"Κόμμα = Ομάς ανθρώπων, ειδότων ν' αναγιγνώσκωσι και ν' αρθογραφώσιν εχόντων χείρας και πόδας υγιείς, αλλά μισούντων πάσαν εργασίαν, οίτινες ενούμενοι υπο ένα οιονδήποτε αρχηγόν, ζητούσι ν' αναβιβάσωσιν αυτόν δια παντός μέσου εις την έδραν πρωθυπουργού, ίνα παρέχη αυτοίς τα μέσα να ζώσι χωρίς να σκάπτωσι"
Εμμανουήλ Ροΐδης , Έλληνας πεζογράφος και κριτικός (1836-1904)


Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ ΔΙΑΣΠΟΡΑΣ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ ΔΙΑΣΠΟΡΑΣ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

ΔΙΕΘΝΗ ΑΝΘΕΛΛΗΝΙΚΑ ΚΑΘΑΡΜΑΤΑ - ΔΙΕΘΝΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗ: Οι δύο Αλβανίες του Εντι Ράμα


Uploaded Image 

 

 

Γράφει ο Διονύσιος – Φρέντης Μπελέρης

Η φωτογραφία είναι βγαλμένη το 1903. Σε αυτήν απεικονίζονται 87 αγόρια, 11 κορίτσια, τρεις δάσκαλοι κι ένας ιερέας να κοιτούν βλοσυρά τον φακό. Από κάτω αναγράφεται με κεφαλαία γράμματα: ΟΙ ΜΑΘΗΤΑΙ ΤΗΣ ΕΝ ΒΟΥΝΩ ΧΙΜΑΡΑΣ ΕΛΛ. ΣΧΟΛΗΣ.

Το Βουνό είναι το χωριό της μητέρας του Αλβανού πρωθυπουργού Εντι Ράμα. Σε πρόσφατη συνέντευξή του στην εφημερίδα «Καθημερινή» (20/4/2026) ισχυρίστηκε ότι «στο Βουνό κανείς δεν μιλούσε ελληνικά».

Η φωτογραφία είναι η απάντηση.

Δυστυχώς το ίδιο σαθρά είναι και τα επιχειρήματα που ανέπτυξε ο κ. Ράμα στη συνέντευξή του.

Εκεί αναφέρθηκε εκτενώς στο περιουσιακό. Είναι το ένα από τα δύο πιο σημαντικά ζητήματα στη χώρα (το άλλο είναι η διαφθορά). Δημιουργήθηκε όταν τη δεκαετία του 1950 το κομμουνιστικό καθεστώς κρατικοποίησε όλες τις περιουσίες. Από την πτώση του κομμουνισμού έχουν περάσει 35 χρόνια. Ο Ράμα είναι 13 χρόνια στην πρωθυπουργία και η Αλβανία είναι η μοναδική πρώην κομμουνιστική χώρα σε όλη την Ευρώπη που ακόμη δεν έχει επιλύσει το ζήτημα.

Το 2020 ο κ. Ράμα ψήφισε ένα νόμο για το περιουσιακό, που ακόμη δεν έχει εφαρμόσει. Το 2024, στο πλαίσιο της ενταξιακής πορείας της χώρας, η Αλβανία δεσμεύτηκε έναντι της Ευρωπαϊκής Ενωσης να αποδώσει τίτλους ιδιοκτησίας έως το 2030. Εκτοτε δεν έχει γίνει οτιδήποτε. Αντιθέτως, ουδείς γνωρίζει πόσα ακίνητα έχουν καταγραφεί, ούτε ποιοι είναι οι νόμιμοι ιδιοκτήτες τους, καθώς οι σχετικές πληροφορίες δεν δημοσιοποιούνται από τις αρμόδιες αρχές, κατά παράβαση της ισχύουσας νομοθεσίας.

Ιδιαίτερα αποκαλυπτικά είναι τα ποσοτικά στοιχεία που αφορούν την επιστροφή των περιουσιών. Σύμφωνα με το κτηματολόγιο, η διαδικασία σε παναλβανικό επίπεδο φέρεται να έχει ολοκληρωθεί κατά 60%. Στους δήμους, όμως, όπου διαβιοί η Ελληνική Εθνική Μειονότητα, τα ποσοστά αυτά παραμένουν δραματικά χαμηλά. Δεν υπερβαίνουν το 10% στη Χειμάρρα, το 20% στο Φοινίκι και το 30% στη Δρόπολη. Γι’ αυτόν τον λόγο η αλβανική κυβέρνηση αρνείται να δημοσιοποιήσει αναλυτικά στοιχεία απόδοσης περιουσιών ανά δήμο, ιδίως για τη Χειμάρρα και εν γένει τη νότια περιοχή. Δεν θέλει να φανεί η δυσμενής διάκριση εις βάρος της Ελληνικής Μειονότητας.

 

Η ίδια δυσμενής διάκριση υπάρχει και στο θέμα των στρατηγικών και μικρότερης κλίμακας επενδύσεων. Στα δημοσιευμένα στοιχεία με τους επενδυτές που εκδίδει η Κεντρική Επιτροπή Χωροταξίας –της οποίας προΐσταται ο ίδιος ο πρωθυπουργός Ράμα!– δεν εμφανίζεται ούτε ένα ελληνικό όνομα. Στην πραγματικότητα, όσοι πολίτες ελληνικής καταγωγής κατορθώσουν να κατοχυρώσουν τα ιδιοκτησιακά τους δικαιώματα, έχουν μία και μόνη επιλογή αξιοποίησης: την εκποίηση της περιουσίας τους.

Ο κ. Ράμα αναφέρθηκε και στην τουριστική ανάπτυξη. Είναι υπαρκτή παρά την παντελή έλλειψη υποδομών. Είναι ενδιαφέρον όμως ότι βασίζεται εξ ολοκλήρου σε εγχώρια κεφάλαια. Κανένας ξένος δεν έχει έλθει να επενδύσει στη χώρα. Επιπλέον, στις εκθέσεις των διεθνών οργανισμών αναφέρεται ότι τα κεφάλαια αυτά στο συντριπτικό τους ποσοστό δεν προέρχονται από νόμιμες οδούς. Η απουσία ξένων επενδύσεων οφείλεται τόσο στην αδυναμία ανταγωνισμού έναντι αδιαφανών κεφαλαίων όσο και στη διαφθορά. Μια τέτοιας μορφής ανάπτυξη δεν είναι βιώσιμη.

Ο κ. Ράμα στην ίδια συνέντευξή του δείχνει αλλεργία σε ορισμένες λέξεις ή καταστάσεις. Αποκαλεί συστηματικά «ελληνόφωνους» τους ελληνικής καταγωγής κατοίκους. Λέει ότι ο νυν δήμαρχος Χειμάρρας (και εκλεκτός του) Βαγγέλης Τάβος «έχει έναν Ελληνα γονέα και έναν Αλβανό γονέα». Είναι όμως γνωστό σε όλους ότι αμφότεροι οι γονείς του κ. Τάβου είναι Ελληνες. Ο ίδιος μάλιστα καπηλεύεται την ελληνική καταγωγή του προς εξυπηρέτηση της ρητορικής του Σοσιαλιστικού Κόμματος.

Λέει επίσης ο κ. Ράμα αναφερόμενος στο πρόσωπό μου ότι «αυτό που συνέβη στο παρελθόν με το άτομο που κατέληξε στη φυλακή αντί να υπηρετήσει ως δήμαρχος ήταν ατυχές». Επισημαίνω ότι διαθέτω όνομα και μάλιστα δύο: εκείνο που δηλώθηκε στο ληξιαρχείο κατά την περίοδο του κομμουνιστικού καθεστώτος, όταν στερούμασταν βασικά θρησκευτικά δικαιώματα, Φρέντης, και εκείνο που έλαβα μεταγενέστερα όταν βαπτίστηκα, Διονύσιος. Η φυλάκισή μου δεν ήταν «ατυχές γεγονός». Η δίωξή μου υπήρξε αποτέλεσμα συστηματικής μεθόδευσης, προσωπικώς από τον κ. Ράμα (παρεμπιπτόντως, ο εκλεκτός του εισαγγελέας που μου άσκησε τη δίωξη έχει πλέον καταδικαστεί για άλλο λόγο και βρίσκεται στη φυλακή). Σύντομα θα υπάρξει απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, η οποία θα αποτιμήσει τι συνέβη εκείνη την περίοδο.

Εν κατακλείδι έχουμε δύο διαφορετικές εικόνες για την Αλβανία.

Από τη μία είναι η εικόνα που προβάλλεται επισήμως από τον Αλβανό πρωθυπουργό.

Από την άλλη είναι εκείνη που αποτυπώνεται στις εκθέσεις της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, όπου γίνεται λόγος για παρεμβάσεις του οργανωμένου εγκλήματος στη διοίκηση του κράτους, ελλείψεις στο κράτος δικαίου, παραβιάσεις δικαιωμάτων μειονοτήτων και καθυστερήσεις στις μεταρρυθμίσεις.

Δεν είναι, άλλωστε, τυχαίο ότι…

 

ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Οι κρυφοί Έλληνες


Του Φαήλου Μ. Κρανιδιώτη

Οι Τούρκοι είναι τεχνητό, ψεύτικο Έθνος και το ξέρουν. Πιο πολύ κεντροασιατικό DNA βρίσκουν οι γενετιστές ερευνητές στην Ουγγαρία, παρά στην Τουρκία. Τα τελευταία χρόνια είναι μόδα στη γείτονα να κάνουν τεστ DNΑ αναζητώντας την εθνική τους καταγωγή και να ανοίγουν τα αποτελέσματα σε live streaming. Μαντέψτε τι αποκαλύπτουν οι περισσότεροι. Άλλοι έκπληκτοι, εμβρόντητοι, άλλοι υποψιασμένοι ανακαλύπτουν πως δεν είναι παρά κυρίως απόγονοι εξισλαμισμένων Ελλήνων αλλά και Αρμενίων κ.ά. Ματαίως ψάχνουν αίμα από στραβοκάνηδες κυνοκέφαλους ληστές της στέπας. Τα έχει γράψει ο μέγιστος των τουρκολόγων ιστορικών, ο αείμνηστος Σπύρος Βρυώνης, επίσης ο Νεοκλής Σαρρής και ο εκ Κύπρου Κώστας Κύπρος. Τον πρώτο τον γνώρισα στο τελευταίο ταξίδι του στην Ελλάδα, οι άλλοι δύο ήταν φίλοι μου και, εκτός από τα βιβλία τους, είχα την ευκαιρία για πνευματικά απολαυστικές συζητήσεις για την Ιστορία και τη φύση του κράτους-συμμορία.

Αυτή η κραυγάζουσα σοβινιστική τεχνητή ταυτότητα, αυτό το μη Έθνος έχει φτιαχτεί με κλεμμένα παιδιά και κλεμμένες ψυχές, είτε με άμεσο εξαναγκασμό με το παιδομάζωμα είτε με την έμμεση απειλή και το δέλεαρ της μεταπήδησης από την τάξη των σκλάβων στην τάξη των κυρίαρχων. Επί αιώνες αιμορραγούσαμε προς τους Οθωμανούς, ενώ οι μεγάλοι χριστιανικοί, κυρίως ελληνικοί, πληθυσμοί της Μικράς Ασίας δεν εξαιρέθηκαν, απλώς εξισλαμίστηκαν. Άλλοι με το σπαθί, άλλοι με την αρπαγή των παιδιών για τα Τάγματα των Γενίτσαρων και τα χαρέμια και άλλοι γιατί προσκύνησαν οι Δυνατοί, για να διατηρήσουν προνόμια και γεωκτησίες, συμπαρασύροντας τους ακτήμονές τους στον εκτουρκισμό, ολόκληρα χωριά.

Οι Τούρκοι δεν είναι παρά ο κακός μας εαυτός. Η πικρή και αδιανόητη για πολλούς αλήθεια είναι πως στις 29 Μαΐου 1453 αυτοί που εφόρμησαν στα τείχη της Πόλης δεν ήταν παρά εξισλαμισμένα αδέρφια μας, φανατικοί εξωμότες. Αργότερα, π.χ. στην Κρήτη, οι χειρότεροι δυνάστες ήταν οι Τουρκοκρητικοί. Όργιο αίματος τα εγκλήματα αυτών των εξισλαμισμένων Κρητών, που μερικοί είχαν τουρκικά μικρά ονόματα και ακόμη ελληνικά επίθετα σε -άκης, της οικογένειας που είχαν εγκαταλείψει προδίδοντας θρησκεία και εθνικό φρόνημα. Ένας λόγος που έφυγαν από την Κρήτη με την Ένωση ήταν γιατί φοβούνταν τις συνέπειες των εγκλημάτων τους. Στην Κύπρο, σε μερικά από τα πιο φανατικά αργότερα τουρκοκυπριακά χωριά, στην αρχή του προηγούμενου αιώνα, δεν ήξεραν λέξη τουρκική, γιατί δεν ήταν παρά εξισλαμισμένοι κρυπτοχριστιανοί, που εξελίχθηκαν σε Τούρκους σοβινιστές, όπως στη Λουρουτζίνα.

Ο Γιάννης Βασίλης Γιαϊλαλί, Πόντιος, που υπηρέτησε στο μέτωπο του Κουρδιστάν με τον τουρκικό στρατό, αποκάλυψε εγκλήματα πολέμου σε βάρος των Κούρδων, μετά ανακάλυψε την ελληνική του καταγωγή, διέφυγε στην Ελλάδα, βαφτίστηκε Χριστιανός και έγινε κήρυκας του αφυπνισμένου εθνισμού του.

Δεν είναι ο μόνος.

Ο κατεχόμενος Πόντος είναι γεμάτος από ανθρώπους σαν αυτόν. Σε ολόκληρα χωριά μιλούν την ποντιακή διάλεκτο, τραγουδούν και χορεύουν τα ίδια τραγούδια. Με την τεχνολογία του διαδικτύου να διαδίδεται πλέον αστραπιαία η γνώση και κάθε πληροφορία, όλο και περισσότεροι ανακαλύπτουν πως ανήκουν στο Έθνος που χτίζει και όχι στο ληστρικό «Έθνος» που γκρεμίζει και αρπάζει.

Κάθε τόσο κάποιοι αποφασίζουν να επιστρέψουν στο αληθινό Έθνος καταγωγής τους. Η αποκάλυψη μέσω των τεστ ή από επεξεργασία πληροφοριών μέσα από την οικογένεια στην αρχή μπορεί να προκαλέσει σύγχυση. Σε κάποιους που ήταν φανατικοί σοβινιστές Τούρκοι το συναίσθημα μπορεί αρχικά να είναι ακόμη και οδύνη, θλίψη από την καταστροφή μιας ψευδαίσθησης. Μετά όμως το σκουλήκι της αλήθειας δουλεύει στο συνειδητό και στο υποσυνείδητο, η αποκάλυψη μπορεί να λειτουργήσει και καταλυτικά, λυτρωτικά.

Θυμάμαι τον φίλο μου τον Ζήνωνα, που ζει πια εδώ, βαπτισμένος. Όταν ήταν παιδί, στο χωριό του στον Πόντο ήρθε ένα λεωφορείο με εκδρομείς Πόντιους από τη Β. Ελλάδα. Το μουσουλμανικό ποντιακό χωριό του Ζήνωνα είχε κάποια γιορτή, οι μουσουλμάνοι Πόντιοι τραγουδούσαν και χόρευαν με τραγούδια στην αρχαία ελληνική διάλεκτό τους υπό τον ήχο της λύρας. Σύντομα Χριστιανοί Πόντιοι από την Ελλάδα και εξισλαμισμένοι Πόντιοι της κατεχόμενης πατρίδας τους, που κράτησαν τη γλώσσα τους και τη μουσική τους παράδοση, αναμείχθηκαν και βρέθηκαν να χορεύουν τους πανάρχαιους χορούς τους. Γλέντησαν με την ψυχή τους. Ο Ζήνων επέστρεψε στο σπίτι του, αφηγήθηκε τα γεγονότα στη μάνα του και της είπε «ή αυτοί είναι Τούρκοι ή εμείς είμαστε Ρωμιοί, δεν υπάρχει άλλη εξήγηση, ένα πράμα είμαστε». Ήταν η αρχή της αφύπνισής του.

Εκατομμύρια είναι έτσι, κρυφοί Έλληνες, που δεν το ξέρουν ούτε οι ίδιοι και όλο και περισσότεροι το ανακαλύπτουν.

Ο Γιάννης Γιαϊλαλί το έμαθε και αποφάσισε να επιστρέψει στη ρίζα του.

Θα είναι αδιανόητη εγκληματική πράξη η παράδοσή του, κάκιστο μήνυμα σε άλλους σαν αυτόν. Είναι καιρός να επενδύσουμε λίγη γνώση σε αυτό το ζήτημα σε όσους κρυπτοχριστιανούς υπάρχουν μέσα στην Τουρκία και σε όσους αναζητούν την καταγωγή τους. Πρέπει να τους ενθαρρύνουμε, με προσοχή βέβαια, διότι το γενοκτονικό κράτος δεν έχει αλλάξει πολύ από το 1922.

Υπάρχουν πολλά παιδιά από τον Πόντο και αλλού, που διαβάζουν, αναζητούν, ανακαλύπτουν, απορώντας με το πρόσωπό τους στον καθρέφτη, βρίσκοντας οικογενειακά κειμήλια, ακούγοντας μνήμες των παππούδων τους ή την ίδια τη διάλεκτο που μιλούν ακόμη και είναι ελληνική. Υπάρχουν μερικοί που νιώθουν την πολιτισμική υπεροχή τού να ανήκεις σε ένα αρχαίο Έθνος δημιουργό.

Οι φανατικοί μουσουλμάνοι προσπαθούν να συντρίψουν μέσα τους αυτή την αλήθεια, όπως ο Ερντογάν, ο Πόντιος από την Ποταμιά της Ριζούντας, που του είπε ο πατέρας του πως κατάγονται από τη «γενιά του διαβόλου», τους Έλληνες, αλλά, όταν τον ρωτούν για την καταγωγή του, «αρκεί να λες πως είσαι μουσουλμάνος». Ο ίδιος ο γιαλαντζί σουλτάνος τα έχει πει αυτά.

Υπάρχουν όμως άλλοι, λίγοι για αρχή, αλλά θα γίνουν η μαγιά, που δεν τους αρκεί, που η ανακάλυψη τους αφυπνίζει. Αυτό πρέπει …

 

ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΔΙΑΣΠΟΡAΣ - ΕΛΛΗΝΕΣ ΠΑΤΡΙΩΤΕΣ: Ο Έλληνας Τέλης Σαβάλας , οι Έλληνες ας δούνε το βίντεο

 

ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Μπαϊντενόπουλος και άλλα παραμύθια (Θυμάστε που τα «σοβαρά» ΜΜΕ παρουσίαζαν τον ανοϊκό απερχόμενο πρόεδρο των ΗΠΑ περίπου σαν τον Λόρδο Βύρωνα;)

 

Toυ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΛΙΑΚΟΥ

Πού είναι η ομογένεια, οέο;

Τώρα με τις αμερικανικές εκλογές, όλοι οι… τραντέλληνες, που κόβουν φλέβες για τον Ελληνισμό και έχουν μπίλιονς ή μίλιονς ντάλαρς και φοράνε φαρδιές κορδέλες στις παρελάσεις, στρίμωξαν (λεκτικά πάντα) κάναν υποψήφιο πρόεδρο ώστε να δεσμευτεί ρητά για κάνα δυο θέματα που ενδιαφέρουν την πατρίδα μας;

Οργάνωσαν κάποια ραδιοφωνική, τηλεοπτική ή διαδικτυακή συνέντευξη για να του ζητήσουν ξεκάθαρη άποψη για το Κυπριακό, το δικαίωμα της Ελλάδας να επεκτείνει τα χωρικά ύδατά της στα 12 μίλια, την καταπίεση των Ελλήνων της Βορείου Ηπείρου από το αλβανικό κράτος και άλλα τινά;

Έγραφε η «κυριακάτικη δημοκρατία» στο κύριο άρθρο της: «Η ελληνική ομογένεια στις ΗΠΑ υπολογίζεται ότι αριθμεί περίπου 1,3 με 1,5 εκατομμύρια ανθρώπους – είτε αυτοί είναι πολίτες που έχουν μεταναστεύσει πρόσφατα εκεί είτε είναι Έλληνες δεύτερης και τρίτης γενιάς. Μέχρι τώρα δεν έχουμε δει να αναλαμβάνεται πρωτοβουλία από την πληθώρα των ομογενειακών οργανώσεων να δεσμευτούν για ζητήματα ελληνικού ενδιαφέροντος οι βασικοί υποψήφιοι για την αμερικανική προεδρία.

Ούτε ο Τραμπ ούτε η Χάρις έχουν προβεί σε σαφείς δεσμευτικές δηλώσεις για τα Ελληνοτουρκικά, το Κυπριακό, τις παραβιάσεις των δικαιωμάτων της ελληνικής μειονότητας στην Αλβανία και για μια σειρά άλλων θεμάτων που μας απασχολούν».

Η ιστορία έχει αποδείξει ότι -με εξαίρεση την ενεργοποίηση των Ελλήνων των ΗΠΑ το 1974 λόγω της εισβολής των Τούρκων στην Κύπρο- το περιβόητο «ελληνικό λόμπι» εδώ και δεκαετίες δεν έχει καταφέρει να ανοίξει ούτε μια τρύπα στο νερό.

Το μόνο που κάνουν οι πολυδιαφημισμένοι μπρούκληδες Ελληνοαμερικανοί είναι να χειροκροτούν, όποτε μας δουλεύουν ψιλό γαζί οι Αμερικανοί πρόεδροι, υπουργοί και πρεσβευτές, μιλώντας για τη «στρατηγική συμμαχία» Ελλάδας – ΗΠΑ.

Και στο δούλεμα αυτό συμμετέχουν προθύμως και τα συστημικά ελληνικά κόμματα και τα τάχα «σοβαρά» ΜΜΕ, που κουνάνε ξετρελαμένα τη ουρίτσα τους όποτε βλέπουν αξιωματούχο των ΗΠΑ.

Θυμάστε που παραμύθιαζαν το πόπολο παρουσιάζοντας τον Τζο Μπάιντεν τόσο φιλέλληνα σαν τον Λόρδο Βύρωνα και είχαν φτάσει στο σημείο να τον αποκαλούν «Μπαϊντενόπουλο», δίδοντας ελληνική κατάληξη στο επίθετό του;

Αν το ξεχάσατε, θυμηθείτε το για…

ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ - ΔΙΕΘΝΗ ΑΝΘΕΛΛΗΝΙΚΑ ΚΑΘΑΡΜΑΤΑ - ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΕΘΝΟΠΑΤΕΡΟ-ΡΑΓΙΑΔΟΠΛΗΚΤΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Να γίνουμε ρωμαλέο Έθνος

 Toυ ΦΑΗΛΟΥ ΚΡΑΝΙΔΙΩΤΗ

Η εξόντωση του Ισμαήλ Χανίγιε, του ισλαμοναζί χασάπη και ηγέτη της Χαμάς, κολλητού του Ερντογάν, από χειρουργικό χτύπημα της Ισραηλινής Πολεμικής Αεροπορίας μέσα στην Τεχεράνη, δεν ήταν μόνο εξευτελισμός των μουλάδων της Τεχεράνης
, που λίγο πριν έχασαν με τον ίδιο τρόπο και τους ηγέτες της Χεζμπολάχ, που οργάνωσαν τη σφαγή των παιδιών των Δρούζων.  

Ηταν άλλη μια έμπρακτη απόδειξη πως το Ισραήλ είναι ένα σοβαρό κράτος, που υπηρετεί τα συμφέροντα ενός ρωμαλέου Εθνους. Δεν ορρωδούν προ ουδενός για να τιμωρήσουν τους εχθρούς τους. Εχουν στρατιωτική, πολιτική, οικονομική ισχύ, συμμαχίες και την ακράδαντη βούληση να υλοποιούν το δόγμα που εξέφρασε εύστοχα ο συνδημιουργός του Ισραήλ, ο Στρατηγός Μοσέ Νταγιάν: «Israel must be like a mad dog that noone will dare to bother» (Tο Ισραήλ πρέπει να είναι σαν ένα άγριο σκυλί που κανείς δεν θα τολμά να ενοχλήσει). 

        Απήγαγαν και τύλιξαν τον Αϊχμαν σε ένα χαλί και από την Αργεντινή βρέθηκε στο Ισραήλ, όπου τον δίκασαν και τον κρέμασαν.

    Κυνήγησαν ανηλεώς και εξόντωσαν έναν προς έναν όλους τους Αραβες τρομοκράτες που εμπλέκονταν στη σφαγή των Ισραηλινών αθλητών στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Μονάχου. 

    Βομβάρδισαν και κατέστρεψαν τον πυρηνικό αντιδραστήρα του Ιράκ στη Βαγδάτη, ματαιώνοντας τον κίνδυνο να αποκτήσει πυρηνικά όπλα ο Σαντάμ. 

    Εξόντωση με πυραύλους, βόμβες, καταδρομικές επιχειρήσεις πέραν των συνόρων τους, πλήθος εχθρών, τιμωρώντας τρομοκρατικές ενέργειες κατά πολιτών του Ισραήλ, απελευθερώνοντας ομήρους, καταστρέφοντας οπλοστάσιο των εχθρών του.  

    Εκαναν προληπτικούς πολέμους συντρίβοντας όλους τους Αραβικούς στρατούς στα τέσσερα σημεία του ορίζοντα.

Εχοντας 3 χρόνια υποχρεωτική στρατιωτική θητεία για τους άνδρες και 2 χρόνια για τις γυναίκες, Ενοπλες Δυνάμεις βασισμένες, ακόμη και για τον χειρισμό των μαχητικών αεροσκαφών, σε εφέδρους, είναι ένα Ενοπλο Εθνος, μια νησίδα δημοκρατίας μέσα σε έναν ωκεανό ολοκληρωτικών εχθρών, τους οποίους αντιμετωπίζει με θάρρος και νικά πάντα. 

Εχουν ισχύ αλλά και σχέδιο, τολμούν και έχουν Ηγεσία. 

Στα καθ’ ημάς, οι βιαστές και φονιάδες ανήλικων κοριτσιών, γυναικών, και γιαγιάδες, μπροστά σε παιδιά, εγγόνια, συζύγους και αδέρφια, πεθαίνουν από γηρατειά και αρρώστιες καυχώμενοι για τα εγκλήματα πολέμου στα καφενεία των Κατεχομένων της Κύπρου και στην Τουρκία.  

Οι φονιάδες του Τάσου Ισαάκ και του Σολωμού το ίδιο. Ο ένας ήδη πέθανε και τα διεθνή εντάλματα όλων των λοιπών παραμένουν ανεκτέλεστα.

Η Τουρκία κάνει πρωταθλητισμό έρευνας, ανάπτυξης και παραγωγής στρατιωτικής τεχνολογίας, φτιάχνει πλέον και οπλισμένα δικινητήρια μη επανδρωμένα αεροσκάφη, εμείς βλέπουμε την πλάτη τους. Κυρίως, όμως, παραμένουν ατιμώρητοι για όλα τα εγκλήματα και τις βρομιές που έχουν διαπράξει. Ατιμώρητοι Γενοκτόνοι, ατιμώρητοι βιαστές, φονιάδες, ατιμώρητοι κλέφτες περιουσιών, μνημείων.

Και εξακολουθούν να απειλούν πως θα τα επαναλάβουν όλα. 

Το Ισραήλ είναι παράδειγμα προς μίμηση, με τρόπους που θα προσαρμοστούν στα δικά μας μέτρα και ανάγκες.  

Το πιο μεγάλο ταξίδι αρχίζει με το πρώτο βήμα, το οποίο εμείς διστάζουμε να κάνουμε.  

Κωλοβαράμε, χάσκουμε σαν γελάδια στο λιβάδι, βαυκαλιζόμενοι με «φιλίες», ενδοτικές μπούρδες, πληρώνοντας Αποστόλους του Μαρασμού για να μας κάνουν κήρυγμα υπέρ των εχθρών μας, να διασπείρουν ηττοπάθεια, ψοφοδεϊσμό. 

Αυτοί θα φέρουν τον πόλεμο και την ήττα.

Οφείλουμε, λοιπόν, με ένα πανεθνικό σχέδιο και σε βάθος δεκαετιών να δημιουργήσουμε αυτή την ισχύ, αυτό το φρόνημα και να έχουμε ηγεσία που θα τα χρησιμοποιήσει με τόλμη.  

Πρώτα, όμως, ας ξεκινήσουμε από πιο εύκολα πράγματα:

NoυΔο-γαλαζαίικο ΡΑΓΙΑΔΟΞΕΦΤΙΛΑΡΑΔΙΚΟ: Φούγκα για την Αλ. Παπαδοπούλου

 

Του ΦΑΗΛΟΥ ΚΡΑΝΙΔΙΩΤΗ

Η φούγκα είναι ένα είδος μουσικής πολυφωνικής σύνθεσης, που βγαίνει από το ελληνικότατο «φυγή», αφού φεύγει η μία φωνή για να έρθει η άλλη. Οι πάσχοντες, όπως ο γράφων, από βιβλιοφαγία και αγάπη για την πυκνή νοηματική δύναμη της ποίησης ίσως γνωρίζουν τη φοβερή «Φούγκα του θανάτου» του Πάουλ Τσέλαν (Πάουλ Αντσελ το πραγματικό), γερμανόφωνου Εβραίου της Μπουκοβίνα, γεννημένου το 1920, που χάθηκε το 1970 στα νερά του Σηκουάνα.

Το ποίημα, γραμμένο το 1944, αρχίζει έτσι: «Μαύρο γάλα της αυγής, το πίνουμε το πίνουμε το βράδυ…», είναι ένα συγκλονιστικό λογοτεχνικό μνημείο για το Ολοκαύτωμα.

Αφού πάλι γίνατε σοφότεροι κοψοχρονιά, ας μιλήσουμε για τον Εντρί Φούγκα. 43 ετών, Διευθυντής Επικοινωνίας του Εντι Ράμα, από την εποχή που ο κατσαπλιάς άσπονδος «φίλος» μας ήταν Δήμαρχος Τιράνων.

Με σπουδές στην Ιταλία, στη Βιέννη και στο Ταφτς στη Βοστόνη και όψη ποντικομαμής απουσιολόγου, ο εξ απορρήτων του αλευρομύτη φαίνεται πως μεταξύ άλλων καθηκόντων έχει αναλάβει το ψιλό γαζί δούλεμα της ημετέρας Υφυπουργού Εξωτερικών Αλεξάνδρας Παπαδοπούλου.

Οσοι μορφώνεστε από την παρούσα στήλη, θυμάστε τι σας έγραφα. Η δοτή αλβανική δικαιοσύνη θα ξανακαταδικάσει στο Εφετείο τον Φρέντη Μπελέρη, ώστε να εκπέσει οριστικά από το αξίωμα του Δημάρχου Χειμάρρας και να έχει κώλυμα, λόγω ποινικού μητρώου, να συμμετάσχει στις επαναληπτικές εκλογές. Ετσι θα προχωρήσει απρόσκοπτα η λεηλασία των ελληνικών περιουσιών.

Γι’ αυτό θεώρησα ορθή την επιλογή να είναι ο Φρέντης υποψήφιος για την Ευρωβουλή. Αντί για εκπεσών διαμαρτυρόμενος στο πεζοδρόμιο πρώην Δήμαρχος, τουλάχιστον θα είναι Ευρωβουλευτής με ισχυρή φωνή. Διότι ακόμη και με το διεφθαρμένο καθοδηγούμενο αλβανικό σύστημα δικαιοσύνης, το πολύ ως τα μέσα του Οκτωβρίου θα πρέπει να τον αποφυλακίσουν και η φωνή του θα είναι δυνατή από τις Βρυξέλλες για τα συμφέροντα της Ελληνικής Εθνικής Μειονότητας της Βορείου Ηπείρου και όχι μόνο γι’ αυτά.

Είναι γνωστό πως η τσαχπίνικη παρέα Σκέρτσου και λοιπών, όπως και το ΥΠΕΞ, με κύρια αντιδρούσα την Αλεξάνδρα Παπαδοπούλου, δεν έκαναν καθόλου κέφι την υποψηφιότητα του ντε φάκτο ηγέτη του Βορειοηπειρωτικού Ελληνισμού. Αλλωστε Γεραπετρίτης, Παπαδοπούλου και λοιποί ήταν εξαρχής υπέρ της ήπιας, μαλακής προσέγγισης στο ζήτημα, τόσο μαλακής, που από τα χαστούκια με ματσάκια άνηθο οι Αλβανοί σωβινιστές δάκρυσαν από τα γέλια.

Για να ξαναμορφωθείτε, ο σοφός λαός του Πειραιώς και δη οι πέριξ του λιμένος μαγκίτες, όταν ήθελαν να πουν «θα μας κάνουν τα τρία δύο» έλεγαν σκωπτικώς «Βαράτε μας με άνηθο».

Κανένα ουσιαστικό μέτρο πίεσης στην Αλβανία ως χώρα, κανένα εξατομικευμένο μέτρο κατά του Ράμα και της εγκληματικής κομπανίας του, πολιτικών, δικαστών, εισαγγελέων, αστυνομικών, ημετέρων ρουφιάνων, δημοσιογράφων, δεν πάρθηκε.

Μια ψοφοδεής, ηττοπαθής στάση έκανε διαδοχικές τρύπες στο νερό. Απτόητοι οι Αλβανοί μαφιόζοι σωβινιστές δίκασαν τον Φρέντη με βάση την παιδαριώδη σκευωρία τους και αρνούνταν να τον απελευθερώσουν και να αναλάβει τα καθήκοντά του στο Δημαρχείο.

Εγινε δε στο παρά πέντε μια προσπάθεια να τορπιλιστεί η υποψηφιότητά του, αλλά η πραγματικότητα, ο κίνδυνος απόπειρας προσεταιρισμού του από άλλους και η ακόμη πιο μαζική απώλεια ψήφων για τη Ν.Δ. έφεραν τους μυαλοφυγόδικους στα σύγκαλά τους, αλλιώς το 27% θα το είχαν κι αυτό αποχαιρετήσει με μαντήλι καλαματιανό. Τα έγραψα τόσες φορές. Συστρατευθήκαμε όλοι όσοι τον αγαπάμε και στην καρδιά μας ηχεί εκείνο το αγαπημένο τραγουδάκι για την Αδερφή μας και βγήκε στους πρώτους.

Η εκλογή του όμως δεν σήμαινε παύση του αγώνα για την απελευθέρωση του, να τελείωνε η φαρσοκωμωδία στο Εφετείο. Ηταν χρέος του ΥΠΕΞ, της κυβέρνησης να συνεχίσει τις πιέσεις.

Μαθαίνω, λοιπόν, από σοβαρές πηγές και δυσκολεύομαι να το πιστέψω, πως η κυρία Υφυπουργός δεχόταν μέσω του Φούγκα, του παρά τω κατσαπλιά, διαβεβαιώσεις πως στο Εφετείο θα πάνε όλα καλά, ο Φρέντη θα αφηνόταν ελεύθερος. Ετσι καθησύχαζε την κυβέρνηση και όσους επέμεναν να κάνουμε διαβήματα, πως δεν χρειάζεται, όλα θα πάνε καλά.

Οι παλαιοί μαχαλόμαγκες, πιο παλαιοί κι από μένα που γεννήθηκα με ασπρόμαυρη τηλεόραση προδικτατορικώς, είχαν μια έκφραση όταν την πάταγες σαν χάπατο. Ελεγαν «Τώρα κούνα τ΄ αραπάκι».

Δεν θυμάμαι την προέλευση της παροιμιώδους εκφράσεως, αλλά η κυρία Υφυπουργός, αληθούς ούσας της πληροφορίας, το κούνησε για τα καλά το αραπάκι.

Ο Φρέντης ξανακαταδικάστηκε, παραμένει κρατούμενος, μας τη φόρεσε ο ζουμπάς ο Φούγκα και ο ψηλέας το αφεντικό του.

Αυτό, πάντως, που κρίνω ως επιβεβαίωση του μουσαντού που μας πούλησαν οι σκιπετάροι είναι…

 

ΝουΔο-γαλαζαίικο ΡΑΓΙΑΔΟΞΕΦΤΙΛΑΡΑΔΙΚΟ: Οι συγγενείς του Μπελέρη δεν μπορούσαν ποτέ να φανταστούν ότι θα ξαναζούσαν στα δικά τους μέρη γνώριμες εικόνες βγαλμένες από την εποχή του Χότζα! Μία κηδεία στη Χειμάρρα και οι ΨΕΥΔΑΙΣΘΗΣΕΙΣ ΤΩΝ ΑΘΗΝΩΝ

 


Του ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΜΑΛΛΙΑ

Πρέσβη επί τιμή

 

Εκτός Ελλάδος, έμαθα για τον θάνατο της γιαγιάς του, Καλλιόπης. Εφυγε 98 ετών. Τόσα και τόσα έζησε και είδε στη Χειμάρρα.

Οι δικοί της πενθούν. Δεν μπορούσαν όμως ποτέ να φανταστούν ότι θα ξαναζούσαν στα δικά τους μέρη γνώριμες εικόνες βγαλμένες από την εποχή του Ενβέρ Χότζα.

Ανακουφίστηκα προς στιγμήν όταν ο γιος του ο Πέτρος μου είπε στο τηλέφωνο ότι θα του δώσουν άδεια να παραστεί στην κηδεία της. Τον είχε επισκεφθεί στις φυλακές του Φίερι –μεταξύ Τιράνων και Αυλώνα– τις μεγαλύτερες της Αλβανίας, χωρητικότητας 1.200 φυλακισμένων, όπου τον μετέφεραν πρόσφατα. Δεν αγνοώ τον πραγματικό λόγο της μεταγωγής του. Στην Αλβανία του κ. Ράμα μικρή σημασία έχει.

 

Αλυσοδεμένο τον είχαν. Βάναυσα του φέρθηκαν. Απάνθρωπη συμπεριφορά. Δεν του επέτρεψαν καν να μπει με αστυνομική συνοδεία στον ιερό ναό του Αρχάγγελου Μιχαήλ για να φιλήσει το άψυχο σώμα της.

Γιατί;

Κατηγορείται, χωρίς όμως τίποτα μέχρι στιγμής να μπορεί να αποδειχθεί στο δικαστήριο, για «απόπειρα εξαγοράς ψήφων». Με το ποσό των 380 ευρώ…

Ας υποθέσουμε προς στιγμήν ότι είναι αλήθεια. Ομως, οι μάρτυρες κατηγορίας είτε δεν προσέρχονται στο δικαστήριο είτε διαψεύδουν το κατηγορητήριο.

Ο εντεταλμένος από την κυβέρνηση των Τιράνων για το στήσιμο της σκευωρίας αστυνομικός παραδέχθηκε ότι έδωσε 7.000 ευρώ στον «μάρτυρα – προβακάτορα». Ο ίδιος επιβραβεύθηκε για τις υπηρεσίες του με βαθμολογικές και μισθολογικές προαγωγές. Από τη Χειμάρρα στον Αυλώνα. Ημουν παρών στη δίκη κατά την κατάθεσή του.

Κυριακή 31 Δεκεμβρίου. Τελευταία μέρα του 2023. Κοιμητήριο δίπλα στην εκκλησία του Αρχάγγελου Μιχαήλ. Ο εκλεγμένος από τον λαό της Χειμάρρας δήμαρχός της περιστοιχίζεται από πολυάριθμους φρουρούς των ειδικών αστυνομικών δυνάμεων.

Για πρώτη φορά μετά τη σύλληψή του στις 12 Μαΐου και την οκτάμηνη φυλάκισή του εμφανίζεται στη δική του πόλη. Στους δικούς του. Μπροστά σε αυτούς που τον εξέλεξαν δήμαρχο. Τον μεταχειρίζονται ως εγκληματία.

Ξεχνάμε;

Τέτοιες μέρες πέρυσι εκείνος προετοίμασε, υποδέχθηκε και προσφώνησε τον πρωθυπουργό της Ελλάδος κατά την ιστορική του επίσκεψη στη Χειμάρρα. Εκεί στον πεζόδρομο. Σήμερα τον ταπεινώνουν. Εντύπωση προκαλεί η αξιοπρέπεια και η αυτοκυριαρχία του.

Η θλίψη και η ντροπή που νιώσαμε για όσα έγιναν στην κηδεία της γιαγιάς Καλλιόπης την Κυριακή 31 Δεκεμβρίου στη Χειμάρρα ας μην αποτελέσουν μόνο στιγμιαία αγανάκτηση. Αυτό είναι το πραγματικό πρόσωπο της Αλβανίας του πρωθυπουργού κ. Ράμα απέναντι στον ελληνισμό της Χειμάρρας.

Κάποιοι στην Αθήνα έτρεφαν και ίσως τρέφουν ακόμη ψευδαισθήσεις. Μπορεί να τελούν ακόμη υπό την επήρεια του καλλιτεχνικού του ταλέντου από την έκθεση στο Ζάππειο.

Τα ποδοπατημένα των Ελλήνων της Χειμάρρας μνήματα στο κοιμητήριο και η βάναυση συμπεριφορά απέναντι στον εκλεγμένο δήμαρχό της μπροστά τον λαό του, μας θυμίζουν με σκληρό τρόπο το αληθινό πρόσωπο του κ. Ράμα. Προσωπείο φοράει μόνο όταν συμπεριφέρεται ως δήθεν νεωτεριστής με διαδοχικούς κορυφαίους πολιτικούς της Ελλάδος.

Μπορούμε να έχουμε ήσυχη τη συνείδησή μας;

Πώς κάποιοι θεωρούν ότι καλό θα ήταν να γυρίσουμε σελίδα;

Πώς δεχόμαστε…

 

ΝουΔο-γαλαζαίικο ΡΑΓΙΑΔΟΞΕΦΤΙΛΑΡΑΔΙΚΟ: Περίγελως μιας χώρας με ανύπαρκτη στρατιωτική, οικονομική και διπλωματική ισχύ - Κούλη Θα μας κογιονάρουν και οι γάτες στα κεραμίδια !

 


Του ΦΑΗΛΟΥ ΚΡΑΝΙΔΙΩΤΗ

Ο Ράμα δοκίμασε λίγο αλεύρι από συγγενική χώρα της Νότιας Αμερικής, ίσως θέλει να φτιάξει κουλουράκια, σκούπισε τη μύτη του και αποφάσισε να στείλει τον Φρέντι Μπελέρη σε «δίκη».
Η κράτησή του, φυσικά, συνεχίζεται και σε λίγες ημέρες ο εκλεγμένος Δήμαρχος Χειμάρρας θα εκπέσει του αξιώματός του, αφού δεν θα έχει ορκιστεί - και πώς να ορκιστεί, αφού κρατείται τόσο καιρό παράνομα...

Ετσι, η κατσαπλιάδικη συμμορία που κυβερνά την Αλβανία θα έχει πετύχει έναν βασικό της στόχο. Θα έχει απαλλαγεί από τον ανυπότακτο δήμαρχο, ταυτόχρονα όμως θα έχει τρομοκρατήσει συνολικά την Ελληνική Εθνική Μειονότητα, που θα πάρει το μήνυμα πως ο Ράμα μπορεί όποτε του καπνίσει να τους στήσει μαϊμού κατηγορίες, να τους χώσει στη φυλακή και η Ελλάδα θα κάνει δηλώσεις, διαβήματα και άλλα ατελέσφορα, με τα οποία ο Ράμα θα γελάει, ενώ ο εσμός των καθαρμάτων που χρησιμοποιεί, δικαστές, αστυνομικοί, δημοτικοί σύμβουλοι, ρουφιάνοι δωσίλογοι, μαφιόζοι, θα αλωνίζει, θα έρχεται για διακοπές ή δουλειές στην Ελλάδα, θα λιάζεται στις πλαζ και θα πηγαίνει στα μπουζούκια στην Αθήνα να ρίξει γαρίφαλα στη Φουρέιρα.

Το κύρος της χώρας, του Πρωθυπουργού, του ΥΠΕΞ, θα είναι στον κουβά, περίγελως μιας χώρας με ανύπαρκτη στρατιωτική, οικονομική και διπλωματική ισχύ. Το κόστος από μια τέτοια ήττα, από την έκπτωση από το αξίωμά του και την πολιτική και ηθική εξόντωση του αγωνιστή Μπελέρη, θα είναι πολύ μεγαλύτερο από ό,τι νομίζουν όλοι όσοι το χειρίζονται με τέτοια χαλαρότητα και κωμικοτραγική μετριοπάθεια.

Για την Παπαδοπούλου και κάτι άλλους κάτι είχα ακούσει, για τον Γιώργο Γεραπετρίτη περίμενα να δω και να μάθω. Τελικά, δυστυχώς, τσάι Κεϊλάνης και κουλουράκια κανέλας. 

 Ομως απορώ, ο Πρωθυπουργός δεν μπορεί να μη γνωρίζει πως το τελικό κόστος θα χρεωθεί στον ίδιο.

Οπως το πολιτικό κέρδος θα είναι τεράστιο, αν κατορθώσει την απελευθέρωση του Μπελέρη και να τον δούμε να ηγείται της πόλης του, ασκώντας τα καθήκοντά του, αντίστοιχα η ήττα και η ταπείνωση της Ελλάδας μπροστά στον απερίγραπτο τύπο που κυβερνά την Αλβανία θα χρεωθούν πάλι στον ίδιο. Θα μας κογιονάρουν και οι γάτες στα κεραμίδια.

Ηδη έπρεπε τα πρόσωπα στις λίστες, που πρέπει ήδη να έχει συντάξει το ΥΠΕΞ, με τη βοήθεια και άλλων Υπηρεσιών μας, να πληρώνουν βαρύ τίμημα, να είναι personae non gratae, να έχουν με διάφορους τρόπους μπλοκαριστεί και ελεγχθεί περιουσίες και λογαριασμοί προσώπων και επιχειρήσεων, να έχουν βρεθεί τρόποι και αφορμές να ασκηθούν ποινικές διώξεις, να έχουν εκδοθεί διεθνή εντάλματα σύλληψης και αφαιρεθεί ελληνικές υπηκοότητες απ' όσους έχουν, όπως έγινε στο παρελθόν με άλλα όργανα του Αλβανικού σωβινισμού.

Hδη έπρεπε στην Κακαβιά και αλλού η αλβανική οικονομία να πληρώνει βαρύ τίμημα και ο δρόμος για την Ε.Ε. να κλείσει, να μην περνάει ούτε Ευρώ. Κι αυτό όλο να έχει κλιμακωθεί σε σημείο ασφυξίας για όλους αυτούς που συμμετέχουν στις διώξεις της Ελληνικής Εθνικής Μειονότητας αλλά και για το αλβανικό κράτος εν γένει.  

Δεν υπάρχει κανένα άλλοθι, καμία δικαιολογία γι' αυτή την ολιγωρία, την αναποτελεσματικότητα. 

Υποδηλώνει από τους χειριστές αβυσσαλέα άγνοια του τι είναι το αλβανικό κράτος, ο Ράμα και η παρέα του.

Η αρνητική κατάληξη στην οποία οδηγούμαστε θα είναι μια πολλαπλή ήττα σε όλα τα επίπεδα.  

Θα γίνουμε ρεντίκολο.  

Ουδείς θα ήταν ευτυχέστερος εμού, αν αυτή η μη μου άπτου τακτική απέδιδε και ο Φρέντι ήταν τώρα ελεύθερος στο γραφείο του στο Δημαρχείο της Χειμάρρας. Θα ήμουν χαρούμενος να αφιερώσω το άρθρο μου στο να επαινέσω τον Πρωθυπουργό, τον Γεραπετρίτη κ.ά.

Ομως, η αμείλικτη πραγματικότητα δείχνει πως το αυτί του Ράμα και της κλίκας του δεν ιδρώνει. Η τακτική της κυβέρνησης αποδεικνύεται too little, too late.  

Δεν γνωρίζω τι μουρμουρίζουν οι ΕΛΙΑΜΕΠιτζήδες και οι επιρροές τους στο Μαξίμου τα απογεύματα στις 5 η ώρα, όταν πίνουν τσάι, πάντως η άλλη επιλογή δεν είναι να βομβαρδίσουμε τα Τίρανα ούτε να πέσει το ΕΤΑ με αλεξίπτωτα, να σφάξει τους σκοπούς και να αλώσει τη φυλακή για να απελευθερώσει τον Φρέντι.

Χρειάζονται πρακτικά μέτρα, περιέγραψα μερικά, που θα δημιουργήσουν τέτοιο κόστος στον Ράμα, που να νιώσει πως η Ελλάδα τού κάνει κλύσμα με γαρμπίλι οδοποιίας και άμμο νταμαρίσια. Μόνο αυτό θα τον συνετίσει. Τα «σας παρακαλώ», «τι πράγματα είναι αυτά;», «ενίσταμαι», «διαμαρτύρομαι», «επικαλούμαι τις ευρωπαϊκές αξίες/διαβήματα/ρηματικές διακοινώσεις» κ.λπ. τα τύπωσε ο Εντι ο μερακλής σε μαλακό διπλό γκοφρέ χαρτί για άλλη χρήση.

Αν τους περάσει...

 

ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΔΙΑΣΠΟΡΑΣ: Ψήφος στους αποδήμους χωρίς περιορισμούς!

Γράφει ο  Νίκος Οικονομίδης
Καθηγητής στο Stern School of Business του New York University.

 

Πώς βλέπει η Ελλάδα τους Ελληνες της διασποράς; 

Από τη μια καμαρώνει με τους Ελληνες σπουδαίους επιστήμονες, ακαδημαϊκούς, καθηγητές, γιατρούς, ηγέτες στις τέχνες κ.λπ. που διαπρέπουν στο εξωτερικό.  

Από την άλλη τους βλέπει σαν ένα κομμάτι του Ελληνισμού που διέφυγε από την πατρίδα, λιποτάκτησε θα έλεγαν κάποιοι και δεν υφίσταται τα πάνδεινα της ντόπιας ελληνικής πραγματικότητας. Επιπλέον, η διασπορά δεν είναι ομοιογενής, με μεγάλες διαφορές ετών διαβίωσης στο εξωτερικό για όσους –περίπου ένα εκατ.– γεννήθηκαν στην Ελλάδα και ζουν στο εξωτερικό. Και πέρα από αυτούς, ιδιαίτερα στην Αμερική και την Αυστραλία υπάρχουν και πάνω από ένα εκατομμύριο γεννημένοι στην ξενιτιά με ελληνική καταγωγή.

Πώς βλέπει η Ελλάδα τους ομογενείς;  

Πρώτον, σαν επενδυτές. Το ελληνικό κράτος κάνει τεράστιες προσπάθειες να πείσει τους ομογενείς να επενδύσουν στην Ελλάδα, με μέτριες επιδόσεις.  

Δεύτερον, σαν τουρίστες. Οι διαφημίσεις του ΕΟΤ είναι πολύ πιο συνηθισμένες στα ομογενειακά Μέσα παρά στα ξένα.  

Τρίτον, σαν «λομπίστες», γιατί παραδόξως νομίζουν οι ελληνικές εφημερίδες ότι οι ομογενείς μπορούν σχεδόν μαγικά να αλλάξουν την εξωτερική πολιτική των ΗΠΑ προς το συμφέρον της Ελλάδας.

Η ιδέα ότι αυτοί οι «ξένοι» πρέπει να έχουν ίσα δικαιώματα με τους ντόπιους και να ψηφίζουν στις ελληνικές εκλογές από τον τόπο που διαμένουν για πολλούς είναι προφανής, αλλά για άλλους είναι παράξενη, ακόμη και άδικη. Ομως το ελληνικό Σύνταγμα έχει δώσει το δικαίωμα σε όλους όσοι γεννήθηκαν στην Ελλάδα, και γενικότερα στους κατόχους ελληνικού διαβατηρίου ή ταυτότητας, να ψηφίζουν κάνοντας το ταξίδι στην Ελλάδα.  

Το διακύβευμα του πρόσφατου νομοσχεδίου ήταν αν η ελληνική Βουλή θα τους διευκολύνει να ψηφίζουν στον τόπο διαμονής τους στο εξωτερικό. Με θάρρος και βαθιά πίστη στη δημοκρατία η Ν.Δ. του Κυριάκου Μητσοτάκη προσπαθησε να το καθιερώσει. Ομως, αυτή την ελάχιστη διευκόλυνση/βοήθεια προς τους αποδήμους, μικρόψυχοι βουλευτές και κόμματα δεν θέλησαν να τη δώσουν.

Μερικά κόμματα μετράνε τα κουκιά, «θα ψηφίσουν οι απόδημοι εμάς ή τους άλλους;».  

Με αυτή τη λογική, το ΚΚΕ και ο ΣΥΡΙΖΑ αποφάσισαν στην προηγούμενη Βουλή να αφαιρέσουν το δικαίωμα ψήφου στο εξωτερικό από το 99% των Ελλήνων της Αμερικής, βάζοντας επαχθείς όρους διαμονής στην Ελλάδα και πρόσφατης φορολογικής δήλωσης. Οι όροι αυτοί ήταν 100% προσχηματικοί και βασίζονταν στον (ίσως σωστό) φόβο των αριστερών κομμάτων ότι οι Ελληνοαμερικανοί και οι Ελληνοαυστραλοί δεν θα υπερψήφιζαν ούτε το κόμμα του Μπρέζνιεφ ούτε το κόμμα που έπαιξε κορώνα – γράμματα την τύχη της χώρας με την ακροβασία του δημοψηφίσματος.

[ΠΡΙΝ την ψηφοφορια] μερικά κόμματα, προς τιμήν τους, δήλωσαν ότι θα υπερψηφίσουν τον νόμο.  Αλλα κόμματα «το σκέφτονται» και θα ψηφίσουν ανάλογα με το τι ανταλλάγματα θα πάρουν από τη Ν.Δ. σε άλλα θέματα. Αυτή η στάση καιροσκοπισμού δείχνει μια βαθιά αντιδημοκρατική προκατάληψη. Σε αυτό το παιχνίδι οι ομογενείς δεν έχουν να «δώσουν κάτι», γιατί δεν αντιπροσωπεύονται στη Βουλή. Εχουν λιγότερα δικαιώματα και από την κατώτατη τάξη της αρχαίας Ρώμης, τους πληβείους.

Παρά τα μικροπολιτικά παιχνίδια και τον καιροσκοπισμό, η υπερψήφιση αυτού του νόμου είναι μια λαμπρή, καινούργια αρχή στις σχέσεις αποδήμων και Ελλάδας. Το νομοσχέδιο θα βοηθήσει στη σύσφιγξη των σχέσεων των ομογενών με την πατρίδα. Θα βοηθήσει την Ελλάδα με την αυξανόμενη συμμετοχή Ελλήνων του εξωτερικού στα εθνικά θέματα όπως συζητούνται π.χ. στην Αμερική. Επίσης θα βελτιώσει τη συμμετοχή των αποδήμων στα κοινά της πατρίδας, φέρνοντας την εμπειρία τους από άλλα κράτη.  

Παρότι δεν είναι στο  νομοσχέδιο, πιστεύω ότι ο βέλτιστος τρόπος ψηφοφορίας των αποδήμων είναι με επιστολική ψήφο, που ελπίζω να καθιερωθεί σύντομα.

Πέρα από αυτόν τον νόμο υπάρχουν αρκετά βήματα που χρειάζεται να κάνει το υπουργείο Εξωτερικών για στενότερες σχέσεις με τους ομογενείς και ιδιαίτερα με τους Ελληνες της Αμερικής. Οι τελικές αποφάσεις στις σχέσεις Αθήνας – Αγκυρας θα ληφθούν στην Ουάσιγκτον.  

Οι Ελληνες της Αμερικής θα μπορούσαν να παίξουν καθοριστικό ρόλο υπέρ της Ελλάδας, αλλά απαιτούνται τα εξής: 

Πρώτον, πρέπει το ΥΠΕΞ να συνομιλεί με τους ομογενείς όπου βρίσκονται. Δηλαδή τα ελληνικά προξενεία να γνωρίζουν τους ομογενείς της περιοχής τους, να έχουν τουλάχιστον το e-mail τους και να τους προσκαλούν σε συζητήσεις, π.χ. για πολιτιστικά θέματα. 

Δεύτερον, το ΥΠΕΞ χρειάζεται να ξεπεράσει τη μακροχρόνια μουγκαμάρα του. Πρέπει να μιλάει ανοιχτά και με πίστη για τις ελληνικές θέσεις και στην Ελλάδα και στην Αμερική, και σε όλο τον κόσμο, και ιδιαίτερα στους ομογενείς. Οι ελληνικές θέσεις σπάνια γράφονται στις αμερικανικές εφημερίδες γιατί δεν «κυνήγησε» το ΥΠΕΞ τις εφημερίδες να τις γράψουν. Πέρα από τις μικρές ελληνοαμερικανικές οργανώσεις, η Ελλάδα χρειάζεται λόμπι από επαγγελματίες λομπίστες, όχι Ελληνες, ούτε Ελληνοαμερικανούς. Και αυτό το επαγγελματικό λόμπι πρέπει να προσπαθεί να επηρεάζει όλους, και τους Ρεπουμπλικανούς, και τους Δημοκρατικούς, και το Κογκρέσο, και τον Λευκό Οίκο. Η Τουρκία δαπανά σε λόμπι πάνω από 100 εκατ. δολάρια τον χρόνο, εμείς τίποτα. 

Τρίτον, πρέπει οι μικρές ελληνοαμερικανικές οργανώσεις να γίνουν πολύ μεγαλύτερες, όπως π.χ. οι εβραϊκές οργανώσεις στις ΗΠΑ. Οσο κι αν είναι το δίκιο με το μέρος μας, οι αριθμοί δυνητικών ψηφοφόρων και χρηματοδοτών παίζουν μεγάλο ρόλο στην επιρροή ενός λόμπι. 

Τέταρτον, όλα αυτά πρέπει...

 

ΝουΔο-γαλαζαίικο ΡΑΓΙΑΔΟΞΕΦΤΙΛΑΡΑΔΙΚΟ - ΕΘΝΙΚΑ ΞΕΦΤΙΛΙΚΙΑ: Αν μας κογιονάρει ο Ράμα, τότε ο Τούρκος τι;

 


Toυ ΦΑΗΛΟΥ ΚΡΑΝΙΔΙΩΤΗ

Η υπόθεση του Φρέντι Μπελέρη δεν εξελίσσεται καλά.  

Ο Ράμα έγραψε στα λιάπικα γουρνοτσάρουχά του την παρέμβαση Μητσοτάκη, λίγο πιο ψηλά έγραψε και τον Μανώλη Κεφαλογιάννη μετά τη συνάντησή τους. 

Δεν γράφει βέβαια καθόλου τον φίλο του Ερντογάν και δεν υπάρχει μήνας που να μην κάνει την τσάρκα του, επίσημα ή ανεπίσημα, στο αφεντικό του στην Αγκυρα. Η έμπρακτη απάντησή του στα διαβήματα της ελληνικής πλευράς ήταν πως απορρίφθηκε και η τελευταία αίτηση του Μπελέρη από το Ανώτατο «Δικαστήριο» της Κολομβίας των Βαλκανίων – και συγγνώμη από τους Κολομβιανούς, που ουδέποτε μας προσέβαλαν. Τα εισαγωγικά μπήκαν, διότι στο κατσαπλιάδικο ναρκοκράτος του Ράμα το δικαστικό σώμα είναι κατ’ εικόνα και καθ’ ομοίωσιν των μαφιόζων που κυβερνούν τη χώρα.

Θυμίζω πάλι πως στην αξιολόγηση της αλβανικής Δικαιοσύνης, στο πλαίσιο της υποτιθέμενης ευρωπαϊκής πορείας της Αλβανίας, ο γενικός εισαγγελέας, όπως και σχεδόν το μισό Ανώτατο Δικαστήριο και πολλοί άλλοι δικαστικοί, βρέθηκε να έχει πλαστά διπλώματα. Ωραία πράγματα, που σε συνδυασμό με την εκτεταμένη διαφθορά, τους εκβιασμούς σε διαδίκους και τους «πλειστηριασμούς» αποφάσεων, ήτοι όποιος διάδικος δίνει περισσότερα στον δικαστή κερδίζει, έχουν δημιουργήσει μια παρωδία δικαιοσύνης, μια δυστοπία για τους ατυχείς πολίτες της χώρας αυτής και πολύ περισσότερο της Ελληνικής Εθνικής Μειονότητας της Βορείου Ηπείρου.

Οι ως τώρα παρεμβάσεις λοιπόν της κυβέρνησής μας πήγαν κουβά, απέτυχαν, nada, nights, nothing, φάρε, νομίζω, αλβανιστί. Η γραμμή που ακολουθήθηκε, με αυστηρά διαβήματα, λεκτικές εκκλήσεις, επικλήσεις της καλής γειτονίας, του Διεθνούς Δικαίου, των ευρωπαϊκών αξιών και της ευρωπαϊκής πορείας της Αλβανίας προκάλεσαν τάσεις κνησμού στον Εντι με την αλευρωμένη μύτη. 

 Αφού, λοιπόν, πήγαν κουβά οι τσιριπίμ τσιριπόμ μέθοδοι, μήπως είναι ώρα να το δούμε λίγο αλλιώς, αλλιώτικα και πασαλιμανιώτικα, με τον αληθινό βούρδουλα;

Θα αφήσουμε τον Φρέντι Μπελέρη να σαπίσει και να πιάσει αράχνες; 

Θα είμεθα μετριοπαθείς, σώφρονες, νερόβραστοι, μελάτοι, μέχρι να πετύχουν οι Αλβανοί σωβινιστές τον στόχο τους, να εκπέσει ή να τον σκοτώσουν;  

Δεν μπορώ να είμαι ψυχρός, όταν μιλώ για έναν φίλο, έναν ανιδιοτελή πατριώτη, που μετρά τόσες ημέρες άδικα και παράνομα στα κολαστήρια του αλβανικού καθεστώτος. Το διακύβευμα δεν είναι μόνο η ελευθερία του εκλεγμένου δημάρχου της Χειμάρρας. Είναι πολλά. Είναι επιπλέον το κύρος της χώρας, του ίδιου του πρωθυπουργού, του κ. Γεραπετρίτη, όποιου έχει οποιαδήποτε αρμοδιότητα για το θέμα και χασκογελάνε ειρωνικά μαζί του οι συμμορίτες του Ράμα. Διακυβεύεται επιπλέον το ηθικό όλης της Ελληνικής Εθνικής Μειονότητας και ιδίως των μπροστάρηδων, που βλέπουν τα δεινά του Φρέντι και αναπάντητη εμπράκτως την αλβανική ιταμότητα. 

Ποιοι και πόσοι θα βγαίνουν στην πρώτη γραμμή των διεκδικήσεων, όταν ξέρουν πως θα βρεθούν δεσμώτες και η ελληνική κυβέρνηση θα στέλνει χαρτάκια και δηλώσεις;

Η ώρα της δράσης ήταν από την πρώτη στιγμή. Ηδη αργήσαμε. Επρεπε ήδη να έχουμε συντάξει κατάλογο με όλα τα καθάρματα που συμμετέχουν στην καταδίωξη του δημάρχου Χειμάρρας, να κηρυχθούν personae non gratae, να απαγορευτεί η είσοδός τους στη χώρα, να ελεγθούν και να δεσμευτούν περιουσιακά τους στοιχεία, να ασκηθούν, όπου μπορούν, διώξεις, να μην μπορούν να πάνε πουθενά και αν έχουν ελληνική ταυτότητα, να τους αφαιρεθεί. Να τους κυνηγήσουμε, όπως οι Αγγλοι τις αλεπούδες με τα σκυλιά και τα άλογα. Να επιβληθούν αυστηρές πολιτικές και οικονομικές κυρώσεις, και να κλιμακωθούν ως την απελευθέρωση του Φρέντι και την αποκατάστασή του στα καθήκοντά του.

Δεν γνωρίζω τον κ. Γεραπετρίτη ή την Αλεξάνδρα Παπαδοπούλου. Εχω ακούσει για τις απόψεις τους και για την Παπαδοπούλου θα τα πούμε εκτενώς, αλλά την ευθύνη την έχει ένας -και στον κόσμο κανένας άλλος-, ο πρωθυπουργός. Δεν ξέρω πού βασιζόμενος πίστευε πως οι Αλβανοί σωβινιστές θα κάμπτονταν από λόγια.  

Θα το πω ακόμη πιο ωμά: οι Αλβανοί μάς πιάνουν τον κώλο, δίνεται ένα κάκιστο μήνυμα στον Βορειοηπειρωτικό Ελληνισμό και φυσικά τίθεται το ερώτημα: 

ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: «Αυτόχθονες» και «ετερόχθονες»

 


Του ΤΑΚΗ ΘΕΟΔΩΡΟΠΟΥΛΟΥ

Πριν από δύο αιώνες τούς αποκαλούσαν «ετερόχθονες». Hσαν οι Ελληνες που ζούσαν εκτός επικρατείας τού τότε κρατιδίου. Ο πληθυσμός του «μείζονος» ελληνισμού, μορφωμένοι άνθρωποι, κοσμοπολίτες, εύποροι οι περισσότεροι. Αυτούς αντιμετώπιζαν με φόβο και καχυποψία οι κάτοικοι των απελευθερωμένων περιοχών, αμόρφωτοι και φτωχοί κατ’ ανάγκην, χωρίς αντίληψη του μεγάλου κόσμου έξω από τη Ρούμελη και τον Μοριά. Είχαν όμως δώσει το αίμα τους για την απελευθέρωση από τους Οθωμανούς και δεν ήθελαν να έρθουν οι «άλλοι», οι γραμματιζούμενοι, να τους «καπελώσουν». Και έτσι φτάσαμε στην Εθνοσυνέλευση του 1844, όπου και κατεγράφη η περίφημη σύγκρουση ανάμεσα στους «Αυτόχθονες» και τους «Ετερόχθονες». 

Επικεφαλής των πρώτων, ο Μακρυγιάννης και ο Παλαμήδης. Επικεφαλής των δεύτερων, ο Κωλέττης, ο οποίος για πρώτη φορά τότε διατύπωσε τον όρο «Μεγάλη Ιδέα». «Διά την μεγάλην ταύτην ιδέαν του Ελληνισμού επολεμήσαμεν, διά τους απανταχού Ελληνας». 

Το ζήτημα ήταν αν θα έχουν δικαίωμα να διορίζονται στο Δημόσιο και όσοι Ελληνες κατάγονταν από τις μη απελευθερωμένες περιοχές. 

Κέρδισαν οι αυτόχθονες, με τα γνωστά καταστροφικά αποτελέσματα: το ελληνικό κράτος στερήθηκε τις υπηρεσίες του δυναμικότερου τμήματος του ελληνισμού. Ο Κωνσταντίνος Παπαρρηγόπουλος δεν διοριζόταν στο πανεπιστήμιο επειδή ήταν Κωνσταντινουπολίτης. Τις ιδιοτροπίες του ελληνικού Δημοσίου, που τις ζούμε έως σήμερα ακόμη, τις χρωστάμε εν μέρει στην απόφαση εκείνης της Εθνοσυνέλευσης.

Ο «Μείζων Ελληνισµός» δεν υπάρχει πια. Η Μεγάλη Ιδέα του Κωλέττη οδήγησε στη μεγαλύτερη καταστροφή της σύγχρονης Ιστορίας μας, τη Μικρασιατική. Υπάρχουν όμως Ελληνες που ζουν εκτός Ελλάδος. Οπως υπάρχει και το ελληνικό βαθύ κράτος, του οποίου η νοοτροπία δεν έχει μετακινηθεί από τον καιρό των «Αυτοχθόνων» και των «Ετεροχθόνων». Οπως υπάρχουν και οι πολιτικές δυνάμεις που κρατούν μέσα τους τον «μακρυγιαννισμό», τον Ελληνα που φοβάται ό,τι διαφέρει από τις συνήθειες του μικρόκοσμού του.  

Πώς να μη φοβάται η Αριστερά τον ψηφοφόρο που ζει σε χώρες όπου το πανεπιστήμιο δεν αντιμετωπίζεται ως χώρος πολιτικών και κοινωνικών συγκρούσεων; 

Και γι’ αυτό αντιμετωπίζει τους Ελληνες του εξωτερικού ως μια κατηγορία με ειδικές ανάγκες και εξαντλεί την κουτοπονηριά της για να τους εμποδίσει να ασκήσουν το δικαίωμα ψήφου.  

Η τροποποίηση του νόμου για την ψήφο των ομογενών, με την οποία η νέα κυβέρνηση διορθώνει τις κακοτεχνίες του νόμου της προηγούμενης, μπορεί να μην επηρεάσει τον πολιτικό μας βίο. Αποκαθιστά όμως το δίκαιο και δείχνει ότι...

 

ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΛΑΘΡΟΜΑΧΜΟΥΤΑΡΟΠΛΗΚΤΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Είμεθα όλοι ομογενείς (Πού συναντάς περισσότερους Ελληνες; Στην Αστόρια, στο Μόναχο, στο Σίδνεϊ ή στην ισλαμοκρατούμενη πλατεία Ομονοίας;)


Toυ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΛΙΑΚΟΥ

Η ψήφος των Ελλήνων μεταναστών δεν χρειάζεται ρύθμιση. Εχει…τελειώσει το θέμα ήδη από τα τέλη της δεκαετίας του ’90 και τας αρχάς του 2000. Το μέσα πήγε έξω. Το έξω μπήκε μέσα και του άλλαξε τα φώτα. Τα αστικά κέντρα αλλά και η ύπαιθρος έχουν αλωθεί από το κύμα του αφροασιατικού εποικιστικού τσουνάμι, το οποίο ενθάρρυναν και καλωσόρισαν οι πολιτικές δυνάμεις που κυβέρνησαν τις τελευταίες δεκαετίες.

Τώρα έχομεν κυβέρνηση που αποτελεί ακόμη έναν ισχυρό κρίκο στην αλυσίδα με την οποία έχουν δέσει πισθάγκωνα το έθνος. Ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης δηλώνει και αντινατιβιστής και υπερήφανος που βλέπει την κοινωνία μας να μετατρέπεται σε πολυπολιτισμική και νομιμοποιεί εκ των υστέρων χιλιάδες παρανόμως εισελθόντες μετανάστες από το Μπαγκλαντές και όλα τα συναφή.

Ομως, πού και πού (μάλλον έπειτα από υπερκατανάλωση αλμυρών εδεσμάτων) τον πιάνει μια λιγούρα για πατριωτικοφανή σορόπια, σερμπέτια, μέλια και ζάχαρες, και θέλει να δώσει ελεύθερον και αβίαστον και ακώλυτον δικαίωμα ψήφου στους Ελληνες του εξωτερικού.  

Πρώτα γίναμε εμείς Ελληνες του εξωτερικού (αφού η Ελλάδα πιο πολύ… φέρνει του Πακιστάν, του Μπαγκλαντές, της Τυνησίας και του Αφγανιστάν, παρά στον εαυτό της) κι έπειτα θα αποφαίνονται για το μέλλον της αφροασιατοποιηθείσας χώρας εκείνοι που έχουν μεταναστεύσει για να βρουν μεροκάματο.

Εδώ που τα λέμε, το ορθό θα ήτο να ψηφίζουν όλοι -μα όλοι- οι αποχωρήσαντες στα δημοψηφίσματα. Να παίρνουν θέση στα μείζονα εθνικά διλήμματα. Δεν είναι λογικό να έχουν ισόκυρη άποψη για την καθημερινή διαχείριση ζητημάτων που άπτονται της ζωής στο εσωτερικό της χώρας.

Για παράδειγμα, εκφράζουν τα κόμματα θέσεις για τις αστικές συγκοινωνίες. Πού να κατέχει πράμα για τα προβλήματα στα δρομολόγια του ΗΣΑΠ κάποιος που ζει στη Νέα Καληδονία, στη Φλόριντα των ΗΠΑ, στις Βερμούδες ή στο Τσαντ; Πώς θα μάθει κάποιος που ζει στο Κεμπέκ, αν πέτυχε ο Πατούλης στα της Περιφέρειας Αττικής; 

Ακόμα κι αν τα μάθει όλα, δεν θα τα βιώσει – κι αυτό είναι το «ζουμί». Δεν θα είναι και ολίγον τι ανάρμοστο να ψηφίσει ο δημότης Κεμπέκ για περιφερειάρχη στην Ελλάδα;

Με λίγα λόγια, ναι στην ψήφο των αδελφών μας που ζουν στο εξωτερικό, αλλά...

 

ΝουΔο-γαλαζαίικο ΣΟΥΡΓΕΛΟΞΕΦΤΙΛΑΡΑΔΙΚΟ: ΄Έκλασαν μέντες οι Αλβανοί ! Ο Κούλης ενεργοποίησε συστοιχίες φορητών τηλεφώνων...!!!



Πώς αντέδρασε ο Μητσοτάκης στη σύλληψη Μπελέρη από τους Αλβανούς; 

Ακουσε τις συμβουλές του Γιάνη Βαρουφάκη, ενός πολιτικού ηγέτου που, σε πείσμα των τρίτων, επιμένει να φορά πουκάμισο με τα κουμπιά μπροστά και όχι πίσω.

Ενεργοποίησε συστοιχίες φορητών τηλεφώνων. Φόρτωσε το δικό του με μονάδες και άρχισε να τηλεφωνεί, και μάλιστα μεσημεριάτικα και το βράδυ, για να ενοχλεί.

Η αντίδραση είναι τόσο πειστική στους Αλβανούς, ώστε δεν αποκλείεται αυτό το αποτυχημένο κρατίδιο να μπαγλαρώσει και τον ίδιο τον Μητσοτάκη, έτσι για...

 

ΔΙΕΘΝΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗ - ΔΙΕΘΝΗ ΚΑΘΑΡΜΑΤΑ - ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ: Ενα ακόμη Αλβανικό ράπισμα κατά των ευρωπαϊκών αξιών και κανόνων (Κάθε εκλογική διαδικασία στη Χειμάρρα αποτελεί δοκιμασία. Εκεί η Αλβανία αποκαλύπτει τις πραγματικές της διαθέσεις.)

Πρώην πρέσβης της Ελλάδος στην Αλβανία 1999-2000.

Οι δημοτικές εκλογές στην Αλβανία είναι καταλύτης και ορόσημο για την Ελληνική Εθνική Μειονότητα. Η Αλβανία και επί του σοσιαλιστή πρωθυπουργού Εντι Ράμα ακολουθεί την πρακτική των Ενβέρ Χότζα και Ραμίζ Αλία.

Δεν αναγνωρίζει τον Ελληνισμό της Χειμάρρας ως εθνική μειονότητα.  

Πάνω από τριάντα χρόνια έλλειψης σταθερού σχεδίου, συνέχειας, σταθερότητας και διακομματικής συνεννόησης είναι χαρακτηριστικό της πολιτικής μας. Η κατευναστική συμπεριφορά έχει πάντοτε τα αντίστροφα του επιδιωκομένου αποτελέσματα.

Πέραν της Ελληνικής Μειονότητας, ο διωγμός του υποψηφίου δημάρχου Φρέντι Μπελέρη –οργάνωσε και υποδέχθηκε τον πρωθυπουργό στη Χειμάρρα τον Δεκέμβριο– αποτελεί ένα ακόμη ράπισμα κατά των ευρωπαϊκών αξιών και κανόνων. Επίσης, καταστρατήγηση των προβλεπομένων από το Συμβούλιο της Ευρώπης και τον ΟΑΣΕ προτύπων και διαδικασιών για τη διεξαγωγή ελεύθερων και ανόθευτων εκλογών.

Αποτελεί επίσης ράπισμα κατά της Ελλάδος και της πολιτικής μας εδώ και πολλά χρόνια απέναντι στο βαθύ κράτος των Τιράνων και της εδώ και πολλά χρόνια στάσης μας απέναντι στον πρωθυπουργό της Αλβανίας, Εντι Ράμα.

Φαντάζεται κανείς στα γραφεία της κυβέρνησης και των πολιτικών κομμάτων στην Αθήνα πώς θα γίνουν την Κυριακή οι εκλογές στη Χειμάρρα;  Κάτω από καθεστώς τρομοκρατίας και απειλών για τα μέλη της Ελληνικής Εθνικής Μειονότητας και δη τους υποψηφίους και ψηφοφόρους του Κόμματος Ενωσης Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων;

Υπάρχει καταγεγραμμένη και συνεπής πρακτική.  

Το 2000 ο ΟΑΣΕ διαπίστωσε εκφοβισμό και νοθεία. 

Το 2003 «απήχθη» η κάλπη και μεταφέρθηκε στα Τίρανα. 

Κάθε εκλογική διαδικασία στη Χειμάρρα αποτελεί μια δοκιμασία. Εκεί έχει αποφασίσει η Αλβανία να αποκαλύπτει τις πραγματικές της διαθέσεις.

Τη σημασία της Χειμάρρας, προπύργιο της Ελληνικής Μειονότητας, ανέδειξαν εδώ και 25 χρόνια οι βάναυσες πρακτικές των Τιράνων.

Επιτρέψτε μου να σημειώσω τέλος ότι αντί της λεγόμενης σκληρής ή της ήπιας πολιτικής μας απέναντι στην Αλβανία εξακολουθεί να απουσιάζει εκείνη που...

 

ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΕΘΝΟΠΑΤΕΡΟΠΛΗΚΤΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Ψήφος αποδήμων: μια τρύπα στο νερό

 


Του ΚΩΣΤΑ ΓΙΑΝΝΑΚΙΔΗ

Οταν ο Αντώνης Διαματάρης παραιτήθηκε από τη θέση του υφυπουργού για τον απόδημο ελληνισμό, ο Κυριάκος Μητσοτάκης έκανε ενδελεχή έρευνα για να επιλέξει τον αντικαταστάτη του. Οπως έλεγε στο περιβάλλον του, έπρεπε να βρει έναν άνθρωπο που θα έχει τη δυνατότητα να βρίσκεται πολύ συχνά στο εξωτερικό, διατηρώντας ανοιχτούς τους διαύλους με το εκλογικό ακροατήριο της ομογένειας. Ο Μητσοτάκης συζητούσε τα της ψήφου των Ελλήνων του εξωτερικού από την πρώτη μέρα στο Μαξίμου. Για αυτό, άλλωστε, έδωσε αρχικά τη θέση του αρμόδιου υφυπουργού στον Αντώνη Διαματάρη. Ο εκδότης του Εθνικού Κήρυκα θα μπορούσε εύκολα να γίνει και κήρυκας εκλογών στη ρωμαλέα ομογένεια των ΗΠΑ. Προέκυψε όμως το θέμα με το πτυχίο του από το Columbia και έτσι η δουλειά ανατέθηκε στον Ανδρέα Κατσανιώτη.  

Ομως, τι να σου κάνει ένας υφυπουργός όταν το θεσμικό πλαίσιο δεν είναι ελκυστικό; 

Οταν ξεκίνησε η συζήτηση για τη ψήφο των Ελλήνων του εξωτερικού, στο υπουργείο Εσωτερικών (επί Τάκη Θεοδωρικάκου) εκτιμούσαν ότι η ρύθμιση θα έφερνε στις κάλπες περισσότερους από 200.000 ψηφοφόρους.  

Ο αριθμός προκάλεσε σύγκρυο στον ΣΥΡΙΖΑ, που θεωρεί ότι δεν διαθέτει στον απόδημο ελληνισμό απήχηση αντίστοιχη με εκείνη της ΝΔ. Ετέθη, λοιπόν, το επιχείρημα για τον κάτοικο της Αστόρια που θα αποφάσιζε για τη Β’ Αθηνών. Και κάπως έτσι, καθώς οτιδήποτε σχετίζεται με τη ψήφο αποδήμων χρειάζεται περισσότερες από 200 ψήφους, έγινε το παζάρι ανάμεσα στα κόμματα με αποτέλεσμα να καταλήξουμε σε συμφωνία: τα κόμματα θα έχουν στις τρεις πρώτες θέσεις του ψηφοδελτίου Επικρατείας έναν υποψήφιο που θα αντιπροσωπεύει τους αποδήμους. Πρακτικά αυτό σημαίνει ότι θα εκλεγούν δύο ή τρεις βουλευτές ως εκπρόσωποι του απόδημου Ελληνισμού.  

Το πρόβλημα αρχίζει με τα κριτήρια βάσει των οποίων ο απόδημος μπορεί να ψηφίσει από τον τόπο διαμονής του. Οι ψηφοφόροι πρέπει να αποδείξουν ότι τα τελευταία 35 χρόνια πέρασαν τουλάχιστον δύο στην Ελλάδα και έκαναν πρόσφατα φορολογική δήλωση.  

Αυτό απορρίφθηκε εξαρχής από μεγάλες ομογενειακές οργανώσεις. Πώς μπορείς να αποδείξεις ότι ήσουν δύο χρόνια στην Ελλάδα όταν το διαβατήριο σου δεν φέρει σφραγίδες εισόδου και εξόδου; Και, εν τέλει, γιατί να υποστείς όλη αυτήν την ταλαιπωρία; 

Η ζωή απέδειξε ότι επρόκειτο για μια τουλάχιστον αναποτελεσματική ρύθμιση. Εκεί που λέγαμε ότι θα δημιουργήσουμε έναν ισχυρό ζωτικό ιστό ανάμεσα στην πατρίδα και στην ομογένεια των εκατομμυρίων, στους εκλογικούς καταλόγους εγγράφτηκαν λίγοι περισσότεροι από 3.000 ψηφοφόροι. Λιγότεροι και από όσους μένουν σε μια ελληνική γειτονιά του Σικάγο. (Μπορείς να το πεις και δυσφημιστικό για την οικουμενικότητα του ελληνισμού.)  

Τώρα η κυβέρνηση προτίθεται να ξεκινήσει συζήτηση για αλλαγή του νόμου λίγο πριν τις εκλογές.  

Το λογικό θα ήταν να τροποποιηθούν τα κριτήρια με τα οποία χορηγείται πρόσβαση σε ψήφο. Υπάρχει, για παράδειγμα, η πρόταση (του καθηγητή Δημήτρη Χριστόπουλου, την οποία υιοθετεί και ο συνταγματολόγος Νίκος Αλιβιζάτος) για συμμετοχή στην ψηφοφορία όσων αποδήμων έχουν γεννηθεί στην Ελλάδα. Ετσι, θα μπορούσαν να ψηφίσουν οι χιλιάδες επιστήμονες που έφυγαν στα χρόνια της κρίσης. Κάτι τέτοιο, βέβαια, δεν επρόκειτο να περάσει από τον ΣΥΡΙΖΑ, και όχι μόνο.  

Εκ των πραγμάτων, η κυβέρνηση θα προτείνει να αλλάξει το μέτρο για την εκλογή βουλευτών Επικρατείας από τους αποδήμους καθώς, όπως θα ισχυριστεί, δεν γίνεται να εκλέγονται βουλευτές Επικρατείας από 3.000 ψηφοφόρους.  

Σωστό; 

Κάποιοι συμφωνούν, κάποιοι διαφωνούν.  

Κύκλοι του ΠΑΣΟΚ εξηγούν  ότι δεν έχει σημασία πόσους ψηφοφόρους θα αντιπροσωπεύει ο βουλευτής, αλλά το μέγεθος της εν δυνάμει εκπροσώπησης. Αυτός που θα προέρχεται από την Αμερική θα εκπροσωπεί τα ενδιαφέροντα των Ελληνοαμερικανών, ακόμα και αν εκεί ψηφίσουν χίλια άτομα.  

Εχει βάση αυτό;  

Εξαρτάται από ποια πλευρά βλέπεις τα πράγματα. Μόνο που, αν αλλάξει το μέτρο...