•••
Καί νά ‘σου ένα χάραμα
τής βουρκωμένης ώρας
έκανε τήν εμφάνιση
ο πατριός τής Χώρας.
•••
Μάς είπε ότι κόμιζε
καύσιμα τού χειμώνα
καί ότι αυτό τό έπραττε
μέ βάσανα κι αγώνα.
•••
Καύσιμα στόν υδρόβιο
χώρο τής κατοικίας;
μάς φάνηκε αλλόκοτο
καί δήλωση βλακείας.
•••
Ένας ψαράς βλαστήμαγε
όλους μας καί εμένα,
ότι εμείς κομίσαμε
υγρά καταραμένα.
•••
Τόν στείλαμε στόν διάολο
κι ακόμα παραπέρα
τίποτα δέν πιστέψαμε
-μά τόν Θεό Πατέρα.
•••
Φτάνοντας τό σουρούπωμα
άρχισα νά βραχνιάζω
καί...

ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΣΥΡΙΖΟΑΡΙΣΤΕΡΟΞΕΦΤΙΛΑΡΟΠΛΗΚΤΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Mπήκα σέ πλοίο τής γραμμής μά έπεσε σέ βράχια...

Του ΜΙΧΑΛΗ ΦΙΟΡΑΝΤΕ


Τίς μέρες τής νεροποντής
πού κράζουν τά βατράχια
μπήκα σέ πλοίο
τής γραμμής
μά έπεσε σέ βράχια.
•••
Ο Καπετάνιος έντρομος
άρχισε νά σφυρίζει
καί λόγια ακατάληπτα
στ’ αυτιά μας νά ψελλίζει.
•••
Τό πλοίο στά αριστερά
έγερνε νά μπατάρει
απ’ τά δεξιά ο μάγειρος
μέ τού φαγά τήν χάρη,
•••
άρχισε τήν κατάποση
λόγων μέ υποσχέσεις
πού αναγούλα έφερναν
κι ήθελες νά τόν χέσεις.
•••
Οι καμαρότοι κουνιστοί
λέγαν στόν καπετάνιο
πώς στά καλά πηγαίναμε
μόνο άν ένα δάνειο,
•••
θά φίμωνε τόν πανικό
πού είχαν οι επιβάτες.
(Οι καμαρότοι έπαιζαν
μέ Τράπεζες τίς Γάτες).
•••
Ο Καπετάνιος έψαλλε
ψεύτικο μοιρολόι
ενώ στό κύμα έπεφτε
κομμένο κομπολόι,
•••
τό πλήθος πανικόβλητο
ποί είχε εξοφλήσει
όλα τά εισιτήρια
στή λεγομένη «Κρίση».
•••
Η πίκρα τούς κεραύνωσε
καί στίς καμπίνες μπήκαν
ενώ πληθώρα έξ αυτών
στόν θάνατό τους βρήκαν,
•••
τόν Χάροντά τόν γελαστό
λιβάνια νά ανάβει
ενώ οι κάβοι βούλιαζαν
τό άχρηστο καράβι.
(…)
Ο Καπετάνιος άλλαξε
καί ήρθε ένας άλλος
ίδιος καί απαράλλαχτος
μά όχι πιό μεγάλος.
•••
Ήταν λιγάκι βόρειος
καί φόρτε ρεβανσίστας
καί χόρευε μέ τό σπαθί
στή μέση κάθε πίστας.
•••
Είχε εδώ υπάλληλους
πού σκύβανε τήν μέση
καί κωλοτούμπες κάνανε
στ’ αφεντικό νά αρέσει.
•••
Πέρασαν χρόνια εκατό
καί έγιναν μοιραίοι
καί λέγανε πώς ήτανε
Έλληνες καί Αρχαίοι.
•••
Οι Τράπεζες μέ φαγητά
ήτανε πιά στρωμένες
καί οι εδώ λιγούρηδες
«Κυρίες» πεινασμένες,
•••
τρώγαν τήν σάρκα τού Λαού
ώς φάρα Βρικολάκων
καί μέτραγαν χαρούμενοι
τό σύνολο τών λάκκων.
•••
Αυτοί οι λατρευτοί υιοί
δέν χόρτασαν ακόμα
θά πάψουνε τό φαγητό
άν...

ΣΥΡΙΖΟΞΕΦΤΙΛΑΡΑΔΙΚΟ: Ο Καραγκιόζης τυμβωρύχος φορολογείται ωςκαι ο ήχος

Του ΜΙΧΑΛΗ ΦΙΟΡΑΝΤΕ

Στήν χώρα τής καταπακτής
ο ήχος μάς κοστίζει
τό ξέρει κι ο γιδοβοσκός
πού παύει νά σφυρίζει.
•••
Παύουνε καί τά πρόβατα
τά έρμα νά γρυλίζουν
μέσα στό άχαρο μαντρί
πού οι φόροι τό μαστίζουν.
•••
Μονάχα πίκρα, μοναξιά
καί κάτι φορομπήχτες
κάνουν τήν μέρα κόλαση
καί άβυσσο τίς νύχτες.
•••
Τά δέντρα κλείνουν άχαρα
ευλαβικά τούς κλάδους
καθότι εποπτεύονται
απ’ τούς παρέκει κάδους
•••
κάτι σκουπίδια σιχασιάς
πού θέλουν νά κλαδέψουν
τά ήρεμα δεντρόφυτα
καί νά τά σακατέψουν.
•••
Φορούν στά μάτια ύαλους
διά νά αλλοιώσουν
τίς σιχαμένες φάτσες τους
τά μπουγιουρντί
πρίν δώσουν.
•••
Η φύση ερημώνεται
σιγά-σιγά μέ τρόπο
στόν ρημαγμένο συνεχώς
καταραμένο τόπο.
•••
Η μοίρα τού γιδοβοσκού
φτάνει στήν πολιτεία
τήν σφύζουσα από βρωμιά
καί πλήρη αλητεία.
•••
Στούς θρόνους τούς
ιογενείς
οι πρίγκιπες γιορτάζουν
πίνοντας αίμα καί ρακί
καί ώς γεράκια κράζουν.
•••
Ίσως νά είναι απάτριδες
έξ άλλης συνοικίας
παίδες ανέραστοι, θολοί
παίδες τής μαλακίας.
•••
Είναι ευτυχία δι’ ημάς
πού ζούμε σέ άλλη χώρα
εδώ δέν έχουμε μαντριά
μόν’ τήν κακιά μας ώρα.
•••
Αλλού φαλίρισε η Συγγρού
δότης τής εφορίας
αυτή είναι η δήλωση
τής άρχουσας Κυρίας.
{…}
Έχω τήν τρέλα μου Δεξιά
κι Αριστερά τόν Χάρο.
Ω! Χώρα μου, απένταρος
σέ λίγο θά φουντάρω.
•••
Εκεί στά βάθη τού πνιγμού
καί τών Αντικυθήρων
ίσως νά βρω τήν μηχανή
τήν άλλην τών απείρων.
•••
Γιά νά μετρήσω ουρανούς
όπου θά κατοικήσω
καί φεύγοντας ειρωνικώς
οπίσω μου νά φτύσω.
•••
Αφήνω Βουλευτήρια
καθίσματα καί θρόνους
νά...

ΣΥΡΙΖΟΞΕΦΤΙΛΑΡΑΔΙΚΟ: Xώρα των διοδίων που στους αιώνες περπατεί στά τέσσερα καί κάτι μέ τήν ψυχή τής αλεπούς καί ξένο αναβάτη.

Του ΜΙΧΑΛΗ ΦΙΟΡΑΝΤΕ

Υπάρχει χώρα μυθική
χώρα τών διοδίων
μιά χώρα δυσανάγνωστος
χώρα φάλτσων ωδείων.
•••
Μές στούς αιώνες περπατά
στά τέσσερα καί κάτι
μέ τήν ψυχή τής αλεπούς
καί ξένο αναβάτη.
•••
Ασθένειες τήν χτύπησαν
καί ολετήρας πάει
πάνω σέ κείνους πού έλεγε
ότι τούς αγαπάει,
•••
Βηματησιά, περπατησιά
στήνει καί μιά θυρίδα
καί γιά νά πάς
στήν μάνα σου
δέν μ’ είδες δέν σέ είδα.
•••
Κοιτάς τούς δρόμους
άφωνος
καί βλαστημώντας ψάλεις
νά γίνουν όλα τους καπνός
καί μόρια αιθάλης.
•••
Ο Άδης μιά παρηγοριά
κι η κόλαση μιά άλλη
σέ περιμένουνε εκεί
μέ ανοιχτή αγκάλη.
•••
Αυτό είναι τό πρόγραμμα
σ’ αρέσει δέν σ’ αρέσει
καί κόβεις εισιτήριο
στού πηγαιμού τήν μέση.
•••
Πιό κάτω περιμένουνε
καί άλλοι Σταυροφόροι
πάλι νά σού ξηλώσουνε
κάλτσες καί πανωφόρι.
•••
Τών Διοδίων οι σφαγείς
σού παίρνουν καί τ’ αμάξι
αυτό δηλώνει σάπισμα
καθώς καί Νέα Τάξη.
•••
Όταν γυμνός στό σπίτι σου
θά φτάσεις μιάν εσπέρα
θά βρείς τόν γιό σου
ψάλλοντας
«Πού ήσουνα Πατέρα;»
•••
Καί πάς στήν τηλεόραση
τόν πόνο νά ξεχάσεις
νά δείς λίγο ποδόσφαιρο
μήπως καί ησυχάσεις.
•••
Ανέμελος καί άγρυπνος
βλέπεις πού λές τήν σφαίρα
νά παίζει αλλοπρόσαλλη
ώς έτερη ετέρα.
•••
Ο γιος κι η κόρη έφυγαν
η μήτηρ τους κραυγάζει
καί μένεις ολομόναχος
στήν μπόρα και στ’ αγιάζι.
•••
Η χώρα εξακολουθεί
τό άτιμο ταξίδι
καί σού πουλάει γιά κρασί
τής μοναξιάς τό ξύδι.
•••
Έτσι...

ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Ναι... μπάτε χίλιοι αλέστε και τον μυλωνά να δέστε

Του ΜΙΧΑΛΗ ΦΙΟΡΑΝΤΕ

Τίς παροιμίες οι Γραικοί
κι αυτές τίς διαφθείρουν
τό «χίλιοι» τό βαφτίσανε
«σκύλοι» γιά νά μάς δείρουν.
•••
Εδώ λιγάκι θά σταθώ
τήν ράτσα μας νά δείξω
καί άν μού μένει αναπνοή
στό ύστερα νά βήξω.
•••
Θα πάω στόν καθρέφτη μου
νά δώ τό πρόσωπό μου
νά δώ Γραικός γεννήθηκα
καί βρώ τόν διάολό μου.
•••
Γραικός σημαίνει βάσανο
καί παρευθύς ευθύνη
αφού σ’ αλλάζουν όνομα
οι δυνατοί καί κτήνη.
•••
Άλλοτε είσαι αριθμός
καί άλλοτε δουλάκι
ωσάν τό σάπιο τό νερό
στής φύσης τό αυλάκι.
•••
Οι δέ λεφτάδες οι πάντοτε
μέ μίζες αγοράζουν
εκείνους πού μάς διοικούν
κι οι μπούφοι υποτάζουν.
•••
Έζησα μαύρη τήν ζωή
στήν χώρα βρικολάκων
μέ πρόγραμμα διαταγή
νά σκάψουνε τόν λάκκον,
•••
σέ όσους αντιστέκονται
καί θέλουν τήν αλήθεια
πού έχουνε στά στήθη τους
καί όχι κολοκύθια.
•••
Έτσι καί μετατρέπουνε
τά πάντα καί καγχάζουν
σάν τά κοράκια τής νυχτός
πού χαίρονται καί κράζουν.
•••
Ο Έλλην διά τήν θέση του
αρνείται τήν φιλία
ενώ εσέ βογκολογούν
στόμαχος καί κοιλία.
•••
Τό μεγαλύτερο κακό
στήν άμοιρη πατρίδα
τό έκανε ο Έλληνας
ο τών θυρίδων γίδα.
………………

ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: ΤΑ ΕΡΓΑ ΠΑΝΤΩΝ ΗΓΕΤΩΝ ΤΑ ΕΖΗΣΕΣ ΤΑ ΕΙΔΕΣ ΦΩΝΑΞΕ ΚΑΙ ΚΡΑΥΓΑΣΕ: ΒΑΡΑΤΕ ΒΙΟΛΙΤΖΗΔΕΣ

Του ΜΙΧΑΛΗ ΦΙΟΡΑΝΤΕ

Η κωμωδία συνεχώς
τόν νού μας τόν οργώνει
γίνεται δράμα αίματος
καί στόν λαιμό κορδόνι.
•••
Οι θεατρίνοι άκαμπτοι
μές στήν αναισθησία
μάς δίνουνε μέ ουρλιαχτά
είς τόν Θεό θυσία.
•••
Πηγαίνουνε νυχθημερόν
απλήρωτα ταξίδια
χωρίς ψυχή καί λογική
μάς ψάλουνε τά ίδια.
•••
Καί γελαστοί καί άχαροι
κοιμούνται σε κρεβάτια
λυκάνθρωποι οδοντωτοί
καί κλείνουνε τά μάτια.
•••
Δέν θέλουνε νά βλέπουνε
τούς έρημους ραγιάδες
αυτούς πού βολοδέρνουνε
σέ άκαρπες ομάδες.
•••
Πού απεργούν ανόητα
χωρίς καλά νά ξέρουν
πώς άδικα οχλοβοούν
κι άκαρπα υποφέρουν.
•••
Πείτε μου πότε άνθισε
τών δούλων απεργία
πότε η ψυχή χαλάρωσε
καί γνώρισε υγεία.
•••
Χώρα μου ηλιοφώτιστη
πού ζεις μές στό σκοτάδι
μήν μπαίνεις στήν
Παράσταση
πού οδηγεί στόν Άδη.
•••
Οι θεατρίνοι χαίρονται
ώς αλγεινοί Πασάδες
όταν σάς βλέπουν ομαδόν
μέ τ’ όνομα... Ραγιάδες.
•••
Εκείνοι ξέρουν τό γιατί
καί κλείνουνε τίς τσέπες
μέ τά κουμπιά τού θάνατου
…λύκοι από τίς Στέπες.
•••
Καί η παράσταση βοά
φάλτσα καί δίχως μέτρο.
Τών Ανακτόρων οι ένοικοι
κλαδεύουνε τό δέντρο.
•••
Πίσω απ’ τά παράθυρα
τής Αυτοκρατορίας
μετράνε τούς αυτόχειρες
μέ τ’ όνομα «παρίας».
•••
Ο Θίασος δέν σταματά
θέλει ν’ αποβλακώσει
καί μέ καρότσες σωρηδόν
σέ μπάσταρδους νά δώσει
•••
τό έργο πού ανέλαβε
γιά νά ‘χει Εξουσία.
Αυτό είναι τό πρόγραμμα
μαζί καί η ουσία.
•••
Μόνο η τρέλα ημπορεί
τά πάντα κλαδέψει
καί τόν γελοίο Θίασο
μέ ξίφος ν’ ανατρέψει.
•••
Πάμε Γραικοί στήν Άβυσσο
χέστε τίς απεργίες

ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΣΥΡΙΖΟΤΣΑΡΛΑΤΑΝΟΠΛΗΚΤΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Οι τσοπάνοι το μποστάνι

Του ΜΙΧΑΛΗ ΦΙΟΡΑΝΤΕ

Κάποιοι τσοπάνοι άθλιοι
μέ σφυρί και μαχαίρι
τήν τσέπη τους γεμίζουνε
δίχως, Θεέ, χαμπέρι.
•••
Τό αίμα είναι ποθητό
καί τό μαλλί επίσης
φτάνει νά θέτουν οβολό
στά Βόρεια τής Δύσης.
•••
Τό ποίμνιο τό έρημο
κάθεται καί κοιτάζει
κάτι παλιά αγάλματα
μέ δέος καί μαράζι.
•••
Αγάλματα άλλης φυλής
χιλιάδες χρόνια πίσω
πού η μνήμη τά θεοποιεί
καί δέν μπορώ νά σβήσω.
•••
Είς τά μουσεία ακίνητοι
δακρύζουμε σάν μωρά
ενώ ο ίδρωτας μας βρωμά
καί φέρνει αποφορά.
•••
Τά δάκρυα είναι κάλπικα
αδύναμων ζητιάνων
πού μένουνε στό παρελθόν
ώς ήχος σάπιων πιάνων.
•••
Οι ξένοι μάς κοιτάζουνε
καί συνεχώς σαστίζουν
μπροστά στόν ερημότοπο
γαϊδάρων πού δακρύζουν.
•••
Ώς βάρβαροι οι Δυτικοί
μέ όφεως τήν φύση
μπροστά στό κλάμα άθλιων
έχουν ληστών τήν κρίση.
•••
Ώς κληρονόμοι θαύματος
δέν παίρνουμε χαμπάρι
ότι τό πλοίο αναψυχής
τό οδηγούν κουρσάροι.
•••
Εμπιστοσύνη δίνουμε
στών λύκων τήν αγέλη
άγονοι στήν απόγνωση
τί κρύβει κάθε αμπέλι.
•••
Παίρνουμε δάνεια πολλά
κί όλοι μάς τά «δωρίζουν»
χωρίς ν’ ακούμε δυστυχώς
οι λύκοι πώς σφυρίζουν.
•••
Όλοι μας ώς τσοπάνηδες
ανοίγουμε τίς πόρτες
καί τό μαντρί πλημμύρησε...